యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా స్థితిలోనున్న ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము - సంఖ్య ఇరవై ఒకటి

1844 అక్టోబర్ 22 నుండి, సత్యవాక్యమును సముచితముగా విభజింపదలచినవారి దృష్టిలో, ప్రవచన కాలముని వర్తింపజేయుట ఇకపై ప్రవచనమునకు సరియైన ప్రయోగము కాదు. పదకొండవ వచనములోని 1290 సంవత్సరాల కాలము 1844 తరువాత చిహ్నాత్మక కాలముగా వర్తింపవలెను; అంతేకాక, 1844 తరువాత చేయు ఆ వర్తనయగు గాని, లేదా "కాలము" అనే అంశములు లేని ఒక కాలవ్యవధియగు గాని, 1844 కు పూర్వము సత్యము ఏ విధంగా గ్రహింపబడెనో ఆ మౌలిక అవగాహనను నిలుపుకొనవలెను. ఆ 1290 అనగా మొదట 30 సంవత్సరములు, ఆ తరువాత 1260 సంవత్సరములు. 1844 కు పూర్వమున్న అవగాహన ప్రకారం, 508 నుండి 538 వరకు ఉన్న ముప్పై సంవత్సరములు, 538 నుండి 1798 వరకు క్రీస్తు వ్యతిరేకి పాలన ఆరంభమునకు సిద్ధతకాలమును సూచించెను.

ముప్పై సంవత్సరాల పరివర్తనమే ద్వితీయ థెస్సలొనీకయులకు పత్రికలో పౌలు పరిశీలించిన అంశము. పౌలు ‘కాలము’ అనే అంశానికి ఎటువంటి సూచనను చేర్చలేదు; అయితే ఆ ముప్పై సంవత్సరాలలో విగ్రహారాధన పాపస్వామ్యానికి మార్గం విడిచిపెట్టుతున్న ప్రవచన లక్షణాలను ఆయన గుర్తించాడు. తరువాత పాపస్వామ్య పరిపాలన ఆరంభమైంది. కాలాంశాన్ని పక్కకు పెట్టిన చారిత్రక అవగాహన, బైబిల్ ప్రవచనంలోని నాలుగవ రాజ్యం ఐదవ రాజ్యానికి పరివర్తన చెందిన దశను గుర్తిస్తుంది; దానిని అనుసరించి పాపస్వామ్యపు రెండు రక్తపాతాలలో మొదటిదీ సంభవించింది; ఈ విధంగా అది ఆరవ రాజ్యము డ్రాగను, మృగము, కపట ప్రవక్తల త్రివిధ ఐక్యమునకు పరివర్తన చెందుటను, అలాగే రెండవ పాపస్వామ్య రక్తపాతమును కూడ ప్రతిరూపముగా సూచిస్తున్నది.

ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధతకు అనుసరించిన ఒక ప్రవచనకాలం, దేవుడు ఎన్నుకున్న జనులతో చేసిన తన ఉడంబడికి ఒక ప్రధాన సంకేతం. ముప్పయ్యేండ్ల వ్యాప్తంగా జరిగిన రెండు శక్తుల పరివర్తనకు అనుసరించి వచ్చిన 1260 ఏండ్ల హింస, క్రీస్తుయొక్క ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధతకు అనుసరించిన రక్షణయొక్క 1260 దినములతో సరిపోలుతుంది. వ్యతిరేక క్రీస్తుయొక్క ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధత, క్రీస్తుయొక్క ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధతను కృతకంగా అనుకరించింది. ఆ ముప్పయ్యేండ్ల అంత్యము, క్రీస్తుకు ఆయన బాప్తిస్మములో కలిగిన శక్తి ప్రదానమును గాని, లేదా 538 లో వ్యతిరేక క్రీస్తుకు కలిగిన శక్తి ప్రదానమును గాని గుర్తింపజేస్తుంది. వ్యతిరేక క్రీస్తుకు కలిగిన శక్తి ప్రదానం, పూర్వ రాజ్యమునుండి లభించిన ఆర్థిక, సైనిక మద్దతులనుండి ఉద్భవించింది; అలాగే క్రీస్తుపై కుమ్మరింపబడిన శక్తి, ఆయన ముప్పయ్యేండ్ల క్రితం విడిచిన పూర్వ రాజ్యమునుండే వచ్చింది.

ఆ రెండు కాలఖండాలలోని విరామము ఒక శక్తిప్రదానముచేత గుర్తింపబడుతుంది, మరియు అబ్రాము మరియు పౌలు ప్రస్థాపించిన రెండు కాలఖండాలలోని విరామము సులభమైన తులనచేత గుర్తించబడుతుంది. అబ్రాము మరియు పౌలు సూచించిన ముప్పై సంవత్సరాల భేదంలో, నిబంధన ప్రక్రియను సూచించు మొదటి ముప్పై సంవత్సరాలే సిద్ధీకరణ కాలము; దాని వలన అబ్రాము సంతానము ఈగుప్తులో బంధత్వమనే ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చుటకు శక్తిపొందిరి. నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరములకు మరియొక ప్రతీకాత్మక విభజన కూడ కలదు; సరిగా వర్తింపజేసినపుడు, మొదటి రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరములు దేవుని ప్రతినిధి మరియు ఫరోచేత సూచింపబడును. యోసేపు కాలములోను తొలి రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరములలోను ఫరో మంచి వాడైయుండెను; మోషే కాలములోను రెండవ రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరములలోను ఫరో చెడు వాడైయుండెను.

ఆ విభజన నాలుగు తరాల రెండు కాలాలను నిర్దేశిస్తుంది. మొదటి నాలుగు తరాలను రెండవ నాలుగు తరాలపై వరుసపై వరుసగా ఉంచి సరిపోల్చవచ్చు; అలా చేయగా, యోసేపు మరియు మోషే—ప్రవచనాత్మక ‘ఆల్ఫా’ మరియు ‘ఒమేగా’—వరుసగా ‘ఆల్ఫా’—మంచి ఫరోతోను, ‘ఒమేగా’—చెడ్డ ఫరోతోను సంబంధపడుతారు. ఈ సమాంతర పరిశీలననుండి మహా వెలుగు పొందవచ్చు; అయితే నేను కేవలం ఇది సూచిస్తున్నాను: ‘నాల్గవ తరం’ గురించిన అబ్రాము యొక్క ప్రవచనం, 430 సంవత్సరాల కాలంలో నాలుగు తరాలకు ఇద్దరు సాక్షులను గుర్తించుచున్నదని. నాలుగు తరాల ఈ ద్వివిధ ప్రతినిధిత్వం ఆదికాండము నాలుగు, ఐదు అధ్యాయాల వంశావళులలో కనబడుతుంది. వంశ పరంపరల గణనకు ఆరంభ బిందువులుగా కయీను, శేతును పరిగణించినపుడు, శేతు నుండి నోహు వరకు ఎనిమిది తరాలు ఉన్నట్లు కనుగొంటాము; వాటిని మధ్య భాగమున విభజించినపుడు, నాలుగు తరాల రెండు కాలాల ప్రతిరూపం ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఇది శేతు మరియు కయీను ఇద్దరివారి ఎనిమిది తరాల రేఖల్లో గుర్తించబడుతుంది.

నాలుగో, ఐదో అధ్యాయాలలోని వంశావళులు, వంశరేఖల ముగింపైన నోహువద్ద సమాప్తమగునట్లుగా ప్రతిపాదించబడ్డాయి. వర్ణధనుస్సుతో సూచింపబడినట్లుగా, నోహు దేవుని మనుష్యజాతితో చేసిన నిబంధనకు సంకేతం. సున్నతితో సూచింపబడినట్లుగా, అబ్రాము దేవుడు ఎన్నుకోబడిన ప్రజలతో చేసిన నిబంధనకు సంకేతం. ఆ రెండు నిబంధనలు ఎల్లప్పుడూ అన్యోన్యబద్ధమైయున్నవి; నోహు ప్రళయం తరువాతనే బాబేలు గోపురాన్ని మనం దర్శించే ఆదికాండము పదకొండవ అధ్యాయములోనే అబ్రాము వైపు దారితీయు వంశావళి ప్రతిపాదించబడింది. ఆ ప్రస్తావనలో అవి ఎనిమిదికాదు, పది తరములు. అబ్రాము వైపు దారితీయు ప్రస్తావనలోను, నోహు వైపు దారితీయు ప్రస్తావనలోను, నోహీయ నిబంధనయు అబ్రాహామీయ నిబంధనయు ప్రతినిధానించబడినవి.

ఎంచుకోబడిన ప్రజలను ఉద్దేశించిన పదకొండవ అధ్యాయంలోని పాఠ్యభాగంలో, ఆ ప్రజల తరాలలో రెండూ మహా కాంతితో నిండియున్నవని మనము కనుగొనుచున్నాము.

ఏబేరు గురించిన ప్రస్తావన, ఆ తరువాత హెబ్రూ భాషలోని “హెబ్రూ” అనే పదముగా గుర్తింపబడే హెబ్రూ పదానికి మొదటి సూచన. ఎంపికైన ప్రజల వంశావళిలో, పది తరాలలో ఒకరికి “హెబ్రూ” అనే నామం ఉంచబడింది; అదే పేరుతోనే ఎంపికైన ప్రజలు పిలువబడవలసినవారు. మూడు వచనాలలో ఏబేరు మరియు పేలెగు పేర్లు ఎంపికైన హెబ్రూ జాతి యొక్క భేదాన్ని సూచించుటకు వినియోగించబడ్డాయి. “ఏబేరు” అంటే “దాటుట” లేదా “దాటి వెళ్లువాడు,” మరియు అదే “హెబ్రూ” అనే పదానికి మూలపదం. అబ్రాము బాబిలోనునుండి వాగ్దాన దేశమునకు దాటి వెళ్లువారికి ఒక ప్రతీక. “పేలెగు” అంటే “విభజన” లేదా “చీలిక;” ఆదికాండము 10:25లో సూచించినట్లుగా, పేలెగు దినములలో “భూమి విభజింపబడెను” అని తెలియజేయబడింది.

సత్యవాక్యమును సముచితముగా విభజించదలచినవారికై ఏబేరు మరియు పెలెగ్ ప్రవచనాత్మక విభజనను ప్రతినిధీకరిస్తారు. నోహా వంశావళిలో, ఒక్కొక్కటి ఎనిమిది తరాలతో కూడిన రెండు వంశరేఖలు ఉద్భవించాయి; అవి నాలుగు తరాల రెండేసి సమితులను సూచించాయి; అలాగే ఈజిప్తులో గడిచిన 430 సంవత్సరాల కాలమూ అదే విధంగా సూచిస్తుంది. ఆదికాండము పదకొండవ अध्यాయంలోని వంశావళి ఎనిమిదిచేత కాదు, పదిచేత ప్రతినిధీకరించబడింది; ఎందుకనగా అది ఎన్నికైన ప్రజల వంశావళి. ఆ ఎన్నికైన ప్రజలు అయిదు అయిదు చొప్పున రెండు సమూహాలుగా విభజింపబడ్డారు; ఇందువల్ల దేవుని నిబంధన ప్రజల గురించిన పది కన్యల ఉపమానముతో ఇది అన్వయమగుచున్నది.

ఆ ఎన్నుకోబడిన ప్రజల వంశావళిలో, పేళేగు నామమూ అతని చారిత్రిక నెరవేర్పూవి, బాబేలు గోపురమునొద్ద భూమి విభజింపబడిన బైబిలు చరిత్రంలోని అదే వేళ, జ్ఞానులైన కన్యలు మరియు మూర్ఖులైన కన్యలు అనే రెండు వర్గాలుగా జరిగిన విభజనను ప్రతీకీకరించుచున్నవి. పది మందియైన జాబితాలో పేళేగు ఐదవ స్థానములో ఉన్నాడు; ఎందుకనగా ఐదవదే పది యొక్క మధ్యస్థానం. అబ్రాము ద్వారా ప్రతిరూపింపబడియున్న హెబ్రీయుడైన ఏబేరు, అర్థరాత్రి కేకచేత ఆ రెండు వర్గాలు విభజింపబడునప్పుడు, అవతలికి దాటి జ్ఞానురాలైన కన్యగా మారే ఒక మూర్ఖురాలైన కన్యను ప్రతీకీకరించుచున్నాడు. పేరువలన తొలి హెబ్రీయుడైన ఏబేరు, నిబంధనవలన తొలి హెబ్రీయుడైన అబ్రామును ప్రతీకీకరించుచున్నాడు. ప్రభువు అబ్రామును బాబులోనుండి పిలిచినప్పుడు, అది అర్థరాత్రి కేకయొక్క సందేశానికి ప్రతిరూపమాయెను; అదే బాబులోనుండి పురుషులనూ స్త్రీలనూ పిలిచే రెండవ దూతుని శక్తిప్రాప్తి.

కృపాకాల ద్వారాన్ని మూసివేసే పేలెగు యొక్క విభజన రేఖకు అచ్చం ముందున, ‘బయటికి రావలెననే పిలుపు’ను సూచించే ఏబేరు మరియు పేలెగుతో పది కన్యల దృష్టాంతం ప్రతినిధీకరించబడింది. ప్రవచన సంబంధంలో, పేలెగు తరువాత ఏబేరు 430 సంవత్సరాలు జీవించాడు; పేలెగు అయితే 30 సంవత్సరాలు జీవించాడు. అబ్రాము యొక్క త్రివిధ నిబంధనలో తొలి దశ ఏబేరు మరియు పేలెగు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడింది. అబ్రాము — ఏబేరు వలెను; అలాగే రెండు వర్గాల మధ్య విభజన రేఖగా పేలెగు వలెను. అబ్రాము ప్రవచనమునకు పౌలు చేసిన జోడింపే, ఏబేరు ప్రవచనమునకు పేలెగు చేసిన జోడింపు. ఏబేరు 400 సంవత్సరాలను ప్రకటించాడు, కాని పేలెగు 430 సంవత్సరాలను నిర్దేశించాడు. కాబట్టి పేలెగు పౌలును ప్రతినిధీకరించాడు; 400 సంవత్సరాలకు 30 సంవత్సరాలు జోడించిన పౌలు చేసిన జోడింపునూ ప్రతినిధీకరించాడు; అలాగే బైబిలు ప్రవచనంలోని ‘పేలెగు’ను గుర్తించడం పౌలు పరిచర్యయే. పౌలు గుర్తించిన బైబిలు ప్రవచనంలోని ‘పేలెగు’ అనేది, జాతిని అక్షరార్థం నుండి ఆధ్యాత్మికానికి విభజించుటను సూచించింది.

శేము నుండి పేలెగు వరకు ఐదు తరాలు; రూ నుండి అబ్రాము వరకు కూడా ఐదే.

ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సు

యేసు తన సేవను ఆరంభించినప్పుడు ఆయన వయస్సు ముప్పై సంవత్సరాలు ఉన్నది.

యోసేపు ముప్పై సంవత్సరములవాడై యుండగా ఈగుప్తుదేశములో ఫరోహునకు సేవ చేయుట ఆరంభించెను.

ప్రవక్త యెహెజ్కేలు తన పరిచర్యను ప్రారంభించినప్పుడు ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నాడు; ఆయన పరిచర్య ఇరవై రెండు సంవత్సరాలపాటు కొనసాగింది.

యెహెజ్కేలు లేఖనములలో చరిత్రాత్మక సూచనలు ఇతర ప్రవక్తల లేఖనముల కంటే ఎక్కువగా ఉన్నాయి. యెహెజ్కేలు లేఖనములలో నిర్ధారించదగిన తేదీలకు పదమూడు ప్రత్యక్ష సూచనలు ఉన్నాయి; తమకే తెలియకుండానే, బైబిలు పండితులూ చరిత్రకారులూ ఆయన పరిచర్య ఇరవై రెండు సంవత్సరములపాటు కొనసాగిందని ధృవీకరిస్తున్నారు, అయితే ఇరవై రెండనే సంఖ్య ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల యొక్క ప్రతీకమని వారికి తెలియదు.

దావీదు రాజు పరిపాలన ఆరంభించినప్పుడు అతనికి ముప్పై సంవత్సరముల వయస్సు; అతడు నలభై సంవత్సరములు పరిపాలించెను.

దావీదుని నలభై సంవత్సరాల రాజ్యపాలనలో నలభై అనే సంఖ్య ప్రతీకాత్మకమైనది; నలభై అనే కాలఖండం అబ్రాము మరియు పౌలు యొక్క 430 సంవత్సరాల వలెనే ఉంది, ఏలయనగా ఆ నలభై సంవత్సరాలు రెండు భాగాలుగా విభజింపబడియున్నవి (7½ మరియు 33 సంవత్సరాలు). దావీదుని నలభై సంవత్సరాల పాలనలోని ఆ రెండు దశలకు అదనంగా ఒక ప్రవచనాత్మక రహస్యము కలదు; ఎందుకనగా మరొక శాస్త్రసాక్ష్యం ఆ రెండు దశలను ఏడు సంవత్సరాలు మరియు ముప్పై మూడు సంవత్సరాలుగా లిఖించుచున్నది. ద్వితీయ సమూయేలు గ్రంథములోని అదనపు ఆరు నెలలు ఏమి సూచించుచున్నవి, మరియు 7½ మరియు 33 కలిపి 40కు ఎలా సమానమగును? తప్పక ఒక ప్రవచన సత్యాన్ని ప్రతినిధించు ఆరు నెలల అతికింపు అక్కడ ఉంది.

ఇరవై రెండు ఒక ప్రతీకాత్మక సంఖ్య, ఇది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సమ్మేళనాన్ని సూచిస్తుంది; అలాగే యెహెజ్కేలు యొక్క పరిచర్య ఇరవై రెండు సంవత్సరాలు కొనసాగింది. యోసేపు యొక్క పద్నాలుగు సంవత్సరాలు ఏడు సంవత్సరముల చొప్పున రెండు కాలములుగా విభజించబడ్డాయి; క్రీస్తు నిబంధన వారము రెండు సమానమైన 1260 దినముల కాలములుగా విభజించబడింది; మరియు దావీదు యొక్క నలభై సంవత్సరాల రాజ్యపాలన రెండు కాలములుగా విభజించబడి, ఆ రెండు కాలములను అనుసంధానించే ఒక అదనపు ప్రతీకను కలిగియున్నది.

యేసు ప్రవక్తయు, యాజకుడును, రాజునైయున్నాడు. అంత్యదినములలో ఆయన తన విజయమొందిన సంఘమును పతాకముగా ఎత్తి నిలుపును, మరియు ఆ సంఘము ప్రవక్తయు యాజకుడును రాజునై తన దైవత్వమును మనుష్యులతో ఏకీకరించిన క్రీస్తుచేత ప్రతినిధ్యం పొందుచున్నది; ఆ మనుష్యుల ప్రాతినిధ్యముగా ప్రవక్త యెహెజ్కేలు, యాజకుడు యోసేపు మరియు రాజు దావీదు నిలిచియున్నారు. నాలుగు ప్రతీకలు సాధారణముకంటె ఏడు రెట్లు వేడిచేయబడిన భట్టిలోనున్న ముగ్గురు శ్రేష్ఠులను సూచించుచున్నవి; తరువాత నలుగవవాడు ప్రత్యక్షమైయెను, అతడు దేవుని కుమారునివలెయుండెను. నెబూకద్నెజరు యొక్క బంగారు ప్రతిమ ప్రతిష్ఠోత్సవములో సమస్త లోకం ప్రాతినిధ్యముతో కూడియుండెను, మరియు వారందరూ మానవ ప్రవక్త, మానవ యాజకుడు, మానవ రాజుతో కూడిన విజయమొందిన సంఘమును, నాల్గవ దైవ వ్యక్తిచేత ఆధారింపబడినదై, చూచిరి.

ప్రవచనిక స్థాయిలో, నలభై అనేది అబ్రాముని నాలుగు వందల దశమాంశము; అలాగే నాలుగు అనేది నలభైకు దశమాంశము. ‘నాలుగు’ అనే సంఖ్యలో కనిపించే ఏ ప్రవచన లక్షణమైనా, అది ‘నలభై’ యొక్క ప్రతీకాత్మకతకు అనుగుణంగా ఉండవలెను; అలాగే ఆ ‘నలభై’ యొక్క ప్రతీకాత్మకత కూడా ‘నాలుగు వందలు’ యొక్క ప్రతీకాత్మకతకు అనుగుణంగా ఉండవలెను. సందర్భానుసారంగా, ‘నాలుగు’ తరచుగా ‘ప్రపంచవ్యాప్తం’ను సూచిస్తుంది—ఇది సుపరిచితమైన అవగాహన—అయితే అది ‘ఒక క్రమగతి’నీ, మరికొని సందర్భాల్లో ‘క్రమానుగత విధ్వంసం’నూ సూచిస్తుంది.

ఏడు కాహళములలో మొదటి నాలుగు పశ్చిమ రోమా సామ్రాజ్యంలోని క్రమక్రమమైన వినాశనాన్ని సూచిస్తాయి. కాన్స్టాంటినోపుల్‌లోని తూర్పు రోము నాలుగు ఒట్టోమాన్ సుల్తాన్లకు లోబడటంతో ముగిసింది. వరుసపై వరుసగా నాలుగు కాహళములు సూచించిన నాలుగు కాలాలలో తూర్పు, పశ్చిమ రోము క్రమంగా విచ్ఛిన్నమయ్యాయి; అదే సమయంలో ఐదవ, ఆరవ కాహళముల ఇస్లాం చేత అవి కూలదోయబడ్డాయి. ఈ రెండు వరుసలు కలసి కాహళముల నాలుగు తరాల గుండా రోముని పతనాన్ని గుర్తింపజేస్తాయి; ఇదే సమయంలో, ఇస్లాంతో తీవ్రతరమవుతున్న యుద్ధం, ఇస్లాం యొక్క నాలుగు సుల్తాన్లు రాజ్యంపై సార్వాధిక్యం పొందినప్పుడు, తుది పతనానికి దారితీస్తుంది. తూర్పు మరియు పశ్చిమాల చరిత్ర 330లో కాన్స్టాంటైన్ సామ్రాజ్యాన్ని విభజించడంతో ఆరంభమైంది.

పశ్చిమ రోముకు సంబంధించిన నాలుగు కాహళములు క్రీ.శ. 330లో ఆరంభమయ్యాయి, మరియు ఐదవ, ఆరవ కాహళములు తూర్పు రోమును కూలదోయు శక్తిని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి; తూర్పు రోము కూడా క్రీ.శ. 330లోనే ఆరంభమైంది. తూర్పు, పశ్చిమ రోములిద్దరూ క్రీ.శ. 538లో పాపీయ అధికారాన్ని భూమ్య సింహాసనంపై ఉంచే కార్యానికి సహకరించాయి; అందువలన పశ్చిమమూ తూర్పుమూ అనే రెండు రేఖలు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రెండు కొమ్ములను ప్రతిరూపిస్తాయి; మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలే ఆదివారం చట్టమునందు పాపీయ అధికారాన్ని తిరిగి సింహాసనంపై ఉంచును. ప్రవచనీయ సంబంధంలో పశ్చిమ రోము మతాధికార వ్యూహానికి ప్రతీక, తూర్పు రోము రాష్ట్రపాలన వ్యూహానికి ప్రతీక.

పశ్చిమ రోము మరియు తూర్పు రోము పతనాల చరిత్ర పరిధిలోనే, పాపల్ రోము యొక్క చరిత్ర వివరింపబడింది. శిష్యుల సంఘము, ఎఫెసు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడినది, దానితో ఆరంభమై, మొదటి మూడు సంఘాలు నాల్గవ సంఘమునకు దారితీస్తాయి; అది 538 నుండి 1798 వరకు ఉన్న పాపత్వమే. ప్రకటన గ్రంథం పదమూడు అధ్యాయంలో, పాపత్వము నలభై రెండు నెలలు పరిపాలించునదిగా గుర్తింపబడింది; 1798నాటి దాని ప్రాణాంతక గాయం ఆదివారం చట్ట సమయమున స్వస్థమగును. 1844 తరువాత "కాలము ఇకలేదు" కాబట్టి, ఆ నలభై రెండు నెలలు ఆదివారం చట్టము మొదలుకొని మైఖేలు నిలుచునప్పటివరకు ఉండే హింసాకాలమునకు చిహ్నము. పూర్వగాములు సంఘాలు, ముద్రలు, కాహళాలు అనేవి పరస్పర సమాంతరముగా నడిచే మూడు చరిత్రరేఖలను సూచించునని అర్థంచేసుకొనిరి. పశ్చిమ రోము యొక్క ప్రవచన సాక్ష్యమును తూర్పు రోము రేఖపైనను పాపల్ రోము రేఖపైనను అమర్చుట మిల్లర్ అనుచరులు వినియోగించిన ప్రవచన అన్వయము కాకపోయినను, ఆ పద్ధతి వారు స్థిరపరచిన ఏ అవగాహనకైనా విరుద్ధముకాదు.

రేఖపై రేఖగా, మొదటి నాలుగు కాహళాలు ఐదవ మరియు ఆరో కాహళాలు ప్రతినిధిచేసే చరిత్రపై మేళవింపబడవలెను; ఆపై, నాల్గవ సంఘం ప్రతినిధిచేసే పాపల్ పీడనకాలానికి దారి తీసే మొదటి మూడు సంఘాల రేఖను కూడా మేళవింపబడవలెను. మొదటి రేఖపై నాలుగు కాహళాలు, రెండవ రేఖపై నాలుగు సుల్తానులు, మూడవ రేఖపై నాలుగు సంఘాలు. “నాలుగు” అనే సంఖ్య ప్రపంచవ్యాప్తతను సూచిస్తుంది; అంతేకాక, అది లౌకిక అధికారమో ధార్మిక అధికారమో ఏదో ఒకదాని క్రమానుగత విధ్వంసాన్నికూడా సూచిస్తుంది. అది ఏది సూచిస్తున్నదో సందర్భమే నిర్ణయిస్తుంది.

ఆదివారం చట్టం సమయమున పాపశక్తి పునరుద్ధరించబడును. పాపత్వము తొలిసారిగా అధికారము పొందినప్పుడు ముప్పై సంవత్సరాల సిద్ధత కాలము ఉండెను. మొదటి నాలుగు సంఘములలో, నాల్గవ సంఘము పాపత్వమని గుర్తించబడెను; మొదటి సంఘము శిష్యులదై, ఎఫెసుగా ప్రతినిధీకరించబడెను. క్రైస్తవ సంఘమున తొలి మూడు తరాలు నాల్గవ సంఘమైన త్యతీరాకు దారితీశాయి; దానిని యెజబేలు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడినదిగా చూపబడెను. త్యతీరా దశకు వచ్చేసరికి, 538లో ఒర్లియాన్స్ మండలిలో ఆదివారం చట్టము అమలులోనికి తెచ్చబడెను; అట్లు, 1798 యొక్క మరణాంతక గాయం స్వస్థపడునప్పుడు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఉండే ఆదివారం చట్టమును గుర్తింపజేయుచున్నది.

1798 నుండి సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారం చట్టం వరకు గల చరిత్ర, మొదటి నాలుగు సంఘములచే ప్రతినిధింపబడింది. నాలుగవ సంఘమైన త్యాతీరా, ఆదివారం చట్టమును, దానికి అనుసరించే పాపాసన హింసను సూచిస్తుంది. తన మొదటి ప్రేమను కోల్పోయిన మొదటి సంఘమైన ఏఫెసు, నాలుగు-దశల క్రమానుగత విధ్వంసము యొక్క పరమావసానంలో—అనగా త్యాతీరా యొక్క ఆదివారం చట్టమునందు—ముగిసింది. త్యాతీరా యొక్క ఆదివారం చట్టమునకు దారితీసే తరం, పెర్గమోను యొక్క మూడవ తరమే. త్యాతీరా కృపాకాలము ముగింపు వరకు ఆదివారం చట్టమును సూచించగా, పెర్గమోను త్యాతీరాకు మార్గమును సిద్ధపరిచిన మూడవ తరపు రాజీపడుదలని సూచిస్తుంది. పెర్గమోను యొక్క మూడవ తరం, అలాగే అది ప్రతినిధిచేసే రాజీపడుదల, మొదటగా కాన్స్టాంటైన్ కాలములో నెరవేరింది; ఆయన 321లో అతి తొలి ఆదివారం చట్టాన్ని జారీచేశారు. సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఏఫెసు యొక్క గొఱ్ఱెపిల్లగా ఆరంభమైను; అయితే అది త్యాతీరాను తిరిగి సింహాసనంపైన కూర్చోబెట్టినప్పుడు, డ్రాగనువలె మాటలాడుతుంది.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల క్రమశః నాశనము, ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి నాలుగు సంఘములచే ప్రతినిధీకరించబడుతుంది. బైబిల్ ప్రవచనములోని ఆరవ రాజ్యపు క్రమశః నాశనము, ఆదివారపు చట్టమునకు దారితీసే నాలుగు తరములపాటు సంభవించును; అక్కడ భూమినుండి వచ్చిన మృగము డ్రాగన్ వలె మాటలాడును. చివరి తరము, ఏదెన్ తోటలోనిది వంటి సరీసృపమైన డ్రాగన్ చేత ప్రతినిధీకరించబడుతుంది; ఈ కారణంగా స్నానకర్త యోహాను మరియు యేసు ఇద్దరును ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆఖరి తరమును "పాముల సంతతి" అని పిలిచారు.

నాలుగవదియు అంతిమమైన తరము, 'ఎంచుకోబడిన తరము'—ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలలను ప్రతినిధ్యం చేయునది—గాని, దానికి ప్రతిపక్షమగు 'సర్పసంతానం' తరము గాని. ఒక వర్గము క్రీస్తుయొక్క బింబమును మలచుకొనియున్నది, మరియొకటి మృగముని—అదే సర్పము—బింబమును మలచుకొనియున్నది. సర్పసంతానం దేవుని వాక్యమందు నేరుగా నాలుగు మారులు ప్రతిపాదింపబడియున్నది. ప్రతి ఉల్లేఖనములోను సందర్భము భిన్నంగా యున్నది.

యోహాను ఇష్టపడని కొన్ని మత పుంథుల వారిమీద వేసిన అవహేళనాత్మక వ్యాఖ్యలు మాత్రమే ‘పాముల సంతతి’ అనేది అయితే, ఆ పదప్రయోగము గూర్చి చెప్పదగ్గదేం ఉండేది కాదు. కానీ దేవుని వాక్యములో ప్రతి మాట పవిత్రమే; అందువలన యోహాను సద్దూకయ్యులకు, పరిసయ్యులకు ఒక నిర్దిష్ట పేరుపట్టును ఆపాదించాడు. ఆ పేరుపట్టు అది పలుకబడిన వాక్యభాగంలోని సందర్భముచేత ప్రవచనాత్మకంగా నిర్వచించబడుతుంది. ఆ భాగములో యోహాను తన పరిచర్యను నిర్వర్తించుచున్నవాడిగా గూర్చింపబడిన తరువాత, సద్దూకయ్యులు, పరిసయ్యులు కథనంలో ప్రవేశిస్తారు. ప్రారంభ వచనములలో యోహాను, యెషయా చెప్పిన ‘అరణ్యంలో మొఱ్ఱలువిడిచుచున్న వాని స్వరం’గా గూర్చింపబడెను.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులోని అంతిమ తరము, అరణ్యమునుండి వచ్చిన ఒక ప్రవక్తచేత “పాముల సంతానము”యని సంబోధింపబడింది. యోహాను, ఒడంబడికయొక్క దూతకు మార్గమును సిద్ధపరచిన మలాకీ ప్రవచించిన దూతగా తన పాత్రను నెరవేర్చిన ప్రవక్తయే; యెషయా పేర్కొన్న “అరణ్యములో మొరపెట్టుకొనువాని స్వరము”యు ఆయనే.

ఆకులను ఒక ప్రతీకగా పరిగణిస్తే, అవి ‘స్వీకారం’ను సూచిస్తాయని మనము గ్రహిస్తాము. మొదటి సూచన ఆదాము, హవ్వలవద్దనే ఉంది; వారు తమ అధర్మాన్ని అంజూరపు ఆకులతో కప్పుకొన్నారు. మునుపటివరకు వారు వెలుగు వస్త్రమును, ధర్మవస్త్రమును ధరించి యుండిరి; అయితే అది తొలగిపోయినప్పుడు, ‘స్వీకారపు ఆకుల’ వెనుక మాత్రమె దాగిపోతే చాలు, అంతా సవ్యమవుతుందని భావించు నగ్నులైన లవోదిక్యులమని తాము గ్రహించారు. ఆ వాక్యభాగంలో మరింత ముందుకు, తమ రక్షణకై అబ్రాహాము యొక్క రక్తవంశంపై ఆధారపడుచున్న లవోదిక్యా యూదులను యోహాను ప్రత్యక్షముగా ఖండించుచున్నాడు; ఎందుకనగా వారి ఆత్మవిశ్వాసజనిత ధారణ కేవలం ‘స్వీకారపు’ శూన్య ఆకులే. ఒక వ్యక్తి ధరించే వస్త్రములు వారెవరో సూచిస్తాయి.

వృక్షాలు మానవులకును రాజ్యాలకును ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి; ఫలం, కొమ్మ, విత్తనం, మట్టి, నీరు, వేరు, అలాగే స్పష్టంగానే ఆకులు సైతం—ఇవి ప్రతిదీ స్వయంగా నిర్దిష్ట ప్రవచనప్రతీకత్వాన్ని కలిగివున్నవి. అయినప్పటికీ, ఆ ప్రతీ సత్యం, “వృక్షం” అనే రూపకాన్ని నిర్మించుటకు ఉపయోగించే ప్రవచనప్రతీకాలను ఆశ్రయించిన ప్రవచనపు వివిధ రేఖలలో దర్శింపబడే ఇతర ప్రతీకలతో పరస్పరం అనుసంధానింపబడియున్నది. నిస్సందేహంగా, వృక్షమునకు సంబంధించిన ప్రథమ ప్రవచనప్రతీకార్థం, అది జీవన–మరణ పరీక్షను సూచించుటయే.

యోహాను ధరించిన వస్త్రములు, అతడు భుజించిన ఆహారము ద్వారా అతని సందేశము ప్రతీకాత్మకంగా ప్రతిబింబింపబడుచున్నది. ప్రవచనసంబంధమైన ఆహారము—ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ప్రారంభమందలి మన్నా గాని, అంత్యమందలి స్వర్గ రొట్టె గాని—తప్పక భుజింపబడవలెను. ఆ ఆహారము తప్పనిసరిగా గ్రహించవలసిన ఒక ప్రవచనాత్మక పరీక్షా సందేశమును సూచించుచున్నది; ఏలయనగా అదే క్రీస్తు శరీరమూ ఆయన రక్తమునే. యోహాను ధరించిన వస్త్రములు, అతడు తిన్న ఆహారము, క్రీస్తుకు మార్గము సిద్ధపరచిన సందేశమును, ఆ సందేశకునిని కూడ గుర్తింపజేయుచున్నవి. యోహాను, క్రీస్తుకు మార్గము సిద్ధము చేసే అంతిమ సందేశకుని ప్రతిరూపుడైయున్నాడు; క్రీస్తే నిబంధన దూతుడు, ఆయన ఆదివారపు చట్టమున తన మందిరమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చును. అది సంభవించినప్పుడు, మూర్ఖ కన్యలు—వారు లయొదికేయులుకూడా, కలుపుకూడా యున్నారు—అబ్రాహాము యొక్క నిజమైన నిబంధన ప్రజలమని ప్రకటించుకొనువారి చివరి నాలుగవ తరాన్ని ప్రతినిధులై నిలుస్తారు; అరణ్యమునుండి యోహాను ప్రత్యక్షమైన కాలమందు ఫరీశయులును సద్దూకయులును యెలాగో అట్లే.

యోహాను ఒంటె రోమాలతో చేసిన వస్త్రమును ధరించి, కాడితో పాటు వ్యవసాయ జంతువులు ధరించే హార్నెస్‌ను పోలిన అమరికగల తోలునడికట్టును కట్టుకున్నాడు. అతడు మిడతలను భుజించాడు; అందుచేత అతని సందేశము పవిత్ర లేఖనములలో ఇస్లాం యొక్క ఒక ప్రధాన చిహ్నమైయున్న మిడతల గురించినదై యుండెను; మరియు తేనితో తన ఇస్లాం గురించిన సందేశమును కలిపాడు.

మన్నా దేవుని వాక్యమునకు ప్రతీకము; దాని రుచి తేనెవలె యుండెను. ప్రవక్తలు, తాము భుజించుచున్నట్లుగా చిత్రింపబడిన ఆ సందేశమునకు చెందిన రుచియై దానిని గుర్తించిరి. మిడతలచేతను, ఒంటెతోలుతో చేసిన కటిబంధనముచేతను, ఒంటె రోమములచేతను సూచింపబడినదానిగా, యోహాను ఇస్లాం సందేశమును తెచ్చెను. మిడతయు ఒంటెయు రెండునూ ఇస్లామునకు ప్రతీకలు. ‘తేనె’ అని సూచింపబడిన దేవుని వాక్యపు ప్రకాశముతో ఆ ఇస్లాం సందేశము మిశ్రితమై యుండెను.

యోహాను కేవలం ఇస్లాం ధర్మ సందేశానికి ప్రతినిధిగా నిలిచినవాడేగాదు; ఏలీయా వలె అతడు అరణ్యమునుండి వచ్చెను. యోహాను తేనె తినలేదు; అతడు అడవి తేనెను తినెను. ఎందుకనగా, క్రీస్తువలెనే, తమ స్వంత తేనెవంటి సందేశమును కలిగియున్న, ఫరిసయ్యులును సద్దూకయ్యులయొక్క పులియబెట్టు చేత ప్రతీకితమైన, ఆ కాలమందలి సంస్థలయందు అతడు శిక్షణ పొందలేదు. యోహాను అరణ్యమునుండి వచ్చిన తేనెను తినెను; ఎందుకనగా తన కాలమునాటి మతసంస్థల వెలుపల పరిశుద్ధాత్మచేత అతడు శిక్షింపబడెను. ఆ కాలములో ప్రాచుర్యముగల నడుముపట్టాలో ఒక కవాట యంత్రాంగము ఉండేది; దానికే జనులు తమ ఒంటెల జుట్టుతో అల్లిన వస్త్రమును కట్టి బిగించేవారు. ఆ కవాటు యోహానుని సూచిస్తుంది; భౌమిక పరిశుద్ధస్థానమునుండి పరలోక పరిశుద్ధస్థానమునకు సంధిమలుపుగా నిలిచినవాడే యోహాను.

క్రీస్తు బాప్తిస్మము జరిగిన అదే క్షణమున యోహాను యొక్క కవాటపు వస్త్రము పరిచయింపబడింది; అది ఒక మలుపుబిందువై, యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చుచున్న స్థలముచే సూచింపబడెను. ఆ స్థలము ‘దోనె దాటుచోటు’ అనే అర్థముగల ‘బేతబారా’అని పేరుపొందింది; మరియు అదే ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అరణ్యమునుండి బయలుదేరి, యోహాను చేసినట్లే, వాగ్దానభూమిలో ప్రవేశించిన ప్రదేశము.

నిస్సందేహంగా, యోహాను ప్రతినిధ్యం వహించినది నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమమే; అయితే, మేము కేవలం ఇది సూచిస్తున్నాము: యేసు బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు, ఆయనేను యోహానును “పాముల సంతతి” అని పిలిచినది ఆ తరమే. దేవుని దశాజ్ఞ ధర్మశాస్త్రాన్ని ఘనపరచుటకై యేసు వచ్చెను, మరియు పరిశుద్ధగ్రంథమంతటిలోని ప్రతివాక్యమునకును ఆయనే ప్రేరణనిచ్చెను; అందుచేత, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క అంతిమ తరాన్ని ఆయన “పాముల సంతతి”గా పిలుచునప్పుడు, మూడవ, నాల్గవ తరములలో అమలు చేయబడుచున్న తీర్పును ద్వితీయ ఆజ్ఞ గుర్తించుచున్నదని ఆయన సుస్పష్టంగా తెలిసికొనియున్నాడు.

మూడవ తరం మరియు నాలుగవ తరం, నాలుగవ తరంలో ముగిసే క్రమానుగత తీర్పుకు ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి; ఆ నాలుగవ తరం పాముల సంతానమనే తరం. క్రీస్తు బాప్తిస్మము 9/11 కు రకముగా నిలుస్తుంది. అప్పటి నుండి లవోదిక్యా స్థితిలోనున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ తరం తుదితరములోనే ఉంది. ఫరిసేయులకును సద్దూకేయులకును యోహాను ప్రకటించిన సందేశము లవోదిక్యా సందేశమే.

యేసు గలిలయ నుండి వచ్చెను; ఆ వచ్చుట యోహాను యొక్క నడిమికట్టు-సంధితో సమ్మేళనముగా ఉన్న ఒక తిరుగుబిందువును, అలాగే బేతాబరా యొక్క అర్థమును సూచించెను. మార్గమును సిద్ధపరచుటయే యోహానుని కార్యము, అప్పుడు నిబంధనను స్థిరపరచుటయే క్రీస్తు కార్యముగా మారెను. ముప్పై సంవత్సరముల సిద్ధీకరణ అంతమొందెను; శిలువకు ముందునూ తరువాతనూ గల మూడున్నర సంవత్సరములు ఆరంభమయ్యెను.

యోహాను సందేశము యెరూషలేము వినాశనకాలమందు ప్రత్యక్షమగు రాబోయే కోపమునగూర్చిన ఒక హెచ్చరికయై ఉండెను; ఆ వినాశనము లోకాంత్యమునకును, ఏడు ఆఖరి కీడులకును ప్రతీకమై నిలిచెను. ఆ హెచ్చరికాసందేశము ఇస్లాం నేపథ్యంలో ఉంచబడిని, దానిని మార్గమును సిద్ధపరచు దూతనుగూర్చి మలాకీ పలికిన వాక్యమును, అరణ్యంలో మొఱ్ఱపెట్టుచున్న స్వరమునుగూర్చి యెషయా పలికిన వాక్యమును మాత్రమే కాక, ఏలీయా సందేశమునకును నెరవేర్చిన ఒక మనుష్యుడు ప్రకటించెను; ఏలాగనగా, యోహాను వేషధారణ ఏలీయా వేషధారణతో ఎట్లాగు సదృశ్యమై యుండెనో, అట్లే యోహాను సందేశము కూడ ఏలీయా సందేశముతో సదృశ్యమై యుండెను.

వారు ఎలీయా గురించికాక, యోహాను గురించియే, "ఆయన యెట్టి మనిషి?" అని అడిగితే, వారికి "రోమముగలవాడు, నడుమున తోలుబట్ట సరుకు కట్టుకొనియున్నవాడు"నే సమాధానము లభించును. చివరి, నాలుగవ తరము ప్రత్యేకముగా గుర్తింపబడి నిర్వచింపబడిన ఆ వాక్యభాగమునందు, యోహాను చేసిన సంపూర్ణ ఆరు నెలల పరిచర్య ప్రతినిధీకరింపబడినది. వారికిచ్చబడిన లవోదికయుల సందేశము, దేవుని నిబంధన ప్రజలమని చెప్పుకొనుటయనే వారి ప్రకటనను నేరుగా దాడి చేయుచు, వృక్షముల వేర్లపై గొడ్డలి పడుచున్న రూపకంతో చిత్రీకరింపబడిన రాబోవు ప్రకోపమును గూర్చి వారిని హెచ్చరించుచున్నది. ఆ సందేశములో, యోహానుతో ఆరంభమైన పరీక్షా ప్రక్రియను క్రీస్తు సమాప్తింపజేయునని కూడ పొందుపరచబడినది. తరువాత మత్తయి సువార్తలో, యేసు యూదులను "పాముల సంతతి" అని కూడ పిలిచెను; ఆయన యోహానుని వృక్షమును నరికివేయు అంశములోనుండి ఆ భావాన్ని స్వీకరించి, దానికి కారణమును వివరించెను.

ద్వితీయ ఆజ్ఞ ప్రకారము, తీర్పు దినము నాల్గవ తరమందు ఉండును. తీర్పు మనము పలికే సందేశముమీద ఆధారపడినది; ఆ సందేశము మన హృదయములనుండి వెలువడును. మనము పలికే ఆ సందేశమే, మనము పేతురు పేర్కొన్న ‘ఎంచుకొనబడిన తరము’వామో లేక ‘పాముల సంతతి’వామో గుర్తింపజేయును. పరీక్షా ప్రక్రియ సమాప్తిలో—అక్కడ క్రీస్తు ధూళి తుడిచువాడివలె తన నేలను శుభ్రపరచునప్పుడు—ఈ రెండువర్గములూ ప్రత్యక్షమగును. పది కన్యల ఉపమానంలోని నూనెలాగానే, ఆ సందేశము దుర్హృదయముచేత గాని సత్హృదయముచేత గాని సూచింపబడును. క్రీస్తు చేసిన ప్రస్తావన ప్రకారము, నాల్గవదైన తుదితరమయిన ఈ ‘పాముల సంతతి’ ఒక సూచకమును వెదకును; వారికి ఇవ్వబడబోవు ఏకైక సూచకము యోనా సూచకమే.

క్రీస్తు యూదులను సర్పముల సంతానమైన తరముగా పేర్కొన్నారు, మరియు ఆయన తీర్పుకు సంబంధించిన ఉదాహరణలుగా యోనాకు సంబంధించిన సందేశమును, సొలొమోనుని జ్ఞానానికి సంబంధించిన సందేశమును ఉపయోగిస్తాడు. యేసు, సందర్భప్రకారముగా మరియు రెండు సాక్షులతో, సర్పముల సంతానమైన ఆ తరం నాల్గవ తరం అని నిర్ధారిస్తున్నాడు; ఏలయనగా తీర్పు నిర్వర్తింపబడేది నాల్గవ తరములోనే.

దేవుని ధర్మశాస్త్రమును విశ్రాంతిదినమును పోలినట్లే, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది అంత్యదినముల పతాకముగా, అనగా చిహ్నముగా అగుదురు. యోనా చిహ్నము పునరుత్థానము యొక్క చిహ్నము; క్రీస్తు దినములలోని యూదులకు అది ఆయన బాప్తిస్మమై యుండెను; అప్పుడే పరిశుద్ధాత్మ పావురమువలె అవతరించి దిగివచ్చెను. “యోనా” అర్థం “పావురము.” యోనా, ప్రకటనకర్త యోహాను, దానియేలు, యోసేపు, లాజరు—ఇవ్వారందరూ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ప్రతీకలు; వారు మూడున్నర దినములు వీధిలో మృతులై ఉండి, అటుతరువాత పునరుత్థాపింపబడుదురు. ఆ సమయంలో వారు లవోదిక్యానుల నుండించి ఫిలదెల్ఫ్యానులయందు పరివర్తనమై, ఏడింటివాటిలోనిదై ఉన్న ఎనిమిదవదిగా అగుదురు. యోనా బాప్తిస్మమును సూచించును; ఏలయనగా అతడు నీటిలోకి విసరబడి, తిమింగలముచేత మింగింపబడినప్పుడు ప్రతీకాత్మకముగా మరణించెను. తరువాత అతడు పునరుత్థాపింపబడ్డాడు; యోహాను మరిగే నూనె నుండించి వెలికితీయబడినట్లుగా, దానియేలు సింహాల గుహ నుండించి తీసివేయబడినట్లుగా, యోసేపు గుంత నుండించి పైకి తీసుకొనబడినట్లుగా, క్రీస్తు కాలములో ముద్రించే అద్భుతముగా లాజరు లేచినట్లుగా. క్రీస్తు పునరుత్థానముచేత ప్రతినిధింపబడిన యోనా చిహ్నమును యూదులు ఎట్లాగు స్పష్టముగా గ్రహింపలేకపోయెనో, అట్లే అడ్వెంటిజము యోనా చిహ్నమే అయిన 9/11 యొక్క చిహ్నమును గ్రహించుటలో విఫలమగుచున్నది.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.