దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ఇరవై ఐదు

దానియేలు 11:40 వచనం అంత్యకాలమున ప్రారంభమగును; అయితే ఆ వచనం రెండు అంత్యకాల సమయాలను గుర్తించుచున్నది, కాబట్టి ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థికి మొదటి అంత్యకాలమును రెండవ అంత్యకాలముతో సరిపోల్చుటకు అనుమతించును. ఈ అన్వయము చేయబడినపుడు, 1798లో ఆరంభమైన మిల్లరైట్ చరిత్రరేఖ 1989లోని సంయుక్త రాష్ట్రాల చరిత్రరేఖతో సమాంతరముగా నడుచును. ఆ రెండు రేఖలు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి నుండి ఉదయించిన మృగమునకు సంబంధించిన సత్య ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ము యొక్క రేఖను, గణతాంత్రిక కొమ్ము యొక్క రేఖను గుర్తించును. ఆ రెండూ 1798లోని అంత్యకాలమునే ఆరంభమగును; 1989లోని అంత్యకాలము అయితే ఆ వచనములో ముద్రలు విప్పబడిన సత్యమునకు సంబంధించిన మార్గసూచికలను పూరకముగా నిలిచి, వాటికి రెండవ సాక్ష్యమును సమకూర్చును.

మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమం 1844 అక్టోబర్ 22న వచ్చి చేరింది, కాని 1856 నుండి 1863 వరకు సాగిన ఏడు సంవత్సరాల తిరుగుబాటు వల్ల అది వాయిదా పడింది. మూడవ దూత రాక 2001 సెప్టెంబర్ 11న పునరావృతమైంది. 1863ను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కాదేశు వద్ద చేసిన మొదటి శిబిరావాసం మరియు పది గూఢచారుల తిరుగుబాటు ద్వారా రూపాత్మకంగా సూచింపబడింది, మరియు 2001 సెప్టెంబర్ 11ను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కాదేశు వద్ద చేసిన ఆఖరి శిబిరావాసం మరియు మోషే యొక్క తిరుగుబాటు ద్వారా రూపాత్మకంగా సూచింపబడింది. 1863లో జరిగిన తిరుగుబాటు, కాదేశు వద్ద జరిగిన మొదటి తిరుగుబాటును ప్రతినిధానించింది; దాని ఫలితంగా అరణ్యంలో మరణ తీర్పు వెలువడింది. 2001 సెప్టెంబర్ 11న జరిగిన తిరుగుబాటు, కాదేశు వద్ద జరిగిన ఆఖరి తిరుగుబాటును ప్రతినిధానించింది; దాని ఫలితంగా లయొదిక్య అడ్వెంటిజం నాయకత్వం మరణానికి దారి తీసింది.

1840 ఆగస్టు 11న జరిగిన దూత యొక్క అవతరణము, 1840 నుండి 1844 వరకు జరిగిన ఉద్యమమును ప్రవేశపెట్టినది, ఆ ఉద్యమమును సోదరి వైట్ దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటనగా పిలిచారు, ఆ అవతరణము 2001 సెప్టెంబర్ 11కు రకముగా నిలిచి, దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటనను గుర్తించింది.

1844 అక్టోబరు 22న (మొదటి కాదేశ్) మూడవ దూత యొక్క తొలి ఆగమనం కార్యమును సమాప్తపరచుటకై జరిగినది; అయితే దేవుని ప్రజలు కొత్త నాయకుని ఎన్నుకొని ఈగుప్తుదేశమునకు తిరిగి వెళ్లుటను ఎంచుకున్నారు. 1863 నాటికి, యెరికో ప్రాకారములను కూల్చివేయుటలో దేవుని కార్యములో పాలుపంచుకొనుటకు బదులుగా, వారు "యెరికోను పునర్నిర్మించారు". కాబట్టి వారు అరణ్యంలో మరణమనే శాపమునకు గురయ్యారు.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు మొదటి కాదేశ్ యందు యెహోషువుని, కాలేబుని సందేశాన్ని తిరస్కరించినట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు మొదటి కాదేశ్ (1863) యందు చేసిన తిరుగుబాటు వారిమీద యెహోషువ యొక్క శాపమును తెచ్చింది. మూడవ దూత 2001 సెప్టెంబర్ 11న (చివరి కాదేశ్) తిరిగి వచ్చినప్పుడు, దేవుడు యెరికోను దాని ప్రాకారములతో సహా కూలదోయుటకు పూర్వంగా జరుగు అంతిమ కార్యము ఆరంభమైంది.

అక్టోబర్ 22, 1844 మూడవ దూత యొక్క ఆగమనాన్ని సూచించుచున్నది; అద్వారా, అది ఆఖరి దినములలో త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ఆగమనాన్ని కూడ సూచించుచున్నది. 1863 సంవత్సరం, అక్టోబర్ 22, 1844 న ప్రారంభమైన మూడవ దూత యొక్క పరీక్షాకాలానికి సమాప్తిని సూచించుచున్నది. కాబట్టి 1863 త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టానికి ఒక ప్రతీకము; ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడును ఆదితోనే అంత్యమును ప్రతినిధీకరించును. 1863లో ఆ దేశము రెండు వర్గములుగా విభజింపబడెను; అలాగే, ఆదివారం చట్టము సమయమున రెండు వర్గములు ప్రత్యక్షమగును.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో మూడవ దూత యొక్క పరీక్షా కాలము 1844లో ఆరంభమై 1863లో ముగిసింది; ఆ ఆరంభమును గాని ముగింపును గాని రెండునూ అంత్యదినముల ఆదివార చట్టమును సూచించువైన గుర్తులై నిలిచాయి. ఆ ఆరంభము (1844) మరియు ముగింపు (1863) మధ్యనున్న చరిత్రలో, మిల్లరైట్ ఉద్యమము (1856) యొక్క తిరుగుబాటు యున్నది. కాబట్టి, ఆ కాలము "సత్యము" అనే సంతకాన్ని మోయుచున్నది. 2001 సెప్టెంబర్ 11న కాదేశ్‌కు రెండవసారి తిరిగి రావుట, మూడవ దూత యొక్క పరీక్షా ప్రక్రియ ఆరంభమును సూచిస్తుంది; అది సమీపంలోనే రానున్న ఆదివార చట్టమునందు, 1863చే ప్రతిరూపీకరింపబడినట్లుగా, సమాప్తమగును.

ఆ ఆదివారం చట్టం నుంచీ మానవ కృపాకాలము మూసివేయబడే దాకా, యెరికోను దాని ప్రాకారములతో కూడి కూల్చివేయబడును; ఇది ఆ చరిత్రలో ప్రతినిధీకరించబడిన బబిలోను మహావ్యభిచారిణిపై జరిగే కార్యనిర్వాహక తీర్పుకు అనుగుణంగా ఉంటుంది. నలభై వ వచనం 1798 సంవత్సరంలో ఆరంభమై, నలభై ఒకటవ వచనములో పేర్కొనబడిన సమీపంలో రానున్న ఆదివారం చట్టం వద్ద ముగుస్తుంది. 1798లోని కాలాంత్యము దేవుని సంఘము యొక్క అంతర్గత రేఖను సూచిస్తుంది; అది మొదటి దూత సందేశ ఉద్యమంలోని మిల్లరైట్లతో ప్రారంభమై, మూడవ దూత సందేశ ఉద్యమం మరియు నూట నలభై నాలుగు వేల మంది వరకు విస్తరించును. ఇదంతా ఒకే వచనంలోనే.

దక్షిణ రాజు 1798లో అధికారారోహణము పొందినప్పుడు ఆరంభమైన ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్య యుద్ధము, బైబిలు ప్రవచనములలోని ఐదవ మరియు ఆరో రాజ్యముల కూటమి చేత దక్షిణ రాజు పరాజితుడైనప్పుడైన 1989లో ముగింపునకు చేర్చబడింది. 1798లో ఆరంభమైన ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు యుద్ధమును మిల్లరిట్లు రోముపై యుద్ధంగా గుర్తించారు; రోమును వారు పేగనిజము మరియు పాపత్వము అనే రెండు నాశనకర శక్తుల సమిష్టిగా మాత్రమే చూశారు. 1989లో ఆ యుద్ధము ముగిసినప్పుడు, మూడు నాశనకర శక్తులన్నియు ఇందులో ప్రమేయపడినవి; మరియు అది ఆ మూడు శక్తులు లోకమును ఆర్మగెద్దోనునకు నడిపించుచున్నట్లుగా ప్రవచనాత్మక చిత్రణ ఆరంభమని సూచించింది; ఆ ఆర్మగెద్దోను దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము నలభైయైదవ వచనములో భౌగోళికముగా ప్రతినిధీకరించబడింది.

నలభై నుండి నలభై ఐదు వరకు వచనాలు, సముద్రములకును మహిమాన్విత పరిశుద్ధ పర్వతమునకును మధ్యన పోప్‌ను అతని అంత్యానికి చేర్చే మూడు శక్తుల ప్రవచనాత్మక గతివిధానాలను గుర్తించుచున్నవి. సరియైన రీతిగా అర్థం చేసుకున్నపుడు, నలభై ఒకటవ వచనంలో ప్రతిపాదితమైన ప్రవచన చరిత్ర, నలభై ఒకటి నుండి నలభై నాలుగు వరకు వచనాలను ఆవరించుచున్నది.

కాబట్టి, 1989లోని అంత్యకాలం నుండి ప్రారంభించి, 1798 అనే రెండవ సాక్ష్యాన్ని కలిపి, దక్షిణ రాజు మరియు ఉత్తర రాజు మధ్య యుద్ధమునకు ఆరంభమును మరియు ముగింపును గుర్తించినపుడు, నలభై ఒకటి నుండి నలభై నాలుగు వచనాలు ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపరచబడిన పోపత్వముతో ఏర్పడిన త్రివిధ కూటమిని గుర్తించుచున్నవి; మరియు నలభై ఐదవ వచనములోనే ఆమెకు అంతము సంభవించును. ఈ దృక్కోణం నుండి వీటిని పరిశీలించినప్పుడు, ఈ వచనాలు దేవుని సంఘానికి బాహ్యమైన చరిత్రను ప్రతిపాదించుచున్నవి; ప్రకటన గ్రంథములోని ఏడు ముద్రలు మరియు ఏడు సంఘముల మధ్యనున్న సంబంధం ద్వారా కూడా సూచింపబడినట్లే.

1798తో సూచింపబడిన ప్రవచనీయ చరిత్రరేఖ ప్రధానంగా పరిశోధనా తీర్పును సూచిస్తుంది; అదే బిందువునుండి 1989లో ప్రారంభమయ్యే రేఖ ప్రధానంగా నిర్వాహక తీర్పును సూచిస్తుంది. 1798 ప్రధానంగా నిబంధన దూతకు మార్గమును సిద్ధపరచే దూతయొక్క కార్యానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది; 1989 ప్రధానంగా ఏలీయా దూతయొక్క కార్యానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది.

దానియేలు గ్రంథముపై ముద్ర విప్పబడిన 1798 సంవత్సరము నుండి, క్రీస్తు తన ప్రజలను దైవత్వమును మానవత్వముతో శాశ్వత సంయోగము సాధించునట్లుగా ఒక నిబంధన సంబంధములోనికి నడిపించుచున్న ప్రవచనా చరిత్ర విషయమై జ్ఞానవృద్ధి కలుగుచున్నది. ఆ అంతిమ దినపు నిబంధన పవిత్ర గ్రంథములలో పునఃపునః గుర్తింపబడుచున్నది.

సమస్త ప్రవక్తలును "చివరి దినములను" సూచిస్తున్నారు; అలాగే ప్రవచనములలో "చివరి దినములు" అనే పదప్రయోగము తీర్పు యొక్క కాలవ్యవధిని సూచించును. 1798లో, కాలాంత్యమందు, మొదటి దూత వచ్చి, 1844లో తీర్పు ఆరంభమగుటను ప్రకటించెను; అదే "చివరి దినముల" ఆగమనము. ఆ "చివరి దినములే" దేవుడు తన ప్రజల "అధర్మము"ను "క్షమించును" మరియు వారి పాపములను "ఇక మరి జ్ఞాపకము చేసికొనడు" అని యిర్మియా పేర్కొన్న వచ్చబోవు "దినములు". ఆ కార్యము, "చివరి దినముల"లో, ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున, మహాయాజకునిగా క్రీస్తు చేత సాధింపబడుచున్నది.

అక్టోబరు 22, 1844 న వచ్చిన మూడవ దూతయొక్క పురోగమించే వెలుగులో విశ్వాసముచేత నడుచుటను మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజము కొనసాగించినయెడల, వారు ఇప్పటికే యేసుతో కూడ తమ నిత్య నివాసములో ఉండిపోయి ఉండేవారు. యిర్మియా “ఆ దినముల తరువాత” అని చెప్పినప్పుడు అతడు ఉద్దేశించినది ఇదే. ఆ “దినములు” 1844 సంవత్సరానికి దారితీసి, అందులో తుదముగిసిన ప్రవచన కాలములే. అవే దానియేలు పన్నెండో అధ్యాయం సూచించిన “దినములు.”

‘దినముల అంతమున’, లేదా యిర్మియా చెప్పినట్లు ‘ఆ దినముల తరువాత’, క్రీస్తు తన ధర్మశాస్త్రమును తన ప్రజల అంతర్యములలో ఉంచి, దానిని వారి హృదయములపై వ్రాయుటకు సంకల్పించెను. అంతర్యములు అధమ స్వభావమును సూచించును; పౌలు దానిని ‘మాంసము’ అని పిలుచును; హృదయం ఉన్నత స్వభావమును సూచించును. ఆ నిబంధన మార్పు సమయమున తన ప్రజలకు క్రొత్త మనస్సును, ద్వితీయాగమనమునందు క్రొత్త దేహమును అనుగ్రహించునని వాగ్దానముచేయును. మనిషి ఆదాముతోకూడ పతనమయ్యెను; దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన ఆదాము ఉన్నత స్వభావముతోను అధమ స్వభావముతోను సృష్టింపబడెను. క్రీస్తు నిబంధన వారి ద్వంద్వ స్వభావముతో కూడిన మనుష్యజాతిని పాపశాపమునుండి విమోచించుటకు యున్నది.

యెరెమియా “ఆ దినముల తరువాత” అని చెప్పినప్పుడు, క్రీస్తు తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చి దానిని శుద్ధి చేయుటచేత సూచింపబడిన కార్యమునకు పూర్వముగా ఉన్న “దినములు” అనగా, 1798 మరియు 1844 లలో ముగిసిన ప్రవచన కాలములే. ఆ ప్రవచన దినముల (కాలముల) అంతము, క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయమును నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరములను గుర్తించెను; మరియు ఆయన 1844 అక్టోబర్ 22న అకస్మాత్తుగా వచ్చినప్పుడు, ఆయన మలాకీ మూడవ అధ్యాయమును నెరవేర్చుచుండెను, దానిని ఆయన తన పరిచర్య ఆరంభమునను మరియు ముగింపునను ఆలయమును శుద్ధి చేసినప్పుడు కూడ నెరవేర్చెను.

మరియు "ఆ రోజుల తరువాత," క్రీస్తు తాను నిర్మించిన ఆలయమును శుద్ధి చేయుటకై సంకల్పించెను; అది పాపపు అపవిత్రతనుండి తన ప్రజల హృదయములను శుద్ధి చేయుటయందలి ఆయన కార్యమునకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను, లేదా యిర్మియా చెప్పినట్లు, తన ధర్మశాస్త్రమును హృదయములయందును అంతరంగములయందును లిఖించుటగా.

“ఆ దినములు” అనే పదాలు, దానియేలు పేర్కొన్న “దినముల అంతము”కే సూచన; దాని సమాప్తి 1798లోను 1844లోను సంభవించింది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై వచనములో, 1798లో ప్రారంభమయ్యే ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్మునిగూర్చిన వర్ణన, నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో స్థాపించబడిన నిబంధన సంబంధాన్ని ప్రత్యేకంగా ఎత్తిచూపుచున్నది. హెబ్రీ భాషలోని “లాట్” అనే పదము, ఎవరి విధిని నిర్ణయించుటకు ఉపయోగింపబడిన ఒక చిన్న రాయి. దానియేలు “దినముల అంతము” వరకు వెళ్లి విశ్రాంతి పొందుమని (మరణములో) చెప్పబడెను; ఆ సమయమున, అనగా 1844లో, తీర్పు ఆరంభమగును, మరియు అతని విధి నిర్ణయింపబడును.

"దినముల అంత్యము"లోని "దినములు" అనేవి 1844లో ముగిసిన కాలప్రవచనములను సూచించుచున్నవి; ఎందుకనగా ఆ తరువాత ప్రవచనా కాలము ఇక ఉండదు. రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములు, అవే "మరా" దర్శనము, అనగా ఆయన పరిశుద్ధస్థలమందు క్రీస్తు అకస్మాత్తుగా ప్రత్యక్షపడుటను సూచించేది, అప్పటితో సమాప్తమయ్యాయి; అలాగే అంతిమ ఆగ్రహమునకు సంబంధించిన రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు కూడ సమాప్తమయ్యాయి; ప్రథమ ఆగ్రహమున దినములు 1798లో కాలాంతమున ముగిసినట్లుగా. "ఆ దినముల తరువాత"ని యిర్మీయా ప్రస్తావించెను; దానిని ఆ తరువాత పౌలు ప్రస్తావించెను. పౌలు యిర్మీయా చెప్పిన "ఆ దినముల తరువాత"ను రెండుసార్లు సూచించుచున్నాడు; ఎందుకనగా పౌలు "ఆ దినముల తరువాత" స్థాపింపబడబోవు ఒడంబడికను మాత్రమె ప్రస్తావించుటలేదు, గాని ప్రధానంగా మహాయాజకునిగా క్రీస్తు కార్యమును గుర్తించుచున్నాడు.

క్రీస్తు ప్రత్యక్షమునకు సంబంధించిన మారా దర్శనపు ప్రవచనమును, ప్రవచన చరిత్రకు సంబంధించిన ఖజోన్ దర్శనపు రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల ప్రవచనముతో అనుసంధానించు రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరాలు, ఆ రెండు ప్రవచనకాలాల ఆరంభాలను, మానవత్వము దైవత్వముతో కలిసిన కలయికను సూచించు ప్రతీకాత్మక బంధముచే, పరస్పరం అనుసంధానించును; ఆ కలయికయే, మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమము జరుగుచున్న సమయమున సంభవించు శుద్ధీకరణములో క్రీస్తు నెరవేర్చు కార్యమై, అంతిమముగా ఆయన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితో చేసెడు నిబంధనకు దారి తీస్తుంది.

ఆలయము తొక్కివేయబడుటను చిత్రించే హజోన్ దర్శనము, ఏదెన్ తోటలో ఆదాము చేసిన తిరుగుబాటునాటి నుండి పాపముచేత తొక్కివేయబడియున్న మానవజాతికి సంబంధించిన దర్శనమే; అలాగే, ఆలయాన్ని పునఃస్థాపించి శుద్ధీకరించుటలో క్రీస్తు కార్యమును చిత్రించే మారాహ్ దర్శనము—ఇవిరెండూ 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేరినవి. దేవుని ఆగ్రహమునకు సంబంధించిన, సైన్యమును మరియు పరిశుద్ధస్థలమును తొక్కివేయబడుటను ప్రతినిధించే 2520 సంవత్సరాల రెండు ప్రవచనములు ఉన్నాయి.

ఆ రెండు ప్రవచనములు మానవజాతి త్రొక్కివేతను సూచించుచున్నవి; ఆ మానవజాతి marah అనే దర్శనముచేత పునరుద్ధరింపబడబోవుచున్నది. ఆయన ప్రజలపై దేవుని ఆ రెండు ఆగ్రహములు పతిత మానవజాతిపైనున్న ఆగ్రహమును సూచించుచున్నవి; ఆ పతిత మానవజాతి కేవలం క్రీస్తు యొక్క కార్యముచేత—పతిత ఆలయమును పునర్నిర్మించి శుద్ధి చేయుటలో—రక్షింపబడి పునరుద్ధరింపబడును.

ఆ రెండు ఆగ్రహాలు మానవజాతి యొక్క ఉన్నత స్వభావమును మరియు అధమ స్వభావమును సూచించుచున్నవి. ఆదాము పతన సమయమున, అధమ స్వభావము ఉన్నత స్వభావముమీద ఆధిపత్యమును పొందెను; అయితే మనుష్యుల విషయమై క్రీస్తు సంకల్పము యేమనగా, ఉన్నత స్వభావమే అధమ స్వభావముమీద పరిపాలించుట. ఆదాము పతనమందు, ఉన్నత స్వభావము అధమ స్వభావపు వాంఛలకు లోనై పతనమై, దేవుని సంకల్పము తలక్రిందులయ్యెను. బైబిలులో చెప్పబడిన "పరివర్తనము" యనబడునది ఇదే. పరివర్తితుడగుట అనగా ఉన్నత స్వభావమును అధమ స్వభావముపై తన పాలనా స్థానమునకు పునఃస్థాపించబడుట. పరివర్తింపజేయుట అనగా విపరీతపరచుట, లేదా తలక్రిందులుచేయుట.

ఉత్తర రాజ్యంపై తొలి ఆగ్రహము అనగా, పతన సమయంలో ఉన్నత స్వభావమును వశపరచిన హీన స్వభావముపై ఆగ్రహమే. ఆ ఆగ్రహమే ముందుగా వచ్చెను; ఎందుకనగా విమోచనకార్యమును క్రీస్తు అది మొదలైన అచ్చటనే స్వీకరించెను, మరియు అది హీన స్వభావమునకు సంబంధించిన వాంఛతోనే ఆరంభమైంది; ఆ వాంఛ ఆహారాభిలాషయే. క్రీస్తు తన కార్యమును నలభై దినముల ఉపవాసముతో ఆరంభించెను.

యెరూషలేము స్థితియై యున్న దక్షిణ రాజ్యముచేత ప్రతినిధీకరించబడిన ఉన్నత స్వరూపమునకు ద్వితీయ ఆగ్రహము వ్యతిరేకముగా ఉండెను; యెరూషలేము దేవుడు తన నామమును ఉంచుటకై ఎన్నుకొనిన పట్టణము. 1844 అక్టోబర్ 22 నాడు క్రీస్తు చేయుటకు సంకల్పించిన కార్యము, అలాగే ఆయన ఇప్పుడు నెరవేర్చుచున్న కార్యము, యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు కఱ్ఱలచేత ప్రతినిధీకరించబడుచున్నవి.

యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు దండములు నిత్యమునకు ఒక దండముగా కలుపబడినప్పుడు, అది క్రీస్తు తన ప్రజల నుండి పాపమును నిత్యమునకు తొలగించు నిబంధనను సూచిస్తుంది, మరియు ఉన్నత స్వభావము, అధమ స్వభావము తగు శ్రేణీక్రమములో తిరిగి స్థాపింపబడి, మనుష్యులు మరల సంపూర్ణులగుదురు. మనస్సుమార్పు పొందని స్థితిలో, మొదటి ఆగ్రహముచేత సూచింపబడిన మానవుని అధమ స్వభావము, చివరి ఆగ్రహముచేత సూచింపబడిన మానవుని ఉన్నత స్వభావముమీద ఆధిపత్యము వహించెను. అట్లు, మొదటి ఆగ్రహము ఉత్తర రాజ్యముమీద నుండెను; అది భౌగోళికముగా దక్షిణ రాజ్యమునకు "పైన" ఉన్నది.

దైవత్వము, మానవత్వముల పరస్పర ఆరంభకాలమందు మారెహ్ మరియు హజోన్ అనే రెండు దర్శనాలను అనుసంధానించే రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరములు, క్రీస్తు నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో కలిసి మూడవ దూతయొక్క కార్యాన్ని సంపూర్ణపరచినప్పుడు, అవి రెండూ ఒక దండముగా ఏకమగును. అది దక్షిణ రాజ్యంపై అంతిమ ఆగ్రహము గురించిన ప్రవచనము, 1844లోని ప్రత్యక్షత గురించిన ప్రవచనముతో కలిసియున్నది; ఏనెననగా, ఒడంబడిక పరివర్తన సమయంలో నూతన మనస్సును అనుగ్రహించును, అయితే నూతన దేహము (ఉత్తర రాజ్యం) మాత్రం రెండవ రాకడలో కంటితుడుపులోనే పునరుద్ధరింపబడును.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నలభయ్యవ వచనం, అంత్యకాలపు రెండు సమయములను గుర్తించి సూచించుచు, అట్టి క్రియచేత ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయంలోని భూమి నుండి లేచిన మృగముని చరిత్ర అంతటా ప్రవచన చరిత్రకు చెందిన అంతర్గత, బాహ్య రేఖలను ప్రధానపరచుతుంది. ఆ వచనములో ముద్ర విప్పబడిన సత్యములు, క్రీస్తు తన జనులలో గుర్తించి నెరవేర్చుటకు వచ్చిన అంతర్గతమును బాహ్యమును అయిన సత్యరేఖల రెండింటినీ ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి. మానవత్వము దైవత్వముతో ఐక్యమైనప్పుడు పాపము చేయదు అన్న సత్యము, జ్ఞానమునకు ముద్ర విప్పబడుట వలన కలిగే ప్రభావముతో అనుబంధమైన వెలుగులో ప్రతిఫలింపబడినది; అది అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల అంతర్గత సత్యమును సూచించుచున్నది. లోకమును ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించు శక్తుల మధ్య జరిగే యుద్ధముచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడిన వెలుగు, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల బాహ్య సత్యమై యున్నది.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.