யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் இரண்டு

“பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள், அந்நேரத்தைவிட இன்னும் அதிக வல்லமையுடன் மறுபடியும் நிகழும் காலத்தை நான் ஆவலான ஏக்கத்தோடு எதிர்நோக்குகிறேன். யோவான் இவ்வாறு சொல்லுகிறான்: ‘வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கிவருவதைக் கண்டேன்; அவனுக்கு மகா அதிகாரம் உண்டாயிருந்தது; பூமி அவனுடைய மகிமையினால் பிரகாசமாயிற்று.’ அப்பொழுது, பெந்தெகொஸ்தே காலத்தில் இருந்ததுபோல, மக்கள் ஒவ்வொருவரும் தமது சொந்த மொழியிலே தமக்குச் சொல்லப்படும் சத்தியத்தை கேட்பார்கள்.”

“அவருக்குச் சேவை செய்ய மனமாறாத நேர்மையுடன் விரும்பும் ஒவ்வொரு ஆன்மாவிலும் தேவன் புதிய ஜீவனை ஊதிவிட முடியும்; பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஜ்வலிக்கும் நெருப்புக்கரியால் உதடுகளைத் தொட்டு, அவை அவருடைய ஸ்தோத்திரத்தில் வாக்குத்திறமையுடன் பேசும்படிச் செய்யவும் முடியும். தேவனுடைய வார்த்தையின் அதிசயமான சத்தியங்களை அறிவிக்க ஆயிரக்கணக்கான குரல்கள் வல்லமையால் நிரப்பப்படும். தடுக்கித் தடுமாறிப் பேசும் நாவு அவிழ்க்கப்படும்; பயந்துள்ளவர்கள் சத்தியத்திற்காகத் துணிச்சலான சாட்சியைச் சுமக்க வலிமையுள்ளவர்களாக்கப்படுவார்கள். ஊற்றிப்போடப்படும் வேளையில் பிற்கால மழையில் பங்குகொள்ளத்தக்கவர்களாக இருக்கும்படி, தமது ஜனங்கள் ஒவ்வொரு அசுத்தத்திலிருந்தும் ஆன்ம ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்து, அவரோடு அத்தகைய நெருக்கமான இணைப்பை நிலைநிறுத்தும்படி கர்த்தர் உதவிசெய்வாராக.” Review and Herald, July 20, 1886.

அவர்கள் அனைவரும் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு, ஆவி அவர்களுக்கு உச்சரிப்பைக் கொடுத்தபடியே அந்நிய மொழிகளில் பேசத் தொடங்கினர். அப்போது வானத்தின் கீழுள்ள எல்லா ஜாதிகளிலிருந்தும் வந்த பக்தியுள்ள யூதர்கள் எருசலேமில் தங்கியிருந்தார்கள். இந்தச் செய்தி பரவியபோது, ஜனத்திரள் ஒன்று கூடி, ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்த மொழியில் அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டதினால் கலங்கிப்போனார்கள். அவர்கள் அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டு வியந்துகொண்டு, ஒருவருக்கொருவர், “இதோ, பேசுகிற இவர்கள் அனைவரும் கலிலேயரல்லவா? அப்படியிருக்க, நாம் பிறந்த எங்கள் தாய் மொழியிலே நாம் ஒவ்வொருவரும் எவ்வாறு கேட்கிறோம்? பார்த்தியரும், மேதியரும், ஏலாமியரும், மெசொப்பொத்தாமியாவில் வசிப்பவர்களும், யூதேயாவிலும் கப்படோக்கியாவிலும், பொந்துவிலும் ஆசியாவிலும், பிரிகியாவிலும் பம்பிலியாவிலும், எகிப்திலும், சீரேனேக்கு அண்மையுள்ள லிபியாவின் பகுதிகளிலும் வசிப்பவர்களும், ரோமாவிலிருந்து வந்த அந்நியர்களும், யூதரும் யூதமதம் ஏற்றவர்களும், கிரேத்தியரும் அரபியரும் ஆகிய நாம், தேவனுடைய மகத்தான கிரியைகளை எங்கள் மொழிகளில் அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்கிறோம்” என்றனர். அவர்கள் அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டு திகைத்திருந்து, ஒருவருக்கொருவர், “இதன் பொருள் என்ன?” என்று கேட்டுக்கொண்டார்கள். மற்றவர்கள் பரியாசம் செய்து, “இவர்கள் புதிய திராட்சரசத்தால் நிரம்பியிருக்கிறார்கள்” என்றார்கள். அப்பொழுது பேதுரு பதினொருவருடன் எழுந்து நின்று, தன் சத்தத்தை உயர்த்தி அவர்களிடம்: “யூதேயாவின் மனிதரே, எருசலேமில் வாசமாயிருக்கிற அனைவரும், இது உங்களுக்குத் தெரியக்கடவது; என் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுங்கள். நீங்கள் எண்ணுகிறபடி இவர்கள் மதுபோதையில் இல்லை; ஏனெனில் இது பகலின் மூன்றாம் மணிநேரம்தான்” என்றான். அப்போஸ்தலர் 2:4–15.

“நம்மில் ஒருவரும் தமது குணாதிசயங்களில் ஒரு புள்ளியாவது அல்லது களங்கமாவது இருக்கும் வரை தேவனுடைய முத்திரையை ஒருபோதும் பெறமாட்டோம். நம்முடைய குணாதிசயங்களில் உள்ள குறைகளைச் சீர்செய்து, ஆத்தும ஆலயத்தை ஒவ்வொரு அசுத்தத்திலிருந்தும் சுத்திகரிப்பது நமக்கே விடப்பட்டிருக்கிறது. அப்பொழுது, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் சீஷர்கள்மேல் முதற்பெய்த மழை பொழிந்ததுபோல, பின்மழை நம்மேலும் பொழியும்.

“நாம் அடைந்திருக்கிறவற்றினால் மிக எளிதாகத் திருப்தியடைந்து விடுகிறோம். நாம் செல்வமுள்ளவர்களாயும், பொருள்களால் பெருகியவர்களாயும் இருக்கிறோம் என்று உணர்கிறோம்; ஆனால் நாம் ‘துன்பகரமானவர்களும், பரிதாபகரமானவர்களும், ஏழைகளும், குருடர்களும், நிர்வாணிகளும்’ என்பதை அறியாமல் இருக்கிறோம். இப்போது உண்மையான சாட்சியின் அறிவுரைக்குச் செவிகொடுக்க வேண்டிய காலமாக இருக்கிறது: ‘நீ செல்வந்தனாகும்படிக்கு அக்கினியில் சோதிக்கப்பட்ட பொன்னை என்னிடத்தில் வாங்கிக்கொள்ளும்படி நான் உனக்கு ஆலோசனை கூறுகிறேன்; நீ உடையணிந்திருப்பதற்கும், உன் நிர்வாணத்தின் வெட்கம் வெளிப்படாதிருக்கும்படிக்கும் வெண்வஸ்திரங்களை வாங்கிக்கொள்; நீ காணும்படிக்கு உன் கண்களில் கண்ணஞ்சனத்தைத் தடவிக்கொள்.’ …”

“இப்போதுதான் நாம் நம்மையும் நம் பிள்ளைகளையும் உலகினால் களங்கமற்றவர்களாகக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும். இப்போதுதான் நாம் நம் குணாதிசயத்தின் ஆடைகளைத் துவைத்து, அவற்றை ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தில் வெண்மையாக்க வேண்டும். இப்போதுதான் நாம் பெருமை, வெறிச்சுடர், மற்றும் ஆவிக்குரிய சோம்பேறித்தனம் ஆகியவற்றை மேற்கொள்ள வேண்டும். இப்போதுதான் நாம் விழித்தெழுந்து, குணாதிசயத்தின் சமச்சீருக்காக உறுதியான முயற்சி செய்ய வேண்டும். ‘இன்று நீங்கள் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பீர்களானால், உங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தாதிருங்கள்.’ நாம் மிகுந்த சோதனையான நிலையில் இருக்கிறோம்; நம் ஆண்டவரின் தோன்றுதலை எதிர்பார்த்து, விழித்திருந்து, கண்காணித்து வருகிறோம். உலகம் இருளில் இருக்கிறது. ‘ஆனால் சகோதரரே,’ என்று பவுல் சொல்லுகிறார், ‘அந்த நாள் திருடன் போல உங்களை மேற்கொள்ளும் படிக்கு நீங்கள் இருளில் இருப்பவர்கள் அல்ல.’ காத்திருந்து ஏங்கும் ஆத்துமாவிற்காக இருளிலிருந்து வெளிச்சத்தையும், துக்கத்திலிருந்து ஆனந்தத்தையும், சோர்விலிருந்து இளைப்பாறுதலையும் உண்டாக்குவது தேவனுடைய நிலையான நோக்கமாக இருந்து வருகிறது.”

“சகோதரரே, ஆயத்தப்படுத்தும் இந்த மகத்தான பணியில் நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்? உலகத்தோடு ஒன்றிப்போகிறவர்கள் உலகியலான வடிவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, மிருகத்தின் முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தம்மை நம்பாதவர்களாக இருந்து, தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்தி, சத்தியத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதன்மூலம் தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்கிறவர்கள், பரலோக வடிவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கட்டளைப் பிரகடனம் வெளிப்பட்டு, அந்த முத்திரை பதிக்கப்படும் போது, அவர்களின் குணநலன் என்றென்றைக்கும் தூய்மையானதும் களங்கமற்றதுமானதாக நிலைத்திருக்கும்.

“இப்போது ஆயத்தப்படுவதற்கான காலம். அசுத்தமான ஆணோ பெண்ணோ ஒருவரின் நெற்றியின்மேலும் தேவனுடைய முத்திரை ஒருபோதும் வைக்கப்படாது. ஆவலாசையுடைய, உலகத்தை நேசிக்கும் ஆணோ பெண்ணோ ஒருவரின் நெற்றியின்மேலும் அது ஒருபோதும் வைக்கப்படாது. பொய்யான நாவுகளையுடையவர்களாகிய ஆண்கள் அல்லது பெண்கள், அல்லது வஞ்சக இருதயமுடையவர்களின் நெற்றியின்மேலும் அது ஒருபோதும் வைக்கப்படாது. முத்திரையைப் பெறுகிற அனைவரும் தேவனுக்கு முன்பாக களங்கமற்றவர்களாயிருக்க வேண்டும்—பரலோகத்திற்கான தகுதியுடையவர்களாக. முன்னேறிச் செல்லுங்கள், என் சகோதரர்களும் சகோதரிகளும். இந்நேரத்தில் இந்தக் குறிப்புகளின்மேல் நான் சுருக்கமாக மட்டுமே எழுத முடிகிறது; ஆயத்தத்தின் அவசியத்திற்குத் தங்கள் கவனத்தைத் திருப்புவதற்காக மட்டுமே எழுதுகிறேன். இப்போதைய நேரத்தின் பயங்கரமான மாட்சிமையை நீங்கள் உணரும்படியாக, வேதவசனங்களை நீங்களே ஆராயுங்கள்.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

இவற்றைச் சொல்லியபின், அவர் அவர்கள்மேல் ஊதிச் சொல்லினார்: பரிசுத்த ஆவியைப் பெறுங்கள். யோவான் 20:22.

“கிறிஸ்து தமது சீஷர்கள்மேல் பரிசுத்த ஆவியை ஊதியதும், தமது சமாதானத்தை அவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்ததும், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் அளிக்கப்படவிருந்த பெருமழைக்கு முன்பான சில துளிகளைப்போல இருந்தது.” *Spirit of Prophecy*, தொகுதி 3, 243.

ஆனால் பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய தோமா, திதிமு எனப்படுகிறவன், இயேசு வந்தபோது அவர்களுடனில்லை. ஆகையால் மற்ற சீஷர்கள் அவனிடம், “நாங்கள் கர்த்தரை கண்டோம்” என்றார்கள். ஆனால் அவன் அவர்களிடம், “அவருடைய கைகளில் ஆணிகளின் குத்துக்குறியை நான் காணாதிருந்தால், ஆணிகளின் குத்துக்குறியில் என் விரலை இடாதிருந்தால், அவருடைய பக்கத்தில் என் கையைச் செலுத்தாதிருந்தால், நான் விசுவாசிக்கமாட்டேன்” என்றான். யோவான் 2:24, 25.

அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் உரையாடி விவாதித்துக் கொண்டிருந்தபோது, இயேசு தாமே அணுகி, அவர்களுடன் சென்றார். ஆனால் அவருடையவரென்று அவரை அறியாதபடிக்கு, அவர்களுடைய கண்கள் தடுத்துவைக்கப்பட்டிருந்தன. …

அப்பொழுது அவர் அவர்களிடம், “அறிவிலிகளே, தீர்க்கதரிசிகள் கூறிய எல்லாவற்றையும் விசுவாசிக்க இருதயத்தில் மந்தமானவர்களே! கிறிஸ்து இவ்வாறு பாடுபட்டு, தமது மகிமைக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டியதல்லவோ?” என்றார். மேலும் மோசேயிலிருந்து சகல தீர்க்கதரிசிகள் வரையில் தொடங்கி, வேதவசனங்களெல்லாவற்றிலும் தம்மைப்பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளவற்றை அவர்களுக்கு விளக்கிக் கூறினார். அவர்கள் சென்றுகொண்டிருந்த கிராமத்துக்குச் சமீபமானபோது, அவர் இன்னும் அப்பால் செல்லப்போகிறவர்போல தோன்றினார். ஆனால் அவர்கள் அவரை வற்புறுத்தி, “எங்களோடு தங்கும்; மாலை நேரமாகிவிட்டது, நாள் மிகவும் கழிந்துவிட்டது” என்றார்கள். ஆகையால் அவர் அவர்களுடன் தங்குவதற்குள் சென்றார். அவர் அவர்களோடு உட்கார்ந்து உணவருந்திக்கொண்டிருந்தபோது, அப்பத்தை எடுத்து, ஆசீர்வதித்து, பிட்டு, அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். அப்போது அவர்களுடைய கண்கள் திறக்கப்பட்டன; அவர்கள் அவரை அறிந்துகொண்டார்கள்; உடனே அவர் அவர்களுடைய பார்வையிலிருந்து மறைந்துபோனார். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர், “அவர் வழியிலே நம்மோடு பேசியபோதும், வேதவசனங்களை நமக்குத் திறந்துரைத்தபோதும், நம்முடைய இருதயம் நமக்குள் எரிந்துகொண்டிருக்கவில்லைவா?” என்றார்கள். லூக்கா 24:15, 16, 25–32.

நான் கண்ட அதிர்வின் அர்த்தத்தை நான் கேட்டேன்; அப்பொழுது, லாவோதிக்கேயருக்குத் தம்மை நோக்கி உண்மையான சாட்சியின் ஆலோசனையால் எழுப்பப்பட்ட நேர்மையான சாட்சியே அதற்குக் காரணமாகும் என்று எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. இது அதை ஏற்றுக்கொள்கிறவரின் இருதயத்தின் மேல் தன் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி, அவரைத் தரத்தை உயர்த்தவும் நேரான சத்தியத்தை வெளிப்படையாக அறிவிக்கவும் நடத்தும். சிலர் இந்த நேர்மையான சாட்சியைச் சகிக்கமாட்டார்கள். அவர்கள் அதற்கு விரோதமாக எழும்புவார்கள்; இதுவே தேவனுடைய ஜனங்களுக்குள் ஒரு அதிர்வை உண்டாக்கும்.

“உண்மையான சாட்சியின் சாட்சியம் அரை அளவுக்குக் கூட செவிகொடுக்கப்படவில்லை என்பதை நான் கண்டேன். சபையின் விதி தொங்கியிருக்கும் அந்தக் கவித்துவமிக்க சாட்சியம், முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்படவில்லை என்றாலும், அலட்சியமாக மதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சாட்சியம் ஆழமான மனந்திரும்புதலை உண்டாக்க வேண்டும்; அதை உண்மையாய் ஏற்றுக்கொள்ளுகிற எல்லாரும் அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள்.” Early Writings, 271.

“எங்களுக்கு A. T. Jones மற்றும் E. J. Waggoner அவர்களால் அளிக்கப்பட்ட செய்தி, லவோதிக்கேயா சபைக்குத் தேவனால் அளிக்கப்பட்ட செய்தியாகும்; மேலும், சத்தியத்தை விசுவாசிக்கிறோம் என்று அறிக்கையிடுகிற எந்த ஒருவரும் தேவனால் அளிக்கப்பட்ட கதிர்களை மற்றவர்களிடம் பிரதிபலிக்காமல் இருந்தால், அவருக்கு ஐயோ.” The 1888 Materials, 1053.

“முன்கூட்டியே உருவாக்கப்பட்ட கருத்துக்களைத் துறக்க மனமில்லாமையும், இந்தச் சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பும், மினியாபொலிஸில் சகோதரர் வாக்கோனர் மற்றும் ஜோன்ஸ் மூலம் கர்த்தருடைய செய்திக்கெதிராக வெளிப்பட்ட எதிர்ப்பின் பெரும்பகுதிக்கான அடித்தளமாக இருந்தது. அந்த எதிர்ப்பைத் தூண்டுவதன் மூலம், தேவன் தமது ஜனங்களுக்கு அளிக்க ஆவலாயிருந்த பரிசுத்த ஆவியின் விசேஷ வல்லமையை, பெருமளவில், அவர்களிடமிருந்து விலக்கிவைப்பதில் சாத்தான் வெற்றி பெற்றான். பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு அப்போஸ்தலர்கள் அறிவித்ததுபோல, சத்தியத்தை உலகத்திற்குக் கொண்டு செல்லுவதில் அவர்களுக்குரியதாக இருந்திருக்கக்கூடிய செயல்திறனைப் பெறுவதிலிருந்து சத்துரு அவர்களைத் தடுத்தான். தன் மகிமையினால் பூமியனைத்தையும் ஒளிரப்பண்ணவேண்டியிருந்த அந்த ஒளி எதிர்க்கப்பட்டது; மேலும் நம்முடைய சொந்த சகோதரர்களின் செயலினால் அது பெருமளவில் உலகத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டிருக்கிறது.” Selected Messages, book 1, 235.

நான் என் காவலில் நின்று, கோபுரத்தின் மேல் நிலைபெற்று, அவர் என்னோடு என்ன சொல்லுவார் என்றும், நான் கடிந்துகொள்ளப்படும்போது என்ன விடை சொல்லவேண்டும் என்றும் காண விழித்திருக்கிறேன். ஆபகூக் 2:1.

அப்பொழுது கர்த்தர் எனக்கு உத்தரவாக: தரிசனத்தை எழுதி, ஓடுகிறவனும் அதைப் படிக்கத்தக்கபடி பலகைகளின் மேல் தெளிவாகப் பதிவு செய் என்றார். ஆபக்கூக் 2:2.

“தூங்கிக்கொண்டிருப்பவர்களை எழுப்பும்படியாக, எங்கள் சபைகளுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும் ஒரு நேர்மையான சாட்சி சுமத்தப்பட வேண்டும்.”

“கர்த்தருடைய வார்த்தை விசுவாசிக்கப்பட்டு கீழ்ப்படியப்படும் போது, நிலையான முன்னேற்றம் உண்டாகும். இப்போது நமக்குள்ள மகத்தான தேவையை நாம் காண்போமாக. அவர் உலர்ந்த எலும்புகளுக்குள் ஜீவனை ஊதும்வரை, கர்த்தர் நம்மைப் பயன்படுத்த முடியாது. பேசப்பட்ட வார்த்தைகளை நான் கேட்டேன்: ‘தேவனுடைய ஆவியின் ஆழ்ந்த அசைவு இருதயத்தின் மீது இல்லாமல், அதன் ஜீவனளிக்கும் தாக்கம் இல்லாமல், சத்தியம் உயிரற்ற எழுத்தாக ஆகிவிடுகிறது.’” Review and Herald, November 18, 1902.

“(நவம்பர் 5, 1892 அன்று, தென் ஆஸ்திரேலியாவின் அடிலெய்டிலிருந்து, ‘அன்புள்ள மருமகனும் மருமகளுமான பிராங்க் மற்றும் ஹாட்டி [பெல்டன்] அவர்களுக்கு’ என்று எழுதப்பட்டது.)”

“பரிசுத்த ஆவியினால் நீங்கள் வெளிச்சமடையும்போது, மினியாபொலிஸில் இருந்த அந்தத் துஷ்டத்தனமெல்லாம் எவ்வாறு இருக்கிறதோ அவ்வாறே, தேவன் அதைப் பார்க்கிறபடி நீங்கள் காண்பீர்கள். இந்த உலகத்தில் நான் உங்களை மீண்டும் ஒருபோதும் காணாவிட்டாலும், எந்தக் காரணமுமின்றி நீங்கள் என்மேல் கொண்டு வந்த துக்கத்தையும் வேதனையையும் ஆத்துமப் பாரத்தையும் நான் உங்களை மன்னிக்கிறேன் என்பதை நிச்சயமாக அறிந்திருங்கள். ஆனால் உங்கள் ஆத்துமாவின் நிமித்தமும், உங்களுக்காக மரித்தவரின் நிமித்தமும், நீங்கள் உங்கள் தவறுகளை உணர்ந்து அறிக்கையிட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். தேவனுடைய ஆவியை எதிர்த்தவர்களோடு நீங்கள் உண்மையாகவே ஒன்றிணைந்தீர்கள். கர்த்தர் சகோதரர்களாகிய ஜோன்ஸ் மற்றும் வாக்னர் மூலமாகச் செயல்பட்டு வந்தார் என்பதற்குத் தேவையான எல்லா ஆதாரங்களும் உங்களிடம் இருந்தன; ஆனாலும் நீங்கள் அந்த வெளிச்சத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை; மேலும், நீங்கள் போஷித்த உணர்ச்சிகளுக்கும், சத்தியத்திற்கு எதிராகப் பேசிய வார்த்தைகளுக்கும் பின்னரும், நீங்கள் தவறு செய்திருந்தீர்கள் என்றும், இந்த மனிதர்களுக்கு தேவனிடமிருந்து ஒரு செய்தி இருந்தது என்றும், அந்தச் செய்தியையும் அந்தச் செய்தியாளர்களையும் நீங்கள் அலட்சியப்படுத்தினீர்கள் என்றும் அறிக்கையிடத் தயாராயிருக்கவில்லை.”

“மின்னியாபொலிஸில் வெளிப்பட்டதுபோல உறுதியான தன்னிறைவு மனப்பான்மையையும், ஒளியை ஏற்றுக்கொண்டு அங்கீகரிக்க மனமில்லாத நிலையையும், நம்முடைய மக்களிடையில் இதற்கு முன்பு நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. அந்தக் கூட்டத்தில் வெளிப்பட்ட ஆவியைக் கைக்கொண்டிருந்தோரில் ஒருவரும், அவர்கள் தங்கள் பெருமையைத் தாழ்த்தி, தாங்கள் தேவனுடைய ஆவியினால் இயக்கப்படவில்லை என்றும், தங்கள் மனங்களும் இருதயங்களும் முன்னறிவுக் கருத்தால் நிரம்பியிருந்தன என்றும் அறிக்கையிடும் வரையில், பரலோகத்திலிருந்து அவர்களுக்குச் சென்ற சத்தியத்தின் அருமையை உணரத் தேவையான தெளிவான ஒளியை மறுபடியும் பெறமாட்டார்கள் என்று எனக்குக் காட்டப்பட்டது. கர்த்தர் அவர்களுக்குச் சமீபமாக வந்து, அவர்களை ஆசீர்வதித்து, அவர்களுடைய பின்வாங்குதல்களிலிருந்து அவர்களைச் சுகப்படுத்த விரும்பினார்; ஆனாலும் அவர்கள் செவிகொடுக்கவில்லை. கோராக், தாத்தான், அபிராம் ஆகியோருக்கு ஊக்கமளித்த அதே ஆவியினாலே அவர்கள் இயக்கப்பட்டனர். இஸ்ரவேலிலிருந்த அந்த மனிதர்கள் தாங்கள் தவறானவர்கள் என்று நிரூபிக்கும் எல்லா சாட்சிகளையும் எதிர்க்கத் தீர்மானித்திருந்தார்கள்; அப்படியே அவர்கள் தங்கள் விரோத மனப்போக்கின் வழியில் தொடர்ந்து சென்றார்கள், இறுதியில் அநேகர் அவர்களோடு இணைந்துகொள்ளும்படி இழுக்கப்பட்டார்கள்.”

“இவர்கள் யார்? பலவீனர்கள் அல்ல, அறியாதவர்கள் அல்ல, வெளிச்சமில்லாதவர்கள் அல்ல. அந்தக் கலகத்தில் சபையில் புகழ்பெற்ற இருநூற்று ஐம்பது பிரதானர்கள், பேர் பெற்ற மனிதர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களுடைய சாட்சி என்ன? ‘சபையார் எல்லாரும் பரிசுத்தர்; அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் பரிசுத்தர்; கர்த்தர் அவர்களுக்குள் இருக்கிறார்; அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் கர்த்தருடைய சபையின் மேல் உங்களை உயர்த்திக்கொள்கிறீர்கள்?’ [எண்ணாகமம் 16:3]. கோராகும் அவனுடைய கூட்டத்தாரும் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின்கீழ் அழிந்தபோது, அவர்கள் வஞ்சித்த மக்கள் இந்த அதிசயத்தில் கர்த்தருடைய கரத்தை காணவில்லை. மறுநாள் காலையில் முழு சபையும் மோசேயையும் ஆரோனையும் குற்றஞ்சாட்டி, ‘நீங்கள் கர்த்தருடைய ஜனங்களை கொன்றுபோட்டீர்கள்’ [வசனம் 41] என்றார்கள்; அப்பொழுது சபையின் மேல் கொள்ளைநோய் வந்தது; பதினான்காயிரத்திற்கும் அதிகமானோர் அழிந்துபோனார்கள்.”

“நான் மினியாபொலிஸை விட்டு புறப்பட தீர்மானித்தபோது, கர்த்தருடைய தூதன் என்னருகில் நின்று கூறினான்: ‘அப்படியல்ல; இந்த இடத்தில் நீ செய்ய வேண்டிய ஒரு வேலையை தேவன் உனக்காக வைத்திருக்கிறார். மக்கள் கோராக், தாத்தான், அபிராம் ஆகியோரின் கலகத்தை மீண்டும் நடத்துகிறார்கள். நான் உன்னை உனக்குரிய சரியான நிலையில் நிறுத்தியிருக்கிறேன்; வெளிச்சத்தில் இல்லாதவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள்; அவர்கள் உன் சாட்சியை கேளாமற்போவார்கள்; ஆனால் நான் உன்னுடன் இருப்பேன்; என் கிருபையும் என் வல்லமையும் உன்னைத் தாங்கும். அவர்கள் அவமதிப்பது உன்னை அல்ல, என் மக்களிடத்தில் நான் அனுப்புகிற தூதர்களையும் செய்தியையும் தான். அவர்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை இகழ்ச்சியுடன் நடந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். சாத்தான் அவர்களுடைய கண்களை குருடாக்கி, அவர்களுடைய நியாயத்தீர்ப்பை விலக்கியிருக்கிறான்; மேலும், தேவனுடைய ஆவியை அவமதித்து வரும் இந்தப் பரிசுத்தமற்ற சுயாதீனத்தைக் குறித்த தங்கள் பாவத்திலிருந்து ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் மனந்திரும்பாவிட்டால், அவர்கள் இருளில் நடப்பார்கள். அவர்கள் மனந்திரும்பி மனமாற்றம் அடைந்து, நான் அவர்களைச் சுகப்படுத்தும்படியாக ஆகாதிருந்தால், நான் விளக்குத்தண்டையை அதன் இடத்திலிருந்து அகற்றிவிடுவேன். அவர்கள் தங்கள் ஆவிக்குரிய பார்வையை மங்கச் செய்திருக்கிறார்கள். தேவன் தம்முடைய ஆவியையும் தம்முடைய வல்லமையையும் வெளிப்படுத்துவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை; ஏனெனில் என் வார்த்தைக்கெதிராக அவர்களுக்குள் பரிகாசமும் அருவருப்பும் கொண்ட ஒரு ஆவி இருக்கிறது. இலகுத்தனம், அற்பத்தனம், பரியாசம், கேலிச்சொல் ஆகியவை தினந்தோறும் நடந்து வருகின்றன. என்னைத் தேடும்படி அவர்கள் தங்கள் இருதயங்களை அமைக்கவில்லை. அவர்கள் தாங்களே ஏற்றிய நெருப்பின் சுடர்களில் நடக்கிறார்கள்; அவர்கள் மனந்திரும்பாவிட்டால் துக்கத்தில் படுத்துக்கொள்வார்கள். கர்த்தர் இதுவே சொல்லுகிறார்: உன் கடமையின் நிலைப்பாட்டில் நிலைத்திரு; ஏனெனில் நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்; நான் உன்னை விட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னை கைவிடுவதுமில்லை.’ தேவனிடமிருந்து வந்த இந்த வார்த்தைகளை நான் அலட்சியப்படுத்தத் துணியவில்லை.

“தெளிவான, பிரகாசமான கதிர்களாய் வெளிச்சம் Battle Creek-இல் பிரகாசித்துக்கொண்டிருக்கிறது; ஆனால் Minneapolis-இல் நடைபெற்ற கூட்டத்தில் பங்கு கொண்டவர்களில் யார் அந்த வெளிச்சத்தினிடத்தில் வந்து, கர்த்தர் வானத்திலிருந்து அவர்களுக்கு அனுப்பிய சத்தியத்தின் செழுமையான பொக்கிஷங்களை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்? தலைவர் ஆன இயேசு கிறிஸ்துவோடு அடியடுத்து அடி பொருந்திச் சென்றவர்கள் யார்? தங்கள் தவறான வைராக்கியம், தங்கள் குருட்டுத்தனம், தங்கள் பொறாமைகள் மற்றும் தீய சந்தேகங்கள், சத்தியத்திற்கெதிரான தங்கள் எதிர்ப்புணர்ச்சி ஆகியவற்றைப் பற்றி முழுமையான அறிக்கையிட்டவர்கள் யார்? ஒருவரும் இல்லை; மேலும், வெளிச்சத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில் அவர்கள் நீண்டகாலம் அலட்சியம் செய்ததினால், அது அவர்களை மிகவும் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டது; அவர்கள் நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவின் கிருபையிலும் அறிவிலும் வளர்ந்துகொண்டிருக்கவில்லை. தமக்குக் கிடைத்திருக்கக் கூடியதுமாகவும், மத அனுபவத்தில் அவர்களை வலிமையுள்ள மனிதர்களாக்கியிருக்கக் கூடியதுமாகவும் இருந்த அவசியமான கிருபையை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத் தவறிவிட்டார்கள்.”

மின்னியாபொலிஸில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட நிலைப்பாடு, வெளிப்படையாக, அவர்களை மிகுந்த அளவில் சந்தேகிப்பவர்களுடனும், கேள்வியெழுப்புகிறவர்களுடனும், சத்தியத்தையும் தேவனுடைய வல்லமையையும் நிராகரிப்பவர்களுடனும் சேர்ந்து அடைத்துவைத்த ஒரு கடக்க முடியாத தடையாக இருந்தது. மற்றொரு நெருக்கடியான காலம் வரும்போது, இவ்வளவு காலம் சாட்சிக்கு மேலே சாட்சி குவிக்கப்பட்டிருந்த போதிலும் அதனை எதிர்த்தவர்களே, தாங்கள் இவ்வளவு வெளிப்படையாகத் தவறிய அதே அம்சங்களில் மீண்டும் சோதிக்கப்படுவார்கள்; அப்பொழுது தேவனிடமிருந்து வருவதைக் ஏற்றுக்கொண்டு, இருளின் அதிகாரங்களிடமிருந்து வருவதைக் நிராகரிப்பது அவர்களுக்கு கடினமாக இருக்கும். ஆகையால், அவர்களுக்கான ஒரே பாதுகாப்பான வழி, தாழ்மையோடு நடந்து, தங்கள் கால்களுக்கு நேரான பாதைகளை உண்டாக்குவது தான்; அப்படிச் செய்யாவிட்டால், தள்ளாடுகிறவன் வழியிலிருந்து விலக்கப்பட்டுவிடுவான். நாம் யாருடன் சேர்ந்திருக்கிறோம் என்பது அனைத்திலும் வேறுபாட்டை உண்டாக்குகிறது—அது தேவனோடு நடந்து, அவரை விசுவாசித்து, அவர்மேல் நம்பிக்கை வைக்கும் மனிதர்களோடு இருக்கிறோமா, அல்லது தங்களுக்கே உரியதாக நினைக்கும் ஞானத்தைப் பின்பற்றி, தாமே பற்றவைத்த நெருப்பின் பொறிகளில் நடக்கிற மனிதர்களோடு இருக்கிறோமா என்பதிலே.

சத்தியத்திற்கு விரோதமாகப் பணியாற்றியவர்களின் செல்வாக்கை எதிர்த்து செயலிழக்கச் செய்ய வேண்டிய காலமும், அக்கறையும், உழைப்பும் ஒரு பயங்கரமான இழப்பாக அமைந்துள்ளது; ஏனெனில், நாம் ஆவிக்குரிய அறிவில் பல ஆண்டுகள் முன்னேறியிருக்கக்கூடியவர்களாயிருந்தோம்; மேலும், ஒளியில் நடக்க வேண்டியவர்களாக இருந்து, கர்த்தரை அறியும்படியாக தொடர்ந்து சென்றிருந்தால்—அவருடைய புறப்படுதல் விடியற்காலையைப்போல ஆயத்தமாயிருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கும்படியாக—மிகவும், மிகவும் அநேக ஆன்மாக்கள் சபையில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கக்கூடியிருந்தன. ஆனால், தேவன் தம் ஜனங்களுக்கு அனுப்புகிற சத்தியத்திற்கு எதிராக கருங்கற்பாறைச் சுவரைப்போல் நின்ற பணியாளர்களின் செல்வாக்கை முறியடிக்க, சபையிலேயே இவ்வளவு உழைப்பு செலவிடப்பட வேண்டியிருக்கும்போது, உலகம் ஒப்பீட்டளவில் இருளிலேயே விடப்படுகிறது.

“காவலாளிகள் எழுந்து, ஒருமித்த சத்தங்களோடு தெளிவான, உறுதியான ஒரு செய்தியை அறிவித்து, காளைமுழக்கத்திற்கு நிச்சயமான ஓசையை வழங்க வேண்டும் என்று தேவன் நினைத்தார்; அப்பொழுது ஜனங்கள் அனைவரும் தங்கள் கடமையின் நிலைக்கு விரைந்து சென்று, அந்த மாபெரும் வேலையில் தங்களுக்கு உரிய பங்கை நிறைவேற்றுவர். அப்பொழுது, பேராதிக்காரமுடையவனாய் வானத்திலிருந்து இறங்கிவரும் அந்த வேறொரு தூதனுடைய வல்லமையான, தெளிவான ஒளி, தன் மகிமையினால் பூமியெல்லாம் நிரப்பியிருக்கும். நாம் ஆண்டுகளாகப் பின்னடைந்திருக்கிறோம்; மேலும், தேவன் எரியும் விளக்குபோல மினியேப்பொலிஸ் கூட்டத்திலிருந்து புறப்படவேண்டும் என்று நினைத்திருந்த அதே செய்தியின் முன்னேற்றத்தை, குருட்டுத்தனத்தில் நின்று தடைசெய்தவர்கள், தங்கள் இருதயங்களை தேவனுக்கு முன்பாகத் தாழ்த்திக்கொண்டு, தங்கள் மனக்குருட்டுத்தனமும் இருதயக்கடினத்தினாலும் இந்த வேலை எவ்வாறு தடைசெய்யப்பட்டது என்பதைப் பார்த்தும் உணர்ந்தும் அறிந்துகொள்ளத் தேவையுடையவர்கள்.”

“அற்பமான விஷயங்களைப் பற்றிய வாதப்பிரதிவாதங்களில் மணிநேரங்கள் செலவிடப்பட்டன; விண்ணகத் தூதர்கள் தாமதத்தினால் துயருற்று, அதற்கு அமைதியின்றி இருந்தபோதிலும், பொன்னான வாய்ப்புகள் வீணாக்கப்பட்டன. பரிசுத்த ஆவியானவர்—அவருடைய மதிப்பிற்கும், ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் அவரைப் பெற வேண்டிய அவசியத்திற்கும் மிகக் குறைந்த மதிப்பீடே காணப்பட்டுள்ளது. விண்ணக அருள்வரத்தை உண்மையாகப் பெறுகிறவர்கள், தேவனுக்காகப் போராடச் செல்லும்படி நீதியின் கவசம் அணிந்தவர்களாய் புறப்படுவார்கள். அவர்கள் கர்த்தருடைய வழிநடத்துதல்களை மதிப்பர்; அவருடைய இரக்கத்திற்காக அவரிடத்தில் நன்றியினால் நிரம்பியிருப்பர். ஆனால் அநேகம், அநேக இடங்களிலும், அநேகம், அநேக சந்தர்ப்பங்களிலும், தங்களை தேவனுடைய ஜனங்களெனச் சொல்லிக்கொள்பவர்களைப் பற்றி கிறிஸ்துவின் நாள்களில் சொல்லப்பட்டதுபோல, அவர்களின் அவிசுவாசத்தினாலே பல வல்ல செயல்கள் செய்யப்பட முடியவில்லை என்று உண்மையாகச் சொல்லப்படலாம். இருளின் சங்கிலிகளில் கட்டுண்டிருந்த பலர், தேவன் அவர்களைப் பயன்படுத்தியதினால் மதிக்கப்பட்டனர்; அவர்களுடைய அவிசுவாசம், விண்ணகத் தூதர்கள் மனித கருவிகளின் மூலம் அறிவிக்க முயன்றிருந்த சத்தியச் செய்திக்கெதிராக—விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல், கிறிஸ்துவின் நீதி—சந்தேகத்தையும் முன்வைத்த பாரபட்சத்தையும் எழுப்பியுள்ளது.” The 1888 Materials, 1066–1070.