యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదికేయ సప్తమదిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య ముప్పై ఒకటి

మత్తయి సువార్తలో నమోదైన చివరి మూడు మెస్సీయ సంబంధిత నెరవేర్పులు, ఆదివారం చట్టము మైలురాయి యొక్క మూడు అంశాలను నిర్దేశిస్తాయి; అవి: ఆదివారం చట్టము సమయమున దేవుని ప్రజలు చెల్లాచెదురుపరచబడుట; దానికి ప్రతిరూపముగా 1844 అక్టోబరు 22న చిన్న మంద చెల్లాచెదురుపరచబడుట; అలాగే సిలువయొద్ద శిష్యుల చెల్లాచెదురుపరచబడుట. ఈ రెండు చెల్లాచెదురుపరచబడుటలు ఆదివారం చట్టముతో సరిపోతాయి. ప్రవచనాత్మక మలుపుకు ప్రతీకయైన గలిలయతో సంబంధముగా, ఆదివారం చట్టము వరకు అంధకారములో నుండిన జనులు అంధకారములోనుండి పిలువబడబోవుచున్నారు. వారు దేవుని ఇతర మంద, బాబిలోనుండి పిలువబడుచుండగా శబ్బతు వివాదము విషయమునకు మేల్కొనబడు పదకొండవ ఘడియ కార్మికులు. వారిని బాబిలోనుండి పిలిపించుట, దేవుని యింటివద్ద ఆరంభమయ్యే తీర్పు యొక్క ద్వితీయ దశ; ఆ తరువాత అది ఆదివారం చట్టము సమయమున యెరూషలేము వెలుపల ఉన్నవారిని ఎదిరిస్తుంది.

ఆదివార దిన చట్టము సమయమందు అంత్య వర్షము కొలమానము లేకుండ కుమ్మరింపబడును; అన్యజనులు మహా ప్రకాశము చూచెదరు. హింస విశ్వాసవంతులను చెల్లాచెదరగొట్టి, సందేశమును వ్యాప్తింపజేయును.

విచారణ 9/11 నాడు దేవుని గృహముతోనే ఆరంభమై, ఆదివారపు చట్టమునందు ముగియును; అప్పుడు ఆ విచారణ దేవుని గృహము వెలుపలనున్న దేవుని ఇతర మందవైపుకు తరలును.

మృత శుష్క ఎముకల లోయలో, మోషే మరియు ఏలీయా మృతదేహాలై పడివున్న చోట్లైన వీధుల్లో ఒక స్వరం వినబడినప్పుడు, దేవుని యింటి తీర్పు ముగింపు 2023 జూలైలో ప్రారంభమైంది. ఆ స్వరం వినబడినప్పుడు, దేవుని యింటికి సంబంధించిన తీర్పు ముగియుట ఆరంభమై, అన్యజాతుల తీర్పువైపు కొనసాగింది. మత్తయి సువార్తలో పన్నెండు మసీహీయ నెరవేర్పులు ఉన్నవి; అవి నూట నలభై నాలుగు వేల వారి సంస్కరణ ఉద్యమంలోని ప్రధాన మార్గసూచికలను గుర్తించుచున్నవి. ఆ పన్నెండు మార్గసూచికలు మసీహా ద్వారా ప్రతిరూపితమయ్యినవి. 1989; 1996; 9/11, 2001; 2020 జూలై 18; 2023 జూలై; 2024; అర్థరాత్రి పిలుపు; యాజకుల విభజన; మరియు ఆదివారపు చట్టము—అన్నీ గుర్తించబడ్డవి; వీటిలో 9/11కు అంతర్గతమూ బాహ్యమూ అయిన సాక్ష్యం కలదు, ఆదివారపు చట్టమునకు చెల్లాచెదరవేత అనే అంతర్గత సాక్ష్యం కలదు, అనంతరం పదకొండవ గంట కార్మికుల తీర్పు కాలమునకు సంబంధించిన రెండు సాక్షులు ఉన్నవి. నూట నలభై నాలుగు వేల వారి సంస్కరణ ఉద్యమంలోని తొమ్మిది మార్గసూచికలు మత్తయి సువార్తలో ప్రత్యక్షంగా గుర్తించబడ్డవి.

మత్తయి సువార్త కొత్త నిబంధనకు ఆల్ఫా; ప్రకటన గ్రంథము ఓమెగా. మత్తయి సువార్త, దాని ప్రాముఖ్యత కాలాంత్య దినములవరకు ముద్రపెట్టబడియున్న ఒక ప్రవచన-శ్రేష్ఠకృతి. దానిలో ఓమెగాకు చెందిన పన్నెండు అధ్యాయాలు ఉన్నాయి; అవి ఆదికాండము పదకొండవ నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయాల వరకు ఉన్న భాగములోని ఆల్ఫాకు అనురూపములు. ప్రకటన గ్రంథమునకు ఆల్ఫాగా ఉండి, అది దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముల మధ్యనున్న దైవప్రేరిత సంబంధానికి సమాంతరముగా నిలుస్తుంది. దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముల ప్రవచనా సంబంధమును గూర్చి బయలుపరచబడినది యేదైతే ఉందో, అదే మత్తయి సువార్త మరియు ప్రకటన గ్రంథముల మధ్యనున్న సంబంధముపైను సత్యముగా నిలుస్తుంది. ఆ దిశలో మనకు తెలియజేయబడినది సమానమగును:

ప్రకటన గ్రంథములో ఉన్నట్లే, మత్తయి సువార్తలోను అదే ప్రవచన పంథా స్వీకరించబడింది.

మత్తయి సువార్త, ప్రకటన గ్రంథము మరియు దానియేలు గ్రంథముల వలె, "అదే ప్రవచన పరంపర"ను స్వీకరించుచున్నది; ఆ పరంపర ప్రకటన గ్రంథములో పరిపూర్ణతకు చేర్చబడును, యేమనగా "పూరకం" అనే పదము పరిపూర్ణతనే సూచించును.

మత్తయి సువార్త, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము ఒకటే గ్రంథము.

యోవేలు గ్రంథమునకు అధ్యయనాన్ని తిరిగి మళ్లించుటకు ముందుగా, కైసరియా ఫిలిప్పిలో పేతురు ఉండుట యొక్క ప్రవచనార్థక ప్రాముఖ్యతను రేఖాంకితం చేయునట్లుగా, మత్తయి సువార్తను దాని సందర్భంలో స్థాపించుటకై కొంత సమయాన్ని కేటాయించడం ముఖ్యమని అనిపించింది. కైసరియా ఫిలిప్పిలో పేతురుతో సంబంధమున్న అపారమైన ప్రవచనార్థక ప్రాముఖ్యతను స్పష్టం చేయు యత్నములో, మత్తయి సువార్తపై నా పరిశీలనలను నేను సంక్షిప్తీకరించుటకు ప్రయత్నిస్తాను; కైసరియా ఫిలిప్పియే దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం పదమూడు నుండి పదిహేనవ వచనములలోని పనియము.

మత్తయి సువార్త మూడు ప్రత్యేకమైన ప్రవచన రేఖల ఆధారంగా నిర్మితమై ఉంది. మొదటి రేఖ మొదటి పది అధ్యాయాలు; రెండవ రేఖ తరువాతి పన్నెండు అధ్యాయాలు; వాటిని అనుసరించి ఆరు అధ్యాయాలతో కూడిన మూడవ రేఖ ఉంటుంది. మొదటి పది అధ్యాయాలు ప్రకటన గ్రంథము పదనాలుగవ అధ్యాయంలోని మొదటి దూతను సూచిస్తున్నవి; తరువాతి పన్నెండు అధ్యాయాలు అదే అధ్యాయంలోని రెండవ దూతను సూచిస్తున్నవి; చివరి ఆరు అధ్యాయాలు అదే అధ్యాయంలోని మూడవ దూతను సూచిస్తున్నవి. ఈ పరిశీలనను నేను ఇంతవరకు స్పష్టంగా నిరూపించలేదు, అయినప్పటికీ దీనిని సులభంగా నిరూపించవచ్చు. అలా చేయుటకు ముందుగా, మత్తయి సువార్త అనే చిత్రఫలకంపై కొన్ని విశాలమైన రూపురేఖలను గీయుటను నేను కొనసాగించదలచుతున్నాను.

పదకొండు నుండి ఇరవై రెండు అధ్యాయాల రెండవ రేఖను రెండవ దూత ప్రతినిధ్యం చేయును; మరియు రెండవ దూత ఎల్లప్పుడూ ఒక ద్విగుణీకరణను సూచించును, యెందుకనగా, ‘బాబులోను పడిపోయెను, పడిపోయెను.’ ఆదికాండములోని పదకొండు నుండి ఇరవై రెండు అధ్యాయములు ముందుగా వాగ్దానాన్ని ప్రతిపాదించి, ఆపై పితామహుడు అబ్రాము ద్వారా ఎన్నుకోబడిన ప్రజలతో దేవుని మూడు దశల నిబంధనను నిర్దేశించును. ఆ పన్నెండు అధ్యాయాల అచ్చమధ్య వాక్యమే నిబంధనకు సూచికగా ‘సున్నతి’ని నిర్దేశించుచున్నది; మరియు అది మూడు దశలలో రెండవ దశలో స్థాపించబడింది. మత్తయి సువార్తలోని సమాంతర నిబంధన రేఖకు కేంద్రమైన వాక్యం సీమోను బార్యోనాకు పేరు ‘పేతురు’గా మార్చబడిన సందర్భమే.

పేతురు పేరు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందిని సూచిస్తుంది; అలాగే క్రీస్తు సందేశాన్ని వినుటచేత తమ విశ్వాసాన్ని స్థాపించుకొను వర్గానికి అతడు ప్రతినిధిగా నిలుస్తున్నాడు. అది యేసు గురించిన సందేశం మాత్రమేగాక, ప్రభువే స్వయంగా పేతురికి ఇచ్చినదని యేసు గుర్తించిన ఆ సందేశమే.

పేతురుని విశ్వాసము యేసు క్రీస్తు—మషీహా—కావుటపై ఆధారపడియున్నది. అబ్రాము వలె నిబంధన సంబంధాన్ని గుర్తించుటకై పేతురుని నామము మార్పు పొందెను; అతని నామము నూట నలభై నాలుగు వేలతో సమానం. అదే వచనములో, సంఘమునకు పునాదియైన శిలగా—ఆ సంఘము నరకపు సంఘములమీద పైచేయి సాధించునట్లు—మహా వివాదము గుర్తింపబడెను. నూట నలభై నాలుగు వేలవారు ఎంచుకోబడిన నిబంధన ప్రజల అంతిమ అవిర్భావము; ఆ సమూహాన్ని పేతురు ప్రతినిధిస్తాడు.

పేతురు ఏకకాలంలో ప్రథమ క్రైస్తవ సంఘమైన శిష్యుల సంఘమునకు ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడు; ఎందుకంటే అదే చారిత్రక ఘట్టంలో క్రీస్తు తన సంఘమునకు పునాదిని ఉంచాడు. క్రీస్తే పునాది; ఆయనే శిరశిల కూడా; అలాగే పేతురు ప్రథమ క్రైస్తవ వధువుకీ, అంతిమ క్రైస్తవ వధువుకీ ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. కాబట్టి, ఒక వచనంలోనే పేతురు ఆల్ఫా ప్రతీకగాను, ఓమెగా ప్రతీకగాను నిలుస్తాడు.

ఆ ఒక్క వచనం రెండవ దూత యొక్క సందేశాన్ని ప్రతినిధీకరించే పన్నెండు అధ్యాయాల కేంద్ర వచనం; మరియు పేతురు “ద్విపాత్రాభినయం” చేసి మొదటి వధువుగాను ఆఖరి వధువుగాను నిలుస్తాడు. ఆఖరి వధువు సాతాను యొక్క సమాజముతో యుద్ధంలో ఉండును, మరియు ఆఖరి వధువు రెండు సమూహములతో కూడియుండును. ఒక సమూహం నూట నలభై నాలుగు వేలవారు, మరియొక సమూహం మహా జనసమూహము. మహా జనసమూహము స్మిర్నా చేత ప్రతినిధీకరింపబడును; నూట నలభై నాలుగు వేలవారు ఫిలదెల్పియా చేత.

ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ఫిలదెల్ఫీయులే; మరియు పదెనిమిదవ వచనములో పేతురు పేరు మార్పు, ఆ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ముద్రింపబడుటను ప్రతీకీకరించుచున్నది. ఆయన ముద్రింపబడినవారి ప్రతీక; మరియు ఆ వచనంలో—ద్వాదశ నిబంధన అధ్యాయాల మధ్యవచనమైన దానిలో—ఆదికాండములోని పన్నెండు అధ్యాయాల మధ్యవచనముతో ఆయన సరిపోలుచున్నాడు; అక్కడ సున్నతి చిహ్నముగా గుర్తింపబడినది. ప్రకటన గ్రంథములో పదకొండవ అధ్యాయము మొదలుకొని ఇరవై రెండవ అధ్యాయము వరకున్నవి, ద్వాదశ నిబంధన సాక్ష్య అధ్యాయాలకు మూడవ రేఖను సమకూర్చుచున్నవి; మరియు ఆ పన్నెండు అధ్యాయాల మధ్యవచనము, ప్రకటన పదిహేడవ అధ్యాయములోని వేశ్యయొక్క భూమి రాజులతో కూడిన వివాహమును గుర్తించుచున్నది.

ఈ వాక్యము మహా బాబులోను తుద పతనాన్ని గుర్తించుటకు సంబంధించియున్నది; అలాగే బాబేలు యొక్క తొలి పతనం, ఆదికాండములోని పన్నెండు అధ్యాయాల ఒడంబడిక శ్రేణి యొక్క మొదటి అధ్యాయములో సంభవించింది. మధ్య వాక్యములో పేతురు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతినిధీకరిస్తున్నాడు; అది ఆదికాండములోని మధ్య వాక్యముతో సరిపోతుంది. ప్రకటన గ్రంథములోని మధ్య వాక్యములో, మహా బాబులోను పతనం, బాబేలు యొక్క గొప్ప వేటగాడు నిమ్రోదు కథను ముగింపుకు చేర్చుతుంది.

ఈ మూడు ప్రవచనా రేఖలలో ప్రతిదాని మధ్యవచనాలు దేవుని ముద్రను గాని మృగముని గుర్తును గాని గుర్తిస్తాయి. ఆదికాండములో ఆరంభమైన బాబిలోనీయ మరణ నిబంధన ప్రకటన గ్రంథములో తన ముగింపును పొందుతుంది. అట్టి ప్రకారము, రేఖపై రేఖగా వాటిని సమకూర్చినప్పుడు, ఆ మూడు רేఖలన్నిటికీ ఒక ఆరంభమును మరియు ఒక ముగింపును అది స్థాపించుచున్నది. శిలయు పాతాళపు ద్వారముల మధ్యనున్న మహాసంఘర్షణకు సూచకునిగా పేతురు వినియోగింపబడిన స్థలం ద్వితీయ దూత సందేశమే; ఏలయనగా ద్వితీయ దూత సందేశము: 'బాబిలోను పడిపోయెను' (నిమ్రోదు), 'పడిపోయెను' (రోము యొక్క వేశ్య). మత్తయి సువార్తలోని మూడు రేఖలలో రెండవ రేఖ ద్వితీయ దూత సందేశమే, ఎందుకనగా అది బాబిలోను యొక్క రెండు పతనములను గుర్తించుచున్నది. నిజమైన వివాహము సంపూర్ణత పొందు అచ్చట—ఆదివార చట్టమునందే—అది మిత్యా వివాహమును ప్రదర్శిస్తుంది. దేవుని ప్రజలైన నిజమైన 'ఎనిమిది'కు నకిలీ ప్రతిరూపముగా అది '8' అనే సంఖ్యను సూచిస్తుంది. పాపస్యం కూడ దేవునికి మిత్యా ప్రతిరూపముగా చిత్రింపబడింది; ఏలయనగా 그것ి ఉండెను, ఇంకా యున్నది, మరియు ఎగసి రానున్నది. అది ఎగసి పైకేగును, పతాకము ఎగసే అచ్చటే—ఆదివార చట్టములోనే.

మత్తయి సువార్తలో అభిషిక్తుని గూర్చిన పన్నెండు నెరవేర్పులు ఉన్నాయి; అలాగే పురాతన నిబంధనలో అభిషిక్తుని విషయమైన ప్రవచనాలు మూడు వందల నుంచి ఐదు వందల వరకూ ఉన్నాయి. మత్తయిలో పన్నెండు నేరుగా గుర్తింపబడిన నెరవేర్పులు ఉన్నాయి—ఇది మిగిలిన మూడు సువార్తలలో ఏదికన్నా ఎంతో మించినది. ఆ పన్నెండు నెరవేర్పులు నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క సంస్కరణోద్యమంలోని తొమ్మిది ప్రత్యేక మార్గసూచికలతో సరిపోలుతాయి. తొమ్మిది సంపూర్ణతను సూచిస్తుంది; ఎందుకంటే "తొమ్మిది" అనే అంకెకు మించి ఇంకొక స్వతంత్రమైన అంకె లేదు; "తొమ్మిది" తర్వాతి ప్రతి పరిమాణం ఒకటి నుండి తొమ్మిది దాకా ఉన్న తొమ్మిది అంకెలను, అలాగే శూన్యాన్ని మాత్రమే వినియోగిస్తుంది. తొమ్మిదే సంపూర్ణత. ఆ తొమ్మిది మార్గసూచికలలో రెండిటికి, మత్తయిలో నేరుగా గుర్తింపబడిన నెరవేర్పులు ఒక్కటికి మించినవి వర్తిస్తాయి; 9/11 కు రెండు నెరవేర్పులు, ఆదివార చట్టానికి మూడు నెరవేర్పులు.

1989లో అంత్యకాల సమయం, 1996లో సందేశపు విధివతీకరణ, దానిని అనుసరించి 9/11, దాని తరువాత 2020 జూలై 18 నాటి నిరాశ, ఆ తరువాత 2023 జూలైలో అరణ్యంలో మొర పెట్టిన స్వరం, దాని ఫలితంగా 2024లో పునరుత్థానం, అది అర్ధరాత్రి మొరకు దారితీయుచున్నది, దానిని అనుసరించి యాజకుల విభజన—ఈ పరిణామాల శ్రేణి యొక్క పరాకాష్ట ఆదివార చట్టం వద్దకు చేరుతుంది. తొమ్మిది మార్గసూచకాలు; అందులో ఒకదానికి ఇద్దరు సాక్షులు, మరొకదానికి ముగ్గురు సాక్షులు; 9/11 కు ఇద్దరు, ఆదివార చట్టానికి ముగ్గురు. దీని అర్థమేమనగా, నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన సంస్కరణ రేఖలో, 9/11 యొక్క ఇద్దరు సాక్షులనుండి ఆదివార చట్టంలోని ముగ్గురు సాక్షుల వరకు ఉన్న విభాగం—నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్రింపుకాలమును సూచించుచున్నది. పన్నెండు మార్గసూచకాలు ప్రతి సంస్కరణ ఉద్యమముతో సరిపోలుతాయి; అలా చేయుటవలన, అవి 9/11 నుండి ఆదివార చట్టం వరకు నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన ముద్రింపు కాలమును ప్రాముఖ్యపరచి గుర్తించుచున్నవి.

అట్లు చేయుచూ, అది 9/11 సందర్భమునందు ఇద్దరు సాక్షులను, అలాగే ఆదివార చట్టం సందర్భమునందు ముగ్గురు సాక్షులను గుర్తించుచున్నది. 9/11 సందర్భమునందలి ఆ ఇద్దరు సాక్షులు రెండవ దూత యొక్క సందేశముతో సమానములు; ఆదివార చట్టమునందలి ఆ ముగ్గురు సాక్షులు మూడవ దూత యొక్క సందేశముతో సమానములు. కాబట్టి, మత్తయి సువార్తలోని మెస్సీయ సంబంధ ప్రవచనాల నెరవేర్పులతో నిర్మితమైన కాలరేఖ ముద్రింపు కాలాన్ని ప్రత్యేకించుచూ విపులీకరించుచున్నది; అదే సమయంలో ముద్రింపు కాల చరిత్రకు ఆల్ఫాగా రెండవ దూతను, ఓమెగాగా మూడవ దూతను నిర్దేశించుచున్నది. దాని అర్థమేమనగా, ముద్రింపు కాలము సంఖ్య 2తో ఆరంభమై సంఖ్య 3తో సమాప్తమగుచున్నది; ఈ విధముగా ఇరువైమూడు (23), ప్రాయశ్చిత్తమునకు ప్రతీకము, ముద్రింపు చరిత్ర అంతటిమీద ఉంచబడుచున్నది.

మత్తయి సువార్తలో మూడు ప్రవచనా శ్రేణులు ఉన్నాయి; అవి వరుసగా మొదటి, రెండవ, మూడవ దూతలను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. మత్తయి సువార్తలోని రెండవ శ్రేణిలో గల పన్నెండు అధ్యాయాలు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితోనున్న ఒడంబడికను సూచిస్తాయి; ఎందుకనగా, అది ఆదికాండములో అబ్రాంతో జరిగిన ఆల్ఫా ఒడంబడికకు ఓమేగా. దీనర్ధం ఏననగా, రెండవ దూత విషయములో, పేతురు మొదటి మరియు చివరి క్రైస్తవ వధువును రెండింటినీ ప్రతినిధ్యం చేసినపుడు, పేతురుని ద్విగుణీకరణం రెండవ దూతలో ద్విగుణీకరణకై ప్రవచనా అవసరాన్ని స్థాపిస్తుంది. మూడు సాక్షుల ఆధారంగా, సంఖ్య పన్నెండు అనేది పన్నెండు అధ్యాయాల మూడు శ్రేణులను పరస్పరం బంధించే తాడు; కాబట్టి మత్తయి సువార్తలో సంఖ్య పన్నెండుకి మరొక ప్రతినిధ్యాన్ని మనము కనుగొన్నపుడు, అది మత్తయి సువార్తలోని ఇతర పన్నెండులతో సమన్వయింపబడవలెను.

ప్రతీకాత్మక సంఖ్య 11తో ప్రారంభమై, దాని ప్రతీకాత్మక సమతుల్యమైన 22తో ముగిసే మత్తయి గ్రంథంలోని పన్నెండు అధ్యాయాలు, పన్నెండు మెస్సీయ సంబంధిత నెరవేర్పులచే సూచింపబడిన నూట నలభై నాలుగు వేల వారి సంస్కరణ రేఖకు అనురూపముగా నిలుస్తాయి; తద్వారా రెండవ దూత రేఖలో ద్వితీయ "రెట్టింపు"ను ప్రకటిస్తాయి. పన్నెండు మెస్సీయ సంబంధిత నెరవేర్పులు పన్నెండు అధ్యాయాలతో కలిసి రెండవ దూత యొక్క "రెట్టింపు" అవుతాయి; అయితే అవి గుణింపబడినపుడు నూట నలభై నాలుగు వేలవారిని ప్రతినిధిత్వం చేస్తాయి. పేతురు రెట్టింపబడ్డాడు; అలాగే పన్నెండు అనే సంఖ్య కూడా రెట్టింపబడింది. ఆ రెట్టింపులు, బబులోను రెండుసార్లు పతనం చెందుట అనే రెట్టింపును నెరవేర్చుతాయి.

పదకొండు నుండి ఇరవై రెండు వరకున్న అధ్యాయాలు ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని రెండవ దూతకు ప్రతినిధిత్వం వహించుచున్నవి. "పది" ఒక పరీక్షకు సంకేతము; మూడు పరీక్షలలో మొదటిదిగా నిలిచేది మత్తయి సువార్త తొలి పది అధ్యాయాలు. "పది" పరీక్షను సంకేతీకరిస్తుంది. మత్తయి సువార్త ఆల్ఫా, ప్రకటన గ్రంథము ఓమెగా కాబట్టి, ఇరు గ్రంథాలయందు మొదటి అధ్యాయం యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనతో ఆరంభమవుతుంది. మొదటి అధ్యాయములో దూతను విశ్వసించునా లేదా అన్న విషయములో యోసేపు పరీక్షింపబడెను. అతనికి ప్రతిరూపుడైనవాడు బాప్తిస్మదాత యోహాను తండ్రి జెకర్యా; అతడు అవిశ్వసించి అదే పరీక్షలో విఫలమయ్యాడు. ఒకడు దైవనియోగపూర్వక జననాన్ని అంగీకరించాడు; మరొకడు సందేహించాడు.

రెండవ అధ్యాయములో హెరోదు ఒక నూతన రాజు జననాన్ని భయపడెను; యోసేపు మరియు మరియా ఐగుప్తుదేశానికి పారిపోయారు. మూడవ అధ్యాయములో బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను మొదటి పరీక్షను ముందుకు తెచ్చెను; ఆ మొదటి పరీక్షను సోదరి వైట్ ప్రాణమో మరణమో నిర్ణయించే పరీక్షగా గుర్తించింది, ఎందుకనగా ఆమె ఇలా వ్రాసింది: "యోహాను యొక్క సందేశాన్ని తిరస్కరించినవారు యేసునిచేత లాభము పొందలేరు." మొదటి దూత యొక్క సందేశము పరీక్షాసందేశమే; యోహాను చేసినట్లే అది మనుష్యులను దేవుని భయపడుమని పిలుస్తుంది, ఏలయనగా దేవుని తీర్పు సమయం వచ్చుచున్నది. యోహాను "రాబోవు కోపమునుండి తప్పించుకొనుటకు మిమ్మును హెచ్చరించినవాడు ఎవడు?" అని ప్రశ్నించినప్పుడు ఇదే విషయము సూచింపబడెను.

తరువాత నాల్గవ అధ్యాయంలో, యేసు నలభై రోజుల ఉపవాసం ఆచరిస్తున్నాడు; అది ముగింపులో మూడు ప్రత్యేకమైన పరీక్షలతో సమాప్తమౌతుంది, ఎందుకంటే ఆ మూడు పరీక్షలు మొదటి దూత యొక్క సందేశంలో ఎల్లప్పుడూ ప్రతిఫలింపబడుతాయి. అప్పుడు యేసు తన శిష్యులను ఎన్నుకోవడం ద్వారా పునాదులను వేయడం ప్రారంభించాడు; మొదటి ఉత్తర్వు చరిత్రలో ఎజ్రా, నెహెమ్యా కాలంలో ఆలయపు పునాదులు వేయబడినట్లే, మిల్లరైట్‌లతో మొదటి దూత యొక్క సందేశ చరిత్రలోను పునాదులు వేయబడ్డాయి. ఆ పునాదులు ధన్యవాక్యములే; తరువాత ఆయన చేసిన అద్భుతాలు వచ్చాయి, అవే పదవ అధ్యాయం ముగింపునకు ఆయన పన్నెండు శిష్యులను పంపుటకు దారి తీశాయి. ఆ సమయానికి పన్నెండు శిష్యులు స్థిరపరచబడ్డారు, మరియు దివ్యప్రేరణ ప్రకారం శిష్యులే క్రైస్తవ సంఘపు పునాదిగా గుర్తించబడ్డారు. పదకొండవ అధ్యాయం నాటికి ఆ పునాదులు సంపూర్ణమయ్యాయి.

పదకొండవ అధ్యాయంలో శిష్యులు తమంతట తాము సేవాచర్యను నిర్వర్తిస్తున్నారు. యేసు ఒంటరిగా ఉన్నాడు; ఇది పదవ అధ్యాయం మరియు పదకొండవ అధ్యాయం మధ్య స్పష్టమైన విరామాన్ని సూచిస్తుంది. ఒకటి నుండి పది అధ్యాయాలు మొదటి దూత యొక్క సందేశంగా నిలుస్తాయి; రెండవ దూత ఆగమనంతో అది ముగిసింది. రెండవ దూత ఒక విభజనను, ఒక వేరింపును సృష్టిస్తుంది; అది మిల్లర్‌వాదులు మరియు ప్రొటెస్టెంట్లలో జరిగినట్లుగా. పదవ అధ్యాయం యేసు శిష్యుల నుండి వేరుపడడంతో ముగుస్తుంది, మరియు పదకొండవ అధ్యాయంలో ఆయన ఒంటరిగానే ఉన్నాడు.

పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న భాగం రెండవ దూతను సూచిస్తుంది; దాని తరువాత ఇరవై మూడవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయం వరకు మూడవ దూతయొక్క మూడవ రేఖగా నిలుస్తాయి. నిస్సందేహంగా, మూడవ దూత ఆదివారపు చట్టమునకు చేరుకొనును; ఇదే విషయాన్ని ఇరవై ఆరు నుండి ఇరవై ఎనిమిది అధ్యాయాలలోని పస్కా సూచిస్తుంది. "23" ప్రాయశ్చిత్తమునకు ప్రతీక; ఆ ఆరు అధ్యాయాలలో మొదటిది మొదటి దూతయొక్క సందేశాన్ని, చివరి మూడు అధ్యాయాలు మూడవ దూతయొక్క సందేశాన్ని సూచిస్తాయి. మధ్యనున్న రెండు అధ్యాయాలు (24, 25) రెండవ దూతను సూచిస్తాయి. చివరి మూడు అధ్యాయాలలో, అధ్యాయం "23"ను (మొదటి దూతగాను లేదా ఆరంభముగాను) మరియు ఇరవై ఆరు నుండి ఇరవై ఎనిమిది అధ్యాయాలను (మూడవవిగా) "23" మార్గసూచకాలతో సరిపోల్చునట్లు, "23" విశిష్ట మార్గసూచకాలు ఉన్నాయి. అధ్యాయం 23 మొదటి దూత; తదుపరి రెండు అధ్యాయాలు రెండవ దూత; చివరి మూడు అధ్యాయాలు మూడవ దూత.

మత్తయి సువార్తలోని మూడవ రేఖ మూడవ దూతుని సూచించుచున్నది; అది మూడు దశలుగా విభజించబడింది. 23వ అధ్యాయం మొదటి దశ, అలాగే మొదటి దూతుడు. 24వ, 25వ అధ్యాయాలు రెండవ దశ, అలాగే రెండవ దూతుడు. 26వ, 27వ, 28వ అధ్యాయాలు మూడవ దశ, అలాగే మూడవ దూతుడు. మొదటి దూతునికి ఒక అధ్యాయం, రెండవ దూతునికి రెండు అధ్యాయాలు, మూడవ దూతునికి మూడు అధ్యాయాలు. మూడవది—అదేనగా పస్కా—సిలువకు ప్రతీక; అది తిరిగి ఆదివారపు చట్టముతో సరిపోలుతుంది; అలాగే అది పెంటెకొస్తు ద్వారా కూడా ప్రతినిధ్యమగుచున్నది.

పెంటెకొస్తే యాభై; యాభై యూబిలీకి ప్రతీకము. యూబిలీలో నలభై తొమ్మిదవ సంవత్సరం ఉంటుంది; అది ఏడు సంవత్సరాల ఏడు చక్రాలలోని ఏడవ చక్రపు అంత్యం. నలభై తొమ్మిది అనే సంఖ్య యాభైకు పూర్వముగా వచ్చుచున్నది, కానీ దానితో నేరంగా అనుసంధానించబడియున్నది. మత్తయి సువార్తలో మూడవ శ్రేణి 23వ అధ్యాయంతో ప్రారంభమౌతుంది; దానికి తరువాతి రెండు అధ్యాయాలు (24, 25) కలిపి 49కు సమానమగును, యాభై అనే సంఖ్యను ప్రతీకించు మూడవ దూతకు కాస్త ముందు.

ఆరు అధ్యాయాల శ్రేణికి ఆరంభ మార్గచిహ్నము "23", అంత్య మార్గచిహ్నమును కూడ "23". అలాగే 26వ అధ్యాయమును 27, 28వ అధ్యాయములతో కలిపిన సమగ్ర మొత్తము "81" అవుతుంది; ఇది పరలోక మహాయాజకుడు తన మహాయాజక సేవలో ఉపయోగించు ఆ రక్తపు చిందింపును నిర్దేశించే అయే వచనములలోనే అంతర్నిహితమైన యాజకుల ప్రతీక. ఈ కారణముచేత, The Desire of Ages లోని "81"వ అధ్యాయ శీర్షిక మత్తయి 28 ఆధారమైయున్నది.

‘81’ అనే సంఖ్య యాజకత్వమును సూచించును; లేవీయకాండము 8లో యాజకుల దీక్షకు సంబంధించిన ఏడు దినములు వివరించబడినవి. సంఖ్యాకాండము 8లో లేవీయుల శుద్ధీకరణ వివరించబడినది. ద్వితీయ దినవృత్తాంతములలో, ‘81’ మంది యాజకులు రాజు ఉజ్జీయాను ఎదిరించిరి; ఆ వాక్యభాగము నూట నలభై నాలుగు వేల ముద్ర సందేశము స్థాపనకు ప్రత్యక్షముగా తోడ్పడుచున్నది.

ఎనభై ఒకటి అనే ప్రతీక, పరిశుద్ధస్థలమందు బలులు అర్పించుటకు ఉజ్జీయా చేసిన ప్రయత్నములకు ప్రతిఘటించిన యాజకులతో అనుబంధితమైయున్నది. ఉజ్జీయా గూర్చిన పాఠ్యభాగపు ప్రవచనాత్మక నిర్మాణం, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం పదకొండవ మరియు పన్నెండవ వచనముల ప్రవచనాత్మక నిర్మాణముతో సరిపోతున్నది. ఈ రెండు భాగములలోను, యుద్ధ విజయం వల్ల—ముఖ్యముగా ఉత్తర రాజుపై ఇటీవలి విజయమువల్ల—హృదయం పొంగిపోయిన ఒక దక్షిణ రాజు గుర్తించబడును. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం పదకొండవ వచనం రాఫియా యుద్ధములో ప్టోలెమీ చేత నెరవేర్చబడినప్పుడు, అతడు, ఉజ్జీయా వలెనే, యెరూషలేములోని పరిశుద్ధస్థలమందు బలిని అర్పింపదలచెను; అయితే యాజకులు అతనికి ప్రతిఘటించిరి. రేఖ మీద రేఖగా ఈ రెండు సాక్షులు దాదాపు ముగింపు దశకు చేరిన ఉక్రెయిన్ యుద్ధాన్ని గుర్తించుచున్నవి.

ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్ గ్రంథములోని ఎనభై ఒకటవ అధ్యాయం, మత్తయి సువార్త 28వ అధ్యాయమును ఆధారముగా చేసుకొని, పరలోక ప్రధానయాజకునిగా తన సేవను ఆరంభించుటకై క్రీస్తు పరలోకమునకు ఆరోహించెనని సూచించుచున్నది.

81 అనే సంఖ్య యాజకులకూ, అలాగే అధ్యాయములు 26, 27, 28కూ ఒక ప్రతీకము. మత్తయి సువార్తలో మూడవ పంక్తిలోని మూడవ మెట్టు మొత్తంగా 81 అవుతుంది. రెండవ మెట్టు మొత్తంగా 49 అవుతుంది, మొదటి మెట్టు 23. ఉజ్జీయా సాక్ష్యంలో 81 అనేది 80 మంది యాజకులు మరియు ఒక మహాయాజకుని ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. ఈ స్థాయిలో ఆ 80 మంది యాజకులు మానవులు, మహాయాజకుడు దైవత్వముగలవాడు. 81 దైవత్వము మరియు మానవత్వముల కలయికను సూచిస్తుంది. ఎనభై ఒకటి అనే సంఖ్యలోని ఒకటి దైవత్వాన్ని సూచిస్తుంది.

పదకొండులోని "ఒక" అంకె మానవత్వంతోపాటు దైవత్వాన్నీ సూచిస్తుంది. ఇరవై ఒకటిలోని "ఒక" అంకె దైవత్వాన్ని, "ఇరవై" మానవత్వాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ రెండు-ఒకటి సంయోగం ఎమ్మావుకు మార్గములోనున్న శిష్యులలో గోచరిస్తుంది.

‘మూడు మరియు ఒక్కటి’ అనే సంయోగం, షద్రక్, మేషాక్, అబేద్నెగోలకు సంబంధించిన దహనభట్టి ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా, మానవత్వము మరియు దైవత్వముగానే ఉంది.

నాలుగు-ఒకటి అనే సంయోగం, దైవత్వము మానవత్వముతో సంయుక్తమగుట చతుర్థ సంతతిలో సంపన్నమగునని సూచించుచున్నది.

ఐదు మరియు ఒకటి యొక్క సమ్మేళనం, వరుడి నిమిత్తం ఎదురుచూస్తున్న ఐదు కన్యలను గుర్తిస్తుంది.

ఆరు-ఒకటి అనే సంయోగము, దాని పై అధిపత్యము దైవత్వానిదైయున్న ఏడవ దిన సబ్బతుతో మనుష్యుని సంబంధాన్ని సూచిస్తుంది. ‘ఆరు’ సంఖ్య మనుష్యుని ప్రతీక; ‘ఒకటి’ క్రీస్తే.

ఏడు-ఒక్కటి కలయిక ఏడవ సంఘమైన లవోదిక్యా నుండి ఫిలదెల్ఫీయ అనుభవంలోకి జరిగే పరివర్తనను సూచిస్తుంది.

యాజకులకు మరియు మహాయాజకునితో వారి సంబంధానికి 81 ఒక ప్రతీకం.

తొమ్మిది మరియు ఒకటి అనే సమ్మేళనం సంపూర్ణతను సూచించును. గర్భధారణ కాలము తొమ్మిది నెలలది. నోహాకు దారితీసిన తొమ్మిది తరములు ఉండెను; ఆ తరువాత నిబంధనకు దారితీసిన తొమ్మిది తరములు ఉండెను. యేసు తొమ్మిదవ ఘడియలో ప్రాణము విడిచెను. తొమ్మిది మరియు ఒకటి అనే సమ్మేళనం, తన ప్రజలను ముద్రించుటయనే కార్యముని పూర్తీకరణను సూచించుచున్నది.

ఈ సందర్భములో, ‘ఒకటి’ మానవత్వము మరియు దైవత్వముల సమ్మేళనం. ‘రెండు’ మానవజాతికి బోధించు దివ్య ఉపాధ్యాయుడు. ‘మూడు’ మూడు దూతల సందేశము; అది ‘రెండు’లో బోధింపబడిన సందేశమే. ‘నాలుగు’ నాలుగవ తరాన్ని గుర్తించుచు, అట్లుగా ఐదు జ్ఞానవంతులైన కన్యలు ప్రత్యక్షమగు కాలమును, వారు ఆరవ సృష్టి దినముచే ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా పునఃసృష్టింపబడే సమయమునకు సంబంధించిన ప్రవచన చరిత్రను నిర్ధారించును. తరువాత ఏడవ దశ ఫిలడెల్ఫియాకి సంభవించే మార్పును, అలాగే ఏడుగారిలోనిదై ఎనిమిదవ వాడైయుండుననే మర్మమును గుర్తించును. ఆ దశలో ఒడంబడిక నెరవేర్చబడును, మరియు ‘81’ అనే యాజకత్వము తొమ్మిదవ సంఖ్య సూచించు కార్యమును సమాప్తి చేయుటకై లేపబడును. ప్రతి దశలో ‘ఒకటి’ యూదా వంశపు సింహము; ఆయనే ‘పల్మోని’, అద్భుత సంఖ్యకర్త. ‘81’ యాజకుల ప్రతీకము. పల్మోని సమస్త సంఖ్యలను సృష్టించెను.

పదకొండు సంఖ్య ఇరవై రెండులో సగాన్ని సూచిస్తుంది; మరియు అవి రెండూ దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సంయోగాన్ని సూచిస్తాయి. ఇటీవలి ఒక వ్యాసములో నేను ఆరంభము మరియు ముగింపును ప్రస్తావించే రెండు ప్రకటనలను చేర్చాను.

మొదటి ప్రకటన యింతటివి తెలిపినది: ఎల్లెన్ వైట్‌కు పరిశుద్ధస్థలమును గూర్చిన ఆమె ప్రాథమిక దర్శనాలు కలిగినప్పుడు, సబ్బాతు ఆజ్ఞ ఇతర ఆజ్ఞలకంటె మరింత తేజస్సుతో ప్రకాశించుచున్నదని ఆమెకు చూపబడెను. అంతేకాక, అంత్యదినములలో “అవతార సిద్ధాంతము” సౌమ్య కాంతిచ్ఛటతో ఆవరింపబడియున్నదని కూడ ఆమెకు తెలియజేయబడెను. ఆదిలో సబ్బాతు ఒక వెలుగై ఉండి, అంత్యమందు అవతార సిద్ధాంతమును సూచకరూపంగా నిలిచెను. దైవత్వము మానవత్వముతో సమ్మిళితమగుటయే అవతార సిద్ధాంతము; ఎందుచేతననగా అది క్రీస్తు తానే మానవ మాంసమును ధరించెను అనే బోధన; అట్లుగా దైవత్వము మానవత్వముతో ఏకీకృతమైతే పాపము చేయదని ఆయన ఆదర్శమును స్థాపించెను.

పదకొండు మీద పదకొండు కలిపితే ఇరవై రెండుకు సమానం, మరియు పన్నెండు-అధ్యాయాల ఒడంబడిక రేఖలలో ప్రతి ఒక్కటి పదకొండుతో ఆరంభమగును, ప్రతి ఒక్కటి ఇరవై రెండుతో ముగియును. వేదగ్రంథములలోని పదకొండవ అధ్యాయములు మరియు పదకొండవ వచనములు నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన దారి సూచికలుగా నిలుస్తాయి.

ఉక్రెయిన్ యుద్ధము 2014లో ప్రారంభమైంది, మరియు అది నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ముద్రింపుదల కాలమునకు బాహ్య రేఖ.

మొదటి నిరాశ యేమనగా, దేవుని ముద్రయై సర్వోన్నత అద్భుతముగా నిలిచిన లాజరును లేపుటకై వెళ్లుటలో యేసు చేసిన ఆలస్యం. లాజరును పునరుజ్జీవింపజేయుటకు ముందుగా యేసు నాలుగు దినములు వేచియుండెను. యోహాను సువార్తలోని ఆ వచనం, అందులో నేరుగా నిర్దేశింపబడిన ఏడు అద్భుతాలలో ఆఖరి దానిని సూచించుచున్నది. మొదటిది నీటిని ద్రాక్షారసముగా మార్చుట. యోహాను 11:11తో సమాప్తమయ్యే ఆ ఏడు అద్భుతములను పరిశీలించుటలో ఎంతో వెలుగు ఉంది; ఆ అద్భుతములు నేరుగా గుర్తింపబడ్డవనే ఆధారంపై, యోహానులో కేవలం ఏడు అద్భుతములే ఉన్నవి అని సమస్త దైవశాస్త్రవేత్తలు ఏకాభిప్రాయమునకు వచ్చారు. ఈ కారణంగా వారు క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని ఎనిమిదవ సంకేతముగా చేర్చరు; అయితే అది ఒక అద్భుతమే, మరియు ఆయన పునరుత్థానం ఒడంబడికకు సంకేతము. కాబట్టి యోహాను సువార్తలోని పునరుత్థానం, ఆ ఏడు పట్ల, ఎనిమిదవ అద్భుతమే; ఎందుకనగా ముందటి ఏడు అద్భుతాలలో ప్రతి దానియు ఆయన పునరుత్థాన శక్తిచే నిర్వర్తింపబడినది.

జూలై 2023లో, అరణ్యంలో మొరపెట్టుచున్న వాని స్వరము జీవమునిచ్చు ఆత్మను కలిగిన సందేశాన్ని ఘోషించుట ఆరంభించెను.

యోహాను ఆదివారపు చట్టానికి ఎనిమిది రోజుల ముందే జన్మించెను; ఎందుకంటే ఆదివారపు చట్ట సమయముననే అతని తండ్రి జెకర్యా మాటలాడెను. ఆదివారపు చట్ట సమయమున, అతని పేరుమార్పు ఒక ఓడంబడిక సంబంధాన్ని సూచించుచున్నపుడు, యోహానుని పేరు ‘జెకర్యా’ నుండి ‘యోహాను’గా మార్చబడెను. ఆ జననం 2020 జూలై 18న వీధుల్లో హతులైన వారియొక్క పునరుత్థానానికి ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది.

యెషయా 1849లో నెరవేరిన ద్వితీయ సమాహరణను గుర్తించుచున్నాడు. ద్వితీయ సమాహరణ 2023 జూలైలో ఆరంభమై, దేవుని ప్రజలు ముద్రింపబడినప్పుడు ముగియును.

యేసు ఇప్పుడే విజయోత్సవ ప్రవేశాన్ని ముగించి, అట్టి విధంగా అర్ధరాత్రి కేక నుండి ఆదివారపు చట్టానికి మార్పును గుర్తిస్తున్నాడు. ఆయనతో పన్నెండు మంది శిష్యులు ఉన్నారు, ఎందుకంటే వారు ఆదివారపు చట్టానికి మునుపే ఎంపిక చేయబడ్డారు.

ఆదివారపు చట్టమునకు ముందు కొద్దికాలమున, నూట నలభై నాలుగు వేలపై ముద్ర వేయుట సమాప్తమగునప్పుడు, దైవత్వము భర్తయి, మానవత్వము భార్యయై ఉన్న వారిరువురి కలయిక పూర్తియై, వారిరువురు నిత్యముగా ఏకులై యున్నారు; యెందుకనగా ప్రాయశ్చిత్తము పూర్తియైయున్నది.

1863 లోని తిరుగుబాటినుండి దీర్ఘకాలంగా ఆలస్యమైన సారా యొక్క అద్భుత జననము, ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయంలోని స్త్రీ జంట శిశువులకు జన్మనిచ్చినప్పుడు నెరవేరును. మొదటి శిశువు అర్ధరాత్రి మొర సమయమందు పుట్టును, రెండవ శిశువు ఆదివారపు చట్టము సమయమందు పుట్టును. రెండవగా వెలువడిన శిశువునకు యెరికోలో రాహాబు యొక్క సంకేతమును సూచించే ఎర్రని దారము ఉండెను.

యిర్మియా లవోదిక్యా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము యొక్క తీర్పును గుర్తించుచున్నాడు.

యెహెజ్కేలు, అడ్వెంటిజంపై యిర్మియా యొక్క తీర్పుతో ఏకీభవించును.

దేవుడు తన నిబంధన ప్రజలుగా ప్రాచీన ఇశ్రాయేలును పక్కన పెట్టుటలో, వారు త్రోసికొట్టిన దానినిబట్టి మునుపటి నిబంధన ప్రజలను దేవుడు అసూయకు ప్రేరేపించుట కూడా అంతర్భూతమై యున్నది. ఇది ఆదివారపు చట్టకాలమున అడ్వెంటిజంపై పునరావృతమగును.

విలియం మిల్లర్ యొక్క కృషిపై ఆధారపడిన, దానినే వారు తిరస్కరించినప్పటికీ, అడ్వెంటిజం ఇప్పటికీ ఆలయమును నిర్మించిన ప్రస్థానమే; అయితే, ఆలయమును కూడా నిర్మించిన సొలొమోను విషయములోనూ జరిగినట్లుగా, వారు నిబంధనను భంగపరచిరి; వారి రాజ్యము వారివద్దనుండి తీసికొనబడును, మరియు దేవుని ద్రాక్షతోటను ఆయన ఆదేశించిన ప్రకారము నిర్వహించు జనమునకు అప్పగించబడును.

ప్రవక్తల ప్రకారం, ఆదివారపు చట్టమునందు విజయవంతమైన సంఘము తన స్వంత భూమిలో స్థాపింపబడును; ఆ భూమి అయితే చివరి వర్షపు సందేశముతో సమృద్ధిగా నిండియున్నది. యెరికో 1863లో పునర్నిర్మించబడింది; మరియు ఆదివారపు చట్టమునందు యెరికో కూలిపోవును.

నగరం అనేది ఒక రాజ్యము; మరియు విజయవంతమైన సంఘము క్రీస్తుయొక్క మహిమారాజ్యానికి ప్రతినిధిగా నిలుస్తుంది. ఆ విజయవంతమైన సంఘముని రాజ్యము ఆదివార చట్టము సమయమున ప్రారంభమగును; అప్పుడు ఆయన సంఘము సమస్త పర్వతములకును కొండలకును మించి యెత్తబడియి ఉన్నతపరచబడును.

తొమ్మిదవ ఘడియలోనే దూత కోర్నేలియసునొద్దకు వచ్చి, పేతురును పిలిపింపవలెనని అతనికి ఆదేశించెను; అట్లుగా, ఆదివారం చట్టమునందు సువార్త అన్యజనులయొద్దకు వెళ్లునది ఎప్పుడో ఆ తొమ్మిదవ ఘడియనే నిర్దేశించుచున్నది. పేతురు వెళ్లవలెనని దేవుడు ఆజ్ఞాపించినది, అశుచ్యమగు జంతువులను తినుటయందలి దర్శనమనే సందర్భములోనే; ఇది ఆదివారం చట్టమునందు నెరవేరును. తొమ్మిదవ ఘడియ, క్రీస్తు మరణించిన అదే ఘడియతో సరిపోలుచున్నది. మూడవ ఘడియన యేసు శిలువేయబడియెను; ఆరు గంటల తరువాత ఆయన మరణించెను గనుక, తొమ్మిదవ ఘడియ మూడవ ఘడియన ఆరంభమైన కాలవ్యవధి ముగింపును సూచించుచున్నది. ఇదే కాలవ్యవధిలో, పేతురు మూడవ ఘడియన పైమందిరములో నుండెను, తొమ్మిదవ ఘడియన ఆలయములో నుండెను. ఒక తొమ్మిదవ ఘడియ క్రీస్తు మరణముతో ముగియగా, తదుపరి తొమ్మిదవ ఘడియన పేతురు యోవేలు సందేశమును ప్రకటించుచు ఆలయములో నుండెను. క్రీస్తు మరణము ఇశ్రాయేలుతోనున్న నిబంధన-సంబంధమును సమాప్తంచేసి, కోర్నేలియసు ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడిన అన్యజనులకు ద్వారమును తెరిచెను.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.