இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் - எண் ஆறு

ஏசாயாவின் நாற்பதாம் அதிகாரத்தில், 2020 ஜூலை 18 ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்தோடு ஆரம்பிக்கப்பட்ட தாமதக் காலத்தை அடையாளப்படுத்துவதால் தொடங்கும் இறுதி தீர்க்கதரிசனத்தின் மேல் நாம் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் உள்ள இரு சாட்சிகளின் மரணத்தை, முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் எசேக்கியேலின் உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கில் இறந்திருக்கிறவர்களோடு நாம் ஒப்பிணைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அடித்தளமற்ற குழியிலிருந்து ஏறிவந்த மிருகத்தினால் தெருவில் கொல்லப்பட்டவர்களின் உயிர்த்தெழுதலோடு தொடர்புடைய மிகவும் குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளின் வரிசையை, மறுமொழியின் மூலம் நிறுவ முயன்றுக்கொண்டிருக்கிறோம்.

இந்த தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகளை நாம் ஒன்றோடொன்று ஒழுங்குபடுத்தும் வேளையில், இதுவரை ஒருபோதும் அறியப்படாத வெளிப்படுத்துதல் நூலின் சில பகுதிகளின் முத்திரைகளை நாம் திறந்து வருகிறோம்; ஏனெனில் இந்தச் செய்தியே, மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகவே நிகழும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலின் முத்திரைத் திறப்பாகும். “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது” என்பதனால், நாம் இந்தப் பணியைச் செய்து வருகிறோம். இப்போது நிறைவேறும் செயல்முறையில் உள்ள வெளிப்படுத்துதல் நூலின் சத்தியங்களின் முத்திரைகளைத் திறப்பதன் மூலம், வெளிப்படுத்துதலில் யோவானின் பணியாக வரையறுக்கப்பட்ட அதே பணியையே நாம் நிறைவேற்றி வருகிறோம். அவர் கண்டவைகளை, அதாவது அப்போது இருந்தவைகளை, எழுதும்படி அவனுக்குக் கூறப்பட்டது; அவற்றைப் பதிவு செய்வதன் மூலம் யோவான் ஒரே நேரத்தில் வரவிருக்கும் காரியங்களையும் எழுதிக்கொண்டிருப்பான்.

ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்டுகளுக்கான ஒரு தர்க்கரீதியான இடறற்கல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தைப் பற்றிய அவர்களுடைய பாரம்பரியப் புரிதலாக இருக்கக்கூடும். ஒரு நபர் நிறுவப்பட்ட சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறபோதிலும், அந்த நிறுவப்பட்ட சத்தியம் காலப்போக்கில் வளர்ச்சியடையும்படி அமைக்கப்பட்டது என்பதை உணரத் தவறினால், சத்தியத்தைப் பற்றிய அவரது ஆரம்பத்திலிருந்த சரியான புரிதல் ஒரு மரபாகவோ வழக்காகவோ மாறிவிடலாம். மரபாக மாறிப்போன அந்தச் சத்தியமே, லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியில் சுட்டிக்காட்டப்படும் குருட்டுத்தனத்தை உண்டாக்கக்கூடும். ஆரம்ப சத்தியம் இன்னும் சத்தியமே; ஆனால் அந்தச் சத்தியம் காலப்போக்கில் வளர்ச்சியடைகிறது என்பதை காண இயலாமையே குருட்டுத்தனத்தை உண்டாக்குகிறது. சத்தியமே அவர்களுடைய குருட்டுத்தனத்திற்குக் காரணமல்ல; அந்தக் குருட்டுத்தனம் காரணத்தின் ஒரு அறிகுறி மட்டுமே. அந்தக் காரணம் என்னவெனில், மரபும் வழக்கமும் தரும் ஆறுதலில் தன்னிறைவு அடைந்திருப்போரிடத்தில், கேட்காத செவிகள், காணாத கண்கள், மனந்திரும்பாத இருதயம் என்பவையே ஆகும்.

பழையதை நம்புகிறோம் என்று உரிமைகோரினும் புதியதை நிராகரிப்பவர்கள் குறித்து சொல்லப்பட்ட இந்தக் கருத்து, வேதாகமத்தை முழுமையாக நம்புகிறோம் என்று கூறினும் தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துக்களை நிராகரிக்கும் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் மீது இன்னும் அதிக வலிமையுடன் பொருந்துகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில், யோவான், வேதாகமத்தையும் தீர்க்கதரிசன ஆவியையும் இரண்டையும் ஏற்றுக்கொண்டதினிமித்தம் துன்புறுத்தப்படுகிற கடைசி நாட்களிலுள்ள தேவனுடைய மக்களின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார்.

யாராவது ஒருவர் இயேசுவின் சாட்சியை—அதுவே தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவி, அதுவே எலன் வைட்டின் எழுத்துக்கள்—ஏற்றுக்கொண்டால், அவளுடைய எழுத்துக்களிலிருந்து முன்னதாகக் கொடுக்கப்பட்ட பகுதி நான் உரையாடுகின்ற விஷயத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அவள் இவ்வாறு எழுதினாள்: “மீட்பின் சத்தியங்கள் இடையறாத வளர்ச்சிக்கும் விரிவாக்கத்திற்கும் உட்படக்கூடியவை. அவை பழமையானவையாக இருந்தாலும் எப்போதும் புதிதாயிருக்கின்றன; சத்தியத்தைத் தேடுகிறவருக்குப் பெரும் மகிமையையும் வல்லமையான சக்தியையும் இடையறாது வெளிப்படுத்துகின்றன,” மேலும் “ஒவ்வொரு யுகத்திலும் சத்தியத்தின் ஒரு புதிய வளர்ச்சி உண்டு; அந்த தலைமுறையின் மக்களுக்கான தேவனுடைய ஒரு செய்தி உண்டு.”

சாதாரணமாக ஒரு ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் கொண்டிருக்கக்கூடிய வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் புரிதல் சத்தியமே ஆனாலும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்ற முழு நூலும் கடைசி நாட்களின் சாட்சியாகும். இப்போது நாம் அவிழ்க்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சத்தியத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்; மேலும், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் அனைத்து பகுதிகளும் கடைசி நாட்களில் அவிழ்க்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு என்பதைக் ஏற்க விருப்பமில்லாதவர்களால் அந்தச் சத்தியம் அறியப்படாது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தைப் பற்றி அட்வென்டிசம் கொண்டிருந்த புரிதல், அது பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் நிறைவேற்றப்பட்டதென்பது சரியானதே; மேலும் சகோதரி வைட்டும் அந்தச் சரியான கருத்தை நிலைநிறுத்துகிறார். ஆயினும், அந்தச் சத்தியம் வெறுமனே ஒரு வரலாறாக மட்டுமே இருந்தது; அது கடைசி நாட்களை விளக்கும்படி பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் முழு புத்தகமுமே இந்தத் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வியலால் வழிநடத்தப்படுகிறது.

எசேக்கியேல் முப்பத்தேழு, எசாயா நாற்பது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்று ஆகியவற்றை மத்தேயு இருபத்திஐந்தில் உள்ள பத்து கன்னியரின் உவமையுடன் ஒன்றுசேர்க்கும் வழிகாட்டுதலாக, ஏழு இடிகளின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் மேல் நாம் கட்டியெழுப்பி வருகிறோம். நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளின் வரிசைமுறையின் பயன்பாட்டை நிலைநிறுத்தும் மற்றொரு தீர்க்கதரிசன கோடு கிறிஸ்துவின் கோட்டில் காணப்படுகிறது; அதில் இரண்டாம் நிலைச் சாட்சியும் அடங்கியுள்ளது. இயேசு ஞானஸ்நானம் பெற்றபோது முப்பது வயதானவர்; அப்பொழுதே அவர் இயேசு கிறிஸ்துவானார்; ஏனெனில் புதிய ஏற்பாட்டின் கிரேக்கத்தில் “கிறிஸ்து” என்றும், பழைய ஏற்பாட்டின் எபிரேயத்தில் “மேசியா” என்றும் கூறப்படுவது “அபிஷேகம் பெற்றவர்” என்று பொருள்படும்.

முப்பது ஆண்டுகளாக, இயேசு அபிஷேகம் பெறுவதற்காக ஆயத்தமாகினார்; தம் ஞானஸ்நானத்தில் அவர் அபிஷேகம் பெற்றவுடன், அவர் கிறிஸ்துவாக மூன்றரை தீர்க்கதரிசன நாட்களுக்குப் தமது செய்தியை முன்வைத்தார். பின்னர் அவர் கொல்லப்பட்டு, கல்லறையில் வைக்கப்பட்டு, உயிர்த்தெழுந்து, அதன் பின் பரலோகத்திற்கு உயர்த்தப்பட்டார். அவருடைய மூன்றரை ஆண்டுக் ஊழியத்தின் ஆரம்பம் அவருடைய ஞானஸ்நானமே ஆகும்; அது அவருடைய மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும், அவருடைய ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்களான ஊழியத்தின் முடிவில் அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, பின்னர் உயிர்த்தெழுந்தார்—ஏனெனில் அவர் ஆதியும் அந்தமும் ஆவார். அவருடைய மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் நிகழ்ந்த சம்பவம், இன்னும் மூன்றரை ஆண்டுகள் சுவிசேஷத்தை யூதர்களிடத்திற்கும், அதன் பின்பு உலகத்திற்கும் எடுத்துச் சென்ற ஒரு வல்லமையான படையை உருவாக்கியது.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்திக்கிறிஸ்துவாகிய கத்தோலிக்கச் சபையும் அதிகாரத்தினால் அபிஷேகம் பெறுவதற்கு முன்பு முப்பது ஆண்டுகள் ஆயத்தத்தில் இருந்தது. கி.பி. 508-இல், “தினசரி” அகற்றப்பட்டது. 1930-களில் லவோதிக்கேயாவான ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை, “தினசரி” குறித்து விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய புரொட்டஸ்டண்டுவாதத்தின் சாத்தானியக் கருத்திற்குத் திரும்பியிருந்தபோதிலும், தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “தினசரி” குறித்து மில்லரைட்டுகள் சரியான புரிதலை வைத்திருந்தார்கள் என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்குத் தெளிவாக அறிவிக்கிறார்.

“தினசரி” என்பது புறமதத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், பூமியின் சிங்காசனத்திற்குப் போப்பாட்சியம் உயர்ந்து செல்லுவதைக் கட்டுப்படுத்தியும் தடுத்தும் இருந்த அதிகாரம் புறமத ரோமாவாக இருந்தது. தானியேல் புத்தகத்தில் முன்கூறப்பட்டபடியும், பின்னர் வரலாற்றினால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபடியும், அதன் பின்னர் தேவதூதர்களால் வில்லியம் மில்லருக்குப் வெளிப்படுத்தப்பட்டபடியும், அதன் பின்னர் எலன் வைட்டால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபடியும், 508 ஆம் ஆண்டில் போப்பாட்சியின் எழுச்சியைத் தடுத்த புறமதத் தடுப்பு அகற்றப்பட்டது. கிறிஸ்துவைப் போலவே, எதிர்க்கிறிஸ்து 538 ஆம் ஆண்டில் அதிகாரம் பெறுவதற்காக முப்பது ஆண்டுகள் ஆயத்தமானான். கிறிஸ்துவும் எதிர்க்கிறிஸ்துவும் அதிகாரமளிக்கப்படுவதற்காக முப்பது ஆண்டுகள் ஆயத்தமானார்கள். 538 ஆம் ஆண்டில் போப்பாட்சியம் அதிகாரமளிக்கப்பட்டவுடன், கிறிஸ்து மூன்றரை ஆண்டுகள் தமது ஜீவச் செய்தியை அறிவித்ததுபோலவே, அது மூன்றரை தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகள் மரணச் செய்தியை அறிவித்தது. பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் வரலாற்றில் பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றின் இரு சாட்சிகளுக்கும், மூன்றரை தீர்க்கதரிசன நாட்கள் தீர்க்கதரிசனம் செய்வதற்கான அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டது.

1798 ஆம் ஆண்டில், ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது தீர்க்கதரிசன நாட்களின் பின்னர், எதிர்கிறிஸ்து அதன் கொடிய காயத்தைப் பெற்றது; அதுபோலவே, கிறிஸ்து ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்களின் பின்னர் சிலுவையில் மரித்தார்; மேலும், தேவனுடைய வார்த்தையைச் சுட்டிக்காட்டும் இரண்டு சாட்சிகளும் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்களின் பின்னர் தெருவில் கொல்லப்பட்டனர்.

மூன்றாம் நாளில் கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்தார்; மேலும் வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தில் எதிர்க்கிறிஸ்துவைப் பற்றிய முக்கியமான பொருள்களில் ஒன்றாக அதன் மரணகரமான காயம் குணமாகுதல், அல்லது அதன் உயிர்த்தெழுதல், விளங்குகிறது. கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் மூன்றாம் நாளில் நிகழ்ந்தது; இரு சாட்சிகளின் உயிர்த்தெழுதலும் மூன்றரை நாட்களின் பின் நிகழ்ந்தது. எதிர்க்கிறிஸ்து உருவகமாக மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுப்பப்படுகிறான்; ஏனெனில் பல தீர்க்கதரிசனச் சாட்சிகளின்படி, மூன்றாம் நாள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அடையாளமாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், வெளிப்படுத்தினம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் சமுத்திரமிருகம் உயிர்த்தெழுப்பப்படுகிறது; சமுத்திரமிருகத்தின் முத்திரை ஒரு சோதனையாகிறது. பின்னர், பத்து ராஜாக்களுள் பிரதான ராஜாவாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வழிநடத்துதலின்படி, ஐக்கிய நாடுகள் சபை—அதாவது வெளிப்படுத்தினம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்கள்—மும்மடங்கு ஐக்கியத்தின் தலைவனாக எதிர்க்கிறிஸ்துவை உயர்த்தி நிறுத்தும்; இவ்வாறு பாப்பரசாட்சி பூமியின் சிங்காசனத்தில் ஏறி அமரும்.

கிறிஸ்துவுக்கெதிரானவன் உயிர்த்தெழுப்பப்படும்போது, அவன் பூமியின் சிங்காசனத்திற்குச் சென்று உயர்ந்து, யெசபெல் ஆகாபை கர்மேல் மலையின்பால் நடத்திச் சென்றதுபோல, மூவகை ஒன்றியத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்கான அதன் முன்னேற்றத்தில் வழிநடத்துகிறான். சங்கீதக்காரனாகிய ஆசாப், ஐக்கிய நாடுகள் சபையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பத்து ஜாதிகளை, தேவனுடைய சத்துருக்களின் ஒரு பொல்லாத கூட்டுச் சங்கமாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; அவர்கள் தங்கள் “தலையை” உயர்த்துகிறார்கள்; அந்த “தலை” என்பது “பாப்பரசரின் அதிகாரம்” ஆகும்.

அப்பொழுது மூன்று தூதர்களின் கொடி வானத்தின் நடுவில் பறந்துகொண்டிருக்கிறது.

அப்பொழுது மூன்று தூதர்களின் கொடி வானத்தின் நடுவில் பறந்துகொண்டிருக்கும்; ஆனால் விரைவில், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பத்து ராஜாக்களால் எதிர்கிறிஸ்து வானத்திற்கே உயர்த்தப்படுவான். அப்போது அந்தக் கொடி “சத்தியத்தின்” செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டிருக்கும்; எதிர்கிறிஸ்துவோ மரபும் வழக்கமும் ஆகியவற்றின் செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டிருப்பான். மூன்று தூதர்கள், பாப்பரசுத் துறையின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாமென்று மனிதகுலத்துக்கு எச்சரிக்கை செய்கிறார்கள்; ஆனால் பொய்த்தீர்க்கதரிசியாகிய ஐக்கிய அமெரிக்கா, உலகத்தை அதே முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வற்புறுத்தும்.

இங்கு நிறுத்திக்கொள்வோம்; இதனை எங்கள் அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.