For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:
కొంతకాలంగా మేము దానియేలు గ్రంథము 11:40లోని గూఢ చరిత్రపై మా దృష్టిని కేంద్రీకరించివచ్చాము, మరియు ఇటీవలి వారాల్లో ప్రభువు మా పరిశీలనను 27వ వచనమువైపు ఆకర్షించెను:
And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.
ఈ ఇద్దరు రాజుల హృదయములు దుష్కార్యము చేయుటకే ఉండును; వారు ఒకే బల్లమీద కూర్చుండి అబద్ధములు మాట్లాడుదురు; గాని అది సఫలమగదు; యెందుకనగా అంతము ఇంకా నియమితమైన సమయములోనే సంభవించును. దానియేలు 11:27.
Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.
ఆరంభంలో—ఎప్పుడు, ఎక్కడ, ఎవరు ఆ బల్లవద్ద పరస్పరం అసత్యములు మాటలాడుచు కూర్చుండిరో అన్న వివరాల విషయమై—నాకు అనిశ్చితి కలిగియుండెను; అయితే ఈ ప్రశ్నలు ఇప్పుడు పరిశీలనాధీనములోనున్నవి. గత కొన్ని శబ్బతములలో, ఈ పంక్తులను పరిశీలించుచుండగా, నేను కొన్ని తడబాట్లు చేసితిని. అయినప్పటికీ, నేను దైవ ప్రవిధానమని నమ్ము మార్గదర్శకత్వం ద్వారా, కైసరియా ఫిలిప్పీ అనే ప్రతీకతో సూచింపబడిన, 13-15 వచనాలలో ప్రతినిధికరింపబడిన కూటములు క్రమంగా ఆవిష్కృతమయ్యాయి. కొన్ని అంశాలు ఇంకా సూక్ష్మ సవరణలకు పాత్రపడినప్పటికీ, ఈ వచనాలమీదనుండి ప్రభువు తన చేయి ఎత్తి వాటి భావార్థాన్ని ప్రత్యక్షపరచినట్లు నేను నమ్ముచున్నాను.
This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.
గత సబ్బతు దినమున జరిగిన జూమ్ సమావేశం అనంతరం ఈ అవగాహన తక్షణమే స్ఫుటరూపం దాల్చింది. ఒక వారం అంతకుముందు, 10–15 వచనాలలోని చరిత్రల నిగూఢ పరస్పర క్రీడ నన్ను లోతుగా తాకింది. నా ఆలోచనల రూపురేఖలను వివరించి కొందరికి ఒక టెక్స్ట్ సందేశం వ్రాసి పంపి, శుక్రవారం సాయంత్రం వాటిని పంచుకోవడానికి అభ్యర్థించాను. ఆ వచనాలలోని విషయాంశాలను క్రమబద్ధపరచడానికి నేను యత్నించాను; అక్కడ లోతైన, అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదేదో ఉందని నాకు దృఢనిశ్చయమయ్యింది. నిజముగా ఉంది; అయితే నేను తొలుత ప్రతిపాదించినదే అది కాదు. ఈ వచనఖండంతో పోరాడుతూ గత వారన్నర కాలంలో నేను తడబడినప్పటికీ, పరిచితమైన దైవపాలనను గుర్తిస్తున్నాను. ప్రభువు ఒక విశేషమైన, జీవనాధార సత్యమును ముద్రలు విప్పి వెలికితీయుచున్నాడు. మానవ అంశము పూర్తిగా బహిర్గతమై పక్కనపెట్టబడిన తరువాత, యూదా గోత్రమునకు చెందిన సింహము ముద్రలు విప్పిన ఆ సత్యము నేను గ్రహించినదానికంటే మరింత లోతైనదని తేలుతుంది.
Verse Five through Nine
ఐదవ వచనమునుండి తొమ్మిదవ వచనమువరకు
Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.
దక్షిణరాజుగా పుతిన్, ప్టొలెమీని ప్రతిబింబిస్తున్నాడు; ఉక్రెయిన్ యుద్ధంలో అతడు విజయం సాధించి పదకొండవ వచనాన్ని నెరవేర్చనున్నాడు. చారిత్రకంగా, రాఫియా సంగ్రామంలో ప్టొలెమీ IV ఫిలోపేటర్ సాధించిన విజయం ఈ వచనాన్ని నెరవేర్చింది; అది పుతిన్ సన్నిహిత విజయానికి పూర్వరూపమైంది. వచనాలు 5–9 పాపత్వపు 1,260 ఏళ్ల పరిపాలనను (538–1798) పూర్వసూచనగా నిలిపే చరిత్రను అత్యంత సూక్ష్మవివరాలతో వివరిస్తాయి. ఈ వివరాలు గతంలో పునరావృతంగా పరిశీలించబడ్డందున, ఇక్కడ నేను వచనాలు 5–9లో నెరవేరిన మరియు 538 నుంచి 1798 వరకు కాలంలో ప్రతిధ్వనించిన ఒక ప్రవచన మైలురాయిని మాత్రమే ప్రత్యేకంగా ఉద్దేశించి ప్రదర్శిస్తాను.
This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.
ఈ కాలం దక్షిణ ప్టోలెమేయ రాజ్యం మరియు ఉత్తర సెల్యూసిడ్ రాజ్యం మధ్య కుదిరిన సంధితో ఆరంభమైంది; దక్షిణ రాజు తన కుమార్తెను ఉత్తర రాజునికి వివాహమిచ్చినప్పుడు ఆ సంధి దృఢీకరించబడింది. ఈ వివాహబంధం సప్తవత్సరాల కాలవ్యవధిని ఆరంభించింది; ఆ కాలం ముగిసింది, దక్షిణ రాజు ఉత్తరంపై దండయాత్ర చేసి, ఉత్తర రాజును చెరపట్టి ఈజిప్టుకు తీసుకెళ్లి, అనంతరం ఆ చెరపడ్డ రాజు గుర్రం మీదనుంచి పడి మరణించినప్పుడు.
A Broken Treaty
భగ్నమైన సంధి
The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.
ఆక్రమణ భంగమైన ఒడంబడికనుండి ఉద్భవించింది. ఏడు సంవత్సరాల కాలం ప్రారంభమైన తరువాత, ఉత్తర రాజు ఒడంబడికను దృఢపరచుటకై దక్షిణపు రాజకుమార్తెను వివాహం చేసుకోవడానికి తన మొదటి భార్యను త్యజించాడు. అనంతరం, అతడు దక్షిణపు భార్యను త్యజించి, తన ఆద్య రాణిని పునఃస్థాపించాడు. దీనితో మొదటి రాణి దక్షిణపు రాణిని ఆమె పరివారంతో సహా మరణదండనకు గురిచేసి, ఐగుప్తులోని దక్షిణపు రాణి కుటుంబాన్ని ఉగ్రకోపానికి గురిచేసింది.
With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.
ప్రవచనాత్మక వివేచనతో, ఏడు సంవత్సరములు మూడున్నర సంవత్సరముల చొప్పున రెండు కాలములుగా గ్రహింపబడవచ్చు; సిలువకు పూర్వమున్న మూడున్నర సంవత్సరములు, సిలువకు అనంతరమున్న మూడున్నర సంవత్సరములతో కూడి, క్రీస్తు నిబంధనను స్థిరపరచిన ఆ వారమును ప్రతినిధించినట్లుగా. మూడున్నర అనే అంశం కూడా, క్రీ.పూ. 723 నుండి క్రీ.శ. 1798 దాకా ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యంపై అమలుచేయబడిన ‘ఏడు సార్లు’ శాపములో గుర్తించబడుతుంది. ఆ ‘ఏడు సార్లు’ 538ను మధ్యబిందువుగా ఉంచుకుని, 1,260 చొప్పున రెండు కాలములుగా విభజించబడినది. ఏడును మూడున్నర చొప్పున రెండు కాలములుగా విభజింపబడుటను చూపించే ఈ ఉదాహరణలు యాదృచ్ఛికమైనవి కావు; అవి ఉద్దేశ్యపూర్వకమైనవి.
In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.
క్రీస్తు ఒడంబడికను బలపరచిన వారమునకు సంబంధించిన విభజనలో, సిలువ కేంద్రాన్ని సూచించుచున్నది; దీనివలన క్రీస్తు స్వయంగా మూడున్నర సంవత్సరములు సందేశమును ప్రకటించెను, ఆ తరువాత అదే కాలములో ఆయన శిష్యులు ఆ సందేశమును ప్రకటించిరి. ఉత్తర రాజ్యముమీద ఉన్న “ఏడు సమయముల” విషయములో, 538 చరిత్రను రెండు భాగములుగా విభజించుచున్నది: మొదట అన్యజన మతము పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదదలనం చేసిన కాలము, ఆపై అదే కాలములో పాపత్వాధిపత్యము పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదదలనం చేసిన కాలము. ప్రవచనా ప్రతీకలలో “ఏడు” అనేది “మూడున్నర”తో సంకేతింపబడును; అది తిరిగి నలభై రెండు నెలలు, మూడున్నర దినములు లేదా సంవత్సరములు, వెయ్యి రెండువందల అరవై, రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై, మరియు ఒక కాలము, కాలములు, అరకాలము వలన ప్రతినిధీకరింపబడును. సందర్భానుసారంగా, ఈ సంఖ్యలన్నియు పరస్పరం మార్పిడి చేయదగినవే.
The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the Second Syrian War and it ends with the Third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.
అలెగ్జాండర్ మహానుభావుని సేనాధిపతులలో ఒక్కడైన ప్టోలెమీ ప్రథముని వంశజులు పాలించిన, ఈజిప్టుపై ఆధిపత్యం వహించిన ప్టోలెమైక్ రాజ్యం, మరియు అలెగ్జాండర్ మహానుభావుని మరొక సేనాధిపతియైన సెల్యూకస్ ప్రథముని వంశజులు పాలించిన, సిరియాను సహా మధ్యప్రాచ్యంలో పెద్ద భాగాన్ని నియంత్రించిన సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం—ఇవిరువురి మధ్య కుదిరిన ఒప్పందం క్రీ.పూ. 253లో రెండో సిరియా యుద్ధాన్ని ముగించింది. ఆ యుద్ధం దానికంటే ఏడు సంవత్సరాల ముందే, క్రీ.పూ. 260లో ఆరంభమైంది. ఒప్పందం దృఢీకరించబడిన ఏడు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 246లో, అది ఉల్లంఘింపబడింది. పద్నాలుగు సంవత్సరాలు—ఏడు ఏళ్ల రెండు కాలాలుగా విభజింపబడ్డవి. మొదటి భాగం యుద్ధకాలం, రెండవ భాగం శాంతికాలం. ఆ పద్నాలుగు సంవత్సరాలు రెండో సిరియా యుద్ధంతో ప్రారంభమై, మూడో సిరియా యుద్ధంతో ముగుస్తాయి. చరిత్రలో ఈ విధమైన సమమితి, ఆ చరిత్ర పదకొండవ అధ్యాయంలోని ఐదవ వచనం నుండి తొమ్మిదవ వచనం వరకు ప్రతినిధీకరించబడిందని మీరు గ్రహించినప్పుడు మరింత స్పష్టమవుతుంది. ఆ వచనాల కేంద్రము, మరియు ఆ వచనాలను నెరవేర్చిన చరిత్ర యొక్క కేంద్రము, ఆ ఒప్పందం మరియు దాని భంగమే.
This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.
ఇది 538 నుండి 1798 వరకు ఉన్న పాపస్వామ్య అధిపత్యానికి అనుగుణంగా ఉంది. ఆ కాలాంత్యానికి సమీపంలో, నెపోలియన్ బోనాపార్ట్ వాటికన్తో ఒక సంధి కుదుర్చుకున్నాడు. 1797 టొలెంటినో సంధిని వాటికన్ ఉల్లంఘించినట్లు హేతువుగా చూపిస్తూ, రోమా పాపాను బంధించుటకు నెపోలియన్ 1798లో జనరల్ బెర్తియెర్ను పంపించాడు. రోమా పాపా 1799లో ఫ్రాన్స్లో మరణించాడు. ఈ 1,260 సంవత్సరాల కాలం 31-39 వచనాలలో విశదీకరించబడింది.
The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:
వచనములు 5-9 యొక్క చరిత్ర, వచనములు 31-39 యొక్క చరిత్రకు సమాంతరముగా ఉండుటవలన, దానియేలు 11లో రెండు సాక్ష్యములు సమకూరుచున్నవి. ఈ రెండు శ్రేణులు ఒకే విధమైన ప్రవచన మార్గసూచకాలను పంచుకొని, దక్షిణరాజు మరియు ఉత్తరరాజు మధ్యనున్న పరస్పర చర్యల స్వరూపాన్ని వెల్లడించుచున్నవి. ప్రతి కాలం మూడున్నర సంవత్సరములచేత ప్రతీకీకరింపబడి, దక్షిణరాజు ప్రబలుచు, ఉత్తరరాజును బంధించి, అతనిని దక్షిణ దేశమునకు తీసికొనిపోవుటతో ముగియును; అక్కడ ఉత్తరరాజులిద్దరూ మరణించుదురు. రెండు సందర్భములలోను, గ్రంథవచనం తెలుపునట్లుగా, దక్షిణరాజు యుద్ధలభ్యముతో తిరిగి వచ్చును:
And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.
అతడు వారి దేవతలను, వారి ప్రధానులను, వెండి బంగారములతో చేసిన అమూల్యమైన పాత్రలను కూడా ఈగిప్తుకు బందీలుగా తీసికొనిపోవును; మరియు అతడు ఉత్తరపు రాజుకంటె ఎక్కువ సంవత్సరములు నిలిచియుందును. దానియేలు 11:8.
For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:
ప్టోలమీ దృష్టిలో, ఇది ఉత్తర రాజు మునుపే దోచుకున్న నిధి; నెపోలియన్ విషయానికొస్తే, అది వాటికన్ సంపద, దోచుకొని ఫ్రాన్స్కు తీసుకుపోయబడినది. ఈ రెండు సాక్ష్యాలు ఉత్తర రాజు మరణము గుర్రం నుండి కూలిపోవుట ద్వారా సంకేతీకరించబడినదని సూచిస్తున్నవి. ప్రకటన గ్రంథము 17లో, మృగముమీద కూర్చున్న స్త్రీ కతోలిక సంఘమును సూచిస్తుంది:
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.
అతడు ఆత్మలో నన్ను అరణ్యములోనికి తీసికొనిపోయెను; అక్కడ నేను దూషణయొక్క పేర్లతో నిండియున్న, ఏడు తలలును పది కొమ్ములును కలిగిన కిర్మిజవర్ణముగల మృగముమీద కూర్చొని యుండిన ఒక స్త్రీని చూచితిని. ప్రకటన గ్రంథము 17:3.
The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:
ఆమె స్వారీ చేసే మృగము ఐక్యరాజ్యసమితి. ప్రకటన గ్రంథము 17వ అధ్యాయం 1798లో వచ్చిన మరణ గాయము తరువాత ఆమె అధికార పునరుద్ధరణను వివరిస్తుంది. ఎనిమిదవ రాజ్యంగా, ఆమె తన పాలనను పునఃప్రారంభిస్తుంది; దానికి సంకేతంగా మృగముమీద స్వారీ చేయుట ఉంది:
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.
మరియు నీవు చూచిన ఆ స్త్రీ భూమ్యాధిపతులైన రాజులమీద పరిపాలించుచున్న ఆ మహానగరమే. ప్రకటన గ్రంథము 17:18.
The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.
1798లో వచ్చిన మరణాంతక గాయం, ఉత్తరపు రాజు గుర్రం నుండి పడి మరణించినప్పుడు వచనాలు 5-9లో పూర్వసూచించబడింది. దానియేలు 11లోని ఈ రెండు విభాగాలు 41-45 వచనములతో సమాంతరంగా ఉంటాయి. 41వ వచనములో సూచించబడిన అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టము, పాపత్వమునకు మృగముపై అంతిమ స్వారీకి శ్రీకారం చుట్టును; ఆ కాలము ఈ రెండు విభాగాలలో ప్రతిఫలించును. ఎలెన్ వైట్ దానియేలు 11లో నెరవేరిన "చరిత్రలోని ఎంతో భాగం" "పునరావృతమగును" అని గమనించినప్పుడు, 5-9 మరియు 31-39 వచనాలు 41-45 వచనములతో సరిపోతాయి.
Only Verse Forty
కేవలం నలభైవ వచనం
From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:
31వ పద్యం నుండి 45వ పద్యం వరకు, మూడున్నర దినముల ప్రవచనకాలానికి వెలుపల నిలిచినది ఒక్క 40వ పద్యమే. దానియేలు యొక్క 45 పద్యాల చివరి మూడో వంతులో అది ఒక అద్వితీయ చరిత్రను ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. 16వ పద్యంలో, హేతు సామ్రాజ్య రోము యొక్క చరిత్ర పోంపే, జూలియస్ సీజర్, ఆగస్టస్ సీజర్, టైబీరియస్ సీజర్ అనే నాలుగు పాలకుల ద్వారా ఆవిష్కృతమవుతుంది. క్రీపూ 31లో ఆక్టియం సంగ్రామంలో ఆగస్టస్ సాధించిన విజయం సామ్రాజ్య రోము యొక్క 360 ఏళ్ల పాలనకు ఆరంభమై, 24వ పద్యంలో ఉన్న "కాలము" నెరవేర్చింది:
He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.
ప్రాంతములోని కొవ్వైన స్థలములలోకికూడ అతడు సమాధానముతో ప్రవేశించును; తన పితరులు చేయనిదియు, తన పితరుల పితరులు చేయనిదియు అతడు చేయును; శికారమును, దోపిడిని, ఐశ్వర్యమును వారి మధ్య చెల్లచెదురు చేయును; అవును, బలమైన దుర్గములయెడల తన యుక్తులను ఒక కాలమువరకు పన్నించును. దానియేలు 11:24.
After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.
అక్టియం అనంతరం, క్రీపూ 30లో రోము ఈజిప్తును ప్రావిన్సుగా చేసింది. మూడువందల అరవై సంవత్సరాల తరువాత, క్రీశ 330లో, కాన్స్టాంటైన్ సామ్రాజ్యపు రాజధానిని రోము నుండి కాన్స్టాంటినోపుల్కు స్థానాంతరం చేశాడు. ఈ “కాలము” ప్రవచనదృష్ట్యా పాపాసనాధిపత్యమునకు సంబంధించిన 1,260 సంవత్సరములతోను, 5–9 వచనములలోని 7 సంవత్సరములతోను సరిపోలుతుంది.
From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.
16వ వచనం నుండి 30వ వచనం వరకు అన్యజన సామ్రాజ్య రోము ఆధిపత్యం చలాయిస్తుంది; ఆ పరిధిలో మక్కబీయుల రోముతో చేసిన సంధి, అలాగే క్రీస్తు వంశావళి కూడా అంతర్భూతమవుతాయి. అయినప్పటికీ, 16-30 వచనాలు 31-39 మరియు 41-45 వచనాలతో సమన్వయంగా సరిపోతాయి. అందుచేత, దానియేలు 11వ అధ్యాయం యొక్క చివరి 30 వచనాలలో సుసంబద్ధమైన ప్రవచనరేఖ అవిర్భవిస్తుంది—కాని 40వ వచనంలో మాత్రం మినహాయింపు ఉంది; అక్కడ ‘కాలాంతం’ 1798 మరియు 1989లో సూచించబడింది.
With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who is both the beast and the dragon.
2వ, 3వ వచనాలలోని స్వల్ప మినహాయింపులతో—అక్కడ ఎనిమిది మంది అధ్యక్షులలో అంతిముడు ఐక్యరాజ్య సమితి యొక్క పది రాజులపై నియంత్రణను సాధించే దిశగా సంక్రమించుచున్నాడు—మొదటి రెండు వచనాలు వచనం 40తో సదృశ్యముగా నిలుచును; అవి ఆదివారపు చట్టమును, అలాగే ఆరవ రాజ్యము నుండి ఏడవదానికి, ఎనిమిదవదానికి జరిగే మార్పును సూచించును. 3వ, 4వ వచనాలు వచనం 45తోను దానియేలు 12:1తోను సరిపోలుచు, గ్రీకు రాజ్యోదయమును పతనమును చిత్రించుచున్నవి; ఇది వచనం 41నుండి దానియేలు 12:1వరకు కనబడే పోపాధిపత్య స్థాపనకూ పతనానికీ సమాంతరమగును. ఆ స్త్రీయును ఆమె స్వారీచేయు మృగమును రెండునూ సహాయము లేకనే అంతమగుదురు; అట్లుగా, వచనం 40 యొక్క చరిత్రకు వెలుపల, దానియేలు 11 యొక్క ఆరంభానికీ అంత్యానికీ అవి చట్రాన్ని సమకూర్చును. మహా అలెగ్జాండరు ఐక్యరాజ్య సమితికి ప్రతీక; అతడు తూరు వ్యభిచారిణితో—వచనం 41 మొదలుకొని ఉత్తరరాజు అని చెప్పబడే ఆమెతో—వ్యభిచారం చేయుచున్నాడు; ఆమె మృగముగాను డ్రాగనుగాను ఉన్నది.
Verses Nine and Ten
తొమ్మిదవ మరియు పదవ వచనములు
Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.
5–9వ వచనాలు 1798లోని అంత్యకాలమునందు ముగియును; 10వ వచనం అయితే 1989ను సూచించును. అట్లయితే, 9వ వచనము మరియు 10వ వచనము మధ్యనున్న విరామం—1798 నుండి 1989 వరకు—40వ వచనమునకు చెందిన వెల్లడించబడిన భాగమును ప్రతినిధీకరించుచు, దాని గుప్త చరిత్రను ఆరంభించుచున్నది. స్పష్టీకరించుటకు: దానియేలు 11లోని దాదాపు ప్రతి వచనం 538 నుండి 1798 వరకు పాపత్వపు పరిపాలనను ప్రతిబింబించును. 40వ వచనం 1798 నుండి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టమువరకు వ్యాపించును. 6–9వ వచనాలు పాపత్వయుగాన్ని ప్రతిరూపించును; కాగా 10వ వచనం 1989లో సోవియట్ యూనియన్ (USSR) పతనమునకు పూర్వసూచనగా నిలచును. కాబట్టి, 11–15వ వచనాలు 1989 నుండి ఆదివారపు చట్టమువరకు వ్యాపించును; ఇది 16, 31, 41వ వచనాలలో ప్రతినిధీకరించబడినట్లే.
Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).
40వ వచనము రెండు భాగాలుగా విభజింపబడినది. మొదటి భాగము, 1798 నుండి 1989 వరకు, ఒక ‘కాలాంతము’తో ఆరంభమై మరియొక ‘కాలాంతము’తో సమాప్తమగును. మొదటి భాగము సమాప్తమగు 1989 సంవత్సరములోనే ద్వితీయ భాగము ఆరంభమగును. 1వ వచనము మరియు 2వ వచనములు 1989 నుండి ప్రారంభమగు అధ్యక్షుల క్రమమును సూచించుచు, 40వ వచనములోని ద్వితీయ భాగముతో సరిపోలుచున్నవి. 11వ వచనము 2014లో ఉక్రెయిన్ యుద్ధారంభమును సూచించును; 12వ వచనము అయితే విజయియగు దక్షిణ దేశపు రాజు తనపైనే తెచ్చికొనిన పరిణామములను ఎత్తిచూపును. 13వ వచనము నెరవేర్పుకు సమీపమగుచున్నది; అయితే ఇక్కడ గమనింపవలసినది ఏమనగా, 11వ వచనము 40వ వచనములోని ద్వితీయ భాగములో—1989 అనంతరం—లోపలికే వచ్చుచున్నది; కానీ అది ఆదివార చట్టమునకు (41వ వచనము) పూర్వమునే జరుగుచున్నది.
Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.
వచనాలు 13–15 క్రీ.పూ. 200లో జరిగిన పానియం యుద్ధాన్ని సూచిస్తాయి; ఆ యుద్ధంతో అనుసంధానమై, అదే సంవత్సరం బహుదేవారాధక రోమ్ మానవ వ్యవహారాలపై తన ప్రభావాన్ని చెలాయించడం ఆరంభించింది. వచనం 16లో పేర్కొన్న పొంపేయు యెరూషలేములో ప్రవేశానికి చాలా ముందే ఇది సంభవించినందున, వచనం 41ను అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టమని గుర్తించడానికి ఇది చారిత్రక సాక్ష్యాన్ని అందిస్తుంది.
Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”
దానియేలు 11లోని ప్రతి ప్రవచన రేఖ, దాని చారిత్రక పరిపూరణతో కూడి, 40వ వచనపు చరిత్రలోనే (1798 నుండి ఆదివార శాసనం వరకు) గాని, లేదంటే 41వ వచనము నుండి దానియేలు 12:1 వరకు గాని అంతర్బంధమై ఉంటుంది. ఆ నలభై ఐదు వచనాలలో, 1, 2, 7-15, మరియు 40వ వచనాలు—మొత్తం పన్నెండు—రేఖపై రేఖగా అమర్చినప్పుడు 40వ వచనపు కాలరేఖకు వర్తిస్తాయి. 1989 వద్ద 40వ వచనం రెండు భాగాలుగా విభజించబడుతుంది. దాని ద్వితీయార్థంతో 1, 2, మరియు 10-15వ వచనాలు సరిపోలుతాయి. భూమి మృగముని చరిత్రలో అధ్యక్షుల పరంపరను 1, 2వ వచనాలు వర్ణిస్తాయి; కాగా 10-15వ వచనాలు 1989 నుండి ఆదివార శాసనం వరకు ఉత్తరరాజు (పాపసత్వ అధికారము) ఆయోజించి నడిపించిన మూడు పరోక్ష యుద్ధాలను వర్ణిస్తాయి. ఆ మూడు పరోక్ష యుద్ధాలు, 40వ వచనంలో ‘రథములు, నౌకలు, గుర్రస్వారులు’గా పేర్కొనబడిన సంయుక్త రాష్ట్రాలతో ప్రారంభమవుతాయి.
We will continue in the next article.
మేము తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగేస్తాము.