దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య యాభైమూడు

ప్రవక్తలందరూ తాము జీవించిన దినములకన్నా అంత్యదినముల విషయమై అధికముగా పలుకుచున్నారు.

దానియేలు అంత్యదినములలో ప్రవచన వాక్యము ద్వారా తాము చెదరిపోయినవారమని తెలిసికొన్న దేవుని ప్రజలను ప్రతినిధీకరిస్తున్నాడు. ఆ సత్యమునకు వారు మేల్కొనినప్పుడు, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని ప్రార్థనను నిర్వర్తించవలెను; అలాగే కృపాకాలం ముగియుటకు అతి సమీపమున ముద్ర విప్పబడే ఆ చివరి ప్రవచన రహస్యమును గ్రహించుటకై చేయు ప్రార్థనను కూడాను—ఇది రెండవ అధ్యాయములోని దానియేలు చేసిన ప్రార్థనయందు ప్రతినిధీకరింపబడినదే. వారు దానియేలుయొక్క అనుభవములో ప్రవేశించినయెడల, గబ్రియేలు దూత వారిని స్పృశించి, వారికి తెలియజేసి, వారితో మాటలాడును; వారికీ "జ్ఞానము మరియు వివేకము" అనుగ్రహించుటకై. ప్రవచన రహస్యం ముద్ర విప్పబడినప్పుడు సంభవించే "జ్ఞానవృద్ధి"ను "గ్రహించు" వారే వివేకులు.

దానియేలు పరిశీలించుమని చెప్పబడిన దర్శనం, ప్రత్యక్షతకు సంబంధించిన "mareh" దర్శనమే. ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో గాబ్రియేలకు అప్పగించబడిన కార్యము—దానియేలు ఆ "mareh" దర్శనాన్ని గ్రహించునట్లు చేయుట—ఆయన అప్పటికి పూర్తిచేయలేదు. తొమ్మిదవ అధ్యాయంలో ఆయన వ్యాఖ్యానాన్ని పూర్తిచేయుటకు తిరిగి వచ్చాడు. తొమ్మిదవ అధ్యాయానికి వచ్చేసరికి, దానియేలు ఇక బబులోను రాజ్యకాలంలో లేడు; అతడు మేదీయ-పారసీక సామ్రాజ్య చరిత్రలో ఉన్నాడు.

గబ్రియేలు దానియేలు‌కు “విషయమును గ్రహించుము” మరియు “దర్శనమును పరిశీలించుము” అని ఆదేశించినప్పుడు, దానియేలు ఆచరించవలెనని ఆయన ఆకాంక్షించే మానసిక విభజన అనే ప్రక్రియను ఆయన గుర్తించుచున్నాడు. “గ్రహించుము” మరియు “పరిశీలించుము”గా అనువదించబడిన పదాలు ఒకటే హెబ్రీ పదము. ఆ పదము “biyn”; దాని అర్థం మానసికముగా వేరుచేయుట. “విషయం”గా అనువదించబడిన హెబ్రీ పదము “dabar”; దాని అర్థం “వాక్యము”. అందుచేత గబ్రియేలు దానియేలు‌కు, అలాగే అంత్యదినములలో దానియేలు ప్రతినిధ్యం వహించే వారికీ, సత్యవాక్యమును సముచితముగా విభజించవలెనని తెలియజేయుచున్నాడు.

“matter” అనే పదము దానియేలు గ్రంథంలోని పదవ అధ్యాయము మొదటి వచనములో కూడా ఉపయోగించబడింది; అక్కడ దానిని మూడు సార్లు “thing”గా అనువదించారు.

ఆ వచనములో “vision” అనే పదము రూపమునకు సంబంధించిన “mareh” దర్శనాన్ని సూచించుచున్నది; మరియు దానియేలు విషయం (matter) గూర్చియు దర్శనం (“mareh”) గూర్చియు రెండింటి విషయములోను అవగాహన కలిగియుండెను. తొమ్మిదవ అధ్యాయము ఇరవైమూడవ వచనమందు, గబ్రియేలు దానియేలు విషయమును మరియు దర్శనమును సమ్యక్కుగా భేదింపవలెనని ఆదేశించెను; మరియు పదవ అధ్యాయము మొదటి వచనమందు అతనికి విషయం (thing) గూర్చియు దర్శనం (“mareh”) గూర్చియు రెండింటి విషయములోను అవగాహన కలిగియున్నది. తొమ్మిదవ అధ్యాయమందు గబ్రియేలు, విషయం మరియు దర్శనం మధ్యనున్న భేదమును (సరియగ విభజించుట) గుర్తించవలెనని దానియేలుకు తెలియజేయుచున్నాడు. దర్శనం అనేది “mareh” దర్శనమే; “matter” గాని “thing” గాని అనేది “chazon” దర్శనం.

ఎనిమిదవ అధ్యాయములో రెండు దర్శనములు గుర్తించబడ్డాయి, మరియు ఒక భేదము గమనించబడెను; ఏలయనగా దానియేలు “chazon” దర్శనమును గ్రహించుటకై కోరెను, అయితే గబ్రియేలు దానియేలును “mareh” దర్శనమును గ్రహింపజేయుమని ఆజ్ఞాపింపబడ్డాడు. గబ్రియేలు దానియేలుకు “విషయము”ను మరియు “దర్శనము”ను గ్రహింపజేయుటకు తన కార్యమును ఆరంభించినప్పుడు, అవి రెండు వేర్వేరు దర్శనములని గమనించవలెనని అతడు దానియేలుకు తెలియజేసెను.

తాను దానియేలకు అందించిన వ్యాఖ్యానంలో "chazon" దర్శనమునకును "mareh" దర్శనమునకును చెందిన అంశాలు రెండూ ప్రతిబింబింపబడునని దానియేలు గ్రహించునట్లు గబ్రియేలు ఆశించాడు. ఆ వ్యాఖ్యానం రెండు దర్శనాలనూ ప్రస్తావించబోవుచున్నది; అలాగే, పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును త్రొక్కివేతను సంబంధించిన దర్శనాన్ని, 1844 అక్టోబరు 22న పరమపరిశుద్ధస్థలంలో క్రీస్తు ప్రత్యక్షతకు దారితీసిన దర్శనం నుండి, దానియేలు సమ్యక్‌గా విభజించి వేరుచేయుట అతని బాధ్యతగా ఉంది.

క్రీ.పూ. 457లో అర్తక్షస్త్రుడు జారీ చేసిన ఆజ్ఞ నుండి, సాయంకాలములును ప్రాతఃకాలములును గూర్చిన దర్శనమునకు సంబంధించిన రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములలోనుండి, యూదులకొరకు ప్రత్యేకింపబడిన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములు ‘కత్తిరింపబడ్డవి’ అని గబ్రియేలు స్పష్టపరుస్తున్నాడు. ఇప్పుడే ఉటంకించిన వచనములలో “determined” అనే పదం మూడు సార్లు గుర్తించబడింది; అయితే ఆ వచనములలో “determined” గా అనువదించబడినవి పరస్పరం భిన్నమైన రెండు హెబ్రీ పదాలు. మొదటిసారి “determined” గుర్తించబడినది ఇరవై నాలుగవ వచనములోనే; ఆ హెబ్రీ పదము “chathak”, దాని అర్థం “కత్తిరించుట”.

ఇది, ఇశ్రాయేలుకు ఒక పరీక్షాకాలము అనుగ్రహింపబడినదని తెలియజేస్తున్నది; అది అర్తక్షష్టు జారీచేసిన మూడవ ఉత్తర్వుతో ప్రారంభమై, క్రీ.శ. 34లో స్తెఫనును రాళ్లతో కొట్టి హనించిన ఘటనవద్ద ముగియునట్లు నిర్ణయించబడినది. నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల కాలము “కత్తిరింపబడినది”; అది రెండువేల మూడువందల సంవత్సరాల దీర్ఘ ప్రవచనములోని మరింత స్వల్పమైన ఒక ప్రవచనకాలమును ప్రతినిధ్యం చేసెను. “నాలుగు వందల తొంభై” అనే సంఖ్య, యేసు సాక్ష్యమిచ్చినట్లుగా, పరీక్షాకాలమునకు ఒక ప్రతీక.

క్షమకు ఒక అంతము ఉంది, ఆ అంతమును “నాలుగు వందల తొంభై” అనే సంఖ్య సూచిస్తుంది. “నాలుగు వందల తొంభై” సంవత్సరములు యూదులకు వారి విమోచనము నుండీ, స్తెఫనును రాళ్లతో కొట్టి హతము చేసిన సమయమున వారు తమ పరీక్షాకాలపు పాత్రను నింపిన దాకా గల పరీక్షాకాలమును సూచించుచున్నవి. “నాలుగు వందల తొంభై” సంవత్సరములు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని “ఏడు కాలాలు” అనే శాపముతో కూడ సంబంధించియున్నవి. భూమి తన సబ్బతములను ఆనందించుట గురించి బైబిలులో కేవలం రెండే చోట్ల ప్రస్తావన ఉంది. మొదటిది లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులో కనబడుతుంది.

ఇరవయ్యారవ అధ్యాయంలో నాలుగు సార్లు ప్రస్తావించబడిన “ఏడు రెట్లు” అనే శిక్ష, దేవుని ప్రజలు చెదరగొట్టబడినప్పుడు దేశము అప్పుడే “తన సబ్బతులను ఆనందించును” అని తెలియజేస్తుంది. మోషే శాపవాక్యము నెరవేర్చబడుటకై దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠులు శత్రువుల దేశమునకు చెదరగొట్టబడిరి; అలాగే డెబ్బై సంవత్సరాల చెదరింపుదనం, రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల చెదరింపుదనానికి సంకేతాత్మక దృష్టాంత పాఠమై యుండెను. అది ఒక ప్రవచనాత్మక దృష్టాంత పాఠము; యెజబేలు హింసించిన కాలములో ఏలీయాకు జరిగిన మూడు సంవత్సరములు ఆరు నెలల వర్షాభావముతో సమానమై యుండెను. ఆ మూడు సంవత్సరములు ఆరు నెలలు మూడు సంవత్సరములు ఆరు నెలల ప్రవచన సంవత్సరములను ప్రతినిధ్యం చేసెను; అవి 538 నుండి 1798 వరకు పాపల్ పరిపాలనయొక్క 1,260 సంవత్సరములకు సమానమయ్యెను. ఎలాగైతే మూడు సంవత్సరములు ఆరు నెలలు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల అరణ్యకాలమునకు చిహ్నమై యుండెనో, అట్లే డెబ్బై సంవత్సరములు “ఏడు రెట్లు”కై చిహ్నమై యుండెను. యిర్మియా గుర్తించిన దానియేలు బంధనకాలములోని డెబ్బై సంవత్సరములు “నాలుగు వందల తొంభై” సంవత్సరములను ప్రతినిధ్యం చేసెను.

బైబిలులో భూమి తన సబ్బతులను అనుభవించుట గురించి ఉన్న ప్రస్తావనలు రెండే; అవి దేవుని ప్రజల చెదరగొట్టబడుటకును, భూమి తన సబ్బతులను అనుభవించుటకు వీలు కలిగించిన డెబ్బై సంవత్సరాల బంధమునకును సంబంధించినవి. అది యూదులు భూమిని విశ్రాంతి పొందనీయని సబ్బతుల సంఖ్యకు సమానమైంది. భూమి డెబ్బై సంవత్సరాలు విశ్రాంతి పొందినదనే విషయం, భూమికి విశ్రాంతి ఇవ్వుమనే ఆజ్ఞకు విరోధంగా కొనసాగిన తిరుగుబాటు కలిపి వచ్చిన మొత్తం సంవత్సరాలను ప్రతిబింబించింది. సరళ గణన ప్రకారం, “నాలుగు వందల తొంభై” సంవత్సరాల తిరుగుబాటులో, భూమి విశ్రాంతి పొందని సంవత్సరాల మొత్తం డెబ్బై అవుతుంది.

రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములలోనుండి నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములు యూదుల కొరకు కృపాకాలంగా కత్తిరింపబడినవి; మరియు ఆ "నాలుగు వందల తొంభై" సంవత్సరములకు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని "ఏడు సార్లు" యొక్క చెదరగొట్టింపుతో ప్రత్యక్ష సంబంధము కలిగియున్నది.

తొక్కివేతకు సంబంధించిన "chazon" దర్శనం, మరియు ఇరువేల మూడువందల సంవత్సరముల అంత్యమందు కలిగే ఆవిర్భావమును గూర్చిన "mareh" దర్శనం పరస్పరం వేరువేరు అయినను, వాటికి ప్రత్యక్ష సంబంధము కలదు. దానియేలు వలెనే, దేవుని ప్రజలు ఈ రెండు దర్శనాలను సరిగా వేరుచేయుచు, అదే సమయంలో వాటి పరస్పర సంబంధమును గుర్తించవలెను. యూదులు తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును పునర్నిర్మించుటకు అనుమతించిన మూడు ఉత్తర్వులకు దారి తీసిన బందీవాసపు డెబ్బై సంవత్సరాలు, భూమికి విశ్రాంతి కలుగచేయుటను గూర్చిన ఒడంబడికకు విరోధముగా యూదుల "నాలుగు వందల తొంభై" సంవత్సరాల తిరుగుబాటును ప్రతినిధించెను.

మూడవ ఉత్తర్వు వారు తిరిగి వచ్చి పునర్నిర్మించుటకున్న అవకాశమును నిర్ధేశించినప్పుడు, వారికి "నాలుగు వందల తొంభై" సంవత్సరముల పరీక్షాకాలము నియమించబడెను; ఎందుకనగా వారి అవిధేయత యెరూషలేము వినాశనమునకును వారి చెదరవేతకును దారితీసిన అదే కాలవ్యవధిచేత వారిని పరీక్షింపబడిరి. రెండవ "నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరముల" ముగింపు యందు, వారి అవిధేయత మరోమారు యెరూషలేము వినాశనమునకును అన్యజనులలో వారి చెదరవేతకును దారితీయును.

డెబ్బై సంవత్సరాల బంధత్వకాలపు చెదరగొట్టింపుకు పూర్వంగా 'నాలుగు వందల తొంభై' సంవత్సరాల అవిధేయత కొనసాగింది; తదనంతరం, ఆ డెబ్బై సంవత్సరాల బంధత్వము అనంతరం, మరింత అవిధేయత 'నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాలు' కొనసాగింది.

భూమి విశ్రాంతి పొందిన డెబ్బై సంవత్సరాలను కలుగజేసిన మొదటి “నాలుగు వందల తొంభై” సంవత్సరాల కాలం యెరూషలేము విధ్వంసముతో ముగింపునకు చేరుకుంది. రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల నుండి వేరుచేయబడిన ఆ “నాలుగు వందల తొంభై” సంవత్సరాల ముగింపున యెరూషలేము మరల విధ్వంసమైంది; ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడును ఏ విషయమునకు అంత్యాన్ని దాని ఆరంభముతోనే ఉదాహరించుచున్నాడు.

సాక్షాత్ బాబిలోనులో సాక్షాత్ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన డెబ్బై సంవత్సరాల బందీవాసం, ‘ఏడు సార్లు’యనే చెల్లాచెదురుకు ఒక ప్రతీకగా నిలిచింది; మరియు సిస్టర్ వైట్, సాక్షాత్ బాబిలోనులో సాక్షాత్ ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆ డెబ్బై సంవత్సరాల బందీవాసం, ఆత్మీయ బాబిలోనులో ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల బందీవాసానికి ఒక ప్రతిరూపమని గుర్తిస్తుంది.

క్రీశ 538 నుండి 1798 వరకు గల వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు, ‘ఏడు సార్లు’కు ఒక ప్రతిరూపమాయెను. డెబ్బై సంవత్సరముల అంత్యమున, యూదులు యెరూషలేమును పునరుద్ధరించి పునర్నిర్మించుటకై తిరిగి వచ్చిరి. ఆ మూడు రాజాజ్ఞల కాలములో వారి తిరిగిరాక, ‘మారెహ్’ దర్శనానికి సంబంధించిన ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరముల ఆరంభమును (క్రీపూ 457) సూచించెను; అది 1844 అక్టోబరు 22న పరమ పరిశుద్ధస్థలమందు క్రీస్తు ఆవిర్భావమునకు దారి తీసెను. ఆ మూడు రాజాజ్ఞలు ప్రవచన కాలమునకు ఆరంభమును సూచించెను, మరియు ప్రవచన కాలము ప్రారంభమగుటకు ఆ మూడు రాజాజ్ఞలన్నియు అవసరమయ్యెను, అయినప్పటికీ సైరసు మొదటి రాజాజ్ఞతోనే వారు తిరిగి వచ్చి పునర్నిర్మించుట మొదలుపెట్టిరి.

1798 నుండి 1844 వరకు, ప్రకటన గ్రంథములోని మూడు దూతలు ప్రవచన చరిత్రలోకి ప్రవేశించాయి; రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనానికి ఆరంభాన్ని మూడు ఫర్మానాలు సూచించినట్లే, ఆ మూడు దూతలు ఆ ప్రవచనానికి ముగింపును సూచించాయి. మూడవ దూత ఆగమనంతో ప్రవచనకాలము ముగిసింది; అది మూడవ ఫర్మానము వెలువడినప్పుడు ప్రారంభమైనట్లే; ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడూ ఒక విషయముని ముగింపును దాని ఆరంభముతో గుర్తించును.

మొదటి ఉత్తర్వు క్రింద యూదులు తిరిగి రావడం ఆరంభించారు; రెండవ ఉత్తర్వు కాలంలో వారు ఆలయాన్ని పూర్తిచేశారు. మూడవ దూత 1844 అక్టోబర్ 22న ఆగమించెను; ఆ తేదీకి ముందుగానే, ఆధ్యాత్మిక బాబులోనులోనుండి బయలుదేరి పునర్నిర్మించుటకై వచ్చిన మిల్లరైటులు ఆధ్యాత్మిక ఆలయాన్ని పూర్తిచేశారు. అది పూర్తియుండవలసినదే, ఏలయనగా 1844 అక్టోబర్ 22న ఒడంబడిక దూత తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చవలసి ఉండెను. ఆ ఆలయం 1844 అక్టోబర్ 22న ఒడంబడికలో ప్రవేశించిన మిల్లరైటులే; వారినే పేతురు ఆలయమని గుర్తించెను.

మిల్లరైట్ ఆలయం 1798 నుండి 1844 వరకు నిర్మించబడింది; అది నలభై ఆరు సంవత్సరాలు, లేదా ప్రవచనార్థముగా మూడు దినములు; ఎందుకనగా క్రీస్తు ఒక ఆలయాన్ని లేవనెత్తుటకు మూడు దినములు పడుతుందని తెలిపెను.

సిస్టర్ వైట్ ఇలా గుర్తిస్తుంది: మలాకీ గ్రంథములో వెల్లడించినట్లుగా ఒడంబడిక యొక్క దూత అకస్మాత్తుగా తన ఆలయమునకు వచ్చినదనే ప్రవచనం, క్రీస్తు ఆలయమును శుద్ధి చేసినప్పుడు నెరవేరినదని, ఇది ఇప్పుడే గుర్తించిన యోహాను సువార్తలోని ఆ భాగములో సూచించబడినట్లుగా.

యోహాను సువార్త రెండవ అధ్యాయములో పేర్కొనబడిన ఆలయమును కట్టుటకు నలభై ఆరు సంవత్సరములు పట్టెను; మరియు కూల్చబడిన ఆ ఆలయమును తాను మూడు దినములలో లేపుదునని యేసు సెలవిచ్చెను. 1798 నుండి 1844 వరకు నలభై ఆరు సంవత్సరములు; మరియు ఆ కాలవ్యవధి ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మూడు దూతల (దినముల) ఆగమనమును గుర్తించుచున్నది; అవి రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని ఆరంభింపజేసిన మూడు రాజాజ్ఞలచేత ప్రతిరూపింపబడియున్నవి. ఆ నలభై ఆరు సంవత్సరములే క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయమును లేపిన కాలము; ఎందుకనగా ఆ సమయానికి పూర్వము ఆధ్యాత్మిక పరిశుద్ధస్థలమును మరియు ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలును ఆధ్యాత్మిక బాబులోను చేత తొక్కివేయబడియుండెను.

తన పరిచర్యారంభకాలమందు పస్కా పర్వదినమున క్రీస్తు ఆలయమును శుద్ధపరచినప్పుడు, మలాకీ గ్రంథములో పేర్కొనబడిన ప్రకారము నిబంధనదూత తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చుననే ప్రవచనాన్ని ఆయన నెరవేర్చుచుండెను. 1844 అక్టోబరు 22న క్రీస్తు అకస్మాత్తుగా తన ఆలయమునకు వచ్చెను; ధ్వంసమైన తన ఆలయమును పునర్నిర్మించుటకు ఆయనకు నలభై ఆరు సంవత్సరములు పట్టెను.

మొదటి ఆగ్రహము 1798లో ముగిసింది, మరియు ఆఖరి ఆగ్రహముని అంత్యం 1844లో జరిగింది. క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయాన్ని లేవనెత్తిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలమునకు ఆరంభము, అంత్యాన్ని సూచించింది; ఎందుకనగా ఆ ఆరంభమూ అంత్యమూ రెండూ ఆయన ప్రజలమీద దేవుని ఆగ్రహమునకు ముగింపుచేత లక్షణీకరింపబడ్డవి; యేసు సదా ఏ విషయమునకు అయినా అంత్యమును దాని ఆరంభముతోనే గుర్తించుచున్నాడు.

మేము గబ్రియేలు దానియేలుకు ఇచ్చిన ఉపదేశంపై మా అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.