And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:20.

దేవుడు ఆ బాలునితో ఉండెను; అతడు పెరిగెను, అరణ్యమందు నివసించెను, ధనుర్ధారి అయెను. ఆదికాండము 21:20.

Ishmael became an archer, which is a symbol of warfare, and a symbol of the executive judgment which is brought against Rome.

ఇష్మాయేలు ధనుర్ధారిగా అయినాడు; ఇది యుద్ధమునకు ఒక ప్రతీకము, అలాగే రోముపై విధింపబడిన తీర్పు అమలుకు కూడ ఒక ప్రతీకము.

The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her: for she hath been proud against the Lord, against the Holy One of Israel. Jeremiah 50:28, 29.

సీయోనులో మన ప్రభువైన దేవుని ప్రతీకారమును, ఆయన ఆలయపు ప్రతీకారమును ప్రకటించుటకై, బాబిలోను దేశమునుండి పారిపోయి తప్పించుకొనిన వారి స్వరం. బాబిలోను మీదకు ధనుర్ధారులను సమాహరింపుడి; విల్లును వంగించువారందరు, దానిని చుట్టుముట్టి శిబిరపడుడి; ఆమెనుండి ఎవరును తప్పించుకోనీయకుడి. ఆమె కార్యమును బట్టి ఆమెకు ప్రతిఫలము చెల్లింపుడి; ఆమె చేసిన సమస్తమునుబట్టి ఆమెకు అట్లే చేయుడి; ఎందుకనగా ఆమె ప్రభువుపైనను, ఇశ్రాయేలుయొక్క పరిశుద్ధునిపైనను అహంకరించియున్నది. యిర్మియా 50:28, 29.

The archers recompense Babylon according to her work, and that recompense begins at the soon-coming Sunday law, with the second voice of Revelation chapter eighteen, when the progressive executive judgment of Babylon begins.

ధనుర్ధారులు బాబిలోనికి ఆమె క్రియ ప్రకారం ప్రతిఫలమిచ్చుదురు, మరియు ఆ ప్రతిఫలము త్వరలో వచ్చుచున్న ఆదివారపు చట్టముతో, ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని రెండవ స్వరముతో కూడి, బాబిలోను మీద దశలవారీ కార్యనిర్వాహక తీర్పు ప్రారంభమగు సమయమున మొదలగును.

And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Revelation 18:4–7.

మరియు నేను పరలోకమునుండి మరియొక స్వరమును విన్నాను; అది చెప్పెను: నా ప్రజలారా, ఆమెనుండి బయటికి రండి, మీరు ఆమె పాపములకు భాగస్వాములకాకుండునట్లు, ఆమెకు విధింపబడిన శిక్షలలో మీరు ఏదియు పొందకుండునట్లు. ఎందుకనగా ఆమె పాపములు పరలోకమువరకు చేరి యున్నవి, దేవుడు ఆమె అక్రమములను జ్ఞాపకము చేసికొన్నాడు. ఆమె మీకు చేసిన ప్రకారమే ఆమెకు ప్రతిఫలమిచ్చుడి; ఆమె క్రియల ప్రమాణమునుబట్టి ఆమెకు రెట్టింపుగా రెట్టింపు చేయుడి; ఆమె నింపిన పాత్రయందు ఆమెకే రెట్టింపుగా నింపుడి. ఆమె తన్నుతాను ఎంతగా మహిమపరచుకొని భోగవంతముగా జీవించెనో, అంతమేర యాతనయును దుఃఖమును ఆమెకు కలుగజేయుడి; ఏలయనగా ఆమె తన హృదయములో చెప్పుచున్నది: నేను రాణిగా కూర్చున్నాను, నేను విధవరాలు కాను, దుఃఖమును నేను ఎన్నడును చూడను. ప్రకటన గ్రంథము 18:4-7.

Ishmael and his mother Hagar had been restrained from inheriting the right of the first born, and were cast out. Thus, jealousy became the prophetic motivation of Islam, and warfare their prophetic occupation. The first mention includes the restraint imposed upon Ishmael and his mother by Sarah, and their “restraint” became a primary prophetic characteristic of Islam throughout God’s Word, and history. Ishmael’s descendants were to be wild men, whose hand was against every man, and their wild attribute is represented by the wild Arabian ass, of the horse family. Thus, the Islamic warfare of the first and second woes, is represented as warriors riding upon angry horses.

ఇష్మాయేలు మరియు అతని తల్లి హాగరు జ్యేష్ఠపుత్రుని హక్కు వారసత్వాన్ని పొందకుండా నిరోధింపబడి, బహిష్కరించబడ్డారు. అట్లుగా, అసూయ ఇస్లాం యొక్క ప్రవచనాత్మక ప్రేరణగా మారి, యుద్ధం వారి ప్రవచనాత్మక వృత్తిగా నిలిచింది. తొలి ప్రస్తావనలో సారా ఇష్మాయేలు మరియు అతని తల్లిపై విధించిన నిరోధం చేర్చబడియున్నది; ఆ “నిరోధం” దేవుని వాక్యమంతటా, చరిత్రంతటా, ఇస్లాం యొక్క ప్రధాన ప్రవచనాత్మక లక్షణమైంది. ఇష్మాయేలు సంతతి కాటుమనుషులై ఉండవలెను; వారి చేయి ప్రతీ మనిషికి విరోధముగా ఉండును; మరియు వారి కాటుతనం గుర్రాల వంశానికి చెందిన అడవి అరేబియా గాడిదచే ప్రతినిధీకరించబడింది. అట్లే, మొదటి మరియు రెండవ శాపాల సందర్భములోని ఇస్లామీయ యుద్ధం కోపోద్రిక్త గుర్రాలపై స్వారీచేసే యోధులచే సంకేతీకరించబడింది.

Islam is the message of the latter rain, and it is only fitting that the three woes represent three specific prophetic lines, for the methodology of the latter rain is “line upon line.” When the prophetic characteristics of the first two lines are brought together, they establish the line of the third woe. All three prophetic lines illustrate the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those three lines represent the period of the pouring out of the latter rain, for the latter rain began to sprinkle when the third Woe arrived on September 11, 2001.

ఇస్లాం అంత్య వర్షమున సందేశము; అంత్య వర్షమున పద్ధతి "రేఖ మీద రేఖ" కావున, మూడు హాయిలు మూడు నిర్దిష్ట ప్రవచన రేఖలను సూచించుట సముచితమే. మొదటి రెండు రేఖల ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు సమీకృతమైనప్పుడు, అవి మూడవ హాయి యొక్క రేఖను స్థాపిస్తాయి. ఈ మూడు ప్రవచన రేఖలన్నియు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిమీద ముద్ర వేయబడే కాలాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి. ఆ మూడు రేఖలు అంత్య వర్షము పోయబడుతున్న కాలాన్ని సూచిస్తాయి; ఎందుకనగా 2001 సెప్టెంబరు 11న మూడవ హాయి వచ్చినప్పుడు అంత్య వర్షము చిమ్ముట ప్రారంభమైంది.

“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

తరువాతి వర్షము దేవుని ప్రజలమీద కురియబోవుచున్నది. బలవంతుడైన ఒక దూత పరలోకమునుండి దిగివరబోవుచున్నాడు, మరియు అతని మహిమచేత సమస్త భూమి ప్రకాశింపబోవుచున్నది. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 21, 1891.

The period of the sealing was also represented by the period that began on August 11, 1840 and ended with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time was also represented in Habakkuk chapter two. The Millerite history fulfilled Habakkuk chapter two, and in so doing it began when the angel descended on August 11, 1840, and it ended when the third angel arrived on October 22, 1844.

ముద్రికరణ కాలం 1840 ఆగస్టు 11న ఆరంభమై, 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూత ఆగమనంతో ముగిసిన కాలం ద్వారా కూడా సూచించబడింది. ఆ కాలవ్యవధి హబక్కూకు గ్రంథం రెండవ అధ్యాయంలోనూ సూచించబడింది. మిల్లరైట్ల చరిత్ర హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయాన్ని నెరవేర్చింది; అలా నెరవేర్చుటలో, అది 1840 ఆగస్టు 11న దూత దిగివచ్చినప్పుడు ప్రారంభమై, 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూత వచ్చినప్పుడు ముగిసింది.

Habakkuk chapter two identifies that at the end of the vision, the vision would “speak.” In verse three of Revelation chapter ten, the angel cried (spoke) with a loud voice, and on October 22, 1844 the same angel swore (spoke) that “time should be no longer.” Habakkuk’s watchman in verse one of chapter two, is located at August 11, 1840, for it is then that the watchmen lift up their voices.

హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయము దర్శనముయొక్క ముగింపునందు ఆ దర్శనమే "మాట్లాడును"ని సూచించుచున్నది. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని మూడవ వచనములో దూత బలమైన స్వరముతో మొఱ్ఱపెట్టెను (మాట్లాడెను), మరియు 1844 అక్టోబరు 22న అదే దూత "ఇక కాలము ఉండకపోవలెనని" ప్రమాణముచేసెను (మాట్లాడెను). హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయములోని మొదటి వచనములోని కాపలాదారు 1840 ఆగస్టు 11న స్థానపరచబడియున్నాడు; ఏలయనగా అప్పుడే కాపలాదారులు తమ స్వరములను ఎత్తుదురు.

In the rebellion of 1888, which Sister White identifies as representing the angel of Revelation eighteen that was to lighten the earth with His glory, the watchmen (Jones and Waggoner) lifted up their “voices” as a trumpet, to show God’s people their transgressions, for their message was the message to Laodicea. On September 11, 2001, which was typified by the history of 1888, the Lord led His last day people back to Jeremiah’s old paths, where the watchmen were not hearkened to. The descent of the angel marks the prophetic arrival of the watchmen.

1888లోని తిరుగుబాటులో—దానిని భూమిని తన మహిమతో ప్రకాశింపజేయవలసిన ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయ దూతను సూచించేదిగా సహోదరి వైట్ గుర్తించింది—కాపలాదారులు (జోన్స్ మరియు వాగ్నర్) దేవుని ప్రజలకు వారి అతిక్రమణలను చూపుటకై తమ ‘స్వరములను’ తూర్యధ్వనిలాగా ఎత్తి వినిపించారు; ఎందుకనగా వారి సందేశము లవోదిక్యకు ఇచ్చిన సందేశమే. 1888 యొక్క చరిత్రచేత ముందుగా ప్రతిరూపింపబడిన 2001 సెప్టెంబర్ 11న, యెహోవా తన అంత్యదిన ప్రజలను యిర్మియా చెప్పిన ‘పాత మార్గముల’వద్దకు తిరిగి నడిపించాడు; అక్కడ కాపలాదారుల వాణి ఆలకింపబడలేదు. ఆ దూత దిగివచ్చుట కాపలాదారుల ప్రవచనాత్మక ఆగమనాన్ని సూచిస్తుంది.

The “voice” that arrived on August 11, 1840, was delivered through the watchmen, and Jeremiah was told that if he would return to his faith and trust in God after his disappointment that he would become God’s mouth. When the vision that had tarried finally arrived on October 22, 1844, it “spoke.” The period of Habakkuk chapter two, which was fulfilled in Millerite history, illustrates the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

1840 ఆగస్టు 11న వచ్చిన ఆ “స్వరం” కాపలాదారుల ద్వారా ప్రకటించబడెను, మరియు యిర్మీయాకు, తన నిరాశ తరువాత తన విశ్వాసమునకు తిరిగి దేవునియందు నమ్మకము ఉంచినయెడల తాను దేవుని నోటిగా నిలుచునని చెప్పబడెను. విలంబించిన దర్శనము 1844 అక్టోబరు 22న ఆఖరికి వచ్చినప్పుడు, అది “పలికెను.” మిల్లరైటు చరిత్రలో నెరవేరిన హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయపు కాలము, నూట నలభై నాలుగు వేలమందిమీద ముద్ర వేయబడుటయొక్క కాలమును చిత్రీకరించుచున్నది.

It is essential, to recognize that August 11, 1840 through to October 22, 1844, illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the period where the latter rain is poured out. It is essential for the latter rain message is to be identified by the methodology of “line upon line.” The special period which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is repeatedly represented in the prophetic lines, and this is so in Habakkuk two, which Sister White directly identifies as being fulfilled in Millerite history. She also repeatedly teaches that Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1844 అక్టోబరు 22 వరకు గల కాలము, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ముద్రింపును చిత్రీకరించుచున్నదని గుర్తించుట అత్యావశ్యకము; ఇదే తుదివాన కుమ్మరింపబడిన కాలమునైయున్నది. తుదివాన సందేశము ‘రేఖపై రేఖ’ అనే విధానముచేత గుర్తింపబడవలెనని గ్రహించుట కూడా అత్యావశ్యకము. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ముద్రింపుగా పేర్కొనబడిన ఆ ప్రత్యేక కాలము ప్రవచన రేఖలలో పునఃపునః ప్రతినిధీకరించబడినది; ఇదే హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయములోను ఉన్నది, దానిని మిల్లరయిట్ చరిత్రలో నెరవేర్చబడినదిగా సోదరి వైట్ ప్రత్యక్షముగా గుర్తించుచున్నారు. అంతేకాక, మిల్లరయిట్ చరిత్ర ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క చరిత్రలో పునరావృతమగునని ఆమె పునఃపునః బోధించుచున్నారు.

“Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.

వారు ద్వితీయాగమన కాలానికి వర్తించునని భావించిన ప్రవచనాలతో అంతర్లీనంగా కలిసినది, వారి అనిశ్చితి మరియు ఉత్కంఠభరిత నిరీక్షణ స్థితికి ప్రత్యేకంగా సరిపడిన ఉపదేశము; అది ప్రస్తుతం వారి గ్రహణశక్తికి చీకటిగా ఉన్న విషయాలు తగిన కాలంలో స్పష్టపరచబడతాయని విశ్వాసములో ఓర్పుగా నిరీక్షించుటకు వారిని ప్రోత్సహించేది.

“Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’

ఈ ప్రవచనములలో హబక్కూకు 2:1–4లోనిది: 'నేను నా కవలమీద నిలిచి, కోటమీద నిలబడి, ఆయన నాతో ఏమి మాటలాడునో, నేను గద్దింపబడినప్పుడు ఏ ఉత్తరమిచ్చెదనో చూడుటకు కాచెదను. అప్పుడు యెహోవా నాతో ప్రత్యుత్తరమిచ్చి, ఇట్లనెను: దర్శనమును వ్రాయుము; దానిని పలకలమీద స్పష్టముగా రాయుము, చదివువాడు పరుగెడునట్లు. ఏలయనగా దర్శనం నిశ్చితకాలమునకై నుండెను; అంతమున అది మాటలాడును, అబద్ధము పలుకదు; అది ఆలస్యమొందినను దాని కొరకు నిరీక్షింపుము, ఏలయనగా అది తప్పక వచ్చును, ఆలస్యపడదు. ఇదిగో, ఎవని ప్రాణము అతనిలో ఉబ్బిపొంగియున్నదో వాడు న్యాయవంతుడు కాడు; అయితే నీతిమంతుడు తన విశ్వాసముచేత బ్రదుకును.'

“As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. . . . The just shall live by his faith.’

1842 నాటికే, ఈ ప్రవచనములోని ‘దృష్టాంతమును వ్రాయుము; దానిని పలకలమీద స్పష్టముగా వ్రాయుము, దానిని చదివువాడు పరుగెత్తునట్లుగా’ అనే ఆదేశము, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథంలోని దర్శనాలను స్పష్టీకరించుటకై ఒక ప్రవచనా పటం సిద్ధం చేయాలనే ఆలోచనను చార్లెస్ ఫిచ్‌లో కలిగించెను. ఈ పటం ప్రచురణను హబక్కూకు గ్రంథములో ఇవ్వబడిన ఆజ్ఞ నెరవేర్పుగా పరిగణించారు. అయితే, అప్పుడు ఎవరూ దృష్టాంతము నెరవేర్పులో ఒక కనబడిన ఆలస్యం—విలంబకాలము—అదే ప్రవచనములోనే ప్రతిపాదించబడినదని గమనించలేదు. నిరాశ అనంతరం, ఈ శాస్త్రవాక్యము అత్యంత ప్రాముఖ్యముగలదై కనిపించింది: ‘దృష్టాంతము నియమితకాలమునకు గాను నుండెను; కానీ అంత్యంలో అది ప్రకటించుచు అబద్ధమాడదు; అది ఆలస్యించినను, దాని కొరకు నిరీక్షించుము; అది తప్పక వచ్చును, ఆలస్యం చేయదు. ... నీతిమంతుడు తన విశ్వాసముచేత బ్రదుకును.’

“A portion of Ezekiel’s prophecy also was a source of strength and comfort to believers: ‘The word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God. . . . The days are at hand, and the effect of every vision. . . . I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged.’ ‘They of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of My words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done.’ Ezekiel 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 391–393.

యెహెజ్కేలు ప్రవచనంలోని ఒక భాగమును కూడ విశ్వాసులకు బలం మరియు సాంత్వనకు మూలమైయుండెను: ‘ప్రభువుయొక్క వాక్యము నాయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను: మానవకుమారుడా, ఇశ్రాయేలు దేశములో మీరు చెప్పుచున్న ఆ సామెత యేది, “దినములు పొడిగింపబడుచున్నవి, ప్రతి దర్శనము విఫలమగుచున్నది” అని? కాబట్టి వారితో ఇట్లనుము: ప్రభువైన దేవుడు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: . . . దినములు సమీపములోనే ఉన్నవి, ప్రతి దర్శనముయొక్క కార్యసిద్ధి కూడ. . . . నేను పలుకుదును, నేను పలుకబోవు వాక్యము నెరవేరును; అది ఇక మరల విలంబింపబడదు.’ ‘ఇశ్రాయేలు యింటివారు చెప్పుచున్నారు, “అతడు చూచుచున్న దర్శనము అనేక దినముల తరువాతికై యున్నది, దూరకాలముల విషయమై అతడు ప్రవచించుచున్నాడు.” కాబట్టి వారితో ఇట్లనుము: ప్రభువైన దేవుడు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు; ఇకపై నా వాక్యములలో ఏదియు విలంబింపబడదు, అయితే నేను పలికిన వాక్యము నెరవేరును.’ యెహెజ్కేలు 12:21-25, 27, 28. ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ, 391-393.

The Millerites not only saw themselves fulfilling the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, but they were also led to see that the history where they were fulfilling these prophecies, was also Ezekiel’s identification of that very same history, where “the effect of every vision,” was to be fulfilled. The line of history that represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled!

మిల్లరైట్లు తాము పది కన్యల ఉపమానమును, హబక్కూకు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయమును నెరవేర్చుచున్నవారమని మాత్రమేగాక, ఈ ప్రవచనములు నెరవేర్చబడుచున్న ఆ చరిత్రయే, ‘ప్రతి దర్శనమునకు పర్యవసానం’ నెరవేరవలసిన అదే చరిత్రయని ఏజీకేలు గుర్తించినదని కూడ వారికి చూపబడెను. నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి ముద్ర వేయబడుటను సూచించే ఆ చరిత్రరేఖయందే ప్రతి దర్శనమునకు పర్యవసానం నెరవేరును!

The lines which represent the period of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand are brought together to establish that prophetic history invariably possess the signature of Alpha and Omega.

చివరి వర్షముని కాలమును మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిమీద ముద్ర వేయబడుటను ప్రతినిధిచేసే ప్రవచన రేఖలు, ప్రవచన చరిత్ర ఎల్లప్పుడును ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యొక్క హస్తాక్షరాన్ని వహించునని స్థాపించుటకై సమీకరించబడుతున్నవి.

Millerite history begins with the voice of the angel of Revelation ten, and ends with the same voice. September 11, 2001 begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, and ends with the second voice of Revelation chapter eighteen. Habakkuk chapter two, begins with the voice of the watchmen, and ends with the voice of Jeremiah’s watchman. The first woe begins with Mohammed, and ends with Mohammed II. The second woe begins with the release of the four angels of Islam and ends with the restraint of Islam.

మిల్లరైట్ చరిత్ర, ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలోని దూతయొక్క స్వరముతో ఆరంభమై, అదే స్వరముతో సమాప్తమగును. 2001 సెప్టెంబరు 11, ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయంలోని మొదటి స్వరముతో ఆరంభమై, అదే అధ్యాయంలోని రెండవ స్వరముతో సమాప్తమగును. హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం కావలిగాళ్ల స్వరముతో ఆరంభమై, యిర్మీయా యొక్క కావలిగాడి స్వరముతో సమాప్తమగును. మొదటి శ్రమ ముహమ్మద్‌తో ఆరంభమై, ముహమ్మద్ ద్వితీయుడితో సమాప్తమగును. రెండవ శ్రమ ఇస్లాం యొక్క నాలుగు దూతల విడుదలతో ఆరంభమై, ఇస్లాం యొక్క నిరోధముతో సమాప్తమగును.

The methodology that is the latter rain is Isaiah’s “line upon line” methodology, and the lines that are brought together to identify and establish the message of the latter rain invariably contain the signature of Alpha and Omega. The first woe of Revelation chapter nine, begins with Mohammed and ends with Mohammed II. The period is divided into two types of warfare, the first being disorganized attacks upon Rome that began in earnest with Abubakar, and then a period of one hundred and fifty years where the first organized warfare of Islam was accomplished.

అంత్య వర్షమనే విధానము యెషయా యొక్క 'రేఖపై రేఖ' విధానమే; మరియు అంత్య వర్ష సందేశాన్ని నిర్ధారించి స్థాపించుటకు ఏకత్రపరచబడే ఆ రేఖలు ఎల్లప్పుడును ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా యొక్క సంతకాన్ని కలిగియుంటాయి. ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములోని మొదటి హాయ్, ముహమ్మదుతో ఆరంభమై, ముహమ్మద్ ద్వితీయునితో ముగుస్తుంది. ఆ కాలవ్యవధి యుద్ధముల రెండు విధములుగా విభజించబడింది: మొదటిది రోము మీద జరిగిన అసంఘటిత దాడులు; అవి అబూ బక్ర్‌తో తీవ్రతతో ఆరంభమయ్యాయి; తరువాత నూట యాభై సంవత్సరముల కాలములో ఇస్లాం యొక్క తొలి సంఘటిత యుద్ధం సంపన్నమైంది.

The one hundred and fifty years is represented by the time prophecy of “five months”. The second woe also possesses a time prophecy which is three hundred and ninety-one years and fifteen days. Therefore, since the prophetic structure of the first and second woes identify the ending with the beginning, it contains a division between the sealing, and a specific period of time, The sealing process is represented at the beginning of the history of the first woe, and it is represented at the ending of the second woe.

నూట యాభై సంవత్సరాల కాలం "ఐదు నెలలు" అనే కాల ప్రవచనముచేత సంకేతీకరించబడినది. రెండవ అపాయమునకు కూడా మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరములు మరియు పదిహేను దినములు గల కాల ప్రవచనం కలదు. అందువలన, మొదటి మరియు రెండవ అపాయముల ప్రవచనా నిర్మాణం ముగింపును ఆరంభముతో అనుసంధానించి గుర్తించుచున్నందున, ఈ ప్రవచనా నిర్మాణములో ముద్రీకరణకును ఒక నిర్దిష్ట కాలమునకును మధ్య ఒక విభజన కలదు. ముద్రీకరణ ప్రక్రియ మొదటి అపాయం చరిత్ర ఆరంభమున సంకేతీకరించబడినది, మరియు అది రెండవ అపాయం ముగింపునందు సంకేతీకరించబడినది.

What follows the sealing of verse four, in the first woe, is the “five months” (one hundred and fifty years). The five months is identified twice, once in verse five and again in verse ten. What precedes the sealing process of August 11, 1840 to October 22, 1844 in the second woe is the prophecy of the “hour, day, month, and year” (three hundred and ninety-one years and fifteen days), of verse fifteen. Together in one continuous line the fifth and sixth trumpets begin and end with an illustration of the sealing process.

మొదటి అపాయంలో, నాల్గవ వచనంలోని ముద్రీకరణకు అనుసరించి వచ్చేది ‘ఐదు నెలలు’ (నూట యాభై సంవత్సరములు). ఈ ‘ఐదు నెలలు’ అనే కాలమానం రెండు సార్లు స్పష్టంగా పేర్కొనబడింది—ఒక్కసారి ఐదవ వచనంలోను, మరల పదవ వచనంలోను. రెండవ అపాయంలో, ఆగస్టు 11, 1840 నుండి అక్టోబర్ 22, 1844 వరకు జరిగిన ముద్రీకరణ ప్రక్రియకు పూర్వంగా ఉన్నది, పదిహేనవ వచనంలోని ‘గంట, దినము, నెల, సంవత్సరము’ (మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరములు మరియు పదిహేను దినములు) అనే ప్రవచనం. ఇవి రెండూ కలసి, ఒకటే నిరంతర క్రమంలో, ఐదవ మరియు ఆరవ కాహళములు ముద్రీకరణ ప్రక్రియ యొక్క చిత్రణతో ఆరంభమై అదే దానితో ముగుస్తాయి.

As two lines, applied “line upon line” they identify a beginning and ending marked by Mohammed the first and Mohammed the second. “Line upon line,” they identify two distinct periods in each line, that is produced by each line possessing a time prophecy. In the history of the first woe, Islam was to “hurt” Rome, and in the second woe, it was to “kill” Rome. The first woe was a warfare of spears, swords and arrows, and the second woe introduced gunpowder as the weaponry.

రెండు రేఖలుగా, “రేఖ మీద రేఖ” విధానమునకు అన్వయించినపుడు, అవి ముహమ్మద్ ప్రథముడు మరియు ముహమ్మద్ ద్వితీయుడు సూచించిన ఆరంభమును మరియు ముగింపును గుర్తించును. “రేఖ మీద రేఖ” ప్రకారము, ప్రతి రేఖలో రెండు భిన్న కాలములను అవి నిర్దిష్టపరచును; ప్రతి రేఖకు ఒక కాలప్రవచనం కలిగియుండుటవలన ఆ రెండు కాలాలు ఉద్భవించును. మొదటి శాపముని చరిత్రలో ఇస్లాం రోమును “గాయపరచుట”కు, రెండవ శాపమునందు రోమును “హతముచేయుట”కు నియోజితమైనది. మొదటి శాపము భాళములు, ఖడ్గములు, బాణముల యుద్ధమైయుండెను; రెండవ శాపము ఆయుధసంపత్తిగా తుపాకి పొడిని పరిచయము చేసెను.

“VERSE 10. And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. 11. And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon.

వచనము 10. వారికి వృశ్చికములవంటి తోకలు ఉండెను; వారి తోకలయందు కాట్లు ఉండెను; ఐదు నెలలపాటు మనుష్యులకు హాని చేయుటకు వారికి అధికారము ఉండెను. 11. వారిమీద వారికొక రాజు ఉండెను; అతడు అగాధ కూపమునకు దూతయై యుండెను; హెబ్రీ భాషలో అతని పేరు అబద్దోను, గ్రీకు భాషలో అయితే అతని పేరు అపొల్యోను.

“Thus far, Keith has furnished us with illustrations of the sounding of the first five trumpets. But we must now take leave of him, and proceed to the application of the new feature of the prophecy here introduced; namely, the prophetic periods.

ఇంతవరకు, మొదటి ఐదు కాహళముల నినాదములకు సంబంధించి కీత్ మాకు చిత్రణలను సమకూర్చెను. కాని ఇప్పుడు మనము అతనికి వీడ్కోలు పలికి, ఇక్కడ ప్రవేశపెట్టబడిన ప్రవచనంలోని నూతన అంశముని అన్వయింపుటకు ముందుకు సాగవలెను; అదేనగా, ప్రవచన కాలవ్యవధులు.

“Their Power Was to Hurt Men Five Months.—1. The question arises, What men were they to hurt five months?—Undoubtedly the same they were afterward to slay (see verse 15); ‘The third part of men,’ or third of the Roman empire,—the Greek division of it.

వారికి మనుష్యులకు అయిదు నెలలపాటు హాని చేయుటకై శక్తి కలిగెను.—1. ప్రశ్న ఉద్భవిస్తుంది: అయిదు నెలలపాటు వారు ఏ మనుష్యులకు హాని చేయవలెను?—నిస్సందేహంగా, తరువాత వారు హతముచేయవలసిన వారినే (వచనము 15 చూడండి); ‘మనుష్యుల మూడవ భాగము’, అనగా రోమా సామ్రాజ్యమునకు మూడవ వంతు—అందులోని గ్రీకు విభాగము.

“2. When were they to begin their work of torment? The 11th verse answers the question.

2. వారు తమ యాతన కార్యమును ఎప్పుడు ఆరంభించవలెను? ఆ ప్రశ్నకు పదకొండవ వచనము సమాధానమిచ్చును.

“(1) ‘They had a king over them.’ From the death of Mohammed until near the close of the thirteenth century, the Mohammedans were divided into various factions under several leaders, with no general civil government extending over them all. Near the close of the thirteenth century, Othman founded a government which has since been known as the Ottoman government, or empire, which grew until it extended over all the principal Mohammedan tribes, consolidating them into one grand monarchy.

(1) ‘వారి మీద ఒక రాజు ఉండెను.’ ముహమ్మద్ మరణానంతరం నుండి పదమూడవ శతాబ్దాంతానికి సమీపించే వరకూ, ముహమ్మదీయులు అనేక నాయకుల ఆధీనంలో విభిన్న వర్గాలుగా విభజింపబడి, వారందరినీ ఆవరించిన సమగ్ర పౌర ప్రభుత్వం లేకుండానే ఉన్నారు. పదమూడవ శతాబ్దాంతానికి సమీపంలో, ఉస్మాన్ ఒక ప్రభుత్వాన్ని స్థాపించాడు; అది అప్పటి నుండి ఒట్టోమన్ ప్రభుత్వం, లేదా సామ్రాజ్యము అని ప్రసిద్ధి పొందింది; అది వృద్ధి చెంది, ప్రధాన ముహమ్మదీయ గోత్రాలన్నిటిమీద విస్తరించి, వాటిని ఒక మహత్తర ఏకరాజ్యముగా ఏకీకృతం చేసింది.

“(2) The character of the king. ‘Which is the angel of the bottomless pit.’ An angel signifies a messenger, a minister, either good or bad, and not always a spiritual being. ‘The angel of the bottomless pit,’ or chief minister of the religion which came from thence when it was opened. That religion is Mohammedanism, and the sultan is its chief minister. ‘The Sultan, or grand Seignior, as he is indifferently called, is also Supreme Caliph, or high priest, uniting in his person the highest spiritual dignity with the supreme secular authority.’—World As It Is, p.361.

(2) రాజుయొక్క స్వభావము. 'అతడే అగాధ కూపమునకు దూత.' దూత అనగా సందేశవాహకుడు, శుశ్రూషకుడు; అది సత్కుడై ఉండవచ్చును గాని దుష్టుడై ఉండవచ్చును గాని; అంతేకాని ఎల్లప్పుడును ఆధ్యాత్మిక సత్తా కావలసిన అవసరం లేదు. 'అగాధ కూపమునకు దూత' అనగా, అది తెరవబడినప్పుడు అక్కడనుండి వెలిసిన ధర్మమునకు ప్రధాన అధికారి. ఆ ధర్మము ముహమ్మదీయ మతము; దాని ప్రధాన అధికారి సుల్తాను. 'సుల్తాను (లేదా అతనిని భేదము లేక "గ్రాండ్ సేయిన్యోర్" అని పిలువుదురు) ఆయనే సుప్రీం ఖలీఫా, అనగా మహాయాజకుడు కూడాను; అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక గౌరవపదవిని సర్వోన్నత లౌకిక అధికారముతో తన వ్యక్తిత్వములో ఏకీకరించియున్నాడు.' - World As It Is, పుట 361.

“(3) His name. In Hebrew, ‘Abaddon,’ the destroyer; in Greek, ‘Apollyon,’ one that exterminates, or destroys. Having two different names in two languages, it is evident that the character, rather than the name of the power, is intended to be represented. If so, as expressed in both languages, he is a destroyer. Such has always been the character of the Ottoman government.

(3) అతని పేరు. ఇబ్రీయ భాషలో, 'అబద్దోను,' నాశనకర్త; గ్రీకు భాషలో, 'అపొల్ల్యోను,' నిర్మూలకుడు, లేదా నాశనకర్త. రెండు భాషలలో రెండు భిన్న నామములు కలిగియుండటం వలన, ప్రతినిధీకరింపబడవలెనని ఉద్దేశింపబడినది శక్తి యొక్క నామము గాక దాని స్వభావమనే విషయం స్పష్టమగుచున్నది. అట్లైతే, ఆ రెండు భాషలలో వ్యక్తీకరింపబడినట్లుగా, అతడు నాశనకర్తయే. అట్టి స్వభావమే ఎల్లప్పుడును ఒట్టోమాన్ ప్రభుత్వమునది.

“But when did Othman make his first assault on the Greek empire?—According to Gibbon, Decline and Fall, etc., ‘Othman first entered the territory of Nicomedia on the 27th day of July, 1299.’

కాని, గ్రీకు సామ్రాజ్యంపై ఒథ్మాన్ తన ప్రథమ దాడి ఎప్పుడు చేశాడు?—గిబ్బన్, Decline and Fall ఇత్యాదిలో తెలిపిన ప్రకారం, '1299 సంవత్సరపు జూలై నెల 27వ తేదీన ఒథ్మాన్ ప్రథమంగా నికోమీడియా భూభాగములోనికి ప్రవేశించాడు.'

“The calculations of some writers have gone upon the supposition that the period should begin with the foundation of the Ottoman empire; but this is evidently an error; for they were not only to have a king over them, but were to torment men five months. But the period of torment could not begin before the first attack of the tormentors, which was, as above stated, July 27, 1299.

కొంతమంది రచయితల లెక్కింపులు ఆ కాలం ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య స్థాపనతోనే ప్రారంభమగవలెనని చేసిన ఊహపై ఆధారపడ్డాయి; అయితే ఇది స్పష్టమైన పొరపాటు; ఎందుకంటే వారి మీద ఒక రాజు ఉండవలెననేది మాత్రమేగాక, వారు అయిదు నెలలపాటు మనుష్యులను యాతనపెట్టవలసి యుండెను. అయితే యాతనకాలం యాతనకర్తల తొలి దాడికి ముందుగా ప్రారంభమగలదు కాదు; ఆ దాడి, పైన పేర్కొన్నట్లుగా, 1299 జూలై 27 న జరిగింది.

“The calculation which follows, founded on this starting-point, was made and published in a work entitled, Christ’s Second Coming, etc., by J. Litch, in 1838.

ఈ ప్రారంభ బిందువుపై ఆధారితమైన తదనంతర గణన, 1838 సంవత్సరంలో జె. లిచ్ రచించిన 'క్రీస్తు ద్వితీయాగమనం, ఇత్యాది' అనే శీర్షికగల గ్రంథంలో గణించబడి ప్రచురించబడింది.

“‘And their power was to hurt men five months.’ Thus far their commission extended, to torment by constant depredations, but not politically to kill them. ‘Five months,’ thirty days to a month, give us one hundred and fifty days; and these days, being symbolic, signify one hundred and fifty years. Commencing July 27, 1299, the one hundred and fifty years reach to 1449. During that whole period the Turks were engaged in an almost perpetual warfare with the Greek empire, but yet without conquering it. They seized upon and held several of the Greek provinces, but still Greek independence was maintained in Constantinople. But in 1449, the termination of the one hundred and fifty years, a change came, the history of which will be found under the succeeding trumpet.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

'మరియు వారి అధికారము ఐదు నెలలకాలం మనుష్యులకు హాని చేయుటకై యుండెను.' ఇంతవరకే వారి నియోగము విస్తరించెను—అనవరత దోపిడీ దాడులచేత బాధించుటకు గాని, రాజకీయపరంగా వారిని హతము చేయుటకు కాదు. 'ఐదు నెలలు,' నెలకు ముప్పై దినముల లెక్కన, మనకు నూట యాభై దినములు కలుగును; ఆ దినములు చిహ్నాత్మకమైనవై యుండగా, నూట యాభై సంవత్సరములను సూచించును. 1299 జూలై 27న ప్రారంభమై, ఆ నూట యాభై సంవత్సరములు 1449 వరకు చేరెను. ఆ సమస్త కాలమంతటా తుర్కులు గ్రీకు సామ్రాజ్యముతో దాదాపు నిరంతర యుద్ధములో నిమగ్నులై యుండిరి, అయినప్పటికీ దానిని జయింపలేకపోయిరి. వారు గ్రీకులకు చెందిన అనేక ప్రదేశ్‌లను స్వాధీనపరచుకొని కైవశములో నెరపిరి; అయితే కాన్స్టాంటినోపుల్‌లో గ్రీకు స్వాతంత్ర్యం కాపాడబడెను. అయితే 1449లో, ఆ నూట యాభై సంవత్సరముల సమాప్తిలో, ఒక మార్పు సంభవించెను; దాని చరిత్ర తదుపరి కాహళమునందు కనబడును." ఉరియా స్మిత్, దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథము, 505–507.

Uriah Smith is citing Josiah Litch’s calculation of the one hundred and fifty years, which when concluded, represents a starting point for the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy in the next Trumpet. Commenting on Litch’s prediction concerning these two connected time prophecies Sister White recorded:

ఉరియా స్మిత్, నూరయాభై సంవత్సరాల గణనను జోసియా లిచ్ చేసినదిగా ఉల్లేఖిస్తున్నాడు; అది సమాప్తమైనప్పుడు, తదుపరి కాహళపు మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు, పదినైదు రోజుల ప్రవచనానికి ప్రారంభ బిందువును సూచిస్తుంది. ఈ పరస్పరం అనుసంధానమైన రెండు కాల ప్రవచనాల విషయమై లిచ్ చేసిన ముందస్తు ప్రకటనపై వ్యాఖ్యానిస్తూ సిస్టర్ వైట్ ఇలా లిఖించారు:

“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

1840 సంవత్సరంలో ప్రవచనమునకు మరొక విశిష్ట నెరవేర్పు సర్వత్ర విస్తృత ఆసక్తిని రేకెత్తించింది. రెండు సంవత్సరాల క్రితం, ద్వితీయాగమనాన్ని బోధిస్తున్న ప్రముఖ సేవకులలో ఒక్కడైన జోసియా లిచ్, ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంపై ఒక వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రచురించి, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనాన్ని పూర్వసూచించాడు. “ఆయన గణనల ప్రకారం, ఈ అధికారము ... 1840 ఆగస్టు 11న కూలదోయబడవలెను; ఆ దినమున కోన్స్టాంటినోపుల్‌లోని ఒట్టోమన్ అధికారము భంగమగునని ఆశించవచ్చును. ఇదియు, నేను నమ్మునట్లు, అట్లేనని కనుగొనబడును.”

“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

నిర్దేశించబడిన సమయానికే, టర్కీ తన రాయబారుల ద్వారా యూరోపు మిత్రశక్తుల సంరక్షణను అంగీకరించి, ఈ విధంగా క్రైస్తవ జాతుల నియంత్రణాధీనంలోనికి ప్రవేశించింది. ఆ సంఘటన ఆ భవిష్యద్వాణిని ఖచ్చితంగా నెరవేర్చింది. ఇది తెలిసినప్పుడు, మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అనుసరించిన భవిష్యద్వాణి వ్యాఖ్యాన సూత్రాల సరియైనతనాన్ని బహుజనులు నిశ్చయంగా అంగీకరించి, ఆగమనోద్యమానికి అద్భుతమైన ఊపుదక్కింది. పాండిత్యము మరియు ప్రతిష్ఠ కలిగినవారు మిల్లర్‌తో ఏకమై, అతని అభిప్రాయాలను ప్రసంగించడంలోను ప్రచురించడంలోను పాలుపంచుకొని, 1840 నుండి 1844 వరకు ఆ కార్యం వేగంగా విస్తరించింది." మహా వివాదము, 334, 335.

The first and second woes are connected by two interconnected time prophecies. The first woe, begins with an illustration of the sealing and the second woe, ends with the history of August 11, 1840 until the sounding of the seventh trumpet on October 22, 1844, which is also an illustration of the sealing. The beginning and ending bear the signature of Alpha and Omega, because, as with the history in which Christ confirmed the covenant for a week, the period is divided into two parts. The first period begins with the first Mohammed, and ends with the second Mohammed. The second period begins with “a voice from the four horns of the golden altar which is before God,” and it ends with the “voice” of Christ, swearing “by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer.”

మొదటి ‘హాయో’ మరియు రెండవ ‘హాయో’ రెండూ పరస్పర అనుసంధానిత కాల ప్రవచనములచేత అనుసంధానింపబడినవై యున్నవి. మొదటి ‘హాయో’ ముద్రపెట్టుట యొక్క ఒక చిత్రణతో ఆరంభమగును; మరియు రెండవ ‘హాయో’ 1840 ఆగస్టు 11 నుంచీ 1844 అక్టోబర్ 22 న ఏడవ కాహళము మోగుటవరకు గల చరిత్రతో ముగియును; అది కూడ ముద్రపెట్టుటకు ఒక చిత్రణయే. ఆదియును అంత్యమును ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క సంతకమును ధరించుచున్నవి; ఏలయనగా, క్రీస్తు ఒక వారమంత కాలము ఒడంబడికను స్థిరపరచిన చరిత్రవలె, ఆ కాలము రెండు భాగములుగా విభజింపబడెను. మొదటి భాగము మొదటి ముహమ్మద్‌తో ఆరంభమై, రెండవ ముహమ్మద్‌తో ముగియును. రెండవ భాగము “దేవుని సన్నిధిలోనున్న బంగారు బలిపీఠముని నాలుగు కొమ్మలనుండి వచ్చిన ఒక స్వరము”తో ఆరంభమై, మరియు అది క్రీస్తు యొక్క “స్వరము”తో—“యుగయుగములకు జీవించువాడు, ఆకాశమును దానిలోనున్నవన్నియు, భూమిని దానిలోనున్నవన్నియు, సముద్రమును దానిలోనున్నవన్నియు సృజించినవాడు” యెడల ప్రమాణము చేసి, “ఇక మరి కాలము ఉండకపోవునని”—ముగియును.

We will continue this study in the next article.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

“Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

దేవుని ప్రజల గత యాత్రల మహిమాన్విత చరిత్రనుగూర్చి సంశయము పుట్టించుటకై సాతాను మనస్సులో లేపగల ఏ ప్రశ్నయైనను శైతానుడనే మహారాజును సంతోషపరచును, దేవునికి అపచారమగును. శక్తితోను మహిమతోను త్వరలో మన లోకమునకు ప్రభువు రానున్నాడనే వార్త సత్యమే; 1840లో దాని ప్రకటనలో అనేక స్వరములు లేచెను. మానుస్క్రిప్ట్ రిలీసెస్, సంపుటము 9, 134.