దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఎనిమిది

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము ఒకటే గ్రంథము; దానియేలు గ్రంథములో ప్రతిపాదించబడిన అదే ప్రవచన శ్రేణులు ప్రకటన గ్రంథములోను తీసుకోబడినవి. యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన, కృపాకాలము ముగింపు కొద్దిముందు ముద్ర విప్పబడే ఆ అంతిమ ప్రవచన సందేశాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది.

గతకాలంలో ప్రకటన గ్రంథమునుండి సమ్యగ్గా గ్రహింపబడి, అయితే ఆచారం మరియు సంప్రదాయముచేత ముద్రించబడిన సత్యములు ఇప్పటికీ సత్యమే; ఈనాడు యూదా గోత్ర సింహముచేత అవి మళ్లీ విప్పబడుచున్నవి, మరియు ఆ సత్యములు ఇప్పుడు తమ పరిపూర్ణ నెరవేర్పును ప్రకటించుచున్నవి.

గతంలో దానియేలు గ్రంథం నుండి సమ్యక్‌గా గ్రహింపబడ్డయినను, ఆనవాయితీ మరియు సంప్రదాయాలచేత ముద్రించి మూసివేయబడిన సత్యాలు ఇప్పటికీ సత్యాలుగానే ఉన్నవి; ఈ దినమున యూదా వంశపు సింహముచేత అవి మరల ముద్రవిప్పబడుచున్నవి, మరియు ఆ సత్యాలు ఇప్పుడు తమ సంపూర్ణ నెరవేర్పును వెల్లడించుచున్నవి.

దానియేలు గ్రంథం యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనను ప్రతినిధ్యం చేసే రెండు గ్రంథాలలో మొదటిది మాత్రమే.

యెహోయాకీము సంస్కరణోద్యమంలో ప్రథమ సందేశపు సశక్తీకరణకు ఒక ప్రతీక. ఆయన నిబంధనకు కూడా ఒక ప్రతీక; ఎందుకనగా పేరు మార్పు ప్రవచనాత్మకముగా నిబంధన సంబంధారంభాన్ని గుర్తింపజేయును. మునుపు దేవుని నిబంధన ప్రజలు కానివారైన ప్రజలతో దేవుడు ప్రవేశించు నిబంధన సంబంధము, ప్రథమ సందేశపు సశక్తీకరణ సమయమందే ఆరంభమగును.

ఒక నామములో జరిగే మార్పు ఒడంబడిక సంబంధాన్ని సూచించు చిహ్నమని భావన, అబ్రాము నామము అబ్రాహాముగా, సారయి నామము సారాగా, యాకోబు నామము ఇశ్రాయేలుగా, సౌలు నామము పౌలుగా మారిన దృష్టాంతములచేత స్థాపించబడెను. ఆ చిహ్నమునకు మరి ఇతర సాక్ష్యములు ఉన్నప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథములో ప్రథమ అధ్యాయమున దానియేలు నామము బెల్తెషస్సరుగా, హనన్యా నామము షద్రాకుగా, మిషాయేలు నామము మేషాకుగా, అజర్యా నామము అబేద్నెగోగా మార్చబడెను.

ప్రభువు ఒక ప్రజలతో నిబంధన సంబంధములోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అదే సమయంలో ఆయన మునుపటి నిబంధన ప్రజలను దాటుచు వెళ్తాడు. దాటబడియున్న నిబంధన ప్రజలను యెహోయాకీము ప్రతినిధీకరిస్తాడు; తరువాత ఎన్నుకోబడుచున్న నిబంధన ప్రజలను దానియేలు, హనన్యా, మీసాయేలు, అజర్యా ప్రతినిధీకరిస్తారు. ప్రజలు నిబంధన సంబంధములోకి ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ నిబంధన యొక్క శరతులను వారు నిలబెట్టుదురా అనే దాని విషయమై వారు పరీక్షింపబడుదురు. ఆ పరీక్షకు తినుటయనే కార్యము ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

ఆదాము మరియు హవ్వ తినుట అనే చర్య ద్వారా పరీక్షలో విఫలమయ్యిరి; మరియు దేవుడు మొదటిసారిగా ఎన్నికిత ప్రజలతో నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, మన్నా ద్వారా వారిని పరీక్షించుటచేత ఆ సంబంధాన్ని ఆరంభించెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు తుదకు ఆ పరీక్షలో విఫలమయ్యెను; అయితే అద్వారా, నిబంధనలోని పరీక్ష ఏకపరీక్ష కాదని, అది ఒక పరీక్షల ప్రక్రియయని విషయమునకు మొదటి సూచనను, మొదటి సాక్ష్యమును సమకూర్చెను. పదవ పరీక్ష నాటికల్లా, రాబోయే నలభై సంవత్సరములలో అరణ్యమందు మరణింపవలెనని వారికి విధించబడెను. తరువాత దేవుడు యెహోషువయుతోను కాలేబుతోను నిబంధనలో ప్రవేశించెను; దానివలన, ప్రభువు ఒక ఎన్నికిత ప్రజలతో నిబంధనలో ప్రవేశించునప్పుడు, ఆయన పూర్వ నిబంధన ప్రజలను కూడ దాటిచెళ్ళుచున్నాడని సాక్ష్యము సమకూర్చబడెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ముగింపు కాలమందు—అదే ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు ఆరంభమూ—ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు చివరి పరీక్షా ప్రక్రియయే ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు తొలి పరీక్షా ప్రక్రియ ఐయెను, మరియు అది పరలోకపు అన్నముగా ప్రతినిధీకరింపబడెను. మొదటి నిబంధన పరీక్షా ప్రక్రియలో అది మన్నా ద్వారా పూర్వరూపముగా సూచింపబడెను.

ఆ పరీక్షా ప్రక్రియ—అది మొదటిదిగాను చివరిదిగాను ఉన్నది—లో, తన ఒడంబడిక ప్రజలు తన మాంసమును తిని తన రక్తమును త్రాగవలెనని ఆయన చెప్పినప్పుడు, యేసు పరలోకపు అപ്പം యొక్క పరీక్షను స్పష్టపరిచాడు. తన సేవా కాలమంతటిలో మరే సమయముకన్నా ఆ ప్రసంగంలోనే ఆయన ఎక్కువ శిష్యులను కోల్పోయాడు. ఆయన సేవలోనున్న ఆ వివాదమే ఒడంబడిక పరీక్షా ప్రక్రియ యొక్క చిత్రణకు శిఖరబిందువై నిలిచింది; సోదరి వైట్ ఈ సంఘటనపై Desire of Ages గ్రంథంలో విస్తృతంగా వ్యాఖ్యానించారు, అక్కడ సంబంధిత అధ్యాయం శీర్షిక "The Crisis in Galilee". గలిలయ అనే పేరు "a hinge" లేదా "a turning point" అనే అర్థమును కలిగియున్నది; ఆ అధ్యాయంలో శిష్యులు ఆయననుండి ఎందుకు తిరిగిపోయారో ఆమె వివరిస్తుంది. తన మాంసమును తినుటయు తన రక్తమును త్రాగుటయనే ఆవశ్యకతగురించి ఆయన సాక్ష్యవాక్యాన్ని సముచిత ప్రవచనా విధానశాస్త్రంతో వర్తింపజేయుటను వారు నిరాకరించారు. సాతాను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క బైబిలీయ అవగాహనలో నూరిపోసిన ప్రవచనా భావాల ఆచారసంప్రదాయాలను వారు పట్టుకున్నారని ఆమె గుర్తించింది. ఆ అపార్థాలే, ఆయన వాక్యములను ఆధ్యాత్మికంగా కాక అక్షరార్థంగా వర్తింపజేయుటకు తమకు సాకు ఉన్నదనే భావనను వారికి కల్పించాయి. యోహాను సువార్త ఆరవ అధ్యాయంలో (యోహాను 6:66) సూచింపబడినట్లు, గలిలయలో యేసునుండి "తిరిగిపోయిన" వారు ఇకనుంచి ఎప్పటికీ ఆయనతోకూడ నడిచలేదు అని ఆమె ఇంకా సూచిస్తుంది.

పురాతన ఇశ్రాయేలు నిబంధన-పరీక్ష ప్రక్రియ విషయములో, మొదటిలోయనైనను తుదలోయనైనను, దేవుడు ఎన్నికిత ప్రజలతో నిబంధన-సంబంధములో ప్రవేశించినప్పుడు అదే సమయంలో పూర్వపు నిబంధన-ప్రజలను పక్కనపెడతాడని మనము గమనించుచున్నాము. అలాగే, ఆయన ఆ ప్రజలను ఏకైక పరీక్షతో గాక, పరీక్షల ప్రక్రియద్వారా పరీక్షించుచున్నాడనియు కనుగొనుచున్నాము. ఇంకా, ఆ పరీక్షా ప్రక్రియ తినుటకు ఉంచబడిన దాని ద్వారా ప్రతీకాత్మకంగా సూచించబడుచున్నదనియు చూస్తాము. అంతేకాక, ఆ ఆహారము దేవుని వాక్యమును సూచించునని, మరియు ఆ పరీక్ష తినుటకు సిద్ధముగా ఉన్న రెండు విధమైన ఆహారములలో ఏదిని ఎంచుకొందామనే అంశమును కలిగియున్నదనియు గమనించుచున్నాము. దేవుడు మనకు తినవచ్చని సెలవిచ్చిన ప్రతి వృక్షఫలమునుండి తినుదుమా, లేక మనకు తినకూడదని నిషేధింపబడిన వృక్షమునుండి తినుదుమా? అలాగే, ఏది తినాలనే ఎంపికలో, సమర్పింపబడిన ఆహారమును ఎట్లా తింటామో అనే విషయమును కూడ ఆ పరీక్ష అంతర్భూతముగా కలిగియున్నదని కనుగొనుచున్నాము.

ఆత్మిక ఇశ్రాయేలు యొక్క అంత్యమందు, మిల్లరైట్ ఉద్యమ సమయములో, మొదటి సందేశము 1840 ఆగస్టు 11న బలపరచబడెను. అక్కడ యెహోయాకీము అప్పుడు ఆమె కుమార్తెలుగా కానుటకై బబులోనులోనికి మోసికొనిపోబడుచుండిన ప్రొటెస్టెంట్లను సూచించుచున్నాడు. ప్రకటన గ్రంథము పదో అధ్యాయమునందలి దూత దిగివచ్చి తన చేతిలో తెరచిన చిన్న పుస్తకమును ధరించి యుండినప్పుడు, వారికొక పరీక్ష ఎదిరించింది. యెహోయాకీము నెబూకద్నెజరు ఆజ్ఞలకు తిరుగుబాటు చేసి, అనంతరం చెరలోనికి తోడ్కొనిపోబడినట్లే, అంధకార యుగము నుండి తమతో మోసికొని వచ్చిన సంప్రదాయములు మరియు ఆచారముల ఆధారంగా, ప్రొటెస్టెంట్లు దూత చేతిలోనున్న ఆహారమును భుజించుటకు నిరాకరించారు.

1844 వసంతకాలానికల్లా, యెహోయాకీమునకును ప్రొటెస్టంటులకును సంబంధించిన పరీక్షా ప్రక్రియ ఒక "మలుపు దశ"కు చేరెను; మరియు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు జరిగిన మొదటి పరీక్షలో జరిగినట్టుగానే, వారు "తిరిగి" ఇక యేసుతో కూడ నడుచలేదు. ఆ చరిత్రలో దానియేలు, హనన్యా, మీషాయేలు, అజర్యా మిల్లర్‌వాదులకు ప్రతినిధులుగా నిలిచారు; వారు తమ నోటిలో తియ్యగా ఉన్న ఆ చిన్న గ్రంథమును తినుటకు ఎన్నుకొని, అది వారి ఉదరములో చేదుగా మారెను.

ఆదాము, హవ్వలను కలుపుకుంటే, పరీక్షను భుజనక్రియ ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడినదని తెలియజేసే నాలుగు ప్రామాణిక సాక్షులు మనకు ఉన్నవి. ఆదియంతముని ముద్రను ధరించిన ప్రవచన సాక్షులు అనేకమున్నవి. మన్నా పరీక్ష యొక్క సాక్ష్యం మొదటి సాక్ష్యమైయున్నది; మరియు స్వర్గమునుండి దిగిన రొట్టెకు సంబంధించిన పరీక్ష ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు కొరకు మొదటి పరీక్షగాను, పురాతన ఇశ్రాయేలు కొరకు అంతిమ సాక్ష్యముగాను నిలిచింది. చిన్న గ్రంథపు పరీక్ష మొదటియు అంత్యమునుగాను ఉన్నది. ఇది అరణ్యములోనున్న సంఘముగా ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు చేసిన సంచారానికి ముగింపు, మరియు దేవుని అంతిమ నామకృత ప్రజలుగా ఎన్నుకోబడిన వారికైన మొదటి పరీక్ష. మిల్లరైట్లు దేవుని నామకృత ప్రజల ఆరంభము; వారు ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క సత్యశృంగముగా గుర్తింపబడవలసినవారు. మొదటి సందేశము శక్తిపొందినప్పుడు ఆరంభమగు పరీక్షా ప్రక్రియకు అనేక సాక్షులు ఉన్నాయి.

ఆ పరీక్షల ప్రక్రియలలో, శిష్యులలో దాదాపుగా అందరూ వెనుదిరుగుచునే ఒక ‘మలుపు బిందువు’కు చేరుకొనును. యెహోషువా మరియు కాలేబు వారి సాక్ష్యమునొద్ద, సమస్త ఇశ్రాయేలు వెనుదిరిగి ఐగుప్తుదేశమునకు తిరిగి వెళ్లుటకై కోరుకొనెను. గలిలయలోని సంఘమునందు, శిష్యులలో అధిక భాగము వెనుదిరిగిరి. యేసు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా గనుక, పరీక్షల ప్రక్రియ అంత్యమున సంకేతింపబడిన ‘మలుపు బిందువు’ పరీక్షల ప్రక్రియ ప్రారంభమున కూడ చిత్రీకరింపబడెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలకు మన్నా మొదట సమకూర్చబడినప్పుడు, ఆ ఆజ్ఞలనుండి వెంటనే వెనుదిరిగినవారు ఉన్నారు. క్రీస్తు బాప్తిస్మములో, ఆయన వెనుదిరిగి అరణ్యములోనికి వెళ్లెను. సహోదరి వైట్ ‘మలుపు బిందువు’ అనే చిహ్నాన్ని అత్యంత బోధకమైన విధానంలో ఉపయోగిస్తుంది.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులకు మన్నా మొదట బహుకరించబడినప్పుడు, ఆ చరిత్రకు సంబంధించిన వెలుగు బహుకరించబడింది. క్రీస్తు బాప్తిస్మం సమయమున, ఆ చరిత్రకు సంబంధించిన వెలుగు బహుకరించబడింది. 1840 ఆగస్టు 11న, ఆ చరిత్రకు సంబంధించిన వెలుగు బహుకరించబడింది. ఆ మలుపులలో ప్రతిదీ, చివరికి మరొక మలుపుదగ్గర ముగిసే ఒక పరీక్షా ప్రక్రియకు ఆరంభచిహ్నముగా నిలుచును; ఆ మలుపులో, మునుపు నిబంధనప్రజలైన వారు వెనుతిరిగి, క్రీస్తుతో ఇక తోడునడచరు.

ఈ వివిధ పరీక్షాక్రమాలు పూర్వ నిబంధన ప్రజలకూ, నూతన నిబంధన ప్రజలకూ పరీక్షగా నిలుస్తున్నందున, ఆ పరీక్షక్రమానికి రెండు ముగింపులు ఉన్నాయి. మిల్లరైట్ చరిత్రలో ప్రొటెస్టెంట్లకు సంబంధించిన ఆ పరీక్షక్రమపు ముగింపు, అనగా తుద మలుపు ఘట్టం, 1844 వసంతకాలంలో జరిగింది. పరీక్షక్రమపు ముగింపు (1844 శరదృతువులో), అనగా మిల్లరైట్లకే చెందిన మలుపు ఘట్టం, మునుపటి దేవుని ప్రజల మలుపు ఘట్టానంతరం వచ్చింది.

క్రీస్తుయొక్క చరిత్రలో, పరీక్షా ప్రక్రియ ఆయన చేసిన ద్విగుణ దేవాలయ శుద్ధీకరణ ద్వారా గుర్తింపబడుతుంది; ఒకసారి ఆయన శుశ్రూష ప్రారంభంలో, మరల ఒకసారి ఆయన శుశ్రూష ముగింపులో.

ప్రవచనాత్మ రచనలలో, క్రీస్తు చేసిన రెండు దేవాలయ శుద్ధీకరణలకు సంబంధించిన పరీక్షా ప్రక్రియ మలాకీ గ్రంథములోని మూడవ అధ్యాయంతో అనుగుణంగా ఉంది.

దేవుని ప్రజల శుద్ధీకరణ అనేది కొన్ని ప్రవచన రేఖల ద్వారా పదేపదే గుర్తింపబడే శోధనా ప్రక్రియను సూచిస్తుంది. ఆదాము మరియు హవ్వతో ఆరంభించి మిల్లరైట్ చరిత్రవరకు ప్రతి ప్రస్తావన, లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది యొక్క శుద్ధీకరణను సూచిస్తుంది.

నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క శుద్ధీకరణ ప్రక్రియకు సంబంధించిన తొలి సూచన దానియేలు గ్రంథములోనే కలదు; మానవుల పరీక్షాకాలము ముగియుటకు ముందే ముద్రవిచ్ఛిన్నమగు యేసుక్రీస్తు ప్రకటనను కలసి ప్రతినిధానం చేసే రెండు గ్రంథాలలో దానియేలు గ్రంథమే మొదటిది. నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ముద్ర వేయుట యొక్క ప్రక్రియగానూ ప్రతినిధానం చేయబడుతుంది. 2001 సెప్టెంబర్ 11న నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క శుద్ధీకరణ–ముద్ర వేయుట అనే ప్రక్రియకు సంబంధించిన తొలి సందేశము ఆరంభమైనప్పుడు, అది సంఘానికిని లోకానికిని ఒక తిరుపుబిందువుగా నిలిచింది. ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయములో తన మహిమచేత లోకమును ప్రకాశింపజేసే దూత అప్పుడు వచ్చెను. అయితే ప్రకటన పదెనిమిదవ అధ్యాయములో ఆ దూత తన చేతిలో తినుటకు ఏదైనదున్నదని చిత్రింపబడలేదు—కాని అది అక్కడే ఉన్నది. ఆ చిన్న పుస్తకము అక్కడే ఉన్నది. యెషయా ప్రవక్త 'గీత మీద గీత'గా ప్రతినిధానం చేసిన విధానమును ఆహారముగా స్వీకరించుటకు ఎంచుకొను వారు దానిని సులభముగా గుర్తించగలరు.

‘పంక్తి మీద పంక్తి’గా అమర్చుటచేత, క్రీస్తు 2001 సెప్టెంబర్ 11న దిగివచ్చినప్పుడు, ఆయన యొద్ద ఒక ‘చిన్న గ్రంథిక’ కూడ ఉండెను; అది ‘మన్నా’, ‘స్వర్గపు రొట్టె’ మరియు ‘చిన్న గ్రంథిక’గానే ప్రతీకరింపబడియున్నదని మేము గ్రహించుచున్నాము. అయితే 2001 సెప్టెంబర్ 11న, యెహోయాకీముచేత సూచింపబడిన మునుపటి ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు, అడ్వెంటిజం యొక్క ఆచారములు మరియు సంప్రదాయములను పట్టుకొనుటకై ఎన్నుకొనిరి; అప్పుడు వారు బాబులోను చెరలోనికి తమ ప్రయాణమును ఆరంభించిరి, అది ఆదివారపు చట్టమునందు సంపూర్ణమగును.

2001 సెప్టెంబర్ 11న, "న్యూ యార్క్" యొక్క "మహా భవనాలు" "దేవుని శక్తి యొక్క తిప్పడం మరియు తిరగదోసడం ద్వారా కూలదోసబడినవి" అయినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత యొక్క వెలుగు సమస్త భూమిని నింపెను; ఎందుకనగా ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయంలోని భూమి నుండి లేచిన మృగముని చరిత్రలో ఒక మలుపు వచ్చెను.

2001 సెప్టెంబరు 11న ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూతయొక్క వెలుగు వచ్చినప్పుడు, ఆ వెలుగును స్వీకరించిన వారు ఆధ్యాత్మికంగా పురోగమించగా, ఆ వెలుగును తిరస్కరించిన వారు ఆధ్యాత్మికంగా క్షీణించి, ఆదివారపు చట్టమనే తమ అంతిమ మలుపువరకు తిరుగుబాటుతో కూడిన పయనాన్ని ఆరంభించారు; అక్కడ వారు తాము తృతీయ దూతయొక్క దూతలమని చేసిన ఘోషణ విషయములో శాశ్వతముగా నౌకపగులు పొందుదురు. యోహాను 6:66లో గలిలయలో క్రీస్తును విడిచి ఇక ఆయనతో నడవనివారు, ఆయన బాప్తిస్మమునందు మొదటగా ప్రత్యక్షమైన వెలుగును విడిచిపెట్టినవారే; అక్కడే ఆ పరీక్షాత్మక చరిత్రలో మొదటి సందేశము శక్తిని పొందింది. దానియేలు గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో, మొదటి సందేశము శక్తిని పొందిన ఆ చరిత్రలో ఆరాధకుల రెండు వర్గములు చిత్రింపబడ్డాయి. యెహోయాకీము విశ్వాస విషయములో నౌకపగులు పొందినవారిని సూచించును; దానియేలు, హనన్యా, మీషాయేలు మరియు అజర్యా విశ్వాసవంతులను ప్రతినిధులుగా నిలుస్తారు.

దానియేలు, హనన్యా, మీసాయేలు, అజర్యా యూదా సంతానమునకు చెందినవారు. వారిని శండులుగా చేసిరి; అట్లుగా వారు ఆడ్వెంటిజము యొక్క అంతిమ తరమునకు ప్రతీకలై నిలిచిరి. అనేక ప్రాచీన రాజుల వలె నెబుకద్నెజరు, వారు దాసులై సేవచేయుచు రాజు భార్యలతోను ఉపపత్నులతోను సంపర్కమునకు వచ్చునప్పుడు రాజునకు కలుగగల ఏ ఆందోళనలనైనను తొలగించుటకై, ఆ నలుగురు యూదా యువకులను శండులుగా చేయించెను.

ప్రతీకాత్మకంగా అది ఆడ్వెంటిజం యొక్క తుదితరాన్ని సూచిస్తుంది, ఎందుకంటే ఈ నలుగురి తరువాత యూదా వంశరేఖ ఇక ఉండదు. నాలుగు సంఖ్య సార్వత్రికతకు చిహ్నం; కాబట్టి 2001 సెప్టెంబర్ 11ను దేవుని ప్రవచన వాక్యమునకు నెరవేర్పుగా గుర్తించేవారైన ప్రపంచమంతటా ఉన్న సప్తమ దిన ఆడ్వెంటిస్టుల తుదితరాన్ని అది ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది.

ఆ సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులే దేవుని ప్రవచనా వాక్యమునకు విషయపాత్రులు; ఏలయనగా ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిగా పిలువబడినవారు వారే. అయినప్పటికీ వారి ప్రవచన వారసత్వము 1863లో వారి పితరుల తిరుగుబాటుతో ఆరంభమైంది. ఆ మొదటి తిరుగుబాటును గుర్తించడం దాదాపు అసాధ్యం; ఎందుకనగా క్రమేణ ఉద్ధమవుతూ వచ్చిన తిరుగుబాటుకు చెందిన నాలుగు తరాల సంప్రదాయాలు, ఆచారాలు దానిని కప్పివేశాయి. గుర్తించడం కష్టమైనదైనను, దానిని చూచి ఒప్పుకొనవలెను; దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో దానియేలు తుదకు చేసినట్లుగా. అతడు అట్లుగా దేవుని ప్రవచనా వాక్యములోనున్న సత్యమును గుర్తించుటద్వారా చేసెను.

దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠులు నేరుగా తమ వంశపారంపర్యంగా పొందిన తిరుగుబాటు, వారిని చుట్టుముట్టిన అన్యజన ప్రభావాలనుండి వేరుపడి నిలిచి ఉండటాన్ని తమ తండ్రి నిరాకరించడమే. 1863లో, లవదిక్య అడ్వెంటిజం, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లోని ‘ఏడు సార్లు’ గూర్చి మిల్లర్ చేసిన గుర్తింపును తాము తిరస్కరించినదాన్ని స్థిరపరచుటకై, మతద్రోహి ప్రొటెస్టాంటిజం మరియు కతోలికత్వం ఆచరించే గ్రంథవ్యాఖ్యాన విధానశాస్త్రానికి తిరిగి చేరింది. ఆ తిరుగుబాటు దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠుల విషయములో రాజు హిజ్కియాచేత ప్రతినిధీకరించబడింది.

రాజు హిజ్కీయా తాను మరణించకూడదని ప్రభువును వేడుకొనెను; ప్రభువు అతనికి మరిన్ని పదిహేనేళ్లు అనుగ్రహించినప్పుడు అతని ప్రార్థనకు సమాధానం కలిగెను. దీనివల్ల, అనంతరం అతనివలన యూదా రాజులలో అత్యంత దుష్టులలో ఒక్కడైన మనష్షే పుట్టెను; యూదాపై క్రమవర్థమాన ఏడు-దశల జయం మరియు బంధత్వం ఆరంభమును సూచించిన రాజు కూడా అతడే. 1856లో, సత్య సాక్షి లవోదిక్య అడ్వెంటిజం యొక్క తలుపు తట్టుటకు వచ్చెను; అయితే వారు స్వయంకు మరణించక, జీవించుటనే ఎన్నుకొనిరి. 1863 నాటికి, వారు “యెరికో”ను తిరిగి కట్టిరి, తరువాత పెరుగుచున్న తిరుగుబాటుకు శ్రీకారం చుట్టిరి; అది చివరకు, ఆత్మీయ బాబిలోను బంధత్వంలోకి తమ మూడు-దశల ప్రయాణ ఆరంభముగా 2001 సెప్టెంబర్ 11ను వారు గుర్తించకుండా అడ్డుకొనెను; ఆ ప్రయాణము ఆది వారపు చట్టం వద్ద ముగియును.

రాజైన హిజ్కియాకు, జీవించుటకై అతడు చేసిన ప్రార్థన మంజూరైనప్పుడు, 1863 వచ్చెను. అతని ప్రార్థన ఆమోదింపబడినదని ప్రభువు ఒక చిహ్నము ఇచ్చెను. దేవుడు సూర్యుని కదిలించి ఆ ప్రార్థనను ధృవీకరించెను; దాని అర్థము వారికి తెలియకపోయినా, బాబిలోనీయులు ఆకాశమున దేవుని క్రియను చూచిరి. తరువాత బాబిలోనీయులు సూర్యుని నియంత్రించు అధికారము గల దేవుని విషయమై తెలుసుకొనుటకై యెరూషలేమునకు వచ్చిరి. పరలోక దేవుని మహిమపరచుటకు బదులుగా, రాజైన హిజ్కియా, స్వీయ నిరాకరణకు బదులుగా, తన నామమును ఆ ఆలయములోను ఆ నగరములోను ఉంచుటకు ఎంచుకొనిన దేవునికి బదులుగా, తన ఆలయమును తన నగరమును మహిమపరచుటనే ఎంచుకొనెను.

ఆ తిరుగుబాటు వలన, ఆయన వంశసంతానం బాబిలోనులో దాసులుగాను శండులుగాను అవుదురు అని ప్రవచనము ప్రకటింపబడెను. ఆ సంతానం దానియేలు, హనన్యా, మిశాయేలు, అజర్యా; వీరు, ప్రపంచ జాతుల చరిత్రలోను సంఘ చరిత్రలోను 2001 సెప్టెంబర్ 11ను, లక్ష నలభై నాలుగు వేలవారిని పరీక్షించి ముద్రించుటకు ఇవ్వబడిన వెలుగు ప్రసాదింపబడిన సమయమైయున్న ఒక తిరుగుబిందువుగా గుర్తించే ఏడవ దిన అద్వెంటిస్టులలోని ఆధ్యాత్మిక అంతిమ తరానికి ప్రతినిధులుగా నిలుస్తున్నారు.

తదుపరి వచనం ఇలా చెప్పుచున్నది:

హిజ్కియా రాజు ప్రభువు చిత్తమును అంగీకరించి, తన ఇంటి విషయాలను క్రమబద్ధం చేసుకొని మరణించి ఉండినయెడల ఫలితమేమైయుండేది? అతనికి అదనంగా పదిహేనేళ్ల ఆయుర్దాయం అనుగ్రహించబడింది; మూడు సంవత్సరాల తరువాత దుర్మార్గుడైన మనష్షే జన్మించాడు. 1856లో, అడ్వెంటిసము ఫిలడెల్ఫియానుండి లయోదికియాకి జరిగిన మార్పును అంగీకరించి, తమ వ్యవహారాలను క్రమబద్ధం చేసుకొని, విలియం మిల్లర్‌యొక్క ఆధారభూత సత్యాలను యథాతథంగా కాపాడి ఉండినయెడల, ఏమి జరిగి ఉండేది? ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం మనకు ఎప్పటికీ తెలియకపోవచ్చని నేను అనుకుంటాను; అయినా మనకు తెలిసినది ఏమనగా, "దానియేలు తన హృదయంలో నిర్ణయించుకొనినది, రాజు భోజన భాగముచేత గాని, అతడు త్రాగిన ద్రాక్షారసముచేత గాని తాను అపవిత్రుడగకుండునని."

తదుపరి వ్యాసంలో దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయాన్ని కొనసాగిస్తాము.