And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Daniel 12:11.

నిత్యబలి తొలగింపబడి, పాడుచేయు హేయకార్యము స్థాపింపబడిన సమయమునుండి, ఒకవేల రెండువందల తొంభై దినములు కలుగును. దానియేలు 12:11.

Since October 22, 1844, the application of prophetic time is no longer a correct application of prophecy, by those who might wish to rightly divide the word of truth. The period of 1290 years in verse eleven is to be applied as a symbolic period after 1844, and the application after 1844, or a period without the elements of “time,” must retain the foundational understanding of the truth, as it was understood before 1844. The 1290 represents a period of 30, followed by 1260. The understanding before 1844 was that the thirty years from 508 unto 538 represented a period of preparation for the antichrist to begin to rule from 538 unto 1798.

1844 అక్టోబర్ 22 నుండి, సత్యవాక్యమును సముచితముగా విభజింపదలచినవారి దృష్టిలో, ప్రవచన కాలముని వర్తింపజేయుట ఇకపై ప్రవచనమునకు సరియైన ప్రయోగము కాదు. పదకొండవ వచనములోని 1290 సంవత్సరాల కాలము 1844 తరువాత చిహ్నాత్మక కాలముగా వర్తింపవలెను; అంతేకాక, 1844 తరువాత చేయు ఆ వర్తనయగు గాని, లేదా "కాలము" అనే అంశములు లేని ఒక కాలవ్యవధియగు గాని, 1844 కు పూర్వము సత్యము ఏ విధంగా గ్రహింపబడెనో ఆ మౌలిక అవగాహనను నిలుపుకొనవలెను. ఆ 1290 అనగా మొదట 30 సంవత్సరములు, ఆ తరువాత 1260 సంవత్సరములు. 1844 కు పూర్వమున్న అవగాహన ప్రకారం, 508 నుండి 538 వరకు ఉన్న ముప్పై సంవత్సరములు, 538 నుండి 1798 వరకు క్రీస్తు వ్యతిరేకి పాలన ఆరంభమునకు సిద్ధతకాలమును సూచించెను.

The 30 years transition is the subject of Paul in 2 Thessalonians. Paul includes no reference to the element of “time,” but he identifies the prophetic characteristics of paganism giving way to papalism in those thirty years. Then the papal rule began. The historical understanding, absent any element of time, identifies the transition of the fourth kingdom of Bible prophecy unto the fifth kingdom, followed by the first of two papal blood baths, thus typifying the transition of the sixth kingdom unto the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet and the second papal blood bath.

ముప్పై సంవత్సరాల పరివర్తనమే ద్వితీయ థెస్సలొనీకయులకు పత్రికలో పౌలు పరిశీలించిన అంశము. పౌలు ‘కాలము’ అనే అంశానికి ఎటువంటి సూచనను చేర్చలేదు; అయితే ఆ ముప్పై సంవత్సరాలలో విగ్రహారాధన పాపస్వామ్యానికి మార్గం విడిచిపెట్టుతున్న ప్రవచన లక్షణాలను ఆయన గుర్తించాడు. తరువాత పాపస్వామ్య పరిపాలన ఆరంభమైంది. కాలాంశాన్ని పక్కకు పెట్టిన చారిత్రక అవగాహన, బైబిల్ ప్రవచనంలోని నాలుగవ రాజ్యం ఐదవ రాజ్యానికి పరివర్తన చెందిన దశను గుర్తిస్తుంది; దానిని అనుసరించి పాపస్వామ్యపు రెండు రక్తపాతాలలో మొదటిదీ సంభవించింది; ఈ విధంగా అది ఆరవ రాజ్యము డ్రాగను, మృగము, కపట ప్రవక్తల త్రివిధ ఐక్యమునకు పరివర్తన చెందుటను, అలాగే రెండవ పాపస్వామ్య రక్తపాతమును కూడ ప్రతిరూపముగా సూచిస్తున్నది.

The thirty years preparation followed by a prophetic period is a primary symbol of God’s covenant with a chosen people. The transition of the two powers over the thirty years, that is followed by 1260 years of persecution aligns with Christ’s thirty years of preparation, followed by 1260 days of salvation. Antichrist’s thirty years preparation counterfeited Christ’s thirty years of preparation. The end of the thirty years identifies either the empowerment of Christ at His baptism, or the empowerment of the antichrist in 538. The empowerment of the antichrist came from the economic and military support that came from the previous kingdom, and the power poured out upon Christ came from the previous kingdom He left thirty years before.

ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధతకు అనుసరించిన ఒక ప్రవచనకాలం, దేవుడు ఎన్నుకున్న జనులతో చేసిన తన ఉడంబడికి ఒక ప్రధాన సంకేతం. ముప్పయ్యేండ్ల వ్యాప్తంగా జరిగిన రెండు శక్తుల పరివర్తనకు అనుసరించి వచ్చిన 1260 ఏండ్ల హింస, క్రీస్తుయొక్క ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధతకు అనుసరించిన రక్షణయొక్క 1260 దినములతో సరిపోలుతుంది. వ్యతిరేక క్రీస్తుయొక్క ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధత, క్రీస్తుయొక్క ముప్పయ్యేండ్ల సిద్ధతను కృతకంగా అనుకరించింది. ఆ ముప్పయ్యేండ్ల అంత్యము, క్రీస్తుకు ఆయన బాప్తిస్మములో కలిగిన శక్తి ప్రదానమును గాని, లేదా 538 లో వ్యతిరేక క్రీస్తుకు కలిగిన శక్తి ప్రదానమును గాని గుర్తింపజేస్తుంది. వ్యతిరేక క్రీస్తుకు కలిగిన శక్తి ప్రదానం, పూర్వ రాజ్యమునుండి లభించిన ఆర్థిక, సైనిక మద్దతులనుండి ఉద్భవించింది; అలాగే క్రీస్తుపై కుమ్మరింపబడిన శక్తి, ఆయన ముప్పయ్యేండ్ల క్రితం విడిచిన పూర్వ రాజ్యమునుండే వచ్చింది.

The break in the two periods is marked by an empowerment, and the break in the two periods set forth by Abram and Paul is recognized by simple comparison. In Abram and Pauls’ thirty-year distinction, the preparation period was the first thirty years representing the covenant process, which empowered Abram’s descendants to fulfill the prophecy of bondage in Egypt. The four hundred and thirty years has a further symbolic division, for correctly applied the first two hundred and fifteen years is represented by God’s representative and Pharaoh. For Joseph and the first 215 years it was the good Pharaoh, and for Moses and the second 215 years it was the bad Pharaoh.

ఆ రెండు కాలఖండాలలోని విరామము ఒక శక్తిప్రదానముచేత గుర్తింపబడుతుంది, మరియు అబ్రాము మరియు పౌలు ప్రస్థాపించిన రెండు కాలఖండాలలోని విరామము సులభమైన తులనచేత గుర్తించబడుతుంది. అబ్రాము మరియు పౌలు సూచించిన ముప్పై సంవత్సరాల భేదంలో, నిబంధన ప్రక్రియను సూచించు మొదటి ముప్పై సంవత్సరాలే సిద్ధీకరణ కాలము; దాని వలన అబ్రాము సంతానము ఈగుప్తులో బంధత్వమనే ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చుటకు శక్తిపొందిరి. నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరములకు మరియొక ప్రతీకాత్మక విభజన కూడ కలదు; సరిగా వర్తింపజేసినపుడు, మొదటి రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరములు దేవుని ప్రతినిధి మరియు ఫరోచేత సూచింపబడును. యోసేపు కాలములోను తొలి రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరములలోను ఫరో మంచి వాడైయుండెను; మోషే కాలములోను రెండవ రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరములలోను ఫరో చెడు వాడైయుండెను.

That division identifies two periods of four generations. The first four generations can be laid over the second four generations line upon line, and in doing so, Joseph and Moses, a prophetic alpha and omega, interact with a alpha-good Pharaoh and an omega bad Pharaoh. There is great light to be derived from this parallel consideration, but I am simply identifying that Abram’s prediction of the fourth generation identifies two witnesses of the four generations in the 430 years. The twofold representation of four generations is found in the genealogies of Genesis four and five. When we consider Cain and Seth as the start of the listing of the blood lines, we find that there are eight generations from Seth to Noah, and that when divided in the middle there is a representation of two periods of four generations. This is recognized in the eight generational lines of both Seth and Cain.

ఆ విభజన నాలుగు తరాల రెండు కాలాలను నిర్దేశిస్తుంది. మొదటి నాలుగు తరాలను రెండవ నాలుగు తరాలపై వరుసపై వరుసగా ఉంచి సరిపోల్చవచ్చు; అలా చేయగా, యోసేపు మరియు మోషే—ప్రవచనాత్మక ‘ఆల్ఫా’ మరియు ‘ఒమేగా’—వరుసగా ‘ఆల్ఫా’—మంచి ఫరోతోను, ‘ఒమేగా’—చెడ్డ ఫరోతోను సంబంధపడుతారు. ఈ సమాంతర పరిశీలననుండి మహా వెలుగు పొందవచ్చు; అయితే నేను కేవలం ఇది సూచిస్తున్నాను: ‘నాల్గవ తరం’ గురించిన అబ్రాము యొక్క ప్రవచనం, 430 సంవత్సరాల కాలంలో నాలుగు తరాలకు ఇద్దరు సాక్షులను గుర్తించుచున్నదని. నాలుగు తరాల ఈ ద్వివిధ ప్రతినిధిత్వం ఆదికాండము నాలుగు, ఐదు అధ్యాయాల వంశావళులలో కనబడుతుంది. వంశ పరంపరల గణనకు ఆరంభ బిందువులుగా కయీను, శేతును పరిగణించినపుడు, శేతు నుండి నోహు వరకు ఎనిమిది తరాలు ఉన్నట్లు కనుగొంటాము; వాటిని మధ్య భాగమున విభజించినపుడు, నాలుగు తరాల రెండు కాలాల ప్రతిరూపం ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఇది శేతు మరియు కయీను ఇద్దరివారి ఎనిమిది తరాల రేఖల్లో గుర్తించబడుతుంది.

The genealogies in chapters four and five are represented with the conclusion of the lines, which is Noah. Noah is the symbol of God’s covenant with mankind as represented by the rainbow. Abram is the symbol of God’s covenant with a chosen people as represented by circumcision. Those two covenants are always tied together, and Genesis eleven, where we find the tower of Babel right after Noah’s flood, is where the genealogy that leads to Abram is set forth. In that passage it is ten generations, not eight. In the passage that leads to Abram and the passage that lead to Noah the Noachian and Abrahamic covenants are represented.

నాలుగో, ఐదో అధ్యాయాలలోని వంశావళులు, వంశరేఖల ముగింపైన నోహువద్ద సమాప్తమగునట్లుగా ప్రతిపాదించబడ్డాయి. వర్ణధనుస్సుతో సూచింపబడినట్లుగా, నోహు దేవుని మనుష్యజాతితో చేసిన నిబంధనకు సంకేతం. సున్నతితో సూచింపబడినట్లుగా, అబ్రాము దేవుడు ఎన్నుకోబడిన ప్రజలతో చేసిన నిబంధనకు సంకేతం. ఆ రెండు నిబంధనలు ఎల్లప్పుడూ అన్యోన్యబద్ధమైయున్నవి; నోహు ప్రళయం తరువాతనే బాబేలు గోపురాన్ని మనం దర్శించే ఆదికాండము పదకొండవ అధ్యాయములోనే అబ్రాము వైపు దారితీయు వంశావళి ప్రతిపాదించబడింది. ఆ ప్రస్తావనలో అవి ఎనిమిదికాదు, పది తరములు. అబ్రాము వైపు దారితీయు ప్రస్తావనలోను, నోహు వైపు దారితీయు ప్రస్తావనలోను, నోహీయ నిబంధనయు అబ్రాహామీయ నిబంధనయు ప్రతినిధానించబడినవి.

In the passage from chapter eleven that addresses a chosen people we find two of those generations are laden with great light.

ఎంచుకోబడిన ప్రజలను ఉద్దేశించిన పదకొండవ అధ్యాయంలోని పాఠ్యభాగంలో, ఆ ప్రజల తరాలలో రెండూ మహా కాంతితో నిండియున్నవని మనము కనుగొనుచున్నాము.

And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg: And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters. And Peleg lived thirty years, and begat Reu. Genesis 11:16–19.

ఏబేరు ముప్పై నాలుగు సంవత్సరములు జీవించి పేలెగును కనెను. మరియు పేలెగును కనిన తరువాత ఏబేరు నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరములు జీవించి కుమారులనును కుమార్తెలనును కనెను. మరియు పేలెగు ముప్పై సంవత్సరములు జీవించి రేఉను కనెను. ఆదికాండము 11:16-19.

The reference to Eber is the first reference of the Hebrew word that is eventually identified as the Hebrew word “Hebrew.” In the genealogy of a chosen people, one of the ten descendants is named Hebrew, which is what the chosen people were to be known as. In three verses Eber and Peleg are used to mark the distinction of the chosen Hebrew race. Eber means “crossing over” or “the one who crosses over” and is the root of the word, “Hebrew.” Abram is a symbol of those who cross over from Babylon to the Promised Land. “Peleg” means “division” or “split,” as referenced in Genesis 10:25, where we are informed that in Peleg’s days the “earth was divided.”

ఏబేరు గురించిన ప్రస్తావన, ఆ తరువాత హెబ్రూ భాషలోని “హెబ్రూ” అనే పదముగా గుర్తింపబడే హెబ్రూ పదానికి మొదటి సూచన. ఎంపికైన ప్రజల వంశావళిలో, పది తరాలలో ఒకరికి “హెబ్రూ” అనే నామం ఉంచబడింది; అదే పేరుతోనే ఎంపికైన ప్రజలు పిలువబడవలసినవారు. మూడు వచనాలలో ఏబేరు మరియు పేలెగు పేర్లు ఎంపికైన హెబ్రూ జాతి యొక్క భేదాన్ని సూచించుటకు వినియోగించబడ్డాయి. “ఏబేరు” అంటే “దాటుట” లేదా “దాటి వెళ్లువాడు,” మరియు అదే “హెబ్రూ” అనే పదానికి మూలపదం. అబ్రాము బాబిలోనునుండి వాగ్దాన దేశమునకు దాటి వెళ్లువారికి ఒక ప్రతీక. “పేలెగు” అంటే “విభజన” లేదా “చీలిక;” ఆదికాండము 10:25లో సూచించినట్లుగా, పేలెగు దినములలో “భూమి విభజింపబడెను” అని తెలియజేయబడింది.

Eber and Peleg represent a prophetic division for those who wish to rightly divide the word of truth. The genealogy of Noah produced two lines of eight, which represented two sets of four generations, as does the 430 years in Egypt. The genealogy of Genesis eleven is represented by ten, not eight, for it is the genealogy of a chosen people. The chosen people are divided into two groups of five, thus aligning with the parable of the ten virgins, which is the parable of God’s covenant people.

సత్యవాక్యమును సముచితముగా విభజించదలచినవారికై ఏబేరు మరియు పెలెగ్ ప్రవచనాత్మక విభజనను ప్రతినిధీకరిస్తారు. నోహా వంశావళిలో, ఒక్కొక్కటి ఎనిమిది తరాలతో కూడిన రెండు వంశరేఖలు ఉద్భవించాయి; అవి నాలుగు తరాల రెండేసి సమితులను సూచించాయి; అలాగే ఈజిప్తులో గడిచిన 430 సంవత్సరాల కాలమూ అదే విధంగా సూచిస్తుంది. ఆదికాండము పదకొండవ अध्यాయంలోని వంశావళి ఎనిమిదిచేత కాదు, పదిచేత ప్రతినిధీకరించబడింది; ఎందుకనగా అది ఎన్నికైన ప్రజల వంశావళి. ఆ ఎన్నికైన ప్రజలు అయిదు అయిదు చొప్పున రెండు సమూహాలుగా విభజింపబడ్డారు; ఇందువల్ల దేవుని నిబంధన ప్రజల గురించిన పది కన్యల ఉపమానముతో ఇది అన్వయమగుచున్నది.

In that chosen people genealogy, Peleg’s name and his historical fulfillment represent a division of two classes of wise or foolish virgins, at the very point in biblical history that the earth had been divided at the tower of Babel. In the list of ten, Peleg is number five, for that is the center of ten. Eber the Hebrew, typified by Abram represents a foolish virgin who crosses over and becomes a wise virgin, when the two classes are divided at the cry at midnight. Eber, the first Hebrew in name, represents Abram, the first Hebrew by covenant. When the Lord called Abram out of Babylon, it typified the message of the midnight cry, which is the empowerment of the second angel, who calls men and women out of Babylon.

ఆ ఎన్నుకోబడిన ప్రజల వంశావళిలో, పేళేగు నామమూ అతని చారిత్రిక నెరవేర్పూవి, బాబేలు గోపురమునొద్ద భూమి విభజింపబడిన బైబిలు చరిత్రంలోని అదే వేళ, జ్ఞానులైన కన్యలు మరియు మూర్ఖులైన కన్యలు అనే రెండు వర్గాలుగా జరిగిన విభజనను ప్రతీకీకరించుచున్నవి. పది మందియైన జాబితాలో పేళేగు ఐదవ స్థానములో ఉన్నాడు; ఎందుకనగా ఐదవదే పది యొక్క మధ్యస్థానం. అబ్రాము ద్వారా ప్రతిరూపింపబడియున్న హెబ్రీయుడైన ఏబేరు, అర్థరాత్రి కేకచేత ఆ రెండు వర్గాలు విభజింపబడునప్పుడు, అవతలికి దాటి జ్ఞానురాలైన కన్యగా మారే ఒక మూర్ఖురాలైన కన్యను ప్రతీకీకరించుచున్నాడు. పేరువలన తొలి హెబ్రీయుడైన ఏబేరు, నిబంధనవలన తొలి హెబ్రీయుడైన అబ్రామును ప్రతీకీకరించుచున్నాడు. ప్రభువు అబ్రామును బాబులోనుండి పిలిచినప్పుడు, అది అర్థరాత్రి కేకయొక్క సందేశానికి ప్రతిరూపమాయెను; అదే బాబులోనుండి పురుషులనూ స్త్రీలనూ పిలిచే రెండవ దూతుని శక్తిప్రాప్తి.

The parable of the ten virgins is represented with Eber and Peleg representing a call to come out, just before the dividing line of Peleg closes the door of probation. In the prophetic relationship Eber lived 430 years after Peleg, who then lived 30 years. The first step of Abram’s threefold covenant was represented by Eber and Peleg. Abram, as Eber and Peleg as the dividing line between two classes. Paul’s addition to Abram’s prophecy is Peleg’s addition to Eber’s prophecy. Eber proclaimed 400 years, but Peleg identified 430 years. Peleg therefore represented Paul, and Paul’s addition of 30 years to the 400 years, and Paul’s ministry was to identify the Peleg of Bible prophecy. The “Peleg” of Bible prophecy that Paul identified represented the dividing of the nation from literal to spiritual.

కృపాకాల ద్వారాన్ని మూసివేసే పేలెగు యొక్క విభజన రేఖకు అచ్చం ముందున, ‘బయటికి రావలెననే పిలుపు’ను సూచించే ఏబేరు మరియు పేలెగుతో పది కన్యల దృష్టాంతం ప్రతినిధీకరించబడింది. ప్రవచన సంబంధంలో, పేలెగు తరువాత ఏబేరు 430 సంవత్సరాలు జీవించాడు; పేలెగు అయితే 30 సంవత్సరాలు జీవించాడు. అబ్రాము యొక్క త్రివిధ నిబంధనలో తొలి దశ ఏబేరు మరియు పేలెగు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడింది. అబ్రాము — ఏబేరు వలెను; అలాగే రెండు వర్గాల మధ్య విభజన రేఖగా పేలెగు వలెను. అబ్రాము ప్రవచనమునకు పౌలు చేసిన జోడింపే, ఏబేరు ప్రవచనమునకు పేలెగు చేసిన జోడింపు. ఏబేరు 400 సంవత్సరాలను ప్రకటించాడు, కాని పేలెగు 430 సంవత్సరాలను నిర్దేశించాడు. కాబట్టి పేలెగు పౌలును ప్రతినిధీకరించాడు; 400 సంవత్సరాలకు 30 సంవత్సరాలు జోడించిన పౌలు చేసిన జోడింపునూ ప్రతినిధీకరించాడు; అలాగే బైబిలు ప్రవచనంలోని ‘పేలెగు’ను గుర్తించడం పౌలు పరిచర్యయే. పౌలు గుర్తించిన బైబిలు ప్రవచనంలోని ‘పేలెగు’ అనేది, జాతిని అక్షరార్థం నుండి ఆధ్యాత్మికానికి విభజించుటను సూచించింది.

From Shem to Peleg is five descendants, and from Rue to Abram is five.

శేము నుండి పేలెగు వరకు ఐదు తరాలు; రూ నుండి అబ్రాము వరకు కూడా ఐదే.

And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.

అతడు అబ్రామునితో చెప్పెను, నిశ్చయముగా తెలిసికొనుము: నీ సంతతి తమదికాని దేశములో పరదేశులై యుండి, వారికి సేవచేయుదురు; వారు వారిని నలువందల సంవత్సరములు పీడించుదురు. ఆదికాండము 15:13.

Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ. And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect. For if the inheritance be of the law, it is no more of promise: but God gave it to Abraham by promise. Galatians 3:16–18.

ఇప్పుడు అబ్రాహామునకును అతని సంతానమునకును వాగ్దానములు చేయబడ్డవి. ఆయన ‘సంతానములకు’ అనలేదు, అనేకుల విషయమై చెప్పినట్లు గాక; గాని ఏకుని విషయమై చెప్పినట్లు ‘నీ సంతానమునకు’ అనెను; ఆ సంతానము క్రీస్తే. మరియు నేను ఇదే చెప్పుచున్నాను: క్రీస్తునందు దేవునిచేత మునుపే స్థిరపరచబడిన నిబంధనను, నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరముల తరువాత వచ్చిన ధర్మశాస్త్రము రద్దు చేయలేడు, వాగ్దానము వ్యర్థమగునట్లు. ఏలయనగా స్వాస్థ్యము ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి అయితే, అది ఇకపై వాగ్దానమునుబట్టి కాదు; అయితే దేవుడు దానిని అబ్రాహామునకు వాగ్దానముచేత అనుగ్రహించెను. గలతీయులకు 3:16-18.

Thirty Years Old

ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సు

Jesus was thirty when he began His ministry.

యేసు తన సేవను ఆరంభించినప్పుడు ఆయన వయస్సు ముప్పై సంవత్సరాలు ఉన్నది.

And Jesus himself began to be about thirty years of age, being (as was supposed) the son of Joseph, which was the son of Heli. Luke 3:23.

మరియు యేసు స్వయంగా సుమారు ముప్పయ్యేళ్ల వయస్సులోనికి ప్రవేశించుచుండగా, (అనుకొనబడినట్లుగా) యోసేపు కుమారుడు, యోసేపు హేలీ కుమారుడు. లూకా 3:23.

Joseph began to serve Pharaoh in Egypt when he was thirty years old.

యోసేపు ముప్పై సంవత్సరములవాడై యుండగా ఈగుప్తుదేశములో ఫరోహునకు సేవ చేయుట ఆరంభించెను.

And Joseph was thirty years old when he stood before Pharaoh king of Egypt. And Joseph went out from the presence of Pharaoh, and went throughout all the land of Egypt. Genesis 41:46.

మిస్రయీము రాజైన ఫరోహు సమక్షమున నిలిచినప్పుడు యోసేపు ముప్పై సంవత్సరముల వాడు. యోసేపు ఫరోహు సమక్షమునుండి బయలుదేరి, మిస్రయీము దేశమంతట పర్యటించెను. ఆదికాండము 41:46.

The prophet Ezekiel was thirty years old when he began his ministry, and his ministry lasted twenty-two years.

ప్రవక్త యెహెజ్కేలు తన పరిచర్యను ప్రారంభించినప్పుడు ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నాడు; ఆయన పరిచర్య ఇరవై రెండు సంవత్సరాలపాటు కొనసాగింది.

Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

ముప్పత్తియవ సంవత్సరమందు, నాలుగవ నెలలో ఐదవ దినమున, నేను కెబారు నది తీరమున చెరలోనున్న బందీలలో ఉండగా, ఆకాశములు తెరవబడెను; నేను దేవుని దర్శనములను చూచితిని. యెహెజ్కేలు 1:1.

Ezekiel has more historical references within his writings than any other prophet. There are thirteen direct references to ascertainable dates in the writings of Ezekiel, and unknowingly, the biblical scholars and historians confirm that his ministry spanned twenty-two years, though they know not that twenty-two is a symbol of the one hundred and forty-four thousand.

యెహెజ్కేలు లేఖనములలో చరిత్రాత్మక సూచనలు ఇతర ప్రవక్తల లేఖనముల కంటే ఎక్కువగా ఉన్నాయి. యెహెజ్కేలు లేఖనములలో నిర్ధారించదగిన తేదీలకు పదమూడు ప్రత్యక్ష సూచనలు ఉన్నాయి; తమకే తెలియకుండానే, బైబిలు పండితులూ చరిత్రకారులూ ఆయన పరిచర్య ఇరవై రెండు సంవత్సరములపాటు కొనసాగిందని ధృవీకరిస్తున్నారు, అయితే ఇరవై రెండనే సంఖ్య ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల యొక్క ప్రతీకమని వారికి తెలియదు.

King David was thirty years old when he began to reign and he reigned for forty years.

దావీదు రాజు పరిపాలన ఆరంభించినప్పుడు అతనికి ముప్పై సంవత్సరముల వయస్సు; అతడు నలభై సంవత్సరములు పరిపాలించెను.

David was thirty years old when he began to reign, and he reigned forty years. In Hebron he reigned over Judah seven years and six months: and in Jerusalem he reigned thirty and three years over all Israel and Judah. 2 Samuel 5:4, 5.

దావీదు రాజ్యము చేయుటను ఆరంభించినప్పుడు అతనికి ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సుండెను; అతడు నలభై సంవత్సరములు రాజ్యము చేసెను. హెబ్రోనులో అతడు యూదాపై ఏడు సంవత్సరములు ఆరు నెలలు రాజ్యము చేసెను; యెరూషలేములో అతడు సమస్త ఇశ్రాయేలు మరియు యూదాపై ముప్పై మూడు సంవత్సరములు రాజ్యము చేసెను. 2 సమూయేలు 5:4, 5.

David’s forty-year reign is a symbolic number, and the period of 40 is like Abram and Paul’s 430 years, for the 40 years is divided into two parts (7 and a half and 33 years). The two periods of David’s forty-year reign, have an added prophetic enigma, for another biblical witness records those two periods as seven years and thirty-three years. What does the extra six months in Second Samuel represent, and how does 7.5 and 33 equal 40? There is an overlap of six months that must represent a prophetic truth.

దావీదుని నలభై సంవత్సరాల రాజ్యపాలనలో నలభై అనే సంఖ్య ప్రతీకాత్మకమైనది; నలభై అనే కాలఖండం అబ్రాము మరియు పౌలు యొక్క 430 సంవత్సరాల వలెనే ఉంది, ఏలయనగా ఆ నలభై సంవత్సరాలు రెండు భాగాలుగా విభజింపబడియున్నవి (7½ మరియు 33 సంవత్సరాలు). దావీదుని నలభై సంవత్సరాల పాలనలోని ఆ రెండు దశలకు అదనంగా ఒక ప్రవచనాత్మక రహస్యము కలదు; ఎందుకనగా మరొక శాస్త్రసాక్ష్యం ఆ రెండు దశలను ఏడు సంవత్సరాలు మరియు ముప్పై మూడు సంవత్సరాలుగా లిఖించుచున్నది. ద్వితీయ సమూయేలు గ్రంథములోని అదనపు ఆరు నెలలు ఏమి సూచించుచున్నవి, మరియు 7½ మరియు 33 కలిపి 40కు ఎలా సమానమగును? తప్పక ఒక ప్రవచన సత్యాన్ని ప్రతినిధించు ఆరు నెలల అతికింపు అక్కడ ఉంది.

And the days that David reigned over Israel were forty years: seven years reigned he in Hebron, and thirty and three years reigned he in Jerusalem. 1 Kings 2:11.

దావీదు ఇశ్రాయేలుమీద ఏలిన కాలము నలుబది యెండ్లు; హెబ్రోనులో ఏడు యెండ్లు, యెరూషలేములో ముప్పై మూడు యెండ్లు ఏలెను. 1 రాజులు 2:11

22 is a symbolic number representing the combination of Divinity with humanity and Ezekiel’s ministry lasted twenty-two-years. Joseph’s fourteen years is divided into two periods of seven years, Christ’s covenant week divided into two equal 1260-day periods, and David’s forty year reign is broken into two periods, with an additional symbol connecting the two periods.

ఇరవై రెండు ఒక ప్రతీకాత్మక సంఖ్య, ఇది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సమ్మేళనాన్ని సూచిస్తుంది; అలాగే యెహెజ్కేలు యొక్క పరిచర్య ఇరవై రెండు సంవత్సరాలు కొనసాగింది. యోసేపు యొక్క పద్నాలుగు సంవత్సరాలు ఏడు సంవత్సరముల చొప్పున రెండు కాలములుగా విభజించబడ్డాయి; క్రీస్తు నిబంధన వారము రెండు సమానమైన 1260 దినముల కాలములుగా విభజించబడింది; మరియు దావీదు యొక్క నలభై సంవత్సరాల రాజ్యపాలన రెండు కాలములుగా విభజించబడి, ఆ రెండు కాలములను అనుసంధానించే ఒక అదనపు ప్రతీకను కలిగియున్నది.

Jesus is the Prophet, the Priest and the King. In the latter days He will lift up His church triumphant as an ensign, and that church is represented by Christ, the prophet, priest and king who has combined His Divinity with men, represented by Ezekiel the prophet, Joseph the priest and David the king. The four symbols represent three worthies in the furnace that was heated seven times above normal, and then there appeared the fourth, and He was as the son of God. All the world was represented at the celebration of Nebuchadnezzar’s golden image, and they all saw the church triumphant made up of a human prophet, a human priest and a human king, sustained by the fourth Divine person.

యేసు ప్రవక్తయు, యాజకుడును, రాజునైయున్నాడు. అంత్యదినములలో ఆయన తన విజయమొందిన సంఘమును పతాకముగా ఎత్తి నిలుపును, మరియు ఆ సంఘము ప్రవక్తయు యాజకుడును రాజునై తన దైవత్వమును మనుష్యులతో ఏకీకరించిన క్రీస్తుచేత ప్రతినిధ్యం పొందుచున్నది; ఆ మనుష్యుల ప్రాతినిధ్యముగా ప్రవక్త యెహెజ్కేలు, యాజకుడు యోసేపు మరియు రాజు దావీదు నిలిచియున్నారు. నాలుగు ప్రతీకలు సాధారణముకంటె ఏడు రెట్లు వేడిచేయబడిన భట్టిలోనున్న ముగ్గురు శ్రేష్ఠులను సూచించుచున్నవి; తరువాత నలుగవవాడు ప్రత్యక్షమైయెను, అతడు దేవుని కుమారునివలెయుండెను. నెబూకద్నెజరు యొక్క బంగారు ప్రతిమ ప్రతిష్ఠోత్సవములో సమస్త లోకం ప్రాతినిధ్యముతో కూడియుండెను, మరియు వారందరూ మానవ ప్రవక్త, మానవ యాజకుడు, మానవ రాజుతో కూడిన విజయమొందిన సంఘమును, నాల్గవ దైవ వ్యక్తిచేత ఆధారింపబడినదై, చూచిరి.

“Satan has taken the world captive. He has introduced an idol sabbath, apparently giving to it great importance. He has stolen the homage of the Christian world away from the Sabbath of the Lord for this idol sabbath. The world bows to a tradition, a man-made commandment. As Nebuchadnezzar set up his golden image on the plain of Dura, and so exalted himself, so Satan exalts himself in this false sabbath, for which he has stolen the livery of heaven.” Review and Herald, March 8, 1898.

శాతాను లోకమంతటిని బందీగా చేసుకొన్నాడు. అతడు ఒక విగ్రహ సబ్బతును ప్రవేశపెట్టి, దానిని మహా ప్రాముఖ్యత గలదిగా ప్రత్యక్షపరచాడు. ఈ విగ్రహ సబ్బతు కొరకు, ప్రభువు యొక్క శబ్బతు దినమునుండి క్రైస్తవ లోకపు ఆరాధనను అతడు అపహరించాడు. లోకం ఒక సంప్రదాయానికి, మనుష్యకల్పిత ఆజ్ఞకు వంగి నమస్కరిస్తోంది. దూరా మైదానములో నెబుకద్నెజరు తన బంగారు ప్రతిమను స్థాపించి అట్టి విధంగా తన్నుతాను ఎత్తిపోసుకున్నట్లే, ఈ తప్పుడు సబ్బతు కొరకు అతడు పరలోకపు లాంఛనిక వేషధారణను దొంగిలించి, దానిలోనే శాతానూ తనను తాను ఎత్తిపోసుకుంటున్నాడు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, మార్చి 8, 1898.

The Number Four

సంఖ్య నాలుగు

At the prophetic level, forty is a tithe of Abram’s four hundred, and four is a tithe of forty. Any prophetic characteristic that is found in the number four, must align with the symbolism of forty, which in turn must align with the symbolism of four hundred. In context, four often represents “worldwide,” a familiar understanding, but it also represents “a progression” and in some contexts a “progressive destruction.”

ప్రవచనిక స్థాయిలో, నలభై అనేది అబ్రాముని నాలుగు వందల దశమాంశము; అలాగే నాలుగు అనేది నలభైకు దశమాంశము. ‘నాలుగు’ అనే సంఖ్యలో కనిపించే ఏ ప్రవచన లక్షణమైనా, అది ‘నలభై’ యొక్క ప్రతీకాత్మకతకు అనుగుణంగా ఉండవలెను; అలాగే ఆ ‘నలభై’ యొక్క ప్రతీకాత్మకత కూడా ‘నాలుగు వందలు’ యొక్క ప్రతీకాత్మకతకు అనుగుణంగా ఉండవలెను. సందర్భానుసారంగా, ‘నాలుగు’ తరచుగా ‘ప్రపంచవ్యాప్తం’ను సూచిస్తుంది—ఇది సుపరిచితమైన అవగాహన—అయితే అది ‘ఒక క్రమగతి’నీ, మరికొని సందర్భాల్లో ‘క్రమానుగత విధ్వంసం’నూ సూచిస్తుంది.

The first four of the seven trumpets represent the progressive destruction of Western Rome. Eastern Rome in Constantinople ended in submission to the four Ottoman Sultans. Line upon line eastern and western Rome progressively disintegrated over four periods, represented by four trumpets, while also being brought down by Islam of the fifth and sixth trumpets. Together the two lines identify the fall of Rome over four generations of trumpets, while an escalating war with Islam leads to the ultimate demise when the four sultans of Islam take supremacy over the kingdom. The history of west and east began with the division of the Empire by Constantine in 330.

ఏడు కాహళములలో మొదటి నాలుగు పశ్చిమ రోమా సామ్రాజ్యంలోని క్రమక్రమమైన వినాశనాన్ని సూచిస్తాయి. కాన్స్టాంటినోపుల్‌లోని తూర్పు రోము నాలుగు ఒట్టోమాన్ సుల్తాన్లకు లోబడటంతో ముగిసింది. వరుసపై వరుసగా నాలుగు కాహళములు సూచించిన నాలుగు కాలాలలో తూర్పు, పశ్చిమ రోము క్రమంగా విచ్ఛిన్నమయ్యాయి; అదే సమయంలో ఐదవ, ఆరవ కాహళముల ఇస్లాం చేత అవి కూలదోయబడ్డాయి. ఈ రెండు వరుసలు కలసి కాహళముల నాలుగు తరాల గుండా రోముని పతనాన్ని గుర్తింపజేస్తాయి; ఇదే సమయంలో, ఇస్లాంతో తీవ్రతరమవుతున్న యుద్ధం, ఇస్లాం యొక్క నాలుగు సుల్తాన్లు రాజ్యంపై సార్వాధిక్యం పొందినప్పుడు, తుది పతనానికి దారితీస్తుంది. తూర్పు మరియు పశ్చిమాల చరిత్ర 330లో కాన్స్టాంటైన్ సామ్రాజ్యాన్ని విభజించడంతో ఆరంభమైంది.

The four trumpets of western Rome begin in 330, and the fifth and sixth trumpet represent the power that bring eastern Rome down, an eastern Rome also began in 330. Both eastern and western Rome contributed to the work of placing the papal power on the throne of the earth in 538, so the two lines of western and eastern typify the two horns of the United States, who places the papal power back on the throne at the Sunday law. Western Rome is the symbol of churchcraft in the prophetic relationship and eastern Rome is the symbol of statecraft.

పశ్చిమ రోముకు సంబంధించిన నాలుగు కాహళములు క్రీ.శ. 330లో ఆరంభమయ్యాయి, మరియు ఐదవ, ఆరవ కాహళములు తూర్పు రోమును కూలదోయు శక్తిని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి; తూర్పు రోము కూడా క్రీ.శ. 330లోనే ఆరంభమైంది. తూర్పు, పశ్చిమ రోములిద్దరూ క్రీ.శ. 538లో పాపీయ అధికారాన్ని భూమ్య సింహాసనంపై ఉంచే కార్యానికి సహకరించాయి; అందువలన పశ్చిమమూ తూర్పుమూ అనే రెండు రేఖలు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రెండు కొమ్ములను ప్రతిరూపిస్తాయి; మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలే ఆదివారం చట్టమునందు పాపీయ అధికారాన్ని తిరిగి సింహాసనంపై ఉంచును. ప్రవచనీయ సంబంధంలో పశ్చిమ రోము మతాధికార వ్యూహానికి ప్రతీక, తూర్పు రోము రాష్ట్రపాలన వ్యూహానికి ప్రతీక.

Within the history of the fall of western and eastern Rome, the history of papal Rome is set forth. Beginning with the church of the disciples, represented by Ephesus, the first three churches lead to the fourth church, which is the papacy from 538 until 1798. In Revelation thirteen, the papacy is identified as ruling for 42 months, after its deadly wound of 1798 is healed at the Sunday law. “Time is no longer” after 1844, so the forty-two months are a symbol of the period of persecution from the Sunday law until Michael stands up. The pioneers understood the churches, seals and trumpets represented three lines of history that run parallel to one another. Laying the prophetic testimony of western Rome over the line of eastern Rome and the line of papal Rome is not a prophetic application which was employed by the Millerites, but the technique does not contradict any of their established understandings.

పశ్చిమ రోము మరియు తూర్పు రోము పతనాల చరిత్ర పరిధిలోనే, పాపల్ రోము యొక్క చరిత్ర వివరింపబడింది. శిష్యుల సంఘము, ఎఫెసు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడినది, దానితో ఆరంభమై, మొదటి మూడు సంఘాలు నాల్గవ సంఘమునకు దారితీస్తాయి; అది 538 నుండి 1798 వరకు ఉన్న పాపత్వమే. ప్రకటన గ్రంథం పదమూడు అధ్యాయంలో, పాపత్వము నలభై రెండు నెలలు పరిపాలించునదిగా గుర్తింపబడింది; 1798నాటి దాని ప్రాణాంతక గాయం ఆదివారం చట్ట సమయమున స్వస్థమగును. 1844 తరువాత "కాలము ఇకలేదు" కాబట్టి, ఆ నలభై రెండు నెలలు ఆదివారం చట్టము మొదలుకొని మైఖేలు నిలుచునప్పటివరకు ఉండే హింసాకాలమునకు చిహ్నము. పూర్వగాములు సంఘాలు, ముద్రలు, కాహళాలు అనేవి పరస్పర సమాంతరముగా నడిచే మూడు చరిత్రరేఖలను సూచించునని అర్థంచేసుకొనిరి. పశ్చిమ రోము యొక్క ప్రవచన సాక్ష్యమును తూర్పు రోము రేఖపైనను పాపల్ రోము రేఖపైనను అమర్చుట మిల్లర్ అనుచరులు వినియోగించిన ప్రవచన అన్వయము కాకపోయినను, ఆ పద్ధతి వారు స్థిరపరచిన ఏ అవగాహనకైనా విరుద్ధముకాదు.

Line upon line, the first four trumpets are to be laid over the history represented by the fifth and sixth trumpets, and then the line of the first three churches that lead to the period of papal persecution represented by the fourth church. Four trumpets on the one line, four sultans on the second line, and four churches on the third line. The number “four” represents worldwide, but it also represents a progressive destruction of either a civil or religious power. What it represents is determined by context.

రేఖపై రేఖగా, మొదటి నాలుగు కాహళాలు ఐదవ మరియు ఆరో కాహళాలు ప్రతినిధిచేసే చరిత్రపై మేళవింపబడవలెను; ఆపై, నాల్గవ సంఘం ప్రతినిధిచేసే పాపల్ పీడనకాలానికి దారి తీసే మొదటి మూడు సంఘాల రేఖను కూడా మేళవింపబడవలెను. మొదటి రేఖపై నాలుగు కాహళాలు, రెండవ రేఖపై నాలుగు సుల్తానులు, మూడవ రేఖపై నాలుగు సంఘాలు. “నాలుగు” అనే సంఖ్య ప్రపంచవ్యాప్తతను సూచిస్తుంది; అంతేకాక, అది లౌకిక అధికారమో ధార్మిక అధికారమో ఏదో ఒకదాని క్రమానుగత విధ్వంసాన్నికూడా సూచిస్తుంది. అది ఏది సూచిస్తున్నదో సందర్భమే నిర్ణయిస్తుంది.

At the Sunday law the papal power is restored. The first time the papacy was empowered there was a thirty-year period of preparation. In the first four churches, the fourth church is the papacy, and the first church was the disciples, represented as Ephesus. The first three generations of the Christian church led to the fourth church of Thyatira, that is represented by Jezebel. When you get to Thyatira, in 538, a Sunday law was enacted at the Counsel of Orleans, thus identifying the Sunday law in the United States, when the deadly wound of 1798 is healed.

ఆదివారం చట్టం సమయమున పాపశక్తి పునరుద్ధరించబడును. పాపత్వము తొలిసారిగా అధికారము పొందినప్పుడు ముప్పై సంవత్సరాల సిద్ధత కాలము ఉండెను. మొదటి నాలుగు సంఘములలో, నాల్గవ సంఘము పాపత్వమని గుర్తించబడెను; మొదటి సంఘము శిష్యులదై, ఎఫెసుగా ప్రతినిధీకరించబడెను. క్రైస్తవ సంఘమున తొలి మూడు తరాలు నాల్గవ సంఘమైన త్యతీరాకు దారితీశాయి; దానిని యెజబేలు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడినదిగా చూపబడెను. త్యతీరా దశకు వచ్చేసరికి, 538లో ఒర్లియాన్స్ మండలిలో ఆదివారం చట్టము అమలులోనికి తెచ్చబడెను; అట్లు, 1798 యొక్క మరణాంతక గాయం స్వస్థపడునప్పుడు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఉండే ఆదివారం చట్టమును గుర్తింపజేయుచున్నది.

The history from 1798, until the Sunday law in the United States is represented by the first four churches. The fourth church of Thyatira is the Sunday law, and the papal persecution which follows. The first church of Ephesus, the church who lost its first love, ended up at the conclusion of the four-step progressive destruction, at the Sunday law of Thyatira. The generation that leads to the Sunday law of Thyatira, is the third generation of Pergamos. Thyatira represents the Sunday law until the close of probation, and Pergamos represents the compromise of the third generation that prepares the way for Thyatira. The third generation of Pergamos, and the compromise it represents was first fulfilled in the time of Constantine, who passed the very first Sunday law in 321. The United States began as the lamb of Ephesus, but when it places Thyatira back on the throne, it speaks as a dragon.

1798 నుండి సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారం చట్టం వరకు గల చరిత్ర, మొదటి నాలుగు సంఘములచే ప్రతినిధింపబడింది. నాలుగవ సంఘమైన త్యాతీరా, ఆదివారం చట్టమును, దానికి అనుసరించే పాపాసన హింసను సూచిస్తుంది. తన మొదటి ప్రేమను కోల్పోయిన మొదటి సంఘమైన ఏఫెసు, నాలుగు-దశల క్రమానుగత విధ్వంసము యొక్క పరమావసానంలో—అనగా త్యాతీరా యొక్క ఆదివారం చట్టమునందు—ముగిసింది. త్యాతీరా యొక్క ఆదివారం చట్టమునకు దారితీసే తరం, పెర్గమోను యొక్క మూడవ తరమే. త్యాతీరా కృపాకాలము ముగింపు వరకు ఆదివారం చట్టమును సూచించగా, పెర్గమోను త్యాతీరాకు మార్గమును సిద్ధపరిచిన మూడవ తరపు రాజీపడుదలని సూచిస్తుంది. పెర్గమోను యొక్క మూడవ తరం, అలాగే అది ప్రతినిధిచేసే రాజీపడుదల, మొదటగా కాన్స్టాంటైన్ కాలములో నెరవేరింది; ఆయన 321లో అతి తొలి ఆదివారం చట్టాన్ని జారీచేశారు. సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఏఫెసు యొక్క గొఱ్ఱెపిల్లగా ఆరంభమైను; అయితే అది త్యాతీరాను తిరిగి సింహాసనంపైన కూర్చోబెట్టినప్పుడు, డ్రాగనువలె మాటలాడుతుంది.

The progressive destruction of the United States is represented by the first four churches of Revelation. The progressive destruction of the sixth kingdom of Bible prophecy occurs over four generations that lead to the Sunday law, where the earth beast, speaks as a dragon. The final generation is represented by the dragon, that is a reptile, as in the Garden of Eden, and for this reason, both John the Baptist and Jesus called the last generation of ancient Israel, “a generation of vipers.”

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల క్రమశః నాశనము, ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి నాలుగు సంఘములచే ప్రతినిధీకరించబడుతుంది. బైబిల్ ప్రవచనములోని ఆరవ రాజ్యపు క్రమశః నాశనము, ఆదివారపు చట్టమునకు దారితీసే నాలుగు తరములపాటు సంభవించును; అక్కడ భూమినుండి వచ్చిన మృగము డ్రాగన్ వలె మాటలాడును. చివరి తరము, ఏదెన్ తోటలోనిది వంటి సరీసృపమైన డ్రాగన్ చేత ప్రతినిధీకరించబడుతుంది; ఈ కారణంగా స్నానకర్త యోహాను మరియు యేసు ఇద్దరును ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆఖరి తరమును "పాముల సంతతి" అని పిలిచారు.

The fourth and last generation is either the “chosen generation” representing the one hundred and forty-four thousand, or its counterpart, the generation of vipers. One class has formed the image of Christ, the other the image of the beast—the serpent. The generation of vipers is directly set forth, four times in God’s Word. The context at each reference is different.

నాలుగవదియు అంతిమమైన తరము, 'ఎంచుకోబడిన తరము'—ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలలను ప్రతినిధ్యం చేయునది—గాని, దానికి ప్రతిపక్షమగు 'సర్పసంతానం' తరము గాని. ఒక వర్గము క్రీస్తుయొక్క బింబమును మలచుకొనియున్నది, మరియొకటి మృగముని—అదే సర్పము—బింబమును మలచుకొనియున్నది. సర్పసంతానం దేవుని వాక్యమందు నేరుగా నాలుగు మారులు ప్రతిపాదింపబడియున్నది. ప్రతి ఉల్లేఖనములోను సందర్భము భిన్నంగా యున్నది.

But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

కాని ఫరిసయ్యులును సద్దూకయులును అనేకులు తన స్నానమునొద్దకు వచ్చుటను అతడు చూచి, వారితో ఇట్లనెను: ఓ విషసర్పసంతతివారలారా, రాబోవుచున్న కోపమునుండి పారిపోవుటకు మీకు హెచ్చరించినవాడెవడు? మత్తయి 3:7

If the “generation of vipers” were simply some derogatory remarks about a couple sects of people that John didn’t like, then there would be nothing to say about the expression. But every word is sacred within God’s Word, so John was assigning a specific label to the Sadducees and Pharisees. That label is defined prophetically by the context of the passage where it is expressed. In the passage John is identified as accomplishing his ministry, then the Sadducees and Pharisees enter the narrative. In the opening verses John is identified as Isaiah’s “voice in the wilderness.”

యోహాను ఇష్టపడని కొన్ని మత పుంథుల వారిమీద వేసిన అవహేళనాత్మక వ్యాఖ్యలు మాత్రమే ‘పాముల సంతతి’ అనేది అయితే, ఆ పదప్రయోగము గూర్చి చెప్పదగ్గదేం ఉండేది కాదు. కానీ దేవుని వాక్యములో ప్రతి మాట పవిత్రమే; అందువలన యోహాను సద్దూకయ్యులకు, పరిసయ్యులకు ఒక నిర్దిష్ట పేరుపట్టును ఆపాదించాడు. ఆ పేరుపట్టు అది పలుకబడిన వాక్యభాగంలోని సందర్భముచేత ప్రవచనాత్మకంగా నిర్వచించబడుతుంది. ఆ భాగములో యోహాను తన పరిచర్యను నిర్వర్తించుచున్నవాడిగా గూర్చింపబడిన తరువాత, సద్దూకయ్యులు, పరిసయ్యులు కథనంలో ప్రవేశిస్తారు. ప్రారంభ వచనములలో యోహాను, యెషయా చెప్పిన ‘అరణ్యంలో మొఱ్ఱలువిడిచుచున్న వాని స్వరం’గా గూర్చింపబడెను.

In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand.

ఆ దినములలో బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను యూదయా అరణ్యమందు ప్రత్యక్షమై, ప్రసంగించుచు, ఈలాగు చెప్పెను: పశ్చాత్తాపపడుడి; ఏనందుననగా పరలోక రాజ్యము సమీపించియున్నది.

For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying,

ఎందుకనగా ప్రవక్త యెషయా చేత ఇట్లు చెప్పబడియున్నవాడు ఇతడే; ఆయన ఇట్లు సెలవిచ్చెను,

The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight.

అరణ్యములో మొఱ్ఱపెట్టుచున్న వాని స్వరము: ప్రభువుకు మార్గము సిద్ధపరచుడి, ఆయన పథములను నిటారుగా చేయుడి.

And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.

ఆయనే యోహాను ఒంటె రోమములతో చేసిన వస్త్రమును ధరించి, నడుమున చర్మ నడికట్టును కట్టుకొని యుండెను; అతని ఆహారము మిడతలును అడవి తేనెయును యైయుండెను.

Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:2–7.

అప్పుడు యెరూషలేము, యూదయా అంతటియు, యొర్దాను చుట్టుప్రాంతమంతటివారందరును బయలుదేరి ఆయనయొద్దకు వచ్చిరి; తమ పాపములను ఒప్పుకొంటూ యొర్దానులో ఆయనచేత బాప్తిస్మము పొందిరి. కాని తన బాప్తిస్మమునొద్దకు అనేకమంది పరిసయ్యులును సద్దూకయ్యులును వచ్చుటను చూచి, వారితో ఇట్లనెను: ఓ సర్పసంతానమా, రాబోవు కోపమునుండి పారిపోవలెనని మిమ్మును హెచ్చరించినవాడు ఎవడు? మత్తయి 3:2-7.

The final generation of ancient Israel is labelled as “a generation of vipers,” by a prophet who came out of the wilderness. John is the prophet who fulfilled the role as Malachi’s messenger who prepared the way for the Messenger of the Covenant, who was also the voice in the wilderness identified by Isaiah.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులోని అంతిమ తరము, అరణ్యమునుండి వచ్చిన ఒక ప్రవక్తచేత “పాముల సంతానము”యని సంబోధింపబడింది. యోహాను, ఒడంబడికయొక్క దూతకు మార్గమును సిద్ధపరచిన మలాకీ ప్రవచించిన దూతగా తన పాత్రను నెరవేర్చిన ప్రవక్తయే; యెషయా పేర్కొన్న “అరణ్యములో మొరపెట్టుకొనువాని స్వరము”యు ఆయనే.

If we consider “leaves” as a symbol, we find that they represent “profession.” The first reference is with Adam and Eve, who covered their unrighteousness, with fig leaves. They had previously worn the garment of light, the garment of righteousness, but when that was gone, they realized they were naked Laodiceans, who think all they need to do is hide behind the “leaves of profession,” and everything will be OK. Further on in the passage, John speaks directly against the Laodicean Jews trusting in the bloodline of Abraham to save them, for their presumption was simply the empty leaves of profession. A person’s garments represent who they are.

ఆకులను ఒక ప్రతీకగా పరిగణిస్తే, అవి ‘స్వీకారం’ను సూచిస్తాయని మనము గ్రహిస్తాము. మొదటి సూచన ఆదాము, హవ్వలవద్దనే ఉంది; వారు తమ అధర్మాన్ని అంజూరపు ఆకులతో కప్పుకొన్నారు. మునుపటివరకు వారు వెలుగు వస్త్రమును, ధర్మవస్త్రమును ధరించి యుండిరి; అయితే అది తొలగిపోయినప్పుడు, ‘స్వీకారపు ఆకుల’ వెనుక మాత్రమె దాగిపోతే చాలు, అంతా సవ్యమవుతుందని భావించు నగ్నులైన లవోదిక్యులమని తాము గ్రహించారు. ఆ వాక్యభాగంలో మరింత ముందుకు, తమ రక్షణకై అబ్రాహాము యొక్క రక్తవంశంపై ఆధారపడుచున్న లవోదిక్యా యూదులను యోహాను ప్రత్యక్షముగా ఖండించుచున్నాడు; ఎందుకనగా వారి ఆత్మవిశ్వాసజనిత ధారణ కేవలం ‘స్వీకారపు’ శూన్య ఆకులే. ఒక వ్యక్తి ధరించే వస్త్రములు వారెవరో సూచిస్తాయి.

Trees are a symbol of men and of kingdoms, and the fruit, the branch, the seed, the soil, the water, the root and obviously the leaves all represent specific prophetic symbols unto themselves, but each of those truths is connected to the other symbols represented in the various lines of prophecy that employ the prophetic symbols that go to make up a “tree.” Of course, the first prophetic symbolism of a tree is that it represents a life-or-death test.

వృక్షాలు మానవులకును రాజ్యాలకును ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి; ఫలం, కొమ్మ, విత్తనం, మట్టి, నీరు, వేరు, అలాగే స్పష్టంగానే ఆకులు సైతం—ఇవి ప్రతిదీ స్వయంగా నిర్దిష్ట ప్రవచనప్రతీకత్వాన్ని కలిగివున్నవి. అయినప్పటికీ, ఆ ప్రతీ సత్యం, “వృక్షం” అనే రూపకాన్ని నిర్మించుటకు ఉపయోగించే ప్రవచనప్రతీకాలను ఆశ్రయించిన ప్రవచనపు వివిధ రేఖలలో దర్శింపబడే ఇతర ప్రతీకలతో పరస్పరం అనుసంధానింపబడియున్నది. నిస్సందేహంగా, వృక్షమునకు సంబంధించిన ప్రథమ ప్రవచనప్రతీకార్థం, అది జీవన–మరణ పరీక్షను సూచించుటయే.

John’s message is represented by the clothes he wore, and the food he ate. Prophetic food, such as the manna at the beginning of ancient Israel, or the Bread of Heaven at the end; must be eaten. The food represents a prophetic testing message which must be eaten, for it is Christ’s flesh and His blood. The clothes John wore and the food he ate identifies the message, and messenger who prepared the way for Christ. John typifies the final messenger who prepares the way for Christ, who is the Messenger of the Covenant who suddenly comes to His temple at the Sunday law. When that takes place, the foolish virgins, who are also Laodiceans and tares, represent the final fourth generation of those who profess to be the legitimate covenant people of Abraham, just as did the Pharisees and Sadducees, in the time when John appeared out of the wilderness.

యోహాను ధరించిన వస్త్రములు, అతడు భుజించిన ఆహారము ద్వారా అతని సందేశము ప్రతీకాత్మకంగా ప్రతిబింబింపబడుచున్నది. ప్రవచనసంబంధమైన ఆహారము—ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ప్రారంభమందలి మన్నా గాని, అంత్యమందలి స్వర్గ రొట్టె గాని—తప్పక భుజింపబడవలెను. ఆ ఆహారము తప్పనిసరిగా గ్రహించవలసిన ఒక ప్రవచనాత్మక పరీక్షా సందేశమును సూచించుచున్నది; ఏలయనగా అదే క్రీస్తు శరీరమూ ఆయన రక్తమునే. యోహాను ధరించిన వస్త్రములు, అతడు తిన్న ఆహారము, క్రీస్తుకు మార్గము సిద్ధపరచిన సందేశమును, ఆ సందేశకునిని కూడ గుర్తింపజేయుచున్నవి. యోహాను, క్రీస్తుకు మార్గము సిద్ధము చేసే అంతిమ సందేశకుని ప్రతిరూపుడైయున్నాడు; క్రీస్తే నిబంధన దూతుడు, ఆయన ఆదివారపు చట్టమున తన మందిరమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చును. అది సంభవించినప్పుడు, మూర్ఖ కన్యలు—వారు లయొదికేయులుకూడా, కలుపుకూడా యున్నారు—అబ్రాహాము యొక్క నిజమైన నిబంధన ప్రజలమని ప్రకటించుకొనువారి చివరి నాలుగవ తరాన్ని ప్రతినిధులై నిలుస్తారు; అరణ్యమునుండి యోహాను ప్రత్యక్షమైన కాలమందు ఫరీశయులును సద్దూకయులును యెలాగో అట్లే.

John wore camel hair, a leather girdle that included a harness attachment, such as farm animals have with a yoke. He ate, and therefore his message was of locusts, a premier symbol of Islam in the Scriptures, and he mixed his message of Islam, with the honey.

యోహాను ఒంటె రోమాలతో చేసిన వస్త్రమును ధరించి, కాడితో పాటు వ్యవసాయ జంతువులు ధరించే హార్నెస్‌ను పోలిన అమరికగల తోలునడికట్టును కట్టుకున్నాడు. అతడు మిడతలను భుజించాడు; అందుచేత అతని సందేశము పవిత్ర లేఖనములలో ఇస్లాం యొక్క ఒక ప్రధాన చిహ్నమైయున్న మిడతల గురించినదై యుండెను; మరియు తేనితో తన ఇస్లాం గురించిన సందేశమును కలిపాడు.

And the house of Israel called the name thereof Manna: and it was like coriander seed, white; and the taste of it was like wafers made with honey. Exodus 16:31.

ఇశ్రాయేలీయుల యింటివారు దానికి మన్నా అని నామముపెట్టిరి; అది ధనియ విత్తనమువలె, తెల్లగా ఉండెను; దాని రుచి తేనితో చేసిన పలుకులవలె ఉండెను. నిర్గమకాండము 16:31.

Manna is a symbol of God’s Word, and it tasted like honey, which the prophets identify as the taste of the message, they are represented as eating. John brought the message of Islam as represented by the locusts, and a girdle of camel leather and camel hair. The locusts and the camel are both symbols of Islam. That message of Islam was mixed with the enlightenment of God’s Word that is represented as “honey.”

మన్నా దేవుని వాక్యమునకు ప్రతీకము; దాని రుచి తేనెవలె యుండెను. ప్రవక్తలు, తాము భుజించుచున్నట్లుగా చిత్రింపబడిన ఆ సందేశమునకు చెందిన రుచియై దానిని గుర్తించిరి. మిడతలచేతను, ఒంటెతోలుతో చేసిన కటిబంధనముచేతను, ఒంటె రోమములచేతను సూచింపబడినదానిగా, యోహాను ఇస్లాం సందేశమును తెచ్చెను. మిడతయు ఒంటెయు రెండునూ ఇస్లామునకు ప్రతీకలు. ‘తేనె’ అని సూచింపబడిన దేవుని వాక్యపు ప్రకాశముతో ఆ ఇస్లాం సందేశము మిశ్రితమై యుండెను.

Then said Jonathan, My father hath troubled the land: see, I pray you, how mine eyes have been enlightened, because I tasted a little of this honey. 1 Samuel 14:29.

అప్పుడు యోనాతాను చెప్పెను: నా తండ్రి దేశమును కష్టపెట్టెను; ఇదిగో, నేను ఈ తేనెను కొద్దిగా రుచి చూచినందున నా కన్నులు ఎట్లా వెలిగినవో విన్నపముగా మీరు చూచుడి. 1 సమూయేలు 14:29

John did not simply represent a message of Islam, but he came from the wilderness, as did Elijah, and John did not eat honey, he ate wild honey, for he, as with Christ, was not trained in the institutions of the day who had their own honey of a message, represented by the leaven of the Pharisees and Sadducees. John ate honey from the wilderness, for he was trained by the Holy Spirit outside the religious institutions of his day. The typical girdle of the time period contained a hinge mechanism that a person would tie their camel hair garment onto. The hinge represents John, who was the turning point from the earthly unto the heavenly sanctuary.

యోహాను కేవలం ఇస్లాం ధర్మ సందేశానికి ప్రతినిధిగా నిలిచినవాడేగాదు; ఏలీయా వలె అతడు అరణ్యమునుండి వచ్చెను. యోహాను తేనె తినలేదు; అతడు అడవి తేనెను తినెను. ఎందుకనగా, క్రీస్తువలెనే, తమ స్వంత తేనెవంటి సందేశమును కలిగియున్న, ఫరిసయ్యులును సద్దూకయ్యులయొక్క పులియబెట్టు చేత ప్రతీకితమైన, ఆ కాలమందలి సంస్థలయందు అతడు శిక్షణ పొందలేదు. యోహాను అరణ్యమునుండి వచ్చిన తేనెను తినెను; ఎందుకనగా తన కాలమునాటి మతసంస్థల వెలుపల పరిశుద్ధాత్మచేత అతడు శిక్షింపబడెను. ఆ కాలములో ప్రాచుర్యముగల నడుముపట్టాలో ఒక కవాట యంత్రాంగము ఉండేది; దానికే జనులు తమ ఒంటెల జుట్టుతో అల్లిన వస్త్రమును కట్టి బిగించేవారు. ఆ కవాటు యోహానుని సూచిస్తుంది; భౌమిక పరిశుద్ధస్థానమునుండి పరలోక పరిశుద్ధస్థానమునకు సంధిమలుపుగా నిలిచినవాడే యోహాను.

“The prophet John was the connecting link between the two dispensations. As God’s representative he stood forth to show the relation of the law and the prophets to the Christian dispensation. He was the lesser light, which was to be followed by a greater. The mind of John was illuminated by the Holy Spirit, that he might shed light upon his people; but no other light ever has shone or ever will shine so clearly upon fallen man as that which emanated from the teaching and example of Jesus. Christ and His mission had been but dimly understood as typified in the shadowy sacrifices. Even John had not fully comprehended the future, immortal life through the Saviour.” The Desire of Ages, 220.

“ప్రవక్తయైన యోహాను రెండు నిర్వహణల మధ్య సంధాన కడియమయ్యాడు. దేవుని ప్రతినిధిగా, ధర్మశాస్త్రమునకును ప్రవక్తలకును క్రైస్తవ నిర్వహణతో ఉన్న సంబంధాన్ని వెల్లడించుటకై అతడు నిలిచాడు. అతడు తక్కువ ప్రకాశము; దాని తరువాత మరింత గొప్ప ప్రకాశము రావలసినది. తన ప్రజలపై ప్రకాశింపజేయునట్లుగా యోహానుయొక్క మనస్సు పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రకాశింపబడెను; అయితే యేసు బోధనయు ఆదర్శము నుండి ప్రసరించిన వెలుగువలె పతిత మానవునిమీద అంత స్పష్టముగా మరే వెలుగును ఎప్పుడును ప్రకాశింపలేదు; భవిష్యత్తులోను ప్రకాశింపదు. నీడసదృశమైన బలులలో ప్రతిరూపముగా సూచింపబడిన ప్రకారమే క్రీస్తునియు ఆయన కార్యమును గూర్చి కేవలం మసకగానే గ్రహింపబడెను. రక్షకుని ద్వారా కలిగే భవిష్యత్తు, అమర జీవితం విషయమై యోహాను కూడ సంపూర్ణముగా గ్రహింపలేదు.” యుగాల ఆకాంక్ష, 220.

The hinge garment of John is introduced at the very point of Christ’s baptism, which was the turning point, represented by the place where John was baptizing. That place was named Bethabara meaning “ferry crossing,” and is the very place ancient Israel entered into the Promised Land as they came out of the wilderness, just as John had done.

క్రీస్తు బాప్తిస్మము జరిగిన అదే క్షణమున యోహాను యొక్క కవాటపు వస్త్రము పరిచయింపబడింది; అది ఒక మలుపుబిందువై, యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చుచున్న స్థలముచే సూచింపబడెను. ఆ స్థలము ‘దోనె దాటుచోటు’ అనే అర్థముగల ‘బేతబారా’అని పేరుపొందింది; మరియు అదే ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అరణ్యమునుండి బయలుదేరి, యోహాను చేసినట్లే, వాగ్దానభూమిలో ప్రవేశించిన ప్రదేశము.

Of course, the movement of the one hundred and forty-four thousand are who John is representing, but we are simply pointing out that when Jesus was baptized, it was that generation that He and John called the “generation of vipers.” Jesus came to magnify God’s Ten Commandment law, and He inspired every word in the Bible, so when He calls the final generation of ancient Israel a generation of vipers, He knows full well that the second commandment identifies the judgment being accomplished in the third and fourth generations.

నిస్సందేహంగా, యోహాను ప్రతినిధ్యం వహించినది నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమమే; అయితే, మేము కేవలం ఇది సూచిస్తున్నాము: యేసు బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు, ఆయనేను యోహానును “పాముల సంతతి” అని పిలిచినది ఆ తరమే. దేవుని దశాజ్ఞ ధర్మశాస్త్రాన్ని ఘనపరచుటకై యేసు వచ్చెను, మరియు పరిశుద్ధగ్రంథమంతటిలోని ప్రతివాక్యమునకును ఆయనే ప్రేరణనిచ్చెను; అందుచేత, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క అంతిమ తరాన్ని ఆయన “పాముల సంతతి”గా పిలుచునప్పుడు, మూడవ, నాల్గవ తరములలో అమలు చేయబడుచున్న తీర్పును ద్వితీయ ఆజ్ఞ గుర్తించుచున్నదని ఆయన సుస్పష్టంగా తెలిసికొనియున్నాడు.

The third and fourth generations represent a progressive judgment that ends in the fourth generation, which is the generation of vipers. Christ baptism typifies 9/11. The Laodicean Seventh-day Adventist generation has been in its final generation since that time. John’s message to the Pharisees and Sadducees was the Laodicean message.

మూడవ తరం మరియు నాలుగవ తరం, నాలుగవ తరంలో ముగిసే క్రమానుగత తీర్పుకు ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి; ఆ నాలుగవ తరం పాముల సంతానమనే తరం. క్రీస్తు బాప్తిస్మము 9/11 కు రకముగా నిలుస్తుంది. అప్పటి నుండి లవోదిక్యా స్థితిలోనున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ తరం తుదితరములోనే ఉంది. ఫరిసేయులకును సద్దూకేయులకును యోహాను ప్రకటించిన సందేశము లవోదిక్యా సందేశమే.

But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them,

కాని అతడు ఫరిసయ్యులును సద్దూకయ్యులును అనేకులు తన బాప్తిస్మమునొద్దకు వచ్చుచున్నట్లు చూచి, వారితో ఇట్లనెను,

O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

ఓ సర్పసంతానమా, రాబోవు కోపమునుండి తప్పించుకొనుటకు మీకు హెచ్చరించినవాడు ఎవరు?

Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father:

కాబట్టి పశ్చాత్తాపానికి తగిన ఫలములను కనబరచుడి: మరియు మీలోమీరు ‘మనకు అబ్రాహాము తండ్రి యున్నాడు’ అని చెప్పుకొనాలని యోచింపకుడి:

for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham.

ఎందుకనగా నేను మీతో చెప్పుచున్నాను: దేవుడు ఈ రాళ్లనుండి అబ్రాహాముకు సంతానమును లేపుటకు సమర్థుడు.

And now also the axe is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will throughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire.

ఇప్పుడు కూడ గొడ్డలి చెట్ల మూలములయొద్ద వేయబడియున్నది; కాబట్టి మంచి ఫలమునిచ్చనిదే ప్రతి చెట్టును నరికివేసి అగ్నిలో వేయుదురు. నేనైతే పశ్చాత్తాపార్థము నీటితో మీకు బాప్తిస్మమిచ్చుచున్నాను; అయితే నా వెనుక వచ్చువాడు నన్ను మించువాడు; ఆయన చెప్పులను మోయుటకు నేనర్హుడను కాను; ఆయన పరిశుద్ధాత్మతోను అగ్నితోను మీకు బాప్తిస్మమివ్వును. ఆయన చేతిలో వడికట్టు యున్నది, ఆయన తన మిద్దెను సమూలముగా శుభ్రపరచి, తన గోధుమలను గన్నెలో కూడదీసికొని, బుశను ఆరనీయని అగ్నితో దహింపజేయును.

Then cometh Jesus from Galilee to Jordan unto John, to be baptized of him. Matthew 3:7–13.

అప్పుడు యేసు గలిలయనుండి యొర్దాను యొద్దనున్న యోహానునొద్దకు, ఆయన చేత బాప్తిస్మము పొందుటకై వచ్చెను. మత్తయి 3:7-13.

Jesus came from Galilee, which symbolizes a turning point in agreement with John’s girdle-hinge, and the meaning of Bethabara. John’s work of preparing the way, had then changed to Christ’s work of confirming the covenant. The thirty years of preparation was ended and the three and a half years before and after the cross began.

యేసు గలిలయ నుండి వచ్చెను; ఆ వచ్చుట యోహాను యొక్క నడిమికట్టు-సంధితో సమ్మేళనముగా ఉన్న ఒక తిరుగుబిందువును, అలాగే బేతాబరా యొక్క అర్థమును సూచించెను. మార్గమును సిద్ధపరచుటయే యోహానుని కార్యము, అప్పుడు నిబంధనను స్థిరపరచుటయే క్రీస్తు కార్యముగా మారెను. ముప్పై సంవత్సరముల సిద్ధీకరణ అంతమొందెను; శిలువకు ముందునూ తరువాతనూ గల మూడున్నర సంవత్సరములు ఆరంభమయ్యెను.

John’s message was a warning of the coming wrath at the destruction of Jerusalem, a destruction that also represents the end of the world and the seven last plagues. That warning message was set within the context of Islam, and it was delivered by a man who not only fulfilled Malachi’s messenger who prepares the way, and Isaiah’s voice in the wilderness, but also the message of Elijah, for John’s clothing paralleled Elijah’s just as John’s message paralleled Elijah’s.

యోహాను సందేశము యెరూషలేము వినాశనకాలమందు ప్రత్యక్షమగు రాబోయే కోపమునగూర్చిన ఒక హెచ్చరికయై ఉండెను; ఆ వినాశనము లోకాంత్యమునకును, ఏడు ఆఖరి కీడులకును ప్రతీకమై నిలిచెను. ఆ హెచ్చరికాసందేశము ఇస్లాం నేపథ్యంలో ఉంచబడిని, దానిని మార్గమును సిద్ధపరచు దూతనుగూర్చి మలాకీ పలికిన వాక్యమును, అరణ్యంలో మొఱ్ఱపెట్టుచున్న స్వరమునుగూర్చి యెషయా పలికిన వాక్యమును మాత్రమే కాక, ఏలీయా సందేశమునకును నెరవేర్చిన ఒక మనుష్యుడు ప్రకటించెను; ఏలాగనగా, యోహాను వేషధారణ ఏలీయా వేషధారణతో ఎట్లాగు సదృశ్యమై యుండెనో, అట్లే యోహాను సందేశము కూడ ఏలీయా సందేశముతో సదృశ్యమై యుండెను.

And he said unto them, What manner of man was he which came up to meet you, and told you these words? And they answered him, He was an hairy man, and girt with a girdle of leather about his loins. And he said, It is Elijah the Tishbite. 2 Kings 1:7, 8.

అతడు వారితో చెప్పెను, మీకు ఎదురుగా వచ్చి మిమ్మును కలుసుకొని, ఈ మాటలను మీతో చెప్పిన వాడు ఎట్లాటి మనుష్యుడు? వారు అతనికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చి ఇట్లనిరి, అతడు రోమావృతుడైయున్న మనుష్యుడు; నడుమున చర్మపు కట్టును కట్టుకొనియుండెను. అతడు చెప్పెను, అతడే తిష్బీయుడైన ఏలీయా. 2 రాజులు 1:7, 8.

If they were to ask of John, and not of Elijah, “what manner of man was he?” they would be answered “a hairy man, and girt with a girdle of leather about his loins.” The entire six-month ministry of John is represented in the passage where the final and fourth generation is specifically identified and defined. The Laodicean message unto them directly attacks the profession of being God’s covenant people, it warns them of the coming wrath as illustrated by an ax striking the roots of the trees. The message included that Christ would finish the testing process that began with John. Later in Matthew, Jesus also calls the Jews “a generation of vipers,” and He takes the thought up from John’s theme of cutting down a tree, and explains why.

వారు ఎలీయా గురించికాక, యోహాను గురించియే, "ఆయన యెట్టి మనిషి?" అని అడిగితే, వారికి "రోమముగలవాడు, నడుమున తోలుబట్ట సరుకు కట్టుకొనియున్నవాడు"నే సమాధానము లభించును. చివరి, నాలుగవ తరము ప్రత్యేకముగా గుర్తింపబడి నిర్వచింపబడిన ఆ వాక్యభాగమునందు, యోహాను చేసిన సంపూర్ణ ఆరు నెలల పరిచర్య ప్రతినిధీకరింపబడినది. వారికిచ్చబడిన లవోదికయుల సందేశము, దేవుని నిబంధన ప్రజలమని చెప్పుకొనుటయనే వారి ప్రకటనను నేరుగా దాడి చేయుచు, వృక్షముల వేర్లపై గొడ్డలి పడుచున్న రూపకంతో చిత్రీకరింపబడిన రాబోవు ప్రకోపమును గూర్చి వారిని హెచ్చరించుచున్నది. ఆ సందేశములో, యోహానుతో ఆరంభమైన పరీక్షా ప్రక్రియను క్రీస్తు సమాప్తింపజేయునని కూడ పొందుపరచబడినది. తరువాత మత్తయి సువార్తలో, యేసు యూదులను "పాముల సంతతి" అని కూడ పిలిచెను; ఆయన యోహానుని వృక్షమును నరికివేయు అంశములోనుండి ఆ భావాన్ని స్వీకరించి, దానికి కారణమును వివరించెను.

Either make the tree good, and his fruit good; or else make the tree corrupt, and his fruit corrupt: for the tree is known by his fruit. O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. A good man out of the good treasure of the heart bringeth forth good things: and an evil man out of the evil treasure bringeth forth evil things. But I say unto you, That every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment. For by thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned. Matthew 12:33–37.

లేదా వృక్షమును మంచి దానిగా చేసి, దాని ఫలమును మంచి దానిగా చేయుడి; లేక వృక్షమును చెడ్డదానిగా చేసి, దాని ఫలమును చెడ్డదానిగా చేయుడి; ఎందుకనగా వృక్షము దాని ఫలముచేత తెలిసినది. ఓ పాముల సంతతియారా, మీరు దుష్టులై యుండగా మేలైన విషయములను ఎలా మాట్లాడగలరు? హృదయం నిండినదానిని నోరు మాట్లాడును. మంచి మనుష్యుడు హృదయములోని మంచి నిధి నుండి మేలైన వాటిని వెలువరించును; దుష్ట మనుష్యుడు హృదయములోని చెడ్డ నిధి నుండి చెడ్డవాటిని వెలువరించును. కానీ నేను మీతో చెప్పుచున్నాను, మనుష్యులు పలికిన ప్రతి నిష్ప్రయోజనమైన వాక్యమునుగూర్చి వారు తీర్పుదినమున లెక్కనియ్యవలెను. ఎందుకనగా నీ మాటలచేత నీవు నీతిగా తేల్చబడుదువు; నీ మాటలచేత నీవు దోషిగా తేల్చబడుదువు. మత్తయి 12:33-37.

The day of judgment, according to the second commandment is in the fourth generation. The judgment is based upon the message we speak, and that message comes out of our hearts. It is the message we speak that identifies whether we are Peter’s “chosen generation” or a “generation of vipers.” Either class is manifested at the conclusion of a testing process where Christ, as the dirt brush man cleans His floor. As with the oil in the parable of the ten virgins, the message is represented either by an evil or a good heart. Christ’s reference adds that this generation of vipers, which is the fourth and final generation—seek after a sign, and the only sign they would be given was the sign of Jonah.

ద్వితీయ ఆజ్ఞ ప్రకారము, తీర్పు దినము నాల్గవ తరమందు ఉండును. తీర్పు మనము పలికే సందేశముమీద ఆధారపడినది; ఆ సందేశము మన హృదయములనుండి వెలువడును. మనము పలికే ఆ సందేశమే, మనము పేతురు పేర్కొన్న ‘ఎంచుకొనబడిన తరము’వామో లేక ‘పాముల సంతతి’వామో గుర్తింపజేయును. పరీక్షా ప్రక్రియ సమాప్తిలో—అక్కడ క్రీస్తు ధూళి తుడిచువాడివలె తన నేలను శుభ్రపరచునప్పుడు—ఈ రెండువర్గములూ ప్రత్యక్షమగును. పది కన్యల ఉపమానంలోని నూనెలాగానే, ఆ సందేశము దుర్హృదయముచేత గాని సత్హృదయముచేత గాని సూచింపబడును. క్రీస్తు చేసిన ప్రస్తావన ప్రకారము, నాల్గవదైన తుదితరమయిన ఈ ‘పాముల సంతతి’ ఒక సూచకమును వెదకును; వారికి ఇవ్వబడబోవు ఏకైక సూచకము యోనా సూచకమే.

Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. The men of Nineveh shall rise in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here. The queen of the south shall rise up in the judgment with this generation, and shall condemn it: for she came from the uttermost parts of the earth to hear the wisdom of Solomon; and, behold, a greater than Solomon is here. Matthew 12:38–42.

అప్పుడు శాస్త్రులలోను ఫరిసయ్యులలోను కొందరు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి, గురువా, మేము నీచేత ఒక సూచకము చూడదలచుచున్నాము అని అనిరి. కాని ఆయన వారికి ఇట్లనెను: దుష్టమును వ్యభిచారిగానున్న తరము సూచకమును వెదకుచున్నది; అయితే యోనా ప్రవక్త యొక్క సూచకము తప్ప దానికి మరే సూచకమును ఇవ్వబడదు. యోనా మూడు దినములు మూడు రాత్రులు పెద్ద చేప కడుపులో నుండినట్లు, మనుష్యకుమారుడు మూడు దినములు మూడు రాత్రులు భూమి హృదయంలో నుండును. నినెవే మనుష్యులు ఈ తరముతో కూడ తీర్పుదినమున లేచి దానిని దోషపరచుదురు; ఏలయనగా వారు యోనా బోధనచేత పశ్చాత్తాపపడ్డిరి; ఇదిగో, యోనాకంటె గొప్పవాడు ఇక్కడ ఉన్నాడు. దక్షిణదేశపు రాణి ఈ తరముతో కూడ తీర్పుదినమున లేచి దానిని దోషపరచును; ఏలయనగా సొలొమోను జ్ఞానమును వినుటకై ఆమె భూమి అతిదూర ప్రాంతములనుండి వచ్చెను; ఇదిగో, సొలొమోనుకంటె గొప్పవాడు ఇక్కడ ఉన్నాడు. మత్తయి 12:38-42.

Christ referenced the Jews as a generation of vipers, and He uses illustrations of judgment as the message of Jonah, and the message of the wisdom of Solomon. Jesus is identifying by context, and with two witnesses, that the generation of vipers is the fourth generation, for the fourth generation is where judgment is accomplished.

క్రీస్తు యూదులను సర్పముల సంతానమైన తరముగా పేర్కొన్నారు, మరియు ఆయన తీర్పుకు సంబంధించిన ఉదాహరణలుగా యోనాకు సంబంధించిన సందేశమును, సొలొమోనుని జ్ఞానానికి సంబంధించిన సందేశమును ఉపయోగిస్తాడు. యేసు, సందర్భప్రకారముగా మరియు రెండు సాక్షులతో, సర్పముల సంతానమైన ఆ తరం నాల్గవ తరం అని నిర్ధారిస్తున్నాడు; ఏలయనగా తీర్పు నిర్వర్తింపబడేది నాల్గవ తరములోనే.

The one hundred and forty-four thousand are the ensign, or the sign of the latter days, as is the law of God, and the Sabbath. The sign of Jonah is the sign of the resurrection, which for the Jews in Christ’s day and age was His baptism, when the Holy Spirit descended, represented as a dove. Jonah means “dove.” Jonah, John the Revelator, Daniel, Joseph and Lazarus represent the one hundred and forty-four thousand, who are resurrected from being dead in the street for three and a half days. At that point they are to transition from Laodiceans unto Philadelphians, thus becoming the eighth that is of the seven. Jonah represents baptism, for he was cast into the water and symbolically died when he was eaten by the whale. He was thereafter resurrected, as was John, when he was taken out of the boiling oil, and as was Daniel when he was taken out of the lion’s den, and as was Joseph, when he was taken out of the pit, as was Lazarus, the sealing miracle in the time of Christ. The Jews could not see the sign of Jonah, as represented by Christ’s resurrection any clearer than Adventism sees the sign of 9/11, which is the sign of Jonah.

దేవుని ధర్మశాస్త్రమును విశ్రాంతిదినమును పోలినట్లే, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది అంత్యదినముల పతాకముగా, అనగా చిహ్నముగా అగుదురు. యోనా చిహ్నము పునరుత్థానము యొక్క చిహ్నము; క్రీస్తు దినములలోని యూదులకు అది ఆయన బాప్తిస్మమై యుండెను; అప్పుడే పరిశుద్ధాత్మ పావురమువలె అవతరించి దిగివచ్చెను. “యోనా” అర్థం “పావురము.” యోనా, ప్రకటనకర్త యోహాను, దానియేలు, యోసేపు, లాజరు—ఇవ్వారందరూ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ప్రతీకలు; వారు మూడున్నర దినములు వీధిలో మృతులై ఉండి, అటుతరువాత పునరుత్థాపింపబడుదురు. ఆ సమయంలో వారు లవోదిక్యానుల నుండించి ఫిలదెల్ఫ్యానులయందు పరివర్తనమై, ఏడింటివాటిలోనిదై ఉన్న ఎనిమిదవదిగా అగుదురు. యోనా బాప్తిస్మమును సూచించును; ఏలయనగా అతడు నీటిలోకి విసరబడి, తిమింగలముచేత మింగింపబడినప్పుడు ప్రతీకాత్మకముగా మరణించెను. తరువాత అతడు పునరుత్థాపింపబడ్డాడు; యోహాను మరిగే నూనె నుండించి వెలికితీయబడినట్లుగా, దానియేలు సింహాల గుహ నుండించి తీసివేయబడినట్లుగా, యోసేపు గుంత నుండించి పైకి తీసుకొనబడినట్లుగా, క్రీస్తు కాలములో ముద్రించే అద్భుతముగా లాజరు లేచినట్లుగా. క్రీస్తు పునరుత్థానముచేత ప్రతినిధింపబడిన యోనా చిహ్నమును యూదులు ఎట్లాగు స్పష్టముగా గ్రహింపలేకపోయెనో, అట్లే అడ్వెంటిజము యోనా చిహ్నమే అయిన 9/11 యొక్క చిహ్నమును గ్రహించుటలో విఫలమగుచున్నది.

We will continue these subjects in the next article.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

“The burden of the warning now to come to the people of God, nigh and afar off, is the third angel’s message. And those who are seeking to understand this message will not be led by the Lord to make an application of the Word that will undermine the foundation and remove the pillars of the faith that has made Seventh-day Adventists what they are today. The truths that have been unfolding in their order, as we have advanced along the line of prophecy revealed in the Word of God, are truth, sacred, eternal truth today. Those who passed over the ground step by step in the past history of our experience, seeing the chain of truth in the prophecies, were prepared to accept and obey every ray of light. They were praying, fasting, searching, digging for the truth as for hidden treasures, and the Holy Spirit, we know, was teaching and guiding us. Many theories were advanced, bearing a semblance of truth, but so mingled with misinterpreted and misapplied scriptures, that they led to dangerous errors. Very well do we know how every point of truth was established, and the seal set upon it by the Holy Spirit of God. And all the time voices were heard, ‘Here is the truth,’ ‘I have the truth; follow me.’ But the warnings came, ‘Go not ye after them. I have not sent them, but they ran.’ (See Jeremiah 23:21.)

ఇప్పుడు దేవుని ప్రజలకు—సమీపమున్నవారికీ దూరమున్నవారికీ—రానున్న హెచ్చరిక యొక్క భారము మూడవ దేవదూత యొక్క సందేశమే. ఈ సందేశమును గ్రహించుటకు వెదుకుచున్నవారిని, విశ్వాసముయొక్క పునాదిని దెబ్బతీయుచు, సప్తదిన ఆద్వెంటిస్టులను నేడు వారు ఏవైయున్నారో అట్లుగా చేసిన ఆ విశ్వాసమునకు ఉన్న స్తంభములను తొలగించు విధమైన వాక్యాన్వయమునకు ప్రభువు నడిపించడు. దేవుని వాక్యములో వెల్లడింపబడిన ప్రవచనరేఖను అనుసరించి మనము ముందుకు సాగుచుండగా, వాటి క్రమమునుబట్టి విప్పితెలియబడిన సత్యములు, నేడు కూడా సత్యమే; పరిశుద్ధమైన, నిత్యమైన సత్యమే. మా అనుభవమునకు గల గత చరిత్రలో, ఆయా దశలను అడుగడుగునా సాగి, ప్రవచనములలోని సత్యశ్రేణిని దర్శించిన వారు, వెలుగుయొక్క ప్రతి కిరణమును స్వీకరించి, దాని ప్రకారమే నడచుటకు సిద్ధపడ్డారు. వారు ప్రార్థించుచు, ఉపవాసముండుచు, సత్యమును గూఢనిధులవలె శోధించుచు, తవ్వుచుండిరి; మరియు పరిశుద్ధాత్ముడు, మేమెరుగుచున్న ప్రకారము, మమ్మును బోధించుచు మార్గనిర్దేశము చేసుచుండెను. అనేక సిద్ధాంతములు సత్యసదృశ్యమును ధరించుచు ప్రతిపాదింపబడినను, అవి తప్పుగా అర్థము చేసినను, తప్పుగా వర్తింపజేసినను గ్రంథవచనములతో అంత కలిసిపోయినవై, ప్రమాదకరమైన దోషములకు దారితీశిరి. ప్రతి సత్యాంశము ఎట్లు స్థాపింపబడెనో, దానిమీద దేవుని పరిశుద్ధాత్మచేత ఎట్లు ముద్ర వేయబడెనో, మేము బాగా ఎరుగుదుము. అంతకాలమంతటా ‘ఇదిగో సత్యము,’ ‘సత్యము నాయొద్దున్నది; నన్ను అనుసరించుడి’ అనే స్వరములు వినబడుచుండెను. అయితే హెచ్చరికలు వచ్చెను: ‘వారి వెనుకకు వెళ్లకండి. వారిని నేను పంపలేదు, అయినను వారు పరిగెత్తిరి.’ (యిర్మియా 23:21 చూడుడి.)

“The leadings of the Lord were marked, and most wonderful were His revelations of what is truth. Point after point was established by the Lord God of heaven. That which was truth then, is truth today. But the voices do not cease to be heard—‘This is truth. I have new light.’ But these new lights in prophetic lines are manifest in misapplying the Word and setting the people of God adrift without an anchor to hold them. If the student of the Word would take the truths which God has revealed in the leadings of His people, and appropriate these truths, digest them, and bring them into their practical life, they would then be living channels of light. But those who have set themselves to study out new theories, have a mixture of truth and error combined, and after trying to make these things prominent, have demonstrated that they have not kindled their taper from the divine altar, and it has gone out in darkness.” Selected Messages, book 2, 103, 104.

ప్రభువు నడిపింపులు స్పష్టంగా గుర్తించబడ్డవి, సత్యమేమిటో గూర్చిన ఆయన ప్రకటనలు అత్యంత అద్భుతములు అయ్యెను. పరలోక ప్రభువగు దేవుడు అంశము తరువాత అంశమును స్థాపించెను. అప్పట్లో సత్యమైనది నేడు కూడా సత్యమే. అయినా స్వరాలు వినబడుట ఆగవు— 'ఇదే సత్యం. నాకు కొత్త వెలుగు ఉంది.' అయితే ప్రవచన రేఖలలో ఈ కొత్త వెలుగులు వాక్యమును అపవ్యాఖ్యానించుటలోను, దేవుని ప్రజలను వారిని నిలుపగల నంగరము లేకుండ తేలియాడునట్లు చేయుటలోను ప్రత్యక్షమవుచున్నవి. వాక్య విద్యార్థి దేవుడు తన ప్రజలను నడిపించిన ప్రక్రియలలో వెల్లడించిన సత్యములను గ్రహించి, ఆ సత్యములను తమవిగా చేసికొని, జీర్ణించుకొని, వాటిని తమ ప్రాయోగిక జీవితంలో ఆచరించినయెడల, వారు అప్పుడు జీవముగల వెలుగు మాధ్యమములై యుందురు. అయితే కొత్త సిద్ధాంతాలను కనిపెట్టుటకై తమ్మును నియోగించుకొనినవారు సత్యమును అపసత్యముతో కలిపి ఉంచి, వీటిని ప్రాముఖ్యంగా ముందుంచుటకు యత్నించిన తరువాత, తాము తమ దీపికను దివ్య బలిపీఠమునుండి వెలిగించలేదని, కాగా అది చీకటిలో ఆరిపోయిందని నిరూపించియున్నారు. ఎంపికైన సందేశాలు, పుస్తకం 2, 103, 104.