பனியும் — எண் ஆறு

1989-ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததன் மூலம் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் நிறைவேறியது. பதினாறாம் வசனம்போலவே, நாற்பத்தொன்றாம் வசனமும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைக் குறிக்கிறது. 1989 முதல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும், நாற்பதாம் வசனம் வெறுமையாக உள்ளது. 1989-ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்தது தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்திலும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; அது ஆரம்பத்தில் அந்தியோகஸ் மாக்னஸின் மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

செலூக்கியர் “வடதிசை ராஜாவாகிய” மஹான் அந்தியோகுஸ் III, கி.மு. 223–187 காலத்தில் ஆட்சி செய்து, மூன்றாம் சிரியப் போருக்குப் (கி.மு. 246–241) பின்னர் ப்டோலமியரிடம் (அதாவது “தென்திசை ராஜா”) இழந்த பிரதேசங்களை மீட்டெடுக்க முயன்றான். நான்காம் சிரியப் போரில் (கி.மு. 219–217) அவனுடைய படையெடுப்பு கோயிலே-சிரியா, ஃபீனீசியா, மற்றும் பாலஸ்தீனத்தை மீண்டும் கைப்பற்றுவதையே நோக்கமாகக் கொண்டது. கி.மு. 219-ல் அந்தியோகுஸ் தெற்குநோக்கி முன்னேறி, செலூக்கியா-இன்-பியேரியா, தீரு, மற்றும் ப்டோலெமயிஸ் (ஆக்கர்) ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றி, கடலோர அரண்மனைகளைக் மீண்டும் வசப்படுத்தினான். கி.மு. 218-ல் அவன் இன்னும் மேலும் முன்னேறி, பிலடெல்பியா (அம்மான்) நகரத்தைக் கைப்பற்றி, காசா வரையிலான இழந்த செலூக்கியப் பகுதிகளை மீட்டெடுக்கத் தீர்மானித்து, எகிப்தின் எல்லையின்பால் அழுத்தமிட்டான். கி.மு. 218-ல் அந்தியோகுஸ் தன் முன்னேற்றத்தை நிறுத்தி, கைவரப்பெற்றவற்றை உறுதிப்படுத்தி, தீர்மானகரமான ஒரு முன்னெடுப்பிற்குத் தயாரானான். ப்டோலமிக் ராஜாவாகிய ப்டோலமி IV பிலோபேட்டர், அவனை எதிர்கொள்ள ஒரு படையைத் திரட்டினான்; அதற்கு எகிப்தியப் படைகள் பலமூட்டின. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனம் அந்தியோகுசின் இந்த இயக்கத்தை முன்வைக்கிறது; இவ்வாறு அது கி.பி. 1989-இல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியை முன்னடையாளப்படுத்தி, நாற்பதாம் வசனத்திற்குரிய முன்மாதிரியாகவும் நிற்கிறது.

நாற்பதாம் வசனத்தில் “கரைபுரண்டு கடந்து செல்லுகிற” வடக்கின் ராஜா, பத்தாம் வசனத்தில் “கரைபுரண்டு கடந்து செல்கிற” வடக்கின் ராஜாவுடன் ஒத்துப்போகிறார். இவ்விரு வசனங்களிலும், வெறுமனே சற்றே மாறுபட்ட விதத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அதே எபிரேயச் சொற்களே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதே வெளிப்பாடே ஏசாயா 8:8-லும் காணப்படுகிறது.

இந்த மூன்று வசனங்களிலும் ஒவ்வொன்றும் தெற்கின் ஒரு ராஜா வடக்கின் ஒரு ராஜாவினால் தோற்கடிக்கப்படுகிறான் என்பதையே சுட்டிக்காட்டுகிறது. வடக்கின் ராஜாவான அந்தியோகுஸ், தெற்கின் ராஜாவான ப்டோலமியை வென்றதுபோலவும், வடக்கின் ராஜாவான சென்னாகெரிப், தெற்கின் ராஜாவான யூதாவை வென்றதுபோலவும், அதேபோல் நாற்பதாம் வசனத்தில் வடக்கின் ராஜா 1989-ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியத்தை அடித்துச் சென்றதுபோலவும் உள்ளது. இந்த மூன்று வசனங்களும், அவற்றின் மூன்று வரலாற்று நிறைவேற்றங்களும் சேர்ந்து, “முடிவின் காலம்” 1989-இல் இருப்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஆகையால், பத்தாம் வசனம் 1989-ஐக் குறிக்கிறது; பதினாறாம் வசனம், நாற்பத்தொன்றாம் வசனம்போலவே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைக் குறிக்கிறது.

பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ளவை ஒரு வேதாகமப் பகுதி ஆகும்; அது, நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றிற்குள் காணப்படும் குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசன மைல்கற்களை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு வரலாற்று நிறைவேற்றத்தையும் உடையதாகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வருவதற்கு முன்னும், ஆனால் 1989க்குப் பின்னும், ராபியா யுத்தமும் அதற்குப் பிந்தைய நிகழ்வுகளும் பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் முன்வைக்கப்படுகின்றன; மேலும், பானியம் யுத்தம் பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே நியமிக்கப்பட்ட காலமாகும்; ஏனெனில் அங்கேயே பாப்புத்துவத்தின் கொடிய காயம் ஆறுகிறது, மேலும் போப் பூமியின் சிங்காசனத்திற்குத் திரும்புகிறார். அந்த அதிகாரப்பெறுதல் கி.பி. 538-இல் பாப்புத்துவம் சிங்காசனமேறியதினாலும், ஆக்டியம் போரில் புறமத ரோம் சிங்காசனமேறியதினாலும் முன்னுருவாகக் காட்டப்பட்டது. தீர்க்கதரிசனரீதியாக சிங்காசனமேறிய புறமத ரோம் 360 ஆண்டுகள் உன்னத அதிகாரத்துடன் ஆண்டது. கி.பி. 538-இல் பாப்புத்துவம் சிங்காசனமேறியபின், அது ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் உன்னத அதிகாரத்துடன் ஆண்டது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் அந்த கொடிய காயம் ஆறியவுடன், பாப்புத்துவம் குறியீட்டார்த்தமான 42 மாதங்கள் உன்னத அதிகாரத்துடன் ஆட்சி செய்யும்.

27ஆம் வசனம் இவ்விரு ராஜாக்களையும் குறித்து “இருவரும்” என்று கூறுகிறது:

இருபத்தேழாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் அந்த இரு ராஜாக்கள், அதற்கு முந்தைய இரண்டு வசனங்களில் சொல்லப்பட்ட அதே ராஜாக்களே; பின்னர் அவர்கள் ஆக்டியம் என்னும் போரில் ஒருவருக்கு ஒருவர் எதிராக யுத்தம் செய்தார்கள்.

ஆகையால், இருபத்தேழாம் வசனம் நாம் முன்னேறுவதற்கு முன் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு விதிவிலக்கை உருவாக்குகிறது. இருபத்துநான்காம் வசனத்தில் “காலம்” என்பது ஆக்டியம் போரில் தொடங்கி கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டிலுள்ள நியமிக்கப்பட்ட காலத்தில் முடிவுறும் 360 ஆண்டுக் காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது.

அந்தப் போரில் தெற்கின் ராஜா, மார்க் ஆண்டனியுடன் கூட்டணியில் இருந்த கிளியோபாட்ராவாக இருந்தாள். அவர்களிருவரையும் தோற்கடிக்கவிருந்த வடக்கின் ராஜா ஆக்டாவியஸ் ஆவான். முன்குறிக்கப்பட்ட காலத்தில் (கி.மு. 31) முன்பு ஒரே மேசையில் உட்கார்ந்து ஒருவருக்கொருவர் பொய்களைச் சொன்ன அந்த இரு ராஜாக்கள், ஆக்டியம் போரில் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொள்வார்கள்.

மேசையிலிருந்த இரண்டு ராஜாக்கள், பானியம் என்னும் போரின் வரலாற்றுடன் (13 முதல் 15 ஆம் வசனங்கள் வரை) ஒத்துப்போகின்றனர்; அங்கே அந்தியோகுஸ் மக்னஸ் மற்றும் மாசிடோனியாவின் பிலிப் ஆகியோருக்கிடையில் ஒரு கூட்டணி இருந்தது. அந்த வரலாற்றுக் கூட்டணி, கிறிஸ்துவின் காலத்தில் பானியம் என்ற பெயரில்—கைசரியா பிலிப்பி—குறியீடாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட கூட்டணியுடன் ஒத்திருக்கிறது. 1989 ஆம் ஆண்டில் ரீகன் மற்றும் போப் யோவான் பவுல் II ஆகியோருக்கிடையேயான கூட்டணியின் மூலம் சோவியத் ஒன்றியம் அடித்துச் செல்லப்படும் போது, அந்தக் கூட்டணி நாற்பதாம் வசனத்திலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கி.மு. 31 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு அந்த இரண்டு ராஜாக்களும் ஒருவருக்கொருவர் பொய்களைப் பேசுகின்றனர்; அது ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. ஆகையால், அவர்களின் பொய்கள் பதினாறாம் வசனத்திற்கு முன்பாகவே நிகழ்கின்றன; அதாவது, ராபியா போருக்குப் பதினேழு ஆண்டுகள் பின்னர் பானியம் போரில் நிறைவேறிய 13 முதல் 15 ஆம் வசனங்கள் சுட்டிக்காட்டும் வரலாற்றுக் காலத்தில், மேலும் பதினாறாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக பொம்பேயு எருசலேமை வென்றதற்கு நூற்று முப்பத்தேழு ஆண்டுகள் முன்பாக.

இருபத்தெட்டாம் வசனத்தில், கிளியோபாத்ரா (தெற்கின் ராஜா) மற்றும் மார்க் ஆண்டனி ஆகிய இருவரையும் வென்ற ஒக்டாவியஸ், “மிகுந்த செல்வங்களுடன் தன் தேசத்திற்குத் திரும்புவான்; அவன் இருதயம் பரிசுத்த உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாக இருக்கும்; அவன் பெரும் காரியங்களைச் செய்து, தன் தேசத்திற்குத் திரும்புவான்.” எனக் குறிப்பிடப்படுகிறான். உரியா ஸ்மித், இந்த இரு வெற்றிகளையும் கி.மு. 31-இல் நிகழ்ந்த ஆக்டியம் போருக்கும், கி.பி. 70-இல் எருசலேமின் அழிவிற்கும் ஒப்பிடுகிறார். ஆகையால், இருபத்தெட்டாம் வசனம், 360 ஆண்டுகளின் தொடக்கமாகிய ஆக்டியம் போரிலிருந்து ஆரம்பித்து, கி.பி. 70-இல் எருசலேமின் அழிவினால் தொடரும் ஒரு வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இருபத்துநான்காம் வசனத்தின் கடைசி சொற்றொடர் (“ஒரு காலத்திற்கே” என்பதிலிருந்து) தொடங்கி, 31 கி.மு. ஆண்டில் ஆரம்பித்து, 538-ஆம் ஆண்டில் நிறைவேறிய முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் கடைசி சொற்றொடரில் (“பாழாக்கும் அருவருப்பை நிறுவுவார்கள்”) முடிவுறும் ஒரு வரலாற்றுப் போக்கைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்த வரி ஆக்டியம் போரால் ஆரம்பிக்கிறது; அது புறஜாதி ரோம் மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் உச்ச அதிகாரத்தோடு ஆட்சி செய்ததின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இந்த வரி 538-ஆம் ஆண்டில், பாப்பரசர் ரோம் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் உச்ச அதிகாரத்தோடு ஆட்சி செய்யத் தொடங்கியபோது முடிவடைகிறது. இந்த வசனங்களினுள்ளும், அவற்றை நிறைவேற்றிய வரலாற்றினுள்ளும், 330-இல் நியமிக்கப்பட்ட காலம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் ராஜ்யமாகிய புறஜாதி ரோமின் வரலாற்றில் ஒரு பிரிவினையைச் சுட்டுகிறது. ஆரம்பத்தில் மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் உச்ச அதிகாரத்தோடு ஆட்சி செய்த காலத்திற்குப் பின், 538-ஆம் ஆண்டில் முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் பாப்பரசாட்சி சிங்காசனத்தை ஏற்குமுன், பேரரசு சிதைவுறும் இருநூற்று எட்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வருகின்றன. அந்த எட்டு வசனங்களின் தொடர்ச்சியில், இருபத்தேழாம் வசனமே 31 கி.மு. ஆண்டில் நடந்த ஆக்டியம் போருக்கு முன்னர் நிகழ்ந்த ஒரு வரலாற்று நிறைவேற்றத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது.

இருபத்தேழாம் வசனம், “குறிக்கப்பட்ட காலம்” வருவதற்கு முன்னர் இரண்டு அரசர்கள் சந்திக்கும் ஒரு நிகழ்வைக் குறிப்பதாகும்; இருபத்தொன்பதாம் வசனம் ஒரு “குறிக்கப்பட்ட காலத்தை” சுட்டிக்காட்டுகிறது. இருபத்தேழாம் வசனத்தில் கூறப்படும் “குறிக்கப்பட்ட காலம்” என்பது மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் தொடக்கம்; இருபத்தொன்பதாம் வசனத்தின் “குறிக்கப்பட்ட காலம்” என்பது அந்த மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் முடிவு. இந்த தொடக்கமும் முடிவும் ஒரு “குறிக்கப்பட்ட காலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

தானியேல் 8:9-ல் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, மூன்றாவது புவியியல் தடையை வென்றபோது புறஜாதி ரோமாவின் அதிகாரமடைதல் தொடங்கியது.

வலிமைப்படுத்தல் ஆக்டியம் போரில் ஆரம்பமானது; அதன் பின்னர் எட்டாம் அதிகாரத்தின் ஒன்பதாம் வசனத்தில் தெற்கின் அரசன் (எகிப்து) கீழ்ப்படுத்தப்பட்டான்.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது இராச்யமாக இருந்த புறமத ரோமின் ஆட்சி, பாப்பரச ரோம் தன் மூன்றாவது புவியியல் தடையை வென்றபோது, கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்றது. ஆக்டியம் போரிலிருந்து கி.பி. 538 வரை நீளும் முழு ஐந்நூற்று அறுபத்தெட்டு ஆண்டு காலப்பகுதி, புறமத ரோம் தனது மூன்றாவது தடையை வென்று வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது இராச்யமாக ஆனதிலிருந்து தொடங்குகிறது; மேலும், பாப்பரச ரோம் தனது மூன்றாவது புவியியல் தடையை வெல்லும் போது அது முடிவடைகிறது.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது ராஜ்யமாக, இங்கே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாறு இரண்டு காலப்பகுதிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது: முதலாம் காலப்பகுதி ரோம் தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளும் காலமாகும்; அதனைத் தொடர்ந்து ரோமின் வீழ்ச்சியை விவரிக்கும் ஒரு காலப்பகுதி வருகிறது. அந்த முதல் உயர்த்தப்படுதலின் காலப்பகுதியின் தொடக்கம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது ராஜ்யமாக புறஜாதி ரோம் ஆட்சி செய்த முழுக் காலப்பகுதியின் தொடக்கமும் ஆகும். ரோமின் உயர்த்தப்படுதலின் முதல் காலப்பகுதி ஒரு நியமிக்கப்பட்ட காலத்துடன் தொடங்கி அதேபோல் ஒரு நியமிக்கப்பட்ட காலத்துடன் முடிவடைகிறது; மேலும் அது வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்கள் ஒன்றிணைவதுடன் தொடங்குகிறது. அது கிழக்கு ராஜ்யம் மற்றும் மேற்கத்திய ராஜ்யம் என்று பிரிவதுடன் முடிவடைகிறது. நியமிக்கப்பட்ட காலத்துடன் தொடங்கி நியமிக்கப்பட்ட காலத்துடன் முடிவடைவதும், அந்தத் தொடக்கமும் முடிவும், அலெக்சாண்டரின் ராஜ்யத்தின் நான்கு பிரிவுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

இருபத்தேழாம் மற்றும் இருபத்தொன்பதாம் வசனங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நியமிக்கப்பட்ட இரண்டு காலங்கள், ரோம் பரமாதிகாரத்தோடு ஆட்சி செய்கிற காலத்தை விளக்கும் தொடக்கமும் முடிவுமாகிய வழிக்குறிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தினதும் பதினாறாம் வசனத்தினதும் நிறைவேற்றமாக அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் போது, நவீன ரோம் நாற்பத்திரண்டு அடையாள மாதங்கள் பரமாதிகாரத்தோடு ஆட்சி செய்யும் காலம் தொடங்குகிறது. இருபத்தேழாம் வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள முதல் நியமிக்கப்பட்ட காலம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும்; இரண்டாவது நியமிக்கப்பட்ட காலம், பூமியிலுள்ள கடைசி ஜாதியும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றி கடைசி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்தும் நேரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அப்படிச் செய்வதன் மூலம், விக்கிரக ஓய்வுநாளின் உலகமுழுவதுமான அமலாக்கத்தை அது அடையாளப்படுத்துகிறது.

அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனக் குறியீடுகள், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் அமுல்படுத்தப்பட்ட ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து உலகளாவிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட அமலாக்கம் வரையிலானவையாகும்; மேலும் அந்த இரண்டு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களே இருபத்தேழாம் வசனத்திலும் இருபத்தொன்பதாம் வசனத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் இரண்டு நியமிக்கப்பட்ட காலங்களாகும். இருபத்தேழாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட முதல் நியமிக்கப்பட்ட காலம், கி.பி. 321-இல் கான்ஸ்டன்டீனின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தினாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது; மேலும் கி.பி. 538-இல் ஆர்லியன்ஸ் பேராலோசனையில் இயற்றப்பட்ட போப்பரசரின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், உலகளாவிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள சூழலில், பானியம் போர் என்பது பதினாறாம் வசனத்திலுள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு முன்பாக அமைந்த வரலாறாகும். அந்த வரலாற்றினுள், ஒருவருக்கொருவர் பொய் பேசுகிற இரு ராஜாக்களின் சந்திப்பு நிறைவேறுகிறது. பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை, பத்தாம் வசனம் முதல் பதினாறாம் வசனம் வரை சித்தரிக்கப்பட்ட வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாகும். அந்த வசனங்கள், பத்தாம் வசனத்தில் நான்காம் சிரியப் போரை, பதினொன்றாம் வசனத்தில் ராபியா போரை, பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் அந்தப் போரின் பின்விளைவுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை, கி.மு. 200 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அப்போது பானியம் போர் நிறைவேறியது, மேலும் “உன் ஜனத்தினுடைய கொள்ளைக்காரர்” என்று சித்தரிக்கப்படும் புறஜாதிய ரோம் தீர்க்கதரிசனக் கதைநடையில் நுழைகிறது.

தானியேல் 11:40, 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததைக் குறிக்கிறது; மேலும் 16 ஆம் வசனம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைக் குறிக்கிறது. நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்திற்குமுன் ஒருவருக்கொருவர் பொய்களைப் பேசும் இரு ராஜாக்களின் சந்திப்பு—அதாவது ஆக்டியம் யுத்தம்—1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுக்காலத்திற்குப் பின்பு தொடர்ந்து, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் 40 ஆம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள் நிகழ்கிறது. 27 ஆம் வசனம், 40 ஆம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றிலுள்ள ஒரு வழிக்குறியாக இருந்து, 1989 க்குப் பின்பு, ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பு நிகழ்கிறது. 27 ஆம் வசனத்திலுள்ள “சந்திப்பு,” ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ரோமா அதிகாரமடைவதற்கு முன்பான ஒரு வழிக்குறியாகும். 538 இல் பாப்பரசாட்சியின் அதிகாரமடைதலுக்குத் தள்ளிச் செல்லும் பல வழிக்குறிகள் உள்ளன; இவ்வழிக்குறிகளும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்திற்கு முன்பே நிகழ்கின்றன. அந்தத் தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகளில் ஒன்றாக 533 இல் ஜஸ்டினியன் பிறப்பித்த அரசாணை இருந்து, “உடன்படிக்கையை விட்டுவிடுகிறவர்களோடு ஒத்துழைப்பு கொள்ளுதல்” என்று 30 ஆம் வசனம் குறிப்பிடுவதின் நிறைவேற்றமாக அமைந்தது.

அநியர் ரோமின் வரலாற்றில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் பிற வழிக்குறிகள் இவை: கி.பி. 330-ஆம் ஆண்டில் அநியர் ரோம் தள்ளிவிட்டு, அதே சமயத்தில் தன் “ஆசனத்தையும்” போப்பாண்ட ஆட்சிக்குக் கொடுத்தது. கி.பி. 496-இல் கிளோவிஸ் தன் “அதிகாரத்தை” போப்பாட்சிக்குக் கொடுத்தான். தானியேல் 7-இன் நிறைவேற்றமாக, அநியர் ரோம் போப்பாட்சிக்காக “மூன்று கொம்புகளை” அகற்றியது; அவற்றில் கடைசியானது கி.பி. 538-இல் ரோம் நகரத்திலிருந்து ஒஸ்திரோகோத்தர்கள் அகற்றப்பட்டதாயிருந்தது. கி.பி. 508-இல் அநியமதம் அந்த இராச்சியத்தின் சட்டப்பூர்வ மதமாக இருந்து நீக்கப்பட்டு, அதன் இடத்தில் கத்தோலிக்க மதம் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. 538 என்பது நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; 496 என்பது 1989-ஐச் சுட்டுகிறது; அப்போது ரீகன், கிளோவிஸைப் போலவே, தன் அதிகாரத்தை ரோம் போப்புக்கு அர்ப்பணித்தான். கி.பி. 330-ஆம் ஆண்டு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் அங்கேயே போப்பாட்சி மீண்டும் அதிகாரத்தின் ஆசனத்திற்குத் திரும்புகிறது.

இது, பதினாறு மற்றும் நாற்பத்தொன்றாம் வசனங்களாகிய நியமிக்கப்பட்ட காலத்தை 538 மற்றும் 330 இரண்டும் குறிக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. 496 என்பது, 1989-ஐ, தானியேல் பதினொன்று மற்றும் ஏசாயா 8:8 இல் உள்ள பத்தாம் வசனத்தையும் நாற்பதாம் வசனத்தையும் நிறைவேற்றியதாகக் குறிக்கிறது. 508 என்பது, அந்த அரசாட்சியின் சமயம் கத்தோலிக்கத்திற்கு ஒதுக்கிவைக்கப்படும் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 496 இல் குளோவிஸுடன் தொடங்கி 508 வரை, அந்த அரசாட்சியின் சட்டப்பூர்வமான சமயத்தின் படிப்படியான அகற்றலும் அதற்கு மாற்றாக வேறொன்றை நிலைநிறுத்தலும் விளக்கமாகக் காட்டப்பட்டது. 330 இல் தொடங்கும் வரலாற்றில், மேற்கத்திய ரோமின் படிப்படியான வீழ்ச்சி முதல் நான்கு எக்காளங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; இவ்வாறு, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும் படிப்படியான அழிவு அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

கி.பி. 321-இல் கான்ஸ்டாண்டைனின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குப் பிறகு புறஜாதி ரோமம் படிப்படியாக வீழ்ந்தது, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு வந்து சேரும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வீழ்ச்சியை விளக்குகிறது. அதன் பின், “தேசிய மதவிலகல் தேசிய அழிவால் தொடரப்படும்” என்று சகோதரி வைட் குறிப்பிட்டதுபோல, நான்கு எக்காளத் தீர்ப்புகளும் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் மேல் கொண்டுவரப்படுகின்றன. எசேக்கியேல், நான்குமடங்கான தண்டனையைக் குறித்து மேலும் சாட்சி சேர்க்கிறார்.

இந்த ஆய்வுகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.