சத்தியம் என்றால் என்ன? - எண் நான்கு

1798ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட் வரலாற்றின் ஆரம்பத்தில், தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள உலாய் நதியின் தரிசனம் முத்திரையகற்றப்பட்டது; அதன் விளைவாக அறிவு அதிகரித்து, ஆராதகர்களின் இரண்டு வகுப்புகள் சோதிக்கப்பட்டும் வெளிப்படுத்தப்பட்டும் ஆனது. உலாய் தரிசனம், வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஏழு சபைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு உரிய உள்செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 1798ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் முடிவில், 1844ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 12–17 தேதிகளில் நடைபெற்ற எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமானவர் ஒரு மறைக்கப்பட்ட சத்தியத்திலிருந்து தமது கரத்தை நீக்கினபோது, நடுநிசி கூக்குரலின் செய்தி முத்திரையகற்றப்பட்டது; அதன் விளைவாக அறிவு அதிகரித்து, ஆராதகர்களின் இரண்டு வகுப்புகள் சோதிக்கப்பட்டும் வெளிப்படுத்தப்பட்டும் ஆனது.

1989 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் 11:40-ல் விவரிக்கப்பட்டபடி, முந்தைய சோவியத் ஒன்றியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய நாடுகள் பாப்பாட்சியாலும் ஐக்கிய அமெரிக்காவாலும் அடித்துச் செல்லப்பட்டபோது, தானியேல் புத்தகத்திலுள்ள ஹித்தேக்கேல் நதியின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; இதன் விளைவாக அறிவு அதிகரித்து, ஆராதிப்போரின் இரு வகுப்புகளைச் சோதித்து வெளிப்படுத்தியது. ஹித்தேக்கேல் தரிசனம், வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்திலுள்ள ஏழு முத்திரைகளால் சித்தரிக்கப்படுகிறபடி, தேவனுடைய ஜனங்களின் சத்துருக்களின் வெளிப்புறச் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 1989-ல் தொடங்கிய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் முடிவில், 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தின் கடைசி இரண்டு வாரங்களிலிருந்து ஆரம்பமாக, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம், மறைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சத்தியத்திலிருந்து தமது கையை அகற்றுவதன்மூலம், நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தியின் முத்திரையை நீக்கும் செயல்முறையை ஆரம்பித்தார்; இதனால் அறிவு அதிகரித்து, அது தேவனுடைய ஜனங்களுக்குள் உள்ள ஆராதிப்போரின் இரு வகுப்புகளைச் சோதித்து, இறுதியில் வெளிப்படுத்தும்.

யோவான் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில், உங்கள் இருதயங்கள் கலங்காதிருக்கும்படி கிறிஸ்து சீஷர்களை ஊக்கப்படுத்துகிறார்.

சில மணி நேரங்களுக்குள் கிறிஸ்து கைது செய்யப்பட்டார்; அதற்கு விரைவிலேயே அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, அடக்கம் செய்யப்பட்டு, உயிர்த்தெழுந்தார். பிதாவினிடத்திற்கு ஏறிச் சென்ற பின்பு, அவர் தமது சீஷர்களிடத்தில் திரும்பிவந்தார்.

ஒரு சீர்திருத்த வரிசையில் முதல் ஏமாற்றம், தேவனுடைய மக்கள் முன்பே வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு சத்தியத்தை மறந்துபோகும் போது ஏற்படுகிறது. சிலுவையின் நெருக்கடியில் அவர்களுடைய பயமும் ஏமாற்றமும் வெளிப்பட்டதற்கு ஒரு வாரம் கூட ஆகாத முன்னரே, இயேசு அவர்களிடம் சொல்லியிருந்ததை சீஷர்கள் மறந்துவிட்டார்கள். முதல் ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகு ஒரு காத்திருக்கும் காலம் வருகிறது; அது பத்து கன்னியர் உவமையில் மணமகன் இல்லாதிருப்பதினால் குறிக்கப்படுகிறது. இயேசு, தாம் தமது பிதாவிடத்திற்குப் போகிறாரென்றும், ஆனால் திரும்பி வருவாரென்றும், சீஷர்களிடம் நேரடியாகச் சொல்லியிருந்தார். அவர் சீஷர்களுக்கு முன்கூட்டியே அளித்திருந்த அறிவு, நெருக்கடியினால் அவர்கள் முழுமையாக ஆட்கொள்ளப்படுவதைக் தடுக்கவில்லை. பத்து கன்னியர் உவமையின் சூழலில், நெருக்கடி என்பது குணநலன் வெளிப்படும் இடமாகும்; அது ஒருபோதும் வளர்க்கப்படும் இடமல்ல. இயேசு சீஷர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து நியமித்திருந்தார்; அந்த நெருக்கடிக்கு முன்னரே அவர் அவர்களுக்குத் துல்லியமாக அந்தச் சத்தியத்தையே அறிவித்திருந்தார்.

ஆயினும் அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களாயிருந்த போதிலும், அந்த நெருக்கடியினால் அவர்கள் முற்றாக மூழ்கடிக்கப்படுவதைக் அது தடுக்கவில்லை.

வெளிப்படுத்தின விசேஷ புத்தகத்தின் முதல் வசனங்களில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ள இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு, முதலில் சபைக்காகவும் அதன் பின்னர் உலகத்திற்காகவும் அளிக்கப்படும் இறுதியான எச்சரிக்கைச் செய்தியாகும். முத்திரையிடப்பட்டிருந்த அந்தப் புத்தகத்தைத் திறக்கத் தகுதியுள்ள ஒரேவர் என வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ள யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முந்திய வேளையில் அந்த வெளிப்பாடு முத்திரைவிலக்கப்படுகிறது.

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் “தாவீதின் வேர்” என்றும் இருக்கிறான்; மேலும் அவர் “தாவீதின் குமாரன்” என்றும், தாவீதின் ஆண்டவருமாக இருக்கிறார். யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இந்த இணைப்பு, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் ஒரு சத்தியத்தை முத்திரையிடுகிறபோதும் அல்லது முத்திரை நீக்குகிறபோதும், “தாவீதின் வேர்” என இயேசுவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, ஒரு பொருளின் முடிவை அதன் ஆரம்பத்தின் மூலம் அடையாளப்படுத்தும் “முதல் குறிப்பிடுதல்” என்ற நியதியைப் பயன்படுத்தியே அப்படிச் செய்கிறான் என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. முடிவுகாலத்தின் ‘ஒரு’ காலத்தில் ஒரு சத்தியம் முத்திரை நீக்கப்படும்போது, தானியேல் பன்னிரண்டில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, ஒரு சுத்திகரிப்பு செயல்முறை ஆரம்பிக்கப்படுகிறது.

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாகிய இயேசுவின் செயல் அளவற்ற முக்கியத்துவமுடையது; ஆனால் முத்திரை நீக்கப்பட்டுள்ள அவரது செயலும் செய்தியும் குறித்து “துன்மார்க்கரில்” “யாரும்” புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள்.

சோதனைச் செயல்முறை மூன்று படிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; “சுத்திகரிக்கப்பட்டது, வெண்மையாக்கப்பட்டது, மற்றும் சோதிக்கப்பட்டது.” இந்த மூன்று படிகள் “நித்திய சுவிசேஷத்தின்” மூன்று படிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அவை முதல் தூதனுடைய செய்தியில் தேவனைப் பயப்படுங்கள் (சுத்திகரிக்கப்பட்டது), அவருக்கு மகிமை செலுத்துங்கள் (வெண்மையாக்கப்பட்டது), ஏனெனில் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வந்துவிட்டது (சோதிக்கப்பட்டது) என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த மூன்று படிகளே ‘சத்தியம்’; அது எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்து, பதின்மூன்றாம் எழுத்து, மற்றும் கடைசி எழுத்து ஆகியவற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்த எழுத்துகள் அந்த வரிசையில் ஒன்றிணைக்கப்படும்போது, “சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரேய சொல் உருவாகிறது.

அந்த மூன்று படிகளே ‘வழி’ ஆகும்; ஏனெனில், சங்கீதம் 77:13-இல் ஆசாப் கூறுவதின்படி, தேவனுடைய வழி பரிசுத்தஸ்தலத்தில் இருக்கிறது; அங்கே வெளித்தளத்தில், இரத்தம் சிந்தப்படுவதினால் ஒரு பாவி சுத்திகரிக்கப்படுகிறான். அதன் பின்னர் அந்த இரத்தம் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் உள்ளிடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது; அது பரிசுத்தமாக்குதலைக் குறிக்கிறது; அது “வெண்மையாக்கப்படுதல்” என்ற செயல்முறையாகும்.

அப்பொழுது நீதிகரிக்கப்பெற்று பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட பாவி, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பில் “சோதிக்கப்பட” ஆயத்தப்படுத்தப்படுகிறான். இயேசு “வழியும்”, “சத்தியமும்”, “ஜீவனும்” ஆவார். வழி என்பது ஆரம்பம்; சத்தியம் என்பது நடுப்பகுதி; ஜீவன் என்பது முடிவு. முதல் படியினால் நாம் சுத்திகரிக்கப்படுகிறோம் எனில், நாம் வழியில் இருக்கிறோம்; அது நீதிகரிக்கப்பட்டவர்களின் பாதையாகும்.

இரண்டாவது படி, அவருடைய சத்தியத்தினால் நிறைவேற்றப்படும் நீதியின் வெளிப்பாடாகும்; ஏனெனில் அவருடைய வார்த்தையே சத்தியம்.

நீதிமான்களாக்கப்பட்டவர்கள் முதல் படியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்கள் இரண்டாம் படியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். முதல் இரண்டு படிகள், நீதிமான்களாக்கப்பட்டும் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டும் இருப்பவர்களை நியாயத்தீர்ப்பிற்குள் பிரவேசித்து நித்திய ஜீவனைப் பெறுவதற்குத் தயார்படுத்துகின்றன. இயேசுவே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறார்.

யோவான் நற்செய்தியின் பதினான்காம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினேழாம் அதிகாரம் வரை, கிறிஸ்து தம்முடைய பிதாவினிடத்திற்குச் செல்ல அவர்களை விட்டு நீங்கும்போது, சீஷர்கள் எவ்வாறு പ്രതികரிப்பார்கள் என்ற கேள்வி மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. அவர் திரும்பி வருவேன் என்று வாக்குறுதி அளிக்கிறார்; மேலும், விரைவில் வரவிருந்த அந்த நெருக்கடி ஆழமான ஏமாற்றத்தை உண்டாக்கும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார் (ஆனால் சீஷர்கள் அறியவில்லை). அந்த நான்கு அதிகாரங்களின் உட்பொருளில், பரிசுத்த ஆவியானவர் “ஆறுதலாளர்” என அடையாளப்படுத்தப்பட்டும் வரையறுக்கப்பட்டும் இருக்கிறார். யோவான் நற்செய்தியில் பரிசுத்த ஆவியானவர் நான்கு முறை “ஆறுதலாளர்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்; முதலாவது யோவானில் ஒருமுறையும் அவ்வாறே காணப்படுகிறார்; ஆனால் அங்கே அந்தச் சொல் “பரிந்துரையாளர்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. புதிய ஏற்பாட்டில் வேறு எங்கும் அது காணப்படுவதில்லை.

பழைய ஏற்பாட்டில், பிரசங்கி 4:1-லும் புலம்பல் 1:9 மற்றும் 1:16-லும் “ஆறுதல்காரன்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட ஒரு எபிரேயச் சொல் உள்ளது. அந்த மூன்று குறிப்புகளும் ஒடுக்குவோர் தேவனுடைய ஜனங்களை ஒடுக்கியிருக்கிறார்கள் என்பதையும், அவர்கள் தங்களைச் சூழ்ந்திருக்கும் வேதனையிலும் ஏமாற்றத்திலும் தாங்கிச் ஆதரிக்க அவர்களுக்கு ஆறுதல்காரன் எவரும் இல்லை என்பதையும் காட்டுகின்றன.

பரிசுத்த ஆவியானவர் “ஆறுதலாளர்” என அடையாளப்படுத்தப்படுவது, இன்னும் சில மணிநேரங்களில் வரவிருக்கும் மிகுந்த ஏமாற்றத்திற்காக இயேசு தமது சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்த முயலுகின்ற அந்தப் பகுதியில் இடம் பெறுகிறது. அந்தச் சூழலில், தாம் அங்கே இல்லாதிருந்தாலும் பரிசுத்த ஆவியானவர் அவர்களுக்கு ஆறுதலை அளிக்கப் பங்கேற்பவராய் இருப்பார் என்பதை அவர் வலியுறுத்துகிறார். பரிசுத்த ஆவியானவரை ஆறுதலாளரின் சூழலில் அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம், ஆறுதலாளர் நிறைவேற்றப்போகும் கிரியையின் தன்மைகளை இயேசு குறிப்பாக விளக்குகிறார்.

தமது பிரயாணத்தையும் தமது திரும்பிவருதலையும் குறித்து இயேசு மீண்டும் மீண்டும் குறிப்பிட்டிருப்பது, அந்தப் பொருளையே இப்பகுதியின் பிரதான கருப்பொருள்களின் வரிசையில் முதன்மையான இடத்தில் நிறுத்துகிறது.

யோவான் 14:2–4, 18, 19, 28, 16:5–7, 10, 28, 17:11–13 ஆகிய வசனங்கள் பத்து கன்னியருடைய உவமையில் உள்ள தாமதிக்கும் காலத்தை நேரடியாக எடுத்துரைக்கும் வசனங்களாகும். முந்தைய வசனங்களுடன் சேர்த்து, மீளுரைத்தலின் மூலம் தாமதிக்கும் காலத்தை வலியுறுத்துகின்ற பின்வரும் பகுதியும் உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில், “மிகுந்த முக்கியத்துவமில்லாதவற்றை ஆண்டவர் மீண்டும் மீண்டும் கூறுவதில்லை.”

பதினான்காம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினேழாம் அதிகாரம் வரை உள்ள குறைந்தது இருபத்தொன்று வசனங்கள், கிறிஸ்து திரும்பிவருவதற்காக சீஷர்கள் காத்திருக்க வேண்டிய காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்துகின்றன. அந்த காலப்பகுதி கிறிஸ்துவின் மரணத்தில் தொடங்கி, அவர் தம் பிதாவிடமிருந்து திரும்பிவரும்வரை தொடரும். அவர் திரும்பிவருவதற்காக அவர்கள் காத்திருக்க வேண்டிய அந்த நேரம், பத்து கன்னியரின் உவமையில் கூறப்பட்ட தாமதிக்கும் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. எம்மாவுக்குப் போன சீஷர்களைப் பற்றிய லூக்காவின் விவரிப்பைப் போலவே, சிலுவையால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றம், முதல் ஏமாற்றத்திற்குப் பின்தொடரும் தாமதிக்கும் காலத்தின் ஆரம்பத்தை தீர்க்கதரிசனரீதியாக முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது.

வேதாகமத்தின் முதல் புத்தகத்தின் முதல் பகுதியில் நாம் சிருஷ்டிப்பின் வரலாற்றைக் காண்கிறோம்; அங்கே பரலோக முத்துவகையினரான மூன்று நபர்களையும் நாம் அறிகிறோம். வேதாகமத்தின் கடைசி புத்தகத்தின் முதல் பகுதியில் நாம் பரலோக முத்துவகையினரான அந்த மூன்று நபர்களைக் காண்கிறோம். நாம் பரிசீலித்து வரும் இந்த நான்கு அதிகாரங்களிலும் பரலோக முத்துவகையினரான அந்த மூன்று நபர்களைக் காண்கிறோம். இந்த உண்மையை அறிதல், யோவானின் இந்த நான்கு அதிகாரங்களையும் ஆதியாகமம் அதிகாரம் 1 வசனம் 1 முதல் அதிகாரம் 2 வசனம் 3 வரை உள்ள தீர்க்கதரிசன வரிசையின் மேல் அமைத்தும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் 1 வசனங்கள் 1 முதல் 11 வரை உள்ளதின் மேல் அமைத்தும் காண நமக்கு அனுமதிக்கிறது.

அந்தப் பகுதியில், ஒருவர் இயேசுவைக் கண்டிருந்தால், அவர் பிதாவைக் கண்டுள்ளார் என்று இயேசு தோமாவிடம் கூறுகிறார். மேலும், கிறிஸ்துவே தம்முடைய சந்நிதியினால் சீஷர்களை ஆறுதல்படுத்தியவர் என்றும், ஆனால் அவர் பிரிந்து செல்லும்போது, “வேறொருவரை” “ஆறுதல்காரராக” அனுப்புவார் என்றும் அந்தப் பகுதி அடையாளப்படுத்துகிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆறுதல்காரர்; ஆனால் கிறிஸ்துவும் ஆறுதல்காரராக இருந்தார்.

தோமா, பரலோகத் திரயத்தின் உறவைச் சார்ந்த சாட்சியை ஏற்க மறுக்கும் அட்வென்டிசத்தில் உள்ளவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அத்தகையோர் அந்தச் சத்தியத்தை நிலைநிறுத்தும் சாட்சிகளை மீண்டும் மீண்டும் வாசித்திருக்கக்கூடும் என்ற உண்மை இருந்தபோதிலும்.

நாம் இயேசுவைக் கண்டிருந்தால், பிதாவைக் கண்டிருக்கிறோம். இயேசு “ஆறுதலாளர்” ஆவார்; பரிசுத்த ஆவியானவர் “வேறொரு ஆறுதலாளர்” ஆவார். நாம் இயேசுவைக் கண்டிருந்தால், பிதாவையும் கண்டிருக்கிறோம்; ஆறுதலாளரையும் கண்டிருக்கிறோம். வேதாகமத்தில் “ஆறுதலாளர்” என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள ஐந்து இடங்களிலும், அவையெல்லாம் அப்போஸ்தலனாகிய யோவானால் பயன்படுத்தப்பட்டவையே. ஐந்தாவது குறிப்பில், அந்தச் சொல் “பரிந்துரையாளர்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஒருவன் பாவஞ்செய்தாலே, நீதிமானாகிய இயேசு கிறிஸ்து நமக்குப் பரிந்துரைப்பவராய் இருக்கிறார். பரிந்துரைப்பவர் என்பவன் பாவியின் நிமித்தமாக மன்றாடுகிறவராவான். நமக்காகப் பரிந்துரைப்பவராகிய இயேசுவின் கிரியையைப் பவுல் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

இயேசு பாவியின் சார்பாக வாதாடுகிறவர்; அதில் அவர் ஆறுதலாளரும் ஆவார் என்பதும் உட்படும். அதே அதிகாரத்தில், பரிசுத்த ஆவியும் நமக்காக வேண்டிக்கொள்ளுகிறார் என்று பவுல் முன்பே குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இயேசுவும் பரிசுத்த ஆவியும் இருவரும் ஆறுதலாளர் என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர்; ஆகையால், அவர்கள் இருவரும் நமக்காகப் பரிந்துரைத்துச் செயல்படும் வக்கீலர்களாயிருக்கின்றனர். நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிற யோவான் எழுதிய பகுதியிலே பரலோகத் திரயத்தின் மூன்று நபர்களும் அனைவரும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர்; மேலும், இதை வேதாகமத்தின் முதல் புத்தகத்தின் முதல் சாட்சியத்தோடும் வேதாகமத்தின் கடைசி புத்தகத்தின் முதல் சாட்சியத்தோடும் ஒன்றிணைத்துப் பார்க்கும்போது, தேவத்துவத்தின் மூன்று நபர்களின் உறவும் கிரியையும் பற்றிய வெளிச்சம் மேலும் பெரிதாக வெளிப்படுகின்றது.

பரலோக மூவரின் செயலும் உறவுமாகியவற்றின் மேல் சேர்க்கப்பட்ட ஒளியைத் தாண்டியும், அந்தப் பகுதிக்குள் பரலோக மூவர் அடையாளப்படுத்தப்படுவது, இந்த நான்கு அதிகாரங்களும் இப்போது யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் முத்திரைத் திறக்கப்பட்டுவரும் செய்தியுடன் ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டியவைகளாக இருக்கின்றன என்பதற்கான ஒரு சாட்சியை அளிக்கிறது.

எம்மாவுக்குப் பயணித்த சீஷர்களின் வரலாற்றிலுள்ள சாட்சி, சிலுவையைத் தொடர்ந்து வந்த ஏமாற்றமும் தாமதக் காலங்களும் முதல் ஏமாற்றத்தைத் தொடர்ந்து வரும் ஏமாற்றமும் தாமதக் காலமும் என்பதைக் குறித்துணர்த்தும் மூன்று சாட்சிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாறு முதல் ஏமாற்றத்தின் சூழ்நிலைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதை நிலைநிறுத்தும் மற்றொரு சாட்சியும் உள்ளது.

தேவனுடைய வார்த்தையில் குறிப்பிடப்படும் முதல் சத்தியமாகிய படைப்புக் கதையின் இறுதி வசனம் மூன்று வார்த்தைகளால் முடிவடைகிறது; அந்த வார்த்தைகளில் ஒவ்வொன்றும் “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்கும் மூன்று எழுத்துகளில் ஒன்றினால் தொடங்குகின்றன; மேலும் அவை சரியான வரிசையிலேயே அமைந்துள்ளன. ஆதியாகமத்தில் உள்ள படைப்புக் கதை “ஆரம்பத்தில்” என்ற வார்த்தைகளால் தொடங்குகிறது; அது “தேவன் சிருஷ்டித்தும் உண்டாக்கியும்” என்ற மூன்று வார்த்தைகளால் முடிவடைகிறது.

அந்த மூன்று சொற்களின் முதல் எழுத்துகள் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டபோது “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்குகின்றன. சிருஷ்டியின் வரலாறு “ஆரம்பத்தில்” என்ற சொல்லால் தொடங்கி, ஆல்பா மற்றும் ஓமேகாவைக் குறிக்கும் எழுத்துகளால் அடையாளமாகச் சுட்டிக்காட்டப்படும் சொல்லால் முடிவடைகிறது. அதுபோலவே, வேதாகமத்தின் கடைசி புத்தகத்தின் தொடக்கப் பகுதியில், இயேசு இருமுறை ஆல்பா மற்றும் ஓமேகா, ஆரம்பமும் முடிவும், முதலும் கடைசியுமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார். ஆல்பா மற்றும் ஓமேகாவைக் குறிக்கும் அந்த மூன்று எழுத்துகள், யோவானில் உள்ள அந்தப் பகுதி ஆதியாகமத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள தீர்க்கதரிசன வரியுடனும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள தீர்க்கதரிசன வரியுடனும் ஒன்றுசேர்த்துப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதற்கான இன்னொரு சாட்சியத்தையும் வழங்குகின்றன. அந்தச் சாட்சி ஆறுதல்காரரின் பணியின் விளக்கத்திற்குள் அறியப்படுகிறது. ஆறுதல்காரரின் பணி, அதே மூன்று எபிரெய எழுத்துகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்று-அடுக்கு பணியாகும். ஆல்பா மற்றும் ஓமேகாவின் கையொப்பம், கிருபைக்காலம் முடிவுறும் முன் முத்திரை நீக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் செய்தியின் சூழலில் இந்த நான்கு அதிகாரங்களையும் நாம் அமைத்துப் புரிந்துகொள்ள அனுமதிக்கிறது.

ஏழு இடிமுழக்கங்கள், அவருடைய மகிமையால் பூமியை ஒளியூட்டுவதற்காக இறங்கும் ஒரு தூதனின் இறங்குதலின் வழிக்குறியுடன் தொடங்கும், குறிப்பிட்ட நான்கு வழிக்குறிகளையும் (காலத்தின் புள்ளிகள்) மற்றும் குறிப்பிட்ட மூன்று காலக்கட்டங்களையும் குறிக்கின்றன. அந்த வழிக்குறி காலத்தின் ஒரு புள்ளியாக இருந்தது. இரண்டாவது வழிக்குறி (காலத்தின் புள்ளி) முதல் ஏமாற்றமாகும்; அது தாமதகாலத்தின் காலக்கட்டத்தை ஆரம்பிக்கச் செய்கிறது. தாமதகாலம் மூன்றாவது வழிக்குறிக்குக் (காலத்தின் புள்ளி) வழிநடத்துகிறது; அங்கே ஒரு சத்தியம் முத்திரைநீக்கப்படுகிறது, அதனால் ஒரு இயக்கம் உருவாகிறது. அந்த இயக்கம், நியாயத்தீர்ப்பாகக் குறிக்கப்படும் நான்காவது வழிக்குறியில் (காலத்தின் புள்ளி) நிறைவடைகிறது. அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் மூன்று காலக்கட்டங்களும் ஒவ்வொன்றாக ஒரு இடிமுழக்கத்தைக் குறிக்கின்றன; மொத்தம் ஏழு இடிமுழக்கங்கள் ஆகின்றன. அவை நான்கு-மூன்று இணைப்பையும் குறிக்கின்றன.

முன்னைய கட்டுரைகளில், ஏழு சபைகள், ஏழு முத்திரைகள், மற்றும் ஏழு எக்காளங்கள் பற்றிய முன்னோடி புரிதல் ஒரு ‘நான்கு–மூன்று இணைப்பை’ அங்கீகரிப்பதை நாம் அடையாளம் காட்டியுள்ளோம். முதல் நான்கு சபைகளும், முத்திரைகளும், எக்காளங்களும், கடைசி மூன்று சபைகள், முத்திரைகள், மற்றும் எக்காளங்களிலிருந்து வேறுபட்டவையாக உள்ளன. ஏழு இடிமுழக்கங்கள் நான்கு வழிக்குறிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஆனால் அந்த நான்கு வழிக்குறிகளுக்குள் மூன்று காலப்பகுதிகள் உள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசுவாசப்புத்தகத்தில் ‘நான்கும் மூன்றும்’ என்ற தெய்வீக இணைப்பு மூன்று சாட்சிகளின் (சபைகள், முத்திரைகள், மற்றும் எக்காளங்கள்) மேல் நிறுவப்பட்டுள்ளது; மேலும் அந்த சாட்சிகள் வெளிப்படுத்தின விசுவாசப்புத்தகத்தின் ஏழு இடிமுழக்கங்களிலுள்ள ‘நான்கு–மூன்று’ இணைப்பின் செல்லுபடியாக்கத்திற்குச் சாட்சியமளிக்கின்றன.

ஆயினும், ஏழு இடிமுழக்கங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றுக் கோட்டிற்குள், மறைக்கப்பட்டதாயும் தனித்துவமாயும் இருக்கும் இன்னொரு தீர்க்கதரிசனக் கோடு உட்பொதிந்துள்ளது; அது, ஏழு இடிமுழக்கங்கள் என்ற சின்னம் சுட்டிக்காட்டுவதிலிருந்து வேறுபட்ட மூன்று அடையாளக்கற்களை உடையதாகும். ஆகையால், இப்போது முத்திரைநீக்கப்பட்டுவரும் அந்த மறைக்கப்பட்ட வரலாறுடன் ஏழு இடிமுழக்கங்களின் தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பை நாம் ஆராயும்போது, ஏழு இடிமுழக்கங்கள் நான்கு அடையாளக்கற்களை (காலப்புள்ளிகளை) முன்வைக்கின்றன என்றும், மறைக்கப்பட்ட வரலாறு மூன்று அடையாளக்கற்களை (காலப்புள்ளிகளை) முன்வைக்கிறது என்றும் நாம் காண்கிறோம். சபைகள், முத்திரைகள், எக்காளங்கள், மற்றும் இடிமுழக்கங்கள் போலவே, மறைக்கப்பட்ட வரலாறும் ஏழு இடிமுழக்கங்களின் நான்கு அடையாளக்கற்களோடு இணைக்கப்பட்ட மூன்று அடையாளக்கற்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. மறைக்கப்பட்ட வரலாறும் மூன்று-நான்கு இணைப்பைக் கொண்டுள்ளது.

ஏழு இடிமுழக்கங்களுக்குள் பொதிந்திருக்கும் மறைவான வரலாற்றில், ஒவ்வொன்றும் ஒரு ‘காலப்புள்ளி’யாகிய மூன்று தனித்துவமான வழிக்குறிகள் உள்ளன; அவற்றில் முதல் மற்றும் கடைசி ஆகிய அந்த மூன்று வழிக்குறிகள் ஒரு ஏமாற்றத்தைக் குறிக்கின்றன. முதல் மற்றும் இரண்டாம் வழிக்குறிகளுக்கிடையில் ஒரு தனித்துவமான ‘காலஅவகாசம்’ உள்ளது; மேலும் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் காலப்புள்ளிகளுக்கிடையிலும் ஒரு தனித்துவமான ‘காலஅவகாசம்’ உள்ளது. “ஏமாற்றம்” என்ற சொல், தவறவிட்ட நியமனம் என்ற கருத்திலிருந்து உருவாகியது; அதன் வரையறையிலேயே ஒரு காலப்புள்ளி என்ற வலியுறுத்தலை உட்கொண்டிருக்கிறது. நள்ளிரவும் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரமாகும். இந்த மறைவான வரலாறு, இரண்டு காலஅவகாசங்களால் பிரிக்கப்பட்ட மூன்று காலப்புள்ளிகளால் சித்தரிக்கப்படுகிறது; அதாவது தாமதக் காலமும் ஏழாம் மாத இயக்கமும் ஆகும்.

மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் முதல் வழிக்குறி ஒரு ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; கடைசி வழிக்குறியும் அதேபோல ஒரு ஏமாற்றத்தையே அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகையால், முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து கடைசி ஏமாற்றம் வரை, எல்லா சீர்திருத்த வரிகளுக்கும் இருப்பதுபோல அதே மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு மறைக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வரி உள்ளது. மேலும், “சத்தியம்” என்பதைக் உருவாக்கும் மூன்று எழுத்துகள், ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி ஏமாற்றத்திலேயே முடியும் அந்த மூன்று வழிக்குறிகளுக்குச் சேர்ந்திருப்பதால், அது ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் எனும் முத்திரையையும் உடையதாக இருக்கிறது. ஏழு இடிமுழக்கங்களுக்குள் உள்ள அந்த மறைக்கப்பட்ட வரலாறே, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தற்போது முத்திரைநீக்கி வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் சத்தியமாகும்.

நாம் பரிசீலித்து வரும் யோவானின் பகுதி, முந்தைய அதிகாரத்தில் கடைசி இராப்போஜனத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது; இதன் மூலம், இந்த நான்கு அதிகாரங்களின் செய்தி உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டியதென்று வலியுறுத்தப்படுகிறது. அந்த நான்கு அதிகாரங்களும் கெத்சேமனேக்குச் செல்லும் நடையுடன் முடிவடைகின்றன. சிலுவையின் நெருக்கடி ஆரம்பமாகும் வரையிலான, அந்த உண்டுகொள்ளுதலிலிருந்து நகரும் இயக்கத்தின் உள்ளே இவ்வரலாற்றுக் குறிப்புகள் நிகழ்கின்றன. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, இந்த நான்கு அதிகாரங்களின் சூழல், நியாயத்தீர்ப்புக்கு முன்பாக உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய கடைசி செய்தியை வரையறுக்கிறது. நியாயத்தீர்ப்பு முடிவுற வழிநடத்தும் செய்தி, நியாயத்தீர்ப்பு முடிவுறுவதற்கு முன்பாகவே வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தில் முத்திரை நீக்கப்படும் செய்தியாகும்.

சீஷர்களும் இயேசுவும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் அந்த நிலையிலிருக்கிறார்கள்; அங்கு அவர்கள் தாமதிக்கும் காலத்தைப் பற்றிய அறிவுறுத்தலைப் பெறுகின்றனர். மில்லரைட் வரலாற்றில், நள்ளிரவு கூக்குரலின் செய்தியைப் பற்றிய புரிதலை உண்டாக்கும்படிக்கு கர்த்தர் தமது கரத்தை அகற்றினார்; ஆனால் சாமுவேல் ஸ்னோவின் செய்தியை உருவாக்கிய அதே புரிதல், அவர்கள் பத்து கன்னியரின் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் மில்லரைட்களுக்கு அறிவித்தது. சீஷர்கள் இப்பொழுதுதான் இறுதி இராப்போஜனத்தை உண்டிருந்தார்கள்; அவர்கள் அந்தச் செய்தியை உள்ளீர்த்துக்கொண்டிருக்கையில், கிறிஸ்து யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களில் தாமதிக்கும் காலத்தை விளக்கினார்.

சாமுவேல் ஸ்னோவின் புரிதலை, இறுதியில் “நள்ளிரவு கூக்குரல்” செய்தியாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட இறுதி புரிதலை வளர்த்தெடுத்த கட்டுரைகளின் ஒரு தொடராக ஆவணப்படுத்தலாம். அவரது செய்தி வளர்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தபோது, அவர் அந்தச் செய்தியை முகாம் கூட்டங்களின் ஒரு தொடரிலும் முன்வைத்தார். அந்த முகாம் கூட்டங்களுக்கு வழிநடத்திய கட்டுரைகளின் தொடர், இறுதியில் ஆறு நாட்கள் நீடித்த எக்செடர் முகாம் கூட்டத்திற்கே அவரை கொண்டு வந்தது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, “நள்ளிரவு கூக்குரல்” செய்தி ஒரு காலப்பகுதிக்குள் படிப்படியாக வளர்ச்சியடைகிறது. யோவானில் உள்ள அந்த நான்கு அதிகாரங்களும், அந்தச் செய்தி வளர்ச்சியடையும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலேயே நிகழ்கின்றன.

யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களில் பரிசுத்த ஆவியின் கிரியை மூன்று படிகளாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது: பாவம், நீதிமை, மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு குறித்து உணர்த்துதல். இந்த மூன்று படிகளும் ஏழு இடிகளுக்குள் உட்பொதிந்திருக்கும் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் மூன்று அடையாளக் குறிகளுமாகும்.

மில்லரைட் வரலாற்றில், நடுராத்திரி முழக்கத்தின் வேளையில் தாமதகாலத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர இயேசு திரும்பி வரவில்லை. அவர் தமது கையை விலக்கி, பரிசுத்த ஆவியை ஊற்றினார் அல்லது அனுப்பினார். ஆறுதலாளராகக் குறிக்கப்பட்ட பரிசுத்த ஆவி, ஏமாற்றத்தை அகற்றுவதற்காக வந்தார். தோல்வியுற்ற ஒரு முன்னறிவிப்பினால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தினால் குழப்பமடைந்திருந்தபோதிலும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தவர்களுக்கு ஆறுதலை வழங்குவதற்காக அவர் வந்தார்.

முன்னதாக நாம் சுட்டிக்காட்டியதுபோல், அப்போஸ்தலனான யோவான், எசேக்கியேல், மற்றும் எரேமியா ஆகியோர் அனைவரும் வாயில் தேன்போல் இனிய சிறு புத்தகத்தை உண்ணுகிறவர்களாகச் சித்திரிக்கப்படுகிறார்கள். இந்த மூன்று தீர்க்கதரிசிகளுக்கிடையில் ஒரு நோக்கமுள்ள வேறுபாடு உண்டு; அது பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாமல் விடப்படுகிறது.

சிறிய புத்தகத்தை உண்டவர்களையும், தேவனுடைய விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போன சபைக்குக் கொண்டு செல்ல அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட செய்தியையும் விளக்குவதற்காக எசேக்கியேல் பயன்படுத்தப்படுகிறார். உண்ணப்பட்ட அந்தப் புத்தகம் பின்னர் நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய வேலையை அடையாளப்படுத்துகிறது என்பதை எசேக்கியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அவர், முன்னாள் தேவனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அவருடைய செய்தியே, முன்னாள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களை அக்கினிக்காக நியமிக்கப்பட்ட கட்டுகளாகக் கட்டிப்பிணைக்கிறது. யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களில் இயேசு, எசேக்கியேலின் வேலையின் நோக்கத்தை அடையாளப்படுத்துகிறார்.

எசேக்கியேல் புத்தகத்தை உண்டபோது தொடங்கிய அவருடைய பணி, நிராகரிக்கப்படும் ஒரு செய்தியின் அறிவிப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனால் அந்த நிராகரிப்பே அவர்கள் தேவனை வெறுக்கிறார்கள் என்பதற்கும், அவர்களின் சோதனைக்காலப் பாத்திரத்தை முற்றிலும் நிரப்பிவிட்டார்கள் என்பதற்கும் சாட்சியாகும்.

எசேக்கியேலின் பணி, முன்னைய உடன்படிக்கையின் ஜனங்களுக்கு விரோதமான சாட்சியாக இருந்தது; அதுபோலவே, குறுக்குவாதம் செய்த யூதர்களிடையே கிறிஸ்துவும் இருந்தார். ஆகையால், எசேக்கியேலின் செய்தி, முன்னைய உடன்படிக்கையின் ஜனங்களை அழிவின் அக்கினிக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட களைகளாக ஒரு கட்டாகக் கட்டிப்போடும் இறுதியான எச்சரிக்கைச் செய்தியாகும்.

கையில் ஒரு சிறிய புத்தகத்துடன் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கிவருவதால் குறிக்கப்படும் பணி, அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை உண்ணுவதிலேயே ஆரம்பமாகிறது. முதல் தூதனின் வரலாற்றில் அது 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று நிகழ்ந்தது; மூன்றாம் தூதனின் வரலாற்றில் அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று நிகழ்ந்தது. இந்த இரு தேதிகளும் முறையே இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் அல்லது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனங்களின் நிறைவேறுதல்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அதனால்தான் இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் எசாயா, பிலதெல்பியருக்கும் லவோதிக்கேயருக்கும் உரிய தரிசனப் பள்ளத்தாக்கின் நெருக்கடியை விவரிக்கும் போது, 1840-இல் புராட்டஸ்டண்டத்தின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களாக இருந்த லவோதிக்கேயரும், 2001-இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களாக இருந்த அட்வென்டிஸ்டுகளும் “வில்லாளர்களால் கட்டப்பட்டார்கள்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் வில்லாளர்கள் இஸ்லாமையே குறிக்கின்றனர்; 1840-லும் 2001-லும் இஸ்லாமைப் பற்றிய தரிசனம் நிறைவேறியபோது, முன்பு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்கள், எசேக்கியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறோரால் முன்வைக்கப்பட்ட இஸ்லாமைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தை நிராகரித்தார்கள். அங்கேயும் அப்போதேயும் அவர்கள் களைகளாகக் கட்டப்பட்டார்கள். எசேக்கியேலின் பணி, “அவர்களின் பாவத்தை” மூடிக்கொண்டிருந்த “மூடியை” அகற்றுவதாயிருந்தது; அந்தப் பாவம், தேவன்மேலான பகைமையாக இயேசுவால் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

பூமியைத் தமது மகிமையினால் ஒளிரச்செய்ய வேண்டிய வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கியபோது புத்தகத்தை உண்டவர்களை எரேமியா பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; ஆனால் அவர்கள் 1843 ஆம் ஆண்டின் தோல்வியுற்ற முன்னறிவிப்பினால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தை அனுபவித்தார்கள். தேவன் பொய்யுரைத்தாரோ என்று எரேமியா தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஆராய்கிறார். அந்தக் குறிப்பு எரேமியாவை ஹபக்கூக் இரண்டுடன் இணைக்கிறது.

இனிமையையும் கசப்பான ஏமாற்றத்தையும் அனுபவித்தவர்களைச் சின்னமாகக் காட்டுவதற்காக யோவான் பயன்படுத்தப்பட்டார்; அவர்கள் ஆகஸ்ட் 11, 1840 முதல் அக்டோபர் 22, 1844 வரை உள்ள முழு வரலாற்றையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர்.

ஆகஸ்ட் 11, 1840 மற்றும் செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று தூதன் இறங்கியபோது ஆரம்பிக்கப்பட்ட, முன்னாள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களை முடிவுறுத்திக் கட்டிப்போடும் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை முன்னிறுத்தும் பணியை எசேக்கியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

எரேமியா ஆகஸ்ட் 11, 1840 முதல் நடுநிசி கூக்குரலுக்கு முன்புவரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கின்றார்.

எரேமியா நம்முடைய தற்போதைய வரலாறையும் செய்தியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். தற்போதைய செய்தி என்பது நடுஇரவு முழக்கத்தின் செய்தியாகும்; அது படிப்படியாக விரிவடைந்து கொண்டிருக்கிறது. அதாவது, எரேமியாவால் பிரதிநிதிக்கப்படும் தேவனுடைய ஜனங்கள், தங்களுடைய “வேதனை” “நித்தியமானது” என்றும், தங்களுடைய “காயம் குணமடையாதது” என்றும்—ஒருபோதும் சுகமாகாத காயம் என்றும்—எண்ணி, “கோபம்” கொண்டு “நிறைக்கப்பட்ட” அந்த நிலையில் இது நிகழ்கிறது. அவர்கள் “பரிகாசக்காரரின் சபையிலிருந்து” பிரிந்துபோயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் முதலில் புத்தகத்தை உண்டபோது அது தங்கள் “இருதயத்தின் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும்” ஆனிருந்த காலத்தில் இருந்ததுபோல் இனி அவர்கள் “மகிழ்கிறதில்லை.”

ஆனால் அந்த நிலையில் இருப்போருக்காக ஆலோசனை உண்டு. “நீ திரும்பினால்” என்றும், மேலும் “விலையுயர்ந்ததை அற்பமானதிலிருந்து பிரித்தெடுத்தால்” என்றும், அப்பொழுது தேவன் அவர்களிடத்தில் திரும்புவார். அந்த வசனத்தில் எபிரேய மொழியில் “நான் உன்னை மீண்டும் கொண்டுவருவேன்” என்பதன் பொருள், அவர்கள் அவரிடத்தில் திரும்பினால் தேவன் அவர்களிடத்தில் திரும்புவார் என்பதாகும்.

அவர்கள் தேவனிடத்தில் நெருங்கிவந்தால், அவர் அவர்களிடத்தில் நெருங்கிவருவார். அவர்கள் இக்காரியங்களைச் செய்தால், அப்பொழுது அவர்கள் கர்த்தரின் “முன்பாக நிற்பார்கள்”; மேலும் அவர்கள் தேவனுடைய “வாயாக” இருப்பார்கள். இதற்கும் மேலாக, “துன்மார்க்கருக்கெதிராக” அவர் தமது ஜனங்களை “அரணிட்ட வெண்கலச் சுவராக” ஆக்குவார் என்று எரேமியாவுக்கு (எங்களுக்கு) அவர் போதிக்கிறார்; அதன் பின்னர், “பயங்கரமானவர்கள்” எரேமியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்களுக்கெதிராகப் போர் கொண்டுவருவார்கள். “துன்மார்க்கர்” என்பது மத்தேயுவின் புத்தியில்லாத கன்னியரைப் பற்றிய தானியேலின் பிரதிநிதித்துவமாகும். “பயங்கரமானவர்கள்” என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின்போது நிகழும் நவீன பாபிலோனின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மூன்று தீர்க்கதரிசிகளின் சாட்சிகளும் ஒரே வரலாற்றையே நோக்கிப் பேசுகின்றன; ஆனால் அவை அந்த ஒரே வரலாற்றின் மூன்று வேறுபட்ட அம்சங்களை உரையாடுகின்றன. எரேமியா, முதல் ஏமாற்றத்தைக் இப்போதுதான் அனுபவித்திருக்கிறவர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; ஆனால் அவர்கள் இன்னும் நடுநிசி முழக்கத்தின் வழிக்குறியை எட்டவில்லை. 2020 ஜூலை 18 முதல் நாம் இருந்துவருவது இதுவே. கேள்வி என்னவெனில், நாம் திரும்புவோமா என்பதே. நாம் திரும்பினால், ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு நாகமாக “பேசும்” அதே காலத்தில், நாம் கர்த்தருக்காக “பேசுவோம்.”

எரேமியா விளக்கிக் காட்டும் வரலாறு நமது தற்போதைய வரலாறே ஆகும்; மேலும் அது ஏழு இடிகளுக்குள் மறைக்கப்பட்டுள்ள மூன்று மறைந்த வழிக்குறிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாறும் ஆகும். யோவானில் உள்ள அந்தப் பகுதி தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் வரலாறும் இதுவே; ஏனெனில் யோவானில் உள்ள அந்த நான்கு அதிகாரங்களின் வலியுறுத்தல், தான் பொய்யை விசுவாசித்தானோ என்றும், மிக இனிமையாகச் சுவைத்த அந்தச் செய்தி உண்மையில் வற்றிப்போன நீர்களாயிருந்ததோ என்றும் கேள்வியெழுப்பும் எரேமியாவைத் தேற்றுவதில் பரிசுத்த ஆவியின் கிரியையேயாகும்.

ஆகையால், எரேமியா செப்டம்பர் 11, 2001 முதல் ஜூலை 18, 2020 வரையிலான வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அதன் பின்பு, அடையாளார்த்தமான மூன்றரை நாட்களால் சித்தரிக்கப்படும் தாமதிக்கும் காலம் தொடங்கியது. நான் “அடையாளார்த்தமான” என்று கூறும்போது, காலத்தை முன்கூட்டியே அறிவிக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசனக் கணிப்பைக் குறிப்பதில்லை. என் கருத்து என்னவென்றால், ஜூலை 18, 2020 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட இரண்டு சாட்சிகள், அதாவது வேதாகமமும் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியும், கொல்லப்பட்டார்கள்; அவர்களுடைய சடலங்கள் மூன்றரை நாட்கள் வீதியில் விடப்பட்டிருந்தன.

எரேமியாவின் நிலையால் வெளிப்படுத்தப்படும் சாட்சியம், ஏமாற்றத்திற்குப் பின்பும், ஆனால் நடு இரவின் கூக்குரலுக்கு முன்பும் அமைந்துள்ளது. நடு இரவின் கூக்குரலின் செய்தியின் குரலாக இருக்க முடிவதற்கு முன், எரேமியா திரும்ப வேண்டியிருந்தது. இதுவே இன்று நம்முடைய நிலை. நாம் பரிசீலித்து வரும் யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணியும் இதுவே; மேலும், ஏழு இடிமுழக்கங்களுக்குள் மறைந்திருக்கிற வரலாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாறும் இதுவே.

யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களைக் கொண்ட சாட்சியத்தில் “ஆறுதல்காரர்” உடன் தொடர்புடைய ஒளியை நாம் கருதினால், அந்த விவரணம் 2020 ஜூலை 18, ஏமாற்றமும் தாமதக் காலமும், முத்திரை நீக்கப்பட்ட நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தியும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பும் பற்றியது என்பதை உணருவதற்குப் பரிபூரணமான ஆதாரங்களை நாம் காண்கிறோம். அந்த அதிகாரங்கள், மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பின் மேல் கட்டியெழுப்பப்படுகின்றன.

விரைவில் வரவிருக்கும் நெருக்கடியில் நாம் தேவனுடைய வாயாக இருக்க வேண்டுமெனில், இப்போது நமது பணி “அற்பத்திலிருந்து விலையுயர்ந்ததைப் பிரித்தெடுத்தல்” ஆகும்; அல்லது யாக்கோபு அதே பணியை அடையாளப்படுத்துகிறபடி, நாம் “உங்கள் கைகளைச் சுத்திகரியுங்கள், பாவிகளே; இருமனத்தாரே, உங்கள் இருதயங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்துங்கள். துன்பப்படுங்கள், துக்கியுங்கள், அழுங்கள்; உங்கள் சிரிப்பு துக்கமாகவும், உங்கள் சந்தோஷம் கனமாகவும் மாறட்டும். கர்த்தருடைய சந்நிதியில் உங்களைத் தாழ்த்துங்கள்; அப்பொழுது அவர் உங்களை உயர்த்துவார்” என்று, மிக அண்மைய எதிர்காலத்தில் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்காக.

இந்த அடுத்தக் கட்டுரையில் இந்த நான்கு அதிகாரங்களைக் குறித்த எங்கள் பரிசீலனையை முடிவுக்கு கொண்டு வருவோம்.