இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் - எண் ஒன்பது

ஏசாயா புத்தகமும், குறிப்பாக நாற்பதாம் அதிகாரம் முதல் அறுபத்து ஆறாம் அதிகாரம் வரை காணப்படும் ஏசாயாவின் இறுதி தீர்க்கதரிசன வர்ணனையும், மனிதருக்கான கிருபைக்காலத்தின் முடிவை நாம் அணுகிக் கொண்டிருக்கிற இந்நேரத்தில் இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்டு வரும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டோடு நேரடியாக இணைந்திருக்கும் சில முக்கியமான தீர்க்கதரிசன சத்தியங்களை வலியுறுத்தும் ஒரு முன்வைத்தலாகும். அந்தச் சத்தியங்களில் ஒன்றாக அல்பாவும் ஓமேகாவும் குறித்த வெளிப்பாடு உள்ளது. ஒரு காரியத்தின் முடிவை அதன் ஆரம்பத்தோடு விளக்கும் தேவனுடைய குணத்தின் அந்த அம்சத்தைப் பற்றிய ஏசாயாவின் சாட்சிக்குச் சமமாக வேதாகமத்தில் வேறு எந்தப் புத்தகமும் அணுகுவதில்லை.

கடவுள் உண்மையிலேயே கடவுள் என்பதை நிரூபிப்பது எது என்பதை தேவன் ஏசாயாவில் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

ஏசாயாவின் இறுதித் தீர்க்கதரிசனக் கதை, இயேசு வாக்குத்தத்தம் செய்த ஆறுதலாளரின் வருகை பரிபூரணமாகவும் இறுதியான முறையிலும் நிறைவேறுதலை வலியுறுத்துகிறது.

ஆறுதலாளர் 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் வந்தார். ஏசாயாவின் விவரிப்பில் வலியுறுத்தப்படும் மற்றொரு சத்தியம் என்னவெனில், ஏழு இடிகளின் மறைக்கப்பட்ட, மூன்று-படிநிலை வரலாறாகும்; அதுவே எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாவது, மற்றும் கடைசி எழுத்துகளால் உருவாக்கப்பட்ட எபிரேய சொல்லான “எமேத்” என்பதின் கட்டமைப்பாகும்.

ஏசாயாவில் முன்வைக்கப்படும் இன்னொரு முக்கியமான சத்தியம் என்னவெனில், முதலில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மீது, பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமை கட்டாயப்படுத்தலை அமல்படுத்தியதற்காக உலகத்தின் மீது, தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின் கருவியாக இஸ்லாம் வகிக்கும் பங்காகும்.

இந்தச் சத்தியங்களெல்லாம் நள்ளிரவின் கூக்குரல் எனப்படும் செய்தியின் கூறுகளாக வகைப்படுத்தப்படலாம்; அது பத்து கன்னியரின் உவமையில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் செய்திக்கான பிரதிநிதித்துவமாகும்; அந்த வெளிப்பாட்டை பிதா இயேசுவுக்குக் கொடுத்தார், இயேசு அதைப் காபிரியேலுக்குக் கொடுத்தார், காபிரியேல் அதை யோவானுக்குக் கொடுத்தார்; யோவான் அதைப் எழுதி சபைகளுக்குப் அனுப்பினார். வெளிப்படுத்துதல் புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் ஆரம்பிக்கும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளின் வரிசையை ஆதரிப்பதற்காக, நாம் ஏசாயாவின் கடைசி வரலாற்றுக் குறிப்பைப் பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறோம்; இப்போது நாம் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்துக்கு வந்திருக்கிறோம்; அங்கு, சூரியனை உடையாக அணிந்திருக்கும் அந்தப் பெண், ஏசாயா மிகவும் உறுதியாக நிலைநிறுத்தும் அந்தச் சின்னார்த்தத்தின் மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறாள்; அதாவது: கிறிஸ்து ஒரு காரியத்தின் முடிவை, ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

வெளிப்படுத்தல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் அந்த ஸ்திரீ, வரலாறு முழுவதும் தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அவருடைய ஜனங்களின் ஒரு அடையாளமாகும். பண்டைய சொல்லாட்சியிலான இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்கள், தேவனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை ஜனங்களின் ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பன்னிரண்டு கோத்திரங்கள், கிறிஸ்து பன்னிரண்டு சீஷர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தபோது, பண்டைய சொல்லாட்சியிலான இஸ்ரவேலின் முடிவையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன. பண்டைய சொல்லாட்சியிலான இஸ்ரவேலின் முடிவில் இருந்த அந்தப் பன்னிரண்டு சீஷர்கள், நவீன ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் ஆரம்பத்தில் இருந்த பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களுமாயிருந்தனர். இரண்டு ஆரம்ப சாட்சிகளும் ஒரு முடிவு சாட்சியும் இணைந்து, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரை நவீன ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் முடிவாக அடையாளப்படுத்தும் மூன்று சாட்சிகளை நிலைநிறுத்துகின்றன.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தார், தங்கள் சகோதரர்களால் வெளியே தள்ளப்பட்ட கொடியும் ஆவர். அவர்கள், அடித்தளமற்ற பள்ளத்திலிருந்து ஏறிவந்த மிருகத்தினால் கொல்லப்பட்டு, சோதோம் மற்றும் எகிப்து எனப்படும் மகாநகரத்தின் வீதியில் கிடந்த உலர்ந்த இறந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்காக இருந்த அந்தக் கொடியும் ஆவர். அவர்கள், அந்தப் பெண் தன் தலையின் மேல் அணிந்திருக்கும் கிரீடத்தின் கற்களாகிய அந்தக் கொடியும் ஆவர்.

கிறிஸ்து கல்லாயிருக்கிறதுபோலவே, நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரும் கற்களாயிருக்கிற அந்தக் கொடியே அடையாளமாகும்.

கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரத்தினருக்கான முன்மாதிரியாக விளங்குகிறார்; மேலும், நிராகரிக்கப்பட்ட “ஜீவக்கல்” கிறிஸ்துவே என்பதில் பேதுரு பவுலோடு ஒப்புக்கொள்கிறார்; அதோடு, தேவனுடைய ஜனங்களும் “ஜீவக்கற்கள்” ஆக இருக்கிறார்கள் என்றும் பேதுரு அடையாளப்படுத்துகிறார்.

நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேர் ஸ்திரீயின் கிரீடத்திலுள்ள கற்களே மட்டும் அல்ல; அவர்களே அந்தக் கிரீடமாயிருக்கிறார்கள்.

கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தை முன்னுருவாக்குகிறார். அவர் கன்மலை; அவர்கள் “கற்கள்.” அவர்கள் “கர்த்தரின் கையில் மகிமையின் கிரீடம்,” மேலும் கிறிஸ்து மகிமையின் கிரீடம் ஆவார்.

ஆரம்பமும் முடிவும் என்ற சூழலில் பன்னிரண்டு என்ற எண்ணைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, அந்தப் பெண் சினாய் மலையில் இருந்த பண்டைய இஸ்ரவேலிலிருந்து தொடங்கி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் வரலாறு வரை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறாள். அவர்கள் கிறிஸ்துவால் முன்னுருவாக்கப்பட்டுள்ளனர்; அவருடைய பிறப்பு, 2020 ஜூலை 18 அன்று அவர்கள் கொல்லப்பட்டிருந்த தெருவிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்த உலர்ந்த எலும்புகளான மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலை முன்னுருவாக்கியது. அந்த இரு தீர்க்கதரிசிகளுக்கு உயிர் அளிக்கும், எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம் மிகச் சுருக்கமாகச் சுட்டிக்காட்டும் இரு-படிநிலைச் செயல்முறை, ஆதாமின் சிருஷ்டிப்பில் ‘முதலில் குறிப்பிடப்படுகிறது’.

ஆதாம் இரு படிகளாகச் சிருஷ்டிக்கப்பட்டான். முதலில் அவன் உருவாக்கப்பட்டான்; பின்னர் எசேக்கியேலில் நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்து வந்த சுவாசம் உலர்ந்த எலும்புகளுக்கு உயிர் கொண்டுவந்ததுபோல, கிறிஸ்து அவனுள் ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார். ஆதாம் முழுமையாக முதிர்ந்த மனிதனாகச் சிருஷ்டிக்கப்பட்டான்; ஆயினும் அவனுடைய சிருஷ்டியே, எவ்விதத்திலும் குறையாமல், அவனுடைய பிறப்பாக இருந்தது. மரணப் பள்ளத்தாக்கின் வழியாகச் செல்லும் தெருவில் மூன்றரை குறியீட்டுநாட்கள் சடலமாகக் கிடந்தபின், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேர் பிறக்கின்றனர். “இரும்புக்கோலினால் ஆட்சி செய்யப்போகிற ஆண் குழந்தையை”ப் பெற்றெடுத்த அந்த ஸ்திரீயினாலே, அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேர் பிறக்கின்றனர். வரலாற்றெங்கும் சபையின் குறியீடாக வெளிப்படுத்தல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் ஸ்திரீ இருப்பதுபோல, அவள் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் “மலை”யின் அதே குறியீட்டுப் பொருளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறாள்.

தானியேலில் காணப்படும் அதே தீர்க்கதரிசன வரிசை வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது. கைகளால் அல்லாமல் மலையிலிருந்து வெட்டப்பட்ட தானியேலின் கல், பேதுருவின் “ஜீவனுள்ள கற்கள்” ஆகும்; அவர்கள் “ஆவிக்குரிய வீடாகவும், பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாகவும் கட்டப்படுகிறார்கள்”; மேலும் தானியேலின் கல், ஒரு லட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரையும் குறிக்கிறது. அந்த மலை, வரலாற்று முழுவதும் உள்ள தேவனுடைய சபையாகும்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தினரின் நடுநிசிக் கூக்குரல் செய்தி பிற்கால மழையாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும், பிற்கால மழையின் காலத்திலேயே தேவன் தானியேலின் கல்லினால் குறிக்கப்படும் ராஜ்யத்தை ‘நிறுவுகிறார்’.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில் இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகள் விடுவிக்கப்படுகின்றன; பின்னர் கிறிஸ்து தமது ராஜ்யத்தை நிலைநிறுத்துகிறார். இது தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆவிக்குரிய ராஜ்யங்களின் நாட்களில் நடைபெறுகிறது. நேபுகாத்நேச்சாரின் கனவில் காணப்பட்ட கடைசி நான்கு ஆவிக்குரிய ராஜ்யங்கள், முதல் நான்கு சொற்பொருள் ராஜ்யங்களால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. சொற்பொருள் பாபிலோன், மேதிய-பாரசீகம், கிரேக்கம் மற்றும் ரோம் ஆகியவை ஆவிக்குரிய பாபிலோன், மேதிய-பாரசீகம், கிரேக்கம் மற்றும் ரோம் ஆகியவற்றைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

ஆவிக்குரிய பாபிலோன், பொன்னானத் தலையாகும்; அது 1798 ஆம் ஆண்டில் மரணக்காயம் ஒன்றைப் பெற்றது; “ஏழு காலங்கள்” நெபுகாத்நேச்சார் தற்காலிகமாக அதிகாரத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டதினால் அது முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. பாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றின் மூவகை ஐக்கியம், ஏழினுள் ஒன்றாயிருக்கிற எட்டாவது இராச்சியத்தை உருவாக்கும் போது, அது இரண்டாம் அதிகாரத்தில் நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள அனைத்து ஆவிக்குரிய இராச்சியங்களாலும் அமைந்ததாக இருக்கும். மரித்த பாப்புத்துவமும் உயிர்த்தெழுந்த பாப்புத்துவமும், அந்தச் சிலையின் நான்கு ஆவிக்குரிய இராச்சியங்களின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் உள்ள ஆவிக்குரிய பொன்னானத் தலை ஆகும். நான்கு இராச்சியங்களில் இரண்டாவதாகிய ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஆவிக்குரிய மேதியா-பாரசீகமாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. நான்கு இராச்சியங்களில் மூன்றாவதாகிய ஐக்கிய நாடுகள் சபை, ஆவிக்குரிய கிரேக்கமாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அவை அனைத்தும் சேர்ந்து, ஏழினுள் ஒன்றாயிருக்கிற எட்டாவது இராச்சியத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக பாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றின் மூவகை ஐக்கியத்தை அமைக்கின்றன. பாப்புத்துவமே அந்திக்கிறிஸ்து; அது கிறிஸ்துவைப் போலியாக்க முயல்கிறது. இவ்வகையில், கடைசி நான்கு ஆவிக்குரிய இராச்சியங்களில் பாப்புத்துவமே முதலும் கடைசியும் ஆகும்.

மலையிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்பட்ட கல், முழு பூமியையும் நிரப்பும் ஒரு ராஜ்யமாகிறது; மேலும் “இந்த ராஜாக்களின் நாட்களில்” அது ஒரு கொடிச்சின்னமாக நிறுவப்படுகிறது; ஏனெனில் சிலையின் அனைத்து ஆவிக்குரிய ராஜ்யங்களும் “கடைசி நாட்களில்” செயற்படுமுறையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. கொடிச்சின்னம் உயர்த்தப்படுதல், அதாவது கிறிஸ்துவின் ராஜ்யம் நிறுவப்படுதல், இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளும் விடுவிக்கப்படும் போது, மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் பிந்தைய மழை அளவில்லாமல் பொழியப்படும் போது நிகழ்கிறது.

மலையிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்பட்ட அந்தக் கல், “இரும்பும், பித்தளையும், களிமண்ணும், வெள்ளியும், பொன்னும்” எனப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பூமியின் அனைத்துக் ஆவிக்குரிய ராஜ்யங்களையும் துண்டு துண்டாக நொறுக்கிவிடும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேர் கிறிஸ்துவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்; வெளிப்படுத்தல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் அவர் “ஆண் பிள்ளை” என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அந்த ஆண் பிள்ளையின் பிறப்பு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் பிறப்பிற்கு முன்னடையாளமாக இருந்தது. அந்த “ஆண் பிள்ளை” “இரும்புக் கோலினால் எல்லா ஜாதிகளையும் ஆளப்போகிறான்.” அந்தக் கோலினால் அவன் ஜாதிகளை நொறுக்கிவிடுவான்.

தேவனுடைய குமாரன் பிதாவினால் பிறப்பிக்கப்பட்டார். பலர் இந்தச் சத்தியத்தை எடுத்துக்கொண்டு தங்களுடைய சொந்த அழிவுக்கேற்ப அதை முறுக்கிப் பொருள்படுத்துகின்றனர். “பிறப்பிக்கப்பட்ட” என்பது பிறப்பித்தல் என்று பொருள்; ஆனால் கிறிஸ்து இருப்பில் இல்லாதிருந்த காலம் ஒருபோதும் இல்லை என்பதை நாம் அறிந்திருக்கிறோம்.

கிறிஸ்து பிதாவின் “பெற்றெடுக்கப்பட்டவர்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படும்போது, அது கிறிஸ்துவுடன் தொடர்புடைய ஒரு சத்தியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அந்தச் சத்தியம், மனிதத் தந்தைத்துவத்தின் மாதிரிக்குள் வலுக்கட்டாயமாகப் பொருத்தப்பட்டால் அழிந்துவிடுகிறது. நமது மனிதக் கண்ணோட்டத்திலிருந்து தேவனை நாம் மதிப்பிட முடியாது. தேவன் தம்மைப் பற்றிய தம்முடைய மதிப்பீட்டை எங்களுக்குக் காட்டுகிறபடியே, அப்படியே மட்டுமே நாம் தேவனை மதிப்பிட முடியும்.

“பெற்றெடுக்கப்பட்டவர்” என்ற சொல்லைத் திரித்துப் பயன்படுத்தி, பிதா கிறிஸ்துவைப் பிறப்பித்த ஒரு காலம் இருந்தது என்று நிரூபிக்க முனைவது, “வஞ்சக ஆவிகளுக்கும் பிசாசுகளின் போதனைகளுக்கும் செவிகொடுக்குதல்” ஆகும். நமது தற்போதைய ஆய்வின் நோக்கத்திற்காக, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள அந்த ஸ்திரீ, இரும்புக் கோலால் ஜாதிகளை ஆளப்போகிற “ஆண் குழந்தையை”ப் பெறப்போகிறாள் என்பதை நான் வெறுமனே அடையாளப்படுத்துகிறேன். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரும் இரும்புக் கோலால் ஜாதிகளை ஆள்வார்கள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது பாப்பரசாட்சியின் மரணகாயம் குணமாகும் வேளையில் தியாத்தீரா சபை மீண்டும் தோன்றுகிறது. அந்த வரலாற்றில், தேவனுடைய மக்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள வாக்குத்தத்தம் என்னவெனில், ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்கள் “இரும்புக் கோல்” கொண்டு “ஜாதிகளை” ஆளுவார்கள் என்பதே.

தியாத்தீரா சபையின் இறுதியான வெளிப்பாட்டில் இருக்கும் தேவனுடைய ஜனங்கள், அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் ஆவர். ஆரம்பத்தில் அந்த ஸ்திரீ கிறிஸ்துவைப் பெற்றெடுத்தாள்; முடிவில், ஆட்டுக்குட்டியானவரைப் பின்பற்றுகிற அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரையும் அவள் பெற்றெடுக்கிறாள்.

கிறிஸ்து “முதலில்” பிறந்தார்; மேலும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் ஆட்டுக்குட்டியைப் பின்பற்றுகின்றனர்; ஆகையால் அவர்கள் “கடைசியில்” பிறந்தவர்கள். வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றில் உள்ள இரண்டு சாட்சிகள் எப்படியோ அதுபோலவே, கிறிஸ்து “தேவனிடத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்”. அவளுடைய இரு பிள்ளைகளும் பிதாவினிடத்திற்கு ஏறிச் செல்கின்றனர்.

சேனைகளின் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து, “யாக்கோபின் பங்கு”யுமாயிருக்கிறார்; இஸ்ரவேல் “அவருடைய சுதந்தரத்தின் கோல்” ஆகவும் இருக்கிறது; மேலும், ஜாதிகளை “துண்டு துண்டாக நொறுக்குவதற்கு” அவர் பயன்படுத்துகிற அவருடைய “போர்க்கோடாரி”யும் அவருடைய “போராயுதங்கள்”யும் இஸ்ரவேலே ஆகிறது.

கிறிஸ்துவும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரும் இரும்புக் கோலினால் ஜாதிகளை ஆட்சி செய்து நொறுக்குகிறார்கள். கிறிஸ்து “யாக்கோபின் பங்கு” ஆவார்; அவ்வாறே அவருடைய ஜனங்களும் ஆகிறார்கள்.

மலையிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்பட்ட கல், தேவனுடைய சபையைச் சுட்டிக்காட்டுவது, அவருடைய மகிமையால் பூமியை நிரப்பும் அவருடைய சபையின் இறுதியான வெளிப்பாடாகும்; மேலும், அந்த உருவத்தின் கால்களை அடித்து, அந்த ராஜ்யங்களை “கோடைக்கால நெற்கலங்களின் பதரைப்” போலாக்குவதற்காக, அவர்கள் தேவனுடைய யுத்தக் கோடரியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள். அந்த ராஜ்யங்கள் காற்றினால் அடித்துச் செல்லப்படுகின்றன.

வானத்தினிடத்தில் உயர்த்தப்பட்டிருக்கிற கொடியின் சூழலில் அந்த ஸ்திரீயின் குறியீட்டை நிலைநிறுத்துவது அவசியமாக இருந்தது; ஏனெனில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பன்னிரண்டு, கிறிஸ்துவுக்கும் சாத்தானுக்கும் இடையில் வானத்தில் ஆரம்பமான ஒரு யுத்தத்தின் தொடக்கத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அப்படிச் செய்வதன் மூலம், கிறிஸ்துவுக்கும் சாத்தானுக்கும் இடையிலான மகா சர்ச்சையின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டும் வானத்திலுள்ள ஒரு யுத்தத்தையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரங்கள் பன்னிரண்டும் பதிமூன்றும், மகா சர்ச்சையின் இறுதியான யுத்தத்தை விளக்குகின்றன; மேலும், சாத்தானின் பிரதிநிதிகளையும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரையும் வானங்களில் போரிடுகிறவர்களாகச் சித்தரிப்பதன் மூலம் அவ்வாறு செய்கின்றன.

அடுத்தக் கட்டுரையில், ஆரம்பத்தில் தொடங்கிய பரலோகப் போர் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டியிருந்த “கடைசி நாட்களில்” நிகழும் பரலோகப் போரைக் குறித்து நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.