నలభయ్యవ వచనపు గుప్త చరిత్ర - సంఖ్య పద్దెనిమిది

ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో నినెవె యుద్ధాన్ని సూచించే “తాళంచెవి” ఒక మలుపు తిప్పిన చరిత్రలో నెరవేరింది; తాళంచెవి చేయు కార్యమూ అదే. నా వాదన ఏమనగా, నినెవె యుద్ధము ఇస్లాం ఉదయాన్ని సూచించిన చారిత్రక తాళంచెవిగానే కాక, అది ఒక ప్రవచనాత్మక తాళంచెవియు కూడాను. ఆ యుద్ధంలోని ప్రవచనాత్మక గమనికలు, దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథములలో ప్రతిపాదింపబడిన బైబిలు ప్రవచనముల రాజ్యాల సమస్త రేఖలను దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయముతో సవ్యంగా సరిపోల్చును. అట్లు చేయుటవలన, ఆ రాజ్యములన్నియు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని చివరి ఆరు వచనములకు సాక్ష్యమిచ్చునట్లు అవుతుంది; అంతకన్నా ముఖ్యముగా—నలభయ్యవ వచనములోనున్న బాహ్య గూఢచరిత్రకు ముద్రవిప్పుటకు దోహదపడుతుంది.

627లో జరిగిన నినెవె యుద్ధం, దేవుని నిర్వహణలో వచ్చిన పొగమంచు సహకారంతో, రోము యొక్క కౌశల్యముచేత ఓడించబడిన పారసీక అధికారపు చివరి పది సంవత్సరాల ఆరంభాన్ని సూచించింది. మహమ్మదు యొక్క ఇస్లామీయ గుంపులు ఎదగడం ఆరంభమైన మలుపు అదే. ఆ యుద్ధం అంతవరకు ఉన్న ఒక నిరోధాన్ని తొలగించింది; సిద్ధాంతపరంగా రోము మరియు పారసీక దేశాలు రెండూ తమ బలాన్ని నిలుపుకొని యుండినయెడల ఆ నిరోధం కొనసాగి యుండేది. అయితే అట్లా కాలేదు.

ఇస్లాం యొక్క ప్రవచనాత్మక ప్రతినిధ్యంలో, ఇస్లాం యొక్క నియంత్రణను మరియు విడుదలను మనము పరిశుద్ధ వాక్యము మొదట పరిచయమైన సందర్భం నుండే కనుగొంటాము; అక్కడ సారా, హాగరు మరియు ఇష్మాయేలును నియంత్రించుటకు అబ్రాహామును ఒప్పించింది.

ఆ సంఘటనకు ముందుగానే, హాగరు ప్రవచనాత్మక వృత్తాంతంలో పరిచయం చేయబడుటకు కారణము ఏమనగా, ప్రభువు శారాకు సంతానము కలుగకుండ “నిరోధించెను.”

ముహమ్మదుకు ఇవ్వబడిన ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంలోని “తాళంచెవి”, దాని తరువాత నినెవె యుద్ధముచే నెరవేరినది, ప్రవచన చరిత్రలో ఏదైనా నిర్దిష్ట సమయంలో ఇస్లాం మీదున్న “నిగ్రహము” తొలగింపును సూచిస్తుంది.

మహమ్మదీయ రాజ్యపు “ఉదయాస్తమయాలు” అనేవి, అంతగా ఒక ఉదయము మరియు ఒక అస్తమయముగా కాక, ఒక “విడుదల” మరియు ఒక “నిగ్రహం”గా ప్రతినిధీకరించబడినవి. ఇస్లాం ప్రవచనాత్మకంగా విడుదల చేయబడినప్పుడు, ఆ విడుదల నీనెవె యుద్ధముచేత దృష్టాంతీకరించబడినది.

ఏడు బూరలలో, ఇస్లాం సంబంధించిన శోకబూరలే ప్రవచన చరిత్రలో మొదట ప్రవేశపెట్టబడిన సమయం నుండి కృపాకాలం ముగిసే వరకు ఒక స్థిరమైన శక్తిగా చరిత్రవ్యాప్తంగా విస్తరించియున్నవి. ఓడోయాకర్, జెన్సెరిక్, అట్టిలా ది హన్, మరియు అలారిక్‌లచే ప్రతినిధీకరించబడిన పశ్చిమ రోముపై వచ్చిన మొదటి నాలుగు బూరలు, అంత్యదినములలో దైవీయ న్యాయతీర్పు శక్తుల నలుగురిని సూచించాయి; అయితే వాటి ఆధునిక ప్రతిరూపం ఆ నాలుగు ప్రాచీన శక్తుల నేర వారసత్వం కాదు. అయితే శోకబూరల విషయములో అట్లు కాదు. ఇస్లాం చరిత్రలో ప్రవేశించిన వెంటనే, అది కృపాకాలం ముగింపునందు సంపూర్ణంగా విడుదల చేయబడే వరకు విడుదల మరియు నిరోధమనే ప్రత్యక్ష వరుసను కొనసాగించుచున్నది. శోకబూరల విషయములో “విడుదల” అనే “తాళంచెవి” నినెవె యుద్ధముచే గుర్తించబడినది.

పయనీర్లు జూలై 27, 1299న ప్రారంభమైన నూట యాభై సంవత్సరాల కాలాన్ని సరిగ్గా గుర్తించారు; అది జూలై 27, 1449న ముగిసింది. అదే కాలం మళ్లీ మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు మరియు పదిహేను రోజుల ప్రారంభమై, అవి ఆగస్టు 11, 1840న ముగిశాయి.

మునుపటి వ్యాసంలో, ఒట్టోమన్ బేలిక్ స్థాపకుడైన ఉస్మాన్ ప్రథముని కుమారుడు సుల్తాన్ ఒర్హాన్ ఘాజీ, నికోమీడియా అనే ప్రాముఖ్యమైన బైజంటైన్ నగరమును ముట్టడించినప్పుడు, ఆ నగరంపై క్రీ.శ. 1333 నుండి 1337 వరకు తెచ్చిన ముట్టడిని మనము గుర్తించాము. ఆ ముట్టడి, అతని తండ్రియైన ఉస్మాన్‌తో ప్రారంభమైన నికోమీడియాపై యుద్ధకార్యచరణలకు ముగింపుగా నిలిచింది. ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయం, పదవ వచనములో పేర్కొనబడిన నూట యాభై సంవత్సరాలు క్రీ.శ. 1299 జూలై 27న ప్రారంభమయ్యాయి; మరియు ఒక ప్రవచనారంభముగా, ఆ ప్రారంభ తేదీతో సంబంధమున్న చరిత్రను గమనించవలెను. ఉస్మాన్ ప్రథముడు (ఒట్టోమన్ వంశ స్థాపకుడు) సుల్తాన్ ఒర్హాన్ ఘాజీ తండ్రి; ఇతడు క్రీ.శ. 1299 జూలై 27న నికోమీడియా ప్రాంతములో, నికోమీడియా నగర సమీపమున ఉన్న బాఫేయుస్ యుద్ధమందు బైజంటైన్ సామ్రాజ్యంపై ఒక ప్రాముఖ్యమైన ప్రారంభ విజయాన్ని సాధించాడు; నికోమీడియా రోమన్ మరియు ఆది బైజంటైన్ చరిత్రలో అత్యంత ముఖ్యమైన రాజధాని నగరమై యుండెను.

జూలై 27, 1299న, ఒస్మాన్ బలగాలు ఒక స్థానిక గవర్నర్ నాయకత్వం వహించిన బైజాంటైన్ సైన్యాన్ని ఓడించాయి. బిథీనియా (వాయవ్య అనాటోలియా)లో అధికారాన్ని కేంద్రీకరించడం ప్రారంభించిన తరువాత, ఒస్మాన్ సాధించిన తొలి ప్రధాన స్వతంత్ర సైనిక విజయాలలో ఈ యుద్ధం ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది ఒక చిన్న టర్కీ బేలిక్‌ (గిరిజన రాజ్యప్రభుత్వం) నుండి, చివరికి బైజాంటైన్ ప్రాంతాలను సవాలు చేసి జయించబోయే ఒక అభ్యుదయశీల శక్తిగా మార్పు చెందే ప్రక్రియలో ఒక ముఖ్యమైన దశను సూచించింది. ఆ తేదీ ఇస్లాం అభివృద్ధి యొక్క ఒక కాలం ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది; అది అంతిమంగా 1453లో కాన్స్టాంటినోపుల్ పతన సమయంలో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య స్థాపనకు దారితీసింది. ఒస్మాన్ ఘాజీ యోధులను (ఇస్లామీయ ప్రేరణతో సరిహద్దు దాడులు చేసే యోధులు) వినియోగించాడు; అక్కడి నుండే ఆ ఘాజీ సరిహద్దు యోధులు మరింత క్రమబద్ధమైన సైన్యంగా రూపుదిద్దుకోవడం ప్రారంభమైంది, అది ఒస్మాన్ కాలం నుండి అతని కుమారుడు ఒర్హాన్ కాలం వరకూ క్రమేపీ అభివృద్ధి చెందింది. ఒస్మాన్ వారసత్వంలోని మరొక ముఖ్య అంశం ఏమనగా, అది ఇస్లాం ఆస్తులను నిలుపుకొని ఉంచుకోగలిగేలా చేసింది; ఇది ఘాజీ యోధుల యుద్ధ పద్ధతికి విరుద్ధమైనది, ఎందుకంటే వారి అక్రమబద్ధమైన దాడి చేసి వెంటనే వెనుదిరిగే వ్యూహాలు వారికి తమ విజయాల దోపిడీ సంపదను మాత్రమే ఇచ్చేవి, భూభాగాన్ని మాత్రం ఎప్పటికీ ఇవ్వలేదు.

1299 జూలై 27న ఉస్మాన్ నికోమీడియా ప్రాంతములో ఒక యుద్ధయాత్రను ఆరంభించాడు; ముప్పై నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత అతని కుమారుడు రాజధాని నగరమైన నికోమీడియా మీద నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడిని ప్రారంభించాడు. ఆరంభమున తండ్రి, ముగింపున కుమారుడు. నికోమీడియా అని సూచింపబడిన ప్రాంతముపై యుద్ధం ప్రారంభమై, అదే ప్రాంతపు రాజధాని నగరమైన నికోమీడియాను స్వాధీనపరచుకొనుటతో అది ముగుస్తుంది. 1299 నుండి 1337 వరకు ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల కాలమున్నది; ప్రవచనార్థముగా “ముప్పై ఎనిమిది” అనే సంఖ్య లేచియెగసుటను సూచిస్తుంది.

1299 జూలై 27 నుండి 1449 జూలై 27 వరకు గల నూట యాభై సంవత్సరాలు, ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములోని రెండవ శాపమునకు సంబంధించిన ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య స్థాపనకు దారితీసిన కాలాన్ని సూచించుచున్నవి. నికోమీడియా యొక్క క్రమానుగత జయపరిచ్చుటకు సంబంధించిన ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలు ఒక తండ్రితో (ఒస్మాన్) ఆరంభమై, అతని కుమారునితో (ఓర్హాన్) ముగిశాయి. ఆ కాలము, ఒక గిరిజన రాజ్యాధికారము క్రమక్రమముగా అభివృద్ధి చెంది సామ్రాజ్యముగా ఎదగుటకు సంబంధించిన మొదటి దశను చిత్రించుచున్నది.

1299 జూలై 27 నుండి 1449 జూలై 27 వరకు ఉన్న నూట యాభై సంవత్సరాలలో, ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల ముగింపును సూచించే నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడి అంతర్భూతమై ఉంది. నికోమీడియా జయకార్య ప్రారంభం తండ్రియైన ఒస్మాన్ చేత జరిగింది; దాని ముగింపు 1333 నుండి 1337 వరకు సాగిన నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడి ద్వారా సాధించబడింది; ఆ ముట్టడిని ఒస్మాన్ కుమారుడు నిర్వహించాడు.

1449 జూలై 27న ఆ ఒక వంద యాభై సంవత్సరాలు ముగిసినప్పుడు, బిజాంటిన్ చక్రవర్తి కాన్స్టాంటైన్ పదకొండవవాడు, లేదా తూర్పు రోము యొక్క చివరి కాన్స్టాంటైన్, సింహాసనం అధిరోహించుటకు టర్కులనుండి అనుమతి కోరెను. ఆ తేదీ నుండి కాన్స్టాంటినోపులు జయించబడుట వరకూ నాలుగు సంవత్సరాలు గడిచెను. ఆ నాలుగు సంవత్సరాలు కాన్స్టాంటినోపుల ముట్టడితో ముగిసెను, మరియు చివరి కాన్స్టాంటైన్ ఆ ముట్టడిలో మరణించెను. ఇస్లాం యొక్క ఉద్భవము ఆ ఒక వంద యాభై సంవత్సరాల ప్రవచనంలోని మొదటి ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలచేత సూచింపబడుచున్నది; అది నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడిలో పరాకాష్ఠను చేరెను. ఆ ఒక వంద యాభై సంవత్సరాలు ముగిసిన సమయానికి, టర్కులు అప్పుడు కలిగియున్న శక్తిచేత తూర్పు రోము అవమానింపబడినంత స్థాయికి ఇస్లాం ఎదిగియుండెను. 1449 జూలై 27న జరిగిన ఆ అవమానము నుండి నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, 1453లో, కాన్స్టాంటినోపులు ముట్టడి ద్వారా స్వాధీనపరచబడెను. మొదటి ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల ముగింపు ఒక ముట్టడిచేత గుర్తించబడినదే, మరియు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య స్థాపన కూడా ఒక ముట్టడిచేతనే గుర్తించబడినది.

అరణ్యంలో నలభై సంవత్సరాల సంచారమనే తీర్పులోని చివరి ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలను ప్రతినిధానం చేయునట్లుగా ద్వితీయోపదేశకాండములో మోషే ప్రతిపాదించిన చిహ్నార్థం ప్రకారం, ముప్పై ఎనిమిది అనే సంఖ్య ఒక చిహ్నంగా నలభై అనే సంఖ్యతో సంబంధాన్ని కలిగియున్నది. 1299 జూలై 27న ఉస్మాన్ నికోమీడియా ప్రాంతాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు; దానికి ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల తరువాత అతని కుమారుడు ఆ ప్రాంతపు రాజధాని నగరాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు. ఆ ప్రాంతమునకు మరియు రాజధాని నగరమునకు రెండింటికీ నికోమీడియా అనే పేరే ఉన్నది. చరిత్రకారులు ఈ యుద్ధాన్ని ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య ఉద్భవారంభాన్ని నిర్ధారించే ‘రెండు’ దశలలో మొదటిదిగా గుర్తించుచున్నారు. చరిత్ర గుర్తించిన రెండవ దశ 1301లో జరిగిన నికేయా యుద్ధము. అక్కడ తండ్రియైన ఉస్మాన్ నికేయా అని పిలువబడిన ప్రాంతాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు; మరియు 1331లో, ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత, అతని కుమారుడు పూర్వ రోమీయ రాజధాని నగరమైన నికేయా అనే రాజధాని నగరాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు.

1299 మరియు నికోమీడియా యుద్ధానికి సంబంధించి, రెండు దశలలో మొదటిదిగా, రెండవ దశ రెండు సంవత్సరాల తరువాత 1301లో వచ్చింది. 1299 ముప్పై ఎనిమిదికి ఒక సూచకం; మరియు రెండు సంవత్సరాల తరువాత (నలభై), నికేయా ప్రాంతము తండ్రిచేత స్వాధీనపరచబడెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు వాగ్దానదేశమును స్వాధీనపరచుకొనుటకు లేచిన సందర్భములోని ముప్పై ఎనిమిది మరియు నలభై మధ్యనున్న సంబంధాలు, జూలై 27, 1299 మరియు 1301లో ప్రతిఫలించబడ్డాయి. ఇస్లాం ఉద్భవించిన ఆ తొలి రెండు దశలు సైనిక దండయాత్రలచేత గుర్తించబడినవి; అవి తండ్రి ఆ ప్రాంతమును జయించుటతో ప్రారంభమై, కుమారుడు చివరికి ఆ ప్రాంతపు రాజధానిని జయించుటతో ముగిశాయి. ఆ రెండు రాజధానులు పడిపోయినప్పుడు, అవి ముట్టడి ద్వారా పడిపోయినవి. ఆ రెండు రాజధానులూ ఏదో ఒక సమయంలో తూర్పు రోమా సామ్రాజ్యపు రాజధానులుగా ఉన్నవి.

జూలై 27, 1299 మరియు 1301 సంవత్సరాలు ఆగస్టు 11, 1840న తమ సమాప్తికి చేరుకుంటాయి; ఇది 1838 చరిత్రను సూచిస్తుంది, ఆ సంవత్సరంలో లిచ్ మొదట తన అభిప్రాయం మరియు మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు మరియు పదిహేను దినాల ప్రవచనం గూర్చిన తన ముందస్తు ప్రకటనను ప్రచురించాడు; అది అంతిమంగా ఆగస్టు 11, 1840న నెరవేరవలసి యుండెను. మిల్లరైట్లకు లేచి నిలబడుటయొక్క రెండు దశలు 1838 మరియు 1840 సంవత్సరములే.

లిచ్ యొక్క ’38 ప్రవచనమును మరియు అతడు సవరించిన ’40 దర్శనమును అతడు ఆగస్టు 1న, సవరించిన ప్రవచనానికి పది రోజుల ముందుగా, వ్రాసిన తన అంతిమ ప్రకటనలో చేర్చియున్నాడు. ఆ ప్రవచనపు నెరవేర్పే బైబిలు ప్రవచన వ్యాఖ్యానంలోని సరియైన పద్ధతిని లోకమంతటికీ నమ్మింపజేసినది. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క లేచివచ్చుటను సూచించిన ఆ ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలలో, ఎర్ర సముద్రము దాటిన కాలమునుండి కాదేషులో జరిగిన మొదటి తిరుగుబాటువరకు ఉన్న ఆ రెండు సంవత్సరాలు కూడా చేర్చబడియున్నవి.

ఆ తిరుగుబాటు పది పరీక్షలలో చివరిదిగా గుర్తించబడింది. పది పరీక్షలతో కూడిన రెండు సంవత్సరాల పరీక్షాకాలాన్ని అరణ్యంలో గడిపిన ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాలకు కలిపినది 1838 మరియు 1840 సంవత్సరాలను ప్రతిరూపంగా సూచించింది; మరియు 1840లో పది దినాల కాలవ్యవధి అంతర్భూతమై యుండెను.

1299 జూలై 27న ఉస్మాన్‌తో ఇస్లాం యొక్క ఉదయం ఆరంభమైన స్థానం, 1337లో నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడితో ముగిసే ముప్పై ఎనిమిది సంవత్సరాల కాలాన్ని ప్రారంభిస్తుంది. 1299 జూలై 27న జరిగినది, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య ఉదయం యొక్క ఆరంభస్థానంగా చరిత్రకారులు గుర్తించిన రెండు దశలలో మొదటిదై యున్నది; రెండవ దశ 1301. 1299 మరియు 1301 సంవత్సరాలలో నికోమీడియా మరియు నికేయా సంగ్రామాల అనే ఈ రెండు దశలు, 1838 మరియు 1840లను ప్రతిరూపంగా సూచిస్తున్నవి. ప్రవచనపు ఆరంభం అంత్యాన్ని చిత్రిస్తుంది.

నికోమీడియా మరియు నైసియా తమ తమ చరిత్రల్లో తూర్పు రోముకు తాత్కాలిక రాజధానులుగా సేవలందించాయి. నిస్సందేహంగా, కాన్స్టాంటినోపుల్ చివరకు క్రీ.శ. 330 నుండి 1453 వరకు తూర్పు రాజధానిగా నిలిచింది. నికోమీడియా మరియు నైసియా కాన్స్టాంటినోపుల్ పతనానికి ప్రతిరూపాలుగా నిలుస్తాయి; మొదట ఇస్లాం ఆ భూభాగంపై ఆధిపత్యం సాధించి, అనంతరం రాజధాని నగరాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న ఒక యుద్ధయాత్ర ముగింపును సూచించిన ఇస్లామీయ ముట్టడుల కారణంగానే ఇవన్నీ పతనమయ్యాయి.

1333 నుండి 1337 వరకు ఉన్న మొదటి నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడి, ప్రవచనం ముగిసిన 1449 నుండి 1453 వరకు ఉన్న నాలుగు సంవత్సరాలను సూచిస్తుంది. మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు పదిహేను రోజుల తరువాత, జూలై 27, 1299 మరియు జూలై 27, 1449 యొక్క ఆల్ఫా చరిత్రలో ప్రతినిధానం చేయబడినట్లుగా, ‘ముప్పై ఎనిమిది మరియు నలభై’ అనే లక్షణాలలో ప్రతినిధానం చేయబడిన ప్రవచనాత్మక శక్తి కింద మిల్లరైట్లు ‘లేచినప్పుడు’ ఇస్లాం అదుపులోనికి తేబడుతుంది. ఇస్లాం లేచుటయు, దేవుని అంత్యదిన దూతలు లేచుటయు, 38 మరియు 40 యొక్క సంఖ్యాత్మక సంబంధం ద్వారా నిర్మించబడిన ఒక సంఖ్యాత్మక సంకేతంలో ప్రతినిధానం చేయబడుతున్నవి.

యెహెజ్కేలు ముప్పైఏడవ అధ్యాయంలో, ఇస్లాం అనేది తూర్పుగాలి సందేశము; అది మృతమై ఎండిపోయిన ఎముకలపై ఊదబడుచు, అవి ఒక గొప్ప సైన్యముగా నిలబడునట్లు చేయబడెను. యెహెజ్కేలు యొక్క సందేశము వచ్చినప్పుడు, 1838 మరియు 1840ల మిల్లరైట్ చరిత్రలో జరిగినట్లే, లేచియెత్తుట ప్రారంభమగును. ఆ సందేశము 9/11న వచ్చెను; త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టమునందు ఆ ఎముకలు ఒక గొప్ప సైన్యముగా నిలబడును. అంత్యదినములలో విజయశాలి సంఘముగా దేవుని సైన్యము లేచియెత్తబడుట 1838 మరియు 1840లచేత ప్రతిరూపింపబడెను. 9/11 నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకు గల కాలము 1840 నుండి 1844 వరకు ప్రతిరూపింపబడెను; అయితే అది 2023 డిసెంబరు 31 నుండి నాష్‌విల్ అగ్నిగోళముల వరకు గల కాలమును కూడ ప్రతిరూపించుచున్నది.

కాన్స్టాంటైన్ మొదటి (మహానుభావుడు) చేత సామ్రాజ్యం విభజింపబడిన కాలము నుండి చివరి కాన్స్టాంటైన్ వరకు తూర్పు రోమా యొక్క ప్రవచనాత్మక చరిత్ర ప్రతినిధిత్వం చేయబడుతుంది. అందుచేత, ప్రవచన కాలము ఒక ప్రవచనాత్మక లేదా సంకేతాత్మక తండ్రి మరియు కుమారునిచేత, వారి పేరుచే సూచింపబడినట్లు, గుర్తించబడుతుంది; అయినప్పటికీ కాన్స్టాంటైన్ మహానుభావుడు మరియు పదకొండవ కాన్స్టాంటైన్ మధ్య నేరుగా రక్తసంబంధమైన వారసత్వము లేకపోయెను. మొదటి మరియు చివరి కాన్స్టాంటైన్‌లు ప్రవచనాత్మకంగా ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా చిహ్నాలుగా కూడ సూచింపబడుదురు; తండ్రి (ఆల్ఫా) కాన్స్టాంటినోపుల్‌ను రాజధానిగా ఎన్నుకొనెను, మరియు కుమారుడు (ఓమెగా) కాన్స్టాంటినోపుల్ రాజధానిగా ఉండుట నిలిచిపోయినప్పుడు ఆ ముట్టడిలో మరణించెను. తూర్పు రోమా యొక్క ప్రవచన కాలము మొదటి మరియు చివరి కాన్స్టాంటైన్‌లచేత గుర్తించబడుతుంది. క్రీస్తుశకం 1299 జూలై 27న ప్రారంభమైన 150 సంవత్సరాల కాలములో 38 సంవత్సరాల ఒక కాలవ్యవధి అంతర్భాగమై యుండి, అది 4 సంవత్సరాల ముట్టడితో ముగుస్తుంది. ఆ ముట్టడి 1449 నుండి 1453 వరకు గల కాలమునకు ప్రతిరూపమైంది. నికోమీడియా యాత్ర ఒక భూభాగము జయింపబడుటతో ప్రారంభమై, ఆ భూభాగపు రాజధాని జయింపబడుటతో ముగిసెను. మొదటి మరియు చివరి కాన్స్టాంటైన్‌ల విషయములో ఉన్నట్లే, నికోమీడియా జయము ఒక తండ్రితో (మొదటివానితో) ప్రారంభమై, ఒక కుమారునితో (చివరివానితో) ముగిసెను.

నూట యాభై సంవత్సరాల ఆరంభ కాలంలో నాలుగు సంవత్సరాల ముట్టడి, అది 1449లో కాన్స్టాంటైన్ ది లాస్ట్ అవమానపరచబడిన సమయం నుండి 1453 వరకు, కాన్స్టాంటినోపిల్ ముట్టడింపబడి పతనమైన ఆ నాలుగు సంవత్సరాలకు దారితీసింది. మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు మరియు పదిహేను దినాలను సూచించే రెండవ శాపకాలపు సమయ ప్రవచనం 1449 జూలై 27న ప్రారంభమై 1840 ఆగస్టు 11న ముగిసింది. ఆ తేదీ, సిస్టర్ వైట్ దేవుని శక్తి యొక్క మహిమగల ప్రత్యక్ష ప్రకటన అని పిలిచిన నాలుగు సంవత్సరాల కాలానికి ఆరంభ చిహ్నంగా నిలిచింది.

1840 ఆగస్టు 11న ఇస్లాం అదుపులోనికి తెచ్చబడెను; ఆ తరువాత నాలుగు సంవత్సరాల కాలమొకటి కలిగెను. అది పెంతెకొస్తు దినమున పరిశుద్ధాత్మ కుమ్మరింపబడిన సంఘటనకును, ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయమందలి బలమైన దూత దిగివచ్చిన సంఘటనకును అనుసారమై యున్నది; ఇదే సందర్భమందు మూడవ శాపమునకు సంబంధించిన ఇస్లాం 9/11న న్యూయార్క్ యొక్క “గొప్ప భవనములను” ఢీకొనెను. 9/11 ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్రవేత కాలము ప్రారంభమైన దినమును సూచించుచున్నది. ముద్రవేత ఒక కాలవ్యవధియే; మరియు ఆ ముద్రవేత కాలవ్యవధి అంత్యమున, ఆ కాలవ్యవధి ఆరంభమునకు సంబంధించిన లక్షణములే కలవు. 9/11న క్రీస్తు దిగివచ్చినప్పుడు, 2023 డిసెంబరు 31న ముద్రవేత యొక్క అంతిమ కాలవ్యవధి ఆరంభమైనప్పుడు, ఇద్దరు సాక్షులను లేపుటకై దిగివచ్చే మీకాయేలునకు ఆయన మాదిరియై నిలిచెను.

నీనెవె యుద్ధమనే తాళపు చెవి, ఇస్లాం యొక్క వివిధ విడుదలలను సూచించుచున్నది; అవి 1453 నాటికి తూర్పు రోమును కూలదోయవలసియున్నవి. పదవ వచనములోని “ఐదు నెలల” నూట యాభై సంవత్సరాల పరిమితిలో, ఆరంభమునందును అంత్యమునందును నాలుగు సంవత్సరాల కాలవ్యవధి కలదు. ఆ రెండు నాలుగు సంవత్సరాల కాలవ్యవధులు, మూడువందల తొంభై ఒక సంవత్సరములు మరియు పదిహేను దినముల సమాప్తితో సంబంధించుచున్నవి; అవి 1840 నుండి 1844 వరకు గల నాలుగు సంవత్సరాల కాలమును సూచించెను, ఆ కాలములో క్రీస్తు “తన మహిమతో సమస్త భూమిని ప్రకాశింపజేయును.” 1844లో ప్రవచన కాలము ఇకపై వర్తింపబడలేదు; ఏలయనగా కాలము “ఇక ఉండదు.”

ఆ నాలుగు-సంవత్సర కాలాల మూడు వరుసలు 9/11 నుండి ఆదివారపు ధర్మశాసనం వరకు ఉన్న ముద్రణకాలంతో సరిపోతున్నాయి; అలాగే, డిసెంబర్ 31, 2023 నుండి ఇస్లాం మళ్లీ విడుదలై నాష్‌విల్ యొక్క అగ్నిగోళాలను కురిపించేవరకు ప్రతినిధ్యం చేయబడిన 9/11 నుండి ఆదివారపు ధర్మశాసనం వరకు ఉన్న ఫ్రాక్టల్‌తోనూ అవి సరిపోతున్నాయి.

2023 డిసెంబరు 31 నుండి నాష్విల్ అగ్నిగోళాల వరకు గల ప్రవచనాత్మక ఫ్రాక్టల్, 9/11 నుండి ఆదివారపు ధర్మశాసనం వరకు గల ముద్రవేత సమయంతో సమరేఖలో నిలిచే మూడు నాలుగు-సంవత్సరాల ప్రవచనాత్మక కాలఖండాలచేత ప్రతిరూపింపబడింది. కాబట్టి, నాలుగు సాక్షులు 2023 డిసెంబరు 31 నుండి నాష్విల్ దాడి వరకు గల చరిత్రను గుర్తింపజేస్తున్నారు; మరియు ఈ సాక్షులలో ప్రతి ఒక్కదానికి “తాళము” నినెవె యుద్ధమే. 1333, 1449, 1840 మరియు 9/11 అన్నివి మలుపు బిందువులు—“తాళములు.”

క్రీ.శ. 284లో చక్రవర్తిగా అయిన తరువాత, క్రీ.శ. 293లో డయోక్లీషియన్ సామ్రాజ్యాన్ని చట్టబద్ధంగా తూర్పు మరియు పడమర భాగాలుగా విభజించి, టెట్రార్కీ వ్యవస్థను స్థాపించినప్పుడు, నికోమీడియాను రోమా సామ్రాజ్యపు తూర్పు రాజధానిగా ఎన్నుకున్నాడు. నికోమీడియా అనేక దశాబ్దాల పాటు తూర్పున ప్రధాన పరిపాలనా మరియు సైనిక రాజధానిగా సేవలందించింది. మహా కాన్స్టాంటైన్ సమీపంలోని బైజాంటియంలో కొత్త రాజధానిని నిర్మించాలని నిర్ణయించుకునే ముందు దానిని ఒక కేంద్ర స్థావరంగా ఉపయోగించాడు (దానికి అతడు క్రీ.శ. 330లో కాన్స్టాంటినోపుల్ అని పేరు మార్చాడు). కాన్స్టాంటినోపుల్ ప్రధాన రాజధానిగా మారిన తరువాత కూడా, మర్మరా సముద్రపు తూర్పు తీరాన వ్యూహాత్మకంగా ఉన్న నికోమీడియా ఒక ముఖ్యమైన ప్రాంతీయ కేంద్రంగానే నిలిచింది. కాబట్టి, అది రోము లేదా కాన్స్టాంటినోపుల్ వలె శాశ్వత రాజధాని కాకపోయినప్పటికీ, రోమా చరిత్రలో ఒక కీలక అంతరకాలంలో నికోమీడియా అధికారికంగా తూర్పు రాజధానిగా నియమించబడింది. నూట యాభై సంవత్సరాల ఆరంభంలో తూర్పు రోమా యొక్క ఒక రాజధాని జయించబడుతుంది, మరియు ముగింపులో తూర్పు రోమా యొక్క ఒక రాజధాని జయించబడుతుంది. ఆ రెండు జయాలలోనూ ముట్టడి కలిగియుండెను.

క్రీ.శ. 293లో డయోక్లీషియన్ టెట్రార్కీ వ్యవస్థను అమలు చేసినప్పుడు, నికోమీడియాను రోమ సామ్రాజ్యపు తూర్పు రాజధానిగా అధికారికంగా స్థాపించాడు. టెట్రార్కీ వ్యవస్థ అనేది సామ్రాజ్యాన్ని పశ్చిమ, తూర్పు అనే రెండు విభాగాలుగా విభజించిన నిర్మాణం; తూర్పునకును పశ్చిమునకును రెండింటికీ ఒక్కో ప్రధాన చక్రవర్తి (Augusti) మరియు ఒక్కో ఉప చక్రవర్తి (Caesar) ఉండేవారు; ఈ విధంగా ‘టెట్రార్కీ’ అనే పదం సూచించే నాలుగు సంఖ్య ఏర్పడింది.

డియోక్లేషియన్ స్ముర్ణా సంఘమునకు ఒమెగా చిహ్నము, నీరో ఆల్ఫా చిహ్నము. మహా కాన్స్టాంటీను పెర్గముం సంఘమునకు ఆల్ఫా చిహ్నము, జస్టీనియన్ ఒమెగా చిహ్నము.

రోమును తూర్పు మరియు పడమరలుగా ‘న్యాయపరంగా’ విభజించినది (అది నిలిచిపోలేదు) డియోక్లీషియన్; రోమును తూర్పు మరియు పడమరలుగా ప్రవచనాత్మకంగా విభజించినది కాన్స్టాంటైన్. స్ముర్నా ద్వారా సూచించబడిన హింస యొక్క రెండవ సంకేతాత్మక సంఘ చరిత్రకాలంలో రోము న్యాయపరంగా తూర్పు మరియు పడమరలుగా విభజించబడింది; పెర్గమోస్ ద్వారా సూచించబడిన రాజీ యొక్క మూడవ సంకేతాత్మక సంఘ చరిత్రకాలంలో రోము ప్రవచనాత్మకంగా తూర్పు మరియు పడమరలుగా విభజించబడింది. 293 ఆల్ఫా, 330 ఒమెగా; మరియు 330 మే 11న, మహానుభావుడైన కాన్స్టాంటైన్ కాన్స్టాంటినోపిలును సామ్రాజ్య రాజధానిగా ప్రతిష్ఠించాడు.

క్రీ.శ. 293లో డయోక్లేషియన్ చేసిన చట్టబద్ధమైన విభజన, తదనంతరం సంభవించిన గృహయుద్ధం ద్వారా క్రీ.శ. 313లోని మిలాన్ శాసనం వరకు విచ్ఛిన్నమైపోయింది. మిలాన్ శాసనం జారీ చేయబడినప్పుడు, క్రైస్తవమతానికి చట్టబద్ధత కల్పించబడింది; అంతేకాక, టెట్రార్కీకి—పరస్పరం సమన్వయంతో పాలించే నలుగురు అధికారుల వ్యవస్థకు—ప్రభావవంతంగా ముగింపు కలిగింది; ఆ వ్యవస్థ రెండు ప్రధాన అధికారాల మధ్య పోరాటంగా కూలిపోయింది (పడమట కాన్‌స్టాంటైన్, తూర్పున లిసినియస్). పతనాన్ని ఆహ్వానించిన ఆ చట్టబద్ధమైన విభజన, ఒక విభజన నుండి మరొక విభజన వరకు ఉన్న ఇరవై సంవత్సరాల కాలాన్ని సూచిస్తుంది; మరియు ఆ రెండు విభజనలూ ఆ వ్యవస్థ పతనాన్ని వేగవంతం చేశాయి.

స్ముర్నా సంఘయుగము క్రీ.శ. 64లో నీరోతో ప్రారంభమైంది; రోములో సంభవించిన మహా అగ్నికాండను నీరో క్రైస్తవులను హింసించుటకు ఉపయో గించెను, ఆ అగ్నిని వారే అంటించినట్లు వారిమీద నింద మోపెను. నీరో హింసారంభమునకు చిహ్నముగా నిలిచెను; అంత్యదినముల తుద హింసకు అతడు ప్రతిరూపమును కలిగియున్నాడు. ఆ తుద హింస పరిశోధనకాలము ముగిసే వరకును కొనసాగును; అప్పుడు పాపపీఠాధిపత్య శక్తి సహాయకుడు ఎవరును లేక అంతమునకు వచ్చును. ఈ విధముగా మొదటి హింసాకాలము రోము దహనముతో ప్రారంభమై, చివరి హింస కూడ రోము దహనముతోనే ముగియును.

స్ముర్నా సంఘయుగము క్రీ.శ. 64లో నీరోతో ప్రారంభమైంది; అప్పుడు రోమునకు సంభవించిన మహాగ్నిని నీరో క్రైస్తవులను హింసించుటకు ఉపయుక్తపరచుకొని, ఆ అగ్నిని వారే అంటించిరని వారిపై అపవాదు మోపెను. రెండువందల యాభై సంవత్సరాల తరువాత అది క్రీ.శ. 313లో మిలాన్ ఆజ్ఞాపత్రంతో ముగిసెను. ఆ “ఆజ్ఞాపత్రం” దియోక్లీషియన్ యొక్క చట్టబద్ధ విభజనతో ప్రారంభమైన ఇరవై సంవత్సరాల కాలానికి ముగింపు; అదేవిధంగా, నీరోతో ఆరంభమైన స్ముర్నా యొక్క రెండువందల యాభై సంవత్సరాలకును అది అంత్యమైంది. స్ముర్నా సంఘముచేతను నీరోచేతను సూచింపబడిన ఆ రెండువందల యాభై సంవత్సరాల హింసలో, దియోక్లీషియన్ చేత కలిగించబడిన అత్యంత భయంకరమైన హింసకు చెందిన పది సంవత్సరాలు కూడా చేర్చబడియున్నవి. ఆ పది సంవత్సరాల హింస, క్రీ.శ. 293లో అతడు సామ్రాజ్యమును చట్టబద్ధంగా విభజించుటతో ప్రారంభమైన దియోక్లీషియన్ యొక్క ఇరవై సంవత్సరాలలో చివరి సగభాగమై యుండెను. క్రీ.శ. 293లో దియోక్లీషియన్ సామ్రాజ్యమును తూర్పు మరియు పడమరలుగా చట్టబద్ధంగా విభజించిన దినమునుండి, రెండు పది సంవత్సరాల కాలములచే ఏర్పడిన ఇరవై సంవత్సరాల ఒక కాలము ఆరంభమైంది.

డయోక్లీషియన్ సామ్రాజ్యాన్ని చట్టపరంగా తూర్పు మరియు పడమరగా విభజించాడు; దాంతో, కాన్స్టాంటైన్ ద్వారా నెరవేర్చబడిన ప్రవచనాత్మక విభజనకు అతడు ఒక ప్రతిరూపంగా నిలిచాడు. డయోక్లీషియన్ చేసిన విభజన తూర్పు మరియు పడమరగా ఉండెను; అయితే, దానిలో తూర్పున ఇద్దరు పాలకులు మరియు పడమరలో ఇద్దరు పాలకులు ఉండేవారు. ప్రతి ప్రాంతానికి ఒక ప్రధాన పాలకుడు మరియు ఒక ఉప పాలకుడు ఉండేవారు. క్రీ.శ. 303 ఫిబ్రవరి 23న, డయోక్లీషియన్ క్రైస్తవులపై జారీ చేసిన అనేక ‘శాసనాలలో’ మొదటిదాన్ని వెలువరించాడు; దానితో మహా హింస ప్రారంభమైందని గుర్తించబడింది, (దీనిని డయోక్లీషియన్ హింస అని కూడా పిలుస్తారు), అది రోమా సామ్రాజ్యంలో క్రైస్తవులపై జరిగిన అత్యంత తీవ్రమైన మరియు అత్యంత విస్తృతమైన హింసగా నిలిచింది.

డియోక్లేటియన్‌ యొక్క ఉత్తరాధికారుల పాలనలో (ప్రత్యేకించి గలేరియస్‌ కాలంలో) మహా హింస 313 వరకు కొనసాగింది; ఆ సంవత్సరంలో అది మిలాన్ శాసనంతో ముగిసింది. స్ముర్నా సంఘముచేత ప్రతినిధిత్వం చేయబడిన ప్రవచనకాలంలోని ఒమేగా హింసగా నిలిచిన డియోక్లేటియన్‌ హింసను లక్షణీకరించిన హింసకు నీరో ఆల్ఫా-ప్రతీకంగా నిలుస్తాడు. ఈ హింస పశ్చిమ దేశాధిపతి కాన్స్టాంటిన్‌ మరియు తూర్పు దేశాధిపతి లిసీనియస్‌ల మధ్య జరిగిన రాజకీయ వివాహముతోను ఒక ఒడంబడికతోను ముగిసింది. క్రీస్తుశకం 313 ఫిబ్రవరిలో, కాన్స్టాంటిన్‌ మరియు లిసీనియస్‌ మిలాన్‌లో సమావేశమై, సామ్రాజ్యమంతట క్రైస్తవులకు (మరియు ఇతరులకు) మతసహనాన్ని అనుగ్రహించిన మిలాన్ శాసనాన్ని జారీ చేశారు. తమ రాజకీయ కూటమిని బలపరచుటకై, ఈ సమావేశ సమయములోగాని దాని సమీప కాలములోగాని లిసీనియస్‌ కాన్స్టాంటియా (కాన్స్టాంటిన్‌ సహోదరి)ను వివాహమాడెను. ఈ వివాహం ఒక సాంప్రదాయ రోమన్ రాజకీయ కూటమియైయుండెను—ఆ ఇద్దరు చక్రవర్తుల మధ్య కుదిరిన ఒప్పందానికి ముద్రవేసి, అనేక సంవత్సరాల అంతర్యుద్ధానంతరం సామ్రాజ్యాన్ని తాత్కాలికంగా స్థిరపరచుటకు తోడ్పడెను. ఆ కూటమి ఎక్కువకాలం నిలువలేదు. అనంతరం కాన్స్టాంటిన్‌ మరియు లిసీనియస్‌ పరస్పరం యుద్ధం చేసిరి; 324లో కాన్స్టాంటిన్‌ లిసీనియస్‌ను ఓడించి, ఏకైక పాలకుడాయెను.

నీరో నుండి కాన్స్టాంటైన్ వరకు స్మూర్నా యొక్క రెండు వందల యాభై సంవత్సరాల ప్రవచనకాలం నెరవేరెను; మరియు 313లో రాజీకి లోనైన సంఘమైన పెర్గమోసు సంఘము ఆరంభమై, 538లో తుయాతైరా సంఘముతో ముగిసెను. స్మూర్నా యొక్క ఆ రెండు వందల యాభై సంవత్సరాలు హింసాకాలాన్ని సూచించెను; మరియు ఆ సమగ్ర కాలం అంత్యంలో, డయోక్లీషియన్ చేసిన హింస ప్రకటన గ్రంథంలోని “పది దినములు” (పది సంవత్సరాలు) నెరవేర్చెను; ఇందులో అత్యంత తీవ్రమైన హింసాకాలం సమగ్ర కాలానికి ఒక ఫ్రాక్టల్‌గా ప్రతినిధ్యం వహించును. ఆ పది సంవత్సరాలు ఆ రెండు వందల యాభై సంవత్సరాల ఫ్రాక్టల్. ఆ పది సంవత్సరాలు నీరో హింస యొక్క ఓమెగాను సూచించును; మరియు వాటి ముగింపునందు సామ్రాజ్యము తూర్పు మరియు పడమరలుగా విభజింపబడిన ఓమెగా విభజన సంభవించెను.

స్మిర్నా క్రీ.శ. 64లో రోము దహనంతో ప్రారంభమై, రెండు వందల యాభై సంవత్సరాల తరువాత క్రీ.శ. 313లో మిలాన్ శాసనంతోను తూర్పు-పడమరల రాజకీయ వివాహంతోను ముగిసింది. హింస యొక్క పది సంవత్సరాల ఫ్రాక్టల్ క్రీ.శ. 303లో ప్రారంభమై, క్రీ.శ. 313లో మిలాన్ శాసనంతోను తూర్పు-పడమరల రాజకీయ వివాహంతోను ముగిసింది. డయోక్లీషియన్ క్రీ.శ. 293లో తూర్పు-పడమరల చట్టబద్ధ విభజనతో ప్రారంభించిన ఇరవై సంవత్సరాలు, క్రీ.శ. 313లో తూర్పు-పడమరల రాజకీయ వివాహంతో ముగిశాయి. క్రీ.శ. 313లో తూర్పు-పడమరల మధ్య జరిగిన వివాహ ఒప్పందం, క్రీ.శ. 324లో విడాకులతో ముగిసింది; అప్పుడు కాన్స్టాంటైన్ తూర్పుదేశపు లిసీనియస్‌ను ఓడించి రోము యొక్క ఏకైక పాలకుడయ్యాడు. క్రీ.శ. 324లోని ప్రవచనాత్మక విడాకులు, క్రీ.శ. 321లోని మొదటి ఆదివారపు చట్టానికి మూడు సంవత్సరాల తరువాత సంభవించాయి.

313 నుండి 330 వరకు గల పదిహేడు సంవత్సరాలు ఒక రాజకీయ వివాహాన్ని, స్మిర్నా మరియు నీరో చేత సూచింపబడిన హింస యొక్క అంత్యాన్ని, మరియు పెర్గమొసు చేత సూచింపబడిన రాజీ సమాజపు ఆరంభాన్ని గుర్తించుచున్నవి. 313లో వివాహంతో ప్రారంభమైన పెర్గమొసు యొక్క ఆరంభానికి అనుసరించి, 321లో మొదటి ఆదివారపు చట్టముతో ప్రారంభమైన హింస యొక్క ఆరంభం సంభవించింది. దానికి అనుసరించి, 324లో జరిగిన ప్రవచనాత్మక విడాకులు, కాన్‌స్టాంటైన్ క్రింద తూర్పు మరియు పడమరను ఒకే సామ్రాజ్యములోనికి తీసికొనివచ్చెను. ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, 330లో, తూర్పు మరియు పడమరలుగా ఉన్న విభజన ప్రవచనాత్మకముగా మళ్లీ పునరావృతమైంది. ఆ పదిహేడు సంవత్సరాలు పెర్గమొసు సమాజపు ఆల్ఫా కాలాన్ని సూచించుచున్నవి; అది 538లో ప్రవచన చరిత్రలో త్యాతీరా సమాజము ప్రత్యక్షమగు వరకు కొనసాగెను. ఆ ఆల్ఫా కాలము, 330 నుండి 538 వరకు గల కాలాంత్యంలో ఒక ఓమెగా చరిత్రను సూచించును. పెర్గమొసు యొక్క ఓమెగా చరిత్ర 496, 508, మరియు 533 కాలాన్ని సూచించుచున్నది.

రాఫియా యుద్ధానికి సంబంధించిన టోలెమీ “పదిహేడు సంవత్సరాలు” పరిపాలించాడు; రాఫియా యుద్ధమునకు పానియం యుద్ధమునకు మధ్య కూడా “పదిహేడు సంవత్సరాలు” ఉండెను. ఆ పదిహేడు సంవత్సరాలు క్రీస్తుశకం 313 నుండి 330 వరకున్న పదిహేడు సంవత్సరములతో సంకేతార్థకముగా సరిపోలుచున్నవి. నీరోకు సంబంధించిన స్మిర్నా యొక్క రెండువందల యాభై సంవత్సరాలు, పెర్గమోసు సంఘమునకు చెందిన మొదటి పదిహేడు సంవత్సరములకు దారితీశాయి; అలాగే అవి క్రీస్తుపూర్వం 457లో మూడవ ఆజ్ఞతో ప్రారంభమైన రెండువందల యాభై సంవత్సరములతో అనుసంధానమై యున్నవి; అదే దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము, పద్నాలుగవ వచనమందలి 2300 సంవత్సరముల ప్రారంభ బిందువు, అద్వెంటిజం యొక్క పునాది మరియు కేంద్రీయ స్తంభము. రెండువందల యాభై సంవత్సరములైన ఆ రెండు సాక్షులు, 1776లో ప్రారంభమై ఈ సంవత్సరమైన 2026లో ముగియుచున్న బైబిలు ప్రవచనమందలి ఆరవ రాజ్యమునకు చెందిన రెండువందల యాభై సంవత్సరములతో సరిపోలుచున్నవి.

అడ్వెంటిజం యొక్క అగ్రగాములు 313 నుండి 330 వరకు ఉన్న పదిహేడు సంవత్సరాలను చూడలేదు గాని గ్రహించలేదు; ఎందుకంటే 1844లో వారికి ఇంకా ఏడవ దినమైన శబ్బత్తు విషయముగాని, సూర్యదినము విషయముగాని అవగాహన కలుగలేదు. అయినప్పటికీ వారు ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయము పదవ వచనములోని నూట యాభై సంవత్సరాలను గుర్తించారు; అది 1840 ఆగస్టు 11న ముగిసిన మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు మరియు పదిహేను దినములకు నడిపించిన ఒక కాలపరిమితి యొక్క ప్రారంభ బిందువుగా అయింది. ఆ అవగాహన దేవుని శక్తి యొక్క ఒక మహత్తర “ప్రత్యక్షీకరణను” ఉత్పన్నం చేసింది.

ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో నూట యాభై సంవత్సరాల రెండవ కాలాన్ని పూర్వగాములు గుర్తింపలేదు. వారి మౌలిక అవగాహన ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంలోని “నూతన వెలుగు” నిర్మింపబడిన పునాదిని ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. ఆ వెలుగు నినెవె యుద్ధమనే “తాళపు చెవి” ద్వారా తెరవబడుతుంది. ఆ “తాళపు చెవి” ప్రవచన విద్యార్థికి దానియేలు గ్రంథములోను ప్రకటన గ్రంథములోను ప్రతినిధీకరించబడిన బైబిలు ప్రవచనంలోని సమస్త రాజ్యాలను గుర్తించుటకు అనుమతిస్తుంది. బబులోను, మేదో-పర్షియా, గ్రీసు, సెల్యూసిడ్ మరియు టోలెమీ సామ్రాజ్యములు, మహమ్మదు రాజ్యం, మరియు మరింత ప్రాముఖ్యముగా అది రోమా సామ్రాజ్యాన్ని విశాలంగా ప్రతిష్ఠాపించి, కేవలం రోమా మాత్రమే కాక, తూర్పు మరియు పాశ్చాత్య రోమా రాజ్యముల ఉదయపతనములను, అలాగే యునైటెడ్ స్టేట్స్ (అబద్ధ ప్రవక్త), పాపసీ (మృగము), మరియు యునైటెడ్ నేషన్స్ (అజగరము) యొద్దల ఉదయపతనములను కూడ గుర్తింపజేస్తుంది. ఈ రాజ్యములన్నిటి ఉదయపతనములు చివరికి లోకాన్ని ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించు అజగరము, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్త యొద్దల కదలికలకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి. ఆ కదలిక దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని చివరి ఆరు వచనములలో ప్రతినిధీకరించబడినది; మరియు ఆ కదలిక యొక్క ఆరంభము నలభైవ వచనములోని మరుగుననున్న చరిత్రలో ప్రతినిధీకరించబడినది.

నీనెవె యుద్ధము, అంత్యకాల సంఘటనల క్రమములో రోమా సామ్రాజ్యము, తూర్పు మరియు పడమర రోమా రాజ్యములు, అలాగే పాపల్ రోమా సంబంధమైన సాక్ష్యములను సమన్వయపరచుటకు ప్రవచనాత్మక సూచనాబిందువును సమకూర్చుచున్నది. కాబట్టి, నీనెవె యుద్ధమే రోమా యొక్క వివిధ ప్రవచనాత్మక సాక్ష్యములను సంపూర్ణముగా చిత్రీకరించు కీలకము; మరియు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము పదునాలుగవ వచనము ప్రకారము, దర్శనమును స్థాపించునది రోమానే. ఆ వరుసలను ఏకీకరించు కీలకము నీనెవె యుద్ధమే.

ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములోనున్న శాపసూచక సంఘటనలను పరిశీలించిన మునుపటి ఐదు వ్యాసాలను మా తదుపరి వ్యాసంలో సమగ్రపరచడం ప్రారంభిస్తాము.