யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் ஏழு

முதல் சில கட்டுரைகளில், திராட்சைத்தோட்டத்தின் உவமையை வாதப்பிடிப்பான யூதருக்கு கிறிஸ்து முன்வைத்ததைச் சுட்டிக்காட்டும் The Desire of Ages என்னும் நூலிலுள்ள அந்தப் பகுதியை நாம் சேர்த்திருந்தோம். திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலுக்கான உவமை, மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலுமாகும்; மேலும், அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர் அதை பாடுகிறார்கள்; மேலும், தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு “பாடல்” என்பது ஒரு “அனுபவத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்று தேவப்பேரிறைவு நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர் ஆட்டுக்குட்டி எங்கு சென்றாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறார்கள்; ஆகையால், அவர்கள் கிறிஸ்துவும் மோசேயும் கடந்த அதே அனுபவத்தின் வழியாக நடப்பார்கள். பண்டைய இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒமேகாவாகிய கிறிஸ்துவும், பண்டைய இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் அல்பாவாகிய மோசேயும், முந்தைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்க, புதிய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த இணைநிலைக் காலப்பகுதிகளில் இருவரும் வாழ்ந்தார்கள். அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர், முந்தைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிற ஒரு வரலாற்றை அனுபவிப்பதன் மூலம் மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலைப் பாடுகிறார்கள்—அதேவேளையில், கர்த்தர் தமது இறுதியான உடன்படிக்கை ஜனங்களோடு உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கிறார்.

தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, கிறிஸ்து அந்த உவமையை முன்வைத்தபோது, அது பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களை பேதுரு அணுகிய நிகழ்வுடன் ஒத்திசைகிறது. இறுதி நெருக்கடியில், வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களுக்குக் இயேசு அந்த உவமையை முன்வைத்தது, எப்ராயீமின் மதுபானமயக்கத்திலிருப்போருக்குத் திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பாடுகிறவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு அதே பாடலையே முன்வைக்கிறான்; ஆனால் அவன் அதை யோவேலின் சுருதியில் பாடுகிறான். திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடல் என்பது, புதிய உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் கர்த்தருக்கு விவாகம்பண்ணப்படுகின்ற அதே காலத்தில், முந்தைய உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் விவாகரத்துச் செய்யப்படுகின்றார்களென்பதற்கான பாடலாகும். ஏமாற்றமடைந்து தாமதக் காலத்துக்குள் நுழைந்திருந்த கன்னியர், திருமணத்திற்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தனர்; அதின் பரிபூரண நிறைவேற்றம் என்னவெனில், அவர்கள் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதலுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள் என்பதே.

யோவேல் புத்தகத்தின் முதல் அதிகாரம், தேவனுடைய திராட்சைத்தோட்டம் திராட்சரசமும் மதுபானமும் குடிப்பவர்களால் அழிக்கப்பட்டது என்றும், அவர்களுடைய வாயிலிருந்து “புது திராட்சரசம்” நீக்கப்பட்டுவிட்டது என்றும் விவரிப்பதன் மூலம் ஆரம்பிக்கிறது. யூதர்களிடம் அவர்களுடைய ராஜ்யம் அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, திராட்சைத்தோட்டத்தின் உண்மையான கனிகளை விளைவிக்கும் ஒரு உழவர்குழுவிற்குக் கொடுக்கப்படும் என்று இயேசு அறிவித்த உடனேயே, அவர் தமது உரையின் திசையை மாற்றி, ஆலயத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மூலக்கல்லைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்; ஆனால் அது தலைக்கல்லாக ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆரம்பத்தில் இருந்தது முடிவிலும் மறுபடியும் நிகழவிருந்தது; இந்தச் சத்தியம் முன்வைக்கப்படும்போது, அது “அற்புதமானது” என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது.

தேவனுடைய வார்த்தையில் உள்ள “முதல் குறிப்பிடுதலின் விதி” எமக்குத் தெரிவிப்பதாவது, யோவேல் முதலில் திராட்சைத்தோட்டத்தின் அழிவைப் பற்றி உரையாடுவதால் அதுவே அவரது சாட்சியின் பிரதான அம்சமாகும். யோவேல் மட்டும் அல்ல; ஏனெனில் ஒவ்வொரு முக்கிய தீர்க்கதரிசியும் தமது சாட்சியை இஸ்ரவேலின் பாவங்களையும் அதன் இழந்த நிலையையும் உரையாடுவதன்மூலம் தொடங்குகின்றனர்.

ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில், “ஆளுகை செய்யும் நிந்தனைக்காரர்” “எருசலேம்” எனப்படுவோர், “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்கள்” என்றும், “பெருமையின் கிரீடம்” என்றும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். “கிரீடம்” என்பது தலைமையைத்தையும், “பெருமை” என்பது சாத்தானிய சுபாவத்தையும் குறிக்கிறது.

குடிகாரர்கள், தேவனுடைய மகிமையின் “கிரீடமாக” ஆகிற மீதமிருப்போருடன் (“எஞ்சியோருடன்”) முரண்படுத்திக் காட்டப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் பிற்கால மழையின் நாட்களில், சிலுவையில் அவர் “கிருபையின் ராஜ்யத்தை” நிறுவியதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, கர்த்தர் தமது “மகிமையின் ராஜ்யத்தை” நிறுவுகிறார். சிலுவையில் நிறுவப்பட்ட கிருபையின் ராஜ்யம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில் நிறுவப்படும் மகிமையின் ராஜ்யத்திற்கு முன்மாதிரியாக உள்ளது.

பின்மழை 9/11 அன்று ஆரம்பமானது; அந்நாளிலேயே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலும் உயிரோடிருப்போரின் நியாயத்தீர்ப்பும் ஆரம்பமானது. முத்திரையிடும் காலத்தில், இயேசு சில துளிகளை ஊதியதுபோல, பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவு 9/11 அன்று ஆரம்பமானது. அது அஸ்திவாரம்; மேலும், நள்ளிரவு முழக்கத்தின் போது நிகழும் பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவே தலைக்கல் ஆகும். “Marvelous” என்பது “9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை” ஆவியின் பொழிவு நடைபெறும் காலப்பகுதியின் ஒரு சின்னமாகும்.

தலைமையைச் சுட்டிக்காட்டும் “கிரீடம்” என்ற குறியீட்டின் இணையானதாயினும் எதிர்மாறான அடையாளவியல், எருசலேமைக் ஆளும் குடிகாரர்கள் கடந்து வைக்கப்பட்டு, தேவனுடைய திருச்சபையின் தலைமையே மீதியாகியவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் வேளையில், ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தின் வரலாற்று விவரிப்பில் முன்வைக்கப்படுகிறது. இது திராட்சைத்தோட்டத்தின் உவமையை விளக்குகிறது. குடிகாரனின் கிரீடம் அகற்றப்படுகிறது; பின்னர், கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் கிரீடமாக ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம்பேர் ஆகிறார்கள். அதே சத்தியத்தையே ஏசாயா இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்திலும் போதிக்கிறார்; அங்கே சேப்னா தொலைதூர தேசத்திற்குத் துரத்தப்பட்டு, அவனுக்குப் பதிலாக எலியாக்கீம் நிறுவப்படுகிறான். அது எப்பிராயீமின் குடிகாரர்களாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள சேப்னாவாக இருந்தாலும்கூட, அவர்கள் இருவரும் தேவனுடைய முந்தைய உடன்படிக்கைக்குரிய ஜனங்களின் தலைமையே கடந்து வைக்கப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.

இராஜாங்க நுழைவைக், அதுவே நடுஇரவு கூக்குரலும் ஆகும் என்பதைச் சகாரியா அடையாளப்படுத்துகிறார்; அதனைத் தொடர்ந்து வரும் வசனங்கள், தேவனுடைய ஜனங்களை ஒரு கிரீடமாக அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம் ஏசாயாவுடனும் ஒத்துப்போகின்றன.

பதினொன்றாம் வசனம் (9/11) இப்படிக் கூறுகிறது: “உனக்காகவும், உன் உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தினாலே, தண்ணீரில்லாத குழியிலிருந்து உன் சிறைக்கைதிகளை நான் வெளியே அனுப்பினேன்.” கிறிஸ்து அநேகரோடு ஒரு வாரத்திற்காக அந்த உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தினார்; அந்த வாரம் அவருடைய ஞானஸ்நானத்தில் ஆரம்பமானது. மூன்றரை ஆண்டுகள் கிறிஸ்து மனிதர்களிடையே நடந்தார்; அந்த மூன்றரை ஆண்டுகளின் முடிவுக்காலத்தில், மேசியா எருசலேமிற்குள் வெற்றிகரமாகப் பிரவேசிப்பதை அடையாளப்படுத்திய சகரியாவின் முன்னறிவிப்பை கிறிஸ்து நிறைவேற்றினார். நடுநிசி முழக்கம் கிறிஸ்துவின் மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றிற்குக் கொண்டுசென்ற ஒரு காலப்பகுதியை ஆரம்பித்தது. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் அவருடைய மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆகையால், அந்த மூன்றரை ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் ஆரம்பமும் முடிவும் ஒன்றே ஆகும்.

கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் 9/11-ஐ முன்னுருவமாகக் காட்டுகிறது; 9/11 என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவுறும் ஒரு காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. 9/11-இல் பிந்தைய மழை தூறலாக ஆரம்பமானது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் அது அளவில்லாமல் ஊற்றப்படுகிறது. இதற்கான முன்னுருவம், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நிகழ்ந்த பெருவெளிப்பாட்டிற்கு முன்பாக, கிறிஸ்து சீஷர்கள்மேல் சில மழைத்துளிகளை முன்கூட்டியே சுவாசித்து அளித்ததிலே காணப்படுகிறது.

செகரியா 9:11 என்பது 9/11-உடனும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் நடு இரவின் கூக்குரலுடனும் ஒத்திசைகிறது. 9/11 அன்று, 1856 மற்றும் 1888 ஆண்டுகளில் செய்ததுபோலவே, லவோதிக்கேயாவின் செய்தி நிகழ்காலச் சத்தியமாக வந்தடைந்தது. லவோதிக்கேயாவின் செய்தி, தாங்கள் இறந்தவர்களாய் இருப்பதை அறியாத மக்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. அவர்கள், பிற்கால மழையின் செய்தி இன்றிய “குழி”யில் இருக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்களுடைய குழியில் தண்ணீர் இல்லை. லவோதிக்கேயா தங்கள் இருதயங்களில் நிகழும் தட்டுதலுக்கு வெறுமனே பதிலளித்தால், கர்த்தர் அவர்களை அந்தக் குழியிலிருந்து எழுப்புவார்; ஏனெனில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் அவர்கள் “நம்பிக்கையின் கைதிகள்” ஆவர்.

1989-ஆம் ஆண்டில் வந்த செய்திக்கு 9/11 அதிகாரமளித்தது. அந்தச் செய்தி மூன்றாம் தூதனின் செய்தியாகும்; ஆனால் மில்லரைட் சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கட்டமைப்பிலும் சொற்பயன்பாட்டிலும், 1989 முதல் தூதனின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டியது. முதல் தூதனின் செய்தி, இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தினால் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று அதிகாரமளிக்கப்பட்டது; மேலும், 1989-இல் வந்த மூன்றாம் தூதன், இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தினால் அதிகாரமளிக்கப்படும் என்பதையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று இஸ்லாமைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபோது, வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கிவந்தான்; இவ்வாறு, 9/11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கிவருதலை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. 1840 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனுக்கு அளிக்கப்பட்ட அதிகாரப்பெறுதலும், 1844 ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் தூதனுக்கு அளிக்கப்பட்ட அதிகாரப்பெறுதலும், இரண்டும் 9/11 அன்று மூன்றாம் தூதனுக்குக் கிடைத்த அதிகாரப்பெறுதலை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன. 2020 ஜூலை 18, 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று மில்லரைட்டுகளின் முதல் ஏமாற்றத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தபடி, இரண்டாம் தூதனின் வருகையாக இருந்தது. மில்லரைட் வரலாற்றின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் இரு அதிகாரப்பெறுதல்களின் வரலாறுகளும், மேலும் 9/11 அன்று மூன்றாம் தூதனின் அதிகாரப்பெறுதல் பற்றிய வரலாறும், 2023 ஜூலையில் வந்த நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தியின் அதிகாரப்பெறுதலுக்குச் சாட்சிகளை வழங்குகின்றன.

முத்திரையிடும் காலம் 9/11-இல் ஆரம்பித்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. அது கிறிஸ்து பிந்திய மழையின் சில துளிகளை ஊதுவதால் ஆரம்பித்து, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் உலகத்திற்குச் செய்தியை எடுத்துச் செல்லும் அக்கினி நாவுகளால் முடிவடைகிறது. பேதுரு, பெந்தெகொஸ்தே நிகழ்வை யோவேலின் நிறைவேற்றமாக அடையாளப்படுத்தினார். அது உண்மையான நிலையில் இருப்பதால், கிறிஸ்துவின் அந்த ஊதுதலும் யோவேலின் நிறைவேற்றமே என்பதைக் நிலைநிறுத்துகிறது; ஏனெனில் பெந்தெகொஸ்தே காலத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட ஆரம்பமும் முடிவும் உண்டு, அது ஆல்பாவே ஓமேகாவும் ஆகிறான் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுந்த நாளில் வாரிப்பயிரின் முதற்பலிக் காணிக்கை செலுத்தப்பட்டது; அதற்கு ஐம்பது நாட்கள் பின்னர் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் கோதுமையின் முதற்பலிக் காணிக்கை உயர்த்திக் காட்டப்பட்டது. 9/11, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு சற்றுமுன் வந்து அதற்குத் தலைமாற்றாக இருக்கும் நடுநிசி முழக்கத்தின் அடையாளமாக இருக்கிறது. செகரியா 9:9-இல் காணப்படும் நடுநிசி முழக்கத்தின் பிரதிநிதித்துவத்தின் பரிபூரண நிறைவேற்றம் 2023 ஜூலைக்குப் பிந்தைய காலமாகும்.

ஆகையால், தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒரு கிரீடமாக இருப்பதைக் குறிக்கும் ஏசாயாவின் உருவகத்துடன் சகரியா ஒத்துப்போகிறார்; ஆனால், “அவர்கள் அவருடைய தேசத்தின் மேல் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்பட்ட கிரீடத்தின் கற்கள்போல இருப்பார்கள்” என்று அவர் பதிவு செய்தபோது, அந்தக் கிரீடமே ஒரு கொடியுமாக இருப்பதையும் அவர் கூட்டிச் சொல்கிறார். மேலும், “தானியம்” மற்றும் “புதிய திராட்சரசம்” என்ற யோவேலின் உருவகங்களோடு தொடர்புடைய ஆனந்தத்தைச் சகரியா மறுபடியும் ஒலிப்பிக்கிறார்; அதைப் பற்றி, “தானியம் இளைஞரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும்; புதிய திராட்சரசம் கன்னியரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும்” என்று அவர் கூறுகிறார். இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் எப்பிராயீமின் மதுவெறியர்களைப் பற்றிய பதிவை நாம் பரிசீலிக்கும்போது, “இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும்” அடையாளப்படுத்தப்படும் வேதாகம அதிகாரம் இதுவே என்பதை கவனியுங்கள். பிந்தைய மழையைப் பற்றிய வேதாகமத்தின் முதன்மையான பகுதிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்; ஆகவே, எப்பிராயீமின் இந்த மதுவெறியர்கள், யோவேல் பேசுகிற அதே மதுவெறியர்களாகவே இருக்க வேண்டும்.

எபிராயீமின் மதுபோதையினரிடத்தில் கர்த்தர் ஒரு “அதிசயமான கிரியையை” செய்யப்போகிறார்; அதாவது, தீர்க்கதரிசனச் செய்தி முத்திரை நீக்கப்படும்போது அறிவின் பெருக்கை உணர்வதுடன் தொடர்புடைய அச்சரியான இரண்டு கூறுகளாகிய அவர்களுடைய ஞானத்தையும் புத்தியையும் அகற்றுகிறார். புரிந்துகொள்வோர் ஞானிகள் ஆவர். “அதிசயமான கிரியையின்” ஒரு பகுதி, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் முத்திரை நீக்கப்படும் அறிவை எபிராயீமின் மதுபோதையினரின் மனங்களிலிருந்து அகற்றுவதாகும். ஞானிகளையும் துன்மார்க்கரையும் பிரித்தறிதல் கர்த்தருடைய “அதிசயமான கிரியையின்” ஒரு பகுதியாகும். அதுவே நித்திய சுவிசேஷம். திராட்சத்தோட்டத்தின் உவமையின் மூலம் வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களை நடத்திச் சென்று, இவ்வாறு அவர்களையே தங்கள்மேல் தாங்களே தீர்ப்பை உச்சரிக்கும்படி சிக்கவைத்த பின்பு, கிறிஸ்து சங்கீதம் 118-இலிருந்து ஒரு கேள்வியை கேட்டார்:

எபிராயீமின் மதுவெறியர்களின்மேல் கர்த்தர் “ஒரு அதிசயமான கிரியையையும் ஆச்சரியத்தையும்” நிகழ்த்தப் போகிறார்; அதில் அவர்கள் சத்தியத்தை அறிந்துகொள்ளும் திறனை அகற்றுவதும் அடங்கும். யோவேலின் “புதிய திராட்சரசத்தை” உடையவர்களின் கண்களில் “மூலையில் உள்ள தலைக்கல்” அதிசயமானதாக இருக்கிறது.

“கல்வியுள்ளவர்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தலைமைத்துவமாக இருந்தாலும்கூட, “கல்வியறிவில்லாதவர்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பொதுமக்களாக இருந்தாலும்கூட, முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகத்தை மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் வாசிக்க முடியாது. “முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகம்” என்று சுட்டிக்காட்டப்படும் வேதவசனங்களின் தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியை மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் சரியாகப் புரிந்துகொள்வது அசாத்தியமானது. மேலும், மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் “வழியிலிருந்து விலகிப்போனவர்கள்” என்று இருமுறை அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர். இதுவும் மறுபடியும் ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது; அது பிந்தைய மழையைப் பற்றிய வேதவசனங்களிலேயே முதன்மையான ஒரு பகுதி ஆகும்; அங்கே ஏசாயா, மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் கேட்காதிருந்த “இளைப்பாறுதலையும் புத்துணர்ச்சியையும்” அடையாளப்படுத்துகிறார். “இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும்” ஒரு செய்தியாகும், ஏனெனில் அதை கேட்க முடியும்.

அந்த மயக்கநிலை, எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” எனப்படும் வழியிலிருந்து — அதாவது அதில் நடந்து “பின்மழையை” அடைய வேண்டிய “வழியிலிருந்து”, எரேமியா அதனை “இளைப்பாறுதல்” என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் — குடிகாரர்களை விலக்கி வைத்துள்ளது. எபிராயீமின் குடிகாரர்கள் பின்மழையின் செய்தியை நிராகரித்தது தேவனுடைய வார்த்தையின் ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளாகும். அவர்கள் மயக்கமடைந்தவர்களாயிருக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள், பின்மழையின் வரலாறாகிய ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றிற்கான வரைபடத்தை வழங்குகிற அடித்தள வரலாற்றிற்குத் திரும்ப வர மறுத்தார்கள்.

எப்பிராயீமின் மதுபோதையோரின் மேல் நிறைவேற்றப்படும் அந்த “அற்புதமான செயல்” பின்னான மழை பொழிவின் காலத்தில் நிகழ்கிறது. பின்னான மழையின் போது, ஒரு சோதனைச் செய்தி இரண்டு வகை ஆராதகர்களை உண்டாக்குகிறது; அவர்கள் பங்கேற்கும் “திராட்சரசம்” மூலம் அவை விளக்கப்படுகின்றன. துஷ்டர்கள் தங்களுடைய தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டை பரிசுத்த வரலாற்றின் கோடுகளின் மேல் நிறுவ மறுத்துள்ளனர்; ஆனால் ஏசாயா இருபத்தெட்டின் “கோடின்மேல் கோடு” என்ற முறையைப் பயன்படுத்துகிறவர்கள் “புதிய திராட்சரசத்தில்” பங்கேற்கிறார்கள். துஷ்டர்களின் மதுபோதை, தீர்க்கதரிசனத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத அவர்களுடைய இயலாமையில் வெளிப்படுகிறது; மேலும் அவர்களுடைய குருட்டுத்தன்மையான நிலை, அடித்தளமான பண்டைய பாதைகளுக்குத் திரும்ப விரும்பாத மனப்பான்மையினால் உண்டானது. இயேசு, நிராகரிக்கப்பட்ட கல் மூலையில் தலைக்கல்லாக ஆகிறது என்று எழுதப்பட்டதை அவர்கள் ஒருபோதும் வாசித்திருக்கிறார்களா என்று கேட்டதன் மூலம், குற்றம் கண்டுபிடிக்கத் துணிந்த யூதர்களைக் கடிந்துரைத்தார்.

மூலக்கல்லின் தலைக்கல்லாக ஆகும் அந்தக் கல், அஸ்திவாரம் அல்லது மூலக்கல்லாகிய தீர்க்கதரிசனச் சத்தியம் தலைக்கல்லிலும் இரட்டிப்பாக வெளிப்படுகிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அல்பா கல் ஓமேகா கல்லும் ஆகும். வரியின் மேல் வரி என்ற முறையியலை நிறுவி தாங்கி நிறுத்தும் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, (அதுவே பிந்தைய மழையின் முறையியல் ஆகும்), ஒரு காரியத்தின் தொடக்கம் அதன் முடிவை விளக்குகிறது என்பதே ஆகும். மில்லரைட் இயக்கத்தில் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தபோது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நாள்-ஒரு-வருடம் என்ற கொள்கையாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் இயக்கத்தில் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டு ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தபோது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட, தொடக்கம் முடிவை விளக்குகிறது என்பதே ஆகும்.

பின்னர்மழையுடன் தொடர்புடைய காரணிகளை விளக்குவதில் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை மிகுந்த விவரங்களைக் கொண்டுள்ளது. அந்த உண்மைகளில் ஒன்றாவது, எப்பிராயீமின் மதுபானிகளுக்கு பின்னர்மழையை அறிந்துகொள்ளும் திறன் இல்லை என்பதாகும்; இதற்கான முன்மாதிரியாக, சீஷர்கள் மதுவில் மயங்கியவர்கள் எனப் பேதுருவிடம் கூறிக்கொண்டிருந்த யூதர்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டனர். இந்த முறையியலின் முதன்மைக் கோட்பாடு, தேவனுடைய வார்த்தையில் “ஆல்பாவும் ஓமேகாவும்” எனத் திரும்பத் திரும்ப நேரடியாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனாலும் அந்த வார்த்தை அவர்களுக்கு முத்திரையிடப்பட்டதாகவே இருந்தது. இந்த முறையியல், முக்கிய தீர்க்கதரிசன விதி, மற்றும் பின்னர்மழையின் செய்தி ஆகியவை “அற்புதமான கிரியை” எனச் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக் கோட்டில் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட கருப்பொருட்களில் சிலவையாகும்.

சகரியா அறிவிக்கிறார்: “சேனைகளின் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை நிர்மாணிக்கும்படியாக, அதன் அஸ்திவாரம் இடப்பட்ட நாளில் இருந்த தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினால் இந்த நாட்களில் இந்த வார்த்தைகளை கேட்கிற நீங்கள், உங்கள் கைகளை பலப்படுத்துங்கள்.” தேவனுடைய ஜனங்களை பலப்படுத்துவது, தலைக்கல்லாக ஆகும் அஸ்திவாரத்தின் செய்தியே. அந்தச் செய்தி என்னவெனில், மில்லரைட் வரலாறு ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் வரலாற்றில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது.

கிறிஸ்து கேட்கிறார்: “இந்த நாட்களில் இம்மக்களின் மீதமுள்ளோரின் கண்களில் அது அதிசயமாக இருக்குமானால், அது என் கண்களிலும் அதிசயமாக இருக்க வேண்டாமோ?” அந்தக் கேள்வி, ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசியும் பொருளாகக் கொண்டிருக்கும் தேவனுடைய “அதிசயமான கிரியையின்” தீர்க்கதரிசனக் காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆனால் அதேவேளையில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருடைய லவோதிக்கேய இயக்கம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருடைய பிலதெல்பிய இயக்கமாக மாறும் நேரத்தையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது. அவர்கள் முத்திரையிடப்படும் அதே கட்டமே அது; மேலும் அந்த இயக்கம் போராடுகிற நிலையிலிருந்து வெற்றிகொண்ட நிலைக்குத் திரும்பும் அதே கட்டமும் அதுவே; இதுவே இந்த மக்கள்கூட்டத்தினுள் தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் ஒன்றுசேர்க்கும் கிரியை, பரிசுத்தஸ்தலம் உண்மையாகச் சுத்திகரிக்கப்படுகிறபோது, இறுதிநிலையை அடையும் இடமுமாகும். இதை இந்த வசனங்களில் அறிந்துகொள்ளலாம்; ஏனெனில், அவருடைய “அதிசயமான கிரியையால்” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரலாறு தேவனுடைய கண்களிலும் மீதமுள்ளோரின் கண்களிலும் அதிசயமாக இருக்கிறது; மேலும் கண் கணாக இருப்பது ஐக்கியத்தின் அடையாளமாகும். இங்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த ஐக்கியம், அவர் செல்லும் எங்கெல்லாம் போகிறாரோ அங்கெல்லாம் ஆட்டுக்குட்டியைப் பின்பற்றுகிற தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்படுதலைக் குறித்தே பேசுகிறது; அவர்கள் பாவம் செய்து கிறிஸ்துவின் குணாதிசயத்தைத் தவறாக வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக மரித்துவிடத் தயாராக இருக்கும் நிலையை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

மீகா, பண்டைய இஸ்ரவேலின் அடிப்படையான வரலாற்றை “அற்புதமான காரியங்கள்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

“அற்புதமான கிரியைகள்” என்பது அடித்தள வரலாறு ஆகும்; அந்த அடித்தள வரலாறு, உச்சிக்கல்லால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும் முடிவுக் கால வரலாற்றில் மீண்டும் நிகழ்வதினால் அது “அற்புதமானது” ஆகும். “அற்புதமான கிரியைகள்” என்பது மூலைக்கல்லால் தொடங்கி “உச்சிக்கல்லால்” முடிவடையும் வரலாறு ஆகும். அவருடைய “அற்புதமான கிரியைகள்” மோசேயின் வரலாற்றில் வெளிப்படுத்தப்பட்டு, கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில் மீண்டும் நிகழ்ந்தன. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மோசே மூலைக்கல்லாகவும், கிறிஸ்து உச்சிக்கல்லாகவும் இருந்தார். மோசே அல்பாவும், கிறிஸ்து ஓமேகாவும் ஆவார்.

மோசே போதித்தார்; மேலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு, மோசே கிறிஸ்துவுக்கான முன்னுருவாக இருந்தார் என்பதை அடையாளப்படுத்துவதற்காக மோசேயின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினார்.

பெந்தெகொஸ்தே ஊற்றுப்பொழிவில் பேதுரு மோசேயை இரண்டாவது சாட்சியாக முன்வைத்ததன்மூலம், மோசேஸ் அல்பாவாகவும் கிறிஸ்து ஓமேகாவாகவும் இருப்பது நிலைநிறுத்தப்பட்டது; இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், பிற்கால மழைச் செய்தியின் ஒரு முதன்மையான கூறாகவும் (அதற்கெதிராக எழுப்பப்பட்ட சர்ச்சையின் ஒரு மையப் பொருளாகவும்) “அல்பா மற்றும் ஓமேகா” என்ற தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை இருப்பதை பேதுரு வலியுறுத்தியும் அடையாளப்படுத்தியும் இருக்கிறார். அந்தக் கொள்கையே, மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள ஆண்டு/நாள் கொள்கைக்கு இணையான, நூற்று நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தின் எதிர்பாகமாகும். “அல்பா மற்றும் ஓமேகா” என்ற கொள்கை, ‘அஸ்திவாரம் தலைக்கல்லாக மாறுதல்’ என்ற கொள்கையாகும்; அது ‘மோசேயும் ஆட்டுக்குட்டியும்’ என்ற கொள்கைகளாகும்; ஆகையால், அது திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலிலுள்ள வசனங்களில் ஒன்றாகவும், அந்தப் பாடல் மோசேயின் பாடலும் ஆட்டுக்குட்டியின் பாடலும் ஆக இருப்பதாகவும், தெய்வீக உந்துதலினால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

பல்வேறு தீர்க்கதரிசன வரிகள் சுட்டிக்காட்டும் ஆரம்பமும் முடிவும், தேவன் தமது “அற்புதமான கிரியைகளை” நிறைவேற்றும் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன; மேலும் “அற்புதமான கிரியைகள்” என்னும் சின்னம் எதைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்பதை உணர்ந்தறிதலினால் வெளிப்படும் ஒளியே, ஒரு லவோதிக்கேயனைப் பிலதெல்பியனாக மாற்றுகிறது; இவ்வாறு, கி.பி. 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதிவரை 46 ஆண்டுகளில் கட்டப்பட்ட மில்லரைட் ஆலயத்தைப்போல, கர்த்தர் தம்முடைய ஆலயத்திற்குத் திடீரென வந்தபோது கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ஆலயத்தில் அவன் ஒரு கல்லாக ஆகிறான்.

அவருடைய அதிசயமான ஒளிக்குள் அழைக்கப்படுதல், அந்த அழைப்பு எப்போது வழங்கப்படுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் 1888 ஆம் ஆண்டின் வழிக்குறி, மோசேயின் அல்பா வரலாற்றில் கோராகின் கலகமாக ஈர்ப்பினால் ஒப்பிடப்பட்டிருப்பது, கடைசி நாட்களுக்குக் கொண்டுவரப்படும் போது 9/11 உடன் ஒத்திருக்கும்; அப்பொழுதே ஈர்ப்பின்படி லவோதிக்கேயாவின் செய்தி மூன்றாம் தூதனுடன் சேர்ந்து வருகிறது. தீர்க்கதரிசனத்தில் லவோதிக்கேயர்கள் “குருடர்” என்று சொல்லப்படுகின்றனர்; அதாவது அவர்கள் இருளில் இருக்கிறார்கள் என்பதாகும்; மேலும் இருளிலிருந்து வெளியே வருவதற்கான அழைப்பு, லவோதிக்கேயாவின் செய்தி 1856, 1888, மற்றும் 9/11 இல் வந்தபோது ஆரம்பமானது. 9/11 இல் “இருளிலிருந்து வெளியே வருவதற்கான அழைப்பு” என்பது வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனுடைய ஒளியைப் புரிந்துகொள்ளுமாறு அழைத்ததோடு மட்டும் அல்லாமல், தேவனுடைய “அதிசயமான கிரியைகள்” தமது பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை அடையும் அதே வரலாற்றுக்குள்ளாகவே கேட்பவரை அழைத்த ஒரு அழைப்பாகவும் இருந்தது.

கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக, “நித்திய சுவிசேஷம்” பற்றிய தீர்க்கதரிசன வரையறை என்பது, முத்திரைநீக்கப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சத்தியம் தொடக்கமளிக்கும் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறை கொண்ட ஒரு வரலாறு என்பதும், அந்த மூன்று சோதனைகளில் வேறுபாட்டைக் காட்டும் இரண்டு சிறப்பியல்புகள் உள்ளன என்பதும் மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் இரண்டு சோதனைகள், மூன்றாவது சோதனையினைவிட இயல்பில் வேறுபட்டவையாகும்; ஏனெனில் மூன்றாவது சோதனை, முதல் மற்றும் இரண்டாவது சோதனைகளில் நீங்கள் வெற்றி பெற்றீர்களா என்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு தீர்மானச் சோதனையாகும். நித்திய சுவிசேஷத்தில் காணப்படும் மற்றொரு வேறுபாடு என்னவெனில், அடுத்தடுத்த சோதனையில் பங்கேற்க, தற்போது நடைபெறும் சோதனையில் நீங்கள் வெற்றி பெற வேண்டும்.

“அற்புதமான கிரியைகள்” எனப்படுகிறவற்றின் வரலாறு, “நித்திய சுவிசேஷம்” அதன் உச்சக்கட்டத்தை அடையும் வரலாறுமாகும்; ஏனெனில் முதல் தூதனால் அறிவிக்கப்படும் மற்றும் நித்திய சுவிசேஷமாக அடையாளப்படுத்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் மணி, 9/11-இல் தொடங்கி அதன் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை அடைகிறது. மில்லரைட்டுகளுக்காக எச்சரிக்கப்பட்ட அந்த நியாயத்தீர்ப்பு, பத்து கன்னியரின் உவமையில் வாசல் அடைக்கப்பட்ட அக்டோபர் 22, 1844 ஆகும்; ஆகையால், பத்து கன்னியரின் உவமையில் வாசல் மறுபடியும் அடைக்கப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. மில்லரைட்டுகள் அக்டோபர் 22, 1844 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் மணி ஆரம்பமானது என்று அறிவித்ததுபோலவே, தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின் மணி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பிக்கிறது என்பதை 9/11 அறிவிக்கிறது.

9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலம் “தேவனுடைய அதிசயமான கிரியைகள்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், “மூலைக்குத் தலைக்கல்லாக” ஆகும் அஸ்திவாரக்கல்லைப்போலவும், “பெந்தெகொஸ்தே காலம்” போலவும், “ஆபகூக்கு இரண்டாம் அதிகாரம்” போலவும், “ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் காலம்” போலவும், “மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக்காலம்” போலவும், “நித்திய சுவிசேஷம்” போலவும், “1840 முதல் 1844 வரையிலான பரிசுத்த வரலாறு” போலவும், “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தின்” வரலாறு போலவும், “கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் முதல் அவருடைய மரணம் வரையிலான வரலாறு” போலவும் இருக்கிறது.

அவருடைய ஞானஸ்நானத்தினால் ஒரு பிராக்டலில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு, சிலுவையில் முடிவடைந்த 2520 நாட்கள் காலப்பகுதியை ஆரம்பித்தது. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம், 1260 நாட்களின் முடிவில் எழுத்தார்த்தமாக நிறைவேறிய அவருடைய மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தின் போது பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கியபோது, அது 9/11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியதைக் முன்னடையாளமாகக் காட்டியது. 1260 தீர்க்கதரிசன நாட்கள் பின்னர், ஞானஸ்நானத்தால் குறியிடப்பட்ட நிகழ்வுகள் சிலுவையில் நேரடியாக நிறைவேற்றப்பட்டன. ஞானஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவைவரையிலான வரலாறு, காலகட்டத்தின் முடிவில் நேரடியாக நிறைவேறும் ஒரு குறியீட்டான அல்பா வரலாற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. அல்பா மற்றும் ஓமேகா வரலாறுகள், முழுமையான மொத்த வரலாற்றின் பாகமுறை வடிவங்களாக உள்ளன. ஞானஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவைவரையிலான வரலாறு “தேவனுடைய அதிசயமான கிரியைகள்” ஆகும்; அந்த வரலாறு “கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம்” மூலமாகவும், மேலும் அவருடைய நேரடியான “மரணம், அடக்கம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்” மூலமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆகையால், அது மேலும் “பழைய இஸ்ரவேலின் செங்கடலில் நிகழ்ந்த ஞானஸ்நானம்” மூலமாகவும், மேலும் “நோவாவின் வரலாற்றின்போது எட்டு ஆத்துமாக்களின் ஞானஸ்நானம்” மூலமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இக்காலப்பகுதிகள் அனைத்தும் அவருடைய “அதிசயமான கிரியைகள்” எனும் வரலாற்றையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

உயிர்த்தெழுதலின் ஒரு குறியீடாக எண் 8 குறித்து வரும்போது, அந்தப் பேழைக்குள் இருந்த அந்த எட்டு ஆத்துமாக்களே எண் 8 ஒரு குறியீடாக முதன்முதலில் குறிப்பிடப்படும் நிகழ்வாகும்; மேலும், “முதல் குறிப்பிடுதல்” என்ற விதிப்படி, அனைத்து தீர்க்கதரிசன விவரங்களும் அந்த முதல் குறிப்பிடுதலிலேயே அடங்கியுள்ளன. அந்த எட்டு ஆத்துமாக்கள் பழைய பூமியிலிருந்து ஒரு புதிய பூமிக்குச் செல்கின்றன அல்லவா?

அந்த எட்டு ஆத்துமாக்கள் மழையின் காலத்தை உயிரோடே கடந்தார்கள்; ஆனால் மழையைப் பற்றிய எச்சரிக்கைச் செய்தியை நிராகரித்த அனைவரும் இறந்தார்கள், அல்லவா? நிராகரிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தி, மூடப்பட்ட வாசல், மழை, மற்றும் புதிய பூமி ஆகியவற்றின் வரலாற்றால் சித்தரிக்கப்படும் புதிய பூமிக்குச் செல்லும் அந்த “8” ஆத்துமாக்கள், பழைய உலகத்திலிருந்து புதிய உலகத்திற்கான ஒரு காலக்கட்ட நிர்வாக மாற்றத்தைக் கடந்து சென்றனர்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் எனப்படுகிறவர்களாகிய அந்த எட்டு ஆத்துமாக்களைச் சுட்டிக்காட்டும் யுகவகைப் பரிவர்த்தனம் என்பது, லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவிற்கு நிகழும் மாற்றமாகும்; அது மேலும், கோதுமையும் களைகளும் கலந்திருக்கிற போராடும் சபையிலிருந்து, உலகமெங்கும் காணும்படியாக ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படும் முதற்பழக் கோதுமை காணிக்கையால் மட்டுமே அமைந்துள்ள வெற்றியடைந்த சபைக்கான மாற்றமாகவும் இருக்கிறது; இது புயல்கொண்ட நீர்மீது தனித்த ஒரு படகைக் காண்பதற்கு ஒப்பானது. அந்த ஜனங்கள், ஏழிலிருந்து தோன்றும் எட்டு ஆவர்; மேலும், பேழை கடந்துசென்ற வரலாறும் செங்கடல் கடந்துசென்ற வரலாறும் இரண்டும் அவருடைய “அற்புதமான கிரியைகளின்” எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.

அந்த ஆத்துமாக்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11 இன் நிறைவேற்றமாக உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டவர்களே. அவர்கள் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள்; எட்டாம் நாளில் நடைபெற வேண்டிய விருத்தசேதனத்தின் மூலம் உடன்படிக்கையின் அடையாளத்தைத் தாங்கிய தங்கள் பிதாவாகிய ஆபிரகாமினால் அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

இந்த எல்லா கோடுகளும் ஒரே காலப்பகுதியைக் குறிக்கின்றன; அந்தக் காலப்பகுதி 9/11 இன் அஸ்திவாரங்களுடன் தொடங்கி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. 9/11 அஸ்திவாரக் கல், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் தலைக்கல் ஆகும். நெகேமியா மற்றும் எஸ்றாவின் காலத்தில் எருசலேமை மறுகட்டிய வரலாற்றில், முதல் கட்டளையின் வரலாற்றின்போது அஸ்திவாரம் நிறைவு பெற்றது; ஆலயம் தானோ மூன்றாம் கட்டளைக்கு மிகவும் முன்னரே முடிக்கப்பட்டது. மில்லரைட் வரலாற்றில், 1843 அட்டவணை வெளியிடப்பட்ட 1842 மே மாதத்தில் அஸ்திவாரங்கள் அமைக்கப்பட்டன. மில்லரைட் ஆலயம் 1798 முதல் 1844 வரை நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டியதாக இருந்தது. 1844 அக்டோபர் 22க்கு முன்பாகவே மில்லரைட் ஆலயம் முடிக்கப்பட்டது; அதின் தலைக்கல் நடுராத்திரி முழக்கமாக இருந்தது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நடுராத்திரி முழக்கம் நிறைவுற்றபோது, கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டின் ஆல்பாவும் மூன்றாம் கட்டளையும், 1844 ஆம் ஆண்டின் ஒமேகாவில் அதற்கான இணையைச் சந்தித்தது. 2300 ஆண்டுகளுக்கான ஆல்பாவாக கி.மு. 457, ஒமேகாவாக 1844. ஒரே மட்டத்தில் இவை இரண்டும் ஒன்றே; ஏனெனில் ஒரு கட்டளையோ ஒரு தூதரோ இரண்டும் செய்திகளே; மேலும் இவை இரண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன; அங்கே ஒரு கட்டளை இருக்கும், அங்கேயே மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி பெருகி மகா முழக்கமாக உயர்கிறது.

கி.மு. 457 முதல் கி.மு. 408 வரை, “வீதி மறுபடியும் கட்டப்படும்; மதிலும் கட்டப்படும், அது கலகமிக்க காலங்களில்கூட” என்று தானியேல் குறிப்பிட்டபடி, யூதர்கள் கட்டுமானத்தை நிறைவு செய்யும் காலமாக நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டன.

கி.மு. 457 மற்றும் 1844 ஆகியவை 2300 ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்திற்கான ஆல்பாவும் ஒமேகாவும் ஆகும். இவ்விரண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்னுருவாகக் காட்டுகின்றன; ஏனெனில் ஆல்பாவும் ஒமேகாவுமாக அவை ஒன்றே ஆகும், மேலும் 1844 ஆம் ஆண்டின் ஏமாற்றம் சிலுவையின் ஏமாற்றத்துடன் தெய்வீக உந்துதலால் ஒப்புநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. 1844 சிலுவையை முன்னுருவாகக் காட்டுமானால், அது அவ்வாறே காட்டுகிறது; அப்படியானால், அதற்குரிய ஆல்பா எதிரிணை (கி.மு. 457) அதையும் அவ்வாறே காட்டுகிறது. 1844 முதல் 1863 வரையிலான காலம் மூன்றாம் தூதனுடைய சோதனைச் செயல்முறையை விளக்குகிறது. அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, மூன்றாம் கட்டளை—அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டக் கட்டளை—மற்றும் துன்பகரமான காலத்தில் நடைபெறும் வீதியும் மதிலும் சார்ந்த பணியின் நிறைவு ஆகியவற்றிற்கிடையிலான 49 ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

கி.மு. 457 முதல் கி.மு. 408 வரை உள்ள காலம், 1844 முதல் 1863 வரையிலான ஓமேகா வரலாற்றை விளக்கிக்காட்டும் 2300 ஆண்டுகளின் ஆல்பா வரலாறாகும். அந்த இரு வரலாறுகளும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது முத்திரையிடப்பட்ட பின்பு மனிதனின் கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையிலான ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றை விளக்கிக்காட்டுகின்றன. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் பணி, ஆண்களையும் பெண்களையும் “பழைய பாதைகள்” நோக்கி மீண்டும் அழைப்பதாகும்; அதை ஏசாயா பழைய பாழிடங்களை மறுபடியும் கட்டுவதென சித்தரிக்கிறார், மேலும் எரேமியா அதை பிந்திய மழையின் செய்திக்குக் கொண்டுசெல்லும் பாதை என அடையாளப்படுத்துகிறார். “மதில்” என்பது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமாகும்; அதை ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் முழு உலகத்திற்கும் ஒரு கொடியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார்கள். இது இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோவின் கலக்கமிக்க காலங்களில் நடைபெறும்; ஏனெனில் ஜாதிகளைச் சினங்கொள்ளச் செய்வது இஸ்லாமே ஆகும். இந்தப் பணியும் அந்தக் கலக்கமிக்க காலங்களும் மிகாயேல் எழுந்திருக்கும் வரையில் தொடரும்.

ஆகையால், கி.மு. 457 முதல் கி.மு. 408 வரை உள்ள காலம், மூன்றாவது கட்டளையினால் தொடங்கிய ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காலமாக இருந்து, 1844 ஆம் ஆண்டில் மூன்றாவது தூதனின் வருகையுடன் தொடங்கி 1863 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்ற ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காலத்திற்கான மாதிரியாக இருந்தது என்பதை நீங்கள் காண முடிந்தால், அப்போது 2300 ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தோடு அவற்றுக்குள்ள உறவு—அதன் தொடக்கப் புள்ளியாகவோ அல்லது அதன் முடிவுப் புள்ளியாகவோ இருப்பதன் மூலம்—அவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பாக ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை நீங்கள் காண முடியும். நெகேமியாவின் இடுக்கணான காலங்கள், உள்நாட்டுப் போருக்கு முன்பாகவும் அதையும் உட்படுத்தியும் இருந்த இடுக்கணான காலத்தை விளக்குகின்றன. ஆல்பா வரலாற்றிலுள்ள நாற்பத்தொன்பது ஆண்டு காலம், ஓமேகா வரலாற்றிலுள்ள 19 ஆண்டு காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த 19 ஆண்டு காலம், ஏசாயாவின் 65 ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள 19 ஆண்டுகளினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.

கி.மு. 742 ஆம் ஆண்டில் எசாயா இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தை முன்வைத்தார்; அதன் 19 ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில் வடக்கு இராச்சியம் 2520 ஆண்டுகள் நீடித்த சிறையிருப்புக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது; அது கி.பி. 1798 இல் முடிவுற்றது. கி.மு. 742 முதல் கி.மு. 723 வரையிலான 19 ஆண்டுகள், கி.பி. 1844 முதல் 1863 வரையிலான 19 ஆண்டுகளோடு ஒத்துப்போகின்றன; ஏனெனில் முதல் 19 ஆண்டுகள் இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அல்பாவாகவும், கடைசி 19 ஆண்டுகள் அதின் ஓமேகாவாகவும் உள்ளன. இந்த 19 ஆண்டுகளின் வரலாற்றில், துன்மார்க்க அரசனாகிய ஆகாஸ், பின்னமழைச் செய்தியோடு எசாயாவினால் எதிர்கொள்ளப்பட்டான்; அது எட்டாம் வசனத்தில் “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. ஆகாஸ் அந்தச் செய்தியை நிராகரித்தான்; அதைப் போலவே 1863 இல் லவோதிக்கேய மில்லரைட் அட்வென்டிசமும் நிராகரித்தது.

அந்தக் காலப்பகுதியில், ஆகாசின் பிரதான ஆசாரியன் அசீரியாவிற்கு சென்று, அவர்களின் புறஜாதி ஆலயத்தின் வடிவமைப்பை எடுத்துக்கொண்டு வந்து, ஆகாஸ் அதை தேவனுடைய ஆலயத்தின் முற்றத்தில் கட்டச்செய்தான். இந்தச் சுருள், தாம் வந்த வழியிலேயே யூதாவிற்குத் திரும்பக்கூடாது என்று கட்டளையிடப்பட்டிருந்தும், அப்படியே திரும்பிச் சென்று, பொய்யும் வஞ்சகமுமான ஒரு தீர்க்கதரிசியினால் ஏமாற்றப்பட்ட கீழ்ப்படியாத தீர்க்கதரிசியின் வரலாற்றுடன் ஒப்புமையாக நிற்கிறது; அது, “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய மில்லரைட் புரிதலிலிருந்து தம்மை மறைத்துக்கொள்ளும்பொருட்டு, மததுரோகமடைந்த புராட்டஸ்டண்ட் முறையியலுக்குத் திரும்பிச் செல்லுதலைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இது, தன் வாந்திக்கே திரும்பும் நாய் என்ற பாரம்பரியமான நிறைவேற்றத்தின் ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

வடக்கு இராஜ்யத்துக்கும் தெற்கு இராஜ்யத்துக்கும் இடையிலான உள்நாட்டு யுத்தம் ஆரம்பமடைந்து கொண்டிருந்த வேளையிலேயே இது நிகழ்ந்தது; ஆகையால், 19 ஆண்டுகள் என்ற காலப்பகுதி மீண்டும் நிகழ்ந்தபோது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஏற்பட்ட உள்நாட்டு யுத்தத்திற்கு இது ஓர் முன்னுருவாக அமைந்தது. கி.மு. 742 முதல் கி.மு. 723 வரை உள்ள காலம், கி.பி. 1844 முதல் கி.பி. 1863 வரை உள்ள 19 ஆண்டுக் காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலான காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்குள் மிருகத்தின் சாயல் சோதனையின் வரலாறாகும்; அதுவே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகும் உலகளாவிய மிருகத்தின் சாயல் சோதனையில் மறுபடியும் நகலிடப்படுகிறது. இந்தக் காரணத்தினாலே, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கும் 19 ஆண்டுக் காலப்பகுதிகள், 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறையும் குறிக்கின்றன; அதுவே அவருடைய “அற்புதமான கிரியைகளின்” வரலாறாகும்.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.