దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నలభై మూడు

538 సంవత్సరమున పాపత్వము అధికారమునకు ఎదగుటవరకు దానిని అడ్డగించిన శక్తి హేతిక రోమనేనని పౌలు చేసిన గుర్తింపు, దానియేలు గ్రంథములోని ‘దైనందినము’ హేతికత్వమును సూచించునని స్థాపించెడు సాక్ష్యమని విలియం మిల్లరు గుర్తించెను. విలియం మిల్లరు యొక్క రూపరేఖ, హేతికత్వము తరువాత పాపత్వము అనెడు రెండు విధ్వంసక శక్తులపై ఆధారపడినది. ఆ రూపరేఖకు మద్దతుగా మిల్లరు పొందిన అత్యంత ముఖ్యమైన కనుగొనుక, రెండవ థెస్సలొనీకయులకు లేఖ రెండవ అధ్యాయమందలి పౌలుని సాక్ష్యమే; అందులో పౌలు, పాపత్వంపై హేతిక రోము కలుగజేసిన నిరోధము తొలగింపబడునని, తద్వారా ‘పాపపు మనిషి’ దేవుని ఆలయంలో స్థాపింపబడి తానే దేవుడని చూపించుకొనునని గుర్తించెను.

దానియేలు గ్రంథములో, అన్యమతారాధనను సూచించే 'the daily' అనే చిహ్నానంతరం, అది 'పాడుచేయు అతిక్రమము'గానీ 'పాడుచేయు హేయకార్యం'గానీ రూపంలో వ్యక్తీకరింపబడినప్పటికీ, ఎల్లప్పుడూ పాప్ పీఠాధిపత్యాన్ని సూచించే చిహ్నమే అనుసరించును. అయితే, క్రీ.శ. 66 నుండి 70 వరకు మూడున్నర సంవత్సరములలో జరిగిన యెరూషలేము ముట్టడి మరియు వినాశనము విషయమై యెరూషలేములో ఉన్న క్రైస్తవులకు క్రీస్తు ఇచ్చిన హెచ్చరికలో, దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన 'పాడుచేయు హేయకార్యం'ను అక్కడి క్రైస్తవులు తక్షణమే పారిపోవలసిన సూచనగా క్రీస్తు సూచించాడు. చరిత్ర తెలిపినదేమనగా, ఆ సూచన పాపత్వ రోముని సూచకం కాక, అన్యమత రోమునిదే. ముట్టడి మరియు వినాశనమును తప్పించుకొనవలెనంటే, విశ్వాసులు ఆ సూచనను గుర్తించవలసి వచ్చెను. మరి, 'దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన పాడుచేయు హేయకార్యం' అనేది అన్యమత రోముని సూచకమా, లేక పాపత్వ రోముని సూచకమా?

క్రీ.శ. 66 నుండి 70 వరకు యెరూషలేము విధ్వంస చరిత్రలో ఈ హెచ్చరిక ఎలా నెరవేరిందో గురించి సహోదరి వైట్ వ్యాఖ్యానిస్తుంది; యెరూషలేములో ఇంకా ఉన్న క్రైస్తవులు పారిపోవలెనన్న సంకేతముగా రోమా సైన్యపు పతాకము, అనగా వారి ధ్వజచిహ్నమేనని ఆమె గుర్తిస్తుంది. అయితే, ‘ప్రవక్త దానియేలు చెప్పిన నాశనమును కలుగజేయు జుగుప్స’ బహుదైవారాధనగల రోమునా? లేక మిల్లర్ తన వ్యాఖ్యాన నిర్మాణాన్ని దాని మీదనే నిలబెట్టినట్లుగా పాపసభాధీన రోమునా?

విలియం మిల్లర్ రోము యొక్క ఇరు ప్రత్యక్షీకరణలను (మొదట అన్యపూజక, తరువాత పాపీయ) అర్థము చేసుకొనునట్లు నడిపింపబడ్డాడు; అయితే తాను నివసించిన కాలపు చరిత్రవల్ల, ఆ రెండు రాజ్యాలను ఒకటే రాజ్యముగా పరిగణించుటకు అతడు నిర్బంధింపబడ్డాడు. నిజముగా అవి ఒకటే రాజ్యం; అయినప్పటికిని అవి పరంపరగా నిలిచిన రెండు రాజ్యాలకును ప్రతినిధ్యము చేస్తాయి. 1798 నాటి ప్రవచనాత్మక చరిత్రచే నిర్బంధింపబడి, మిల్లర్ రోమును ముఖ్యంగా ఒకే రాజ్యముగా వివరించవలసి వచ్చెను. 1798లో, క్రీస్తు ద్వితీయాగమనం సుమారు ఇరవై ఐదు సంవత్సరాల తరువాత జరుగునని మిల్లర్ విశ్వసించెను. పాపీయ రోము 1798లో మరణాంతక గాయం పొందినదని అతనికి స్పష్టముగా తెలిసి యుండెను. మిల్లర్ దృష్టికి, పాపీయ రోము తరువాత అనుసరించబోవు ఇంకిన భౌమిక రాజ్యములేమియు లేవు; ఎందుకనగా క్రీస్తు త్వరలోనే తిరిగి రాబోవుచుండెను.

మిల్లర్ ఉన్న చారిత్రక సందర్భంలో, దానియేలు గ్రంథపు రెండవ అధ్యాయంలోని విగ్రహం నాలుగు భౌమిక రాజ్యాలకు ప్రతీకమని అతడు గ్రహించాడు, ఎందుకంటే అదే విషయమై దానియేలు సాక్ష్యమిచ్చాడు.

మిల్లర్ నాలుగు రాజ్యాలే ఉన్నాయని, నాలుగవదియు తుదియైన రాజ్యం రోమని గ్రహించాడు; చరిత్ర ప్రకారం అది ముందుగా పేగన్ రోము, ఆపై పాపల్ రోము అని ఆయనకు తెలిసి యుండెను. దానియేలు వాక్యానికి అనుగుణంగా, మిల్లర్ ప్రకారం నాలుగవ రాజ్యం “విభాజితము”; అయితే మిల్లర్ దృష్టిలో ఆ విభజన అనేది రోము రాజ్యముని అక్షరార్థ మరియు ఆధ్యాత్మిక పార్శ్వాల మధ్యనున్న భేదానికే సంకేతమాత్రమే. ఆయన నిర్ధారణ సరియే, అయితే ఆయన అవగాహన పరిమితమైనది.

పేగన్ రోము మరియు పాపసీ రోము మధ్యనున్న విభజన, పౌలును దేవుడు గుర్తింప జేయుటకై లేపిన ఆ విభజనపై ఆధారపడినదని మిల్లర్ గ్రహింపలేదు. పౌలు (మరియు యోహాను బాప్తిస్మకుడు) సిలువ యొక్క కాలమున సాక్షాత్తు స్థితి ఆధ్యాత్మిక స్థితికి రూపాంతరము పొందవలెనని గుర్తించి తెలియజేసిరి. ఆ అవగాహన లేకపోవుట చేత మిల్లర్, రోము మూలతః రెండు దశలు గల ఒకే రాజ్యమని అంగీకరింపవలసి వచ్చెను. నిస్సందేహముగా అతడు సరి చెప్పెను (కాని అది పరిమితమైనది). ఆధ్యాత్మిక రోము సాక్షాత్తు బబులోను చేత ప్రతీకరింపబడెనని అతడు చూడలేకపోయెను; ఏలయనగా ఆధ్యాత్మిక రోము (అంటే పాపసీ) ఆధ్యాత్మిక బబులోనే.

దానియేలు రెండవ అధ్యాయములోని నాలుగు రాజ్యాలలో మొదటిదైన యథార్థ బాబిలోను, నాలుగవ రాజ్యాన్ని ప్రతీకరించును; ఎందుకనగా మొదటిది ఎల్లప్పుడూ చివరిదిని ప్రతీకరిస్తుంది. విగ్రహారాధక రోము బాబిలోనుచేత ప్రతీకరించబడింది; అయితే విగ్రహారాధక రోము గాని బాబిలోను గాని రెండూ ఆధ్యాత్మిక రోము (పాపసత్వము)ను ప్రతీకరించాయి. అందుచేత పాపసత్వమే అయిదవ రాజ్యము; దానిని బాబిలోనుచేత ప్రతీకరించబడింది. యథార్థ ఇశ్రాయేలు బాబిలోనులో డెబ్బై సంవత్సరములు చెరబంధనంలో ఉండుటను, ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు ఆధ్యాత్మిక బాబిలోనులో వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు చెరబంధనంలో ఉండుటతో పోల్చుటకు సహోదరి వైట్‌కు ఇదే మౌలిక కారణము.

అందువల్ల విగ్రహారాధక రోమ్‌ను మరింత స్పష్టంగా గుర్తించే ప్రవచన పూరణలను పాపత్వ రోమ్‌తో పరస్పరం మార్చి వర్తింపజేయడంలో మిల్లర్‌కు ఎటువంటి ఇబ్బంది లేదు. మేము ముందుకు సాగేకొద్దీ దీనికి ఉదాహరణలను అందిస్తాము; అయితే మిల్లర్ విగ్రహారాధక రోమ్ మరియు పాపత్వ రోమ్‌ను ఒకే రాజ్యంగా చూశాడని మనం గ్రహిస్తే, ‘దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన పాడుచేయు హేయకార్యం’ను యేసు ఉటంకించడం విగ్రహారాధక రోమ్‌కు సంబంధించిన పూరణగా ఆయన స్వీకరించడంలో ఎందుకు ఎలాంటి సమస్య లేకపోయిందో మనకు అర్థమవుతుంది; ఇదే సమయంలో, దానియేలు గ్రంథంలోని ‘పాడుచేయు హేయకార్యం’ అనే వ్యక్తీకరణను పాపత్వ రోమ్‌కు ప్రతీకగా కూడా ఆయన అర్థం చేసుకున్నాడని గ్రహించగలం. మిల్లర్ ఆ మూడు ఉజ్జడపరచు శక్తులను గ్రహించలేకపోయాడు; ఈ కారణంగా, అతని ప్రవచన రూపకల్పన ఖచ్చితమైనదే అయినా పరిమితంగానే నిలిచింది.

కాని క్రీస్తు చేసిన ప్రవచనమునకు నెరవేర్పుగా, బహుదేవతారాధక రోము ఆలయపు పరిశుద్ధ ప్రాకారములలో తమ సైన్య ధ్వజములను నిలిపిన క్రీ.శ. 66 యొక్క చారిత్రక నెరవేర్పులో కనిపించే వ్యత్యాసమును మనము ఎట్లా అర్థంచేసుకొనవలెను? 'దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన శూన్యపరచు హీనకార్యం' అనేది బహుదేవతారాధక రోమును సూచించునా? లేక పోపాధీన రోమును సూచించునా? రెండుకాక మూడు శూన్యపరచు శక్తులను మీరు గుర్తించినప్పుడు, ఆ చిక్కుకు సమాధానం ఎంతో సరళమగును. యెరూషలేము వినాశనమును గూర్చి క్రీస్తు చేసిన ప్రవచనముని నెరవేర్పుపై సోదరి వైట్ చేసిన వ్యాఖ్యానంతో మనము ఆరంభించవలెను.

పౌలు అక్షరార్థం నుండి ఆత్మీయతకు జరిగిన మార్పును నిర్దిష్టంగా సూచించి, అది సిలువకాలంలోనే సంభవించిందని తెలిపాడు; యెరూషలేము విధ్వంసం సిలువతో నేర సంబంధమున్నదని గమనించవలసినది. అక్షరార్థపు బాబులోనుచేత మొదట జరిగిన అక్షరార్థపు యెరూషలేము యొక్క విధ్వంసం, చివరిసారిగా అక్షరార్థపు రోమాచేత జరిగింది; ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడూ ఆరంభముతో కూడి అంత్యాన్ని ప్రతీకీకరిస్తాడు. బాబులోనియ అన్యజన శక్తితో ఆరంభమైన పరిశుద్ధస్థలమును, సైన్యమును తొక్కితెల్లుట, రోమా అన్యజన శక్తితో సమాప్తమైంది.

ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేముపై జరిగిన ఆధ్యాత్మిక త్రొక్కివేత పాపాసన రోము చేత కార్యరూపమైంది, మరియు త్రొక్కివేతకు సంబంధించిన ఆ రెండు కాలాలు (సాక్షాత్ మరియు ఆధ్యాత్మిక) మూడవ నాశనకర శక్తి చేత దేవుని ప్రజలు త్రొక్కబడుటకు రూపముగా నిలుస్తాయి; రోము పరంగా ఆ మూడవ శక్తిని "ఆధునిక రోము" అని పిలుస్తారు.

దేవుని ప్రజలను ప్రతి ఒక్కటి హింసించు మూడు నాశనకారి శక్తులున్నవి. పేగనత్వమునకు చెందిన ద్రాగన్; దానిని అనుసరించి కతోలికత్వమునకు చెందిన సముద్ర మృగము; దానిని అనుసరించి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల (అసత్య ప్రవక్త)కు చెందిన భూమి మృగము. అక్షరార్థ ఇస్రాయేలను తొక్కివేసిన నానా పేగన శక్తులు పేగనత్వమునకు ప్రతినిధులైయున్నవి. అనంతరం పాపత్వము 538 నుండి 1798 వరకు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు ఆత్మీయ ఇస్రాయేలను తొక్కివేసెను. ద్రాగన్, మృగము, అసత్య ప్రవక్తల త్రివిధ ఐక్యతయే ఆధునిక రోము; అదియు ఆదివారపు చట్ట సంకటము యొక్క "సమయములో" దేవుని ప్రజలను తొక్కివేసును. ద్రాగన్, మృగము, అసత్య ప్రవక్త అనే మూడు నాశనకారి శక్తులు పేగన రోము, పాపత్వ రోము మరియు ఆధునిక రోము గానుకూడా సూచింపబడుచున్నవి.

ప్రకటన గ్రంథము 17వ అధ్యాయం ప్రకారం, మొదటి నాలుగు రాజులు అన్యదేవతారాధన; ఐదవ రాజు పాపల్ అధికారం; ఆరవ, ఏడవ, ఎనిమిదవ రాజులు ఆధునిక రోము యొక్క త్రివిధ ఐక్యం.

దానియేలు రెండవ అధ్యాయము పరంగా, అన్యజనమతము అనేది సాక్షాత్ బాబిలోనునుండి సాక్షాత్ రోమువరకు గల నాలుగు రాజ్యముల సమాహారమే. ఆత్మీయ బాబిలోను పాపత్వమే (బంగారు శిరస్సు), మరియు డ్రాగను, మృగము, తప్పుడు ప్రవక్తల త్రివిధ కూటమి (ఆధునిక రోము) అనేది ఆత్మీయ మేడో-పెర్షియా, ఆత్మీయ యవనము, మరియు ఆత్మీయ రోము (దాని ప్రాణాంతక గాయము స్వస్థపడినది)ల త్రివిధ కూటమిచే ప్రతీకీకరించబడింది.

దానియేలు ప్రవక్త పలికిన "పాడుచేయు హేయకార్యము"ని యేసు సూచించినప్పుడు, రోముని మూడు రూపాలలో ప్రతి దాంట్లోను క్రైస్తవులు తప్పక గుర్తించవలసిన ఒక నిర్దిష్ట "సంకేతము"ను ఆయన నిర్దేశించాడు. పేగన్ రోము, పాపల్ రోము, మరియు ఆధునిక రోము—మూవన్నీ దేవుని ప్రజలను హింసించుచున్నవి. ఆ హింస పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుటగా ప్రవచనరీతిగా దృశ్యీకరించబడింది. ఆ మూడు హింసకాలాలలో ప్రతిదానికి, ఆ హింస సమీపిస్తున్నదని యేసు ముందస్తు హెచ్చరికను ఇచ్చాడు. రోము అధికారపు "సంకేతము" పరిశుద్ధస్థలములో ఉంచబడినప్పుడు, యెరూషలేము నుండి పారిపోవలసిన సమయం ఆసన్నమైంది. యేసు దానియేలు ప్రవక్త యొక్క "పాడుచేయు హేయకార్యము" అనే పదప్రయోగాన్ని భూలోక అధికారానికి చిహ్నముగా కాదు, క్రైస్తవులు గుర్తించవలసిన సంకేతమునకు చిహ్నముగా ఉపయోగించాడు.

ఆ పరిచ్ఛేదంలో వైట్ సోదరి 'పాడుచేయు హేయకార్యము'ను 'అసందిగ్ధ సూచిక'గా గుర్తిస్తున్నారు; దానికి 'రోమీయుల విగ్రహారాధనాత్మక పతాకములు'నే ప్రతీకగా నిలిచినవి; వాటిని వారు ఆలయపు 'పరిశుద్ధ భూమిలో' నిలపెట్టిరి. యేసు 'పాడుచేయు హేయకార్యము'ను బహుదైవారాధక రోము గాని పాపీయ రోము గాని ఏ అధికారానికైనా ప్రతీకగా కాక, ఒక 'సూచిక'గా వినియోగించాడు. ఆ 'సూచిక' ఆలయపు పరిశుద్ధ భూమిలో ఉంచబడినప్పుడు, క్రైస్తవులు యెరూషలేము నుండి 'సార్వత్రిక విధ్వంసములో తాము ఇరుక్కొనకుండునట్లు' పారిపోవలసినది. అదే పరిచ్ఛేదంలో తరువాత వైట్ సోదరి ఇంకా ముందుకు వెళ్లి, ఆ విధ్వంసమును సూచించిన క్రీస్తు ప్రవచనానికి ఒకటి కంటే ఎక్కువ నెరవేరింపులు ఉన్నవని స్పష్టం చేస్తున్నారు.

సహోదరి వైట్ ఈ మాటలను వ్రాసినప్పుడు, యెరూషలేము వినాశనానికి సంబంధించిన ఒక భవిష్యత్ నెరవేర్పు ఇంకా మిగిలి యున్నది. లోకాంతంలో ఆధునిక రోమ్‌పై (డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్త) అమలు చేయబడే ప్రతికారాత్మక తీర్పు, ఆత్మిక బబులోను యొక్క తుద పతనాన్ని సూచిస్తుంది; అయితే ఆత్మిక బబులోను (పాపస్వామ్యం) 1798లోనే ఇప్పటికే ఒకసారి పతనమైంది. యెరూషలేము వినాశనం, విశ్వాసద్రోహి సంఘంపై దేవుని ప్రతికారాత్మక తీర్పును సూచిస్తుంది.

క్రీ.శ. 66 నుండి 70 వరకు మూడున్నర సంవత్సరాల కాలంలో సంభవించిన యెరూషలేము విధ్వంసము, ప్రపంచాంతమునందు ఆధునిక రోముపై (అజగన్ను, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్త) దేవుని ప్రతికారాత్మక తీర్పుచేత రప్పింపబడే విధ్వంసమునకు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది. క్రీ.శ. 66 నుండి 70 వరకు అన్యజనుల మతముచేత సాధింపబడిన యెరూషలేము మీద ముట్టడి మరియు విధ్వంసము ఖచ్చితంగా మూడున్నర సంవత్సరాలపాటు కొనసాగింది.

పాపత్వం చేత నెరవేర్చబడిన ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేము యొక్క ముట్టడి మరియు వినాశనం 538 నుండి 1798 వరకూ, మూడున్నర ప్రవచనా సంవత్సరములు కొనసాగెను. ఆ రెండు దృష్టాంతాలు, ఆధునిక రోము కలుగజేసిన ఆదివారపు చట్ట సంక్షోభము యొక్క "hour"లో యెరూషలేము యొక్క ముట్టడి మరియు వినాశనానికి ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి. దానియేలు గ్రంథములో ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా, యెరూషలేము యొక్క మూడు వినాశనములలో చివరిదైనది తిరోగమింపబడినది.

దానియేలు గ్రంథము బాబిలోను యెరూషలేమును జయించి విధ్వంసము చేయుటతో ఆరంభమై, బాబిలోను నాశనముతోను యెరూషలేము విజయముతోను ముగియుచున్నది. ఆ మూడు యుద్ధముల ప్రతిదానిలోను, సమీపిస్తున్న యుద్ధము నుండి పారిపోవలెనని క్రైస్తవులకు తెలియజేసే ఒక సంకేతము ఇచ్చబడెను. క్రీశ 66లో, విగ్రహారాధక రోము సైన్యములు తమ ధ్వజచిహ్నములను (యుద్ధ పతాకములను) పరిశుద్ధస్థలమైన ఆలయపు పవిత్ర ప్రాంగణములో స్థాపించినప్పుడు ఆ సంకేతము ప్రత్యక్షమాయెను. క్రీశ 538 సంవత్సరములో, ఆ సంవత్సరమున జరిగిన ఓర్లియాన్స్ మండలిలో ఆయన ఆదివారపు చట్టమును ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, దేవుని ఆలయములో (క్రైస్తవ సంఘములో) కూర్చొని తానే దేవుడని చూపుచున్న “పాపపు మనిషి” బహిర్గతమయ్యెను. ఆదివారపు ఆచరణను బలవంతముగా అమలు చేయించుటనే క్రైస్తవ లోకంపై తమ అధికారానికి సాక్ష్యమని పాపత్వము పేర్కొనుచున్నది; ఏలయనగా దేవుని వాక్యమందు ఆదివార ఆరాధనకు ఎటువంటి ఆధారము లేదని వారు (సరియేనని) వాదించుచున్నారు; ఇక క్రైస్తవ్యంలో ఆరాధన దినముగా ఆదివారమును తామే స్థాపించిరన్న వాస్తవము, తమ విగ్రహారాధక సంప్రదాయములును ఆచారములును బైబిలుకంటె అధిక అధికారముతో నిండియున్నవని నిరూపణయై నిలుచుచున్నది.

క్రీస్తు శకం 538 వ సంవత్సరంలో, క్రైస్తవులు రోమా సంఘము నుండి వేరుపడవలసి వచ్చింది; అది నిజమైన క్రైస్తవ సంఘము కానందున మాత్రమేగాక, దేవుని సంఘమునకు సంబంధించిన పవిత్ర ప్రాంగణములలో పోప్ అధికారానికి చిహ్నము ప్రతిష్ఠించబడినందున కూడాను. దేవుని సంఘము వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు అరణ్యములోకి పారిపోయిన కాలమును ప్రారంభించిన ఆ చరిత్రలోని వేరుపాటు ప్రక్రియను సోదరి వైట్ గుర్తిస్తుంది.

ఈ చింతనలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.