దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఇరవై రెండు

దేవునిచేత ఆమోదింపబడిన విధానము యెషయా గ్రంథము ఇరవై ఎనిమిదవ మరియు ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయములలో ప్రత్యేకముగా గుర్తించబడెను; అక్కడ ఆ విధానము “line upon line”గా చూపబడెను. 2001 సెప్టెంబరు 11న ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని బలమైన దూత దిగివచ్చెను; అట్లు చేయుటవలన, 1840 ఆగస్టు 11న ఆయన చేసిన దిగివచ్చుటను ఆయన పునరావృతము చేసెను. ఇరు సందర్భములలోను, ఆయన దిగివచ్చిన తరువాత, బాబిలోను పతితమని గుర్తింపబడెను; ఇంకా ఆమె సాంగత్యములో నిలిచియున్నవారు బయటకు రావలెనని పిలుపు ఇవ్వబడెను, మరియు అదేవిధమైన పిలుపు త్వరలో మళ్లీ ఇవ్వబడబోవుచున్నది. ఇరు సందర్భములలోను, ఆ భవిష్యద్వాణిని నెరవేర్పరచిన సంఘటన ప్రపంచవ్యాప్త ప్రభావమును కలిగించెను; ఏలయనగా 1840లో “ప్రపంచంలోని ప్రతీ మిషన్ స్థావరమునకు” మొదటి దూత యొక్క సందేశము తీసికొనిపోయినట్లే, 2001 సెప్టెంబరు 11నాటి సంఘటనను సమస్త లోకము గ్రహించి ప్రభావితమై యుండెను. 1840 ఆగస్టు 11న నెరవేర్చబడిన ప్రవచనము రెండవ హాయ్‌కు చెందిన ఇస్లాముపై ఒక నిరోధము విధింపబడుటను సూచించిన ప్రవచనమే; మరియు 2001 సెప్టెంబరు 11 తరువాత తక్షణమే, మూడవ హాయ్‌కు చెందిన ఇస్లాముపై ఒక నిరోధము విధింపబడెను.

1840 ఆగస్టు 11 అనేది, 1798లో కాలాంత్యమున ముద్ర విప్పబడిన సందేశము శక్తివంతపరచబడుటను సూచిస్తుంది; అలాగే, 2001 సెప్టెంబరు 11 అనేది, 1989లో కాలాంత్యమున ముద్ర విప్పబడిన సందేశము శక్తివంతపరచబడుటను సూచిస్తుంది. మొదటి దూత ఉద్యమమునకు సంబంధించిన ప్రాథమిక నియమము 1840 ఆగస్టు 11న నిర్ధారించబడింది; ఆ నియమము దినము-వత్సరము సూత్రము. మూడవ దూత ఉద్యమమునకు సంబంధించిన ప్రాథమిక నియమము 2001 సెప్టెంబరు 11న నిర్ధారించబడింది. ఆ నియమము యేదనగా, 'పంక్తి మీద పంక్తి'గా సమకూర్చుటద్వారా సత్యము స్థాపింపబడునని, అంతము ఆరంభముచేత దృశ్యీకరింపబడునని, చరిత్ర పునరావృతమగునని నిరూపించుట. 2001 సెప్టెంబరు 11 యొక్క ప్రవచనాత్మక సంఘటన సిస్టర్ వైట్ వారి నేరుగా పలికిన మాటలచేత మాత్రమే స్థాపింపబడినది కాదు; అంతకన్నా ముఖ్యముగా, ఆ సంఘటనలు మిల్లరైట్ చరిత్రలోని అదే మార్గచిహ్నంతో పరిపూర్ణ సమాంతరత్వాన్ని ప్రదర్శించాయని అనే వాస్తవం చేత స్థాపింపబడినది. 1840 ఆగస్టు 11న జరిగిన సంఘటనతో గుర్తింపబడినది ప్రవచనపూర్ణత కంటే, మిల్లర్ మరియు ఆయన సహచరులు అవలంబించిన విధానశాస్త్రపు దృఢతేనని.

2001 సెప్టెంబర్ 11న, "తరువాతి వర్షము" కొలవబడుట ఆరంభమైనప్పుడు, ఆ "వివాదం" అప్పటికీ ఇప్పటికీ సత్యమైన పద్ధతిశాస్త్రమా, తప్పుడు పద్ధతిశాస్త్రమా అన్న అంశంపైనే ఉంది. మిల్లరైట్ ఉద్యమపు ప్రవచనాలు 1843 మరియు 1850 చార్టులపై ప్రతిపాదించబడ్డాయి; ఆ చార్టులను ప్రభువు రూపకల్పన చేసినవిగా సోదరి వైట్ సమర్థించుటతో పాటు, అవి హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం నెరవేర్పుగా కూడా గుర్తించబడినవి. "మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు స్వీకరించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన సూత్రములు" ద్వారా ఉద్భవించిన మిల్లరైట్ల సందేశమే, తరువాత "మధ్యరాత్రి పిలుపు" సందేశాన్ని శక్తివంతం చేసిన "అద్భుత ప్రేరణ"ను సృజించింది; ఆ సందేశం ఆ రెండు పవిత్ర చార్టులపై ప్రతిపాదించబడింది. ఆ రెండు పవిత్ర చార్టులపై ప్రదర్శించబడిన ప్రవచనాలు మిల్లర్ యొక్క ప్రవచనా నియమాలచేత గుర్తించబడి స్థాపించబడ్డవి. మిల్లర్ యొక్క పద్ధతిశాస్త్రం ద్వారా స్థిరపరచబడిన ప్రవచనాలను బహువచనమైన "పట్టికల"పై దృశ్యరూపంగా ప్రతిఫలింపచేయుమని హబక్కూకులో ఉన్న ఆజ్ఞకు ఆ చార్టులు ఒక నెరవేర్పుగా నిలిచాయి. హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం, యెషయా ఇరవై ఏడు అధ్యాయంలోని "వివాదం"ను గుర్తించుచు, దానితో ప్రత్యక్ష సంబంధమును కలిగియున్నది.

ఆ వచనములోని "reproved" అనే పదము ‘వాదించబడుట’ అని అర్థమును కలిగియున్నది. మొదటి దూత ఉద్యమము మరియు మూడవ దూత ఉద్యమముల కాపలాదారులను ప్రతినిధీకరిస్తూ హబక్కూకుతో వాదన జరగబోవుచున్నది; కావున వివాదము ఆరంభమగునపుడు తాను ఏమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చవలెనో గ్రహించుటకై అతడు కాంక్షించాడు. మొదటి దూత చరిత్రలో సమాధానం రెండు పవిత్ర చార్టుల సిద్ధీకరణయే; అలాగే మూడవ దూత ఉద్యమ చరిత్రలో సమాధానం ‘హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలు’ అనే శీర్షికగల ప్రవచన శ్రేణి సిద్ధీకరణయే. ఆ చార్టులు మరియు ఆ శ్రేణి, ఆయా చరిత్రలలో ప్రతినిధీకరింపబడిన విధానశాస్త్రంపై నిర్మితమయ్యాయి. హబక్కూకు గ్రంథములో, ఆ విధానశాస్త్రము కాపలాదారులు సందేశాన్ని స్థాపించుటకు వినియోగించునదిని ప్రతినిధీకరించుటతోపాటు, ‘వివాదింపబడే’ అంశమును కూడ గుర్తింపజేయుచున్నది; దాని ఫలితంగా ఆరాధకుల రెండు వర్గాలు ఉత్పన్నమగుదురు.

ఒక వర్గము విశ్వాసముచేత నీతీకరింపబడెను; మరియొక వర్గము ఆత్మలో తన్నెత్తుకొనెను; దీనికి ఫరిసయ్యుడును సుంకసేకరించువాడునూ ప్రతినిధులై నిలిచిరి. ఫరిసయ్యులు ఆచారమును సంప్రదాయమును ఆధారంగా చేసికొన్న ఒక పద్ధతిమీద విశ్వాసముంచిరి; అంతేకాక, దేవుని ఎన్నుకోబడిన ప్రజలమని, సత్యరక్షకులమని తమ్మును ప్రకటించుకొనినవారి పాలనలో నడిచే శ్రేణీకృత వ్యవస్థను అమలు చేసి తమ గొఱ్ఱెల మందపై నియంత్రణను కొనసాగించిన ఒక మతవ్యవస్థకు ఆ ఫరిసయ్యుడు ప్రతినిధిగా నిలిచెను; అయితే వారు తుదకు సత్యమును సిలువ వేయుటలో పాలుపంచుకొనిరి. యెషయా ఇరవై ఏడు అధ్యాయములోని ప్రవచన "వివాదము" నిజమైన మరియు తప్పుడు వేదపద్ధతి గురించియే. ఆ "వివాదము"లో ప్రతిద్వంద్వులుగా నిలిచిన వారు—ఒకవైపు ఆ కాలపు ఏలీయా యొక్క పద్ధతిని అనుసరించువారు; మరొకవైపు క్రీస్తు కాలమున సన్హెడ్రిన్ ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడిన, దీర్ఘకాలంగా స్థాపితమైన దైవశాస్త్ర నిపుణుల వ్యవస్థ.

ఇరవైయేడవ అధ్యాయం ప్రకటించునదేమనగా, ‘ఆయన ఆపును’ అను వేళలో, అనగా ‘తూర్పు గాలి దినమున’ దేవుడు తన ‘ఉగ్ర గాలిని’ నిరోధించునప్పుడు, ఆ ‘వివాదము’ ఆరంభమగును. ‘కొలతప్రకారము, అది మొలచి పెల్లుబికునప్పుడు, నీవది తో వివాదించెదవు; తూర్పు గాలి దినమున ఆయన తన ఉగ్ర గాలిని ఆపుచున్నాడు. ఈకారణముచేత యాకోబు అక్రమము పరిహరింపబడును.’ ‘purged’ అను పదము ప్రాయశ్చిత్తము చేయబడుటను సూచించుచున్నది, మరియు అది పరిశోధనాత్మక న్యాయవిచారణలో పాపములు తుడిచివేయబడుటను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది. ఏ విధానము విషయమై వివాదము కలుగుచున్నదో, అదే దేవుని ప్రజల పాపములు తుడిచివేయబడునట్లు వారు తప్పక ఉత్తీర్ణులగవలసిన పరీక్షను సూచించుచున్నది. ఏలీయా యొక్క విధానము ఒక పరీక్షగా క్రీస్తు చరిత్రలో ప్రతినిధ్యం చేయబడెను; ఆ కాలమందు, బాప్తిస్మమిచ్చువాని యోహాను యొక్క సందేశమును (యెదను క్రీస్తు ఏలీయా యని గుర్తించెను) నిరాకరించినవారు, యేసు బోధలనుబట్టి లాభము పొందలేకపోయిరని మనకు ముందుగానే హెచ్చరింపబడియున్నది.

ఆఖరి వాన యొక్క సందేశం యేసు బోధనలుగా ప్రతీకరించబడుతుంది; ఏలయనగా ఆయనే వాక్యము. దీనికన్నా మరింతగా, ఆఖరి వాన 'పునరుత్తేజము'గా ప్రతీకరించబడుతుంది, ఇది 'ప్రభువుయొక్క సాన్నిధ్యం'గా నిర్వచించబడుతుంది.

సోదరి వైట్ తెలియజేస్తున్నారు: 1840 ఆగస్టు 11న, ప్రకటన గ్రంథం పదవ అధ్యాయంలో దిగివచ్చిన దూత “యేసుక్రీస్తు స్వయమే.” కాబట్టి, 2001 సెప్టెంబర్ 11న దిగివచ్చిన దూత కూడా “యేసుక్రీస్తు స్వయమే.” ఈ రెండు చరిత్రలలో ఏదిలోనైనా ఆయన దిగివచ్చుట, సత్యమో అసత్యమో అన్న విధాన సంబంధిత ప్రవచన “వివాదం” ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది; ఎందుకంటే, దేవుని ప్రజలు తినుమని ఆజ్ఞాపించబడిన ఆయన చేయిలోని పుస్తకము ద్వారా అది ప్రతినిధీకరించబడింది. గలీలయలో ఉన్నప్పుడు, యేసు శిష్యులకు తన శరీరమును తినవలెను, తన రక్తమును త్రాగవలెను అని బోధించాడు; ఎందుకంటే, అక్కడ తానే స్వర్గమునుండి దిగివచ్చిన రొట్టె అని ప్రకటించాడు. తన పరిచర్య అంతటిలో మరే దశలోనూ లేనంతగా ఆయన అక్కడ శిష్యులను కోల్పోయాడు; వెళ్లిపోయిన వారు ఇక తిరిగి రాలేదు. వారు అలా వెళ్లిపోయినది, ఆయన బోధలను సరియైన ఆధ్యాత్మికార్థంలో అన్వయింపక, ఆయన మాటలను అక్షరార్థములో తీసుకొని విశ్లేషించే తప్పుడు విధానాన్ని ఎంచుకున్నందునే. యెషయా ఇరవైఏడు అధ్యాయంలోని “వివాదం” అనేది, ఏలీయా దూత ప్రతినిధి చేసే విధానంతో ముఖాముఖిగా ఢీకొనే, స్థాపితమై ప్రకటితమై ఉన్న గ్రంథవిశ్లేషణ వ్యవస్థను అది సూచించేదని స్థిరపరచుటకు అనేక సాక్ష్యములు కలిగిన ఒక ప్రవచనాత్మక మైలురాయి.

అది దేవుని పూర్వ నిబంధనయు ఆయన ఎన్నికిత ప్రజలయు క్రమక్రమంగా పక్కనపెట్టబడుటలోని ఒక నిర్దిష్ట దశను, అలాగే "మునుపటివరకు దేవుని ప్రజలు కానివారు" వారితో నిబంధన సంబంధము ఆరంభమును గుర్తిస్తుంది. ఆ "debate" మరీ ముఖ్యంగా, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టంతో ముగియబోయే కాలఖండం ఆరంభమునకు ప్రతినిధ్యం వహించును. ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా ఎల్లప్పుడూ ఆరంభముతోకూడి అంత్యమును ప్రతినిధించును; అట్లుచేయుచు, అదే "debate" మన పితరుల పాపములలో ఒకదానికి చిహ్నముగా మారును; లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయము ప్రార్థన నెరవేర్చబడునట్లుగా, దానిని అంగీకరించి ఒప్పుకొనవలెను.

దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములోని దానియేలు యొక్క ప్రార్థన, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని మూడున్నర దినముల సమాప్తికాలమున అర్పింపవలసిన ప్రార్థనకు ప్రతినిధ్యమై నిలుస్తుంది. ఆ కాలము యెషయా ఇరవయ్యేడవ అధ్యాయములో ఈ విధమైన కాలముగా సూచింపబడింది: “దుర్గీకృత నగరము శూన్యమగును, నివాసము విడిచిపెట్టబడి, అరణ్యమువలె మిగులును; అక్కడ దూడ మేత మేయును, అక్కడనే పడుకొనును, దాని శాఖలను భక్షించును. దాని శాఖలు వాడినప్పుడు అవి తెంచివేయబడును; స్త్రీలు వచ్చి వాటికి అగ్ని అంటించుదురు; యెందుకనగా వారు వివేకములేని ప్రజలు; అందుచేత వారిని సృష్టించినవాడు వారియెడల కరుణ చూపడు, వారిని రూపించినవాడు వారికి కటాక్షము చూపడు.”

ఆ ఇద్దరు సాక్షులకు "ఏ కృపయు" చూపబడలేదు; ఎందుకనగా వారు "మూడు దినములన్నర" పాటు కొనసాగే "అరణ్యము" కాలాన్ని ప్రవేశపెట్టిన తప్పుడు భవిష్యవాణిని ప్రకటించిరి. పూర్వముగా "దుర్భేద్య పట్టణము"గాను ఉండియుండి యైనను, తదుపరి వారు "వివేకము లేని ప్రజలు"యిరి. ఆ పట్టణము అనంతరం "పాడుబడినది" అయి, "త్యజింపబడియున్న" ఒక "నివాసస్థలము"గా మారెను. అది సోదోము మరియు ఐగుప్తు నగరముని వీధిలో పడి యున్న ఎండిన మృత ఎముకలయి పోయెను. తరువాత మృతులను లేచి రమ్మని పిలిచినప్పుడు, వారి పితరుల పాపములచేత వారు పరీక్షింపబడుదురు; దీనిలో, మొదటి సందేశమునకు శక్తి ప్రసాదింపబడుటతో ఆరంభమై, మూడవ సందేశము ఆగమనముతో ముగిసే కాలముని ఆరంభమున జరిగిన "వివాదము" కూడ సమ్మిళితమై యున్నది. ఆ వివాదము, వారి చరిత్రలోని ఎలీయా ప్రతినిధిత్వం చేసిన విధానమును అంగీకరించవలయా లేక తిరస్కరించవలయా అనునదిగూర్చి యున్నది. 1863లో, అడ్వెంటిజం పితరులు, ఎలీయా ప్రతిపాదించిన మోషే యొక్క "ఏడు సార్లు" అనే సందేశాన్ని తిరస్కరించిరి.

2023 జూలై నుండి, యెషయా ఇరవై ఏడు అధ్యాయంలోని వాడిపోయిన శాఖలు, తాము గలిలయలోని సంఘము చేసిన పాపములను, 1863 యొక్క చరిత్రను, అలాగే 2001 సెప్టెంబర్ 11 యొక్క చరిత్రను పునరావృతం చేయాలా లేదో తీర్మానించవలెను. హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం, యెషయా ఇరవై ఏడు అధ్యాయం, అలాగే ఏలీయా, బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను మరియు విలియం మిల్లర్ ద్వారా ప్రతినిధిత్వం చేయబడిన విధానమును తిరస్కరించుట అనగా, యెవరి మీదికి లోకాంత్యకాలములు వచ్చియున్నవారికై లిఖింపబడిన పవిత్ర దృష్టాంతములచేత లాభపడుటకు బదులుగా, మన పితరుల పాపములను పునరావృతం చేయడమే అవుతుంది.

పవిత్ర విధానశాస్త్రము అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశాన్ని స్థాపిస్తుంది; అదే ఆ తరువాతి వర్షము యొక్క సందేశము. ఆ సందేశమును ఆత్మీయముగా భుజించినప్పుడు దానికి సముచితమైన అనుభవము పుడుతుంది—ఎంత నిశ్చయముగా అయితే దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు మహనీయులు పప్పాహారమును అనుసరించుటచేత వారి ముఖచాయ మరింత సుందరముగా, మాంసములో దృఢముగా కనబడెనో, అంతే నిశ్చయముగా. అయితే హబక్కూకు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయములో, విశ్వాసద్వారా నీతీకరణయొక్క ఆహ్వానాన్ని నిరాకరించువారికి తడబడుటకు కారణమగు అడ్డంకి గర్వమే; అది వారిని ప్రభువును తెలిసికొనుటలో ముందుకు సాగుటనుండి అడ్డగిస్తుంది. దేవుని జనులు సత్య విధానశాస్త్రమును స్వీకరించుటయను కార్యమును, దూతుని హస్తమునుండి వచ్చిన సందేశమును భుజించుటయను కార్యమును వాయిదా వేయలేని సమయము ఎప్పుడైనా ఉన్నయెడల, అదే ఇప్పుడు!

దేవుని ప్రవచన వాక్యము ఇదిని నిర్దేశించింది: న్యూ యార్క్ నగరములోని మహత్తర భవనాలు పడగొట్టబడినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని దూత దిగివచ్చును, మరియు "ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయం, ఒకటి నుండి మూడు వరకు వచనములు నెరవేర్చబడును." యెషయా ఇరవై ఏడు ఆ కాలమును "తూర్పు గాలి దినము"గా గుర్తిస్తుంది; అదే "కఠిన గాలి" నిగ్రహింపబడున సమయము. "కొలత ప్రకారము, అది మొలకెత్తునపుడు, నీవు దానితో వివాదించెదవు: తూర్పు గాలి దినమున అతడు తన కఠిన గాలిని నిలిపివేయును." సహోదరి వైట్ కూడా అదే కాలమును గుర్తిస్తుంది.

జాతులను ఆగ్రహపరచు శక్తి, అంత్య వర్షము కురియడం ఆరంభించినప్పుడు వచ్చి చేరింది. కాని ఆ శక్తి జాతులను ఆగ్రహపరచిన వెంటనే, అది అణచి నిలిపివేయబడింది, ఎందుకనగా యెషయా “తన కఠిన గాలిని ఆపుచున్నాడు” అని లిఖించాడు. ఆ కఠిన గాలి అనగా తూర్పుగాలి; అంత్య వర్షము చినుకులు కురియ తలపెట్టినప్పుడు, రక్షణ కార్యము ముగింపుకువస్తున్నప్పుడు, ఆ గాలి నిరోధింపబడుతుంది. రక్షణ కార్యముని ముగించు దశయే ముద్రణకాలము. “కొలమానము మీద కొలమానము”గా, నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుచున్న కాలంలో అణచబడియున్న ఆ కఠినమైన, అనగా తూర్పుగాలి, ప్రకటన గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములోని నాలుగు గాలులే.

క్రీస్తు యెరూషలేములోనికి చేసిన విజయోత్సవ ప్రవేశము, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ముద్రింపబడుటకు పూర్వరూపముగా నిలిచెను. అక్కడ క్రీస్తు తన జీవితం అంతటిలో ఏకైక సారిగా గాడిదపై స్వారీచేసెను (అది ఇస్లాం యొక్క ప్రతీకము), మరియు లాజరు యెరూషలేములోనికి ప్రవేశించిన ఆ ఊరేగింపుకు ముందుండెను. ఆ చరిత్రలో ముద్ర యొక్క ప్రతీకగా లాజరును సోదరి వైట్ గుర్తిస్తుంది.

2020 జూలై 18న ఆరంభమైన విలంబకాలము, లాజరును పునరుత్థాపించుటకు ముందుగా క్రీస్తు చేసిన విలంబముచేత ప్రతినిధీకరించబడింది. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని విలంబకాలము మూడు దినములు మరియు అర దినము పూర్తికాగానే ముగుస్తుంది. ఆ దినములలో ఆ ఇద్దరు సాక్షులు వీధిలో మృతులై పడివుండిరి. లాజరు విలంబకాలము తరువాత పునరుత్థాపింపబడినట్లే, యోహానుని ఇద్దరు సాక్షులును కూడ పునరుత్థాపింపబడిరి. వారు పునరుత్థాపింపబడిన తరువాత, దేవుని "ముద్ర"ను మరియు క్రీస్తు దైవత్వమునకు సాక్ష్యమిచ్చు "కిరీటప్రాయ అద్భుతము"ను ప్రతినిధీకరించుచు, యెరూషలేములోనికి శోభాయాత్రను నడిపిరి. ఆ పునరుత్థానం, లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ముద్రించబడుటయొక్క సమాప్తిని సూచించును; అది 2001 సెప్టెంబరు 11న ఆగమించిన నాలుగు గాలులు—తూర్పు గాలియు కఠోర గాలియు సహా—నిగ్రహింపబడి యుండగా చోటుచేసుకొనును.

ఆదివార చట్టమనే ఆ సమయములో, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని భూమి మృగముమీద ప్రతిదండనా తీర్పును తీసుకురావుటకై ఆ గాలులు విడుదల చేయబడతాయి. ముద్రణకాలములో వాటిని నిరోధించుచున్న ఆ నలుగురు దూతల వేళ్ల మధ్యనుండికూడా అవి ఇప్పుడు జారిపోతున్నాయి. తూర్పుగాలి దినమును సంబంధించిన ప్రవచనాత్మలోని అత్యంత గాంభీర్యముగల సూచనలలో ఒకటి టెస్టిమోనీస్, తొమ్మిదవ భాగములో లభ్యమవుతుంది. ఆ భాగము ప్రేరిత వచనములను పదకొండవ పుటపై ఆరంభించుచున్నది; కాబట్టి అది ప్రతీకాత్మకముగా “నైన్-ఇలెవెన్” నందు ఆరంభమగుచున్నది. ఆ అధ్యాయపు శీర్షిక “చివరి సంక్షోభం”; ఇదే “రాజు రాకడ కొరకు” అనే శీర్షిక గల విభాగములోని మొదటి అధ్యాయముకూడా.

ఈ సంపుటాన్ని సంకలనం చేసిన సంపాదకులు అధ్యాయంలోని విభాగమును గాని శీర్షికను గాని ఉద్దేశపూర్వకంగా మార్చినట్లు ఏ సాక్ష్యమూ లేదు. అయినప్పటికీ, రాజు రాకను వరుడు రాకగానే సులభంగా గుర్తించవచ్చు; పది కన్యల ఉపమానములో, వారి పాత్రలలో నూనె ఉనికియో లేమియో వలన వారిలో ఉద్భవించే అర్ధరాత్రి సంకటమునొద్ద ఆ రాక సంభవిస్తుంది. ఇప్పుడు సమీపిస్తున్న ఆ అర్ధరాత్రి సంకటము, శీర్షిక సూచించినట్టే, పది కన్యల కొరకు తుద సంకటము. ఆ సంకటములో నూనె తమయొద్ద ఉన్నదో లేనిదో వారు ప్రత్యక్షపరుస్తారు. నూనె కేవలం పరిశుద్ధాత్మ మాత్రమె కాదు; అది పరిశుద్ధాత్మగానే ఖచ్చితంగా నిర్వచింపబడినదే, అదికాక సరియైన సందేశముగానూ, సరియైన స్వభావముగానూ నిర్వచింపబడినది.

సరియైన విధానము అర్ధరాత్రి అరుపు యొక్క సరియైన సందేశాన్ని నిర్ధారిస్తుంది; ఆ సందేశాన్ని స్వీకరించి దాని ప్రకారము ప్రవర్తించినప్పుడు సరియైన స్వభావము ఏర్పడుతుంది. ఆ స్వభావమేగాని, చివరి సంకటకాలలో దేవుని ముద్రను స్వీకరించునది. దేవుని ప్రజలను ముద్రించుట యొక్క ప్రక్రియ తూర్పు గాలి దినము వచ్చిన నాడు, 2001 సెప్టెంబరు 11న ఆరంభమైంది. ఆ సమయమునున్న సందేశము అప్పటికి తినబడవలసినదైయుండెను. తినవలయా లేక తినకూడదా అన్నది యెషయా యొక్క 'వివాదము' ద్వారా, అలాగే హబక్కూకు యొక్క 'వివాదములో కావలిదారులు ఏ ప్రత్యుత్తరం ఇవ్వవలెనని' అన్న ప్రశ్న ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడింది. మత్తయి ఇరవై అయిదవ అధ్యాయములోను హబక్కూకు గ్రంథములోను ఉన్న ఆలస్యకాలము, రెండు వర్గాల ఆరాధకుల ప్రతినిధీకరణతో సమాప్తమగును. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మూడున్నర దినములచేత సూచింపబడిన ఆ ఆలస్యకాలము దాదాపు సమాప్తమైయున్నది.

ఆ వేచియుండు కాలము కూడా తొమ్మిదవ సంపుటములోని ఆ అధ్యాయారంభమున, హెబ్రీయులకు లేఖనుండి ఒక వాక్యభాగముచేత సూచింపబడియున్నది; అక్కడ పౌలు హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయము నాల్గవ వాక్యమును భావపునర్వ్యాఖ్యానము చేయుచున్నాడు. పౌలు చేసిన ఆ ప్రస్తావన హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయమును మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమములో స్థానపరచుచున్నది; ఏలయనగా ఆ చరిత్రలోనే క్రీస్తు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి ప్రవేశించెను, ఆ చరిత్రలోనే ఆయన మహాయాజకత్వ సేవయొక్క వెలుగు ప్రత్యక్షమాయెను; మరియు దేవుని వాక్యములో క్రీస్తు మహాయాజకత్వ సేవయందలి అత్యంత స్పష్టమైన ప్రకటనను పౌలు హెబ్రీయులకు లేఖలోనే వెల్లడించుచున్నాడు.

మొదటి దూత యొక్క ఉద్యమకాలంలో, హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం క్రీస్తు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి చేసిన ప్రవేశాన్ని ఇంకా గుర్తించలేదు; ఎందుకనగా అర్ధరాత్రి పిలుపు యొక్క ప్రకటన ముగింపు వరకు అది సంభవించలేదు. అపొస్తలుడు పౌలు ప్రస్తావించిన విలంబన కాలము, హబక్కూకు మరియు మత్తయిలోని విలంబన కాలమే; అయితే అది 2020 జూలై 18న ఆరంభమగు విలంబన కాలము. హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయపు చివరి వచనం, మిల్లరైట్ చరిత్రలో అర్ధరాత్రి పిలుపు యొక్క సమాప్తిని, మరియు మూడవ దూత ఆగమనాన్ని సూచించుచున్నది:

టెస్టిమోనీస్ తొమ్మిదవ సంపుటి, పుట పదకొండు (nine-eleven) నుండి ప్రారంభించి, పది కన్యల ఉపమానము, విలంబకాలము మరియు దాని హబక్కూకు గ్రంథముతోను మత్తయి సువార్తతోను ఉన్న సంబంధము, అలాగే అంతిమ సంక్షోభము మరియు ప్రవచనాత్మక వాదవివాదము ఆగమించిన 2001 సెప్టెంబర్ 11నును ఉద్ఘాటిస్తుంది.

విధానశాస్త్రంపై జరిగిన "వివాదం"—దానియేలు మొదటి అధ్యాయం సూచించే కాలమున ఆరంభంలో జరిగినది; అలాగే దానియేలు ఒకటి నుండి మూడు అధ్యాయాలు సూచించుచున్న కాలములోను; అలాగే 1840 ఆగస్టు 11న ఆరంభమైన చరిత్రలోను; అలాగే యోహాను ఆరవ అధ్యాయమందలి గలిలయ సంకటకాల చరిత్రలోను; అలాగే 2001 సెప్టెంబర్ 11 యొక్క చరిత్రలోను (2020 జూలై 18 వరకు)—ఇప్పుడు మరల పునరావృతమవుచున్నది; అది విశాల ఆడ్వెంటిజంలో కాక, అరణ్యంలో మొరపెట్టుకొను ఒక "స్వరం" చేత వారి జడత్వస్థితి నుండి మేలుకొలుపబడుచున్న మృతమైన ఎండిపోయిన ఎముకల మధ్య.

మా తదుపరి వ్యాసంలో, యెషయా గ్రంథము ఇరవై ఎనిమిదవ మరియు ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయాలలో చివరి వానగా ప్రతీకరించబడిన ఆ విధానాన్ని మేము పరిశీలించబోతున్నాము.