ప్రవచన ఆత్మ: ఆలస్య సమయము మరియు అర్ధరాత్రి కేక

మా గత ప్రదర్శనలో, మార్చి 22, 1844 మొదటి నెల యొక్క మొదటి దినమైతే, అక్టోబర్ 22, 1844 ఏడవ నెల యొక్క పదవ దినముగా ఎలా ఉండగలదనే ప్రశ్న ఉద్భవించింది. 1844 మార్చిలో మిల్లరైట్‌లు, 1843 ముగింపు అని తాము నమ్మిన దానిని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు. ఆ నిరాశ అనంతరం, వారు కాలమును గణించే బైబిలీయ విధానాన్ని మళ్లీ పరిశీలించారు. ఇది గెర్హార్డ్ డామ్‌స్టీగ్ట్ రచించిన Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission అనే గ్రంథంలో, ముఖ్యంగా 89 మరియు 92 పుటలలో వివరించబడింది. 1843 ముగిసిందని వారు నమ్మిన తరువాత, తమ కాల అవగాహనలోని రెండు అంశాలను వారు పునర్మూల్యాంకనం చేశారు: 1843 నుండి 1844 కు మార్పు, మరియు సంవత్సరాల ఆరంభం మరియు ముగింపును సూచించే దినములు; తద్వారా వారు ఏడవ నెల యొక్క పదవ దినాన్ని గణించగలిగారు.

నేను తరచుగా మార్చి 22వ తేదీ నుండి అక్టోబర్ 22వ తేదీ వరకు ఏడు నెలలు ఉంటాయని ప్రత్యేకంగా నొక్కిచెప్పుతాను. ఇది ఏడవ నెల ఉద్యమమని నేను సూచించడం లేదు; అయితే, మార్చి 22వ తేదీ ప్రాముఖ్యమైనదని మిల్లరైట్లు నమ్మిన సంగతి ఆసక్తికరమైనది, మరియు ఏడు నెలల తరువాత అక్టోబర్ 22వ తేదీకి చేరుతారని గుర్తుంచుకోవడానికి ఇది ఉపయుక్తమైన మానసిక సూచికగా ఉంటుంది. ఇది వాస్తవం.

నిరాశ కూడా, ఆలస్యకాలమూ కూడా ఏదైనా కాలప్రవచనపు నెరవేర్పులు కావు; అవి మిల్లరైట్‌ల అపార్థం ఫలితమే. వారి అపార్థమే ఆలస్యకాలాన్నీ నిరాశనూ నెరవేర్చింది; ఆలస్యకాలం ఒక నిర్దిష్ట సమయంలో ప్రారంభమవుతుందని స్పష్టంగా పేర్కొన్న ప్రవచనం ఏదీ లేదు. 1843 సంవత్సరం 1844 మార్చి 22న గడిచిపోయిందని వారు నమ్మినదే ఆ నిరాశకు కారణమైంది.

నిన్న మనము చదివినట్లుగా, మిల్లర్ ఆ తేదీని ఆశించి ఉండెను. మిల్లరైట్‌లలో అధిక సంఖ్యాకులు ఆ తేదినే గమనించి ఉండిరి; వారి విరోధులుకూడ దానిని తెలిసికొని, మిల్లరైట్‌లు అసత్యులని నిరూపించుటకు ప్రమాణముగా అది నెరవేరునా అని గమనించి ఉండిరి. ఇదే సాధారణంగా అంగీకరింపబడిన అవగాహన. ఆ తేదీ గతించిన తరువాత, వారు కాలసంబంధ ప్రవచనాలను మరింత సమీపంగా పరిశీలించుట ప్రారంభించిరి; దాని ఫలితంగా వారు 1844 అక్టోబర్ 22 తేదీకి చేరుకొనిరి. ఇది నిన్న ఉద్భవించిన ప్రశ్నకు ఒక సూచనాబిందువును అందించుచున్నది.

ఈ రోజు, ఆలస్యకాలమును పరిశీలించుటకు నేను మరింత సమయము వెచ్చించదలచియున్నాను. ఇది ముఖ్యమైనది, ఎందుకనగా మనము ఎలెన్ వైట్ గారి మొదటి దర్శనమును పరిశీలించుచున్నాము; అందులో ఆమె, పరలోకమునకు నడిచే మార్గము ఆరంభముననున్న ప్రకాశమయమైన వెలుగు అర్ధరాత్రి కేకయేనని, ఆ వెలుగును మీరు నిరాకరించినయెడల పరలోకమునకు నడిచే మార్గము నుండి పడిపోతారని చెప్పుచున్నది. ఆమె దర్శనములోని అర్ధరాత్రి కేక ద్వితీయ దేవదూత సందేశమంతటియైన చరిత్రను కలిగి ఉన్నదని నేను నిరూపించుటకు ప్రయత్నించుచున్నాను.

వ్యక్తిగతంగా చెప్పాలంటే, ఆ దర్శనంలో మార్గం ప్రారంభంలో ఉండి, ఆ మార్గమంతటిని ప్రకాశింపజేసే అర్థరాత్రి కేక 1840 నుండి 1844 వరకు మిల్లరైట్‌ల చరిత్రను సూచిస్తుందని చెప్పడంలో నాకు ఎటువంటి ఇబ్బంది లేదు. ఆ చరిత్రలోని గమనవిధానాలు సరిగా గ్రహించబడాలి. అర్థరాత్రి కేక యొక్క నెరవేర్పు స్వయంగా ఆగస్టు 12 నుండి 17 వరకు, ఎక్సెటర్ క్యాంప్ మీటింగ్‌లో ఆ సందేశం ప్రకటించబడినప్పుడు జరిగింది; అనంతరం వారు ఆ సందేశాన్ని సుమారు రెండు నెలలపాటు—సెప్టెంబరు మరియు అక్టోబరు, రెండు నెలలు ఐదు రోజులపాటు—మోశారు. అక్టోబరు 22కు ముందు వారు ప్రభువు రాకడకై సిద్ధపడుచుండిరి. ఈ రెండు నెలల కాలమే అర్థరాత్రి కేక యొక్క చరిత్ర. అయితే, ఈ కాలంలోకి నడిపించిన దశలను గ్రహించకుండా మీరు ఈ కాలాన్ని అర్థం చేసుకోలేరు. నా దృష్టిలో, అర్థరాత్రి కేక అనేది, మరింత విశిష్టంగా చెప్పాలంటే, ఆలస్యకాలపు చరిత్రయే; అది 1844 అక్టోబరు 22 వరకు కొనసాగుతుంది.

ఇక్కడ 1840 నుండి 1844 వరకు ఉన్న చరిత్ర ఉంది. ప్రవచనాత్మక ఆత్మలోని అనేక భాగాలలో సిస్టర్ వైట్, సందేశాలను ఎక్కడ స్థాపించవలెనో మనము తెలిసికొనవలసిన అవసరం ఉందని మనకు తెలియజేస్తున్నారు. మీరు సందేశాలను స్థాపించడం ప్రారంభించినప్పుడు, అన్ని సందేశాలూ కాలంలోని ఒక నిర్దిష్ట బిందువునకు చేరి, దాని తరువాత శక్తి పొందుతాయని మీరు గ్రహిస్తారు.

మొదటి దేవదూత 1798లో అంత్యకాలమందు ప్రత్యక్షమవుతుంది; ఆ సమయమున దానియేలు గ్రంథము ముద్రవిప్పబడును, జ్ఞానము విస్తరించును. మొదటి దేవదూత సందేశము 1840 ఆగస్టు 11న శక్తివంతమగును; ఆ దినమున సంవత్సర-దిన సూత్రము సమస్త లోకమునకు ధృవీకరింపబడెను, దానివలన ప్రకటన 10లోని దేవదూత దిగివచ్చెను; ఇది మొదటి దేవదూత సందేశమునకు కలిగిన శక్తివంతీకరణను సూచించును.

రెండవ దూత 1842 జూన్‌లో ప్రత్యక్షమవుతుంది. నిన్న మనం చదివిన ప్రకారం, 1842 జూన్‌లో మిస్టర్ మిల్లర్ కాస్కో స్ట్రీట్ చర్చి‌లో తన ప్రసంగమాలిక యొక్క రెండవ శ్రేణిని సమర్పించారు. కొద్ది మినహాయింపులను తప్పించి, ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాలు తమ ద్వారాలను మూసివేశాయి. కాబట్టి, 1842 జూన్‌లో రెండవ దూత సందేశం వచ్చుచున్నది; ఎందుకంటే ఒక ప్రొటెస్టెంట్ సంఘం మొదటి దూత సందేశానికి విరోధంగా తన ద్వారాన్ని మూసివేసినప్పుడు, అది బబులోనులో భాగమవుతుంది. రెండవ దూత సందేశం బబులోనులోనుండి వెలుపలికి పిలుపు. అది ప్రగతిశీలమైనది.

సిస్టర్ వైట్ మనకు తెలియజేసినదేమనగా, 1842 జూన్ నెలలోనే ప్రొటెస్టెంట్లు తమ ద్వారాలను మూయడం ప్రారంభించినప్పటికీ, బబులోనులోనుండి బయటకు రావలెననే పిలుపు—అదే రెండవ దూత సందేశంలోని విషయవస్తువు—వాస్తవానికి 1844 వేసవి కాలం వరకు ఆరంభం కాలేదు.

రెండవ దూత సందేశము 1842 జూన్‌లో వచ్చి, 1844 ఆగస్టు 12–17 తేదీలలో ఎక్సెటర్ శిబిరసభలో అర్థరాత్రి మొర సందేశముచేత అధికారపరచబడెను.

మూడవ దూత అక్టోబర్ 22, 1844న వస్తాడు, ఎందుకంటే ఆ దినమున అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి ప్రవేశమార్గము తెరవబడుతుంది; అక్కడ మనుష్యులు క్రీస్తు ఇప్పుడు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములో మహాయాజకుడై ఉన్నాడని గ్రహించగలరు. అక్కడ నిబంధన మందసము గుర్తించబడుతుంది, మరియు ఆ మందసములో పది ఆజ్ఞలు ఉన్నాయి. సహోదరి వైట్ అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి తీసికొనబడి పది ఆజ్ఞలను చూచినప్పుడు, ఆమె సబ్బాతు ఆజ్ఞ ఇతర ఆజ్ఞలకన్నా ప్రకాశించుచున్నదని చూచెను; ఇది మూడవ దూత సందేశములో సబ్బాతు యొక్క ప్రాముఖ్యతను సూచించుచున్నది. ఇది సబ్బాతు గూర్చినా లేక ఆదివారము గూర్చినా ఒక పరీక్షగా ఉండును. అక్టోబర్ 22, 1844న, మూడవ దూత సందేశములోని విషయవస్తువు వచ్చును.

మూడు సందేశాలన్నిటికీ ఒక లక్షణం ఏమనగా, మొదటి దూత సందేశం 1798లో వచ్చినప్పుడు దానిని ఎవరూ గ్రహించలేదు. ప్రభువు మొదటి దూత యొక్క సందేశవాహకునిగా విలియం మిల్లర్‌ను లేపెను; అయితే 1818 వరకు—అంటే ఇరవై సంవత్సరాల తరువాత మాత్రమే—మిల్లర్ ఆ సందేశాన్ని గ్రహించడం ప్రారంభించాడు. సందేశం వచ్చుచున్నది; అయితే దేవుని ప్రజలు దానిని గుర్తించి, తరువాత అది శక్తితో సమర్థింపబడుటకు కొంత కాలం పడుతుంది.

రెండవ దేవదూత యొక్క సందేశం 1842 జూన్‌లో వచ్చెను; అయితే 1842లోని ఏ మిల్లరైట్‌లును ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాలను బబులోను అని పిలువడం ప్రారంభించలేదు. వారు దానిని ఇంకా గుర్తించలేదు. 1844 వేసవి వరకు వారు దానిని గుర్తించి, ప్రజలను ఆ సంఘాల నుండి బయటకు రావలెనని పిలువడం ప్రారంభించలేదు. సందేశం వచ్చును; తరువాత అది గ్రహింపబడును; ఆ తరువాత అది శక్తివంతమగును.

1844 అక్టోబర్ 22న, క్రీస్తు పరిశుద్ధ స్థలమునుండి మహా పరిశుద్ధ స్థలమునకు మారుచున్న దర్శనాన్ని హైరమ్ ఎడ్సన్ పొందినప్పుడు, క్రీస్తు పరిచర్యలో జరిగిన మార్పు విషయమై వారికి కొంత వెలుగు కలిగింది. అయితే 1844 అక్టోబర్ 23న, ఆదివారం మృగముయొక్క ముద్ర అని చెప్పి ఒక వ్యాసం రాయుటకై గాని, ఒక ప్రసంగము చేయుటకై గాని, హైరమ్ ఎడ్సన్ సిద్ధంగా లేడు. ఆ కాలవ్యవధి తరువాత వరకు వారు మూడవ దూత సందేశాన్ని గ్రహించలేదు.

సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు తెలిసికొనిన ప్రకారము, ప్రకటన గ్రంథము 18లోని నాలుగవ దూత మూడవ దూతతో కలిసినప్పుడు మూడవ దూత సందేశము శక్తితో సమర్థింపబడును. దీన్ని LiveStreaming ద్వారా గాని, లేదా తరువాత DVDs ద్వారా గాని వీక్షించుచున్నవారికి, 2001 సెప్టెంబరు 11న నాలుగవ దూత మూడవ దూతతో కలిసిన సమయమును గూర్చి వాదించాలనే ఉద్దేశము కలుగవచ్చు. ఈ సందర్భములో, దాని విషయమై మేము ఎటువంటి వాదనలను చేయుటలేదు; అయితే దానిని నిరాకరించుటయు లేదు: ట్విన్ టవర్స్ కూలిపోవుటతో నాలుగవ దూత మూడవ దూతతో కలిసెను, మరియు ఇదే మూడవ దూత సందేశము శక్తితో సమర్థింపబడిన స్థలము.

మూడు దేవదూతల సందేశాలన్నింటికీ ఈ లక్షణాలు ఉన్నాయి: అవి వచ్చును, గ్రహింపబడును, ఆ తరువాత శక్తితో సమర్థింపబడును.

1842 జూన్‌లో ఒక ద్వారం మూయబడడం ప్రారంభమైంది; అది ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాలు మొదటి దూత సందేశానికి వ్యతిరేకంగా తమ ద్వారాలు మూసివేయడం ద్వారా సూచింపబడింది. ఈ చరిత్ర ప్రారంభంలో ఒక ద్వారం మూయబడుటను మనము చూస్తాము; మరియు ఈ చరిత్ర ముగింపులో—రెండవ దూత యొక్క చరిత్ర ముగింపులో—ఆ ద్వారం మరల మూయబడుతుంది: మహా పరిశుద్ధస్థలములోనికి ప్రవేశమునకు ఉన్న ద్వారం, పది కన్యల ఉపమానములోని ఆ ద్వారం.

ఈ రెండు తలుపులు మూయబడిన సందర్భాలను గుర్తించి ఉంచడం ముఖ్యమైనది, ముఖ్యంగా మీరు ఆ రెండు దేవాలయ శుద్ధీకరణల విషయాన్ని పరిశీలించబోతున్నట్లయితే. క్రీస్తు భూమిపై ఉన్నప్పుడు దేవాలయాన్ని రెండుసార్లు శుద్ధి చేశాడు; అలాగే మిల్లరైట్‌ల కాలములో జరిగినట్లే, లోకాంతమునందు కూడా రెండు దేవాలయ శుద్ధీకరణలు జరుగుతాయని సిస్టర్ వైట్ మనకు తెలియజేస్తుంది. మిల్లరైట్‌ల కాలములోని దేవాలయ శుద్ధీకరణలను, జూన్ 1842లో తలుపు మూయబడిన సందర్భంలో—దేవాలయపు మొదటి తలుపైన ప్రొటెస్టాంటిజం—మరియు రెండవ దేవాలయ శుద్ధీకరణ సందర్భంలో, అనగా మిల్లరైట్‌ల దేవాలయ శుద్ధీకరణ పూర్తయ్యే వేళ, గుర్తించవచ్చు.

మనం ఆలస్యకాలాన్ని పరిశీలించబోతున్నాము. రెండవ దూత చరిత్రలో, ఆలస్యకాలం 1844 మార్చి 22న ప్రారంభమవుతుంది, మరియు అది ఆలయ శుద్ధీకరణలైన రెండు సంఘటనల మధ్య ఆవరించబడి ఉంటుంది. ఇదే రెండవ దూత సందేశం.

ఇదియు గిద్యోను కథయే. గిద్యోను కథలో రెండు శుద్ధీకరణలు ఉండెను; అవి రెండు ఆలయ శుద్ధీకరణలకును ద్వితీయ దూత సందేశమునకును చిహ్నములలో ఒకటిగా నిలిచియున్నవి.

మన అధ్యయనాన్ని *Spiritual Gifts*, volume 1, pages 195–196 నుండి ఒక ఉల్లేఖనంతో ప్రారంభిద్దాం. అర్ధరాత్రి కేకతో దాని సంబంధాన్ని గ్రహించుటకై మనము ఆలస్యకాలాన్ని పరిశీలిస్తున్నాము, ఎందుకనగా అర్ధరాత్రి కేక యొక్క వెలుగును మనము తిరస్కరించదలచలేదు; అలా చేస్తే, మనము క్రిందనున్న దుష్ట లోకములోనికి మార్గమును విడిచి పడిపోతాము.

రెండవ దూత సందేశము 1842 జూన్‌లో వచ్చెను, మరియు అర్ధరాత్రి కేక 1844 ఆగస్టులో దానితో కలిసెను. ఈ సందేశముపై ఆత్మయొక్క ఈ కుమ్మరింపు—బబులోనునుండి బయటకు రావలెననే పిలుపు—మూడవ దూత సందేశముతో నాల్గవ దూత కలిసిన 2001 సెప్టెంబరు 11 చరిత్రను వర్ణించుటకు సిస్టర్ వైట్ ఉపయోగించిన చరిత్రయే. నాల్గవ దూత అనగా ప్రకటన 18లోని బలమైన దూత దిగివచ్చే సమయము.

దానియేలు 8 మరియు దానియేలు 9లో గుర్తింపబడిన 2300 సంవత్సరాల నుండి యూదుల కొరకు 490 సంవత్సరాల పరీక్షాకాలం వేరుగా నిర్ణయించబడింది. ఆ 490 సంవత్సరాలు క్రీ.శ. 34లో స్తెఫనును రాళ్లతో కొట్టి చంపిన సంఘటనతో ముగిశాయి. ఆ సమయానికి ప్రవచనార్థంగా యెరూషలేము నాశనమగవలసి యుండెను, కాని అది క్రీ.శ. 70 వరకు నాశనము కాలేదు. *The Great Controversy* గ్రంథంలో సిస్టర్ వైట్ ఆ చరిత్ర విషయమై ఇదే సంగతిని చెప్పుచున్నది. క్రీ.శ. 34కు ముందు క్రీస్తు మరియు శిష్యుల సందేశాన్ని వినని పిల్లలు మరియు ఇతరులూ ఉన్నారని, యెరూషలేము నాశనమునకు పూర్వము వారు ఆ సందేశమును ఎదుర్కొనునట్లు దేవుడు తన కరుణచేత వారికి సమయమిచ్చెనని ఆమె చెప్పుచున్నది. క్రీస్తు చేసినట్లుగానే, ఆమె కూడా యెరూషలేము నాశనమును లోకాంతమును సూచించు దృష్టాంతముగా గుర్తించుచున్నది.

ఆ చరిత్ర ఆమె మాట్లాడుచున్న చరిత్రకే ముందస్తు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది. ఆదివారపు ధర్మశాసనం యునైటెడ్ స్టేట్స్‌కు వచ్చినప్పుడు, మరియు ఆ సందేశము చివరికి పతిత సంఘములకు వెళ్లినప్పుడు, ఇప్పుడు బాబులోనులో ఉన్న దేవుని పిల్లలు, వారి సంఘములు గానీ వారి పూర్వీకులు గానీ 19వ శతాబ్దిలో చేసిన తిరస్కారమునకు బాధ్యులుగా ఎంచబడరు.

ఈ రెండు పేరాల్లో, లోకాంత సమయములోని సండే లా సందర్భంలో మన చరిత్రను అర్ధరాత్రి మొర యొక్క చరిత్రతో ఆమె పోల్చినది ఇది రెండవసారి. మొదటి సారి, ప్రకటన 18లోని బలవంతుడైన దూత, అర్ధరాత్రి మొర రెండవ దూతతో ఏకమైయున్నట్లే, మూడవ దూతతో ఏకమగుచున్నాడని ఆమె చెప్పింది. ఆమె సండే లా సంక్షోభ చరిత్రను ఉద్దేశించి మాట్లాడుచున్నప్పటికీ, రెండవ దూత యొక్క చరిత్రను సూచన బిందువుగా ఆమె స్పష్టంగా ఉపయోగించుచున్నది. అవి సమాంతర చరిత్రలు.

లోకాంతకాలంలోనైనా గాని ద్వితీయ దూత సందేశంలోనైనా గాని బబులోనులోనుండి బయటికి పిలుపు విషయానికి వచ్చేసరికి, లోతు ఆ చరిత్రకూ సొదొమ నాశనానికీ ఒక సంకేతస్వరూపుడు.

మీరు దానియేలు 11ను సరిగా గ్రహించినట్లయితే, 41వ వచనంలో ఉత్తరదేశపు రాజు మహిమాన్విత దేశములోనికి ప్రవేశించి అనేకులు కూలద్రోయబడుదురు; అయితే “ఇవే అతని చేతిలోనుండి తప్పించుకొందురు, అనగా ఎదోము, మోయాబు, అమ్మోను సంతానములో ముఖ్యులు.” మోయాబు మరియు అమ్మోను లోతు యొక్క ఇద్దరు కుమార్తెల సంతానం. ఆదివారపు ధర్మశాసన సంక్షోభ సమయమునందు పాపసత్వము చేతిలోనుండి తప్పించుకొనువారిని లోతు కుటుంబము సూచించుచున్నది.

సిస్టర్ వైట్ ఈ ప్రతీకాత్మకతను ఉపయోగిస్తుంది. పతించిన సంఘములు లోతు ద్వారా సూచించబడినవి; మరియు అమూల్యులైన వారు నాశనానికి విధించబడిన ఆ సంఘములనుండి, సొదొము నాశనమునకు ముందుగా లోతును తొందరపెట్టి బయటకు తీసికొనివచ్చినట్లే, త్వరపరచబడి బయటకు తీసికొనివచ్చబడిరి. సమృద్ధిగా వారిమీద కుమ్మరింపబడిన శ్రేష్ఠ మహిమచేత దేవుని ప్రజలు సముచితముగా సిద్ధపరచబడి బలపరచబడిరి; అది వారిని శోధన ఘడియను సహించుటకు సిద్ధపరచెను. అన్ని చోట్లను అనేక స్వరములు వినబడుచుండెను; అవి ఇలా చెప్పుచుండెను: "ఇక్కడ పరిశుద్ధుల సహనము ఉన్నది; దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనుచు, యేసు విశ్వాసమును కలిగియున్న వారు ఇక్కడ ఉన్నారు."

లోకాంత సమయమందు బబులోనులోనుండి బయలుదేరుటకు సంబంధించిన పిలుపును ఆమె ప్రస్తావించుచుండగా, ఆ పిలుపును వివరించుటకు మిల్లరైట్ కాలంలోని రెండవ దూత సందేశ చరిత్రను ఆమె ఉపయోగించుచున్నది. రెండవ దూత సందేశము బబులోనులోనుండి బయలుదేరుటకు ఒక పిలుపే; ఈ చరిత్ర ఆదివారపు ధర్మశాసన సంక్షోభ చరిత్రకు ప్రతిరూపముగా నిలుచుచున్నది.

ఈ చరిత్రను వివరిచేయుటకు ఎలెన్ వైట్ ఉపయోగించిన బైబిలీయ సూచనలలో ఒకటి సొదొము మరియు గొమొర్రా కథ. మనము లోతు కథలో భాగమైన ఆదికాండము 19:1-11 నుండి చదువుదము.

సిస్టర్ వైట్ క్రీస్తు కాలంలోను, మిల్లరైట్‌ల కాలంలోను క్రమక్రమంగా జరిగే పరీక్షణ ప్రక్రియ గురించి మాట్లాడుతూ, మన కొరకు కూడా అలాంటి క్రమోన్నతమైన పరీక్షణ ప్రక్రియను చిత్రీకరిస్తున్నారు. *Early Writings*, పుట 259లో ఆమె ఇలా అంటున్నారు: “యోహాను బాప్తిస్మకుని సందేశాన్ని స్వీకరించని వారు యేసు బోధనలచే లాభపడలేకపోయారు; అలాగే పైలోక పరిశుద్ధస్థలంలోని క్రీస్తు పరిచర్యవలన కూడా వారు లాభపడలేకపోయారు.” తరువాత ఆమె ఇలా అంటున్నారు: “మొదటి దూత సందేశాన్ని స్వీకరించని వారు రెండవ దూత సందేశముచేత లాభపడలేకపోయారు; అలాగే అర్ధరాత్రి కేకవలన కూడా వారు లాభపడలేకపోయారు.”

Early Writings, 259 లోనున్న ఆ భాగములో, క్రీస్తు కాలమున ద్వారం మూయబడినప్పుడు, యూదులు సంపూర్ణ చీకటిలోను అంధత్వములోను ఉన్నారు.

రెండవ దూతకు సంబంధించిన మిల్లరైట్ చరిత్ర లోతు చరిత్రయే. ఆ ఇద్దరు దూతలు పట్టణానికి వచ్చుదురు (జూన్ 1842), రెండవ దూత యొక్క సందేశము చేరుకొనును, మరియు లోతు వారిని రాత్రంతయు తనయొద్ద నిలువబెట్టును (తడవు కాలము). ఒక తీర్పు సంభవించును, తదనంతరం ఒక తలుపు మూయబడును (అక్టోబరు 22, 1844).

దీనిని సమగ్రంగా కలిపి చూపుటకు ముందు, ఆలస్యకాలం మిల్లరైట్ చరిత్రతో సరిసమానంగా నిలిచే మరొక బైబిలు చరిత్రను మనము పరిశీలించుదము.

తదుపరి చరిత్ర మోషే పరిశుద్ధస్థలమును నిర్మించుటకును ధర్మశాస్త్రమును స్వీకరించుటకును సంబంధించిన ఆజ్ఞలను పొందుటయే.

ఈ చరిత్రకాలమంతటిలో, మందిర నిర్మాణమునకు సంబంధించిన ఆదేశములను స్వీకరించుచూ మోషే 46 దినములు గడిపెను; ఇది 1798 నుండి 1844 వరకు ప్రభువు మిల్లరైట్ మందిరమును లేవనెత్తిన 46 సంవత్సరములకు సమాంతరముగా నుండెను, యోహాను 2:20 లో పేర్కొనబడిన హెరోదు మందిర పునర్నిర్మాణమునకు పట్టిన 46 సంవత్సరములతోను, అలాగే మానవ మందిరమునకు సంబంధించిన 46 క్రోమోజోములతోను సరిపోలుచున్నది. ఆ ఆరు దినములలో యెహోషువ మోషేతో కూడ ఉండెను; వారిరువురును మన్నాను భుజించుచు, పర్వతములోనుండి దిగివచ్చిన వాగునుండి త్రాగిరి. యెహోషువ మోషేతో కూడ మేఘములోనికి ప్రవేశింపలేదు గాని బయటనే నిలిచెను; మోషే నలభై దినములు ఉపవాసముండిన కాలమంతటిలో, అతడు ప్రతి దినము భుజించుచు త్రాగుచు మోషే తిరిగివచ్చుటకై నిరీక్షించుచుండెను.

పర్వతములో ఆయన నివసించిన కాలమందు, దైవసన్నిధి విశేషముగా ప్రత్యక్షమగు ఒక పరిశుద్ధస్థలమును నిర్మించుటకు సంబంధించిన ఆదేశములను మోషే పొందెను. “‘నాకు ఒక పరిశుద్ధస్థలమును వారు కట్టవలెను; అప్పుడు నేను వారి మధ్య నివసించుదును’” (Exodus 25:8), ఇదే దేవుని ఆజ్ఞ.

ఇక్కడే పరిశుద్ధస్థల నిర్మాణముతో 46 అనే సంఖ్య సంబంధించియున్నదని మనము గమనించుచున్నాము.

నిర్గమకాండమునుండి మనము చదివి, ఈ కథనములోనున్న ఒక ఆలస్యకాలాన్ని గమనించుదుము; యేననగా అది క్రీస్తు కాలములోను, మిల్లరైట్‌ల కాలములోను, లోకాంతమునందును సంభవించు ఆలస్యకాలానికి పూర్వచ్ఛాయగా నిలుచుచున్నది. ఆ ఆలస్యకాలమే అర్ధరాత్రి కేక ప్రకటింపబడుటకు, మరియు రెండు విధములైన ఆరాధక వర్గములను ఉత్పన్నము చేయుటకు అనుకూలమైన పరిస్థితిని కలుగజేయును. ఆ ఆలస్యకాలము లేకయుంటే, అర్ధరాత్రి కేక సమయమున ప్రభువు సాధించదలచిన కార్యమునకు అవసరమైన ఆ చరిత్ర యొక్క గమనశీలతలు స్థాపింపబడవు. ఆలస్యకాలము దేనిని సూచించుచున్నదో మనము తప్పక గ్రహించవలెను.

ఈ 46-దినాల కాలం, ఈ నిరీక్షణ సమయం, ప్రభువు ఒక జనముతో నిబంధనలో ప్రవేశిస్తున్న సమయం.

ఈ చరిత్రలో ప్రభువు మిల్లరైట్‌లతో నిబంధనలో ప్రవేశించాడా? అవును.

క్రీస్తు కాలములో పెంతెకొస్తు దినమున ఆయన క్రైస్తవ సంఘముతో నిబంధనలో ప్రవేశించెనా? అవును.

కాబట్టి, ఈ ఆలస్యకాలము ప్రజలతో ప్రభువు నిబంధనలో ప్రవేశించుటకు సంబంధించిన మార్గచిహ్నములలో ఒకటైయున్నది.

మోషే చరిత్రలో మనము ఒక ఆలస్యకాలాన్ని చూస్తాము. ఈ సమయంలో, ఆ రెండు పలకలు నిబంధనకు సంకేతంగా నిలుస్తాయి; మరియు ప్రభువు నిబంధనలో ప్రవేశించి, మందిర నిర్మాణమునకు సంబంధించిన ఆదేశములను మోషేకు అందజేస్తున్నాడు.

1798 నుండి 1844 వరకు, ఆ 46 సంవత్సరాలలో, ప్రభువు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలో ప్రవేశించుటకై మిల్లరైట్ ఆలయాన్ని లేవనెత్తుచుండెను.

మనం ఇప్పుడే మోషేను మరియు డెబ్బైమంది పెద్దల నిరీక్షణకాలాన్ని గురించి చదివిన ఆ కాలాన్ని బైబిలీయ చరిత్రలో పెంతెకొస్తు అని పిలుస్తారు—పస్కా పండుగకు యాభై రోజుల తరువాత. పెంతెకొస్తును యావజ్జీవం జ్ఞాపకార్థముగా ఆచరింపవలెనని ప్రభువు ఇశ్రాయేలుకు ఆజ్ఞాపించాడు. క్రొత్త నిబంధనలో, ఇదే చరిత్రను జ్ఞాపకార్థముగా నిలుపుకొనుచూ, పెంతెకొస్తు ఆద్య క్రైస్తవ సంఘమునకు ఒక కేంద్రీయ ప్రాధాన్యంగా నిలుస్తుంది. క్రీస్తు కాలములోని పెంతెకొస్తుతో, మిల్లరైట్ల చరిత్రలోను, ఇదే అంశాలు కనబడును; మరియు ఈ అంశాలు లోకాంతమున మరల పునరావృతమగును.

ఎమ్మావు మార్గంలోని కథ సందర్భంలో, లూకా 24:44–52 ప్రకారం పెంతెకొస్తును మనము పరిశీలిద్దాము.

లూకా సువార్తలో ఇంతకుముందు, యేసుతో కలిసి నడుచుచున్న ఆ ఇద్దరు శిష్యులు ఆయన తమతో ఉండవలెనని ఆయనను వేడుకొనిరి. బైబిలు ‘తర్రీ’ అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తుంది. అక్కడ ఒక నిలిచియుండే కాలము సూచింపబడినది; అయితే ఇదే చరిత్రలో మేము భిన్నమైన మరొక నిలిచియుండే కాలమును సూచింపదలచుచున్నాము.

శక్తిని పొందుటకై యెరూషలేములో నిలిచి ఉండుమనే ఆజ్ఞచేత ఆలస్యకాలము గుర్తించబడుచున్నది. ఇక్కడే మిల్లరైట్లకు ఆ సందేశము శక్తిపొందుట సంభవించుచున్నది.

తరించుట అనగా నిరీక్షించుట. “నిరీక్షించువాడు ధన్యుడు.” దేనికోసం? శక్తిప్రదానం కోసం.

అర్థరాత్రి మొర యొక్క శక్తివంతపరచబడుటను మీరు సరిగ్గా గ్రహించలేరు, వారు ఆ శక్తి కొరకు వేచియుండమని ఆజ్ఞాపించబడిన ఆలస్యకాలమును మీరు గ్రహించనియెడల. అది ఆ కథలో ఒక భాగమే. మీ వెనుక స్థాపించబడిన వెలుగు నిరంతరంగా ప్రకాశించుచుండుటకు, మీరు సమస్త చరిత్రను గ్రహించవలెను.

ఇది ఎటు దారితీస్తుందో మీరు ఇంకా గ్రహించకపోవచ్చు, అయితే రేపటికి అది స్పష్టమవుతుంది.

మూడు ప్రవచనాలు మిల్లరైట్‌లను ఒక అపోహకు దారితీశాయి; దాని ఫలితంగానే ఆలస్యకాలమును మరియు మొదటి నిరాశను అనుభవించవలసి వచ్చింది. ఈ ప్రవచనాలే విలియం మిల్లర్ తనకు ప్రారంభబిందువుగా ఇవ్వబడినవని చెప్పిన ఆ మూడు ప్రవచనాలు: 1335, 2520, మరియు 2300 దినాలు.

ఆలస్యకాలము అర్ధరాత్రి కేకలోని ఒక నిర్దిష్ట అంశమని మీరు గ్రహిస్తే, ఆ ఆలస్యకాలమును ఏమి ఉత్పన్నం చేసిందో మీరు తప్పక ప్రశ్నించాలి. దానిని ఉత్పన్నం చేసినవి ఈ మూడు కాలప్రవచనాలే: 1335, 2520, మరియు 2300.

మీరు 2520 మరియు 1335 ప్రవచనాన్ని తిరస్కరిస్తే, మీరు మధ్యరాత్రి క్రందనాన్ని నిరాకరిస్తున్నారు; అప్పుడు క్రిందనున్న దుష్ట లోకమునకు దారితీసే మార్గమునుండి మీరు జారిపడిపోతారు.

ఇదంతటితో మనము దిశగా సాగుచున్నది అదే.

వారు ఎత్తునుండి వచ్చే శక్తి కొరకు నిరీక్షించవలసి ఉన్నందున ఆలస్యం చేస్తారు; మరియు Millerite Historyలో ఆ శక్తి అర్ధరాత్రి మొరయై యుండెను.

బేతనియా యెరూషలేముకు చెందిన ఒక ఉపనగరం; అది నగరానికి వెలుపల సుమారు ఒకన్నర మైలు దూరంలో ఉండేది. యేసు కాలంలో, ప్రజలు ప్రతి చోటకూ నడిచి వెళ్లేవారు గనుక, ఇది గణనీయమైన దూరంగా పరిగణించబడేది.

బేతనీయా అంటే ‘పేదల ఇల్లు’ అని అర్థం.

లాజరు, మరియ, మార్థా నివసించిన బేతనియయే యేసుకు ఉండుటకు అత్యంత ఇష్టమైన స్థలము.

మధ్యరాత్రి కేకను వివరించుటకు సిస్టర్ వైట్ ఉపయోగించిన చరిత్ర విజయోత్సవ ప్రవేశమనే విషయాన్ని గమనించుట సముచితం.

యేసు విజయోత్సవ ప్రవేశార్థం యెరూషలేములోనికి ప్రవేశించుటకు ముందు, ఆయన పేదల ఇంటియైన బేతనియాలో నిలిచియుండెను. అర్ధరాత్రి మొరను ముందుగా కలిగియుండే నిలిచియుండే కాలమున్నట్లే, విజయోత్సవ ప్రవేశమును ముందుగా కలిగియుండే నిలిచియుండే కాలమును కూడ కలిగి యున్నది. అవి సమాంతర చరిత్రలు; అయినప్పటికిని మనము ఇంకా లూకా 24:44-52 సంగతినే పరిశీలించుచు, యెరూషలేములో నిరీక్షించుచు నిలిచియున్నాము.

అర్థరాత్రి కేక సమయమున, మిల్లరైట్‌లకు పరిశుద్ధ గ్రంథాల విషయమైన వారి అవగాహన తెరవబడెను.

మొదటి నిరాశను అనుభవించిన “నిరాశచెందినవారు” పరిశుద్ధ గ్రంథముల ద్వారా తాము ఆలస్యకాలములో ఉన్నామని గ్రహించారు; మరియు ప్రభువు తిరిగి రాకను 1843 సంవత్సరమునకు సంబంధించినదిగా ప్రకటించుటకు వారిని నడిపించిన అదే సాక్ష్యం ఇప్పుడు 1844 సంవత్సరమునే నిర్ధారించింది.

ప్రభువు వారి కొరకు ఏమి చేశాడు? ఆయన వారి గ్రహింపును తెరిచెను. ఇది శిష్యుల విషయములోనైన సమాంతర చరిత్రయే.

యాకోబు కథలో ఒక ఆలస్యకాలము ఉంది. ఈ ఆలస్యకాలము అనేక ప్రవచన సత్యాలను ప్రకాశింపజేస్తుంది, అయితే వాటిలో కొన్నింటినే మనము స్పృశించుదుము.

ఆదికాండము 28వ అధ్యాయము, 10వ వచనముతో ప్రారంభమయ్యే భాగము, యాకోబు కథ లోకాంతమును ముందుగా సూచించుచున్నదని చూపిస్తుంది. యాకోబు కుమారులు లోకాంతమునందలి 144,000 మందిని సూచించుదురు.

యాకోబుకు నాలుగు స్త్రీల ద్వారా కుమారులు కలిగారు—ఇద్దరు భార్యలు, రాహేలు మరియు లేయా, అలాగే ఇద్దరు ఉపపత్నులు. తన భార్యలను పొందుటకై అతడు పని చేయవలసి వచ్చెను: లేయా కొరకు 2520 దినములు, రాహేలు కొరకు 2520 దినములు. యాకోబు కథలో, ఉత్తర రాజ్యమును మరియు దక్షిణ రాజ్యమును సూచించుచున్న ఈ రెండు 2520లను మనము చూచుచున్నాము.

యాకోబు మిల్లరైట్ చరిత్రకును 144,000 మందికిని ఒక ప్రతీక. అతని కథ ప్రపంచాంతమున మనకు వెలుగును అందించవలెను.

ప్రభువు యాకోబుతో నిబంధనలోనికి ప్రవేశిస్తున్నాడు. ప్రభువు మోషేతోను ఇశ్రాయేలుతోను నిబంధనలోనికి ప్రవేశించినప్పుడు ఆలస్యకాలము ఉంటుంది; ఆయన యాకోబుతో నిబంధనలోనికి ప్రవేశించినప్పుడు ఆలస్యకాలము ఉంటుంది; ఆయన మిల్లరైట్ చరిత్రలో ఆధునిక ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలోనికి ప్రవేశించినప్పుడు ఆలస్యకాలము ఉంటుంది; మరియు ఆయన పెంతెకొస్తు దినమున క్రైస్తవ సంఘముతో నిబంధనలోనికి ప్రవేశించినప్పుడు ఆలస్యకాలము ఉంటుంది.

ఈ కథనంలో, నిరీక్షణకాలములో, ప్రభువు తన ప్రజలకు తన వాక్యమునుగూర్చిన అవగాహనను తెరచుచున్నాడు; ఇది ఎక్కి దిగుచున్న దూతలతో కూడిన మెట్టచేత సూచింపబడెను—దేవునికిని మనుష్యునికిని మధ్యనున్న సంబంధ ప్రసారమునకు ఇది ఒక సంకేతము.

అర్ధరాత్రి కేక సమయంలో, మిల్లరైట్ కన్యకలు మేల్కొని దేవుని ఇంటిగా మారుతున్నారు. ఆయన వారితో నిబంధనలో ప్రవేశించి, వారిని ఆధునిక ఇశ్రాయేలుగా చేస్తున్నాడు.

“లూజ్” మార్చబడుతుంది. 1798లో మిల్లరైట్లు దేవుని ప్రజలు కారు. మిల్లరైట్ల చరిత్ర అనేది, ఆయన వారితో నిబంధనలో ప్రవేశించి, వారిని తన ప్రజలుగా చేసుకొని, వారిని “లూజ్” నుండి “బేతేలు”గా మార్చిన విధానపు చరిత్ర.

యాకోబు యొక్క మ్రొక్కుబడి నిబంధనలో ప్రవేశించుటయే. అతడు దేవుడు తనను మార్గమందు—ప్రాచీన మార్గములందు—కాపాడవలెనని, తినుటకు తనకు ఆహారమిచ్చవలెనని అడుగుతున్నాడు. మిల్లరైట్లు తమ స్వంత ఆహారమును తినవలెను; ప్రొటెస్టాంటు మూర్ఖత్వమునకు తిరిగి వెళ్లకూడదు.

దేవుడు మనకు అనుగ్రహించే ఆ రొట్టెను మనము నిరంతరం భుజించుచు ఉంటే, ఆయన మనతో చేసిన తన నిబంధనను నిలుపుకొనును. యాకోబు చేసిన మొక్కుబడిలోని రొట్టెను మరియు వస్త్రమును 1843 చార్ట్‌పై ఉన్న సత్యాలకు సంకేతములుగా సూచించుచున్నవి; వాటినే ఎలెన్ వైట్ “యుగయుగాల శిల”గా—పురాతన మార్గములుగాను, రొట్టెగాను పిలుచుచున్నది.

ఆలస్యకాలమందు ఆయన వారి గ్రహింపును విప్పినపుడు, ఆయన మెట్లపైకి మరియు మెట్లకిందికి దేవదూతలను పంపుటద్వారా అలా చేయును.

మీరు సత్యాన్ని స్వీకరించి ఉంటే, దానిని పంచుకునే బాధ్యత మీపై ఉంది. మీరు మీ బాధ్యతను నెరవేర్చిన యెడల, మీరు నిచ్చెనవలె—సంభాషణకు మార్గమగుదురు. మనము ఆ మార్గముగా ఉండుటకు పిలువబడ్డాము.

యాకోబుకు ఒక ఆలస్యకాలము ఉంది; అతడు ఆలస్యముగా నిలిచి, నిచ్చెన గురించిన స్వప్నము కనుగొనును; అది ఆలస్యకాలమందు ప్రభువు తన ప్రజలకు తన వాక్యమునకు సంబంధించిన అవగాహనను తెరవడాన్ని సూచించుచున్నది. ఈ చరిత్రలో ప్రభువు తన ప్రజలతో నిబంధనలో ప్రవేశించుచు, వారిని లూజు నుండి తీసుకొని బేతేలుగా—దేవుని మందిరముగా—చేయుచున్నాడు.

క్రీస్తైన మెట్టపై ఎక్కి దిగుచున్న దేవదూతలచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడిన సమాచార సంబంధ మార్గము జెకర్యా గ్రంథములోను ప్రతినిధ్యం చేయబడింది. సిస్టర్ వైట్ ఈ విషయముపై Review and Herald, July 20, 1897 లో వ్యాఖ్యానించెను, అయితే ఆమె భిన్నమైన ఒక సంకేతాన్ని ఉపయోగించెను.

“బంగారు నూనె అనగా, విశ్వాసుల దీపాలు మసకబారి ఆరిపోకుండా దేవుడు వాటికి నిరంతర సరఫరా కలిగించుచున్న కృపను సూచించును. దేవుని ఆత్మ యొక్క సందేశముల ద్వారా ఈ పరిశుద్ధ నూనె పరలోకమునుండి కుమ్మరింపబడకపోయినయెడల, దుష్టశక్తుల కార్యసాధనములు మనుష్యుల మీద సంపూర్ణ అధికారమును కలిగి యుండునవి.”

దేవుడు మనకు పంపు సమాచారాలను మనము స్వీకరించనప్పుడు, ఆయన అవమానింపబడును. ఈ విధంగా, చీకటిలో ఉన్నవారికి తెలియజేయబడుటకై ఆయన మన ఆత్మలలో పోయుద్దాము అనుకొను ఆ బంగారు నూనెను మనము తిరస్కరించుచున్నాము. “ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు; ఆయనను ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరుడి” అనే పిలుపు వచ్చినప్పుడు, పరిశుద్ధ నూనెను పొందని వారు, క్రీస్తు కృపను తమ హృదయాలలో పోషించని వారు, మూర్ఖ కన్యకలవలె, తమ ప్రభువును ఎదుర్కొనుటకు సిద్ధంగా లేరని కనుగొందురు. ఆ నూనెను సంపాదించుకొనుటకు శక్తి వారిలో స్వయంగా లేదు, మరియు వారి జీవితములు పాడైపోయినవి. అయితే దేవుని పరిశుద్ధాత్మను అడిగినయెడల, మోషే చేసినట్లు, “నీ మహిమను నాకు చూపుము” అని మనము మొఱ్ఱపెట్టినయెడల, దేవుని ప్రేమ మన హృదయాలలో విస్తారముగా కుమ్మరించబడును. బంగారు గొట్టముల ద్వారా ఆ బంగారు నూనె మనకు అందించబడును. “బలమువలన కాదు, శక్తివలన కాదు, నా ఆత్మవలననే, సైన్యముల కర్తయైన యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.” నీతి సూర్యుని ప్రకాశమాన కిరణములను స్వీకరించుటద్వారా, దేవుని పిల్లలు లోకములో వెలుగులవలె ప్రకాశించుదురు.” Review and Herald, July 20, 1897.

యాకోబు చరిత్రలో మనకు మిల్లరైట్ చరిత్ర యొక్క కథ కనిపిస్తుంది. అక్కడ ఒక ఆలస్యకాలము ఉంది; మరియు అతడు పరలోకమును భూమితో అనుసంధానముచేయు సంబంధాన్ని సూచించే నిచ్చెనను చూచెను.

జెకర్యా మనకు రెండు బంగారు గొట్టముల గురించి తెలియజేస్తాడు. ఒక నిచ్చెనకు రెండు ప్రధాన దండములు లేదా పార్శ్వ కడ్డీలు ఉంటాయి, అయితే జెకర్యా వాటిని రెండు బంగారు గొట్టములని పిలుస్తాడు.

మనము పరలోకపు మెట్ల ద్వారా దిగివచ్చే సందేశాలను స్వీకరించి, వాటిని ఇతరులకు తెలియజేయవలెను. మనము అట్లా చేసిన యెడల, ఆ మెట్లలో భాగమై, ఆ సమాచార ప్రసార ప్రక్రియలో భాగస్థులమగుదుము.

సిస్టర్ వైట్ దీనిని పది కన్యల ఉపమానంతో అనుసంధానిస్తుంది.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో వారు పది కన్యల ఉపమానమును నెరవేర్చుచుండిరి. యాకోబు యొక్క ఆలస్యకాలము మత్తయి 25 మరియు హబక్కూకు 2 లోని ఆలస్యకాలమే: "దర్శనము ఆలస్యమైయున్నను దాని కొరకు కనిపెట్టుము."

యాకోబు మరియు జెకర్యా కథలు ఒకే ఆలస్యకాలములు.

ఆలస్యకాలము, ఇతర విషయములతో కూడి, ప్రభువు తన అనుచరుల దేవుని వాక్యమును గ్రహించుటలోనున్న అవగాహనను పెంపొందించబోవుచున్నాడని సూచించుచున్నది. మీరు ఆ పరిశుద్ధ తైలమును స్వీకరించకపోతే, మీరు జ్ఞానహీన కన్యకయే.

మీరు ఈ చరిత్రకు చేరుకొన్నప్పుడు, తలుపు మూయబడినపుడు, మరియు మీరు అవివేకి కన్యగా ఉన్నపుడు, సిస్టర్ వైట్ ఇలా అంటున్నారు, “ఎప్పుడైనను వినబడిన వాటిలో అత్యంత దుఃఖకరమైన మాటలు, ‘నేను నిన్ను ఎరుగను.’”

విలంబకాలాన్ని అర్ధరాత్రి కేక నుండి మీరు వేరుచేయలేరు. విలంబకాలమే పరిశుద్ధాత్మ యొక్క కుమ్మరింపును ఉత్పత్తి చేస్తుంది; అది అర్ధరాత్రి కేక సమయమున దేవుని ప్రజల గ్రహింపును వాక్యమునకు తెరచి, జ్ఞానులైన కన్యలను మూర్ఖులైన కన్యల నుండి వేరుచూపు నూనెను సమకూర్చుతుంది.

క్రీస్తు తన శిరోమణి కార్యమైన—లాజరును లేపినప్పుడు—ఒక ఆలస్యకాలం ఉంది.

యేసుకు ఈ వార్త అందింది: “లాజరు అనారోగ్యంతో ఉన్నాడు; రండి, అతనిని చూచుకొనండి.” అయితే యేసు వెంటనే వెళ్లలేదు.

సిస్టర్ వైట్ ప్రకారం, శిష్యులు ఈ విషయములో తొట్రుపడ్డారు. ఆయన తన స్నేహితునికి ఎందుకు సహాయం చేయబోవడంలేదో, లేక మెస్సీయాగా తన శక్తిని ఎందుకు నిరూపించడంలేదో అని వారు ఆశ్చర్యపడ్డారు. అయితే ఆయన ఆలస్యముగా నిలిచెను.

మృతులను జీవింపజేయగల శక్తి తనకు ఉందనే విషయానికి వారికి ఇంకొక సాక్ష్యమును ఇవ్వుటకై ఆయన ఆలస్యము చేశాడు.

లాజరును లేపిన ఈ శిఖర అద్భుతము, ఆయన కార్యముపైనను ఆయన దైవత్వపు హక్కుపైనను దేవుని ముద్రను మోపెను.

అర్థరాత్రి కేక సమయంలో ప్రభువు జ్ఞానముగల కన్యలను లేపుచున్నాడు. ఇది ముద్రించబడే ప్రక్రియకు ఒక దృష్టాంతము. మిల్లరైట్‌లు ముద్రించబడుచుండిరి; ఇది 144,000 మంది ముద్రించబడుటకు ఒక దృష్టాంతమును సమకూర్చెను.

లాజరు యొక్క పాఠము ఏమనగా, అపరాధములలోను పాపములలోను మృతుడై ఉన్నవానిని క్రీస్తు జీవింపజేయగలడని.

లాజరు విషయక భాగంలో, క్రీస్తు మరణాన్ని నిద్రగా నిర్వచిస్తాడు.

వారందరూ నిద్రలో ఉన్నారు. ఆయన ఆలస్యం చేస్తున్నాడు. ఆయన లాజరును పునరుత్థానపరచి, వారిని జీవంలోనికి తీసికొని వచ్చి, వారిమీద తన ముద్రను ఉంచును. ఇదే ఆయన యొక్క శిరోమణి అద్భుతకార్యం.

మన చరిత్రలో, ఆయన 144,000 మందిని ముద్రించునప్పుడు, వారిని ఒక ధ్వజముగా ఎత్తి నిలుపుతాడు.

జెకర్యా ఆ ధ్వజము కిరీటములోని రత్నములవలెనని చెప్పుచున్నాడు. ఇదే ఆయన కిరీటధారణకుగల పరమ కార్యము.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో సత్యము కుమ్మరింపబడుటతోను వెల్లడింపబడుటతోను, ఆలస్యకాలము అనగా ప్రభువు సత్యమును విప్పి చూపు సమయమైయున్నది. పైకెక్కుచు కిందికి దిగుచున్న దూతలతో కూడిన నిచ్చెనయే ముద్రణ ప్రక్రియ జరుగుచున్న స్థలము.

ఇప్పుడు మనము విజయోత్సవ ప్రవేశాన్ని పరిశీలిద్దాం. *Spirit of Prophecy*, volume 4, page 250 లో సిస్టర్ వైట్ విజయోత్సవ ప్రవేశాన్ని దేనితో పోల్చి చూపుతున్నారో గమనించండి.

విజయప్రవేశము అర్థరాత్రి కేకను సూచిస్తుంది.

1901 ఫిబ్రవరి 21నాటి The Youth Instructor‌లో విజయోత్సాహ ప్రవేశం గురించి సహోదరి వైట్ ఏమి చెప్పుచున్నారో మనము చదువుదాము.

“రక్షకుని అత్యున్నత మహిమగల అద్భుతమైన కార్యము, అనగా లాజరును మృతులలోనుండి లేపిన కార్యము, ప్రజలపై విశేషమైన ప్రభావాన్ని కలిగించెను; యేసు నిలిచి యుండిన స్థలమునకు ఒక గొప్పదియు ఉత్సాహపూరితముగానున్న జనసమూహమును ఆకర్షించెను.” కావున, విజయోత్సవ ప్రవేశమునకు పూర్వము ఆయన బేతనియాలో నిలిచి యున్నాడు.

ఇది నిరీక్షణ కాలాన్ని సూచిస్తుంది.

తన సేవాకాలమంతటిలో క్రీస్తు ఎక్కి ప్రయాణించుటకు సమ్మతించినది ఇదే మొదటిసారి; మరియు ఆయన తన రాజసామర్థ్యమును, అధికారమును ప్రకటించి, దావీదు సింహాసనముపై తన స్థానమును స్వీకరించబోవుచున్నాడని శిష్యులు దీనిని ఒక సూచనగా అర్థం చేసుకున్నారు.

ఆనందపూర్వకంగా వారు ఆ నియోగాన్ని నెరవేర్చిరి. వారు ఆ గాడిదపిల్లను కనుగొని, దాని బంధమును విప్పి, యేసు యొద్దకు తీసికొనిరి; ఆయన దానిమీద ఆసీనుడాయెను.

యేసు ఆ జంతువు మీద ఆసీనుడైనప్పుడు, వాతావరణమంతా స్తోత్రధ్వనులతోను విజయఘోషలతోను నిండిపోయెను. ఆయనలో రాజత్వానికి సంబంధించిన బాహ్య చిహ్నమేమియు కనబడలేదు; రాజోచిత వేషధారణను ఆయన ధరించలేదు; సైనికులు ఆయనను అనుసరించలేదు. అయితే నిరీక్షణతో ఉత్సుకత చెందియున్న జనసమూహమొకటి ఆయనను చుట్టుముట్టి యుండెను.

ఆయన ఇప్పుడే మృతులను లేపియున్నాడు. ఆయన ఇశ్రాయేలు యొక్క రక్షకుడై వచ్చుచున్నాడని ప్రజలు భావించారు. ఈ ప్రజలు ఎవరు?

ఆ ఊరేగింపులో ఎటువంటి శోకం గాని విలాపం గాని వినబడలేదు. ఒకప్పుడు అంధులై యుండి, అయితే దేవుని కుమారునిచేత వారి కన్నులు స్వస్థపరచబడిన వారు ముందుకు నడిపించారు.

మార్గాన్ని నడిపించువారు ఎవరు? ఒకప్పుడు లౌదికేయులై యుండినవారే.

తాము మరణమునుండి లేపబడియున్నవాడే ఆయన ఎక్కి ప్రయాణించిన జంతువును నడిపించుచుండగా, వారు యేసునకు అత్యంత సమీపముగా చేరిరి. ఒకప్పుడు చెవిటి, మూగలైయుండినవారు, ఇప్పుడు స్వస్థపరచబడినవారై, ఆ ఆనందభరితమైన హోసన్నాలను మరింత గొప్పగా మ్రోగించుటకు తోడ్పడిరి. ఒకప్పుడు కుంటివారైయుండి, ఇప్పుడు నడుచుచున్నవారు, తాటి కొమ్మలను విరిచి, ఆయన మార్గమునందు పరిచిరి.

ఒకప్పుడు సమాజమునుండి వెలివేయబడిన కుష్ఠురోగి, రక్షకుని శక్తిచేత శుద్ధుడై అక్కడ ఉన్నాడు. అతడు తన వస్త్రమును రక్షకుని మార్గమున పరచి, “యెహోవాకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుడి; ఆయన మేలైనవాడు; ఆయన కృప నిత్యముండును” అని మొరపెట్టుకొన్నాడు.

స్వస్థపరచబడిన ఆ దయ్యగ్రస్తుడు అక్కడ ఉండెను; ఇప్పుడు అతడు సమచిత్తుడై తన సాక్ష్యమును జోడించుచు ఇలా చెప్పెను: ‘యెహోవా నాకు గొప్ప కార్యములు చేసియున్నాడు; వాటివలన నేను సంతోషించుచున్నాను.’

పునరుద్ధరింపబడిన మృతులు అక్కడ ఉండి, ఆయనను స్తుతించుచుండిరి. విధవరాలు మరియు అనాథలు ఆయన అద్భుత కార్యములను గూర్చి తెలియజేసిరి. చిన్నపిల్లలు, రోగముల నుండి స్వస్థపరచబడినవారు, సమాధి నుండి తిరిగి తీసికొనిరాబడినవారు, విమోచకుని మార్గమున తాటి కొమ్మలతోను పుష్పములతోను పరిచిరి.

అట్లయితే, యేసు దరిద్రుల ఇంటిలో ఆలస్యముగా నిలిచియున్నాడు; ఇది ఆలస్యకాలమును సూచించుచున్నది.

ఎందుకు? ఎందుకంటే ఆయన తమ పరిశుద్ధాత్మను కుమ్మరించుటకును, అర్థరాత్రి కేకను సూచిస్తూ వారి గ్రహింపును తెరచుటకును సిద్ధమై యున్నాడు.

ఈ కథలో ఆయన రాజుగా వచ్చుచున్నాడు; ఇది 1844 అక్టోబరు 22ను సూచించుచున్నది. 1844 అక్టోబరు 22న యేసు ఒక రాజ్యాన్ని స్వీకరించుటకు వచ్చునా? అవును.

ఇదే విజయోత్సవ ప్రవేశము, మరియు అర్థరాత్రి కేకను ఎత్తుదురు వారు ఉన్నారు.

ఈ ప్రజలు ఎవరు? వారు క్రీస్తు శక్తిచే రూపాంతరం పొందినవారు.

క్రీస్తు నీతియొక్క సందేశము—మనలను అంధత్వమునుండి దర్శనమునకు, మరణమునుండి జీవమునకు, కుష్ఠురోగస్థితినుండి శుద్ధతకు మార్చగల ఆయన శక్తియొక్క సందేశము—మధ్యరాత్రి కేకకు పూర్వరూపముగా నిలిచిన విజయప్రవేశ చరిత్రలో మోసికొనిపోబడుచున్నది. ఆ సందేశమును మోసికొనిపోవునది ఏమి?

క్రీస్తు ఏదిపైన స్వారీ చేస్తున్నాడు? ఒక గాడిద. క్రీస్తు నీతియొక్క సందేశాన్ని మోసికొనిపోతున్నది ఇస్లాం యొక్క సందేశమే.

1840లో, మొదటి దేవదూత సందేశమునకు శక్తిప్రదానం ఇస్లాం నియంత్రించబడుటతో సంబంధించియుండెను. మొదటి సందేశము రెండవ సందేశమునకు నడిపించును; అవి వేరుచేయబడలేవు.

మొదటి సందేశం రెండవ సందేశాన్ని మోసుకొనివస్తుంది.

ఇస్లాం అడ్డుకోబడినప్పుడు, తద్వారా ప్రవచనం నెరవేర్చబడినందున, మొదటి సందేశము ధృవీకరించబడెను. ఈ ధృవీకరణ మొదటి దూత సందేశమునకు బలమిచ్చి, దాని యెడల ప్రొటెస్టెంటులు తమ ద్వారములను మూసివేయుటకు దారితీసెను.

ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు తమ ద్వారములను మూసివేసినది ఇస్లాం సందేశమును తిరస్కరించినదే.

మిల్లరైట్ చరిత్ర మా చరిత్రకు పూర్వనిదర్శనంగా నిలుస్తుంది.

ప్రభువు తన పరిశుద్ధాత్మను కుమ్మరించి, పరిశుద్ధ గ్రంథాలను అడ్వెంటిజంలోని లయొదికయులకును కుష్ఠరోగులకును తెరచి చూపు 144,000 మందికి ముద్రవేయు కాలమందు క్రీస్తు నీతియొక్క సందేశం, గాడిద ద్వారా మళ్లీ మోసికొనిపోబడుచున్నది—అదే ఇస్లాం యొక్క సందేశము.

విజయప్రవేశము అనగా రాజు వచ్చుట. 1844 అక్టోబరు 22న ఆయన రాజ్యమును స్వీకరించుచున్నాడు. ఇదే విజయప్రవేశము.

ఈ కాలవ్యవధిలోనే ఆ రెండు వర్గాలు తమ తమ విధిలో ముద్రించబడుచున్నవి.

కొన్ని వచనాలు ఆలస్యకాలాన్ని ప్రత్యేకంగా ఉద్భాసింపజేస్తున్నాయి. వాటిని మనం త్వరగా పరిశీలించి, తరువాత సిస్టర్ వైట్ చేసిన ఒక ప్రకటనతో ముగిద్దాం.

ఇక్కడే, 1844 మార్చి 22న, ఆలస్యకాలాన్ని సూచిస్తూ.

1844 మార్చి 22 బైబిలు ప్రవచనానికి చెందిన ఒక ముందస్తు సూచన కాదు. అది మిల్లరైట్లు తప్పుగా అర్థం చేసుకున్న తేదీ; అయితే అదే మొదటి నిరాశను కలుగజేసి, ఆలస్యకాలాన్ని సూచించింది.

లేఖనములు ఆలస్యకాలాన్ని దేవుడే కలుగజేస్తాడని చెప్పవు. దానిని కలుగజేయునది ప్రజల అపార్థమే: ‘దర్శనం ఆలస్యమైనను దానికొరకు కనిపెట్టుకొనుము; అది నిశ్చయముగా వచ్చును, అది ఆలస్యం చేయదు, అది అబద్ధమాడదు.’

ఈ వాక్యాన్ని మీరు రెండు విధాలుగా చదవవచ్చు. ఏ విధంగా చదివినప్పటికీ, “వేచియుండువాడు ధన్యుడు; 1335 దినములకు చేరువాడు ధన్యుడు. అయితే నీవు అంతము వరకు నీ మార్గమున వెళ్లుము; ఎందుకనగా నీవు విశ్రాంతి పొందెదవు, మరియు దినముల అంతమున నీ భాగములో నిలుచెదవు.”

1335 వరకు వచ్చుటయొక్క ఆశీర్వాదము కేవలం కాలప్రవచనమునకు ముగింపును చేరుటగురించి మాత్రమే కాదు. పటములో 1335, 1843లో ముగుస్తుంది. ఆ ఆశీర్వాదము కేవలం ప్రవచనమునకు ముగింపే కాదు, ఆలస్యకాలముయొక్క అనుభవము కూడా. ఆ ఆశీర్వాదము ఆలస్యకాలము మరియు 1844 అక్టోబరు 22 మధ్య సంభవిస్తుంది. మీరు నిరీక్షింపవలసిన స్థలము ఇదే. “నిరీక్షించువాడు ధన్యుడు.”

ఆలస్యకాలము నుండి 1844 అక్టోబర్ 22 వరకు ఉన్నదే ఈ నిరీక్షణ. మీరు ఆయనకొరకు నిరీక్షించుచుండినయెడల, మీరు ధన్యులగుదురు.

మిల్లరైట్ల యొక్క అపార్థమే ఆలస్యకాలమును కలుగజేసెను. దర్శనం నియమింపబడిన కాలమునకు సంబంధించినది—అక్టోబరు 22, 1844. అది అసత్యమగదు; అయితే అపార్థముచేత అది ఆలస్యపడుచున్నదని మీరు భావింతురు.

ప్రభువు ఆ అపార్థాన్ని యోచించి ఏర్పరచాడా? అవును. సిస్టర్ వైట్ అలా చెబుతున్నారు.

1843 పట్టిక ద్వారా ఆ అపార్థాన్ని ప్రభువు కలిగించాడు. విలియం మిల్లర్ తాను ఎప్పుడూ 1843 అని తుదనిశ్చయంగా చెప్పలేదని అన్నాడు; అయితే 1843లో సహోదరులు అతనిని ‘if’ ను తొలగించి, 1843ను ఒక మార్గసూచక చిహ్నంగా గుర్తించమని కోరారు. సిస్టర్ వైట్ ఇది ఒక ప్రవచనాత్మక మార్గసూచక చిహ్నమని, హబక్కూకు 2 యొక్క నెరవేర్పు అని చెబుతుంది. 1843ను సిద్ధాంతపూర్వకంగా గుర్తించిన ఈ మార్గసూచక చిహ్నమే ఆలస్యకాలాన్ని కలిగించింది.

దానియేలు 12:12-13ను గమనించండి: “వేచి ఉండి వెయ్యి మూడు వందల ముప్పది ఐదు దినములకు చేరువగు వాడు ధన్యుడు.”—“1335కు చేరువగు వాడు ధన్యుడు. 1843కు చేరువగు వాడు ధన్యుడు,” ఇదే 12వ వచనం.

వచనం 13: “అయితే నీవు అంతము వరకు నీ మార్గమున వెళ్లుము; ఎందుకనగా నీవు విశ్రాంతి పొందుదువు, మరియు దినముల అంతమున నీ భాగమందు నిలిచెదవు.” దానియేలు 12:12-13 (KJV).

సోదరి వైట్ 12వ మరియు 13వ వచనాలను పరస్పరం అనుసంధానిస్తూ, 1335 యొక్క ఆశీర్వాదము 1843 మరియు 1844 సంవత్సరాలలో నెరవేరిందని చెప్పుతుంది. అది కేవలం ఒక కాలబిందువు గురించినది కాదు; క్రీస్తు యెరూషలేములోనికి విజయోత్సాహ ప్రవేశమును నిరీక్షించువారిని, నిచ్చెనమీద ఆరోహణ అవరోహణ చేయుచున్న దూతలను గుర్తించువారిని, మరియు ప్రభువు వారికి నిబంధనయొక్క రెండు పలకలను అనుగ్రహించుచుండగా ఆయనతో నిబంధనలో ప్రవేశించువారిని గురించినదే.