దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట డెబ్బై మూడు

హిట్లర్’స్ పోప్ అనే శీర్షికగల గ్రంథంలో, జర్మనీపై హిట్లర్ పాలించిన కాలంలో పోప్‌గా అధికారంలో ఉన్న భవిష్యత్ పోప్ యొక్క కథను రచయిత జాన్ కార్న్‌వెల్, రోమ్ నగరంనుండి వెలివేయబడిన అతని తాతగారితోను పోప్ పియస్ IX తోను ప్రారంభిస్తాడు. పియస్ IX ఒక సన్యాసినిగా వేషధారణ చేసి రోమ్ నగరంనుండి పారిపోయినప్పుడు, తనతో పాటు తీసుకుపోయిన ఏకైక వ్యక్తి ఆ భవిష్యత్ పోప్ యొక్క తాతగారే. కార్న్‌వెల్ ఆ ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్యనున్న సన్నిహిత సంబంధాన్ని వివరిస్తాడు; అనంతరం ఆ భవిష్యత్ పోప్ తండ్రి కూడా కాథలిక్ చర్చి యొక్క అధికార కేంద్రంతో ఎలా సంబంధబడ్డాడో గుర్తింపజేస్తాడు. ఈ విధంగా, పియస్ IX కాలం నుండి ద్వితీయ ప్రపంచ యుద్ధం వరకు ఉన్న చరిత్రలోని సామాజిక, రాజకీయ, మతపరమైన వాతావరణాన్ని అతడు నిర్దిష్టంగా ప్రతిపాదిస్తాడు. ఈ చారిత్రక సమీక్ష అత్యంత సమాచారప్రదమైనది.

గ్రెగరీ ఏడవుడు ‘అభ్రాంతిత్వానికి సమర్థకుడు’ అయినప్పటికీ, ఆ హాస్యాస్పదమైన వాదన పియస్ తొమ్మిదవ వరకు అధికారిక సిద్ధాంతం (డాగ్మా)గా ప్రకటించబడలేదు; పియస్ తొమ్మిదవుడే ఆ మూర్ఖమైన వాదనను మొదటి వాటికన్ మండలిలో స్థాపిత సిద్ధాంతంగా చేశాడు. ఆ సిద్ధాంతం 1870 జూలై 18న ఆమోదించబడింది, అది ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది వారి మొదటి నిరాశకు దినానికిదినం నూట యాభై సంవత్సరాల ముందుగా.

ఈ చరిత్ర వెల్లడించేది ఏమనగా, పియస్ తొమ్మిదవ వారు ప్రథమ వాటికన్ సభను నిర్వహించి, పాపల్ తప్పులేనితన సిద్ధాంతాన్ని అమల్లోకి తేవగా, ఆ కార్యానికి ఆయనకు ప్రేరణగా నిలిచింది "ఆధునికవాదం" అని పిలువబడిన దాని పట్ల ఉన్న ఆయన ద్వేషమే. అది పాప్ బైబిలు సిద్ధాంతాలను నిర్వచించేటప్పుడు ఎటువంటి తప్పూ చేయరన్న భావనలో మూలపడినది కాదు; ఫ్రెంచ్ విప్లవం సృష్టించిన ప్రభావానికి పాప్ తరఫున చేసిన ప్రతిఘటనకు అది రక్షణగా నిలిచింది. చివరికి "కమ్యూనిజం"గా తెలిసిపోవు దానికి అది వ్యతిరేకంగా లక్ష్యించబడింది.

ఫ్రెంచ్ విప్లవం యూరోపా దేశాల పాలనా నిర్మాణాన్ని అతలాకుతలం చేసింది; ముఖ్యంగా పాపసీ అనే రాజ్యాధికార వ్యవస్థపై తీవ్రమైన ద్వేషాన్ని రగిలించింది. ఇటాలియన్ గణతంత్రవాదుల తిరుగుబాటే పియస్ తొమ్మిదవ గారినీ, ఆయన కుడిచేయి వలె ఉన్న సహాయకునినీ తాత్కాలికంగా రోమ్ నుండి నిష్క్రమింపజేసింది. ఫ్రెంచ్ విప్లవం నుండే పుట్టిన వివిధ తత్వశాస్త్రాలు ప్రతినిధ్యం చేసిన ‘మాడర్నిజం’ పియస్ తొమ్మిదవ గారి అత్యంత ప్రధాన విరోధిగా నిలిచింది; ఆ విప్లవం ఉత్పత్తి చేసిన మాడర్నిస్టు ఆలోచనలకు వ్యతిరేకంగా పోప్ చేసిన ప్రతి వాదనను నిలబెట్టడానికి ఆయన ప్రతిపాదించిన అప్రమేయత సిద్ధాంతం రూపకల్పన చేయబడింది.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నలభైవ వచనం, 1798లో దక్షిణపు రాజు (నాస్తిక ఫ్రాన్స్) ఉత్తరపు రాజుకు (పాపత్వానికి) మరణాంతక గాయమును మోపెనని తెలుపుచున్నది.

పియస్ IX యొక్క నిర్భ్రాంతత సిద్ధాంతం దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభైవ వచనంలో సూచింపబడిన యుద్ధంతో సంబంధించియుండెను; మరియు 1869 సంవత్సరపు ఉత్తరార్థమునుండి తదుపరి సంవత్సరము వరకు, పియస్ IX మొదటి వాటికన్ మండలిని—వాటికన్ I అని ప్రసిద్ధిగాంచినదాన్ని—సమావేశపరచెను. దాని ఉద్దేశ్యం, 533 సంవత్సరమున జస్టినియన్ ఆజ్ఞాపత్రం ద్వారా ప్రకటించబడినట్లుగా, పోపు కాథలిక్క మతానికి ప్రధానుడని, అలాగే కాథలిక్క మతమే సమస్త సంఘములకును ప్రధానమని ధృవీకరించుటయే.

ద్వితీయ వేటికన్ మండలి, వేటికన్ II అని కూడా పిలువబడేది, 1962 నుండి 1965 వరకు నిర్వహించబడింది. ఇది కతోలికా చర్చి చరిత్రలో ఒక మైలురాయి ఘటనగా నిలిచింది; అలాగే ఆధునిక కాలంలో అత్యంత ప్రాధాన్యమైన సార్వత్రిక మండళ్లలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. ఈ మండలి పోప్ జాన్ XXIII వారి నాయకత్వంలో సమావేశమై, 1963లో జాన్ XXIII మరణానంతరం పోప్ పౌలు VI వారి పోపత్వ కాలంలో కొనసాగింది. ఈ రెండు మండళ్ల మధ్య ఉన్న స్పష్టమైన వైశిష్ట్యభేదాన్ని గుర్తించడం ముఖ్యము.

మొదటి మహాసభ యొక్క ఉద్దేశ్యం పోప్ యొక్క “ప్రాధాన్యత” అని పిలువబడే అంశాన్ని స్థాపించడం; దాని అర్థం, పోప్ సంఘమునకు పరమాధిపతి, బోధకుడు, కాపరి అయి, విశ్వాససంబంధ సిద్ధాంతాలను కాపాడుటకును, వాటిని వ్యాఖ్యానించుటకును బాధ్యత వహించువాడని. అతని అధికారంలో డోగ్మాలను నిర్వచించుట, సిద్ధాంతసంబంధ ఉత్తర్వులను జారీచేయుట, విశ్వాసమును మరియు నైతికతను సంబంధించిన విషయాలలో అధికారబద్ధమైన ప్రకటనలను చేయుట ఉండెను; ఇవే పోపీయ నిర్భ్రాంతత్వం అని ప్రసిద్ధి పొందినవి. దీనిలో సమస్త సంఘంపై పోప్‌కు కలిగిన న్యాయాధికారిక అధికారమును కూడా చేర్చబడినది; అందులో బిషప్‌లను నియమించు అధికారం, శక్రమెంట్లను నియంత్రించు అధికారం, మరియు సంఘ పరిపాలనను పాలించు అధికారం సమ్మిళితమై యున్నవి.

రెండవ మండలి చర్చిని ఒక ఏక్యోద్యమ స్వరూపంగా మలచుటకై ఉద్దేశించబడింది. ఆ మండళ్లు ప్రతిపాదించిన అంశాలు పరస్పరం నేరుగా విరుద్ధమైనవి. రూఢివాద ప్రథమ మండలిని ఉదారవాద రెండవ మండలి వ్యతిరేకించింది. ఆ రెండు వర్గాలు రాత్రి పగలులా భిన్నమైనవి; మరియు ఫాతిమా యొక్క మూడు రహస్యాలకు ఆపాదించబడిన ప్రవచనం, ఈ రెండు మండళ్లచే సముచితంగా ప్రతినిధీకరించబడిన ఒక అంతర్గత సంగ్రామాన్ని గుర్తిస్తుంది.

ఆ ప్రవచనం, పియస్ తొమ్మిదవుని ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన ప్రాధాన్యాన్ని నిలబెట్టే వర్గాన్ని, సాధారణంగా “తెలుపు పోప్,” “మంచి పోప్,” లేదా “మంచి బిషప్” అని పిలువబడే ప్రతిరూపాల ద్వారా సూచింపబడినదిగా గుర్తిస్తుంది; రెండవ వేటికన్ మండలితో సంబంధిత మరొక వర్గం అయితే, “నలుపు పోప్,” “చెడు పోప్,” లేదా “చెడు బిషప్” ద్వారా సూచింపబడుతుంది. పోర్చుగల్‌లోని ఫాతిమా పట్టణంలో ఉన్న ఫాతిమా అద్భుతానికి అంకితమైన పుణ్యస్థలాన్ని సందర్శించినప్పుడు, ఈ రెండు రాజకీయ సిద్ధాంతాల వివాదం ప్రతిబింబితమౌతుంది. లోనికి ప్రవేశించినపుడు, నడకమార్గం ఒక వైపున నలుపు పోప్ విగ్రహం, మరొక వైపున తెలుపు పోప్ విగ్రహం మధ్యగా అమర్చబడియుంటుంది.

అందుచేత, గ్రంథము ‘హిట్లర్ యొక్క పోప్’గా గుర్తించిన వ్యక్తిగా తుదకు అవబోయే ఆ వ్యక్తి యొక్క వారసత్వంలో ఇది భాగమై నిలుస్తుంది: అతని వేర్లు ఆధునికవాదం (దక్షిణ రాజు) మరియు పాపీయ శ్రేష్ఠాధికారము (ఉత్తర రాజు) మధ్యనున్న సంఘర్షణలో పరస్పరం అల్లుకొనియున్నాయని.

మనము పరిశీలిస్తున్న ఈ గ్రంథ రచయిత మంచి స్థితిలోనున్న ఒక కాథలికుడని, మరియు ఈ గ్రంథాన్ని వ్రాయుటలో అతడు స్పష్టంగా పేర్కొన్న ఉద్దేశ్యం ఏమనగా, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధకాలంలో పరిపాలించిన పోప్ హిట్లర్‌కు, నాజీులకు మద్దతు ఇచ్చాడనే గాని, యూదులపై మరియు ఇతరులపై జరిగిన హోలోకాస్టులో ఏదైనా బాధ్యత వహించాడనే గాని చేసిన వాదనపై వెలుగు ప్రసరింపజేయడమే అని గ్రహింపవలెను. కార్న్వెల్, వాటికన్ 1 మహాసభను ఏర్పరచిన కుడిభుజమనిషిగా ఉన్న పియస్ XII యొక్క తాతను ప్రస్తావించినప్పుడు, దక్షిణ రాజులు మరియు ఉత్తర రాజుల మధ్య జరిగిన పోరాట చరిత్ర అదే చరిత్రలో కార్యరూపం దాల్చుచున్నది. “రిపబ్లికనిజం” విప్లవం ఇటలీకి చేరినప్పుడు, దాదాపు ఒక సంవత్సర కాలం పాటు ఇటాలియన్లు పియస్ IX ను రోము నగరమునుండి వెళ్లగొట్టిరి; ఆ తరువాత, అతడు తిరిగి వచ్చిన అనంతరమును సైతం, పాపసత్వానికి ఎప్పటినుండియు స్వాధీనంగా ఉన్నది వాటికన్ నగరమని పిలువబడే నూట పది ఎకరాల భూమి మాత్రమే.

అతడు వాటికన్‌కు తిరిగి రావడానికి సాక్షాత్తుగా సాధ్యమైన ఏకైక మార్గం ఫ్రెంచ్ సైనిక దళాల సహాయంతోను, అలాగే కీర్తికేటు చెందిన యూదు బ్యాంకర్లు అయిన రోత్‌షైల్డ్‌ల నుండి పొందిన అప్పుతోను మాత్రమే. రెండో ప్రపంచ యుద్ధకాలంలో జరిగిన హోలోకాస్ట్‌లో పాపసభ యొక్క సహకారాన్ని వివేకపూర్వకంగా గ్రహించాలంటే, క్రీస్తు శిలువ వేయబడిన నాటి నుండి యూదుల పట్ల యూరప్ కలిగియున్న ధోరణి గురించి కొంత ప్రాథమిక అవగాహన అవసరం. ఆ గ్రంథం యూదివిరోధిత్వం మరియు వర్ణవివక్ష అనే రెండు వేర్వేరు ధోరణులని సూచిస్తూ, హిట్లర్‌కు యూదుల పట్ల ఉన్న ద్వేషం వర్ణవివక్షాపరమైనదని వాదిస్తుంది; ఎందుకంటే హిట్లర్ యూదులను మానవులలో ఒక హీన వర్గంగా చూశాడు, కాగా యూదివిరోధిత్వం అనేది వారు దేవునిని హతమార్చారని భావించి యూదుల పట్ల చూపబడిన ద్వేషం. అవి రెండూ ఒకటేనా, లేదా నిజంగా ఈ రెండింటి మధ్య ఏదైనా భేదం ఉన్నదా అన్నది పక్కన పెడితే, యూదుల దుస్థితి యొక్క వాస్తవాన్ని అర్థం చేసికొనడం సముచితం.

ఉదాహరణకు, నేటి అమెరికాలో “గెట్టో” అనే పదం ఉపయోగించినప్పుడు, చాలా మంది దానిని పట్టణంలోని పేదలు నివసించే, పాడుబడ్డ ప్రాంతాన్ని సూచించే నిర్వచనంగా భావిస్తారు. అయితే “గెట్టో” అనే పదం, మూలార్థంలో, ఒక పట్టణంలోని ప్రత్యేక భాగాన్ని—ప్రత్యేకించి ఇటలీలోని వెనిస్‌లో మధ్యయుగకాలంలో యూదులు నివసించుటకు బలవంతపరచబడిన ప్రాంతాన్ని—సూచించేది. మొదటి గెట్టో 1516లో వెనిస్‌లో స్థాపించబడింది; ఆ సమయంలో వెనీషియన్ గణరాజ్యం యూదులను నగరంలోని నియోజిత ప్రాంతమైన “గెటో నూవో” (కొత్త ఫౌండ్రీ)లో పరిమితం చేసింది; అది క్రమేపి “గెట్టో”గా ప్రసిద్ధి చెందింది.

యూరప్‌లో మధ్యయుగాలంతటా, యూదులు ఎక్కడ నివసించవచ్చో, అలాగే వారు నిర్వహించుటకు అనుమతించబడిన వృత్తుల విషయములోను పరిమితులు విధించబడ్డాయి. ఆ పరిమితులు యూదివ్యతిరేకత్వం అనే పాత నిర్వచనంపై ఆధారపడి ఉండేవి; ఆ నిర్వచనం, యూదులు దేవునిని హత్యచేసినారని, అలాగే తదనంతరం వారికొచ్చిన సమస్త సమస్యలను వారు తమ స్వీయ క్రియలచేత తామే తమమీదకు తెచ్చుకున్నారనే నమ్మకాన్ని సూచించేది.

మధ్యయుగాలలో, క్రైస్తవులు అప్పుగా డబ్బు ఇవ్వకూడదనీ, అప్పుపై వడ్డీ స్వీకరించకూడదనీ ఒక స్థిరపరచబడిన సంప్రదాయం ఉండేది. యూదులకు ఆ పరిమితి నుండి మినహాయింపు ఉండేది; అందువల్ల డబ్బు అప్పుగా ఇవ్వడం యూదులు నిర్వహించుటకు అనుమతించబడిన వృత్తులలో ఒకటిగా మారింది. రోత్షైల్డ్ కుటుంబం వంటి యూదు బ్యాంకర్లు, వారికి ఏ వృత్తులు నిర్వహించుటకు అనుమతించబడినవో అన్న దానిపై ఉన్న చట్టపరమైన పరిమితుల కారణంగా, నాణ్యమార్పిడిదారులుగా ఉన్నారు. పియస్ IXకు వాటికన్‌కు తిరిగి చేరుటకు నిధులు అవసరమైనప్పుడు, ఇకపై రోము నగరాన్ని పాలించలేకపోవుటవల్ల కలిగిన నిరాశ, డబ్బు కోసం యూదులను ఆశ్రయించవలసిన అవసరంతో మరింత తీవ్రమైంది.

రోము నుండి బహిష్కరింపబడకమునుపు పియస్ IX, యూదుల విషయములోను సంఘమునకు యూదులతోనున్న సంబంధ విషయములోను, రెండు వర్గాలలో ఏదో ఒకదానికి చెందినవాడిగా కనిపించెను. ఆ రెండు వర్గములలో ఒకటి, యూదులకు ఏది సంభవించినా వారు పొందుచున్నది వారికి తగినదే అని నమ్మువారితో కూడి యుండెను; మరియొక వర్గము యూదులయందు కొంత కరుణను చూపుటకు మొగ్గుచూపెను. పియస్ IX బహిష్కరణకు గురైన తరువాత వాటికను నకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, తన నిర్బంధనకు పూర్వము కొన్ని సందర్భములలో అతడు కనబరచిన కరుణ ఇక మళ్లీ ఎప్పుడును కనబడలేదు. తన నిర్బంధనకు పూర్వము అతడు రోము పట్టణములోని గెట్టోను మూసివేసెను; కాని తిరిగి వచ్చిన తరువాత గెట్టోను మళ్లీ స్థాపించెను, మరియు తన ఆర్థిక నష్టములను పూడ్చుకొనుటకై యూదుల మీద పన్నును విధించుట ప్రారంభించెను.

పోప్ పియస్ తొమ్మిదవరి అత్యంత సన్నిహిత సహాయకుడు, హిట్లర్ యొక్క పోప్‌కు తాత అయిన మార్కాంటోనియో పచెల్లీనే. అతడు పాపత్వానికి మద్దతు ఇచ్చిన న్యాయవాదుల ఒక ప్రత్యేక వర్గానికి చెందిన న్యాయవాది. అతని కుమారుడు, అలాగే చివరికి హిట్లర్ యొక్క పోప్‌గా అవతరించనున్న అతని మనవడూ, అదే విశిష్ట న్యాయవాదుల వర్గంలో భాగమయ్యారు. యూజీనియో పచెల్లీ యొక్క తాత, తండ్రి, అలాగే అతని యౌవనం మరియు విద్యా ప్రస్థానానికి సంబంధించిన చరిత్రను గ్రంథం వివరించిన తరువాత, పాపత్వానికి సేవ చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు పచెల్లీ స్వీకరించిన పదవిని అది పరిశీలిస్తుంది. విశిష్ట పాపత్వపు న్యాయవాదుల వంశానికి చెందిన న్యాయవాదిగా, ఒప్పందాలలో ప్రావీణ్యం కలిగిన ఒక విభాగానికి ఆయనను అధిపతిగా ఎంపిక చేశారు; ఆ ఒప్పందాలను ‘కాంకార్డులు’ అని పిలుస్తారు. 1901లో పచెల్లీని పాపత్వపు రాష్ట్ర కార్యదర్శిత్వ కార్యాలయంలోకి చేర్చారు.

పచెల్లి జాతులకు రాయబారిగా అయ్యాడు. ప్రవచనాత్మకంగా, పచెల్లి భూమి రాజులు పాపాసనముతో చేసిన వ్యభిచారాన్ని సంపూర్ణపరిచిన చట్టబద్ధ సంపర్క బిందువుగా మారాడు. 1903లో, పియస్ X పాప్‌గా కిరీటధారణ పొందాడు. తక్షణమే అతడు ‘సాపేక్షతావాదం మరియు సందేహవాదం’ను ఉత్పత్తి చేసిన ఆ ‘బౌద్ధిక విషం’పై దాడి చేయడం ప్రారంభించాడు. ‘ఆధునికవాదం’ను నిర్మూలించుటకు పియస్ X చేసిన ప్రయత్నాన్ని నడిపిన వ్యక్తి ఉంబెర్టో బెనిణీ; అతడు పచెల్లి పనిచేసిన అదే కార్యాలయంలో పనిచేశాడు. ప్రపంచస్థాయి చరిత్రకారుల ఒక వర్గం గురించి బెనిణీ ఒకసారి ఇలా అన్నాడు: వారి దృష్టిలో, “చరిత్ర అనేది నిరంతర నిస్సహాయంగా వాంతి చేయుటకు చేసే యత్నం తప్ప మరేదీ కాదు. ఇటువంటి మనుష్యులకు ఒక్కటే పరిహారం: ఇంక్విజిషన్!” బెనిణీ దృష్టిలో, ఫ్రెంచ్ విప్లవం నుండి ఉద్భవించిన ఆలోచనల పట్ల ఏదైనా అనుకంప చూపిన చరిత్రకారులను మరణదండన విధించాలి.

అధికారికంగా, బెనీని పాపత్వం కొరకు ప్రచార మంత్రిత్వ శాఖను నడిపించాడు; అయితే అనధికారికంగా, దక్షిణ రాజునితో ఉద్భవించిన ‘ఆధునికత్వం’ పట్ల ఏ కాథలికులకైనా సానుభూతి ఉందో గుర్తించేందుకు రూపుదిద్దుకున్న ఒక రహస్య గూఢచారి వలయాన్ని కూడా అతడు నడిపించాడు. చివరికి 1910లో, అతని కృషి ఫలితంగా పాపత్వపు ఉద్యోగులు ఒక ప్రమాణం చేయవలసినట్లు బాధ్యపరచిన ఒక ఆదేశం వెలువడింది; దానిని ‘ఆధునికత్వ వ్యతిరేక ప్రమాణం’ అని పిలిచారు. ఇది ఇప్పటికీ అమల్లో ఉంది. వాటికన్‌లో నియామకం పొందుటకై, నేడు మనము కమ్యూనిస్టు భావాలు అని పిలిచే ఆధునికత్వ భావాలను ద్వేషించెదమని ప్రమాణం చేయవలసి ఉంటుంది.

క్రోన్‌వెల్ రచించిన పుస్తక సారాంశం ఆవరణ పుటపై ఇలా పేర్కొంటుంది, "శతాబ్దపు తొలి దశాబ్దంలో, ప్రతిభావంతుడైన యువ వేటికన్ న్యాయవాదిగా, పచెల్లీ అపూర్వమైన పోప్ అధికారాన్ని ప్రతిపాదించే ఒక సిద్ధాంతాన్ని రూపుదిద్దడంలో తోడ్పడ్డాడు; 1920లలో, జర్మనీలో అధికారాన్ని రుద్దడానికి అతడు చతురతను మరియు బ్లాక్‌మెయిల్‌ను వినియోగించాడు. 1933లో, హిట్లర్ అతనికి సర్వోత్తమమైన చర్చా భాగస్వామిగా మారాడు మరియు ఒక కాంకార్డంట్ కుదిరింది, దాని ద్వారా క్యాథలిక్ చర్చికి మతపరమైన మరియు విద్యాసంబంధ ప్రయోజనాలు మంజూరయ్యాయి; ప్రతిగా, క్యాథలికులు సామాజిక, రాజకీయ కార్యచరణ నుండి ఉపసంహరించుకున్నారు. రోమ్ నుండి రుద్దబడిన రాజకీయ క్యాథలికత్వపు ఈ 'స్వచ్చంద' విరమణ నాజీవాదం ఎదుగుదలను సులభతరం చేసింది."

1933 జూలై 14న జరిగిన కేబినెట్ సమావేశంలో, అదే నెలలో, పాచెల్లీ నాజీలతో రూపొందించిన ఒప్పందం జర్మనీకి "ఒక విశ్వాసపు ప్రాంతం.... అంతర్జాతీయ యూదీయ సమాజానికి వ్యతిరేకంగా రూపుదిద్దుకుంటున్న పోరాటంలో" సృష్టించిందని ఆదోల్ఫ్ హిట్లర్ తన అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరచాడు.

జర్మనీలో కాథలిక్కులు మెజారిటీగా ఉన్నందున, హిట్లర్ అధికారంలోకి ఎదగగలిగిన ప్రధాన కారణం పాచెల్లీనే అని చూపించే సాక్ష్యాలను అంగీకరించడానికి నిరాకరించిన కాథలిక్కులచే కార్న్‌వెల్ గ్రంథం సానుకూల స్వీకారం పొందలేదు. 1933 నుండీ హిట్లర్ దిశను గురించి కాథలిక్ ప్రచురణ సంస్థలు, కాథలిక్ వార్తా సంస్థలు, కాథలిక్ పాఠశాలలు ఏదైనను చెప్పకుండా నిరోధించే ఒక ఒప్పందాన్ని పాచెల్లీ కుదుర్చుకున్నాడు. అనంతరం ద్వితీయ ప్రపంచయుద్ధ కాలంలో పోప్‌గా మారిన పాచెల్లీ యొక్క స్పష్టమైన యూదీవ్యతిరేక వంగుదలను ఆ గ్రంథం అనుసరిస్తుంది. ఆ గ్రంథం ఆధారంగా, అత్యంత విశ్వసనీయమైన చారిత్రక మూలాలపై కనీసం మూడు అంశాలను స్థిరపరచవచ్చు.

మొదటిది, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో చిత్రీకరించబడినట్లుగా, ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్యనున్న యుద్ధము. ఆ యుద్ధములో శత్రువులు కాథలికత్వము వర్సెస్ నాస్తికత్వము, పోప్ వర్సెస్ కమ్యూనిజము. మరొక అంశమేమనగా, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధకాలములో నాస్తికత్వమునకు విరోధముగా పోప్ నాజీయిజమును తన ప్రతినిధి సైన్యముగా వినియోగించినట్లే, 1989లో యు.ఎస్‌.ఎస్‌.ఆర్‌. నాస్తికత్వమునకు విరోధముగా తన ప్రతినిధి సైన్యముగా భ్రష్టుపట్టిన ప్రొటెస్టాంటిజమును వినియోగించెను. ఫాతిమా అద్భుతమునుండి వెలువడిన సాతానీయ సందేశములచేత సూచించబడిన అంతర్గత మరియు బాహ్య ప్రవచనాత్మక నిర్మాణమును కూడా ఈ పుస్తకము గుర్తించుచున్నది.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదకొండవ మరియు పన్నెండవ వచనాలలో సూచించబడిన రాఫియా సరిహద్దు యుద్ధం, ప్రస్తుతం ఉక్రెయిన్‌లో ఆడబడుతున్న సరిహద్దు యుద్ధాన్నే సూచిస్తుంది. ప్రాచీన యుద్ధం ప్రత్యక్ష ఉష్ణ యుద్ధమై యుండెను; రెండవది రెండవ ప్రతినిధి యుద్ధమై, అందులో పాల్గొన్న ప్రతినిధి సైన్యాలు ప్రాణాంతక సమరంలో నిమగ్నమై యున్నవి. రాఫియా ఆ సరిహద్దు యుద్ధాన్ని ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్యనున్నదిగా గుర్తింపజేస్తుంది; అయితే ప్రవచనం బోధించునది ఏమనగా, సమీపములో రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసనము వరకు తూరు వేశ్య మరచబడినదై యుండును, యెజెబేలు సమార్యలో యుండును, మరియు హెరోదియా హెరోదు జన్మదిన విందును దాటివేసెను. ఈ ప్రస్తుత చరిత్రలో ఉత్తర రాజు పాత్రను సూచించు ఆ మూడు సాక్ష్యములు, ఆమె వేదిక వెనుక నుండియు నూలుపోగులు లాగుచున్నదనే విషయమై యున్నవి. ఆమె మరచబడినదై యుండే కాలమందు సంభవించు ఉష్ణ యుద్ధములు, ప్రతినిధి యుద్ధములు, మరియు శీతయుద్ధములు ఆమె ప్రతినిధి సైన్యముల ద్వారానే నెరవేర్చబడుచున్నవి.

రష్యా దక్షిణ రాజు, మరియు అది ఇప్పుడు పాశ్చాత్య ప్రపంచంలోని గ్లోబలిస్టులచే, ప్రధానంగా యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని ప్రోగ్రెసివ్ డెమోక్రాట్లు మరియు RINO (పేరుకే రిపబ్లికన్) రిపబ్లికన్లచే ఆర్థికపరంగా పోషించబడుతున్న ఒక సరిహద్దు యుద్ధంలో నిమగ్నమై ఉంది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభైవ వచనంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఉత్తర రాజు యొక్క ప్రతినిధి సైన్యంగా సూచింపబడినప్పుడు, దాని రెండు ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు సైనిక బలం మరియు ఆర్థిక శక్తి. యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఇప్పుడు ఉక్రెయిన్‌లో 1989లో చేసినదే కార్యాన్ని సాధిస్తోంది—రష్యాకు విరోధంగా పోప్‌కు సహాయం చేయడం; మరియు నేలమీద ఉక్రెయిన్‌ను రక్షిస్తున్న ప్రతినిధి సైన్యం నాజీ మద్దతుదారులతో అంతగా నిండి ఉంది గనుక ప్రధాన ధారామాధ్యమములు కూడ దానిని నిరాకరించలేవు. రోము ఇప్పుడు రష్యాకు విరోధంగా యుద్ధం చేయుటకు, ద్వితీయ ప్రపంచ యుద్ధం అనే ఉష్ణ యుద్ధంలో మరియు 1989లో తాను ఉపయోగించిన అదే ప్రతినిధి సైన్యాలను ఉపయోగిస్తోంది. ఈ గ్రంథాన్ని చదవండి: Hitler’s Pope, the Secret History of Pius XII.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.