దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య తొంభై నాలుగు

విలియం మిల్లర్ అన్వయించిన ప్రవచనాత్మక చట్రం, రెండు వినాశక శక్తుల నిర్మాణము; అవి పేగన్ రోము, దానికి అనంతరం పాపల్ రోము. ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా అన్వయించిన ప్రవచనాత్మక చట్రం, మూడు వినాశక శక్తుల నిర్మాణము; అవి పేగన్ రోము, ఆపై పాపల్ రోము, తదనంతరం అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజము. రోము యొక్క మూడు ఆవిర్భావాలు, డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్త అనే మూడు వినాశక శక్తులే. ఆ చట్రం, కాలాంత్యమున 1989లో ముద్ర విప్పబడిన దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాల వెలుగుకు వ్యతిరేకంగా లేవనెత్తబడిన ప్రతిఘటన వల్ల, ముఖ్యంగా గుర్తించబడింది.

రోము యొక్క తొలి రెండు ఆవిర్భావాలు, రోము యొక్క మూడవదైన చివరి ఆవిర్భావమైన ఆధునిక రోము యొక్క ప్రవచన స్వరూపాన్ని నిర్దేశిస్తాయి. ఆధునిక రోము, అంత్యదినములలోని చివరి త్రివిధ హింసాకారి శక్తి యొక్క నిర్మాణాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. దానికి సమీపంగా సంబంధించినప్పటికీ, స్పష్టంగా భిన్నమైనవి బాబులోను యొక్క మూడు ఆవిర్భావాలు. మొదటిది నిమ్రోదుని బాబేలు. రెండవది నెబుకద్నెజరు మరియు బెల్షస్సరు యొక్క బాబులోను. ఆ రెండు ప్రవచన సాక్షులు కలిసి ఆధునిక బాబులోను యొక్క ప్రవచన లక్షణాలను నిర్దేశిస్తాయి. ఒక స్థాయిలో ఆధునిక రోము మరియు ఆధునిక బాబులోను ఒకే సత్త్వమయినప్పటికీ, బాబులోను యొక్క మూడు ఆవిర్భావాలు బాబులోను యొక్క అంతిమ పతనాన్ని, మరియు పాపపురుషుని అహంకారాన్ని గుర్తింపజేస్తున్నాయి.

బాబిలోను పతనం బైబిలు ప్రవచనంలో ఒక విశాలమైన, విశేషమైన అంశము; రోము పోప్ యొక్క అహంకారమును గూర్చినదియు అలాగే. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ అధ్యాయములో, ఏడు తుదిపీడలను కుమ్మరించు దూతలలో ఒక్కడు బాబిలోనుపై తీర్పును స్పష్టంగా తెలియజేయుటకై వచ్చాడు; అది ఆమె పతనమునకు మరియొక వ్యక్తీకరణ.

నుదుటిపై 'MYSTERY BABYLON' అని లిఖితమైయున్న ఆ స్త్రీయొక్క తీర్పును యోహానుకు దర్శింపజేయుటే దూత యొక్క కార్యం.

పాపత్వం అంత్యదినములలో తాను విధర్ములని భావించువారిని హింసించుటకై వినియోగించు భూరాజకీయ యంత్రాంగము, “ఏడు తలలును పది కొమ్ములును గల, దూషణ నామములతో నిండిన దోమటవర్ణ మృగము”గా ప్రతీకీకరించబడెను. ఆమె ఆ మృగముమీద స్వారీ చేయుచుండుట యే సంగతియే, గుర్రముమీద స్వారీకర్తకు ఉండునట్లే, ఆ మృగముపై ఆమెకే నియంత్రణ ఉన్నదని చూపుచున్నది.

ఏడు తలలును పది కొమ్ములును కలిగిన కర్మసీన వర్ణముగల మృగము ఆధునిక రోము; అంత్యదినములలో దేవునికి నమ్మకమైనవారిని ఆమె హింసించుచుండగా ఆ స్త్రీ ఉపయోగించుచున్న భౌరాజకీయ నిర్మాణమును అది ప్రతినిధీకరించుచున్నది. ఆ స్త్రీ ఆధునిక బబులోను, వ్యభిచారముచేయుచు భూమి రాజులపై ఏలుబడి సాగించు గొప్ప పట్టణము. ఆదికాండము పదకొండవ అధ్యాయములోని బాబేలు ద్వారా, దానియేలు గ్రంథము నాల్గవ మరియు ఐదవ అధ్యాయములలోని బబులోను ద్వారా ప్రతినిధించబడిన బబులోను యొక్క మొదటి రెండు ఆవిర్భావాలు, అంత్యదినములలో ఆధునిక బబులోను యొక్క అహంకారమును మరియు పతనమును వివరిస్తున్నవి. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ అధ్యాయములో తీర్పు చేయబడిన స్త్రీ ఆధునిక బబులోను; ఆమె ఏలుచున్న మృగము ఆధునిక రోము. ఆమె రాజులతో వ్యభిచారం చేసియున్నది; ఆమెయును వారును కలసి ఒక శరీరమై యున్నారు.

అవి ఏకమైనప్పటికీ, ఆధునిక రోము మరియు ఆధునిక బాబిలోనుకు సంబంధించిన కొన్ని ప్రవచనాత్మక అంశాలు దేవుని వాక్యములో ప్రత్యేకింపబడ్డాయి. బాబేలు మరియు బాబిలోను అనే రెండు సాక్షులు స్థిరపరచినట్లుగా, ఆధునిక బాబిలోను గురించిన వృత్తాంతం ఆమె గర్వమును, ఆమె తుదిపతనమును గురించి ఉంది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము యొక్క చివరి ఆరు వచనములలో, ఉత్తర రాజు పోపాధికారానికి ప్రతినిధిగా సూచించబడుతున్నాడు. రోములోని పోప్ సాతాను యొక్క భూమిపై ప్రతినిధి.

సాతాను దేవుడై యుండవలెనని ఆకాంక్షించాడు; దేవుని రాజకీయ మరియు మతాధికార సింహాసనాలను స్వాధీనం చేసికొనడమే అతని కోరిక.

సాతాను తన సింహాసనాన్ని (అది రాజాధికారమునకు చిహ్నము) 'దేవుని నక్షత్రాల పైగా' ఉన్నతపరచాలని ఆకాంక్షించాడు. దేవుని నక్షత్రాలు దేవదూతలే; అవి దేవుని పాలనా యంత్రాంగాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. సాతాను 'ఉత్తర భాగములలోనున్న సభాపర్వతము మీద' 'కూడా' ఆసీనుడగుటకై ఆకాంక్షించాడు. ఆ సభ అనగా సంఘము; అది యెరూషలేములోనే నున్నది; యెరూషలేము ఉత్తర భాగములలో నున్నది. 'ఉత్తర భాగములలో' సింహాసనంపై ఆసీనుడగుట అనగా ఉత్తర దేశపు రాజువగుట. క్రీస్తు యథార్థమైన ఉత్తర దేశపు రాజు; ఆయన దేవుని పాలనపై కూడ రాజుగా ఉన్నాడు. సాతాను 'అత్యున్నతునివంటి వాడనగుదునని' ఆకాంక్షించాడు.

సాతాను యొక్క భూమిపై ప్రతినిధి రోము యొక్క బిషప్ (పోప్). దానియేలు పదకొండు అధ్యాయం యొక్క చివరి ఆరు వచనాలలో రోము పోప్ యొక్క అంతిమ ఉత్థానం మరియు పతనం చిత్రీకరించబడింది, మరియు అక్కడ పోప్ ‘ఉత్తరరాజు’గా ప్రతినిధింపబడ్డాడు. అతడు కతోలిక సంఘానికి ప్రధానుడు, మరియు ‘కతోలిక’ అనే పదం ‘విశ్వవ్యాప్త’మని అర్థం. క్రీస్తు యొక్క రెండు సింహాసనాలను (రాజకీయ మరియు మత సంబంధిత) సాతాను నకిలీగా ప్రతిరూపించుటకై, ఆఖరి దినములలో తాను క్రీస్తునిగా వేషధారణను ఆరంభించినప్పుడు తనకు ప్రపంచవ్యాప్త మతవ్యవస్థ ఉండునట్లు, సాతాను కతోలిక సంఘాన్ని ఏర్పరచాడు.

ఉత్తరపు నిజమైన రాజు ఆసీనుడైయున్న అధికారపు రెండు సింహాసనాలకు వంచనాత్మక ప్రతిరూపాన్ని సృష్టించుటకై, సాతాను ప్రపంచవ్యాప్త మతవ్యవస్థను, అలాగే ప్రపంచవ్యాప్త రాజకీయ నిర్మాణాన్ని స్థాపించాడు. ప్రకటన గ్రంథం పదిహేడవ అధ్యాయంలోని పది రాజులు, చివరి దినములలో ఎవరివారితో ఆ వేశ్య వ్యభిచారం చేసి వారిమీద రాజ్యము చేయునో, ఏడు తలలును పది కొమ్ములును కలిగిన మృగాన్ని సూచించుచున్నారు; ఆ మృగంపై తన నుదుటిపై బాబిలోను అని వ్రాయబడియున్న స్త్రీ రాజ్యము సాగించుచున్నది. పదిహేడవ అధ్యాయములో ఆ పది రాజులు ‘ఆ వేశ్యను ద్వేషించుదురు, ఆమెను పాడుబడినదానిగా, నగ్నురాలిగా చేయుదురు; ఆమె మాంసమును తినుదురు, అగ్నిచేత ఆమెను కాల్చివేయుదురు’ అని తెలుపబడెను. అట్లుగా ఆమె తీర్పు వర్ణించబడెను. బాబిలోను యొక్క మూడు ప్రత్యక్షీకరణలు బాబిలోను యొక్క తుద పతనాన్ని సూచించుచున్నవి. రోము యొక్క మూడు ప్రత్యక్షీకరణలు ఆమె పరిపాలించుచున్న రాజకీయ నిర్మాణాన్ని సూచించుచున్నవి.

ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మూడు దేవదూతల సందేశాలు, ఆధునిక బాబులోను యొక్క అంతిమ పతనమును ప్రస్తావించుచున్నవి; దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నలభై నాలుగు మరియు నలభై ఐదు వచనములును అటువలెనే. ఆమె యొక్క అంతిమ పతనము ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములో సూచింపబడెను, అయితే అది పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములో మరింత విశదంగా వివరించబడెను. దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో ఆధునిక బాబులోను యొక్క అంతిమ పతనమునకు గల చిత్రణ, పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మూడు దేవదూతల చిత్రణతోను, పదిహేడు మరియు పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములలో ఉన్న అంతిమ పతనమునకు గల వివరణతోను కూడి, పంక్తి మీద పంక్తిగా కలిపి సమన్వయింపబడవలెను. దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, ఆధునిక బాబులోను యొక్క అంతిమ పతనము ఆమెకు సహాయం ఏదియు లభించని స్థితిలో సంభవించునని గుర్తింపబడెను.

తదుపరి వచనములో మైఖేలు లేచి నిలుచును, అప్పుడు మానవుల కృపాకాలము ముగిసిపోతుంది. ఆ వచనం ‘ఆ కాలమున’ అని ఆరంభమౌతుంది. ఆధునిక బాబిలోను పడిపోవునప్పుడు, మానవుల కృపాకాలము ముగిసిపోతుంది, మరియు ఆమె ఒంటరిగా మరణించును. మూడవ దూత కృపాకాల ముగింపును సూచించును, ఎందుకనగా లోకము ప్రజలు రెండువర్గములుగా విభజింపబడినదని అది తెలియజేయుచున్నది: మృగముని ముద్ర కలవారు మరియు దేవుని ముద్ర కలవారు. ఆ కాలమున దేవుని కోపము ఆధునిక బాబిలోనుపైనను, ఆమె అధికారముని ముద్రను అంగీకరించిన వారిపైనను కుమ్మరింపబడును.

ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములో, మహా వ్యభిచారిణిపై తీర్పు త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టముతో ఆరంభమగు క్రమశః తీర్పుగా చిత్రీకరించబడుతుంది; ఆ సమయమందు రెండవ స్వరము దేవుని ఇతర మందను బబులోనులోనుండి వెలుపలికి పిలుచును. ఇరవై ఒకటవ వచనమునాటికి పరీక్షాకాల ముగింపు సూచింపబడుతుంది; అందుచేత, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టమునుండి మైఖేలు లేచి నిలుచు దాకా ఉన్న వ్యవధి, మహా హింసాకాలములో ఆధునిక బబులోనుపై తీర్పు అమలులోకొచ్చే కాలమని నిర్ధారించబడుతుంది.

రాయిని కింద పడవేయుట, వాద్యకారులు మరియు కార్మికులు మౌనమగుట, దీపమును ఆర్పివేయుట, వధువు మరియు వరుడి స్వరాలు నిశ్శబ్దమగుట—ఇవి అన్నీ కృపాకాలము ముగింపును సూచించే పురాతన నిబంధనలోనుండి తీసుకొనబడిన ప్రయుక్తాలు.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయాన్ని ప్రవచనాత్మకంగా ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు, పదనాలుగు అధ్యాయాలపై సమాంతరంగా ఉంచి, తదుపరి ఆ రెండు పాఠభాగాలను ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ, పదెనిమిదవ అధ్యాయాలపై ఉంచినప్పుడు, ఇతర సత్యాలతో పాటు, ఆధునిక బాబిలోను యొక్క అంతిమ పతనాన్ని ప్రతినిధానం చేసే మూడు ప్రవచన రేఖలను మనం కనుగొంటాము. ఆ మూడు రేఖలలో ప్రతి ఒక్కటి, లోకాన్ని హర్మగిద్దోనుకు నడిపించే త్రివిధ శక్తులలో ఒకదాన్ని ప్రతినిధానం చేస్తుంది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం మృగమును (పాపసత్వం) గుర్తిస్తుంది. ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు, పదనాలుగు అధ్యాయాలు, అదే చరిత్రను తప్పుడు ప్రవక్త (అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు) యొక్క దృష్టికోణం నుండి సమర్పిస్తాయి. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ, పదెనిమిదవ అధ్యాయాలు, అదే ప్రవచన రేఖను గుర్తిస్తాయి, కాని అక్కడ ప్రతినిధానం చేయబడిన చరిత్ర డ్రాగను (ఐక్యరాజ్యసమితి) పై కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది.

మూడు రేఖల ప్రతిదీ 1798లోని “కాలాంత్యము” వద్దనే ప్రారంభమౌతుంది. దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభైయవ వచనం “మరియు కాలాంత్యమందు” అనే మాటలతో ప్రారంభమౌతుంది. ఆ వచనారంభంలో చెప్పబడిన “కాలాంత్యము” 1798యే; మరియు ఆ వచనం 1989లో నెరవేరినప్పుడు కూడా అది “కాలాంత్యమే” అయింది; ఎందుకనగా ప్రభువైన యేసు ఏదైన ముఖ్యమైన సత్యంపై తన సంతకాన్ని ఉంచదలచినప్పుడు, ఆ అంత్యాన్ని ఆదితోనే నిరూపించుచున్నాడు. వైట్ సోదరి మనకు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయము కూడా 1798లోనే ప్రారంభమౌతుందని తెలియజేస్తున్నారు.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభైవ వచనంలో 1798లో ఆరంభమయ్యే ప్రవచనరేఖ, మీకాయేలు లేచి నిలిచినప్పుడు మనుష్యుల కృపాకాలం ముగిసే దాకా కొనసాగుతుంది. 1798లో ప్రారంభమయ్యే ఆ ప్రవచనరేఖ—"పాపసత్వము, తన బలము లుంగింపబడి, హింసను విరమింపవలసినట్లుగా బలవంతపరచబడినప్పుడు"—పాపసత్వాధికారపు "ముద్ర"ను స్వీకరించిన వారిమీద దేవుని కోపము కుమ్మరింపబడుటతో ముగియుతుంది. ప్రకటన గ్రంథం పదిహేడవ అధ్యాయములో, పాపసత్వ వేశ్యపై తీర్పును అతనికి చూపుటకై దూత యోహాను వద్దకు వచ్చినప్పుడు, 538 నుండి 1798 వరకూ చరిత్రను సూచించుచున్న "అరణ్యం"యొక్క అంత్యానికి యోహాను తీసికొనిపోయబడెను. ఆత్మీయముగా 1798లో స్థాపింపబడిన యోహాను, ఆధునిక బాబులోనుపై తీర్పును లిఖించెను; అది ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని రెండవ స్వరముతో ఆరంభమై, పాపసత్వము తన కృపాకాలపు పాత్రను నింపియున్నదని ప్రకటించి, తరువాత గిర్నిరాయి వలె గొప్ప రాయి సముద్రములో పడవేయబడునప్పుడు కృపాకాలం ముగిసే వరకు ఆమె తీర్పు కొనసాగును.

రేఖపై రేఖగా, ఈ మూడు రేఖలు ఆధునిక రోమున రాజులతో వ్యభిచారం చేసిన ఆధునిక బాబిలోను యొక్క అంతిమ పతనాన్ని గుర్తించుచున్నవి. ఉత్తర రాజుగా ప్రతినిధీకరింపబడిన పాపత్వమునకు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం సాక్ష్యముగా నిలుస్తుంది. తప్పుడు ప్రవక్తకు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు మరియు పదినాలుగు అధ్యాయాలు సాక్ష్యముగా నిలుస్తాయి, అలాగే డ్రాగన్ (పది రాజులు) యొక్క పాత్రకు పదిహేడు మరియు పద్దెనిమిదవ అధ్యాయాలు సాక్ష్యముగా నిలుస్తాయి. Future for America ఉపయోగించిన ప్రవచనాత్మక చట్రం, ప్రపంచాన్ని ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించే మూడు శక్తులపై ఆధారపడి ఉంది.

బాబేలు మరియు బాబులోను అనే ఇద్దరు సాక్షులు ఆధునిక బాబులోనుయొక్క ప్రవచనాత్మక లక్షణాలను గుర్తించుచున్నారు. క్రైస్తవుడనని తాను ప్రకటించుకొని, దేవుని ఆలయంలో తనను తానే ఆసీనునిగా చేసికొని, తానే దేవుడనని ప్రకటించు పోప్ యొక్క గర్వాతిశయమును గూర్చి ఆ ఇద్దరు సాక్షులు పలుకుచున్నారు. ఆ ఇద్దరు సాక్షులు ఆయన అంతిమ పతనమును కూడా గుర్తించుచున్నారు. బాబులోనుయొక్క మూడు రూపాలలో ప్రతిబింబితమైన పోప్ యొక్క ఆత్మోన్నతి మరియు అంతిమ పతనం ఇవే ప్రవచనాత్మక చరిత్ర యొక్క దర్శనాన్ని స్థాపించునవి.

బాబిలోను యొక్క మూడు ఆవిర్భావాలపై మా పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.