பேனியம் - இருபத்து ஒன்று

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பதினாறாம் வசனத்திலிருந்து இருபத்திரண்டாம் வசனம் வரையான வரலாறு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஒரு முன்னுறையுடனே தொடங்கி அதே முன்னுறையுடனே முடிவடைகிறது. இவ்வரியின் தொடக்கமும் முடிவும் ஒன்றே இருப்பது, கிறிஸ்துவின் அடையாளமான ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்பதைக் குறிக்கிறது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, பதினாறாம் வசனம் இருபத்திரண்டாம் வசனத்துடன் ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும் என்பதைக் இது அவசியப்படுத்துகிறது. இவ்வாறு செய்யப்படும்போது, மக்கபேயரின் வரியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மகிமையான தேசத்தின் வரலாறு, பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலான வரலாற்றிற்குள் நகர்த்தப்படுகிறது.

மக்கபேயர் கிளர்ச்சி 1776-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, 1798-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாக ஆனபோது முடிவுற்ற இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளைக் குறிக்கிறது. இது, இருபத்திரண்டு என்ற எண்ணை 1798-இல் அமைந்த முடிவுகாலத்துடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்ட ஒரு வரலாறாக அடையாளப்படுத்துகிறது; அங்குதான் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் தொடங்குகிறது.

1798 என்ற ஆண்டுடன் இருபத்திரண்டு என்ற எண்ணுக்குள்ள தொடர்பை அடையாளம் காணுவது முக்கியமானது. மக்கபேயர் கிளர்ச்சி, அமெரிக்கப் புரட்சிக்கான ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்து, மகிமையான தேசத்தின் (நேர்மையானதும் ஆன்மீகமானதும் ஆகிய) இவ்விரு புரட்சிகளையும், செலூக்கிடர்களின் அரசியல் ஆட்சிக்கலையையும் ஐரோப்பிய அரசர்களின் அரசாட்சித் தந்திரத்தையும் மட்டுமல்ல, கிரேக்கமும் ரோமும் சார்ந்த சபைஆட்சித் தந்திரத்தையும் நிராகரித்த புரட்சிகளாக ஒருங்கிணைக்கிறது. இவ்விரு வரலாற்றுச் சாட்சிகளிலும் கிரேக்கும் ரோமும் வடக்கத்திய ராஜாவைக் குறித்தன.

மக்கபேயரின் வரிசை இருபத்துமூன்றாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனால் அது, பதினைந்தாம் வசனத்தில் உள்ள பானியத்தின் 33 ஆண்டுகள் கழித்து ஆரம்பமான ஒரு வரலாற்றைக் குறிக்கிறது; மேலும், பதினாறாம் வசனத்தில் உள்ள பாம்பேயிற்கும் நூறு ஆண்டுகளைச் சிறிதளவு மீறிய காலத்திற்கு முன்பானதையும் குறிக்கிறது. அந்த வரிசை சிலுவையின் நியாயத்தீர்ப்பில் முடிவடைகிறது; அந்த நியாயத்தீர்ப்புக் காலம் கி.பி. 70 வரை நீண்டிருந்தபோதிலும், அந்தத் தீர்ப்புக்காலம் இருபத்திரண்டாம் வசனத்தில் வெறுமனே சிலுவையாகவே அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தீர்க்கதரிசனரீதியாக, 1776 முதல் மகிமையான தேசத்தைக் குறிக்கும் மக்கபேய வரிசை, பின்னர் ஹஸ்மோனேய வம்சத்துடன் 1798, அதன்பின் ஹெரோதேய வம்சம் வழியாக சிலுவையையும் கி.பி. 70-ஐயும் எய்தி, இருபத்திரண்டாம் வசனத்தில் முடிவடைகிறது; மேலும் அது 1776 முதல் 1798 வரையிலான இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுடன் தொடங்குகிறது. 1776 முதல் 1798 வரையிலான அந்த இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள், 9/11 முதல் 2023 வரையிலான இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் முன்னடையாளமாக இருக்கின்றன; அவை தானியேல் 10-இல் இருபத்திரண்டு நாட்களாக முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டன. மக்கபேய வரிசை “இருபத்திரண்டு” என்பதிலே தொடங்கி “இருபத்திரண்டு” என்பதிலே முடிவடைகிறது.

பதினாறாம் வசனத்திலிருந்து இருபத்திரண்டாம் வசனம் வரை நான்கு ரோமப் ஆட்சியாளர்கள் நேரடியாக அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்; மேலும் அவை அந்த வசனங்களுக்குள் உள்ள மற்றொரு வரிசையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ‘மீண்டும் கூறி விரிவாக்குதல்’ என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் மக்கபேயர் வரிசை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளது; ரோம வரிசை வசனங்களிலே நேரடியாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கி.மு. 31-ஆம் ஆண்டில் ஆக்டியம் போரில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் ராஜ்யமாக ரோம் சிங்காசனத்துக்கு உயர்ந்தபோது, மூன்று தடைகளில் முதலிரண்டை பொம்பேயு வென்றான். அவனைத் தொடர்ந்து ஜூலியஸ் சீசர், ஆகஸ்து சீசர், மற்றும் டிபீரியஸ் சீசர் வந்தனர். பொம்பேயு ஒரு படைத்தளபதியாக இருந்தான்; கடைசி மூன்று அடையாளங்கள் சக்கரவர்த்திகளாக ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இருபத்திரண்டாம் வசனத்தில், கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்ட இடத்திலேயே, அந்த நான்கு ஆட்சியாளர்களில் கடைசியானவர் மரிக்கிறார்; ஆகையால், ரோமத்தின் அந்த நான்கு ஆட்சியாளர்களில் கடைசியானவரை நாம் பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குப் பின்னோக்கி எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். இவ்வாறு செய்யும்போது, பொம்பேயு நான்கு வழிக்குறிகளில் முதலாவதைக் குறிக்கிறார்; அங்கு நான்காவது மற்றும் இறுதியான வழிக்குறி பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்திசைகிறது. பதினாறாம் வசனம் திபேரியு சீசரால் குறிக்கப்படும்; பதினைந்தாம் வசனத்தின் பானியம் யுத்தம் ஆகஸ்து சீசரால் குறிக்கப்படும்; பதினொன்றாம் வசனத்தின் ராபியா யுத்தம் ஜூலியு சீசராக இருக்கும்; இவ்வாறு ஜெனரல் பொம்பேயு பத்தாம் வசனமாகவும் 1989 ஆகவும் குறிக்கப்படுகிறார்.

இது, தானியேல் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனத்தில் உள்ள “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு”—அதாவது 1989-இல் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததிலிருந்து நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு—பத்தாம் வசனம் முதல் இருபத்துமூன்றாம் வசனம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றில் காணப்படும் மூன்று தீர்க்கதரிசன வரிகளால் சித்தரிக்கப்படுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. மக்கபேயர்கள், ரோமப் ஆட்சியாளர்கள், மற்றும் ரோமாவின் பிரதிநிதி வல்லமைகளின் மூன்று போர்கள்.

பத்தாம் வசனம், கி.மு. 219 முதல் 217 வரை நடைபெற்ற நான்காவது சிரியப் போரின் முடிவைக் குறிக்கிறது; அப்போது மக்னஸ் அந்தியோகஸ் III (மகா அந்தியோகஸ்), பதினொன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ராபியா யுத்தத்திற்கு முன்பாகத் தன்னை மறுசீரமைத்துக் கொண்டான்; அந்த யுத்தம் ஜூலியஸ் சீசரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படவிருந்தது. பத்தாம் வசனம், நாற்பதாம் வசனத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் சிதைவைக் குறிக்கிறது; அந்த வரலாற்றுடன் பொம்பேயும் ஒத்திசைக்கப்படுகிறான். பதினாறாம் வசனம், யூதாவின் மகிமையான தேசம் கைப்பற்றப்படுதலைக் குறிக்கிறது; அது அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான முன்மாதிரியாக உள்ளது; ஆனால் பொம்பேய் 1989 ஆம் ஆண்டுடனும் ஒத்திசைக்கப்படுகிறான்; மேலும் 1989 இல் நவீன ரோமா தன்னுடைய முதல் தடையை வென்றது; ஆனால் அவ்வாறு செய்வதிலேயே, மகிமையான தேசத்துடன் இரகசியக் கூட்டணியை அமைக்கும்படி ரோனால்ட் ரீகனை மயக்கி இழுத்ததன் மூலம், புராட்டஸ்டண்ட் அமெரிக்காவையும் ஆவிக்குரிய வகையில் ஒரே சமயத்தில் வென்றது. ஒரு ராஜா ரோமாவின் வேசியுடன் கூட்டணி செய்வது, ஆவிக்குரிய விபச்சாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

1989 ஆம் ஆண்டு, ரோமின் வேசி, பூமியின் சகல ராஜாக்களுடனும் விபச்சாரம் செய்யத் தன் எழுபது ஆண்டுகளிலிருந்து வெளியே வரத் தொடங்கும் காலமாகும். முதல் ராஜா 1989 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளாகும்; ஏனெனில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளும் ஆகாபினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றது; ஆகாப் யேசபெலை மணந்தவன்; யேசபெல் ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் தீருவின் வேசியாவாள்.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, 1798 ஆம் ஆண்டில் அவள் தன் கொல்லத்தக்க காயத்தைப் பெற்றபோது, “முடிவுக் காலத்தில்” அந்த வேசி மறக்கப்பட்டாள். 1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள “முடிவுக் காலத்தில்,” அவள் தன் கொல்லத்தக்க காயம் ஆறுதலடையும் காலத்தைத் தொடங்குகிறாள்; அதாவது, அவளுடைய அதிகாரத்தின் முத்திரையை முதலில் கட்டாயப்படுத்தப்போகிற இராஜ்யத்தோடு விபச்சாரம் செய்வதன் மூலம். அந்த இராஜ்யம் ஆகாபால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது; மேலும் 538 ஆம் ஆண்டில் பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் பாப்பாட்சியை அமர்த்தி, பாப்பரச அதிகாரத்தின் எழுச்சிக்கு முதன்மையான ஆதரவளித்த பிரான்சினாலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. இந்தக் காரணத்தினால், அவர்கள் “கத்தோலிக்கச் சபையின் முதற்பிறந்தவன்” என்றும், “கத்தோலிக்கச் சபையின் மூத்த மகள்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். 1989 முதல் ஞாயிறு சட்டம் வரையிலும் உள்ள காலத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் பங்கைப் பற்றி பிரான்சும் ஆகாபும் இருவரும் சாட்சியமளிக்கின்றனர்.

ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில், தீருவின் வேசி, அதே சமயம் வெளிப்படுத்தல் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் வேசியும் ஆவாள்; அவளுடைய நெற்றியின்மேல் “மகா பாபிலோன்” என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. இது “மறக்கப்படுகிறது”; அது 1798 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றிற்குரியது; அப்பொழுது பாப்பரசாட்சி வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யமாகிய, வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் சமுத்திர மிருகமாக இருப்பதை நிறுத்தியது. அதன் பின்பு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமி மிருகமாக, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாக தனது பங்கினை ஆரம்பித்தது. இறுதியில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், வெளிப்படுத்தல் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்களின் முதன்மை ராஜாவாகிறது. “எழுபது ஆண்டுகள்” எனும் காலப்பகுதியின் அடையாளமிக்க வரலாறு, “ஒரு ராஜாவின் நாட்கள்,” என்பது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் ராஜ்யமாக பாபிலோன் ஆட்சி செய்த எழுபது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது, 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது; அங்கே அமெரிக்க வரலாற்றின் வெளிப்புற கோடு குடியரசுக் கொம்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது, உள்புற கோடு புராட்டஸ்தாந்துக் கொம்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த இரண்டு கொம்புகளும், அரசாட்சியையும் திருச்சபை ஆட்சியையும் பிரித்துவைக்கும் அரசியலமைப்பின் இதயத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அவையே அமெரிக்காவின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பொருளாக உள்ளன.

தீரின் வேசியாள் மறக்கப்படுவதற்காக எழுபது ஆண்டுகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன; பின்னர் 1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுக் காலத்திலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் அவள் பாடத் தொடங்குகிறாள். அவள், புரொட்டஸ்டன்ட் அமெரிக்காவின் மார்க்கத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு, சோவியத் ஒன்றியத்தின் சரிவினால் தெற்கின் ராஜாவின் அரசியல் அமைப்பைத் தாழ்த்தியபோது, ஒரு இரகசியக் கூட்டணியுடன் தொடங்கினாள். “எழுபது” ஆகப் பெருக்கப்படும் பத்து மற்றும் ஏழு எனப் பிரிக்கப்பட்ட பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் நடுவில் அந்தியோகுஸ் மகான் நிற்கும் ஒரு வரலாற்றில் நிறைவு பெறும் எழுபது ஆண்டுக் காலம் அது. ராபியா மற்றும் பானியம் இடையில் முடிவடைந்த வெளிப்புற இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில், தானியேலின் ஜனங்கள்மேல் “எழுபது” வாரங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டதன் மூலம், இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளின் உட்புற காலத் தீர்க்கதரிசனம் ஆரம்பமாகிறது. அந்த எழுபது வாரங்களின் முடிவில், கி.பி. 34 இல், பண்டைய இஸ்ரவேல் தேவனால் அவருடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை ஜனமாகிய நிலையிலிருந்து என்றென்றைக்கும் விவாகரத்து செய்யப்பட்டு, தேவன் அப்பொழுது தமது கிறிஸ்தவ மணவாட்டியுடன் திருமண உறவில் இணைந்து, பின்னர் புறஜாதியாரை அணுகிக்கொண்டிருந்தார்.

கி.மு. 207-ல் அந்தியோகுஸ் “எழுபது”-இன் நடுவில் நிற்கிறான்; அதன்மூலம், நவீன இஸ்ரவேலை எழுப்புவதற்காக அவர் தேர்ந்தெடுத்த “மகிமையுள்ள தேசம்” என்ற நிலையில் அவன் ராஜ்யத்துக்குக் கிடைத்திருந்த சிறப்புரிமைமிக்க ஜாதி என்ற அந்தஸ்தின் முடிவை அடையாளப்படுத்துகிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முடிவே ஏசாயாவின் “எழுபது ஆண்டுகள்” முடிவாகும். அந்தியோகுசின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுக் கோடு, பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னரே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடியரசுக் கொம்பிற்கான கிருபைக் கால முடிவை அடையாளப்படுத்துகிறது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமானபோது முடிவடைந்த இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் நியாயத்தீர்ப்பு முடிவடையும் காலத்திற்கான முன்னுருவாக உள்ளது. இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகள், தேவனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனமாகிய சொற்பொருள் இஸ்ரவேலின் முடிவை அடையாளப்படுத்தும் எழுபது வாரங்களுடன் தொடங்குகிறது. மொத்த இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் முடிவு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை தொடர்ந்து வந்த அத்வென்ட் இயக்கத்தின் சூழலில் புராட்டஸ்டண்ட் இயக்கம் முடிவடைவதோடு நிறைவடைகிறது. 1844-ஆம் ஆண்டின் அடைக்கப்பட்ட வாசல் மீண்டும் நிகழும்போது, அந்த வாசல்கள் குடியரசுக் கொம்பின் மீதும், புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் மீதும், அரசாங்க மிருகத்தின் மீதும் அடைக்கப்படும்.

அந்தியோகஸ் பத்து மற்றும் ஏழு என்ற காலக்கட்டங்களுக்கிடையில் நிற்பது என்பது, அவனுடைய சோதனைக்காலத்தின் முடிவில் நிற்பதைக் குறிக்கிறது. பூமியின் மிருகமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசாங்கத்திற்கான சோதனைக்காலம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது; ஆனால் குடியரசுக் கொம்பின் சோதனைக்காலம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பே முடிவடைகிறது.

“எழுபது மடங்கு ஏழு” என்ற வெளிப்பாடு, இந்த வகையில் பெருக்குக் குறிப்பாக எண்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் பைபிளிலுள்ள ஒரேயொரு இடமாகும். “எழுபது மடங்கு ஏழு” என்பது தானியேலின் மக்களுக்காக “நியமிக்கப்பட்ட” நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகளாகும். அது இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளைத் தொடங்கும் எழுபது வாரங்களாகும்; அதே தொடக்கப் புள்ளியிலிருந்து இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் முடிவில், அந்தியோகஸ் பத்து மற்றும் ஏழின் நடுவில் வந்து சேர்கிறான். அங்கே மகா அந்தியோகஸ், மகா போராட்டத்தின் பரிசுத்த நாடகத்தில் தன் வரலாற்றின் இறுதிச் செயல்களில் தன் நிலைப்பாட்டை எடுக்கிறான்.

1844 ஆம் ஆண்டின் மூடப்பட்ட கதவு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மூடப்பட்ட கதவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் பதினாறாம் வசனத்தில் காணப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன், அந்தியோகஸ் தன் இராஜ்யத்தின் முடிவைக் குறியிடுவதுடன் தொடங்கும் ஏழு ஆண்டுக் காலம் ஆரம்பமாகிறது; பின்னர் அந்த ஏழு ஆண்டுகளின் நிறைவில் அவன் இராஜ்யம் முடிவுறுகிறது. இந்த ஏழு ஆண்டுக் காலம் மிருகத்தின் சாயலின் சோதனைக் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் அந்தக் காலம் கி.பி. 321 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகிறது. கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான மாதிரியாக இருப்பதாய் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன், ஒரு ஆணையால் தொடங்கும் பத்து ஆண்டுக் காலம் ஒன்று உள்ளது. கி.பி. 313 ஆம் ஆண்டின் “ஆணை”யில், பத்து ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சோதனை ஆரம்பமாகிறது; பின்னர் அந்தியோகஸ் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றுகிறான், மேலும் குடியரசுக் கொம்பின் அருள்நாள் முடிவுறுகிறது. ஏழு ஆண்டுகளின் முடிவில், பானியம் மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வந்து, கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு எனும் பிரிவை உருவாக்குகின்றன.

பதினாறாம் வசனத்தில் பொம்பேயு மகிமையான தேசத்தை வென்றான்; ஆனால் கி.மு. 65 முதல் 63 வரை உள்ள அந்த இரண்டு ஆண்டுக் காலப்பகுதியில், தானியேல் 8:9-ன் நிறைவேற்றுதலாக, பொம்பேயு உண்மையாகவே “கிழக்கையும்” “[மகிமையான] தேசத்தையும்” வென்றான்; இதனால் நாற்பதாம் வசனத்திலும் 1989-லும் காணப்படும் இரட்டைப் வெற்றியை முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டினான்.

புறமத ரோமுக்கான மூன்றாவது தடையாக, ரோமில் முதல் அதிகாரப்பூர்வமான மூவர் ஆட்சி கூட்டணியை உருவாக்கியவராக அறியப்படும் ஆகஸ்து சீசரால் அது நிறைவேற்றப்படும்; அது ரோமில் முதல் அதிகாரப்பூர்வ மும்மடங்கு ஐக்கியத்தைக் குறிக்கிறது. ரோமப் பேரரசுத் தலைவர்களின் மூன்றாவது வழிக்குறியிலேயே, அந்த மும்மடங்கு ஐக்கியம் ரோம வரலாற்றில் அதிகாரப்பூர்வமாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. பதினாறாம் வசனத்தில் காணப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலேயே, வல்லுநாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியம் நிறுவப்படுகிறது; பின்னர், செகரியா வெளிப்படுத்தியபடி, துன்மார்க்கத்தின் பறவை சிநேயாரிலுள்ள தன் இடத்தின்மேல் மீண்டும் வைக்கப்படுகிறது.

ஆகஸ்து சீசர் முதலாவது அதிகாரப்பூர்வ ரோமத் திரிதலைவர் கூட்டணியை அமைத்தார்; ஆயினும் வரலாற்றாசிரியர்கள் அதை இரண்டாவது திரிதலைவர் கூட்டணி என்று அழைக்கிறார்கள், ஏனெனில் ஜூலியஸ் சீசரும் ஒரு திரிதலைவர் கூட்டணியை அமைத்தார்; ஆனால் அது ரோம அரசாங்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வமான திரிதலைவர் கூட்டணி அல்ல. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிகழும் மகா நாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தின் அடையாளங்களாக ஜூலியஸ் மற்றும் ஆகஸ்து சீசரின் தொடர்பு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்தும் இயக்கத்தின் தொடக்கத்தில் ஜூலியஸாலும் முடிவில் ஆகஸ்துவாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது. இந்தத் தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பு கி.பி. 67-ஆம் ஆண்டில் செஸ்தியுஸ் நடத்திய முற்றுகையாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அதற்குப் பின்னர் தித்துஸ் நடத்திய முற்றுகை வந்தது. ஜூலியஸ் என்பது செஸ்தியுஸ்; ஆகஸ்து என்பது தித்துஸ். ஜூலியஸும் ஆகஸ்துவும் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்; செஸ்தியுஸும் தித்துஸும் ஒரு முற்றுகையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான இயக்கம் தீர்க்கதரிசனரீதியாக கி.பி. 313-இல் தொடங்கும் காலப்பகுதி, மிலான் அரசாணையிலேயே ஆரம்பமாகிறது. பின்னர், பதினேழு ஆண்டுக் காலத்தின் நடுப்பகுதியான கி.பி. 321-இல், முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வெளிப்படுகிறது. கிழக்கும் மேற்குமாக ராஜ்யம் பிரிக்கப்பட்டதின் மூன்றாவது படி—அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் முத்திரையையோ தேவனுடைய முத்திரையையோ பெறுகிறவர்களாகவும் பெறாதவர்களாகவும் ஏற்படும் பிரிவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது—கி.பி. 330 ஆகும். இறுதியில் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் பல ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களின் தொடரொன்று உள்ளது; கி.பி. 321 அந்த முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது கி.பி. 330-இன் கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது.

அந்தியோகஸின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளைப் போலல்லாமல், நீரோவின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் எட்டு ஆண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு காலப்பகுதியையும், பின்னர் முதல் ஞாயிறு சட்டத்தின் நடுப்பகுதியையும், அதன் பின் ஒன்பது ஆண்டுகளையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. வரிக்கு வரி, அந்தியோகஸும் நீரோவும் மூன்று வழிக்குறிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரண்டு காலப்பகுதிகளை அடையாளப்படுத்துகின்றனர். இரு வரிகளிலும் முதல் மற்றும் கடைசி வழிக்குறிகள் ஒன்றே: ஆரம்பத்தில் திருமணத்தால் குறியிடப்பட்டு விவாகரத்தால் முடிவடைந்த ஒரு அரசாணை, மேலும் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் தெற்கின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான போர். நடுவிலுள்ள 321ஆம் ஆண்டின் முதல் ஞாயிறு சட்டமே அந்தியோகஸ் நிற்கும் இடமாக இருக்க வேண்டும். அவர் பத்து ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு சோதனைச் செயல்முறையின் முடிவில் நிற்கிறார்; அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, ஏழினின்று உண்டான எட்டாவனாகிய மிருகத்தின் சாயலை அவர் உருவாக்குகிறபோது, ஏழினின்று உண்டான எட்டாவனாகிய அந்தியோகஸை வெளிப்படுத்துகிறது. அதே சமயத்தில், ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரும் ஒரு சோதனைச் செயல்முறையை அனுபவித்து, ஏழாவது லவோதிகேயா திருச்சபையிலிருந்து எட்டாவது, அதாவது பிலதெல்பியா திருச்சபையாக மாற்றமடைகின்றனர்.

முதல் ஞாயிறு சட்டத்தின்போது மிருகத்தின் உருவத்தை நிறுவுதல் ஆரம்பமாகிறது; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஞாயிறு சட்டத்தின்போது அது நிறைவடைகிறது. அந்த வசனம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் ஆட்டுக்குட்டியாகத் தொடங்கியதையும், திராட்சசனாக முடிவடைவதையும் எதிர்மறையாக ஒப்பிடுகிறது. பதின்மூன்று என்பது கலகத்தின் அடையாளமாகும்; மேலும், பதினொன்றாம் வசனத்தின் சூழலில் கலகத்தின் அடையாளமாகவும், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் திராட்சசனாகப் பேசுவதின் அடையாளமாகவும் இருப்பது மிருகத்தின் முத்திரையாகும்; அதேவேளை, தேவனுடைய முத்திரையை உடையவர்களின் அடையாளம் பதினொன்று என்னும் எண்ணாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் திராட்சசனாகப் பேசும் ஞாயிறு சட்டத்தின்போது, மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுகிறவர்களுக்கும் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறவர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக்காலம் அதன் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டும் குறிப்பிட்ட அடையாளங்களைக் கொண்டிருக்கிறது; அதேவேளையில் அதன் முடிவையும் முன்னுருவாகக் காட்டுகிறது. நோவாவின் காலத்திலிருந்து எக்காளப் பண்டிகைவரை தேவன் ஒருபோதும் மாறுவதில்லை; அவர் எப்போதும் ஒரு சோதனைக்காலம் வருவதற்கு முன்பே அதனை அறிவிக்கிறார். அவருடைய அறிவிப்புகள் அவருடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் காணப்படுகின்றன. எருசலேமின் அழிவில் இரண்டு முற்றுகைகள் இருந்தன என்பதை, அல்லது இறுதியான அழிவு நிகழ்ந்த நாள் நெபுகாத்நேச்சர் முதன்முறையாக—ஆல்பா காலத்தில்—எருசலேமையும் ஆலயத்தையும் அழித்த ஆண்டின் அதே நாளாக இருந்தது என்பதை, பெரும்பாலான அட்வென்டிஸ்டுகள் (நான் ஊகிக்கிறேன்) அறியவில்லை. மேலும், அந்த முற்றுகைகள் பரிசுத்தப் பண்டிகை நாட்களில் தொடங்கி ஒரு பரிசுத்தப் பண்டிகையிலேயே முடிவடைந்தன என்பதையும், அந்த முற்றுகைக் காலம் மூன்றரை ஆண்டுகள் இருந்தது என்பதையும் அவர்கள் அறியாமல் இருக்கக்கூடும். அவர்கள் இந்த உண்மைகளை அறியாவிட்டால், மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக்காலத்தின் தொடக்கத்தை அதன் மிகப் பூரணமான பிரதிநிதித்துவத்தில் யூலியஸ் சீசர் குறிக்கிறார் என்பதை அவர்கள் கண்டறிவார்கள் என்பது சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றுகிறது. “பூரணமான பிரதிநிதித்துவம்” என்பதனால், அதன் இறுதியான நிறைவேற்றத்தையே நான் குறிக்கிறேன்.

அதே காலப்பகுதி 1888 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; பின்னர் மீண்டும் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரைவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் 313 முதல் 330 வரையிலான காலப்பகுதியில் மகா கான்ஸ்டன்டைன் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மிருகத்தின் சாயலை நிறுவும் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியின் பரிபூரண நிறைவேற்றம், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தின் பின்னர் வந்த எட்டாவது ஜனாதிபதியின் ஆட்சிக்காலத்தில் ஆரம்பமாகிறது.

முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து, சபத்தும் ஞாயிற்றுக்கிழமையும் தொடர்பான சோதனைக் காலம் அந்தியோகுஸின் ஏழு ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஒரு காலப்பகுதியில் விரிகிறது. அந்தியோகுஸின் வரிசையின் ஏழு ஆண்டுகள், நீரோவின் வரிசையின் ஒன்பது ஆண்டுகளால் பெருக்கப்பட்டால் அறுபத்து மூன்று ஆகிறது; மேலும் கி.மு. 63 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினாறாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக, பொம்பேயு மகிமையான தேசத்தை வென்றான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, பத்துப் பேரரசர்களில் தலைசிறந்த அரசனாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை ஒன்பது அரசர்கள் அங்கீகரிப்பார்கள்; அவர்கள் தங்கள் ராஜ்யத்தை தீரு எனும் வேசிக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்வார்கள்; பின்னர் அவள் பூமியின் சகல அரசர்களுடனும் விபச்சாரம் செய்ய வேண்டியவளாக இருப்பாள்.

பத்து கன்னியரின் உவமையின் தீர்க்கதரிசன அமைப்பிற்கு ஒத்ததாக, மிருகத்தினதும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியினதும் திருமணம் 1989-இல் நிறைவேற்றப்பட்டது; ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் அந்த திருமணம் பூரணமாகிறது. அந்த வரலாற்றின் ஒரு ஃப்ராக்டல் 2001-இல், 9/11 அன்று தொடங்கிய ஜீவனுள்ளவர்களின் நியாயத்தீர்ப்புக் காலமாகும். அந்தக் காலப்புள்ளியிலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான, மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக் காலமாகியதும், அதே சமயம் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகியதும் ஆன அந்த அவகாசத்தில், தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள்மேலும், ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கைத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தின்படி அவர்கள் வசித்துவந்த தேசத்தின்மேலும் நியாயத்தீர்ப்பு நடத்தப்படுகிறது. அந்தக் காலத்தில் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது; பின்னர் தாங்கள் கன்னியர்கள் என்று அறிக்கை செய்கிறவர்களும் நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறார்கள். ஆகையால் புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பு நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது; மேலும், குடியரசுக் கொம்பின் ஜனநாயகக் கட்சி முதலில் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டு 2024 வரை வந்த காலப்பகுதியில், இப்போது குடியரசுக் கொம்பின் குடியரசுக் கட்சியினரின் நியாயத்தீர்ப்பு நடைபெற்று கொண்டிருக்கும்போதே அது நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது. அரசியலமைப்புச் சார்ந்த அரசு, இரண்டு கொம்புகளையும் சுமக்கும் மிருகமாக இருந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது.

1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலம், 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான ஒரு பிராக்டலில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனால் மிருகத்தின் உருவத்தை நிறுவும் நிகழ்வின் பரிபூரண நிறைவேற்றம், ஏழினின்றும் தோன்றிய எட்டாவது ஜனாதிபதியிலே இருக்கிறது. நீரோவின் பதினேழு ஆண்டுகள், 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றின் ஒரு பிராக்டலாகும். அந்தியோகுசின் பதினேழு ஆண்டுகளும் அதேபோலவே இருக்கின்றன. ரீகனின் திருமணமும் இரகசியக் கூட்டணியும், எட்டாவது ஜனாதிபதியின் ஆட்சிக்காலத்தில் வெளிப்படையான கூட்டணியால் நிறைவேற்றப்படுகின்றன. அல்பாவும் ஓமேகாவுமான திருமணங்களில் முதலாவது, 2001 ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலச் சட்டம் ரோமச் சட்டமாக மாற்றப்பட்டபோது, பேட்ரியட் சட்டத்தால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. மிலான் ஆணையின் திருமணம், மிருகத்தின் உருவத்தை நிறுவும் நிகழ்வின் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதன் அமைப்பு, பத்து கன்னியரின் திருமணத்தின் அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது; மேலும் அது உண்மையான திருமணத்தின் போது நிகழும் கள்ளத் திருமணத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

மிருகத்தின் சொரூபத்திற்கான சோதனைக்காலம் என்பது நாம் “முத்திரையிடப்படுவதற்கு” முன் கடந்து செல்ல வேண்டிய “சோதனை”யைக் குறிக்கிறது. தேவனுடைய வீட்டார் முதலில் நியாயத்தீர்ப்புக்குட்படுத்தப்படுகின்றனர்; பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, தேவனுடைய வீட்டிற்கு வெளியிலிருப்பவர்கள் நியாயத்தீர்ப்புக்குட்படுத்தப்படுகின்றனர். இறுதியான நியாயத்தீர்ப்புக் காலம், தேவனுடைய வீட்டாரிடத்திலும் அதன்பின் பெரும் திரளினரிடத்திலும், முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தோடு ஆரம்பமாகிறது. ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஒரு முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் இருக்கும்; அது, பின்னர் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11-ஐ நிறைவேற்றும் அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவுறும் மிருகத்தின் சொரூபச் சோதனைக்காலத்தின் பூரணமும் இறுதியுமான நிறைவேற்றத்தின் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கும். அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே மகிமையான தேசத்தில் இருக்கும் கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும். மகிமையான தேசத்தில் இருக்கும் அந்த கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே உலகிற்கான முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருந்து, உலகத்திற்கான மிருகத்தின் சொரூபச் சோதனைக்காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. உலகத்தின் சோதனைக்காலம், பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்தில் காணப்படும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளிலுள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகிறது. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் நாகம்போல் “பேசும்” போது, அந்த அதிகாரத்தின் பன்னிரண்டாம் வசனத்திலிருந்து தொடரும் வசனங்கள், உலகளாவிய மிருகத்தின் சொரூபச் சோதனைக்காலத்தைக் குறிக்கின்றன.

இந்தக் காரணத்தினால், 313ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட ஆணையிலிருந்து ஆரம்பிக்கும் பதினேழு ஆண்டுகளோடு முடிவடையும் நீரோவின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனமும், அதற்குப் பின் 321ஆம் ஆண்டில் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமும், பின்னர் 330ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு பிரிவும், கவனிக்கப்பட வேண்டிய முக்கியமானதாகும். நீரோவின் வரியின் மூன்று படிகளும் துன்புறுத்தலைக் குறித்தவையாகும்; துன்புறுத்தலின் அடையாளமாக நீரோ இருப்பதாலும், 250 ஆண்டுக் காலம் 313ஆம் ஆண்டில் சமரசத்தின் சபை வந்தபோது முடிவுற்ற ஸ்மிர்னா சபையைச் சுட்டிக்காட்டுவதாலும் அப்படியாகும். மூன்றாம் படி ஒரு ராஜ்யத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறது; ஆகையால் இதை ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளுக்குப் பொருத்திப் பயன்படுத்தும்போது, அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தையும், ஆறாம் ராஜ்யத்திலிருந்து ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் ராஜ்யங்களுக்கு நிகழும் மாற்றத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. உலகத்திற்குப் பொருத்திப் பயன்படுத்தும்போது, மூன்றாம் வழிக்குறி மனித கிருபைக்கால முடிவாகும்; மிருகத்தின் உருவத்தின் உலகளாவிய சோதனைக்காலத்தின் தொடக்கத்தில், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளுக்கான கிருபைக்கால முடிவால் அது முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

இதனால்தான், இருபத்திரண்டாம் வசனத்தில் கூறப்பட்டபடி, ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் நான்கு ரோம ஆட்சியாளர்களில் மூன்றாவதாகிய ஆகஸ்டஸ் சீசர், சிலுவையால் குறிக்கப்படுகிறவனாக இருந்தபோதிலும், அவனைத் தொடர்ந்து சிலுவையையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற திபேரியாஸ் வரவிருக்கிறான் என்ற நிலையிலும், சிலுவையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடிகிறது. மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக் காலம் இருமடங்கான ஒரு சோதனையாகும்; அது முதலில் பூமியைச் சோதித்து, பின்னர் சமுத்திரத்தைச் சோதிக்கிறது. பூமி என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளாகும்; சமுத்திரம் என்பது உலகமாகும்.

மிருகத்தின் சிலைச் சோதனை இரட்டிக்கப்பட்ட அடையாளங்களை உண்டாக்குகிறது; அங்கு இரண்டாம் காலத்தின் அல்பா, முதலாவது காலத்தின் ஓமேகாவுமாகும். 321 என்பது தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருந்தது; மேலும், மிருகத்தின் சிலைச் சோதனைக்காலத்தை அடையாளப்படுத்தும் பதினேழு ஆண்டுகளில், 321 என்பது ஐக்கிய அமெரிக்காவில் உள்ள முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருந்து, மகிமையான தேசத்தில் மிருகத்தின் சிலைச் சோதனைக்காலத்தின் ஓமேகா ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. இருந்தபோதிலும், 321 உலகத்திற்கும் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருப்பதால், 321 ஆம் ஆண்டு மிருகத்தின் சிலைச் சோதனைக்காலத்தின் ஆரம்பத்தினதும் முடிவினதும் நடுப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. 313 என்பது ஆரம்பம்; அந்த ஆரம்பம் ஒரு அரசாணையாகும்; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் முன்மாதிரியாக விளங்குகிறது. நேரோவின் பதினேழு ஆண்டுகள், மனிதரின் கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலும் படிப்படியாக தீவிரமடையும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களின் ஒரு காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

அந்த அரசாணை, பரிசுத்தர்களுக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலுக்குக் கொண்டுசெல்லும் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஒரு முன்னடையாளமாகும். பதினாறாம் வசனத்தில் பொம்பேயு யூதாவைக் கைப்பற்றினார்; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்னடையாளப்படுத்துகிறது. மேலும், யூலியஸ் சீசர் முதல் திரையும்விராட்டை அமைத்தார்; அது அதிகாரப்பூர்வமற்ற மும்மடங்கான கூட்டிணைவு இருந்தபோதிலும், வரலாற்றாசிரியர்கள் அதையே முதலாவதாகக் குறிக்கின்றனர். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மும்மடங்கான கூட்டிணைவிற்கான யூலியஸ் சீசரின் முன்னடையாளம், சிலுவையின்போது திபேரியாஸால் தொடரப்பட்ட ஆகஸ்து சீசரின் அதிகாரப்பூர்வ திரையும்விராட்டை முன்னடையாளப்படுத்தியது. நான்கு ரோம ஆட்சியாளர்களும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்னடையாளப்படுத்துகின்றனர்; அதுபோலவே, நேரோவின் பதினேழு ஆண்டுகளின் மூன்று படிகளும் அதையே முன்னடையாளப்படுத்துகின்றன.

பொம்பேயு 1989-உடன் ஒத்துப்போகிறார்; ஜூலியஸ் பதினொன்றாம் வசனத்துடன் ஒத்துப்போகிறார்; ஆகஸ்து பதினைந்தாம் வசனத்துடன், திபேரியாஸ் பதினாறாம் வசனத்துடன் ஒத்துப்போகிறார். அந்த வசனங்களிலுள்ள ஜூலியஸின் வரலாற்றில், அவன் எகிப்திற்குள் மேற்கொண்ட படையெடுப்பும் கிளியோபாத்ராவும் அடங்குகின்றன. அந்த வரலாறு மார்க் அந்தோனியினால் மறுபடியும் நிகழ்கிறது. ஜூலியஸ் இருபத்துமூன்று குத்துக்காயங்களால் கொலைசெய்யப்பட்ட வேளையில், மார்க் அந்தோனி ஜூலியஸ் சீசரின் முக்கியத் தளபதியாக இருந்தார். இருபத்துமூன்று என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், 23 காயங்களினால் ஜூலியஸின் மரணம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஒரு ராஜ்யம் முடிவுறுவதை குறிக்கிறது. பின்னர், அவன் மரணத்திற்குப் பழிவாங்குவதற்காக மார்க் அந்தோனி, ஆகஸ்து சீசர், மற்றும் மார்குஸ் லெபிடாஸ் ஆகியோர் முதல் அதிகாரப்பூர்வ திரிமூவராட்சியை அமைத்தனர். அந்த மும்மடங்கு அதிகாரங்களில் ஒன்றான மார்க் அந்தோனி, ஜூலியஸின் எகிப்தும் கிளியோபாத்ராவும் உடனான சந்திப்பை மறுபடியும் நிகழ்த்தப்போகிறான்.

அவர்கள் ஜூலியஸாக இருந்தாலும் அல்லது மார்க் அந்தோனியாக இருந்தாலும், இருவரும் ரோமின் குறியீடுகளே; கிளியோபாத்ரா எகிப்தும் கிரேக்கமும் ஆகியவற்றின் குறியீடாக இருந்தாள். அவள் எகிப்தில் கிரேக்க ஆட்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினாள்; இவர்கள் இருவரும் மகாவிலங்கின் குறியீடுகளாக இருக்கையில், ஜூலியஸும் மார்க் அந்தோனியும் மிருகத்தின் குறியீடுகளாக உள்ளனர். உறவிலுள்ள பெண்ணாக, கிளியோபாத்ரா சபையாக இருந்தாள்; இதனால் ஜூலியஸும் மார்க் அந்தோனியும் அரசாகின்றனர். கிளியோபாத்ரா, தன் அரசரான ரோமப் பிரியர்களிடமிருந்து இருமுறைப் பிரிக்கப்படும் ஒரு பெண்ணை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறாள்; முதலில் 1798-இல், பின்னர் பரிசோதனைக்காலம் முடிவுறும் வேளையில், உதவ எவருமின்றி அவள் தன் முடிவை அடையும் போது. அவளுடைய இறுதியான வீழ்ச்சி கி.மு. 31-இல் நிகழ்ந்த ஆக்டியம் போரிலேயே உள்ளது. ஆக்டியம் போரில் வெற்றி பெற்றவன் ஆகஸ்து சீசர்; ஆகவே, பொம்பேயு எகிப்தில் இறந்தான், ஜூலியஸ் எகிப்தில் கிளியோபாத்ராவைச் சந்தித்தான், அது மார்க் அந்தோனியின் வரலாற்றில் இரட்டிக்கப்பட்டது, பின்னர் ஆகஸ்து சீசர் ஆக்டியத்தில் அந்த உறவை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தான் என்பதை நாம் காண்கிறோம். ஆக்டியம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில், ஆக்டியம் போரில்தான் ரோமுக்கெதிரான மூன்றாவது தடைகள் அகற்றப்பட்டன; மேலும் தானியேல் 11:24-ன் நிறைவேற்றமாக, சாம்ராஜ்ய புறமத ரோம் முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்யத் தொடங்கியது.

பொம்பேயு முதல் இரண்டு தடைகளைக் கைப்பற்றினான்; ஆகஸ்து மூன்றாமதை கைப்பற்றினான்.

பாம்பே என்பது 1989 ஆகும்; மரணக்காயம் ஆறிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் நவீன ரோமால் ஜெயிக்கப்பட வேண்டிய மூன்று அரசியல் வல்லமைகளின் முதல் வழிக்குறி அது. சோவியத் ஒன்றியம், அதனைத் தொடர்ந்து அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், மேலும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையும் அதில் அடங்குகின்றன. பாப்பரசாட்சியின் போராட்டம் அரசியல்சார்ந்ததுமாகவும் மதச்சார்ந்ததுமாகவும் உள்ளது; தீர்க்கதரிசனக் கணிப்பின்படி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மதவல்லமை ரீகன் மற்றும் போப் யோவான் பவுல் II ஆகியோரின் இரகசியக் கூட்டணி நிறைவேறியபோது ஜெயிக்கப்பட்டது. பாப்பரசாட்சியின் குறிக்கோளில் மூன்று அரசியல் தடைகளும் மூன்று மதவல்லமைகளும் அடங்குகின்றன. 1989 இல் அந்த மூன்று அரசியல் வல்லமைகளில் ஒன்று அகற்றப்பட்டது; ரோமுக்கு எதிராகப் போராட்டம் செய்வதையே பொருள்படுத்தும் “புராட்டஸ்டன்டிசம்” என்பதும் அதே வரலாற்றில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஜனாதிபதியால் அகற்றப்பட்டது. அந்த மூன்று அரசியல் வல்லமைகள் சோவியத் ஒன்றியம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஆகும்; மதச்சார்ந்த இலக்குகள் புராட்டஸ்டன்டிசம், மேலும் திராட்சசனுடைய பல்வேறு மதங்களும் ஆகும்; இவை அனைத்தும் ஆவிக்குரியவாதம் எனக் கருதப்படுகின்றன. உலகத்தை அர்மகெதோனுக்கு வழிநடத்தும் மூன்று மதங்கள் விலகிப்போன புராட்டஸ்டன்டிசம், கத்தோலிக்கம், மற்றும் ஆவிக்குரியவாதம் ஆகும்; மேலும், பாப்பரசாட்சியின் திருச்சபையின் உள்ளே உள்ள பாதுகாப்புவாத மற்றும் சுதந்திரவாத சிந்தனைகளுக்கிடையேயான உள்போராட்டங்களும், மரபுவழி கத்தோலிக்கத்தின் பிளவுகளும், ஒரு மதத்தடை ஆகின்றன; கத்தோலிக்கம் ஜெயிக்க வேண்டிய மற்ற இரண்டு மதத்தடைகள் விலகிப்போன புராட்டஸ்டன்டிசமும் ஆவிக்குரியவாதமும் ஆகும். புராட்டஸ்டன்டிசம் 1989 இல் அகற்றப்பட்டது.

பாத்திமா செய்திகளிலிருந்து பெறப்பட்ட பல்வேறு கத்தோலிக்க தீர்க்கதரிசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, கத்தோலிக்கத்தின் உள்புறப் போராட்டங்கள், தன் மதத்திற்கு வெளியேயுள்ள சமய அதிகாரங்களை வெல்ல அவள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளிலிருந்து பிரித்துக் கொள்ளப்படுமானால், புராட்டஸ்டண்டிசத்தின்மேலான அவளுடைய ஆல்பா வெற்றி ரீகனின் இரகசியக் கூட்டணியாக இருந்தது; அவளுடைய ஓமேகா வெற்றி 2025-இன் வெளிப்படையான கூட்டணியாக இருந்தது. மரபுவழித் திருச்சபைகளுடனான அவளுடைய போராட்டங்களும் 1989-இல் ஆரம்ப வெற்றியிலிருந்து பானியம் இடத்தில் கிடைக்கும் இறுதி வெற்றி வரையில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன.

பொம்பேயு 1989 ஆம் ஆண்டோடு ஒத்துப்போகிறார்; தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம் ஒன்பதாம் வசனத்தில் “கிழக்கையும் இனிய தேசத்தையும்” என்று அடையாளப்படுத்தும் அவனுடைய அந்த இரு வெற்றிகள், முன்னைய சோவியத் ஒன்றியத்தின் மீது பாப்பரசத் துறையின் ஆவிக்குரிய மற்றும் அரசியல் வெற்றியையும், அதனுடன் சேர்ந்து வெளிப்படையாகப் புராட்டஸ்தாந்து மதத்தை ஒப்புக்கொள்ளும் மகிமையான தேசத்தின் மீது ஏற்பட்ட ஆவிக்குரிய வெற்றியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஜூலியஸ் சீசர், அந்தியோகுஸ் III தோற்றதுபோலவும், செலென்ஸ்கி தோற்பதுபோலவும், ராபியாவில் தோற்கப் போகிறார். ஜூலியஸ் பதினேழாம் வசனத்திலிருந்து பத்தொன்பதாம் வசனம் வரை உள்ளவற்றின் பொருளாக இருக்கிறார்; பின்னர் ஆகஸ்து சீசர் வரிகளை விதிப்பவனாக எழுந்து நிற்கிறான். சிலுவையின் காலத்தில் திபேரியு சீசர் ஆட்சி செய்கிறான்; ஆகையால் திபேரியு பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருக்கிறான்.

இது பதினைந்தாம் வசனத்தின் பானியம் நிகழ்வுடன் ஆகஸ்துவை ஒத்திசைக்கிறது; மேலும் பதினொன்றாம் வசனத்தின் ராபியா யுத்தத்தை யூலியஸுடன் ஒப்பிடுகிறது. பானியம் யுத்தம், பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகத் தொடங்கும் மூன்றாம் உலகப் போராகும்; ஆனால் பின்னர் அது ஆக்டியம் யுத்தமாக மாறுகிறது. பானியம் பூமிப் போராக (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) இருந்தது; ஆக்டியம் கடற்போராக (உலகம்) இருந்தது. நான்கு ரோமப் பேரரசர்களின் வரிசையில் ஆகஸ்து பானியத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்; மேலும் ஆக்டியத்தில் அவர் உண்மையான தலைவராக இருந்தார். பானியத்தில் அந்தியோகஸ், ரோமுடன் கூட்டிணைந்திருந்த எகிப்தை எதிர்கொண்டான்; ஆக்டியத்தில் ஆகஸ்து, ரோமுடன் (மார்க் ஆண்டனி) கூட்டிணைந்திருந்த எகிப்தை (க்ளியோபாட்ரா) எதிர்கொண்டான். இதன் பொருள், பொம்பேயு 1989 வரை நாற்பதாம் வசனத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; திபேரியாஸ் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். கி.மு. 217 ஆம் ஆண்டிலான ராபியா யுத்தத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட உக்ரைனியப் போர் தொடங்கியபோது, 2014 இல் யூலியஸ் சீசர் வந்தடைந்தார்.

இதனால், பதினேழாம் வசனம் முதல் இருபத்திரண்டாம் வசனம் வரை 1989-இல் ஆரம்பித்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகின்றன என்பதும், ஆகையால் அவை நாற்பதாம் வசனத்தின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” உடன் ஒத்திசைவாகிய வரலாறாக இருப்பதும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. மக்கபேயரின் தீர்க்கதரிசனக் கோடும் அதே “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” உடனேயே ஒத்திசைகிறது. ரோமப் பேரரசர்களின் கோடு, நவீன ரோம், அதாவது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறு அதிகாரத்தின் மிருகத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; மக்கபேயரின் கோடு மகிமையான தேசத்தை, அதாவது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறு அதிகாரத்தின் பொய்த்தீர்க்கதரிசியை விவரிக்கிறது. மூன்று போர்களின் கோடு, தெற்கின் ராஜாவின்மேலான வெற்றியை, அதாவது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறு அதிகாரத்தின் வல்லசர்ப்பத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது.

அந்த மூன்று கோடுகள், உலகத்தை அர்மகெதோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் மூன்று வல்லமைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அவை நாற்பதாம் வசனத்தில் தெற்கின் ராஜா, திராகோன், வடக்கின் ராஜா, மிருகம், மேலும் இரதங்கள், குதிரையோட்டிகள், கப்பல்கள் ஆகியவை பொய்த் தீர்க்கதரிசி என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பத்தாம் வசனம் முதல் இருபத்துமூன்றாம் வசனம் வரையிலான அந்த மூன்று கோடுகள், நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைவான வரலாற்றிலுள்ள அந்த மூன்று வல்லமைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அவை, நாற்பதாம் வசனத்தின் வெளிப்படையான வரலாற்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள அந்த மூன்று பொருட்களின் தொடர்ச்சியான ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இருப்பதற்கும் அதிகமோ குறைவோ அல்ல.

ஒன்று முதல் நான்கு வரையிலான வசனங்கள் “முடிவுகாலத்தை” 1989 ஆம் ஆண்டில் அடையாளப்படுத்துகின்றன; மேலும் அந்த ஆரம்பப் புள்ளியிலிருந்து அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் எட்டு ஜனாதிபதிகளையும், இறுதியில் மிகவும் செழிப்பான இறுதி எட்டாவது ஜனாதிபதியோடு நிறைவடைவதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. நான்காம் வசனத்தில் அந்த ராஜா உலகத்தின் ராஜாவாக ஆகிறான்; இது மகா அலெக்சாந்தர், ராஜா ஆகாப், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழின் பத்து ராஜாக்கள், சங்கீதம் எண்பத்து மூன்றின் பத்து கோத்திரங்கள், மேலும் ஆதியாகமம் 15:18–21 இல் ஆபிராமுடன் தேவன் செய்த உடன்படிக்கையின் முதலாவது படியிலேயே உலகத்தின் சின்னமாக முன்வைக்கப்பட்ட பத்து ஜாதிகள் ஆகியவற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

ஒன்று முதல் நான்கு வரையிலான வசனங்கள், 1989 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றிலிருந்து நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலுள்ள மும்மடங்கு ஐக்கியம் வரையிலான வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஆகையால் அவை, நான்கு ரோம ஆட்சியாளர்களுடனும், மக்கபேயர் வரிசையுடனும், மேலும் பத்து முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் காணப்படும் மூன்று யுத்தங்களுடனும் ஒத்திசைகின்றன; இவை அனைத்தும் ஒன்றுசேர்ந்து நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை அமைக்கின்றன.

ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை, 538 முதல் 1798 வரையிலான வரலாற்றை முழுமையாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரிசையை முன்வைக்கின்றன; மேலும், நாற்பதாம் வசனத்தில் வரும் முடிவுகாலத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய வரலாற்று மற்றும் தீர்க்கதரிசனத் தர்க்கத்தையும் அளிக்கின்றன. அந்தத் தர்க்கம், ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரையிலான வரலாற்றிற்கான பழிதீர்ப்பாகப் பத்தாம் வசனத்தை விளக்குகிறது; அவ்வாறு செய்யும்போது, 1989 ஆம் ஆண்டின் தர்க்கத்தையும் அது வரையறுக்கிறது. இதன் பொருள், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்திலிருந்து இருபத்திமூன்றாம் வசனம் வரை, நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றோடு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஐந்து தீர்க்கதரிசன வரிசைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதாகும். முதல் நான்கு வசனங்கள், ஏழு பேரரசர்களில் ஒருவனாகிய எட்டாவது அரசனும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் ஏழாவது ராஜ்யத்தில் பத்து ராஜாக்களின் ராஜாவாக இருக்க விதிக்கப்பட்டவனுமான டிரம்பைப் பற்றியவையாகும்.

ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து பத்தாம் வசனம் வரை, 1798-க்கு வழிநடத்தி 1989 வரை நீளும் வரலாறு அடையாளம் காணப்படுகிறது; அதுவே நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறாகும். பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை, 1989-இல் தொடங்கிய மூன்று பிரதிநிதிப் போர்களின் வரலாறு அடையாளம் காணப்படுகிறது; அவற்றில் இரண்டாவது 2014-இல் தொடங்கியது; பின்னர் செல்வம் மிகுந்த ஜனாதிபதி 2015-இல் எழுந்து நின்றார். அந்த மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதி 2020-இல் கொல்லப்பட்டார்; 2022-இல் ராபியா போர் தீவிரமடைந்தது; அதன் பின்னர் அந்த மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதி 2024-இல் திரும்பி வந்தார்; 2025-இல் மிருகத்தின் தலைவும் மிருகத்தின் உருவத்தின் தலைவும் இருவரும் பதவியேற்றுக் கொள்ளப்பட்டனர்.

இந்த விஷயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.