சத்தியம் என்பது என்ன? - எண் இரண்டு

1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரை உள்ள வரலாறே, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஏழு இடிமுழக்கங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு என்பதை நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கட்டுரையில், ஏழு இடிமுழக்கங்களின் அடையாளவியலைப் பற்றி நாம் கண்டறிந்தவற்றில் சிலவற்றை மறுபரிசீலனை செய்வதன் மூலம் நான் தொடங்குவேன். இந்தச் சத்தியங்களை முன்வைக்க நாம் வரலாற்று கோடுகளின் மீது வரலாற்று கோடுகளைப் பயன்படுத்துகிறோம். 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரை, அதையும் உட்படுத்தி, நான்கு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள் உள்ளன: முதல் தூதனின் செய்திக்கான வல்லமையூட்டல், முதல் ஏமாற்றம், நள்ளிரவுக் கூக்குரல், மற்றும் மகா ஏமாற்றம்.

1840 ஆகஸ்ட் 11 எரியும் முட்செடியில் மோசேயினால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், மோசேயின் மனைவியான சிப்போராள் தங்கள் மகனை துயரத்துடனும் பயத்துடனும் விருத்தசேதனம் செய்தபோது முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 12–17 வரை எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் ஆரம்பமான நள்ளிரவு முழக்கம், மோசே எகிப்திற்கு வந்து, எகிப்தின் முதற்பிறந்தவர்களின் மரணத்தைப் பற்றிய தனது ஆரம்ப எச்சரிப்பை வழங்கியதினால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றம், செங்கடலருகில் இருந்த எபிரேயரால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது.

தாவீது ராஜாவின் காலத்தில், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை பெலிஸ்தியர் மீளக் கொண்டுவந்த நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், உஸ்ஸா தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தொட்ட நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 12–17 வரை எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் ஆரம்பமான நள்ளிரவு முழக்கம், தாவீது உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எருசலேமுக்குள் கொண்டுவந்த நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றம், உடன்படிக்கைப் பெட்டியுடன் தாவீது எருசலேமுக்குள் நுழைந்ததற்காக அவனை இகழ்ந்த தாவீதின் மனைவியான மீகாள் மூலமாக முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

1840 ஆகஸ்ட் 11 கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், லாசருவின் மரணத்தினால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 12–17 வரை எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் தொடங்கிய நள்ளிரவின் முழக்கம், கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமாகப் பிரவேசித்ததினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றம், சிலுவையினால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்தின் முழுமையான கட்டமைப்பில் இந்நான்கு வழிக்குறிகளும் ஒரு பகுதியான பிரிவை மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளோம். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய வரலாற்றின் சாட்சிகளாக இந்நான்கு வழிக்குறிகளையும் நாம் அடையாளப்படுத்துகிறோம். அந்த நான்கு கோடுகளில் ஒவ்வொன்றிற்குமான தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளில் ஒன்றாவது, ஒவ்வொரு கோட்டிலும் உள்ள வழிக்குறிகள் ஒரே கருப்பொருளைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதாகும்.

மோசேயைப் பொருத்தவரை, அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தோடு தேவன் உடன்படிக்கைக்குள் நுழையும் அவருடைய கிரியையையே குறிப்பனவாகக் கொண்டிருந்தன. தாவீது ராஜாவின் சீர்திருத்த வரிசையில், அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியோடு தொடர்புடையவையாக இருந்தன. கிறிஸ்துவின் வரிசையில், அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் மரணத்துடனும் உயிர்த்தெழுதலுடனும் தொடர்புடையவையாக இருந்தன.

1840 ஆகஸ்ட் 11 நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டிற்கான ஒரு உறுதிப்படுத்தலாக இருந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டின் தவறான பயன்பாட்டினால் உண்டானது. சாமுவேல் ஸ்னோவின் “நள்ளிரவுக் கூக்குரல்” செய்தி, நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டின் தோல்வியுற்ற பயன்பாட்டிற்கான திருத்தமும் அதன் பரிபூரணப்படுத்தலும் ஆகும். அந்தத் திருத்தப்பட்ட செய்தி நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது; அது 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நிறைவேறியது. அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டையே அடையாளப்படுத்துகின்றன.

முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகள் அறிவிக்கப்பட்ட காலத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவங்களையே ஏழு இடிகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்; ஆனால், ஏழு இடிகள் “தங்களுடைய வரிசைப்படி வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கும் எதிர்கால நிகழ்வுகளையும்” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்றும் அவர் போதிக்கிறார். ஏழு இடிகள் ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று தொடங்கி அக்டோபர் 22, 1844 அன்று முடிவடைந்த நான்கு தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அந்த நான்கு வழிக்குறிகள் அதே வரிசையில் நமது வரலாற்றிலும் மீண்டும் நிகழும்.

செப்டம்பர் 11, 2001, ஆகஸ்ட் 11, 1840-ஆல் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் அந்த இரண்டு தேதிகளும் இஸ்லாமுடன் தொடர்புடையவையாக இருப்பதால், அவை அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பத்தையும் அட்வென்டிசத்தின் முடிவையும் ஒன்றிணைத்துக் கட்டுகின்றன. ஆகஸ்ட் 11, 1840-மும் செப்டம்பர் 11, 2001-மும் தத்தம் வரலாறுகளின் முதன்மையான தீர்க்கதரிசன விதிக்கான ஒரு உறுதிப்படுத்தலாக இருந்தன.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டின் தூதன் இறங்கினான்; 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தின் தூதன் இறங்கினான். 2020 ஜூலை 18 அன்று இஸ்லாமைச் சார்ந்த தவறான முன்கூறல், Future for America என்பதின் முதல் ஏமாற்றமாக இருந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டு கோடைக்காலத்தில் Exeter-இல் அரையிரவுக் கூக்குரல் இருந்ததுபோல, முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தி என்பது முன்பே வழங்கப்பட்டிருந்த தவறான முன்கூறலின் ஒரு திருத்தமாகும். மில்லரைட்டுகளுக்கு, கர்த்தரின் வருகைக்கான காலமாக 1843-ஐ அடையாளப்படுத்திய, ஒரு நாளை ஒரு ஆண்டாகக் கொள்ளும் கொள்கையின் முன்பிருந்த தவறான பயன்பாட்டைச் சார்ந்ததாகவே அந்தத் திருத்தம் இருந்தது. இன்றோ, மில்லரைட்டுகளின் அரையிரவுக் கூக்குரல் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தத் திருத்தம், முந்தைய இரண்டு வழிக்குறிகளும் இருந்ததுபோல, இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு வழிக்குறியாக இருக்க வேண்டும். சாமுவேல் ஸ்னோவின் பணியால் முன்னுருவாக்கப்பட்ட அந்தத் திருத்தம், முன்பிருந்த தவறான முன்கூறலைப் புறக்கணிப்பதற்கல்ல; மாறாக, முன்பே தோல்வியடைந்திருந்த அந்த முன்கூறலை இன்னும் துல்லியமாகச் செம்மைப்படுத்துவதற்கே ஆகும்.

இன்று, எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்திலிருந்து வெளிவந்த செய்தியால் முன்னுருவாக்கப்பட்ட செய்தி, முன்பு தோல்வியடைந்த முன்னறிவிப்பின் பரிபூரணமாக இருக்கும். மில்லரைட் வரலாற்றின் பெரிய ஏமாற்றம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிகழும் ஒரு பெரிய ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனால் அது இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு முன்னறிவிப்பின் சூழலில் இருக்கும். சாமுவேல் ஸ்னோவின் செய்தி துல்லியமான தேதியின் அடையாளங்காணுதலாக இருந்தது. அது சரியான தேதி; ஆனால் தவறான நிகழ்வு. இன்று ஸ்னோவின் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தி, 2020 ஜூலை 18ஆம் தேதியிலான முதல் ஏமாற்றத்தில் தோல்வியடைந்த செய்தியின் பரிபூரணமாக இருக்கும் ஒரு இஸ்லாம் குறித்த செய்தியாக இருக்கும்.

இப்போது எந்தக் காலங்களோ தேதிகளோ சம்பந்தப்பட்டதல்ல; ஏனெனில் 1844 அக்டோபர் 22 முதல், காலநிர்ணயம் இனிமேல் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் ஒரு பகுதியாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

நமது வரலாற்றின் நான்காவது வழிக்குறி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருக்க வேண்டியது அவசியம்; ஏனெனில் எல்லாச் சீர்திருத்த வரிகளின் பரிசுத்த வரலாறுகள் அனைத்தும் ஒன்றோடு ஒன்று வரிசைமேல் வரிசையாகச் சேர்க்கப்பட்டபோது, அவ்வரலாறுகளுக்கான தீர்க்கதரிசன ஆவியின் மூலம் வழங்கப்பட்ட ஈர்க்கப்பட்ட விளக்கவுரையுடன் இணைந்து, வல்லமையுள்ள தூதன் நமது வரலாற்றில் இறங்கிய பின்பு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே நான்காவது வழிக்குறி என்பதைத் தீர்மானமாக நிறுவுகின்றன. “அவற்றின் வரிசைப்படி வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கும் எதிர்கால நிகழ்வுகள்” ஆகிய ஏழு இடிமுழக்கங்களின் வரலாற்றிலுள்ள நான்காவது வழிக்குறி இஸ்லாமுடன் தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் அதே பொருள் எப்போதும் அதே நான்கு வழிக்குறிகளில் காணப்படுகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் இஸ்லாம் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும்; அதற்குத் இரண்டாவது காரணமும் உள்ளது. யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமான இயேசு, இந்த நான்கு நிகழ்வுகளின் வரலாற்றைத் தெளிவாக எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றை தாமாகவே ஒரு அடையாளமாக வரையறுத்திருக்கிறார். அந்த அடையாளமே ஏழு இடிமுழக்கங்கள் ஆகும். யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் ஏழு இடிமுழக்கங்கள் என்று குறிப்பிட்ட இந்த நான்கு வழிக்குறிகளுக்கு முன்பும் பின்பும், ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் காணப்படும் பிற வழிக்குறிகளும் உள்ளன. தாமாகவே ஒரு அடையாளமாக விளங்கும் இந்தச் சின்னவழி வரலாற்றில், இந்த நான்கு வழிக்குறிகளைக் கொண்ட வரலாற்றின் முதல் வழிக்குறி, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்மீது நடத்திய தாக்குதலைக் குறித்தது. ஆல்பாவும் ஒமேகாவும் முடிவை ஆரம்பத்துடன் அடையாளப்படுத்துகின்றன என்ற உண்மை, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் இஸ்லாமை நிலைநிறுத்துகிறது; ஏனெனில் அந்த நான்கு வழிக்குறிகளில் முதலாவது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாம் நடத்திய தாக்குதலாக இருந்தது; ஆகையால் நான்காவது மற்றும் கடைசி வழிக்குறியும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு எதிரான இஸ்லாமின் ஒரு தாக்குதலாகவே இருக்க வேண்டும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் நியூயார்க் நகரத்தின் மீது இஸ்லாம் மேற்கொள்ளும் இன்னொரு தாக்குதலாக இருக்கக்கூடும்; அது தொடக்கத்தால் அடையாளப்படுத்தப்படும் முடிவாக அமையும் என்பதற்கான பதிலாக இருக்கும். ஆனால் குறைந்தபட்சம், அது 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான முன்னறிவிப்பின்படி இஸ்லாம் மேற்கொள்ளும் ஒரு தாக்குதலாக இருக்கும்.

ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் அந்த நான்கு வரலாறுகளுக்குள் ஒரு வரலாற்றை மறைத்திருந்தார்கள் என்றும் நாங்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளோம். உண்மையில், அந்த மறைக்கப்பட்ட உள்நிலை வரலாறே இப்போது “வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் புத்தகத் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முத்திரையிடாதே” என்ற கட்டளையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு வெளிக்கொணரப்பட்டுவரும் ஒரு முதன்மை வெளிப்பாடாகும். அந்த மறைக்கப்பட்ட உள்நிலை வரலாறு, ஏழு இடிமுழக்கங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த நான்கு வழிக்குறிகளில், ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி ஏமாற்றத்துடன் முடிவடையும் ஒரு காலப்பகுதி அந்த நான்கு வழிக்குறிகளுக்குள் உள்ளது என்பதை நாம் காணும்போது அறியப்படுகிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில் இரண்டாம் தூதனின் வருகையிலிருந்து மூன்றாம் தூதனின் வருகைவரையிலான பகுதி, தனக்குத்தானே ஒரு அடையாளமாக நிற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாறாகும். அது உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு தூதனின் செய்தியால் ஆரம்பமாகிறது; இவ்வாறு அது பத்து கன்னியரின் உவமையில் தாமதித்த காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பின்னர் அது, உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய செய்தியாகிய நடு இரவின் கூக்குரலை அடையாளப்படுத்தி, தொடர்ந்து உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய மூன்றாம் செய்தியின் வருகைக்குத் தலைமையேற்கிறது.

ஏழு இடி முழக்கங்களின் கோட்டுக்குள் மறைந்திருக்கும் உள்கோடு, தொடக்கம் ஏமாற்றத்தைக் குறிக்கிறது என்பதாலும், ஒரு தூதனின் வருகையும் உண்ணும்படி அளிக்கப்படும் ஒரு செய்தியும் பின்னர் பெரிய ஏமாற்றத்தின் வேளையில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது என்பதாலும் மட்டும் அல்ல, அது “சத்தியம்” மூலமாகவும் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.

பழைய ஏற்பாட்டில் “சத்தியம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரெயச் சொல் “‘ĕmeṯ” என்பது, எபிரெய எழுத்துமுறையின் முதல் எழுத்தை எடுத்தும், அதனைத் தொடர்ந்து எழுத்துமுறையின் பதிமூன்றாவது எழுத்தையும் வைத்து, பின்னர் எழுத்துமுறையின் கடைசி எழுத்தில் முடிவடையும் வகையில், சத்தியம் என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் அந்தச் சொல்லை உருவாக்கிய அதிசயமான மொழியியலாளரால் அமைக்கப்பட்டது. அந்த எழுத்துகள் முதல் குறிப்பிடுதலின் ஆட்சிக் கோட்பாட்டையும், ஆரம்பத்திலிருந்தே முடிவை அடையாளப்படுத்தும் கோட்பாட்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் காட்டியுள்ளோம். முதல் எழுத்து “ஆல்பா” என்னும் எழுத்தாகும். நடுப்பகுதியிலுள்ள எழுத்து எபிரெய எழுத்துமுறையின் பதிமூன்றாவது எழுத்தாகும்; அது கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. கடைசி எழுத்து கடைசியே, முடிவே, ஓமேகா ஆகும். பல தீர்க்கதரிசன வரிசைகளால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபடி, இந்த மூன்று எழுத்துகள் நித்திய சுவிசேஷத்தின் மூன்று படிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் காட்டியுள்ளோம்.

அந்த மூன்று எழுத்துகளின் அர்த்தங்கள், மூன்று தேவதூதர்களின் ஒவ்வொரு செய்தியின் அர்த்தத்துடனும் ஒத்துப்போகின்றன. அந்த மூன்று எழுத்துகளின் அர்த்தங்கள், தானியேல் 12:10-இல் சுத்திகரிக்கப்படுகிறவர்களாகவும், வெண்மையாக்கப்படுகிறவர்களாகவும், சோதிக்கப்படுகிறவர்களாகவும் குறிப்பிடப்படும் ஞானிகளும் துன்மார்க்கரும் அனுபவிக்கும் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையுடனும் ஒத்துப்போகின்றன. “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்க ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட அந்த மூன்று எபிரெய எழுத்துகள், ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவரின் முத்திரையையும், முதல் தேவதூதரின் செய்தியில் அவை சுட்டிக்காட்டும் மூன்று படிகளையும் தம்மில் கொண்டுள்ளன; அது நித்திய சுவிசேஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த எழுத்துகளால் சுட்டிக்காட்டப்படும் மூன்று படிகள், யோவான் 16-இல் முன்வைக்கப்பட்டபடி பரிசுத்த ஆவியின் கிரியையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

முதல் ஏமாற்றம் பாவமாகக் குறிக்கப்படுகிறது; இதனை மோசே, உஸ்ஸா, மரியாளும் மார்த்தாளும், மேலும் மில்லரைட்டுகளும் எடுத்துக்காட்டுகின்றனர். ஏனெனில் யோவான் பதினாறாம் அதிகாரம் பரிசுத்த ஆவியின் கிரியையை “பாவம்” குறித்து குற்றம் உணர்த்துவதாக விவரிக்கிறது; அது “அவர்கள் விசுவாசிக்காததினால்” ஏற்பட்டது. நாம் இப்பொழுது மேற்கோள் காட்டிய ஒவ்வொரு அடையாளமும் முதல் ஏமாற்றத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அவற்றின் ஒவ்வொரு வரலாறும், முன்பே அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த ஒன்றை விசுவாசிக்காத பாவமே அந்த ஏமாற்றத்திற்குக் காரணமாக இருந்தது என்பதைச் சாட்சியமாக அறிவிக்கின்றன. முதல் படி பாவத்தின் குற்றஉணர்ச்சியே. முதல் படி எபிரெய எழுத்துமுறையின் முதல் எழுத்தாகும்.

மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் இரண்டாவது வழிக்குறி நீதியாகும்; அங்கே நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியைத் தாங்குகிறவர்களின் நீதியில் தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாடு வெளிப்படுகிறது. தாமதகாலத்தின் முடிவில் அவர்கள் தேவனுடைய நீதியை வெளிப்படுத்துகின்றனர்; ஏனெனில் யோவான் பதினாறு, கிறிஸ்து தமது பிதாவினிடத்திற்குச் சென்றார், அவர்கள் இனி கிறிஸ்துவைக் காணவில்லை என்று கூறுகிறது. நீதியின் வெளிப்பாட்டிற்கு முன்பாக கிறிஸ்து தாமதித்திருந்தார். மில்லரைட்டுகளின் அனுபவத்தில், கிறிஸ்து தமது கையை அகற்றியபோது, தவறு அறியப்பட்டது. பின்னர் திருத்தப்பட்ட செய்தியின் உள்ளடக்கம் ஆராதகர்களை இரண்டு வகுப்புகளாக உருவாக்கியது. ஒரு வகுப்பு நீதியை வெளிப்படுத்தியது; ஏனெனில் அவர்களிடம் எண்ணெய் இருந்தது. மற்ற வகுப்பு எபிரேய எழுத்துமுறையின் பதிமூன்றாவது எழுத்தினால் குறிக்கப்படும் கலகத்தைக் வெளிப்படுத்தியது.

நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்கள், தேவன் தமது மகிமையைத் தமக்குக் காண்பிக்கும்படி வேண்டிக்கொண்ட ஹோரேபின் குகையில் இருந்த மோசேயினால் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை கவனியுங்கள். அந்த இரு வகுப்பினரும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலுக்கு முன்பாகவே, தாமத காலத்தின்போது, தங்களுடைய குணநிலைகளை இறுதிப்படுத்தியிருந்தார்கள்.

நள்ளிரவுக் கூக்குரலின்போது, ஒரு வகுப்பினரிடம் தேவையான எண்ணெய் இருந்தது; மற்றவர்களிடம் இல்லை. இரண்டாவது படி என்பது தாமதிக்கப்பட்ட காலத்தின் முடிவில் நீதி அல்லது அநீதியின் வெளிப்பாடாகும்; ஏனெனில் மணமகன் “தன் பிதாவிடத்திற்குப்” போய்விட்டான், மேலும் “நீங்கள் இனி என்னைக் காணமாட்டீர்கள்.” இரண்டாவது படி என்பது எபிரேய எழுத்துமாலையின் பதின்மூன்றாவது எழுத்தாகும். மறைந்த வரலாற்றிலுள்ள மூன்றாவது படி என்பது நியாயத்தீர்ப்பும், பெரிய ஏமாற்றமும், எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தும் ஆகும்.

ஏழு இடி முழக்கங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் வரலாறு, “சத்தியம்” என்ற சொல்லினாலும், ஆரம்பத்திலிருந்த ஏமாற்றம் இறுதியான ஏமாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துவதினாலும், மேலும் ஒரு தூதன் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் ஒரு செய்தியுடன் வருவதினாலும் சாட்சியமாகிறது. மிக உயர்ந்த அதிகாரத்தால் வழங்கப்பட்ட வேதாகமப் படிப்பின் விதிகளை ஏற்றுக்கொண்டவர்களால் மட்டுமே இந்த மறைந்திருக்கும் வரலாறு அறியப்படும். ஆரம்பத்தில் மில்லரின் விதிகள், முடிவில் தீர்க்கதரிசனத் திறவுகோல்கள்.

நாம் இப்போதுதான் முன்வைத்த ஏழு இடிகளின் வரலாற்றோடு தொடர்பாக, மறுபடியும் வலியுறுத்தப்பட்டு நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு முக்கிய அம்சம் உள்ளது. ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியிலும் முதல் ஏமாற்றம் முன்பே நிறுவப்பட்டிருந்த சத்தியத்தைப் புறக்கணிப்பதிலேயே இருக்கிறது. ஆபிரகாமின் தீர்க்கதரிசனம் சுட்டிக்காட்டிய உடன்படிக்கையின் அத்தனைச் சின்னமாக இருந்தபோதிலும், மோசே தனது குமாரனை விருத்தசேதனம் செய்ய மறந்தான். உடன்படிக்கையின் பெட்டகத்தை ஆசாரியத்துவமே மட்டுமே தொட முடியும் என்பதை உஸ்ஸா மறந்தான். லாசருவின் வரலாற்றில், கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுப்பும் வல்லமையை முன்னதாகவே தாங்கள் அறிந்திருந்தார்கள் என்பதற்கு மரியாளும் எலிசபெத்தும் சாட்சியமளிக்கின்றனர். 1843 அட்டவணை தயாரிக்கப்பட்டபோது, தலைவர்கள் (சக அழுத்தம்) தந்தை மில்லர் 1843 ஆம் ஆண்டைப் பற்றி எப்போதும் கூறி வந்ததைப் புறக்கணிக்கும்படி அவர்மேல் சாய்ந்தனர். இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்களின் நிறைவேற்றத்திற்கான தங்களுடைய கணிப்பாக 1843 தேதிவரை இடைவெளி விடும் வகையில் இருந்த அவரது நிலைநிறுத்தப்பட்ட சாட்சியை அவர் மாற்றவேண்டும் என்று அவர்கள் வற்புறுத்தினர். மில்லரின் சாட்சி, இயக்கத்திலிருந்த பிற தலைவர்கள் ஏற்படுத்திய சக அழுத்தமே, தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறும் தேதியைப் பற்றிய அவரது தெளிவற்ற அடையாளப்படுத்தலைக் கைவிட்டு, அது 1843 இல் நிறைவேறும் என்று நேரடியாகக் கூறும்வரை அவரை நடத்திச் சென்றது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

Future for America-இன் மூலம், “காலத்தின்மேல் தொங்கவிடப்பட்ட” மற்றொரு செய்தி இனி ஒருபோதும் இருக்கக்கூடாது என்பதை நாம் அறிந்திருந்தோம். இயக்கத்தின் வரலாறு முழுவதும் Future for America அந்த உண்மையை மீண்டும் மீண்டும் போதித்துவந்தது. முதல் ஏமாற்றம் எப்போதும் நிறுவப்பட்ட சோதனைச் சத்தியத்தைப் புறக்கணிப்பதையே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. அது ஒரு சத்தியத்தைப் பற்றிய பாவமுள்ள புறக்கணிப்பாக இருந்தது; ஆனால் அதைவிட முக்கியமாக, 1844-இல் முடிவடைவதாகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்த வில்லியம் மில்லரின் முதன்மை விதியைப் பற்றிய பாவமுள்ள புறக்கணிப்பாக அது இருந்தது.

சகோதரி வைட்டின் கருத்துப்படி, நிலத்தின்மேலும் சமுத்திரத்தின்மேலும் நின்றிருந்த தூதன் “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாரும் அல்ல.” அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலம், இயேசு கிறிஸ்துவினால் நேரடியாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு கட்டளையைப் புறக்கணித்தது! தனிப்பட்ட முறையில், 2020 ஜூலை 18-க்கு முன்பு எனக்குச் சம்பந்தப்பட்டிருந்தவர்களில் மிகச் சிலருடனே நான் தொடர்பில் இருந்துள்ளேன். அந்த மிகச் சிலரில் இருவர் மட்டுமே—அந்த இருவரில் ஒருவன் இப்போது இயேசுவில் நித்திரையடைந்திருக்கிறான்—2020 ஜூலை 18-இன் அனுபவத்தைப் பற்றிக் தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து வந்ததை நான் இணைந்து ஆராய்ந்து சோதித்தவர்கள் ஆவர். ஆனால், நாங்கள் முடிவாயிருக்கிறோம்; அதன் ஆரம்பமே மில்லரைட் வரலாறு என்பதன் அடிப்படையில், அந்தக் காலத்தில் அந்த இயக்கத்தில் இருந்தவர்களில், இன்னும் “காலத்தின்மேல் தொங்கவிடப்பட்ட” தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறவர்கள் இருப்பார்கள் என்று நான் நிச்சயமாக நம்புகிறேன். சூரியனுக்குக் கீழே புதிதாய் எதுவும் இல்லை.

அத்தகைய தீர்க்கதரிசன உற்சாகத்துடன் தொடர்ந்து செல்லுவதற்கு நேரம் மிக மிகக் குறுகியது; ஆயினும் ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்த மனதில் முழுமையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கட்டும். மேலும், காலத்தோடு இன்னும் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் தரப்பில் நிலைப்பாடு எடுக்கும் ஒவ்வொருவரும், Future for America நிராகரிக்கும் அந்த எல்லா பயன்பாடுகளையும் நிராகரிக்கட்டும்; ஏனெனில் அவை சாத்தானிய மயக்கங்களுக்குக் குறையாதவை.

ஏழு இடிமுழக்கங்களை அமைத்திருக்கின்ற நான்கு வழிக்குறிகளுக்குள் உள்ள அந்தரங்கமாக மறைந்திருக்கும் தீர்க்கதரிசன ரேகையைத்தான் இப்போது யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் முத்திரைநீக்குகிறது. ‘உண்மை’ என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரெயச் சொல்லான “‘ĕmeṯ” குறித்து நாம் கூறியவற்றின் ஒரு மீளாய்வாக மட்டுமே இக்கட்டுரை இருந்துள்ளது. நாம் முன்னதாகப் பகிர்ந்ததெல்லாவற்றையும் இது தொடவில்லை; ஆனால், அந்த மீளாய்வின் நோக்கம், ஏழு இடிமுழக்கங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் அந்தரங்கத் தீர்க்கதரிசன ரேகைக்காக நாம் முன்வைக்கும் தீர்க்கதரிசன மாதிரியுடன் யோவான் அதிகாரம் பதினாறு வசனம் எட்டு முற்றிலும் ஒத்துப்போகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துவதாகும்.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் எடுத்துரைக்கவிருக்கும் முடிவை அடைவதற்கு முன், இன்னும் சிறிதளவு மறுபரிசீலனை அவசியமாக உள்ளது.