ఏలీయా - సంఖ్య ఏడు

1844 లోని మహా నిరాశ సమయంలో ఆరంభమైన పరీక్షల పరంపరలో చివరి పరీక్షా బిందువుగా 1863 ను మేము గుర్తిస్తున్నాము. మా తార్కికతలో మొదటి ఆధారం ఏమనగా, అదే సంవత్సరంలో సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రభుత్వంతో చట్టబద్ధంగా నమోదు చేయబడినప్పుడు మిల్లరైట్ ఉద్యమం ముగిసింది. ప్రవచనాత్మకంగా 1798 లో ప్రారంభమైన ఆ ఉద్యమం 1863 లో ముగిసింది.

ఆత్మప్రేరిత వాక్యం మాకు తెలియజేయునదేమనగా, 2001 సెప్టెంబర్ 11న ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయంలోని బలమైన దేవదూత దిగివచ్చినప్పుడు జరిగిన సంఘటన, మిల్లరైట్ ఉద్యమములో ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలోని దేవదూత దిగివచ్చినప్పుడు రకముగా ముందుగా సూచింపబడియుండెను. మిల్లరైట్ల ఉద్యమము 1798లో అంత్యకాలమున ఆరంభమైంది, దానియేలు గ్రంథములోని ఎనిమిదవ, తొమ్మిదవ అధ్యాయములలోని ఉలయి నదియొక్క దర్శనము ముద్ర విప్పబడినప్పుడు. నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమము 1989లో అంత్యకాలమున ఆరంభమైంది, దానియేలు గ్రంథములోని చివరి మూడు అధ్యాయములలోని హిద్దేకేలు నదియొక్క దర్శనము ముద్ర విప్పబడినప్పుడు.

రెండు అంత్యకాలములు కూడా, తమ తమ చరిత్రల కదలికలో ఉన్నవారిలోనుండి పూర్వ ఎన్నుకోబడిన ప్రజలను క్రమక్రమమైన వేరుచేయుటను ఆరంభించాయి. ప్రతి చరిత్ర యొక్క ప్రధాన నియమము బహిరంగముగా ధృవీకరింపబడినప్పుడు, ఆ చరిత్రకు సంబంధించిన దూత దిగివచ్చెను. ప్రతి చరిత్రలో ప్రభువు పూర్వ ఎన్నుకోబడిన ప్రజల పాపాన్ని వెల్లడించుటకు ఉపయోగించిన సాధనములు సందేశము, ఉద్యమము, సందేశకుడే; ఏలయనగా తన కార్యమును గూర్చి క్రీస్తు బోధించిన ప్రకారమే, ఆయన రాకపోయి యుంటే చరిత్రలోని కుతార్కిక యూదులకు పాపము కలిగిఉండేది కాదు. సందేశకుడు, సందేశము, ఉద్యమము అనేవి వారి వారి చరిత్రల క్రమోన్నతమైన వెలుగును తిరస్కరించినందుకు పూర్వ ఎన్నుకోబడిన ప్రజలను బాధ్యులుగా నిలుపు తీర్పు-సాధనములయ్యెను; మరియు దూత దిగివచ్చినప్పుడు, పూర్వ నిబంధన ప్రజలపై తీర్పు ప్రక్రియ ఆరంభమై యున్నదని అది సూచించెను. ఆ చరిత్రను ప్రతిరూపించు ప్రవక్తలు ప్రభువు వారికి అప్పగించిన సందేశమును తినునపుడు, తీర్పు యొక్క సాధనము గుర్తింపబడును. వారు ఆ సందేశమును తినిన అనంతరం, కఠినమెడగలును తిరుగుబాటు స్వభావముగలవారగును, విని మారుమనస్సు పొందనివారగును చిత్రింపబడిన పూర్వ ఎన్నుకోబడిన ప్రజల యొద్దకు దానిని తీసికొనిపోతారు. దూత దిగివచ్చి, సందేశము తినబడిన తరువాత, తిరుగుబాటు ప్రజలపై తీర్పు ఆరంభమగును.

సంఖ్యాకాండము గ్రంథములో దర్శింపబడినట్లు, మేము ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క తీర్పు ప్రక్రియను మిల్లరైట్ ఉద్యమపు చరిత్రకు వర్తింపజేస్తున్నాము; మరియు తుదకు, ఈ పరీక్షా ప్రక్రియను నూట నలభై నాలుగు వేలమంది యొక్క ఉద్యమానికి వర్తింపజేస్తాము. ‘పది’ అనే సంఖ్య యొక్క ప్రతీకాత్మకత, అది ఉపయోగింపబడిన పాఠభాగంలోని సందర్భం ప్రకారమే నిర్ధారించబడవలెను.

దశ పరీక్షల పరంపర నిరాశ వద్ద ప్రారంభమవుతుంది; అది ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు‌కు ఎర్ర సముద్రం వద్దనో లేదా మిల్లరైటులకు 1844 అక్టోబరు 22నో. సోదరి వైట్, ఆ సమయములో వెలుగులోనికి వచ్చిన “మైలురాయి” సత్యాలను, తాను “కాలము గడిచిపోవుట” అని పిలిచిన అంశంతో ప్రారంభమైయున్నవిగా గుర్తిస్తుంది. హెబ్రీయుల నిరాశ ఫరో యొక్క సైన్యపు ముప్పే. దేవుని శక్తిపట్ల హెబ్రీయుల విశ్వాసలేమి, శత్రువుల సైన్యమునకు గల భయానికి వారి ప్రతిస్పందనలో ప్రత్యక్షమైంది; దశమమును తుదపరీక్షయందు జరిగినట్లే. యేసు ఆది నుండే అంత్యమును చూపిస్తాడు; కాబట్టి వాగ్దాన దేశమందలి దైత్యుల విషయమై పది గూఢచారులు సూచించిన భయం, ఎర్ర సముద్రం వద్ద వారికి నిరాశను కలుగజేసిన అదే భయమే. మిల్లరైట్ ఉద్యమానికి దశమమును తుదపరీక్ష కాలప్రవచనమే; 1844 అక్టోబరు 22నాటిలాగే.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో క్రమానుగత పరీక్షల మధ్య జరిగిన మహా నిరాశ, పురాతన ఇశ్రాయేలు ఎగిప్తు నుంచీ విమోచింపబడినద్వారా స్పష్టంగా ప్రతిరూపింపబడిన ఒక చరిత్రకు ఆరంభ సూచికగా నిలిచింది. ఎర్ర సముద్రం వద్ద ప్రారంభమై పది పరీక్షల పరంపర ఉంది; అందులో చివరి పరీక్ష మొదటి పరీక్షను ప్రతిబింబించేది. మహా నిరాశ కాలంలో జరిగిన 'కాలము దాటిపోవుట' ఒక కాల ప్రవచనాన్ని అపార్థం చేసుకోవడం వల్ల ఉత్పన్నమైంది. ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు సంబంధిత పరీక్షా ప్రక్రియలో చివరిదీ మొదటిదానితో సమానమే. 1863లో, శారీరక ఇశ్రాయేలు నాయకులు, తాము ఇటీవలి గానే రోమా కుమార్తెలని గుర్తించిన వారి బైబిలు వ్యాఖ్యాన విధానానికి తిరిగి మళ్లుటను ఎంచుకుని, బైబిలులోని అత్యంత దీర్ఘమైన కాల ప్రవచనాన్ని తిరస్కరించారు; లేదా వేరుగా చెప్పాలంటే, దానిని అపార్థం చేసుకున్నారు. శారీరకముగాను ఆత్మీయముగాను ఇశ్రాయేల్లో ఆ పది పరీక్షల ముగింపు, ప్రారంభముచేతనే సూచింపబడింది. మరియు ఆ ముగింపులో, రెండూ సందర్భాలలోను తిరుగుబాటుదారులు తాము ఇప్పుడే విమోచింపబడియున్న స్థలమునకు తిరిగి వెళ్లాలనే ఆకాంక్షను వ్యక్తపరిచారు.

లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు కాలములు’ను తిరస్కరించడం వలన, లయొదిక్య స్థితిలోనున్న అడ్వెంటిజం తాము ముందుగా ఊహించని ఒక ప్రవచన సంకటాన్ని సృష్టించింది. దానిని పరిష్కరించుటకు వారు నానా రకాల కల్పకథల విందు వంటకాలను వడ్డించుచున్నప్పటికీ, ఈ దినమటికి ఆ సంకటాన్ని వారు పరిష్కరింపలేకపోయారు. ఆ సంకటము, అడ్వెంటిజమునకు పునాది మరియు కేంద్రీయ స్తంభమని సహోదరి వైట్ గుర్తించిన వచనములోనే ఉంది.

పద్నాలుగవ వచనమును గూర్చి అడ్వెంటిజము బహువుగా చెప్పుచున్నది; అయినప్పటికిని, ఆ వచనముపై చేయవలసిన ప్రథమ పరిశీలనను అది ఎప్పుడును ప్రస్తావించదు. ఆ పరిశీలన ఇదే: పద్నాలుగవ వచనము ఒక ‘సమాధానం’. దానిని ఉద్భవింపజేసిన ప్రశ్నను పొందుపరచుకోనియెడల సమాధానం నిరర్థకమగును. తార్కికంగా గానీ, వ్యాకరణపరంగా గానీ, సమంజసంగా గానీ, పదమూడవ వచనమును పద్నాలుగవ వచనమునుండి వేరు చేయలేము; ఏలయనగా పదమూడవ వచనము ప్రశ్న, పద్నాలుగవ వచనము సమాధానం.

ప్రశ్నను సరియైనదిగా, నిస్పక్షపాతంగా ప్రతిపాదించినపుడు, అది అడ్వెంటిజం బోధించేదానికన్నా పద్నాలుగవ వచనానికి చాలా భిన్నమైన అర్థాన్ని ఉత్పన్నం చేస్తుంది. దీనర్థం, పద్నాలుగవ వచనం 'అడ్వెంటు విశ్వాసపు పునాది మరియు కేంద్రీయ స్తంభం కాదు' అని కాదు; నిజముగా అది అలాగే ఉంది. అర్థం ఏమనగా, 1863లో అడ్వెంటిజం 'ఏడు సమయములను' తప్పుగా గ్రహించి పక్కన పెట్టినప్పుడు, పద్నాలుగవ వచనం నిజంగా ఏమి సూచించుచున్నదో వారు సంపూర్ణంగా నిర్వచించలేకపోయారు. లేఖనములలో అర్ధసత్యము సత్యము కాదు. సముచితంగా గ్రహించినపుడు, పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్న, తొక్కబడిన పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరణను సూచించే ప్రవచనమునకు గుర్తింపును కోరుచున్నది; అలాగే సైన్యము తొక్కబడుటను సూచించే ప్రవచనమునకును గుర్తింపును అవసరపరచుచున్నది. రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనం 'పరిశుద్ధస్థలము'ను ఉద్దేశించుచుండగా, రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల ప్రవచనం 'సైన్యము'ను ఉద్దేశించుచున్నది.

ఆ రెండు వచనాల మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని పరిశీలించుటకు విస్తారమైన అధ్యయనం అవసరం; అలాంటి అధ్యయనాన్ని ప్రస్తుతం ఈ వ్యాసాలలో చేయాలనే నా ఉద్దేశం లేదు. ఈ అంశాలు ఏళ్లుగా పునఃపునః చర్చించబడ్డాయి, మరియు అవి ‘హబక్కూకు పలకలు’ అనే శ్రేణిలో లభ్యమౌతాయి. నేను ఇంకా ఎలీయా యొక్క ప్రతీకార్థాన్ని పరిశీలిస్తున్నాను, ఆ సత్యాలను ముందుగా సమాప్తపరచాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను.

విలియం మిల్లర్ అడ్వెంటిజం ఆరంభంలోని ఏలీయా కాగా, అతని తొలి ఆవిష్కరణ లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు కాలములు’. కాబట్టి 1863 లో ఆ సత్యాన్ని తిరస్కరించుట, ఏలీయా సందేశాన్నే తిరస్కరించుటయే. ఈ దశలో, ఆదిని అంత్యముతో ఏకీకరించి గుర్తింపజేయు ‘ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా’ లక్షణాన్ని నేను ప్రస్తావించుచున్నాను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు జరిగిన అంతిమ పరీక్ష, తొలి పరీక్షలోనే ప్రతినిధీకరించబడెను. ఆ రెండు పరీక్షలూ, అన్యజాతులు దేవునికన్నా శక్తివంతులని భావించిన భయాన్ని సూచించెను. తత్వపరంగా అదే అయిన పదవ పరీక్ష, మొదటి పరీక్షకన్నా ఎంతో తిరుగుబాటుగా నిలిచెను; ఎందుకనగా మొదటి పరీక్షలో దేవుని విజయచరిత్ర, తిరుగుబాటు చేసిన వారిలో స్థిర విశ్వాసమును ఉత్పత్తి చేసియుండవలసినదే. ఎర్ర సముద్రము వద్ద పొందిన దానికన్నా ఆయన శక్తికి మరిన్ని సాక్ష్యములు ఉండినను, వారు దేవుని నిరాకరణను వెలిబుచ్చిరి. 1863 నాటికే మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజం, ‘మహా నిరాశ’ దేవుని శక్తివంతమైన కార్యమై యెందుకు నిలిచెనో వివరిస్తుండెను; అయినను వారు నాయకుడిని ఎంచుకొని మిస్రయీమునకు మరలిపోవాలని, ఏలీయా చేత ప్రతినిధీకరించబడిన—దానియేలు మోషే యొక్క ‘శపథము’ అని పిలిచిన—సందేశమును తిరస్కరించాలని నిర్ణయించిరి.

ఏడు సమయములు అనే కాల ప్రవచనమునకు చెల్లుబాటును నిరూపించే ప్రమాణాలను విశదీకరించుటకు సమయము వెచ్చించుటకు బదులుగా, దాని చెల్లుబాటును వేరొక విధముగా నిరూపించుటకై కొంత సరళమైన తార్కికతను వినియోగించదలుచున్నాను. 1798లో ఆరంభమైన ఉద్యమమునకు గాను 1863లోని అంతిమ పరీక్ష, ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయములోని శక్తిమంతుడైన దూతయొక్క ఉద్యమమునకును కూడ అంతిమ పరీక్షను సూచించును. ఈ రెండు ఉద్యమముల కొరకు అంతిమ పరీక్షేమిటో విషయమై దివ్యప్రేరణ అత్యంత స్పష్టముగా తెలియజేసియున్నది.

ఎల్లెన్ వైట్ రచనలను నిష్కపటంగా పరిగణించినప్పుడు, ఆమె లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సార్లు’ను సంపూర్ణంగా సమర్థించలేదని సూచించడానికి ఏ న్యాయమైన మార్గమూ లేదు. సోదరి వైట్, ఈ వ్యాసాలలో మునుపు మనము గుర్తించినట్లుగా, మరియు ‘హబక్కూకు యొక్క పట్టికలు’ అనే శీర్షికగల శ్రేణిలో సమగ్రంగా లిఖితమైనట్లుగా, దేవుడే 1843 మరియు 1850 చార్టులకు దిశానిర్దేశం చేసినట్లు నేరుగా మనకు తెలియజేస్తుంది. ఆ రెండు పట్టికలు హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయానికి నెరవేర్పు అని ఆమె ప్రత్యక్షంగా బోధిస్తుంది. ఆ రెండు చార్టులు తమ తమ రేఖాచిత్ర రూపకల్పనలో కేంద్రబిందువుగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సార్లు’ను నిర్దేశిస్తాయి. ఆ రెండు చార్టులలోను, ‘ఏడు సార్లు’ ప్రవచనరేఖకు కేంద్రస్థానంగా క్రీస్తు యొక్క సిలువనే ఉంచాయి.

హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలకు ఆమె ఇచ్చిన సమర్థనలతోపాటు, 1840 నుండి 1844 వరకు ప్రకటించబడిన సందేశాన్ని మేము కొనసాగించి ప్రకటించవలెనని ఆమె అనేకసార్లు లిఖితపరచింది; అంతేకాక, మిల్లరైట్లు తాము ప్రకటించిన సందేశాన్ని ఏ విధంగా ప్రవర్ధింపజేసి ప్రచారం చేశారో వివరించే ప్రతి అడ్వెంటిస్ట్ చరిత్రకారుడు, వారు 1843 చార్ట్‌ను వినియోగించినట్లు గుర్తిస్తాడు. చార్ట్‌లపై ప్రతినిధ్యం పొందిన సందేశాలను ఆమె కేవలం సమర్థించడమే కాక, ఆ చరిత్రలో ప్రకటించబడిన అదేరకమైన సందేశాలను దేవుని ప్రజలు కొనసాగించి ప్రకటించవలెనని వారికి ఉపదేశిస్తుంది; అలాగే, దేవుని అవశేష ప్రజల చరిత్ర అంతటా ఆ సందేశాలు దాడులకు గురవుతాయని హెచ్చరిస్తూ ఆమె అనేకసార్లు వ్రాసింది. ఆ దాడుల విషయమై ఆమె హెచ్చరించినప్పుడు, అవే సత్యాలను రక్షించడం దేవుని కాపలాదారుల కర్తవ్యమని ఆమె పునఃపునః స్పష్టం చేస్తుంది.

చార్టులు తప్పుగా ఉంటే, అవి దృశ్యరూపంగా ప్రతినిధానం చేసిన సందేశాలూ తప్పుగానే ఉంటాయి. 1840 నుండి 1844 వరకు మిల్లరైట్లు ప్రకటించిన సందేశం తప్పైనదైతే, మిల్లరైట్ సందేశమే పునాదియని ఎలెన్ వైట్ పునరావృతంగా చేసిన నిర్ధారణ కూడా తప్పే. ఆ సందేశాలు తప్పై ఉంటే, అదే సత్యాలను కొనసాగించి ప్రతిపాదించుమని ఆమె పునరావృతంగా ఇచ్చిన ఆజ్ఞలు తప్పుడు ఉపదేశమవుతాయి. మిల్లరైట్ల సందేశం శైతానిక దాడులనుండి సంరక్షింపబడి కాపాడబడవలసిన పునాదులను ప్రతినిధానం చేయనిదియైతే, ఆ ఉపదేశములు కూడా తప్పైనవే. ఆ చరిత్రలోని ఏలీయా సందేశానికి సంబంధించిన ఈ సమస్త విషయాలన్నీ తప్పన్న నిగమనానికి చేరుట, ఎలెన్ వైట్ తప్పుడు ప్రవక్తయని స్పష్టంగా నిరూపించును.

ఆధునిక అడ్వెంటిజం వారి ప్రకటన గ్రంథపు సెమినార్లలో, అవశేష సంఘము యేసు సాక్ష్యమైన ప్రవచనాత్మను కలిగియుండునని ఇంకా బోధించుచున్నది; అయితే, సంఘ సభ్యత్వములోనికి చేర్చుకొనదలచిన వారికీ, ఆ ఆదికాలపు పునాది సత్యములు మరియు చరిత్రకు సంబంధించిన ఎలెన్ వైట్ యొక్క సమర్థనమును మరియు హెచ్చరికలను తాము సంపూర్ణముగా తిరస్కరించుచున్నారనే విషయాన్ని వారు నిశ్చయముగా తెలియజేయరు. క్రింది వాక్యభాగము మీకు ఏమని అర్థమగుచున్నది?

1863లో, మిల్లరైట్ ఉద్యమం ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి, తుదకు పాపత్వానికి ప్రతిరూపాన్ని ఏర్పరచబోయే ప్రభుత్వంలో చట్టబద్ధ సంస్థగా నమోదైంది; ఆ ప్రతిరూపం, ఎలెన్ వైట్ నిర్వచనము ప్రకారం, చర్చి మరియు రాష్ట్రాధికారము యొక్క కలయిక.

సంస్థీకరణకు అవసరమైన భాగంగా ప్రభుత్వంతో చట్టబద్ధ అనుబంధాన్ని పరిగణించిన ధారణ కింద, దేశ యువతను ‘సివిల్ వార్’ అని పిలువబడే రక్తస్నానంలోకి బలవంతపు సైనిక నియామకాల ద్వారా నెడుతున్న కాలంలో, మిల్లెరైట్‌ల ఉద్యమం ముగిసింది. 1863లో, ముద్రిత వ్యాసంతోను ఒక కొత్త చార్ట్‌తోను, దానియేలు ‘మోషే యొక్క ప్రమాణము’ అని పిలిచిన బానిసత్వ ప్రవచనాన్ని సెవెన్త్‌డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘం తిరస్కరించింది. 1850లో ప్రభువు తన ప్రజలను హబక్కూకు యొక్క ద్వితీయ పట్టికను తయారు చేయమని, మరియు 1843 పట్టికపై ఆయన తన చేయి ఉంచి కప్పివేసిన లోపాన్ని సరిచేయమని ఆదేశించాడు. 1850లో ఆదేశించబడిన ఆ చార్ట్ తన ఉద్దేశ్యాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చింది; ఎందుకంటే ఎలెన్ వైట్ తాను “చార్టు ప్రచురణలో దేవుడు ఉన్నాడని” చూశానని చెప్పడమే కాక, 1850 చార్ట్ హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయంలో గుర్తింపబడిందని కూడా పేర్కొంది.

1850 పటం యొక్క లక్ష్యం, 1843 పటం యొక్క లక్ష్యంతో సమానమైంది. మరణముఖంలోనున్న లోకానికి మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని ప్రకటించుటకు వినియోగించబడవలసిన సువార్తప్రచార సాధనంగా అది ఉద్దేశించబడింది. 1863 లో, ఆ సందేశం తిరస్కరించబడింది. ఎర్ర సముద్రమునొద్ద ప్రారంభమైన పరీక్షా ప్రక్రియకు ప్రతిరూపమైన ఆ పరీక్షా ప్రక్రియ, దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడు వచనములో తొక్కబడవలసిన పరిశుద్ధస్థలాన్ని గుర్తింపజేసే కాలప్రవచనంతో ఆరంభమై, దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడు వచనములో తొక్కబడవలసిన సైన్యాన్ని గుర్తింపజేసే కాలప్రవచనంతో సమాప్తమైంది.

1844 అక్టోబరు 22న ఆరంభమైన పరీక్షా ప్రక్రియ ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క సంతకాన్ని వహించుచున్నది. ఆ పరీక్షా ప్రక్రియకు ఆరంభం మోపబడబోవు పరిశుద్ధస్థలమును సూచించిన ఒక కాల ప్రవచనమే. అది నెరవేరినప్పుడు గొప్ప వెలుగును వెలువరించిన ప్రవచనమై యుండెను. 1863లో ముగిసిన పరీక్షా ప్రక్రియ ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క సంతకాన్ని వహించుచున్నది. ఆ పరీక్షా ప్రక్రియకు అంత్యము మోపబడబోవు సైన్యమును సూచించిన ఒక కాల ప్రవచనమే. అది నెరవేరునపుడు గొప్ప వెలుగును వెలువరించుటకు ఉద్దేశించబడిన ప్రవచనమై యుండెను. అది ఆ చరిత్రలోని ఏలీయా ప్రకటించిన కాల ప్రవచనము; అది తిరస్కరింపబడి పక్కనపెట్టబడినప్పుడు, గొప్ప అంధకారాన్ని కలుగజేసింది.

ఈ వ్యాసాన్ని ముగించడానికి నేను ప్రతిపాదించే తర్కం, నేను ఇప్పటికే పేర్కొన్నదే. దేవుడు ఎలెన్ వైట్ ద్వారా 1843 మరియు 1850 చార్టులను ఆమోదించాడా?

1840 నుండి 1844 వరకు జరిగిన చరిత్రకాలంలో మిల్లరైట్లు ప్రకటించిన సందేశాన్ని దేవుడు ఎలెన్ వైట్ ద్వారా ఆమోదించాడా?

మిల్లరైట్ చరిత్ర యొక్క సత్యాలను దెబ్బతీయగల దాడులను ఎదుర్కొని కాపాడుటకు దేవుడు ఎలెన్ వైట్ ద్వారా తన ప్రజలను హెచ్చరించినాడా?

1863లో, ఆ చరిత్రలోని ఎలీయాకు అవగతమయ్యేలా నడిపించబడిన మొదటి సత్యాన్ని తిరస్కరించడం ద్వారా మిల్లరైట్ ఉద్యమం ముగిసింది. పరిశుద్ధస్థలము మరియు సైన్యము తొక్కివేతను సూచించే దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని రెండు వచనాలపై దాని చివరి పరీక్ష ఆధారపడింది. పది పరీక్షలలో మొదటిదానిలో పరిశుద్ధస్థలపు వెలుగు ఆవిష్కరించబడింది; పది పరీక్షలలో చివరిదానిలో సైన్యంపై అంధకారం ఆవరించబడింది.

మేము 1863తో సంబంధించి ఏలీయా యొక్క ప్రతీకాత్మకతపై మా పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.