We are currently addressing the prophetic symbol of 1863. We have been focusing our attention on the biblical Kadesh as the symbol on ancient Israel’s rebellion against the “rest” that brought about their death over a period that culminated at Kadesh, thus illustrating the rejection of Jeremiah’s “old paths” in 1863 when the “seven times” of Leviticus twenty-six was rejected.
நாம் தற்போது 1863 என்ற தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தைப் பற்றி உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். பண்டைய இஸ்ரவேலர் “இளைப்பாறுதல்” என்பதற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ததற்கான சின்னமாக வேதாகமத்தில் காணப்படும் காதேசின்மேல் நாங்கள் எங்கள் கவனத்தைச் செலுத்தி வருகிறோம்; அந்தக் கிளர்ச்சியே, காதேசில் உச்சிக்குத் தள்ளப்பட்ட ஒரு காலப்பகுதிக்குள், அவர்களுடைய மரணத்தை ஏற்படுத்தியது. இவ்வாறு, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” நிராகரிக்கப்பட்டபோது, 1863 இல் எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” நிராகரிக்கப்பட்டதைக் அது விளக்குகிறது.
In pursuing the light associated with Kadesh and 1863, we have been identifying the ten tests that reached to Kadesh. We have identified the first three tests as the test of the manna. Those three steps can be represented as miracles or tests, and the Sabbath rest being the first of the ten tests corresponds to the tenth test, which is identified so clearly by Paul in Hebrews as the “rest.” The ten tests possess an alpha rest and an omega rest.
காதேஷும் 1863-உமும் தொடர்புடைய வெளிச்சத்தைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து வருகையில், காதேஷ் வரை சென்றடைந்த பத்து சோதனைகளை நாம் அடையாளம் கண்டு வருகிறோம். அந்த முதல் மூன்று சோதனைகளை நாம் மன்னாவினுடைய சோதனையாக அடையாளம் கண்டுள்ளோம். அந்த மூன்று படிகளும் அதிசயங்களாகவோ அல்லது சோதனைகளாகவோ பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படலாம்; மேலும், பத்து சோதனைகளில் முதலாவது சோதனையாகிய சப்தா ஓய்வு, எபிரெயரில் பவுலால் மிகவும் தெளிவாக “ஓய்வு” என்று அடையாளம் காணப்படும் பத்தாவது சோதனைக்கு ஒத்துப்போகிறது. அந்த பத்து சோதனைகள் ஒரு ஆல்பா ஓய்வையும் ஒரு ஓமேகா ஓய்வையும் உடையவையாக உள்ளன.
It does not matter how a student of prophecy wishes to define “the rest” that the Hebrews rejected at Kadesh—for prophetically every “rest,” (line upon line) is referring to “the rest and the refreshing” that is the latter rain. Kadesh is a premier symbol of the rejection of the latter rain message and also the latter rain experience, for the sealing which is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand at Kadesh is a settling into the truth both “intellectually and spiritually.”
தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் ஒருவர், காதேஷில் எபிரெயர் நிராகரித்த “இளைப்பாறுதல்” என்பதை எவ்வாறு வரையறுக்க விரும்பினாலும் அது பொருட்டல்ல; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒவ்வொரு “இளைப்பாறுதலும்” (“வரி மேல் வரி”) பிந்தைய மழையான “இளைப்பாறுதலையும் இளைப்பாறச்செய்தலையும்” குறித்தே சுட்டிக்காட்டுகிறது. காதேஷ், பிந்தைய மழையின் செய்தியையும் அதேபோல பிந்தைய மழையின் அனுபவத்தையும் நிராகரித்ததற்கான ஒரு முதன்மைச் சின்னமாகும்; ஏனெனில் காதேஷில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர்மேல் நிறைவேற்றப்படும் முத்திரையிடுதல் என்பது, சத்தியத்தில் “அறிவுத்திறன் ரீதியாகவும் ஆவிக்குரிய ரீதியாகவும்” நிலைபெறுதலாகும்.
“Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.
“தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்பட்டவுடன்—அது காணப்படக்கூடிய எந்த முத்திரையோ குறியோ அல்ல; மாறாக, அறிவாற்றலிலும் ஆவிக்குரியவாறும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்று, அசைக்கப்பட முடியாதவர்களாக இருப்பதே அது—தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்பட்டு குலுக்கலுக்காக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டவுடன், அது வரும். உண்மையாகவே, அது ஏற்கனவே ஆரம்பித்துவிட்டது; எதுவோ வரப்போகிறதென்று நாம் அறிந்துகொள்ளும்படியாக எச்சரிக்கையளிக்க, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இப்போது தேசத்தின் மீது இருக்கின்றன.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.
To settle “into the truth” “intellectually” represents the acceptance of the methodology of line upon line as the one and only sanctified approach in the study of God’s Word. This narrow approach was confirmed as the correct approach in August of 1840, when “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement.” The “wonderful impetus,” represents the manifestation of the power of the Holy Spirit that sent the first angel’s message around the world in 1840.
“சத்தியத்திற்குள்” “அறிவுத்திறன் ரீதியாக” நிலைபெறுதல் என்பது, தேவனுடைய வார்த்தையை ஆய்வு செய்வதில், வரி மேல் வரி என்ற முறையியலை ஒரே ஒன்றும் புனிதப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறையுமாக ஏற்றுக்கொள்வதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்தக் குறுகிய அணுகுமுறை, 1840 ஆகஸ்டில் சரியான அணுகுமுறையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; அப்போது “மில்லரும் அவருடைய சகாக்களும் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்கக் கோட்பாடுகளின் சரித்தன்மையில் அநேகர் நிச்சயப்படுத்தப்பட்டார்கள்; மேலும் அட்வென்ட் இயக்கத்திற்கு ஒரு அதிசயமான உந்துதல் அளிக்கப்பட்டது.” அந்த “அதிசயமான உந்துதல்” என்பது, 1840 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனுடைய செய்தியை உலகமெங்கும் அனுப்பிய பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையின் வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது.
Those who participated in the work representing the “wonderful impetus” were empowered to do that very work by the power of the Holy Spirit. The Holy Spirit only manifested His power among those who had accepted the sacred methodology. The Holy Spirit only manifested His power within those who had accepted the sacred methodology.
“அற்புதமான உந்துதலை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய பணியில் பங்குகொண்டவர்கள், அந்த அப்பணியையேச் செய்ய பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையினால் வல்லமையூட்டப்பட்டனர். பரிசுத்த ஆவி, அந்தப் புனிதமான முறையியலை ஏற்றுக்கொண்டவர்களிடத்தில் மட்டுமே தம்முடைய வல்லமையை வெளிப்படுத்தினார். பரிசுத்த ஆவி, அந்தப் புனிதமான முறையியலை ஏற்றுக்கொண்டவர்களுக்குள் மட்டுமே தம்முடைய வல்லமையை வெளிப்படுத்தினார்.
Settling into the truth intellectually is the acceptance of the line upon line methodology and the ‘acceptance’ of the line upon line methodology is represented to a Laodicean as the opening of the heart-door for the entrance of the Messenger to Laodicea in the person of the Holy Spirit. The acceptance of the sacred methodology brings the power of the Holy Spirit into the mind of those settling into the truth intellectually. The acceptance of that methodology produces a spirituality that is represented as the combination of Divinity with humanity. The application of the biblical methodology of line upon line, when mixed with faith is represented as settling into the truth intellectually, and the truth (message) which is produced by the methodology, cannot be separated from Jesus, who is the Word. To accept the message of His Word is to accept the Holy Spirit into your mind. Thus, settling into the truth intellectual produces the spiritual experience that receives God’s seal of approval.
அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுதல் என்பது “வரியின்மேல் வரி” என்ற முறையியலை ஏற்றுக்கொள்வதாகும்; மேலும் அந்த “வரியின்மேல் வரி” முறையியலின் “ஏற்றுக்கொள்ளுதல்” என்பது லவோதிக்கேயருக்குப் பரிசுத்த ஆவியின் நபருருவத்தில் லவோதிக்கேயாவுக்கான தூதன் உள்ளே பிரவேசிப்பதற்காக இருதயவாசல் திறக்கப்படுதலாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இந்தப் பரிசுத்தமான முறையியலை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுகிறவர்களின் மனதில் பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையை கொண்டு வருகிறது. அந்த முறையியலை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், தெய்வீகத்தையும் மனிதத்தையும் ஒன்றிணைத்தலாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு ஆவிக்குரிய நிலையைக் உண்டாக்குகிறது. “வரியின்மேல் வரி” என்னும் வேதாகம முறையியலின் பயன்பாடு, விசுவாசத்தோடு கலந்தபோது, அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுதலாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும் அந்த முறையியலால் உருவாகும் சத்தியம் (செய்தி), வசனமாகிய இயேசுவிலிருந்து பிரிக்கப்பட முடியாது. அவருடைய வசனத்தின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது பரிசுத்த ஆவியை உங்கள் மனதில் ஏற்றுக்கொள்வதாகும். ஆகையால், அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுதல், தேவனுடைய அங்கீகார முத்திரையைப் பெறும் அந்த ஆவிக்குரிய அனுபவத்தை உண்டாக்குகிறது.
Kadesh was the final test for ancient Israel. The two classes of wine drinkers in the book of Joel are separated and distinguished from each other based upon the rejection or acceptance of the latter rain message which Joel identifies as “new wine” in contrast with the fermented wine being consumed by the other class. Joel’s “new wine” is Paul’s “rest,” in Hebrews three and four. It is also what Isaiah’s “drunkards of Ephraim” refuse to “hear”—to “whom he said, ‘This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing’: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”
காதேஷ் பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கான இறுதியான சோதனையாக இருந்தது. யோவேல் புத்தகத்தில் உள்ள திராட்சரசம் அருந்தும் இரு வகுப்பினர், பிந்திய மழைச் செய்தியை நிராகரிப்பதையோ ஏற்றுக்கொள்வதையோ அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒருவரிலிருந்து மற்றவர் பிரிக்கப்பட்டு வேறுபடுத்தப்படுகின்றனர்; அந்தச் செய்தியையே, மற்ற வகுப்பினர் அருந்திக் கொண்டிருக்கும் புளித்த திராட்சரசத்துக்கு மாறாக, யோவேல் “புதிய திராட்சரசம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். யோவேலின் “புதிய திராட்சரசம்” என்பது எபிரெயர் மூன்றும் நான்கும் அதிகாரங்களில் பவுல் கூறும் “இளைப்பாறுதல்” ஆகும். அது மேலும் ஏசாயாவின் “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்கள்” “கேட்க” மறுக்கும் அதுவும் ஆகும்—“அவர்களிடம் அவர், ‘சோர்ந்தவனுக்கு இளைப்பாறுதல் உண்டாகும்படி நீங்கள் அவனை இளைப்பாறச் செய்யக்கூடிய இளைப்பாறுதல் இதுவே; இதுவே புத்துயிர்ப்பு’ என்று சொன்னார்; ஆனாலும் அவர்கள் கேட்க விரும்பவில்லை. ஆனால் கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின் மேல் கட்டளை, கட்டளையின் மேல் கட்டளை; வரியின் மேல் வரி, வரியின் மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்; அவர்கள் போய், பின்னோக்கி விழுந்து, நொறுக்கப்பட்டு, கண்ணியில் சிக்கி, பிடிக்கப்படும்படியாக இருந்தது.”
We have identified that Aaron’s golden calf rebellion represents ‘two’ of the ten tests that conclude at Kadesh. The division of that test into two tests is in agreement with the testing period of the latter rain that is represented by the “image of the beast test,” which is the test that determines the destiny of God’s people. Revelation thirteen identifies ‘rebellion’ for the number ‘thirteen’ represents rebellion.
காதேஷில் நிறைவடையும் பத்து சோதனைகளில் ‘இரண்டை’ ஆரோனின் பொற்கன்றுக்குட்டி கிளர்ச்சி பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்பதை நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம். அந்தச் சோதனை இரண்டு சோதனைகளாகப் பிரிக்கப்படுவது, “மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனை”யால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பிந்திய மழையின் சோதனைக் காலத்துடன் ஒத்திசைவாக உள்ளது; இதுவே தேவனுடைய ஜனங்களின் விதியை நிர்ணயிக்கும் சோதனையாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்று ‘கிளர்ச்சியை’ அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் ‘பதின்மூன்று’ என்ற எண் கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
The chapter begins with the papal sea beast, premier symbol of rebellion upon earth as Daniel identifies it as the power that speaks great words against the Most High. That rebellion is followed by the rebellion of the earth beast, the United States, who then forces the entire world to follow their example of rebellion. The pattern for the third rebellion in the chapter is found in the first of the three rebellions, represented as the sea beast, the symbol of the Vatican. In verse eleven the United States speaks as a dragon and thus forms an image to the beast—image of the Vatican. Verse twelve onward the United States forces the world to do the same. Aaron’s rebellion is twofold representing the rebellion of the United States and then the rebellion of the entire world when the world image of the Vatican is enforced.
இந்த அதிகாரம் பாப்பரசருக்குரிய கடற்கொடிய மிருகத்துடன் தொடங்குகிறது; தானியேல் அதனை உன்னதமானவருக்கு விரோதமாகப் பெரிய வார்த்தைகளைப் பேசும் அதிகாரமாக அடையாளப்படுத்துவதால், அது பூமியின்மேலுள்ள கலகத்தின் முதன்மைச் சின்னமாகும். அந்தக் கலகத்திற்குப் பின்பு, நில மிருகமான ஐக்கிய அமெரிக்காவின் கலகம் வருகிறது; பின்னர் அது தமது கலகத்தின் மாதிரியை முழு உலகமும் பின்பற்றும்படி வற்புறுத்துகிறது. அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்றாம் கலகத்திற்கான வடிவமைப்பு, மூன்று கலகங்களில் முதலாவதிலே காணப்படுகிறது; அது கடற்கொடிய மிருகமாகக் குறிக்கப்படுவதால், வத்திக்கானின் சின்னமாக நிற்கிறது. பதினொன்றாம் வசனத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு மகா சர்ப்பம்போல் பேசுகிறது; இவ்வாறு அது மிருகத்திற்கான ஒரு சாயலை—வத்திக்கானின் சாயலை—உருவாக்குகிறது. பன்னிரண்டாம் வசனத்திலிருந்து தொடர்ந்து, ஐக்கிய அமெரிக்கா உலகமும் அதையே செய்யும்படி வற்புறுத்துகிறது. ஆரோனின் கலகம் இரு அம்சங்களைக் கொண்டது; அது முதலில் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் கலகத்தையும், பின்னர் வத்திக்கானின் உலகளாவிய சாயல் அமல்படுத்தப்படும் போது முழு உலகத்தின் கலகத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
Aaron’s rebellion identifies both periods, represented as idolatry when Moses was not there, followed by idolatry when Moses was there. Moses had been receiving the Law, and therefore represents the Law of God as the diving point in the rebellion. The test represented by Aaron’s golden image of a calf-beast is the test of 1863.
ஆரோனின் கிளர்ச்சி, மோசே அங்கே இல்லாதபோது நிகழ்ந்த விக்கிரகாராதனையாகவும், அதனைத் தொடர்ந்து மோசே அங்கே இருந்தபோது நிகழ்ந்த விக்கிரகாராதனையாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இவ்விரு காலங்களையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. மோசே நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டிருந்தார்; ஆகையால், அந்தக் கிளர்ச்சியில் பிரிவை ஏற்படுத்தும் புள்ளியாகிய தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஆரோன் வடிவமைத்த கன்றுக்-மிருகத்தின் பொன்னான உருவம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சோதனை 1863 ஆம் ஆண்டின் சோதனையாகும்.
It is the Sunday law test, representing a dividing line between life and death. It’s the dividing line between the Promised Land or death in the wilderness, the dividing line between the mark of the beast or the seal of God, the dividing line between the fate of Shebna the Laodicean or Eliakim the Philadelphian. The first three tests, represented by the manna symbolize the Sabbath or Sunday controversy, as does the tenth test. The dividing line in Aaron’s golden calf rebellion representing both the fifth and sixth tests—and is the Sunday law.
அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சோதனை; அது ஜீவனுக்கும் மரணத்திற்கும் இடையிலான ஒரு பிரிப்புக் கோட்டைக் குறிக்கிறது. அது வாக்களிக்கப்பட்ட தேசமோ அல்லது வனாந்தரத்தில் மரணமோ என்பவற்றுக்கிடையிலான பிரிப்புக் கோடு; மிருகத்தின் முத்திரையோ அல்லது தேவனுடைய முத்திரையோ என்பவற்றுக்கிடையிலான பிரிப்புக் கோடு; லவோதிக்கேயனாகிய ஷெப்னாவின் விதியோ அல்லது பிலதெல்பியனாகிய எலியாக்கீமின் விதியோ என்பவற்றுக்கிடையிலான பிரிப்புக் கோடு ஆகும். மன்னாவால் பிரதிநிதிக்கப்படும் முதல் மூன்று சோதனைகள், பத்தாவது சோதனை செய்வதுபோலவே, சப்தத்தின்மேலோ அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைக்குறித்தோ உள்ள சர்ச்சையைச் சின்னமாகக் காட்டுகின்றன. ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது சோதனைகளாகிய இரண்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆரோனின் பொற்கன்றுக் கலகத்தில் உள்ள அந்தப் பிரிப்புக் கோடும்—ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே ஆகும்.
The fourth test is the water at Massah, meaning ‘testing’ and ‘Meribah’ meaning the “ensign of Jehovah” and is located in Exodus 17:1–7, where it is directly identified as “testing the Lord”.
நான்காவது சோதனை மஸ்ஸாவில் உள்ள நீராகும்; “மஸ்ஸா” என்பதன் பொருள் ‘சோதித்தல்’, “மெரீபா” என்பதன் பொருள் “யெகோவாவின் கொடி” என்பதாகும்; இது யாத்திராகமம் 17:1–7-இல் அமைந்துள்ளது; அங்கே அது நேரடியாக “கர்த்தரைச் சோதித்தல்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the Lord, and pitched in Rephidim: and there was no water for the people to drink. Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the Lord? And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore is this that thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?
இஸ்ரவேல் புத்திரரின் சகல சபையும் கர்த்தருடைய கட்டளையின்படி தங்களுடைய பிரயாணங்களின்படியே சீன் வனாந்தரத்திலிருந்து புறப்பட்டு ரெபிதீமிலே பாளயமிறங்கினார்கள்; அங்கே ஜனங்கள் குடிக்கத் தண்ணீர் இல்லை. ஆகையால் ஜனங்கள் மோசேயோடு வாதித்து: நாங்கள் குடிக்கத் தண்ணீர் கொடும் என்றார்கள். அதற்கு மோசே அவர்களிடம்: நீங்கள் என்னோடு ஏன் வாதிக்கிறீர்கள்? ஏன் கர்த்தரைச் சோதிக்கிறீர்கள்? என்றான். அங்கே ஜனங்கள் தண்ணீருக்காகத் தாகமாயிருந்தார்கள்; ஜனங்கள் மோசேக்கு விரோதமாக முறுமுறுத்து: எங்களையும், எங்கள் பிள்ளைகளையும், எங்கள் மிருகங்களையும் தாகத்தால் கொல்லும்படிக்கு எங்களை எகிப்திலிருந்து கொண்டு வந்தது ஏன்? என்றார்கள்.
And Moses cried unto the Lord, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.
அப்போது மோசே கர்த்தரிடத்தில் கூப்பிட்டு: இந்த ஜனத்திற்காக நான் என்ன செய்வேன்? அவர்கள் என்னைக் கல்லெறிந்து கொல்லத் தயாராயிருக்கிறார்கள் என்று கூறினான்.
And the Lord said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go. Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.
கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: நீ ஜனங்களுக்குமுன்பாகச் செல்; இஸ்ரவேலின் மூப்பரில் சிலரை உன்னுடன் கொண்டு செல்; நீ ஆற்றை அடித்த உன் கோலை உன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு போ. இதோ, ஹோரேபிலுள்ள கன்மலையின் மேல் அங்கே நான் உனக்கு முன்பாக நிற்பேன்; நீ அந்தக் கன்மலையை அடிக்க வேண்டும்; அப்பொழுது அதிலிருந்து தண்ணீர் புறப்பட்டுவரும்; ஜனங்கள் குடிப்பார்கள் என்றார். இவ்வாறே மோசே இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களின் கண்முன்பாகச் செய்தான்.
And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us, or not? Exodus 17:1–7.
இஸ்ரவேல் புத்திரர் வாதிட்டதினாலும், “கர்த்தர் எங்களிடையில் இருக்கிறாரோ, இல்லையோ?” என்று சொல்லி அவர்கள் கர்த்தரைச் சோதித்ததினாலும், அவர் அந்த இடத்திற்குப் மாச்சாவும் மெரீபாவும் என்று பெயரிட்டார். யாத்திராகமம் 17:1–7.
The testing represented by “Massah,” and the ensign represented by “Meribah” are a prophetic alpha that meets its prophetic omega when Moses strikes the same Rock a second time. This means the fourth of the ten provocations is represented at Kadesh, for the second Kadesh is where Moses strikes the Rock in rebellion. This identifies that Kadesh, as a symbol, includes the test of water which produces an ensign.
“மஸ்ஸா” என்பதினால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும் சோதனையும், “மெரீபா” என்பதினால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும் கொடியும், மோசே அதே கன்மலையை இரண்டாவது முறை அடிக்கும்போது தன் தீர்க்கதரிசன அல்பாவிற்கு ஏற்படும் தீர்க்கதரிசன ஓமேகாவைச் சந்திக்கின்றன. இதன் பொருள், பத்து தூண்டுதல்களில் நான்காவது கதேஷில் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் இரண்டாவது கதேஷில்தான் மோசே கலகத்தில் அந்தக் கன்மலையை அடிக்கிறார். இது, ஒரு அடையாளமாக, கதேஷ் ஒரு கொடியை உண்டாக்கும் தண்ணீரின் சோதனையை உள்ளடக்குகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.
The test of water which produces the ensign is the test of the latter rain message. 1863 was where the ensign was supposed to have been lifted up, but alas; 1863 was only the first Kadesh, and the second Kadesh is at the soon coming Sunday law. Massah and Meribah represent the final test for the one hundred and forty-four thousand just before they are lifted up as an ensign at the Sunday law. It was not the authority of Rome, or the authority of the Jews that arranged the death of Christ. That authority was authorized in the counsel of Heaven ages before the cross. Moses used his rod, the rod anointed by God Himself to strike the Rock— but only one time. That Rock according to inspiration is represented by the messages of 1840 to 1844, which are the old foundational truths that represent the path of the just. In the testing represented by Massah the water that saves, is the water which comes out of the Rock of the old paths. That water tests and produces two classes; one for the mark of the beast and the other for the seal of God, as is represented by the seal of God upon those lifted up as an ensign, as represented by Meribah.
கொடியை உண்டாக்கும் நீரின் சோதனை என்பது பிற்கால மழையின் செய்தியின் சோதனையாகும். 1863 ஆம் ஆண்டு கொடி உயர்த்தப்பட வேண்டிய இடமாக இருந்தது; ஆனால், அஃதோ, 1863 என்பது முதல் காதேசே மட்டுமே; இரண்டாம் காதேசே விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது ஆகும். மாசாவும் மெரீபாவும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பாகவே, ஒரு லட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தாருக்கான இறுதியான சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. கிறிஸ்துவின் மரணத்தை ஏற்பாடு செய்தது ரோமாவின் அதிகாரமோ, யூதர்களின் அதிகாரமோ அல்ல. அந்த அதிகாரம், சிலுவைக்கு யுகங்களுக்குமுன்பே, பரலோகத்தின் ஆலோசனையில் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தது. மோசே தன் கோலைப் பயன்படுத்தினான்; தேவனே தாமே அபிஷேகம் செய்த அந்தக் கோலைக் கொண்டு கன்மலையை அடித்தான்—ஆனால் ஒரே முறை மட்டுமே. தூண்டுதலின்படி, அந்தக் கன்மலை 1840 முதல் 1844 வரையிலான செய்திகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அவையே நீதிமான்களின் பாதையைச் சுட்டிக்காட்டும் பழைய அஸ்திவாரச் சத்தியங்களாகும். மாசாவால் சுட்டிக்காட்டப்படும் சோதனையில், இரட்சிக்கும் நீர் என்பது பழைய பாதைகளின் கன்மலையிலிருந்து வெளிவரும் நீராகும். அந்த நீர் இரண்டு வகுப்புகளைச் சோதித்து உண்டாக்குகிறது; ஒன்று மிருகத்தின் முத்திரைக்காகவும், மற்றொன்று தேவனுடைய முத்திரைக்காகவும்; மெரீபாவால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறபடி, கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறவர்கள்மேல் வைக்கப்படும் தேவனுடைய முத்திரையினால் இது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.
The temple was finished before the third decree of Artaxerxes, establishing that the Millerite temple which Christ raised up in 46 years from 1798 unto 1844, was finished before the third angel, represented by the arrival of the third decree. The one hundred and forty-four thousand are sealed just before the Sunday law where they are then lifted up as an ensign offering of the first fruits of Pentecost, as in days of old. Massa and Meribah identify the water test represented by the message of the Midnight Cry in the history of the first and third angels.
ஆர்தக்சஷ்டாவின் மூன்றாவது ஆணைக்கு முன்பே ஆலயம் நிறைவு பெற்றது; இதனால், 1798 முதல் 1844 வரை நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில் கிறிஸ்து எழுப்பிய மில்லரைட் ஆலயம், மூன்றாவது ஆணையின் வருகையால் குறிக்கப்படுகிற மூன்றாவது தூதனுக்கு முன்பே நிறைவு பெற்றது என்பது நிறுவப்படுகிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே முத்திரையிடப்படுகிறார்கள்; அப்பொழுது, பண்டைய நாட்களில் இருந்ததுபோல, அவர்கள் பெந்தெகொஸ்தே நாளின் முதற்பழங்களாகிய ஒரு கொடிச்சின்னக் காணிக்கையாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள். மாசாவும் மெரீபாவும், முதல் மற்றும் மூன்றாவது தூதர்களின் வரலாற்றில் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியால் சுட்டிக்காட்டப்படும் தண்ணீர் சோதனையை அடையாளப்படுத்துகின்றன.
The work of combining Divinity with humanity is also represented as the combining of two temples. It also represented as marriage where a man and a woman, or a female temple and a male temple are joined and become one flesh. Christ erected the Millerite temple for the purpose of leading them into His Heavenly temple where they would find “rest,” represented in the history of 1844 by the seventh-day Sabbath.
தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் இணைக்கும் செயல், இரண்டு ஆலயங்களை ஒன்றிணைக்கும் செயலாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. அது மேலும், ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும், அல்லது ஒரு பெண் ஆலயமும் ஒரு ஆண் ஆலயமும் இணைந்து ஒரே மாம்சமாக ஆகும் திருமணமாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. கிறிஸ்து, அவர்களைத் தமது பரலோக ஆலயத்திற்குள் நடத்திச் செல்லும் நோக்கத்திற்காக மில்லரைட் ஆலயத்தை எழுப்பினார்; அங்கே அவர்கள் “இளைப்பாறுதலை” கண்டடைவார்கள்; இது 1844 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றில் ஏழாம் நாள் சப்தத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.
When this understanding of Massa and Meribah, as the fourth test, is applied between an opening test which also represents three tests, and which is then followed by the Sunday law of the fifth and sixth tests—you can then see, but only if you are willing to see, that the threefold manna test is the first test, followed by a test that proceeds the third twofold test of Aaron’s golden calf. Massa and Meribah are represented together, for it is only in the second angel’s message that a prophetic “doubling,” is located. The first three tests of the manna are the first angel’s message. The test of Massa and Meribah is the second angel’s message and Aaron’s rebellion is the third angel’s message.
மாச்சாவையும் மெரிபாவையும் நான்காவது சோதனையாகிய இந்தப் புரிதல், மூன்று சோதனைகளையும் குறிக்கும் ஒரு தொடக்கச் சோதனையின் இடையில் பொருத்தப்பட்டு, அதன் பின்னர் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் சோதனைகளின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் தொடர்வதாகப் பயன்படுத்தப்படும் போது—அப்போது, நீங்கள் காண விருப்பமுள்ளவர்களாயிருந்தாலே, மும்மடங்கான மன்னா சோதனை முதலாவது சோதனை என்றும், அதனைத் தொடர்ந்து, ஆரோனின் பொற்கன்றுக் குறித்த இருமடங்கான மூன்றாவது சோதனைக்கு முன்நடக்கும் ஒரு சோதனை இருப்பதையும் காணலாம். மாச்சாவும் மெரிபாவும் ஒன்றாகக் குறிக்கப்படுகின்றன; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசனமான “இரட்டிப்பு” ஒன்று காணப்படுவது இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தியிலேயே மட்டுமே ஆகும். மன்னாவைப் பற்றிய முதல் மூன்று சோதனைகள் முதலாவது தூதனுடைய செய்தியாகும். மாச்சா மற்றும் மெரிபாவின் சோதனை இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தியாகும்; ஆரோனின் கிளர்ச்சி மூன்றாவது தூதனுடைய செய்தியாகும்.
The fifth test is the test of Aaron’s golden calf which begins with a manifestation of idolatry when the rebels thought their naked rebellion was concealed from God.
ஐந்தாவது சோதனை, ஆரோனின் பொற்கன்றுக்குட்டியைச் சார்ந்த சோதனையாகும்; கிளர்ச்சியாளர்கள் தங்களுடைய வெட்கங்கெட்ட கிளர்ச்சி தேவனிடமிருந்து மறைக்கப்பட்டதாக எண்ணியபோது வெளிப்பட்ட விக்கிரகாராதனையின் ஒரு நிகழ்வோடு அது தொடங்குகிறது.
And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me. And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron. And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord.
மோசே மலையிலிருந்து இறங்கி வருவதில் தாமதித்ததை மக்கள் கண்டபோது, மக்கள் ஆரோனை அணுகித் திரண்டு வந்து அவனிடம்: எழுந்து, எங்களுக்கு முன்பாகச் செல்லும் தெய்வங்களை எங்களுக்காக உண்டாக்கும்; ஏனெனில் எங்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து கொண்டு வந்த இந்த மோசே என்ன ஆனான் என்பதை நாம் அறியோம் என்றார்கள். அதற்கு ஆரோன் அவர்களிடம்: உங்கள் மனைவிகளின், உங்கள் மகன்களின், உங்கள் மகள்களின் காதுகளில் உள்ள பொற்காதணிகளை கழற்றி எடுத்து என்னிடத்தில் கொண்டு வாருங்கள் என்றான். அப்பொழுது மக்கள் அனைவரும் தங்கள் காதுகளில் இருந்த பொற்காதணிகளை கழற்றி எடுத்து ஆரோனிடத்தில் கொண்டு வந்தார்கள். அவன் அவற்றை அவர்களுடைய கையிலிருந்து பெற்று, பொறிக்கும் கருவியால் வடிவமைத்து, ஒரு வார்ப்பட்ட கன்றுக்குட்டியைச் செய்தான். அப்பொழுது அவர்கள்: இஸ்ரவேலே, உன்னை எகிப்து தேசத்திலிருந்து கொண்டு வந்த உன் தெய்வங்கள் இவையே என்றார்கள். அதை ஆரோன் கண்டபோது, அதன் முன்னே ஒரு பலிபீடத்தை கட்டினான்; மேலும் ஆரோன் அறிவித்துச் சொல்லி: நாளை கர்த்தருக்குப் பண்டிகை என்றான்.
And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:1–6.
அவர்கள் மறுநாள் அதிகாலையிலே எழுந்து, சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தி, சமாதானபலிகளைக் கொண்டு வந்தார்கள்; ஜனங்கள் உண்ணவும் குடிக்கவும் உட்கார்ந்து, விளையாட எழுந்தார்கள். யாத்திராகமம் 32:1–6.
The sixth test is the second part of the golden calf rebellion, when Moses returns from receiving the Ten Commandments. Moses asks, “Who is on the Lord’s side?” the majority remained passive or aligned with idolaters, manifesting the same rebellion openly in the mediator’s presence.
ஆறாவது சோதனை என்பது பொற்கன்றுக்குட்டி கலகத்தின் இரண்டாம் பகுதி ஆகும்; அதாவது, மோசே பத்து கட்டளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு திரும்பி வரும் நேரம். மோசே, “கர்த்தரின் பக்கத்தில் இருப்பவர் யார்?” என்று கேட்கிறார்; அப்போது பெரும்பான்மையினர் செயலற்றவர்களாகவே இருந்தார்கள் அல்லது விக்கிரகாராதகர்களின் பக்கம் சேர்ந்திருந்தார்கள்; இதனால், நடுவரின் சந்நிதியிலேயே அதே கலகத்தை வெளிப்படையாக வெளிக்காட்டினர்.
The fifth and sixth tests clearly typify and align with the Sunday law. Elijah on Mount Carmel asks a similar question as Moses did. Choose this day who you will serve, points to the test of the Sunday law. The symbolism of the image of the beast test points to the Sunday law. The division of the Levites in Aaron’s story and the division of the twelve tribes in the story of Jeroboam’s two golden calves, identify the division of the wise and foolish at the Sunday law. The Laodiceans are the foolish virgins, as testified to by Sister White, and therefore the division of the virgins at the Sunday law is the division of Laodiceans and Philadelphians. The fifth and sixth tests, which are one twofold test, align with the Sunday law, which means they align with 1863, and Kadesh.
ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது சோதனைகள் தெளிவாக ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டியும் அதனுடன் ஒத்திசைந்தும் உள்ளன. கர்மேல் மலையில் எலியா, மோசே கேட்டதற்கு ஒத்த ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறார். “இன்றே நீங்கள் யாரைச் சேவிப்பீர்கள் என்று தேர்ந்தெடுக்குங்கள்” என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனையின் குறியீட்டுத்தன்மை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆரோனின் வரலாற்றில் லேவியரின் பிரிவும், எரொபொவாமின் இரண்டு பொற்கன்றுகளின் வரலாற்றில் பன்னிரு கோத்திரங்களின் பிரிவும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஞானிகளும் மூடர்களும் பிரிக்கப்படுதலை அடையாளப்படுத்துகின்றன. லவோதிக்கேயர் மூடக் கன்னியர் ஆவர் என்று சகோதரி வைட் சாட்சியமளித்திருப்பதால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது கன்னியரின் பிரிவு என்பது லவோதிக்கேயரும் பிலதெல்பியரும் பிரிக்கப்படுதலாகும். ஒரே இருமடங்கான சோதனையாகிய ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது சோதனைகள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்திசைகின்றன; அதாவது அவை 1863-உடனும் காதேஸுடனும் ஒத்திசைகின்றன.
Chapters thirty-two and thirty-three of Exodus are fulfilled on the very same day, just hours apart, and that day typifies 1863 and Kadesh. In chapter thirty-three Moses asks to see God’s glory. Therefore, we see Moses in the fifth and sixth provocations being transformed into the one hundred and forty-four thousand. That same Moses is also at Kadesh striking the Rock a second time, thus representing a class that are crushed by the Rock which they refused to fall upon. That Rock is a message, and there are therefore two symbols of Moses at Kadesh, one manifesting God’s glory and the other rejecting the Rock.
யாத்திராகமம் முப்பத்திரண்டு மற்றும் முப்பத்துமூன்று அதிகாரங்கள் அதே ஒரே நாளிலே, சில மணிநேர இடைவெளிக்குள், நிறைவேறுகின்றன; அந்த நாள் 1863-ஐயும் காதேஷையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. முப்பத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் மோசே தேவனுடைய மகிமையை காணும்படி கேட்கிறான். ஆகையால், ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது தூண்டுதல்களில் மோசே நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரமாக மாற்றமடைந்து வருவதைக் காண்கிறோம். அதே மோசே காதேஷிலும் இருந்து, கன்மலையை இரண்டாம் முறை அடிக்கிறான்; இவ்வாறு, தாம் விழ மறுத்த அந்த கன்மலையினால் நொறுக்கப்படும் ஒரு வகுப்பினரை அவன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அந்தக் கன்மலை ஒரு செய்தியாகும்; ஆகவே, காதேஷில் மோசேக்கு இரு குறியீடுகள் உள்ளன: ஒன்று தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துவது, மற்றொன்று கன்மலையை நிராகரிப்பது.
“Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
“சியோனின் மதில்களின்மேல் தேவனுடைய காவற்காரராக நிற்கிறவர்கள் ஜனங்களுக்கு முன்பாகவே அபாயங்களை காணக்கூடியவர்களாக இருக்கட்டும்,—சத்தியத்தையும் தவறையும், நீதியையும் அநீதியையும் பிரித்தறியக்கூடியவர்களாக இருக்கட்டும்.
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
“எச்சரிக்கை வந்துள்ளது: 1842, 1843, மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் அந்தச் செய்தி வந்ததிலிருந்து நாம் கட்டியெழுப்பி வந்திருக்கிற விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரத்தை கலங்கச் செய்யக்கூடிய எதுவும் உள்ளே வர அனுமதிக்கப்படக்கூடாது. நான் இந்தச் செய்தியில் இருந்தேன்; அப்போதிலிருந்து இன்றுவரை, தேவன் எங்களுக்கு அளித்த ஒளிக்குத் உண்மையாயிருந்து, உலகத்தின் முன்பாக நிலைத்திருக்கிறேன். நாள்தோறும் நாம் கர்த்தரை ஆர்வமுள்ள ஜெபத்தோடு தேடிக்கொண்டு, ஒளியை நாடியபோது, எங்கள் பாதங்கள் வைக்கப்பட்ட மேடையிலிருந்து அவற்றை அகற்றுவோம் என்று நாம் எண்ணுவதில்லை. தேவன் எனக்குக் கொடுத்த ஒளியை நான் கைவிட முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? அது யுகங்களின் கன்மலையைப் போல இருக்க வேண்டியது. அது எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டதிலிருந்து இதுவரை என்னை வழிநடத்தி வந்திருக்கிறது.” Review and Herald, April 14, 1903.
One of the symbols of ‘Moses at Kadesh’ strikes the Rock with a rod, a symbol of authority. The first time it was God’s authority and the second time it was man’s authority. The class represented by Moses at the second Kadesh are represented as the drunkards of Ephraim, who use their theological authority (rod) to attack the message of the latter rain, which is the message of the old paths of 1840 to 1844.
‘காதேசில் மோசே’ என்பதன் சின்னங்களில் ஒன்றில், அதிகாரத்தின் ஒரு சின்னமான கோலினால் அவர் கன்மலையை அடிக்கிறார். முதல் முறை அது தேவனுடைய அதிகாரமாக இருந்தது; இரண்டாம் முறை அது மனிதனுடைய அதிகாரமாக இருந்தது. இரண்டாம் காதேசில் மோசே மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வர்க்கம், எபிராயீமின் குடிகாரர்களாகக் காண்பிக்கப்படுகின்றனர்; அவர்கள் 1840 முதல் 1844 வரையிலான பழைய பாதைகளின் செய்தியாகிய பிந்தைய மழையின் செய்தியைத் தாக்குவதற்கு தங்களுடைய தெய்வவியல் அதிகாரத்தை (கோல்) பயன்படுத்துகின்றனர்.
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
1840–1844 காலப்பகுதியில் வழங்கப்பட்ட அனைத்து செய்திகளும் இப்போது வல்லமையுடன் அறிவிக்கப்பட வேண்டியவையாக இருக்கின்றன; ஏனெனில் தங்களின் திசை உணர்வை இழந்த பலர் உள்ளனர். அந்தச் செய்திகள் எல்லா சபைகளிடத்துக்கும் செல்ல வேண்டும்.
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
“கிறிஸ்து கூறினார்: ‘உங்கள் கண்கள் காண்கிறதினால் அவைகள் பாக்கியவான்கள்; உங்கள் காதுகள் கேட்கிறதினால் அவைகளும் பாக்கியவான்கள். ஏனெனில், மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: அநேக தீர்க்கதரிசிகளும் நீதிமான்களும் நீங்கள் காண்கிறவற்றைக் காண விரும்பியும் அவைகளை காணவில்லை; நீங்கள் கேட்கிறவற்றைக் கேட்க விரும்பியும் அவைகளை கேளவில்லை’ [மத்தேயு 13:16, 17]. 1843 மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் காணப்பட்டவற்றைக் கண்ட கண்கள் பாக்கியவான்கள்.”
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“செய்தி அளிக்கப்பட்டது. காலத்தின் அடையாளங்கள் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கிறபடியால், அந்தச் செய்தியை மறுபடியும் அறிவிப்பதில் எந்தத் தாமதமும் இருக்கக் கூடாது; இறுதிக்கட்டப் பணி நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். குறுகிய காலத்தில் ஒரு மகத்தான பணி செய்யப்படும். தேவனுடைய நியமிப்பின்படி விரைவில் ஒரு செய்தி அளிக்கப்படும்; அது பெரும் முழக்கமாகப் பெருகும். அப்போது தானியேல் தன் பங்கில் நின்று, தன் சாட்சியை அளிப்பான்.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
The first test of manna is three tests. The last of the ten tests is the test of the third angel. Both first and last represent “rest” as a symbol of the test. The first test is three tests, representing the first angel that is followed by the second angel, but the fourth test, where the sealing and lifting up as an ensign, is represented by Massa and Meribah. The third angel, represented by the fifth and sixth tests, is the third test, which followed the second test of Massa and Meribah, and the first test of manna.
மன்னாவினுடைய முதல் சோதனை மூன்று சோதனைகளாகும். பத்து சோதனைகளில் கடைசியான சோதனை மூன்றாம் தூதனின் சோதனையாகும். முதல் சோதனையும் கடைசி சோதனையும் இரண்டும் சோதனையின் அடையாளமாக “இளைப்பாறுதல்”-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. முதல் சோதனை மூன்று சோதனைகளாக இருந்து, அதற்குப் பின்வரும் இரண்டாம் தூதனுடன் கூடிய முதல் தூதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆனால் நான்காம் சோதனை, அங்கே முத்திரையிடுதலும் கொடியாக உயர்த்தப்படுதலும் காணப்படுகின்ற இடம், மாச்சாவாலும் மெரீபாவாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் சோதனைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்றாம் தூதன், மாச்சாவும் மெரீபாவும் ஆன இரண்டாம் சோதனைக்கும், மன்னாவினுடைய முதல் சோதனைக்கும் பின்வந்த மூன்றாம் சோதனையாகும்.
The provocation at Taberah set forth in Numbers 11:1–3 is the seventh test. The verses that introduce the fiery trial of faith represented by “Taberah,” which means ‘a burning place’ are preceded with verses identifying the movement of God’s people through the wilderness. The impatience manifested in chapter ten is contrasted with the one hundred and forty-four thousand who follow the Lamb whithersoever He goeth. These are those who have the patience of the saints, but ancient Israel was manifesting impatience in chapter ten that leads to their fiery ordeal in chapter eleven.
எண்ணாகமம் 11:1–3-ல் குறிப்பிடப்பட்ட தாபேராவில் நிகழ்ந்த தூண்டுதல் ஏழாவது சோதனையாகும். ‘எரியும் இடம்’ என்று பொருள்படும் “தாபேரா” குறிக்கும் விசுவாசத்தின் அக்னிச் சோதனையை அறிமுகப்படுத்தும் வசனங்களுக்கு முன்பாக, தேவனுடைய ஜனங்கள் வனாந்தரத்தின் வழியாக முன்னேறிச் சென்ற இயக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் வசனங்கள் வருகின்றன. பத்தாம் அதிகாரத்தில் வெளிப்பட்ட அவசரமின்மை, ஆட்டுக்குட்டி எங்கு சென்றாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தோடு முரண்பாடாக நிறுத்தப்படுகிறது. இவர்கள் பரிசுத்தவான்களின் பொறுமையைக் கொண்டவர்கள்; ஆனால் பண்டைய இஸ்ரவேல், பதினோராம் அதிகாரத்தில் அவர்கள்மேல் வரப்போகும் அக்னியார்ந்த துன்பத்திற்குக் காரணமாகும் அவசரமின்மையை பத்தாம் அதிகாரத்திலேயே வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.
And they departed from the mount of the Lord three days’ journey: and the ark of the covenant of the Lord went before them in the three days’ journey, to search out a resting place for them. And the cloud of the Lord was upon them by day, when they went out of the camp. And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, Lord, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee. And when it rested, he said, Return, O Lord, unto the many thousands of Israel. Numbers 10:33–36.
அவர்கள் கர்த்தருடைய மலையிலிருந்து மூன்று நாள்பயணம் புறப்பட்டார்கள்; கர்த்தருடைய உடன்படிக்கையின் பெட்டி, அவர்களுக்கு இளைப்பாறும் இடத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க, அந்த மூன்று நாள்பயணத்தில் அவர்களுக்கு முன்பாகச் சென்றது. அவர்கள் பாளயத்திலிருந்து புறப்பட்டபோது, பகலிலே கர்த்தருடைய மேகம் அவர்கள்மேல் இருந்தது. பெட்டி புறப்பட்டுச் செல்லும்போது, மோசே கூறியது: “கர்த்தாவே, எழுந்தருளும்; உம்முடைய சத்துருக்கள் சிதறிப்போகட்டும்; உம்மை வெறுப்போர் உம்முடைய சந்நிதியினின்று ஓடிப்போகட்டும்.” அது தங்கியபோது, அவன் கூறியது: “கர்த்தாவே, இஸ்ரவேலின் அநேக ஆயிரங்களிடத்தில் திரும்பி அருளும்.” எண்ணாகமம் 10:33–36.
The next verse introduces the rebellion of Taberah.
அடுத்த வசனம் தபேராவின் கிளர்ச்சியை அறிமுகப்படுத்துகிறது.
And when the people complained, it displeased the Lord: and the Lord heard it; and his anger was kindled; and the fire of the Lord burnt among them, and consumed them that were in the uttermost parts of the camp. And the people cried unto Moses; and when Moses prayed unto the Lord, the fire was quenched. And he called the name of the place Taberah: because the fire of the Lord burnt among them. Numbers 11:1–3.
மக்கள் முறையிட்டபோது, அது கர்த்தருக்குப் பிரியமில்லாததாயிருந்தது; கர்த்தர் அதைக் கேட்டார்; அவருடைய கோபம் எரிந்தது; கர்த்தருடைய அக்கினி அவர்களுக்குள் எரிந்து, பாளயத்தின் எல்லைப்பகுதிகளில் இருந்தவர்களை அழித்தது. அப்போது மக்கள் மோசேயை நோக்கிக் கூப்பிட்டார்கள்; மோசே கர்த்தரிடத்தில் ஜெபித்தபோது, அந்த அக்கினி அணைந்தது. அதனால் அவர் அந்த இடத்திற்குப் “தபேரா” என்று பெயரிட்டார்; ஏனெனில் கர்த்தருடைய அக்கினி அவர்களுக்குள் எரிந்தது. எண்கள் 11:1–3.
The provocation which followed the manifestation of fire, was the longing for flesh food and is the eighth test. This is located in Numbers 11:4–34. The complaining in Taberah represents a corrupted higher nature, a lack of patience, and the rebellion of the lust for the fleshpots of Egypt represents the lower nature. The fire represents purification by fire of the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, for prophetically Taberah means a burning place and the burning place in God’s prophetic Word is located in Malachi three where fire produces an impatient class destined to be purged and a patient class who are purified as an offering that is lifted up.
அக்கினி வெளிப்பாட்டைத் தொடர்ந்து வந்த தூண்டுதல், மாம்ச உணவிற்கான ஏக்கம் ஆகும்; அதுவே எட்டாவது சோதனை. இது எண்ணாகமம் 11:4–34-ல் அமைந்துள்ளது. தாபேராவில் நிகழ்ந்த முறையிடுதல், கெடுக்கப்பட்ட உயர்ந்த இயல்பையும், பொறுமையின்மையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; எகிப்தின் மாம்சப் பானைகளுக்கான வேட்கையின் கலகம், தாழ்ந்த இயல்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அக்கினி, மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் உடன்படிக்கையின் தூதரின் அக்கினியினால் சுத்திகரிப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக தாபேரா என்பதற்கு “எரியும் இடம்” என்று பொருள், மேலும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் அந்த எரியும் இடம் மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் அமைந்துள்ளது; அங்கு அக்கினி, சுத்திகரிக்கப்பட்டு உயர்த்தப்படும் காணிக்கையாக ஆக வேண்டிய பொறுமையுள்ள ஒரு வர்க்கத்தையும், அகற்றிச் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டிய பொறுமையற்ற ஒரு வர்க்கத்தையும் உண்டாக்குகிறது.
Those represented by Moses in the twofold test of Taberah’s higher and lower nature are the one hundred and forty-four thousand who have settled into the truth both intellectually and also spiritually. The intellect identifies the higher nature and spiritually represents the combination of Divinity with humanity. Divinity can only be combined with humanity when the lower nature is crucified and dead. To be settled into the truth intellectually and spiritually represents the experience of the being sealed. The fires of Taberah represent the final separation of wheat and tares in the work of Christ raising the temple of the one hundred and forty-four thousand.
தபேராவின் உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த இயல்புகளின் இருமடங்கான சோதனையில் மோசே மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்கள், அறிவார்ந்த வகையிலும் ஆவிக்குரிய வகையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்றிருக்கும் அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் ஆவர். அறிவுத்திறன் உயர்ந்த இயல்பை அடையாளம் காண்கிறது; ஆவிக்குரிய முறையில் அது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் ஒன்றுசேர்த்த நிலையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. தாழ்ந்த இயல்பு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்திருக்கும்போதுதான் தெய்வீகம் மனிதத்துவத்தோடு ஒன்றுசேர முடியும். அறிவார்ந்த வகையிலும் ஆவிக்குரிய வகையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்றிருப்பது, முத்திரையிடப்படுகிற அனுபவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. தபேராவின் அக்கினிகள், கிறிஸ்து அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் ஆலயத்தை எழுப்புகிற கிரியையில், கோதுமையும் களைகளும் இறுதியாகப் பிரிக்கப்படுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.
The ninth test is the rebellion of Miriam and Aaron found in Numbers 12. The provocation was not unlike the provocation of Korah, Dathan and Abiram or Minneapolis, in 1888. The issue was not simply the rejection of God’s message, but the rejection of God’s choice of leadership.
ஒன்பதாவது சோதனை எண்கள் 12-ல் காணப்படும் மிரியாம் மற்றும் ஆரோனின் கிளர்ச்சியாகும். அந்தத் தூண்டுதல் கோராகு, தாதான், அபிராம் ஆகியோரின் தூண்டுதலுக்கோ அல்லது 1888-இல் மினியாபொலிஸில் நிகழ்ந்ததற்கோ ஒத்ததல்லாததாக இல்லை. இங்கு இருந்த பிரச்சினை வெறுமனே தேவனுடைய செய்தியை நிராகரித்ததல்ல; தேவன் தேர்ந்தெடுத்த தலைமையைக் நிராகரித்ததுமாகும்.
The condemnation of leaders who reject not only the message, but also the messenger precedes the tenth test. The leadership manifest as apostates just before the Sunday law, which is the tenth test. The Sunday law aligns with the cross, and on the way to the cross, which is the Sunday law, the leadership chose Barabbas, a false Christ, for “bar” means ‘son of’ an “abba” means ‘father.’ Approaching the cross (the Sunday law) or Kadesh, the leadership manifests full blown apostasy choosing a counterfeit Christ and also expressing directly to the civil authorities that they have no king, but Caesar.
செய்தியை மட்டும் அல்ல, செய்தியாளரையும் நிராகரிக்கும் தலைவர்களின் கண்டனம் பத்தாவது சோதனைக்கு முன்பாக வருகிறது. பத்தாவது சோதனையான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே தலைமை விலகிப்போனவர்களாகத் தம்மை வெளிப்படுத்துகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் சிலுவையோடு இணங்குகிறது; சிலுவைக்கான பாதையில், அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான பாதையில், தலைமை பரப்பாஸைத் தேர்ந்தெடுத்தது; அவன் ஒரு பொய்யான கிறிஸ்து; ஏனெனில் “bar” என்பது ‘ஒருவரின் மகன்’ என்றும், “abba” என்பது ‘தந்தை’ என்றும் பொருள். சிலுவையையோ (ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை) அல்லது காதேஷையோ அணுகும் வேளையில், தலைமை முழுமையாக வெளிப்பட்ட விலகலாகத் தன்னை வெளிப்படுத்தி, போலியான ஒரு கிறிஸ்துவைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது; மேலும் தமக்குச் அரசன் யாருமில்லை, சீசரே தவிர என்று நேரடியாக அரச அதிகாரிகளிடம் அறிவிக்கவும் செய்கிறது.
The seventh, eighth and ninth test are identifying the sealing process, but the illustration is of the foolish virgins. The tenth of those tests was the first rebellion of Kadesh, typifying 1863. From 1846 the Hebrews were brought to Sinai to receive the Law. The two tables of the Ten Commandments are the symbol of God’s covenant relationship to ancient literal Israel, and the two tables of Habakkuk are the symbol of modern spiritual Israel’s covenant relationship. The second table was set forth in 1850, and just as ancient Israel vowed to keep the Law, by 1856 a final test was brought, as typified by spies visiting the Promised Land. The majority opinion that was reached over the seven years from 1856 unto 1863 was that the Laodicean wilderness is where they wished to die.
ஏழாவது, எட்டாவது, மற்றும் ஒன்பதாவது சோதனைகள் முத்திரையிடும் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆனால் அதன் உவமை புத்தியில்லாத கன்னிகைகளைச் சார்ந்ததாகும். அந்தச் சோதனைகளில் பத்தாவது, 1863-ஐ முன்மாதிரியாகக் காட்டும் காதேஸின் முதல் கிளர்ச்சியாக இருந்தது. 1846 முதல் எபிரேயர் நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெறுவதற்காக சீனாய்க்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். பத்து கட்டளைகளின் இரண்டு பலகைகளும் பண்டைய அப்படியே இருந்த இஸ்ரவேலுடனான தேவனுடைய உடன்படிக்கைக் உறவின் அடையாளமாகும்; அதுபோல ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளும் நவீன ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுடனான உடன்படிக்கைக் உறவின் அடையாளமாகும். இரண்டாம் பலகை 1850-ல் முன்வைக்கப்பட்டது; மேலும் பண்டைய இஸ்ரவேல் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுமென பிரதிஞ்ஞை செய்ததுபோல, 1856-க்குள் ஒரு இறுதி சோதனை கொண்டு வரப்பட்டது; அது வேவுக்காரர் வாக்குத்தத்த தேசத்தைப் பார்வையிட்டதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1856 முதல் 1863 வரை உள்ள ஏழு ஆண்டுகளில் எட்டப்பட்ட பெரும்பான்மைக் கருத்து, லவோதிக்கேயா வனாந்தரமே அவர்கள் மரிக்க விரும்பிய இடம் என்பதாக இருந்தது.
The period of 1844 to 1863 is typified by the period that begins with baptism at the Red Sea which ended with another baptism at the Jordan River, in the identical location which Jesus would become the Christ, when He was later baptized by John. The baptism at the Red Sea identified a covenant relationship with ancient Israel. That relationship began with a marriage that simultaneously instigated a ten-step testing process. They were then brought to Sinai and promised to keep His law, but didn’t, and then failed the tenth and final test at the first rebellion of Kadesh. After the forty years, and the second and greater rebellion at Kadesh they entered the Promised Land by being baptized into the Jordan River.
1844 முதல் 1863 வரையிலான காலப்பகுதி, செங்கடலில் நிகழ்ந்த ஸ்நானத்தால் தொடங்கி யோர்தான் நதியில் நிகழ்ந்த மற்றொரு ஸ்நானத்தால் நிறைவடைந்த காலப்பகுதியால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது; பின்னாளில் இயேசு யோவானால் ஸ்நானம் பெற்றபோது, அவர் கிறிஸ்துவாக வெளிப்படவிருந்த அதே இடத்திலேயே அது நிகழ்ந்தது. செங்கடலில் நிகழ்ந்த அந்த ஸ்நானம், பண்டைய இஸ்ரவேலுடன் இருந்த உடன்படிக்கைக் உறவை அடையாளப்படுத்தியது. அந்த உறவு, ஒரே சமயத்தில் பத்து-படிச் சோதனைச் செயல்முறையைத் தொடங்கிவைத்த ஒரு திருமணத்தோடு ஆரம்பமானது. பின்னர் அவர்கள் சீனாய்க்கு கொண்டு வரப்பட்டு, அவருடைய பிரமாணத்தைக் காக்க வாக்குப்பண்ணினார்கள்; ஆனால் காக்கவில்லை; அதன் பின்பு காதேசின் முதல் கலகத்தில் பத்தாவது மற்றும் இறுதியான சோதனையிலும் தோல்வியுற்றார்கள். நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காதேசில் நிகழ்ந்த இரண்டாவது மற்றும் அதைவிடப் பெரும் கலகத்திற்குப் பின்னர், அவர்கள் யோர்தான் நதியில் ஸ்நானம் பெற்று வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நுழைந்தார்கள்.
All the waymarks of baptism are tied together with the covenant. The history of the omega and second Kadesh, align with the history of the first an alpha Kadesh. Moses’ omega rebellion was far greater than the rebellion of an entire nation in the alpha rebellion of Kadesh. The omega is always greater. Both rebellions together represent the rebellion of Isaiah’s learned and unlearned who refuse to enter into the rest of the latter rain message.
ஞானஸ்நானத்தின் அனைத்துச் சின்னங்களும் உடன்படிக்கையோடு ஒன்றிணைக்கப்பட்டுள்ளன. ஓமேகாவினதும் இரண்டாம் காதேஷினதும் வரலாறு, முதல் ஆல்பா காதேஷின் வரலாற்றோடு ஒத்திசைகிறது. மோசேயின் ஓமேகா கலகம், காதேஷின் ஆல்பா கலகத்தில் ஒரு முழு ஜனத்தினம் செய்த கலகத்தைவிட மிக அதிகமானதாக இருந்தது. ஓமேகா எப்போதும் அதிகமானதே. இந்த இரு கலகங்களும் சேர்ந்து, பிந்தைய மழையின் செய்தியினால் அளிக்கப்படும் இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்க மறுக்கும் ஏசாயாவின் கற்றவர்களும் கல்லாதவர்களும் கொண்ட கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.
Three baptisms (Red Sea, Jordan River and Jordan River), the first of Moses and the last of Christ, thus Moses is the alpha and Christ the omega. The letter between the first and the twenty-second letters of the Hebrew alphabet, the thirteenth letter, when attached and following the first letter that is then attached to the last and twenty-second letter creates the Hebrew word “truth.” The middle baptism was the Jordan River and Kadesh. The first baptism at the Red Sea, was followed by the baptism at the Jordan. But the first baptism at the Jordan was put off for forty years until the second visit to Kadesh and the actual baptism of the Jordan. The third baptism, representing the time of visitation for the Jews had arrived as Christ began His work of confirming the covenant for one week in fulfillment of Daniel nine and verse twenty-seven and it was the hour of judgment for ancient Israel.
மூன்று ஞானஸ்நானங்கள் (செங்கடல், யோர்தான் நதி, மற்றும் யோர்தான் நதி), அவற்றில் முதல் ஒன்று மோசேயினதும் கடைசி ஒன்று கிறிஸ்துவினதும் ஆகும்; ஆகையால் மோசே ஆல்பாவும் கிறிஸ்து ஓமேகாவும் ஆவார். எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்துக்கும் இருபத்திரண்டாம் எழுத்துக்கும் இடையில் உள்ள எழுத்தான பதின்மூன்றாம் எழுத்து, முதல் எழுத்தோடு இணைக்கப்பட்டு, பின்னர் கடைசி மற்றும் இருபத்திரண்டாம் எழுத்தோடும் இணைக்கப்படும்போது, “சத்தியம்” என்னும் எபிரேயச் சொல்லை உருவாக்குகிறது. நடுப்பகுதியிலுள்ள ஞானஸ்நானம் யோர்தான் நதியும் காதேஷும் ஆகும். செங்கடலில் இருந்த முதல் ஞானஸ்நானத்திற்குப் பிறகு, யோர்தானில் உள்ள ஞானஸ்நானம் தொடர்ந்தது. ஆனால் யோர்தானில் இருந்த முதல் ஞானஸ்நானம், காதேஷிற்கான இரண்டாவது வருகையும் யோர்தானின் உண்மையான ஞானஸ்நானமும் ஏற்படும் வரையில் நாற்பது ஆண்டுகள் ஒத்திவைக்கப்பட்டது. யூதர்களுக்கான சந்திப்புக் காலத்தைக் குறிக்கும் மூன்றாவது ஞானஸ்நானம் வந்து சேர்ந்தது; கிறிஸ்து தமது பணியைத் தொடங்கி, தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரம் இருபத்தேழாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக ஒரு வாரத்திற்காக உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தினார்; அது பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கான நியாயத்தீர்ப்பின் நேரமாக இருந்தது.
The first baptism at the Red Sea is the first angel’s message, and the two visits to Kadesh represent a “doubling”, for the first visit to Kadesh and the Jordan River is where the rebellion of God’s covenant people is represented and at the second Kadesh the rebellion of the leadership is manifested. Kadesh and the two visits represent a doubling of the second angel’s message where two classes are manifested, and both classes are represented with citizens and also leadership. The baptism of Christ is the third angel’s message when the wheat and tares are separated as was ancient Israel from the Christian bride Christ married in the hour of ancient Israel’s judgment.
செங்கடலில் நிகழ்ந்த முதல் ஸ்நானம் முதல் தூதனுடைய செய்தியாகும்; மேலும் காதேஷுக்குச் செய்யப்பட்ட இரண்டு வருகைகள் ஒரு “இரட்டிப்பை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஏனெனில் காதேஷிற்கான முதல் வருகையும் யோர்தான் நதியும் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களின் கிளர்ச்சி பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இடமாகும்; இரண்டாவது காதேஷில் தலைமையின் கிளர்ச்சி வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. காதேஷும் அந்த இரண்டு வருகைகளும் இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தியின் ஒரு இரட்டிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அங்கு இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன; மேலும் அந்த இரு வகுப்புகளும் பொதுமக்களாலும் தலைமையாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. கிறிஸ்துவின் ஸ்நானம் மூன்றாவது தூதனுடைய செய்தியாகும்; அப்போது கோதுமையும் களைகளும் பிரிக்கப்படுகின்றன; அது போலவே, பண்டைய இஸ்ரவேலின் நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையில் கிறிஸ்து திருமணம் செய்த கிறிஸ்தவ மணவாட்டியிடமிருந்து பண்டைய இஸ்ரவேல் பிரிக்கப்பட்டது.
The period of 1844 to 1863 is the Red Sea to the first rebellion at Kadesh. 1844 is the Red Sea crossing, 1846 is the manna, symbol of the Sabbath test which the Whites passed in 1846 when they were married. In 1849 the Lord stretched forth his hand a second time to gather His people. He had gathered them during the first angel’s message when the first of Habakkuk’s tables arrived in history, and the second table was designed for the same purpose.
1844 முதல் 1863 வரையிலான காலம், சிவப்பு சமுத்திரத்திலிருந்து காதேசில் நிகழ்ந்த முதல் கிளர்ச்சிவரை உள்ள காலமாகும். 1844 என்பது சிவப்பு சமுத்திரத்தைத் தாண்டிச் சென்ற நிகழ்வாகும்; 1846 என்பது மன்னா ஆகும்; இது, வெள்ளையர் 1846-ல் திருமணம் செய்துகொண்டபோது அவர்கள் கடந்துபோன சப்தச் சோதனையின் அடையாளமாகும். 1849-ல், தமது ஜனங்களை ஒன்றுகூட்டுவதற்காக கர்த்தர் இரண்டாம் முறையாக தமது கரத்தை நீட்டினார். வரலாற்றில் ஆபகூக்கின் பலகைகளில் முதலாவது வந்தடைந்தபோது, முதல் தூதனுடைய செய்தியின் காலத்தில் அவர் அவர்களை ஒன்றுகூட்டியிருந்தார்; இரண்டாம் பலகையும் அதே நோக்கத்திற்காகவே அமைக்கப்பட்டது.
The omega 1850 table was to gather and test, for that is what the alpha 1843 table did. The first angel had a table, and the third angel also had a table, for the first is the alpha and the third is the omega. The “two tables” are waymarks of the first and third angel’s—not the second. The prophetic period of the “tables” begins with a table with error and ends with a table with no error. The history between the two tables is the history of the second angel, where the chart is set aside until 1850.
ஓமேகா 1850 அட்டவணைச் சேகரிக்கவும் சோதிக்கவும் வேண்டியதாக இருந்தது; ஏனெனில் அதுவே ஆல்பா 1843 அட்டவணை செய்ததாயிற்று. முதல் தூதனுக்கு ஒரு அட்டவணை இருந்தது; மூன்றாம் தூதனுக்கும் ஒரு அட்டவணை இருந்தது; ஏனெனில் முதல் தூதன் ஆல்பா, மூன்றாம் தூதன் ஓமேகா. “இரண்டு அட்டவணைகள்” என்பது முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் வழிக்குறிகளாகும்—இரண்டாம் தூதனுடையவை அல்ல. “அட்டவணைகள்” எனப்படும் இந்தத் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி, பிழையுள்ள ஒரு அட்டவணையால் தொடங்கி, பிழையற்ற ஒரு அட்டவணையால் முடிவடைகிறது. இந்த இரண்டு அட்டவணைகளுக்கிடையிலான வரலாறு, 1850 வரை அட்டவணை ஒதுக்கி வைக்கப்படும் இரண்டாம் தூதனின் வரலாறாகும்.
After the year 1843 ended on April 19, 1844, the 1843 chart was set aside for it then erroneously predicted the year 1843. From April 19, 1844 unto 1850 there is no Habakkuk’s table. In the history of the second angel, there was no chart and—Babylon fell. The alpha is a table the omega is a table and the middle is the fall of Babylon; a symbol of rebellion which is associated with the period when there was no table. The historical period of Habakkuk’s tables bears the signature of truth.
1843 ஆம் ஆண்டு 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று முடிவுற்றபின், 1843 அட்டவணை ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அது தவறாக 1843 ஆண்டையே முன்னறிவித்திருந்தது. 1844 ஏப்ரல் 19 முதல் 1850 வரையிலும் ஹபக்கூக்கின் அட்டவணை எதுவும் இல்லை. இரண்டாம் தூதனின் வரலாற்றில் எந்த அட்டவணையும் இல்லை—பாபிலோன் விழுந்தது. அல்பா ஒரு அட்டவணை; ஒமேகாவும் ஒரு அட்டவணை; நடுப்பகுதி பாபிலோனின் வீழ்ச்சியாகும்; அது அட்டவணை இல்லாத காலகட்டத்தோடு தொடர்புடைய கிளர்ச்சியின் ஒரு சின்னமாகும். ஹபக்கூக்கின் அட்டவணைகளின் வரலாற்றுக் காலம் சத்தியத்தின் கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறது.
1850 was typified by Sinai and the giving of the Law. That event was commemorated with Pentecost, when two wave loaves were lifted up. The process of lifting up the wave loaves is represented by the printing and promotion of the table in May of 1842, and the history of 1849 when the second chart was prepared and 1850 when it was available. The period is represented in the line of Christ as the fifty days from His resurrection unto Pentecost, a period divided into forty days followed by ten.
1850 ஆம் ஆண்டு சினாய் மலையாலும் நியாயப்பிரமாணம் அளிக்கப்பட்டதாலும் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்பட்டது. அந்த நிகழ்ச்சி, இரண்டு அசைவுக் அப்பங்கள் உயர்த்திக் காணிக்கையிடப்பட்ட பெந்தெகொஸ்தே பண்டிகையால் நினைவுகூரப்பட்டது. அசைவுக் அப்பங்களை உயர்த்தும் செயல்முறை, 1842 ஆம் ஆண்டின் மே மாதத்தில் அட்டவணை அச்சிடப்பட்டதும் பரப்பப்பட்டதும் மூலம், மேலும் இரண்டாம் வரைபடம் தயாரிக்கப்பட்ட 1849 ஆம் ஆண்டின் வரலாறும் அது பயன்பாட்டிற்கு வந்த 1850 ஆம் ஆண்டும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இந்தக் காலப்பகுதி, கிறிஸ்துவின் வரியில், அவருடைய உயிர்த்தெழுதலிலிருந்து பெந்தெகொஸ்தே வரையிலான ஐம்பது நாட்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்தக் காலம் நாற்பது நாட்களாகவும் அதன் பின்பு பத்து நாட்களாகவும் பிரிக்கப்பட்ட ஒரு காலமாகும்.
In 1849 Christ was stretching forth his hand a second time, and in 1850 Habakkuk’s second table was available and the testing process leading to Kadesh moved forward. In 1856 the last of ancient Israel’s ten tests arrived when new light on Miller’s foundational prophetic revelation was published in the movement’s periodical. For twenty-five hundred and twenty prophetic days, from 1856 unto 1863, the spies went in to search the land. In 1863 they chose a new leader to take them back to Egypt.
1849 ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்து இரண்டாவது முறையாகத் தமது கையை நீட்டிக்கொண்டிருந்தார்; மேலும் 1850 ஆம் ஆண்டில் ஹபக்கூக்கின் இரண்டாம் பலகை கிடைக்கப்பெற்றது, கதேசை நோக்கி இட்டுச் செல்லும் சோதனைச் செயல்முறை முன்னேறியது. 1856 ஆம் ஆண்டில், பண்டைய இஸ்ரவேலின் பத்து சோதனைகளில் கடைசியானது வந்தடைந்தது; அப்போது மில்லரின் அடித்தள தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாட்டின்மேலான புதிய ஒளி, அந்த இயக்கத்தின் காலாண்டிதழில் வெளியிடப்பட்டது. 1856 முதல் 1863 வரையிலான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது தீர்க்கதரிசன நாட்களுக்குள், வேவுக்காரர் தேசத்தை உளவுபார்க்கச் சென்றார்கள். 1863 ஆம் ஆண்டில், அவர்கள் தங்களை எகிப்துக்கு மீண்டும் அழைத்துச் செல்ல ஒரு புதிய தலைவனைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.
We will continue these truths in the next article.
இந்த சத்தியங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.
“In a vision given me at Bordoville, Vermont, December 10, 1871, I was shown that the position of my husband has been a very difficult one. A pressure of care and labor has been upon him. His brethren in the ministry have not had these burdens to bear, and they have not appreciated his labors. The constant pressure upon him has taxed him mentally and physically. I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.
“1871 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 10 அன்று, வெர்மான்ட் மாநிலத்தின் போர்டோவில் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு தரிசனத்தில், என் கணவரின் நிலை மிகவும் கடினமானதாய் இருந்தது எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. கவனப்பணியும் உழைப்பும் தரும் ஒரு அழுத்தம் அவர்மேல் இருந்தது. ஊழியத்திலுள்ள அவருடைய சகோதரர்கள் இந்தப் பாரங்களைச் சுமக்க வேண்டியவர்களாக இருந்ததில்லை; அவருடைய உழைப்புகளையும் அவர்கள் மதிப்பிடவில்லை. அவர்மேல் இடையறாதிருந்த அந்த அழுத்தம், மனதினாலும் உடலினாலும் அவரை மிகுந்த அளவில் சோர்வடையச் செய்தது. தேவனுடைய ஜனங்களுடனான அவருடைய தொடர்பு, சில அம்சங்களில், இஸ்ரவேலுக்குமுன் மோசேயுடைய தொடர்பைப் போன்றதாக இருந்தது எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. பிரதிகூலமான சூழ்நிலைகளில் மோசேக்கு எதிராக முறுமுறுப்பாளர்கள் இருந்தார்கள்; அதுபோலவே அவருக்கும் எதிராக முறுமுறுப்பாளர்கள் இருந்துள்ளனர்.” Testimonies, volume 3, 85.