దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ఇరవై ఐదు

దానియేలు గ్రంథం పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభయ్యవ వచనం అంత్యకాలంలో ప్రారంభమవుతుంది; అయితే ఆ వచనం రెండు అంత్యకాలాలను సూచిస్తుంది కాబట్టి, మొదటి అంత్యకాలాన్ని రెండవ అంత్యకాలంతో సమన్వయపరచడానికి ప్రవచన అధ్యయనకర్తకు వీలు కల్పిస్తుంది. ఈ విధంగా అన్వయించినప్పుడు, 1798లో ప్రారంభమైన మిల్లరైట్ చరిత్రరేఖ 1989 నాటి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల చరిత్రకు సమాంతరంగా సాగుతుంది. ఈ రెండు రేఖలు నిజమైన ప్రొటెస్టెంటు కొమ్ము యొక్క రేఖను, ప్రకటన గ్రంథం పదమూడవ అధ్యాయంలోని భూమిలోనుండి వచ్చిన మృగపు రిపబ్లికన్ కొమ్ము యొక్క రేఖను సూచిస్తాయి. రెండు రేఖలూ 1798లోని అంత్యకాలంలో ప్రారంభమవుతాయి; 1989లోని అంత్యకాలం ఆ వచనంలో ముద్రలు విప్పబడే సత్యపు మార్గసూచికలకు కేవలం పూరకంగా ఉండి, వాటికి రెండవ సాక్ష్యాన్ని అందిస్తుంది.

మూడవ దూత ఉద్యమం 1844 అక్టోబరు 22న ఆవిర్భవించింది, అయితే 1856 నుండి 1863 వరకు సాగిన ఏడు సంవత్సరాల తిరుగుబాటు కారణంగా అది వాయిదా పడింది. మూడవ దూత ఆగమనం 2001 సెప్టెంబరు 11న పునరావృతమైంది. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులు కాదేషులో చేసిన మొదటి మకాం, పదిమంది వేగుల తిరుగుబాటు 1863వ సంవత్సరానికి పూర్వరూపాలుగా నిలిచాయి; ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులు కాదేషులో చేసిన చివరి మకాం, మోషే తిరుగుబాటు 2001 సెప్టెంబరు 11కు పూర్వరూపాలుగా నిలిచాయి. 1863 నాటి తిరుగుబాటు కాదేషులో జరిగిన మొదటి తిరుగుబాటుకు ప్రతిరూపంగా నిలిచింది; అది అరణ్యంలో మరణమనే తీర్పుకు దారితీసింది. 2001 సెప్టెంబరు 11 నాటి తిరుగుబాటు కాదేషులో జరిగిన చివరి తిరుగుబాటుకు ప్రతిరూపంగా నిలిచింది; అది లవొదికయ అడ్వెంటిజం నాయకత్వపు మరణానికి దారితీసింది.

1840 ఆగస్టు 11న జరిగిన దూత యొక్క అవతరణము, 1840 నుండి 1844 వరకు జరిగిన ఉద్యమమును ప్రవేశపెట్టినది, ఆ ఉద్యమమును సోదరి వైట్ దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటనగా పిలిచారు, ఆ అవతరణము 2001 సెప్టెంబర్ 11కు రకముగా నిలిచి, దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటనను గుర్తించింది.

1844 అక్టోబరు 22న (మొదటి కాదేశ్) మూడవ దూత యొక్క తొలి ఆగమనం కార్యమును సమాప్తపరచుటకై జరిగినది; అయితే దేవుని ప్రజలు కొత్త నాయకుని ఎన్నుకొని ఈగుప్తుదేశమునకు తిరిగి వెళ్లుటను ఎంచుకున్నారు. 1863 నాటికి, యెరికో ప్రాకారములను కూల్చివేయుటలో దేవుని కార్యములో పాలుపంచుకొనుటకు బదులుగా, వారు "యెరికోను పునర్నిర్మించారు". కాబట్టి వారు అరణ్యంలో మరణమనే శాపమునకు గురయ్యారు.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు మొదటి కాదేశ్ యందు యెహోషువుని, కాలేబుని సందేశాన్ని తిరస్కరించినట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు మొదటి కాదేశ్ (1863) యందు చేసిన తిరుగుబాటు వారిమీద యెహోషువ యొక్క శాపమును తెచ్చింది. మూడవ దూత 2001 సెప్టెంబర్ 11న (చివరి కాదేశ్) తిరిగి వచ్చినప్పుడు, దేవుడు యెరికోను దాని ప్రాకారములతో సహా కూలదోయుటకు పూర్వంగా జరుగు అంతిమ కార్యము ఆరంభమైంది.

1844 అక్టోబరు 22వ తేదీ మూడవ దూత రాకను సూచిస్తుంది; తద్వారా అది అంత్యదినాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టం రాకను కూడా సూచిస్తుంది. 1844 అక్టోబరు 22న ప్రారంభమైన మూడవ దూత పరీక్షాకాలపు ముగింపును 1863వ సంవత్సరం సూచిస్తుంది. అందువల్ల 1863వ సంవత్సరం త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టానికి ప్రతీకగా ఉంది, ఎందుకంటే యేసు ఎల్లప్పుడూ ఆరంభం ద్వారా ముగింపును సూచిస్తాడు. 1863లో దేశం రెండు వర్గాలుగా విభజించబడింది; అదేవిధంగా, ఆదివారపు చట్టం సమయంలో కూడా రెండు వర్గాలు బయలుపడతాయి.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో మూడవ దూతకు సంబంధించిన పరీక్షా కాలం 1844లో ప్రారంభమై 1863లో ముగిసింది; దాని ఆరంభం, ముగింపు రెండూ అంత్యదినాల ఆదివార చట్టాన్ని సూచించాయి. ఆరంభం (1844), ముగింపు (1863) మధ్యనున్న చరిత్రలో మిల్లరైట్ ఉద్యమపు తిరుగుబాటు (1856) చోటుచేసుకుంది. అందువల్ల, ఈ కాలం “సత్యం” అనే ముద్రను కలిగి ఉంది. 2001 సెప్టెంబరు 11న రెండవసారి కాదేషుకు తిరిగి రావడం మూడవ దూతకు సంబంధించిన పరీక్షా ప్రక్రియ ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది; 1863 ఛాయారూపంగా సూచించినట్లుగా, ఈ ప్రక్రియ త్వరలో రాబోయే ఆదివార చట్టం వద్ద ముగుస్తుంది.

ఆ ఆదివారం చట్టం నుంచీ మానవ కృపాకాలము మూసివేయబడే దాకా, యెరికోను దాని ప్రాకారములతో కూడి కూల్చివేయబడును; ఇది ఆ చరిత్రలో ప్రతినిధీకరించబడిన బబిలోను మహావ్యభిచారిణిపై జరిగే కార్యనిర్వాహక తీర్పుకు అనుగుణంగా ఉంటుంది. నలభై వ వచనం 1798 సంవత్సరంలో ఆరంభమై, నలభై ఒకటవ వచనములో పేర్కొనబడిన సమీపంలో రానున్న ఆదివారం చట్టం వద్ద ముగుస్తుంది. 1798లోని కాలాంత్యము దేవుని సంఘము యొక్క అంతర్గత రేఖను సూచిస్తుంది; అది మొదటి దూత సందేశ ఉద్యమంలోని మిల్లరైట్లతో ప్రారంభమై, మూడవ దూత సందేశ ఉద్యమం మరియు నూట నలభై నాలుగు వేల మంది వరకు విస్తరించును. ఇదంతా ఒకే వచనంలోనే.

1798లో దక్షిణదేశపు రాజు ప్రాబల్యం పొందడంతో ప్రారంభమైన ఉత్తరదేశపు రాజుకూ దక్షిణదేశపు రాజుకూ మధ్య యుద్ధం, బైబిలు ప్రవచనంలోని ఐదవ, ఆరవ రాజ్యాల కూటమి చేతిలో దక్షిణదేశపు రాజు ఓడిపోవడంతో 1989లో ముగిసింది. 1798లో ప్రారంభమైన ఉత్తరదేశపు రాజుకూ దక్షిణదేశపు రాజుకూ మధ్య యుద్ధాన్ని మిల్లరైట్లు రోముకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన పోరాటంగా గుర్తించారు; వారి దృష్టిలో రోము అన్యమతవాదం, పోపాధిపత్యవాదం అనే రెండు వినాశకర శక్తులు మాత్రమే. 1989లో ఆ యుద్ధం ముగిసినప్పుడు, వినాశకరమైన ఆ మూడు శక్తులూ అందులో పాల్గొన్నాయి; దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభై ఐదవ వచనంలో భౌగోళికంగా సూచించబడిన హార్‌మెగిద్దోనుకు ఆ మూడు శక్తులు ప్రపంచాన్ని నడిపించే ప్రవచనాత్మక చిత్రణకు ఆ ముగింపు నాంది పలికింది.

సముద్రాలకూ మహిమగల పరిశుద్ధ పర్వతానికీ మధ్య పోపును అంతమొందించే మూడు శక్తుల ప్రవచనపరమైన కార్యాచరణను నలభై నుండి నలభై ఐదు వరకు ఉన్న వచనాలు తెలియజేస్తాయి. సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే, నలభై ఒకటవ వచనంలో చిత్రించబడిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రలో నలభై ఒకటి నుండి నలభై నాలుగు వరకు ఉన్న వచనాలు అంతర్భాగంగా ఉంటాయి.

కాబట్టి, 1989లోని అంత్యకాలం నుండి ప్రారంభించి, 1798 నాటి రెండవ సాక్ష్యంతో దక్షిణదేశపు రాజుకూ ఉత్తరదేశపు రాజుకూ మధ్య జరిగే యుద్ధపు ఆరంభాన్నీ ముగింపునూ గుర్తిస్తూ, నలభై ఒకటి నుండి నలభై నాలుగు వరకు ఉన్న వచనాలు ప్రాణాంతక గాయం మానిన పోపాధిపత్యపు త్రివిధ కూటమిని గుర్తిస్తాయి; నలభై ఐదవ వచనంలో ఆమె తన అంతాన్ని చేరుకుంటుంది. ఈ దృక్కోణం నుండి పరిశీలించినప్పుడు, ఈ వచనాలు దేవుని సంఘానికి వెలుపలి చరిత్రను ఆవిష్కరిస్తాయి; ప్రకటన గ్రంథంలోని ఏడు ముద్రలకూ ఏడు సంఘాలకూ మధ్యనున్న సంబంధంలో కూడా ఇది ప్రతిబింబిస్తుంది.

1798తో సూచింపబడిన ప్రవచనీయ చరిత్రరేఖ ప్రధానంగా పరిశోధనా తీర్పును సూచిస్తుంది; అదే బిందువునుండి 1989లో ప్రారంభమయ్యే రేఖ ప్రధానంగా నిర్వాహక తీర్పును సూచిస్తుంది. 1798 ప్రధానంగా నిబంధన దూతకు మార్గమును సిద్ధపరచే దూతయొక్క కార్యానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది; 1989 ప్రధానంగా ఏలీయా దూతయొక్క కార్యానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది.

దానియేలు గ్రంథపు ముద్ర విప్పబడిన 1798వ సంవత్సరం మొదలుకొని, ప్రవచన చరిత్రకు సంబంధించిన జ్ఞానం వృద్ధి చెందడం మనకు కనిపిస్తుంది; ఆ చరిత్రలో క్రీస్తు తన ప్రజలను దైవత్వాన్ని మానవత్వంతో శాశ్వతంగా ఏకం చేసే నిబంధన సంబంధంలోకి నడిపిస్తాడు. ఆ అంత్యదిన నిబంధన పరిశుద్ధ లేఖనాలలో పదేపదే పేర్కొనబడింది.

సమస్త ప్రవక్తలును "చివరి దినములను" సూచిస్తున్నారు; అలాగే ప్రవచనములలో "చివరి దినములు" అనే పదప్రయోగము తీర్పు యొక్క కాలవ్యవధిని సూచించును. 1798లో, కాలాంత్యమందు, మొదటి దూత వచ్చి, 1844లో తీర్పు ఆరంభమగుటను ప్రకటించెను; అదే "చివరి దినముల" ఆగమనము. ఆ "చివరి దినములే" దేవుడు తన ప్రజల "అధర్మము"ను "క్షమించును" మరియు వారి పాపములను "ఇక మరి జ్ఞాపకము చేసికొనడు" అని యిర్మియా పేర్కొన్న వచ్చబోవు "దినములు". ఆ కార్యము, "చివరి దినముల"లో, ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున, మహాయాజకునిగా క్రీస్తు చేత సాధింపబడుచున్నది.

అక్టోబరు 22, 1844 న వచ్చిన మూడవ దూతయొక్క పురోగమించే వెలుగులో విశ్వాసముచేత నడుచుటను మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజము కొనసాగించినయెడల, వారు ఇప్పటికే యేసుతో కూడ తమ నిత్య నివాసములో ఉండిపోయి ఉండేవారు. యిర్మియా “ఆ దినముల తరువాత” అని చెప్పినప్పుడు అతడు ఉద్దేశించినది ఇదే. ఆ “దినములు” 1844 సంవత్సరానికి దారితీసి, అందులో తుదముగిసిన ప్రవచన కాలములే. అవే దానియేలు పన్నెండో అధ్యాయం సూచించిన “దినములు.”

‘దినముల అంతమున’, లేదా యిర్మియా చెప్పినట్లు ‘ఆ దినముల తరువాత’, క్రీస్తు తన ధర్మశాస్త్రమును తన ప్రజల అంతర్యములలో ఉంచి, దానిని వారి హృదయములపై వ్రాయుటకు సంకల్పించెను. అంతర్యములు అధమ స్వభావమును సూచించును; పౌలు దానిని ‘మాంసము’ అని పిలుచును; హృదయం ఉన్నత స్వభావమును సూచించును. ఆ నిబంధన మార్పు సమయమున తన ప్రజలకు క్రొత్త మనస్సును, ద్వితీయాగమనమునందు క్రొత్త దేహమును అనుగ్రహించునని వాగ్దానముచేయును. మనిషి ఆదాముతోకూడ పతనమయ్యెను; దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన ఆదాము ఉన్నత స్వభావముతోను అధమ స్వభావముతోను సృష్టింపబడెను. క్రీస్తు నిబంధన వారి ద్వంద్వ స్వభావముతో కూడిన మనుష్యజాతిని పాపశాపమునుండి విమోచించుటకు యున్నది.

యిర్మీయా “ఆ దినముల తరువాత” అని చెప్పినప్పుడు, క్రీస్తు తన ఆలయాన్ని శుద్ధి చేయడానికి అకస్మాత్తుగా దానికి రావడం ద్వారా సూచించబడిన కార్యానికి ముందున్న “దినములు” 1798, 1844 సంవత్సరాలలో ముగిసిన ప్రవచన కాలవ్యవధులే. ఆ ప్రవచన దినముల (కాలవ్యవధుల) ముగింపు, క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయాన్ని నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలాన్ని సూచించింది; 1844 అక్టోబరు 22న ఆయన అకస్మాత్తుగా వచ్చినప్పుడు, తన పరిచర్య ఆరంభంలోనూ ముగింపులోనూ ఆలయాన్ని శుద్ధి చేసినప్పుడు కూడా నెరవేర్చిన మలాకీ గ్రంథంలోని మూడవ అధ్యాయాన్ని నెరవేరుస్తూ ఉన్నాడు.

మరియు “ఆ దినముల తరువాత,” క్రీస్తు తాను నిర్మించిన ఆలయాన్ని శుద్ధి చేయాలని ఉద్దేశించాడు; ఇది తన ప్రజల హృదయాలను పాపమాలిన్యం నుండి శుద్ధి చేయడం, లేదా యిర్మీయా చెప్పినట్లు, వారి హృదయాలపైనా అంతరంగాలలోనూ తన ధర్మశాస్త్రాన్ని వ్రాయడం అనే ఆయన కార్యానికి ప్రతీకగా నిలిచింది.

“ఆ దినములు” అనే పదాలు, దానియేలు పేర్కొన్న “దినముల అంతము”కే సూచన; దాని సమాప్తి 1798లోను 1844లోను సంభవించింది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై వచనములో, 1798లో ప్రారంభమయ్యే ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్మునిగూర్చిన వర్ణన, నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో స్థాపించబడిన నిబంధన సంబంధాన్ని ప్రత్యేకంగా ఎత్తిచూపుచున్నది. హెబ్రీ భాషలోని “లాట్” అనే పదము, ఎవరి విధిని నిర్ణయించుటకు ఉపయోగింపబడిన ఒక చిన్న రాయి. దానియేలు “దినముల అంతము” వరకు వెళ్లి విశ్రాంతి పొందుమని (మరణములో) చెప్పబడెను; ఆ సమయమున, అనగా 1844లో, తీర్పు ఆరంభమగును, మరియు అతని విధి నిర్ణయింపబడును.

“దినముల అంతము”లోని “దినములు” 1844లో ముగిసిన కాలసంబంధిత ప్రవచనాలను సూచిస్తాయి; ఎందుకంటే ఆ తరువాత ప్రవచన కాలం ఇక ఉండదు. క్రీస్తు తన పరిశుద్ధ మందిరంలో హఠాత్తుగా ప్రత్యక్షమవడాన్ని సూచించే మారెహ్ దర్శనమైన రెండువేల మూడువందల సంవత్సరాల కాలం అప్పుడు ముగిసింది; 1798లో అంత్యకాలమందు మొదటి ఉగ్రత దినములు ముగిసినట్లుగానే, చివరి ఉగ్రతకు సంబంధించిన రెండువేల ఐదువందల ఇరవై సంవత్సరాలు కూడా ముగిశాయి. యిర్మీయా ప్రస్తావించిన “ఆ దినముల తరువాత” అనే విషయాన్ని అనంతరం పౌలు చర్చించాడు. యిర్మీయా పేర్కొన్న “ఆ దినముల తరువాత” అనే మాటలను పౌలు రెండుసార్లు ప్రస్తావిస్తున్నాడు; ఎందుకంటే పౌలు కేవలం “ఆ దినముల తరువాత” స్థాపించబడవలసిన నిబంధనను గురించి మాత్రమే చర్చించడం లేదు; అంతకన్నా ముఖ్యంగా, ప్రధాన యాజకునిగా క్రీస్తు నిర్వర్తించే కార్యాన్ని గుర్తించి తెలియజేస్తున్నాడు.

క్రీస్తు ప్రత్యక్షతకు సంబంధించిన మారెహ్ దర్శన ప్రవచనాన్ని, ప్రవచనాత్మక చరిత్రకు సంబంధించిన చాజోన్ దర్శనంలోని రెండువేల ఐదువందల ఇరవై సంవత్సరాల ప్రవచనంతో అనుసంధానించే రెండువందల ఇరవై సంవత్సరాలు, ఆ రెండు ప్రవచన కాలవ్యవధుల ఆరంభాలను మానవత్వం దైవత్వంతో ఏకమవడాన్ని సూచించే ఒక ప్రతీకాత్మక బంధంతో ఒకటిగా కలుపుతాయి, లేదా అనుసంధానిస్తాయి. మూడవ దూత ఉద్యమ సమయంలో జరిగే శుద్ధీకరణలో క్రీస్తు నెరవేర్చే కార్యం ఈ ఐక్యతే; దీని ఫలితంగా ఆయన లక్షా నలభై నాలుగు వేల మందితో నిబంధన చేస్తాడు.

ఆలయం తొక్కివేయబడటాన్ని చిత్రించే ఖాజోన్ దర్శనం, ఏదెను తోటలో ఆదాము తిరుగుబాటు చేసినప్పటి నుండి పాపముచేత తొక్కివేయబడిన మానవజాతిని గురించిన దర్శనమే; ఈ దర్శనమూ, ఆలయాన్ని పునరుద్ధరించి శుద్ధి చేసే క్రీస్తు కార్యాన్ని చిత్రించే మరాహ్ దర్శనమూ రెండూ 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేరాయి. సైన్యమూ పరిశుద్ధ స్థలమూ తొక్కివేయబడటాన్ని సూచించే, ఒక్కొక్కటి రెండువేల ఐదువందల ఇరవై సంవత్సరాల కాలవ్యవధిగల దేవుని ఉగ్రతకు సంబంధించిన రెండు ప్రవచనాలు ఉన్నాయి.

ఆ రెండు ప్రవచనములు మానవజాతి త్రొక్కివేతను సూచించుచున్నవి; ఆ మానవజాతి marah అనే దర్శనముచేత పునరుద్ధరింపబడబోవుచున్నది. ఆయన ప్రజలపై దేవుని ఆ రెండు ఆగ్రహములు పతిత మానవజాతిపైనున్న ఆగ్రహమును సూచించుచున్నవి; ఆ పతిత మానవజాతి కేవలం క్రీస్తు యొక్క కార్యముచేత—పతిత ఆలయమును పునర్నిర్మించి శుద్ధి చేయుటలో—రక్షింపబడి పునరుద్ధరింపబడును.

ఆ రెండు ఉగ్రతలు మానవజాతిలోని ఉన్నత స్వభావాన్నీ నిమ్న స్వభావాన్నీ సూచిస్తాయి. ఆదాము పతనమైనప్పుడు, నిమ్న స్వభావం ఉన్నత స్వభావంపై ఆధిపత్యాన్ని సాధించింది; అయితే మానవుల విషయంలో క్రీస్తు సంకల్పం ఏమిటంటే, ఉన్నత స్వభావం నిమ్న స్వభావాన్ని పాలించాలి. ఆదాము పతనమైనప్పుడు, ఉన్నత స్వభావం నిమ్న స్వభావపు దుర్వాంఛలకు లొంగిపోయింది, దేవుని సంకల్పం తారుమారైంది. బైబిలులోని “పరివర్తన” అనే పదానికి అర్థం ఇదే. పరివర్తన చెందడమంటే ఉన్నత స్వభావం నిమ్న స్వభావాన్ని పాలించే తన స్థానాన్ని తిరిగి పొందడమే. పరివర్తన చేయడమంటే తారుమారు చేయడం లేదా తలకిందులు చేయడం.

ఉత్తర రాజ్యంపై వచ్చిన మొదటి ఉగ్రత, పతన సమయంలో ఉన్నత స్వభావాన్ని తన అధీనంలోకి తెచ్చుకున్న నిమ్న స్వభావంపై వచ్చిన ఉగ్రతయే. ఆ ఉగ్రత ముందుగా వచ్చింది; ఎందుకంటే అది తొలుత ఎక్కడ ప్రారంభమైందో సరిగ్గా అక్కడే క్రీస్తు విమోచన కార్యాన్ని చేపట్టాడు; అది నిమ్న స్వభావపు లాలసతో, అనగా ఆహార లాలసతో, ప్రారంభమైంది. క్రీస్తు నలభై రోజుల ఉపవాసంతో తన కార్యాన్ని ప్రారంభించాడు.

దేవుడు తన నామమును ఉంచుటకు ఎన్నుకొనిన పట్టణమైన యెరూషలేము ఉన్న దక్షిణ రాజ్యం సూచించే ఉన్నత స్వభావానికి వ్యతిరేకంగా రెండవ ఉగ్రత వ్యక్తమైంది. 1844 అక్టోబరు 22న క్రీస్తు చేయదలచిన కార్యానికీ, ఆయన ఇప్పుడు నెరవేరుస్తున్న కార్యానికీ యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు కర్రలు ప్రతీకలుగా ఉన్నాయి.

యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు దండములు నిత్యమునకు ఒక దండముగా కలుపబడినప్పుడు, అది క్రీస్తు తన ప్రజల నుండి పాపమును నిత్యమునకు తొలగించు నిబంధనను సూచిస్తుంది, మరియు ఉన్నత స్వభావము, అధమ స్వభావము తగు శ్రేణీక్రమములో తిరిగి స్థాపింపబడి, మనుష్యులు మరల సంపూర్ణులగుదురు. మనస్సుమార్పు పొందని స్థితిలో, మొదటి ఆగ్రహముచేత సూచింపబడిన మానవుని అధమ స్వభావము, చివరి ఆగ్రహముచేత సూచింపబడిన మానవుని ఉన్నత స్వభావముమీద ఆధిపత్యము వహించెను. అట్లు, మొదటి ఆగ్రహము ఉత్తర రాజ్యముమీద నుండెను; అది భౌగోళికముగా దక్షిణ రాజ్యమునకు "పైన" ఉన్నది.

మారా, ఖాజోన్ అనే రెండు దర్శనాలను వాటి పరస్పర ఆరంభాలలో దైవత్వంతోనూ మానవత్వంతోనూ అనుసంధానించే ఆ రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరాలూ, క్రీస్తు నూట నలభై నాలుగు వేల మందితో మూడవ దూత కార్యాన్ని పూర్తిచేసినప్పుడు, ఒకే కర్రగా కలిసిపోతాయి. దక్షిణ రాజ్యంపై అంతిమ ఉగ్రతను గూర్చిన ప్రవచనమే 1844 నాటి ప్రత్యక్షతను గూర్చిన ప్రవచనంతో అనుసంధానించబడుతుంది; ఎందుకంటే నిబంధన మారుమనస్సు పొందే సమయంలో నూతన మనస్సును ప్రసాదిస్తుంది, అయితే నూతన శరీరం (ఉత్తర రాజ్యం) రెండవ రాకడలోనే రెప్పపాటులో పునరుద్ధరించబడుతుంది.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభైవ వచనం రెండు అంత్యకాలాలనూ గుర్తిస్తుంది; అలా చేయడం ద్వారా, ప్రకటన గ్రంథం పదమూడవ అధ్యాయంలోని భూమిలోనుండి వచ్చిన మృగం చరిత్రలో ప్రవచన చరిత్రకు చెందిన అంతర్గత, బాహ్య గమనరేఖలను నొక్కిచెబుతుంది. ఆ వచనంలో ముద్రలు విప్పబడే సత్యాలు, క్రీస్తు తన ప్రజలలో గుర్తించి నెరవేర్చడానికి వచ్చిన సత్యపు అంతర్గత, బాహ్య గమనరేఖలు రెండింటినీ సూచిస్తాయి. దైవత్వంతో ఐక్యమైన మానవత్వం పాపం చేయదనే సత్యం, జ్ఞానపు ముద్రలు విప్పబడడం వల్ల కలిగే ప్రభావంతో ముడిపడిన వెలుగులో సూచించబడుతుంది; అది అంత్యదినాలలో దేవుని ప్రజల అంతర్గత సత్యాన్ని సూచిస్తుంది. లోకాన్ని హార్‌మెగిద్దోనుకు నడిపించే శక్తుల మధ్య జరిగే యుద్ధం ద్వారా సూచించబడే వెలుగు, అంత్యదినాలలో దేవుని ప్రజల బాహ్య సత్యం.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.