దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట యాభై ఏడు

పదవ అధ్యాయములోని మొదటి వచనములో, అది కోరెషు యొక్క మూడవ సంవత్సరమని మనకు తెలియజేయబడింది; అయితే మొదటి అధ్యాయములో, దానియేలు కోరెషు యొక్క మొదటి సంవత్సరము వరకే జీవించెను, లేదా నిలిచెను అని మనకు తెలియజేయబడింది.

రెండు సంవత్సరములపాటు సైరస్ వాస్తవంగా మీదీయుడైన దారియస్‌తో సహరాజ్యపాలన నిర్వహించాడు; అందుచేత అది అతని తృతీయ సంవత్సరం, అయితే అదే అతని ప్రథమ సంవత్సరముకూడా అయింది.

ప్రవచనాత్మకంగా, దానియేలు గ్రంథములోని తొలి దర్శనములోను అంతిమ దర్శనములోను కోరెషు పరిచయింపబడెను. పూర్వపు వ్యాసములలో ఇప్పటికే ప్రతిపాదించినట్లుగా, దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయము, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతను ప్రతినిధిత్వం చేయుచున్నది. మొదటి దూత ప్రవచనములో గుర్తింపబడినప్పుడు, అది ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని ముగ్గురు దూతలందరి ప్రవచనాత్మక లక్షణాలన్నిటిని కలిగియుంటుంది. మొదటి దూతలో ప్రతినిధిత్వం చేయబడిన నిత్య సువార్త యొక్క మూడు దశలు: “దేవుని భయపడుడి,” “ఆయనకే మహిమ నిచ్చుడి,” ఎందుకనగా “ఆయన తీర్పు సమయము వచ్చెను.”

దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠులు “దేవునికి భయపడ్డారు” గనుక, వారు బాబులోనుయొక్క ఆహారాన్ని తిరస్కరించి, శాకాహారులుగానే నిలిచిరి. తరువాత జరిగిన దృశ్య పరీక్షలో, బాబులోనుయొక్క ఆహారం భుజించిన వారితో పోల్చినప్పుడు, తమ ఆరోగ్యవంతమైన రూపంలో దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠులు “దేవునిని మహిమపరచిరి.” మూడు సంవత్సరాల తరువాత, నెబుకద్నెజరు వారిని పరీక్షించి, వారిని సమస్త బాబులోనుయొక్క జ్ఞానులకంటె పది రెట్లు జ్ఞానవంతులని కనుగొన్నప్పుడు, “తీర్పు గడియ” వచ్చెను.

శాశ్వత సువార్తయొక్క మూడు దశలు, దానియేలు గ్రంథములోని అంతిమ అధ్యాయములోను ప్రతినిధ్యం పొందినవే; కాలాంతమందు ముద్ర విప్పబడే వెలుగుకు జవాబుదారులుగా నిలిపబడిన వారిని, జ్ఞానవృద్ధి శుద్ధపరచి, తెల్లనిచేసి, శోధించు ప్రక్రియగా అవి చూపబడుచున్నవి. దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయములోనూ అంతిమ అధ్యాయములోనూ, మూడు దూతల సమస్త సందేశమును అంతర్భూతంగా కలిగిన మొదటి దూతయొక్క మూడు దశలు గుర్తింపబడుచున్నవి. మొదటి అధ్యాయం మొదటి దూతయొక్క శాశ్వత సువార్త అయినందున, దానియేలు రెండవ అధ్యాయం ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని రెండవ దూతను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది; అక్కడ మృగముని ప్రతిమకా, క్రీస్తుయొక్క ప్రతిరూపముకా అనునది నిర్ణయించు పరీక్ష ప్రతినిధ్యం పొందుచున్నది; అదే విధముగా, అట్టి పరీక్ష మొదటి అధ్యాయంలోని మూడు దశలలోని రెండవ పరీక్షలోనూ ఉన్నట్లే.

దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి, రెండవ అధ్యాయములు ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి మరియు రెండవ దూతలను ప్రతినిధీకరించుచున్నందున, మూడవ అధ్యాయం, దూరా సమతలములో జరిగిన పరీక్షతో సహా, మృగముని ముద్రను స్వీకరించవద్దని హెచ్చరించే మూడవ దూత యొక్క సందేశమును ప్రతినిధీకరించుచున్నది. దానియేలు గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో కోరెషు యొక్క మొదటి సంవత్సరం పేర్కొనబడెను; దానియేలు యొక్క చివరి దర్శనమైయున్న పదవ అధ్యాయములో అయితే, కోరెషు తన మూడవ సంవత్సరముచేత ప్రతినిధీకరింపబడెను; కాని ఆ మూడవ సంవత్సరం ఆయన మొదటి సంవత్సరమేనని మనకు తెలిసియున్నది, ఏలయనగా దానియేలు కోరెషు మొదటి సంవత్సరము వరకే కొనసాగెను.

అందువలన సైరసు మూడు సంవత్సరాలను కలిగి ఉన్న ఒక మొదటి సంవత్సరానికి ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. అతడు మొదటి దూత యొక్క సందేశానికి ప్రతీక. సైరసు యొక్క మొదటి సంవత్సరం దానియేలు మొదటి దర్శనము యొక్క చివరి వచనములో ప్రస్తావించబడింది; తరువాత దానియేలు ఆఖరి దర్శనము యొక్క మొదటి వచనములోను మళ్లీ ప్రస్తావించబడింది. సైరసుకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక ప్రతీకాత్మకతను గుర్తించుట ముఖ్యము; మొదటగా, అతడు మొదటి దూత యొక్క సందేశాన్ని ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడని మేము గుర్తిస్తున్నాము. ఇది ప్రవచనపరంగా నిర్ధారించబడగలదు; ఎందుకనగా దానియేలు సైరసు యొక్క మూడవ సంవత్సరాన్ని అతని మొదటి సంవత్సరముగా గుర్తించుచున్నాడు; అయితే అంతకన్నా ముఖ్యముగా, అతడు ప్రకటించిన మొదటి ఆజ్ఞాపత్రద్వారానే అది గుర్తింపబడుచున్నది.

పదవ అధ్యాయంలో గబ్రియేలు పర్షియా రాజులతో చేసిన పోరాటం, కైరసును మూడు ఆజ్ఞలలో మొదటిదానిని ప్రకటించునట్లు పూర్తిగా నడిపించుటకు సంబంధించినదే; ఆ ఆజ్ఞ యూదులకు తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును మరియు దేవాలయమును పునర్నిర్మించుటకు అనుమతించేది. మూడవ ఆజ్ఞ రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనానికి ఆరంభ సూచికగా నిలిచింది; ఆ ప్రవచనం 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూత వచ్చియందు ముగిసెను. మూడవ ఆజ్ఞ మూడవ దూతను సూచించెను; అందువలన కైరసు యొక్క మొదటి ఆజ్ఞ, 1798లో మొదటి దూత యొక్క ఆగమనాన్ని సూచించెను. కైరసు మొదటి దూతను సూచించుచున్నాడు; ఈ కారణంగానే, దానియేలు గ్రంథములో అతని మొదటి సంవత్సరం మూడు సంవత్సరాలను సూచించెను.

అందుచేత సైరస్ “కాలాంత్యము”కు ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడు; ఏలనగా 1798 సంవత్సరంలో మొదటి దూత (సైరస్) వచ్చినప్పుడే “కాలాంత్యము” ఆగమించి, దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడెను. “సైరస్” అనే నామము, “సూర्यుడు” అనే అర్థముగల పురాతన పారసీ పదమైన “కూరుశ్” మరియు “సింహాసనం” అనే అర్థముగల ఏలామీయుల పదమైన “కుర్ష్”ల కలయికనుండి ఉద్భవించిందని నమ్మబడుచున్నది; ఇది రాజాధికారము లేదా రాజత్వముతో సంబంధమును సూచించుచున్నది. సైరస్ యొక్క ఈ లక్షణములను యెషయా ప్రవక్త కూడ ప్రస్తావించుచున్నాడు.

సైరస్ క్రీస్తుకు ప్రతిరూపమైయుండెను; ఏలయనగా అతడు ప్రభువు యొక్క 'అభిషిక్తుడు'గాను, దేవుని 'కాపరి'యై పిలువబడెను, యెరూషలేమును కట్టించువాడును, ఆలయపు పునాదిని వేయువాడునై యుండెను. మూసికబడియున్న ద్వారములను తెరచుటకు అతడే నియమింపబడియున్నాడు; క్రీస్తు విషయమునందు అయితే, 'తానే తెరచును, ఎవడును మూయజాలడు; తానే మూయును, ఎవడును తెరవజాలడు.' అంతేకాక, సైరసుకు 'అంధకారములోని ధనములు, రహస్య స్థలములలో దాగి యున్న గుప్త ఐశ్వర్యములు' అనుగ్రహింపబడినవి. సంస్కరణాత్మక ఉద్యమముల పరంపరలో అనేక మార్గసూచక చిహ్నములను సైరస్ నెరవేర్చును.

ఆయన అంత్యకాల సమయమును సూచించును—అదే మొదటి దూత వచ్చు సమయము; ఆ సమయమున దానియేలు గ్రంథముమీదనున్న ముద్ర విప్పబడును, అప్పుడు ‘అంధకార ధనములు, రహస్య స్థలములలో దాగి యున్న సంపదలు’ నుండి వచ్చు జ్ఞానవృద్ధి కలుగును. ఆ ‘అంధకార ధనములు, రహస్య స్థలములలో దాగి యున్న సంపదలు’ వే, ‘నిర్మించబడిన’ ‘పునాది’, మరియు ‘వేయవలసిన’ ‘ఆలయము’గా ఏర్పడును. సైరస్సుచేత ప్రతిరూపింపబడ్డ క్రీస్తు ప్రభువుయొక్క ‘అభిషిక్తుడు’; క్రీస్తు తన బాప్తిస్మమునందు అభిషేకింపబడినట్లే. కాబట్టి సైరస్సు మొదటి దూత రాక మాత్రమే కాదు; దిగివచ్చునప్పుడు మొదటి దూతను శక్తివంతపరచు రెండవ దూతయు ఆయనే; క్రీస్తు అభిషేకింపబడినప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ యేలాగు దిగివచ్చెనో అట్లే. 1844 అక్టోబరు 22న క్రీస్తు అతిపరిశుద్ధ స్థలములోనికి ప్రవేశించు ద్వారం లేదా ‘గుమ్మము’ను తెరిచెను; అది ముందుగా మూయబడియున్న గుమ్మమే. సైరస్సు మూడవ దూత రాకను కూడ సూచించును.

కోరెషు మొదటి దూత; మరియు మొదటి దూత మూడు దూతలన్నిటిలోని సమస్త అంశములను కలిగియున్నాడు. మొదటి దూత వచ్చియున్న 1798లోని సమయాంత్యమే కోరెషు. మొదటి దూత సందేశము శక్తివంతపరచబడిన (అభిషేకింపబడిన) 1840 ఆగస్టు 11ను కోరెషు ప్రతినిధించును. 1842 మే నెలలో 1843 పటం రూపకల్పనచే సూచింపబడిన పునాదులను వేయు కార్యమును ఆయనే ప్రతినిధించును. అదేవిధంగా, 1844 ఏప్రిల్ 19న జరిగిన మొదటి నిరాశలో రెండు వర్గాలు వేరు చేయబడిన ప్రకారముగా, ఆయన ఆలయ నిర్మాణమును ప్రతినిధించును; అలాగే 1844 అక్టోబర్ 22న జరిగిన మహా నిరాశలోని రెండవ విభజనను కూడా ఆయన ప్రతినిధించును.

మిల్లర్‌వాదుల సంస్కరణ ఉద్యమంలోని సమస్త మార్గసూచక చిహ్నాలు కూరు రాజుచేత ప్రతిరూపీకరించబడ్డవి; కాబట్టి ఆ చిహ్నాలు నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమంలోని మార్గసూచక చిహ్నాలకు కూడ ప్రతిరూపములై నిలుస్తున్నవి. మిల్లర్‌వాదుల చరిత్రకు పూర్వము సంభవించునని క్రీస్తు నిర్ధారించిన సంకేతములు, మిల్లర్‌వాదుల ఉద్యమానికి ముందుగా ప్రత్యక్షమయ్యాయి.

ద్వితీయాగమనాన్ని ప్రకటించిన సూచనలు 1798కు కొద్దికాలం ముందే, 1755లో ఆరంభమయ్యాయి. 1798 సంవత్సరం, ఆత్మీయ బబులోనులో ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన బంధనానికి సమాప్తికాలమైంది; సహోదరి వైట్ బోధించిన ప్రకారం, ఆ ఆత్మీయ బంధనం యథార్థ బబులోనులో యథార్థ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన యథార్థ బంధనముచేత ఆదిరూపముగా సూచింపబడినది; ఆ యథార్థ బంధనం డెబ్బై సంవత్సరాల బంధనాంత్యమున సమాప్తమై, అప్పుడే తెరిచిన ద్వారాల ద్వారా కైరస్ ప్రవేశించి బబులోనును స్వాధీనపరచుకొని, బెల్షజ్జరును సంహరించెను.

బాబులోనులోని డెబ్బై సంవత్సరాల సమాప్తి 1798 అనే ప్రతిరూపాన్ని ముందస్తుగా సూచించిన ఆదిరూపమై నిలిచింది; అలాగే 1798కు పూర్వంగా ప్రత్యక్షమైన సూచక చిహ్నాలు క్రీస్తు పునరాగమనం అతి సమీపమై యున్నదని ప్రకటించాయి.

కైరసు కూడా 1798కు పూర్వంగా సంభవించిన సూచనలకు ఒక ప్రతిరూపమయ్యాడు. దార్యావేషు మరియు కైరసు పరిపాలన విషయమై చరిత్రకారులు కొంత అస్పష్టంగా వ్రాస్తారు, అయితే దేవుని వాక్యము స్పష్టంగా చెప్పుచున్నది. బబులోను సామ్రాజ్యానంతరం మాదీయ-పారస్య సామ్రాజ్యము వచ్చెను; మాదీయ-పారస్య యొక్క మొదటి రాజు దార్యావేషే, అయితే బెల్షజ్జరు తన చివరి విందు చేసిన ఆ రాత్రి బబులోనును స్వాధీనపరచుకున్న సేనాధిపతి అతని మేనల్లుడు కైరసే. కైరసును మరియు దార్యావేషును ఇద్దరినీ డెబ్బై సంవత్సరాల చెరసాల ముగింపు కాలానికి ప్రతిరూపములుగా చూచబడుదురు; అది 1798లో అంత్యకాలాన్ని సూచించును, మరియు అదే 1989లో అంత్యకాలానికిని ప్రతిరూపముగా నిలుచును.

మోషే చరిత్రలోని అంత్యకాలము, మూడు సంవత్సరాల అంతరంతో జనించిన అహరోను మరియు మోషే వారి జననాలచేత గుర్తించబడెను. ఆ చరిత్ర క్రీస్తు చరిత్రకు అత్యంత సమపూర్ణమైన రూపకమై నిలిచెను; ఆ చరిత్రలోని అంత్యకాలము యోహాను జననముచేత, ఆరు నెలల తరువాత అతని బంధువైన యేసు జననముచేత గుర్తించబడెను. అంత్యకాలమునకు రెండు మార్గచిహ్నాలు కలవు; దారియు మరియు కురుషు ఇద్దరూ డెబ్బై సంవత్సరాల చెరాంత్యమును సూచించారు; అది వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల చెరాంత్యానికి రూపకమై నిలిచింది. 1798 లో పాపత్వమునకు సంబంధించిన మృగమునకు కలిగిన మరణాంతక గాయానంతరం, తరువాతి సంవత్సరంలో ఆ మృగంపై సవారి చేసి దానిపై పరిపాలించిన వాని మరణం సంభవించింది. 1989లో రీగన్ మరియు బుష్ ప్రథముడు ఇద్దరూ అధ్యక్షులుగా ఉన్నారు.

కోరెషు వచ్చుచున్న కాలాంత్య సమయాన్ని ప్రకటించే సూచక చిహ్నాలను గుర్తించును; అలాగే కాలాంత్య సమయాన్నే కూడా ఆయన గుర్తించును. ఆయన జ్ఞానవృద్ధిని, ఒక దూత దిగివచ్చునప్పుడు తొలి సందేశమునకు కలిగే శక్తి ప్రదానాన్ని, తదనంతరం చేపట్టబడిన పునాది స్థాపన కార్యమును, అనగా ఆలయ నిర్మాణ కార్యమును, మరియు నిబంధనదూత తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చు సందర్భమున మూడవ దూత ఆగమనమును కూడా గుర్తించును.

సైరస్ మరియు బెల్తెషజ్జర్ ప్రతీకలు చివరి దినములలో ఒక నిర్దిష్ట ప్రవచనాత్మక చరిత్రను సూచిస్తాయి. బెల్తెషజ్జర్ యొక్క ప్రతీక మనకు తెలియజేస్తుంది యేమనగా, అందులో ప్రతినిధానించబడిన ప్రజలు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మంది; వారు నిబంధన ప్రజల అంతిమ తరము. వారు సైరస్ సూచించిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రలో స్థానపరచబడ్డారు; ఆ చరిత్ర 1798కు, 1989కు, మరియు 2001 సెప్టెంబర్ 11కు పూర్వమైన చరిత్రను సూచిస్తుంది, ఏలయనగా సైరస్ ఆ సమస్త మార్గసూచికలను ప్రతినిధానిస్తాడు. ఆయన 2020 జూలై 18 నాటి నిరాశను, అలాగే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో శీఘ్రమే రానున్న ఆదివారం చట్టాన్నికూడా ప్రతినిధానిస్తాడు. దానియేలు యొక్క చివరి దర్శనం ప్రవచనాత్మకంగా ఎక్కడ స్థాపించబడెనో నిర్ధారించుటకు కీలకం, దానియేలు ఏము తెలిసియున్నాడో దానిబట్టి నిర్ణయింపబడుతుంది.

మొదటి వచనములో దానియేలు (బెల్తెషజ్జరు) ‘విషయం’యందును ‘దర్శనం’యందును అవగాహన కలవాడైయున్నాడు. ‘విషయం’ అనేది హెబ్రీ ‘దబర్’ అనే పదము, దాని అర్థం ‘వాక్యం’; దీనిని గబ్రియేలు రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరముల (‘ఏడు కాలములు’) ‘ఖజోన్’ దర్శనాన్ని సూచించుటకు ఉపయోగించాడు. మొదటి వచనములో దానియేలు గ్రహించిన ‘దర్శనం’ అనగా రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల ‘మారెహ్’ దర్శనమే. 1989లో కాలాంత్య సమయమందు చివరి దినముల దేవుని నిబంధనజనులు ‘ఏడు కాలములు’ను గ్రహించలేదు. వారు 2001 సెప్టెంబర్ 11 తరువాత వరకు ‘ఏడు కాలములు’ను గ్రహించలేదు గనుక, తుద ప్రవచనోద్యమమును ప్రతినిధించుచున్న దానియేలు ‘విషయం’యును ‘దర్శనం’యును రెండింటిని గ్రహించుచున్నందున, దానియేలు 2001 సెప్టెంబర్ 11 తరువాత కోరేశు ద్వారా ప్రతినిధించబడిన ప్రవచన సంస్కరణోద్యమ కాలములోనే ఉండవలెను.

దానియేలు ఇరవై ఒక దినముల శోకకాలమునందు ఉన్నవాడని గుర్తించబడెను. ఆ శోకముయొక్క “ఆ దినములలో” దానియేలు ఆ “విషయమును” గ్రహించెను; అలాగే ఆ “దర్శనమునుగూర్చి” అతనికి అవగాహన కలిగెను. “విషయం” ద్వారా సూచింపబడిన సత్యము ఆ శోకదినములలో దానియేలుకు బయలుపరచబడెను. మధ్యరాత్రి కేకకు కాస్త ముందుగా సంస్కరణ రేఖలలో దేవుని ప్రజలు “శోకించువారిగా” ప్రతినిధించబడుదురు. విజయప్రవేశమునకు కాస్త ముందుగా లాజరును గూర్చి మార్థా మరియు మరియ శోకించుట ద్వారా ఆ శోకము ప్రతినిధింపబడెను. మిల్లరైట్ చరిత్రలో మొదటి నిరాశానంతరముగా యిర్మియా వ్యక్తపరచిన నిరుత్సాహముచేత అది చిత్రీకరించబడెను.

యిర్మియా “ఆనందించలేదు”; అయితే ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో సోదోము మరియు ఐగుప్తు పౌరులు ఆ ఇద్దరు సాక్షుల మరణమునందు “ఆనందించారు”. “ఆనందించకపోవుట” అనగా శోకించుట. బేల్తెషస్సరు యొక్క శోకము, ఆ ఇద్దరు సాక్షుల మరణముతో సంబంధితమైన శోకమును గుర్తింపజేస్తుంది. 2020 జూలై 18న మరియు 2020 నవంబరు 3న, భూమి మృగమునకు చెందిన నిజమైన ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము మరియు రిపబ్లికన్ కొమ్ముల యొక్క ఆ ఇద్దరు సాక్షులు, మన ప్రభువు కూడ సిలువవేయబడిన స్థలమైన సోదోము మరియు ఐగుప్తు వీధులలో హతమార్చబడిరి. మన ప్రభువు సిలువవేయబడినప్పుడు, ఆయన శిష్యులు శోకించుట ఆరంభించిరి. ఆ ఇద్దరు సాక్షులు ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే మరియు ఏలీయాలుగా సూచింపబడియిరి.

వేదగ్రంథములలో క్రీస్తును మైఖేలుగా సూచించిన ఐదు ఉల్లేఖనలు ఉన్నాయి; వాటిలో మూడు దానియేలు గ్రంథములో, ఒకటి యూదా గ్రంథములో, మరొకటి ప్రకటన గ్రంథములో. మనము ఇప్పుడు పరిశీలిస్తున్న పదవ అధ్యాయములో మైఖేలు రెండుసార్లు, 13వ మరియు 21వ వచనములలో ప్రస్తావించబడెను; తరువాత పన్నెండవ అధ్యాయం 1వ వచనములో మరల ప్రస్తావించబడెను. ఆయన ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయం 7వ వచనములో గుర్తింపబడెను. యూదా గ్రంథములో మైఖేలు మోషేను పునరుత్థానమునకు లేపినవాడిగా గుర్తింపబడెను; ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే వీధిలో మృతులై పడివున్న సాక్షులలో ఒక్కడై యున్నాడు.

యూదా గ్రంథములో—ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే మరియు ఏలీయా హతులగు ‘ఆ గొప్ప పట్టణం’ను సూచించే సొదొము మరియు ఈగిప్తు అనే సందర్భంలో—మీకాయేలు చేత ప్రతినిధ్యింపబడిన క్రీస్తు, మోషే శరీరాన్ని పునర్జీవింపజేస్తాడు. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, మోషే మరియు ఏలీయా ప్రతీకాత్మకమైన మూడు అర దినములపాటు మృతులై యున్నారు; మరియు మీకాయేలు ఆకాశమునుండి దిగివచ్చినప్పుడు బెల్తెషజ్జరు యొక్క శోకదినములు ముగుస్తాయి. రేఖపై రేఖగా, డానియేలు గ్రంథము దశమ అధ్యాయము మొదటి నుండి నాల్గవ వచనములు, రెండు సాక్షులను మీకాయేలు పునర్జీవింపజేసే సమయమున ముగిసే ఆ శోకకాలాన్ని గుర్తించుచున్నవి.

ఈ అధ్యయనాన్ని మేము తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.