యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటన - సంఖ్య ఒకటి

యునైటెడ్ స్టేట్స్‌ బైబిలులో స్పష్టంగా గుర్తింపబడియున్నది. ప్రపంచాంతకాలంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్‌ను స్పష్టంగా గుర్తించే బైబిలు వచన భాగాలు అనేకమున్నవి. ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయములో, భూమి నుండి ఉద్భవించు రెండవది, అనగా రెండు కొమ్ములుగల మృగముగా యునైటెడ్ స్టేట్స్‌ సూచింపబడింది; అది మృగముని ముద్ర కలిగియుండనంతవరకు సర్వలోకమంతటి జనులకు కొనుగోలు గాని విక్రయము గాని చేయుటను నిషేధించును.

రెండు కొమ్ములు గల భూమి-మృగముతో సంబంధించిన ఈ భాగంలో ప్రధానమైన ఏడు ప్రవచన లక్షణాలు ఉన్నాయి: అతడు తనకు ముందుగా ఉన్న మృగముని అధికారమును వినియోగించును; తనకు ముందున్న మృగమును సమస్త లోకముచేత ఆరాధింపజేయును; సకల మనుష్యులు చూచునట్లు అతడు మహా అద్భుతములను చేయును; అతడు సమస్త లోకమును మోసపెట్టి, తనకు ముందున్న మృగమునకు బింబమును నిర్మింపవలెనని ఆజ్ఞాపించును; ఆ మృగముని బింబమునకు ప్రాణమిచ్చి, అది మాటలాడునట్లు చేయును; మరణదండన భయంతో సమస్త లోకమును ఆ మృగముని బింబమును ఆరాధింపజేయుటకు బలవంతపరచును; అలాగే అతడు సమస్త లోకమును నుదుటి గాని చేతి మీద గాని ముద్రను స్వీకరింపజేసి, ఆ ముద్ర గాని పేరుగాని సంఖ్యగాని లేనివారి కొనుగోలు విక్రయములను నిషేధించును.

పదకొండవ వచనమందలి ‘భూమి నుండి పైకి వచ్చు’ మృగము నెరవేర్చే మోసకార్యము, ‘భూమిమీద నివసించువారిని మోసపరచు’ంత మోసకరమును శక్తివంతమును గలది. సర్వలోకము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములచేత మోసపరచబడును. అంటే, దేవుని సంఘమును మినహాయించి—సర్వలోకము ప్రతిక్రీస్తుయొక్క ముద్రను స్వీకరించునట్లుగా మోసపరచబడును. ఈ ప్రపంచవ్యాప్త మోసానికి ముందు జరిగే ప్రవచన సంఘటనలు ఇప్పటికే ప్రారంభమై కొనసాగుచున్నవి.

బైబిలులోని కథలలో, ఉపరితలంగా అయినా, బహుళులకు పరిచయమైనవి కొన్ని ఉన్నాయి. మోషే మరియు ఫరో మధ్య జరిగిన సంఘర్షణలు, దానియేలు మరియు నెబుకద్నెజరు మధ్యవి, లేదా యేసు మరియు పీలాతు మధ్యవి గురించి ఎక్కువమంది విన్నారు. ఈ బైబిలు కథలను మనుషులు అవగాహనలో భిన్నస్థాయిలలో తెలిసియుండవచ్చు; అయితే బైబిలు ప్రవచనం రాజులు మరియు రాజ్యాలను ప్రత్యక్షంగా, అత్యంత నిర్దిష్టంగా గుర్తించి నిర్దేశిస్తుందని వారు తప్పనిసరిగా గ్రహించరు. మోషే, దానియేలు, క్రీస్తు విషయములో ఇది ఖచ్చితంగానే అట్లే జరిగింది. తమ తమ రాజ్యాలకు సంబంధించి ఉన్న ప్రవచనాలను వారు చరిత్రలో నెరవేర్చకముందే, ఐగుప్తు, బాబులోను, రోము అన్నివి బైబిలు ప్రవచనములో ప్రత్యేకంగా గుర్తించి పేర్కొనబడినవి. దేవుడు ఎన్నడును మారడు.

దేవుడు ఎప్పుడును మారనివాడనే వాస్తవము, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములో పేర్కొనబడిన రెండు కొమ్ములు గల భూమి-పశువును మన పరిశీలనలో కొంత సరళమైన తార్కికతను ప్రయోగించుటకు మనకు వీలు కల్పించుచున్నది. దేవుని సంఘముతో వారు పరస్పరమై దానిని హింసించినప్పుడు, ఐగుప్తు, బబులోను, రోము అనే రాజ్యములను నేరుగా నిర్దేశించిన ప్రవచనములను దేవుడు ప్రకటించినట్లు మనకు తెలిసియున్నందున, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి-పశువును గూర్చి కొన్ని విషయములను మనము స్థాపించగలము. ఐగుప్తు, బబులోను, రోము విషయములో జరిగినట్లే, ఆ జాతి గూర్చిన ప్రవచనము నెరవేరబోయే చరిత్రకు ముందుగానే, భూమి-పశువు బైబిలు ప్రవచనములో నేరుగా గుర్తింపబడుతుంది. ఇది అత్యంత సరళమైనదైనను ముఖ్యమైన ఒక బైబిలు నియమమును ఆధారముగా చేసుకొని మనము ఈ విషయమును స్థిరపరచగలమని నేను చెప్పుచున్నాను. ఆ నియమము ప్రకారము, సత్యము ఇద్దరి సాక్ష్యముచే స్థాపింపబడును.

బైబిలు ప్రవచనము దేవుడు ఈగుప్తు యొక్క విద్రోహి ఫరోతో తీర్పుగా వ్యవహరించినప్పుడు ప్రాచీన ఈగుప్తు పతనమును ముందస్తుగా ప్రకటించింది. బైబిలు ప్రవచనము ప్రాచీన బాబిలోను యొక్క ఉదయమును, పతనమును ముందస్తుగా ప్రకటించడంతోపాటు బాబిలోను యొక్క విద్రోహి రాజులతోను వ్యవహరించింది. బైబిలు ప్రవచనము అన్యదేవపూజక రోము సామ్రాజ్యపు ఉదయమును, పతనమును ముందస్తుగా ప్రకటించి, రోము యొక్క అవినీతిపర ప్రతినిధులను గుర్తించి వారితోను వ్యవహరించింది. దేవుని ఎప్పటికీ మార్పులేని స్వభావపు స్థిరత్వం, బైబిలు ప్రవచనములో ప్రస్తావించబడిన అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన రాజ్యం—ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని భూమి-మృగము—నిస్సందేహముగా బైబిలు ప్రవచనముచేత గుర్తింపబడునని సూచిస్తుంది.

ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి నుండి వచ్చిన మృగమునిగూర్చిన ప్రవచనము నెరవేరునప్పుడు, మోషే, దానియేలు, క్రీస్తు ద్వారా ప్రవచనాత్మకముగా చిత్రీకరింపబడినట్లుగా, దేవుని సంఘము ఆ భూమి నుండి వచ్చిన మృగముని రాజకీయమును మత నాయకత్వమును ముఖాముఖి ఘర్షణలో నిలుచును. లోకాంత్యమందు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రముల ప్రవచనాత్మక పాత్ర బైబిల్ ప్రవచనములలో ప్రధాన విషయములలో ఒకటి. బైబిల్ ప్రవచనములో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రముల పాత్రను గుర్తింపజేయు బైబిలీయ సమాచారమును మనము అభివర్ణించుచుండగా, మనము బైబిలులోనే లభ్యమయ్యే నియమములను అనుసరించెదము; ఏలయనగా దేవుని వాక్యమునకు మానవ నిర్వచనము అవసరములేదు. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు ఆచార సంబంధ నియమములు, ఆరోగ్య సంబంధ నియమములు, పది నైతిక నియమములు, వ్యవసాయ సంబంధ నియమములు మొదలైనవి ఇచ్చబడినవి. దేవుడు క్రమబద్ధుడైయున్నాడు.

దేవప్రదత్త నియమాలను కేవలం నిర్లక్ష్యం చేయుటవలన మనుష్యుడు ఆశీర్వదింపబడతాడని సూచించే ఎటువంటి సాక్ష్యమును వేదలేఖనం అందించదు. ప్రవచనాధ్యయనార్థం వేదలేఖనములోను వేదలేఖనముచేతను స్థాపితమైన ప్రవచన వ్యాఖ్యాన నియమాలను ఉపేక్షించినయెడల, ఎవరు ఆశీర్వదింపబడుటను ఆశించగలరు?

బైబిలీయ నియమాలను అమలు చేయుచున్నప్పుడు, ఆ నియమాలు నిజమైనవో తప్పుడు వో అన్న విషయమును బైబిలే స్థాపించి ధృవీకరించునట్లు మనము అనుమతించుదము. దేవుని వివిధ నియమాలన్నిటిని పోలి, ప్రతి నియమమునకు సాతానిక కపట అనుకరణ ఎల్లప్పుడును ఉండును. అందువలన, సత్యమును స్థాపించుటకు ఒక నియమము వినియోగింపబడినపుడు, గుర్తింపబడిన సత్యమును మరియు వినియోగింపబడిన నియమమును రెండింటినీ తప్పనిసరిగా పరీక్షింపవలెను.

ఈ అధ్యయనంలో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రవచనాత్మక పాత్రను గుర్తించడం అతీతంగా, యేసు ఈ ప్రత్యేక తరము వరకు దాచివుంచిన ప్రకటన గ్రంథములోని రహస్య సందేశమును గుర్తించడమే మరొక ఉద్దేశ్యము.

వెలికితీయబడిన దేవుని ప్రవచన రహస్యములు, వాటిని స్వీకరించువారికి ఆయన ధర్మశాస్త్రాన్ని ఆచరించుటకు వీలు కల్పించుటనే ఉద్దేశ్యంతోనే ఉన్నాయి. మనుష్యులు ఆయన ధర్మశాస్త్రాన్ని తమ హృదయములపై లిఖితమై యుండినప్పుడే ఆచరింపగలరు. ప్రకటన గ్రంథములో ముద్రలు విప్పబడి వెలికితీయబడుచున్న ఆ రహస్యము, పరిశుద్ధాత్మ దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని మన అంతఃకరణములలోను హృదయములలోను లిఖించుచున్న ప్రక్రియలోని ఒక భాగము. దేవుని ప్రజలకు ఆవిష్కరింపబడిన ఆ రహస్యము, అది విశ్వాసముచేత స్వీకరింపబడిన యెడల, కొత్త నిబంధనను స్థాపించును.

ప్రకటన గ్రంథము 1:1-3 అంతిమ హెచ్చరిక సందేశము:

ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయంలోని తొలి మూడు వచనములు, "యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన" మానవజాతికి తుదసందేశమని తెలియజేయుచున్నవి. ఇది స్పష్టముగా ఒక సందేశమే, ఏలనగా "యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన" తన దాసులకు "శీఘ్రమే సంభవించవలసినవి" చూపుటకై స్వర్గపితనుండి ఆయనకు ఇచ్చబడెను.

మనము పరిగణించవలెనని చెప్పబడెను ఏమనగా, 'పరిశుద్ధాత్మ అట్టి విధముగా విషయములను రూపకల్పన చేసెను, అటు ప్రవచనప్రదానంలోను' అలాగే 'ప్రదర్శిత సంఘటనలలోను'."

ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములోని తొలి మూడు వచనములలో ఉన్న "చిత్రితమైన సంఘటనలు" మరియు "ప్రవచన ప్రదానం" దేవుడు తన సందేశాన్ని మనుష్యులకు ఎలా తెలియజేస్తాడో అట్టి దశలవారీ క్రమాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తాయి; అంతేకాక, తెలియజేయబడిన ఆ సందేశము "యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన" అని పిలువబడునని కూడా స్పష్టపరుస్తాయి.

యేసు క్రీస్తు దేవుని నుండి స్వీకరించిన సందేశముతో ఆపై రెండు కార్యములు చేసెను. తన దూతచేత ఆయన ఆ సందేశమును పంపెను; అంతేకాక, అదే దూతద్వారా తన సందేశమును సంకేతములచేత తెలియజేసెను. తరువాత ఆయన దూత ఆ సందేశమును ప్రవక్త యోహానునొద్దకు తీసికొనిపోయెను; అతడు దానిని లిఖించెను, దానిని మనకొరకు సంఘములకు పంపెను. "సందేశము"ను కూడా, దానిని అందించుటలో భాగమైన "సంప్రేషణ ప్రక్రియ"నూ రెండింటినీ ప్రధానంగా ఉద్ఘాటించునట్లుగా, మొదటి మూడు వచనములు "పరిశుద్ధాత్మ" చేత "ఆ విధంగా రూపుదిద్దబడినవి".

మనము పరిశీలిస్తున్న మూడు వచనములు మానవజాతికి తుదసందేశమును సమర్పించుచున్నవి; అయితే అది కేవలం తుదసందేశమేగాదు—దానికన్నా ముఖ్యముగా, ఈ మూడు వచనములు సమస్త భూగోళమునకు తుద "హెచ్చరిక" సందేశమును ప్రతిపాదించుచున్నవి. ఆ సందేశమునందలి "హెచ్చరిక" స్వభావము, "అందులో వ్రాయబడియున్న విషయములను" చదివి, విని, కాపాడినందుకు "ధన్యులు"గా పేర్కొనబడిన వ్యక్తుల వర్గము సూచింపబడినప్పుడు స్పష్టమగును. "యేసుక్రీస్తు ప్రకటన"గా ప్రతిపాదింపబడిన ఈ హెచ్చరికను చదవరు గాని, వినరు గాని అను వ్యక్తుల వర్గము ఒకటి ఉన్నది. వారికీ ధన్యులగుట అసాధ్యము. "అందులో వ్రాయబడియున్న విషయములను" చదివి, విని, కాపాడుటవలన ధన్యులగు వర్గము ఉన్నయెడల, ధన్యులుకాని వర్గము కూడ ఉన్నదనుట సుస్పష్టము. "యేసుక్రీస్తు ప్రకటన"యైన సందేశమును ఒక మనిషి చదివి, విని, కాపాడునా? అట్లయితే అతడు ధన్యుడగును; లేనియెడల అతడు శపింపబడును.

మూడవ వచనంలోని "కాలము సమీపమైయున్నది" అనే వ్యక్తీకరణ, చరిత్రలో తుద హెచ్చరిక సందేశము వచ్చి చేరే ఒక నిర్దిష్ట కాలమని గుర్తించుచున్నది. "కాలము"—(ఒక నిర్దిష్ట కాలము)—"సమీపమైయున్నది." అది సమీపమైయున్నదనగా, ఒక నిర్దిష్ట కాలము త్వరలో రానున్నది; మరియు దేవుని ప్రజలు (యోహాను చేత ప్రతినిధీకరింపబడినవారు) ఆ "కాలము" వచ్చుటకు ముందే ఆ సందేశమును గ్రహించుదురు. యోహాను మొదటి శతాబ్దాంతంలో ప్రకటన గ్రంథాన్ని లిఖించాడు; అయినప్పటికీ, ఈ వచనాలు క్రీస్తు శకం 100 సంవత్సరముకన్నా చాలాకాలం తరువాత చరిత్రలో ఒక దశలో తుద హెచ్చరిక సందేశము ప్రకటింపబడునని గుర్తించుచున్నవి. ఆ "కాలము" "సమీపమైయున్నప్పుడు", "త్వరలో సంభవించవలసిన విషయములను" గుర్తించు సందేశము దేవుని దాసులకు వెల్లడించబడును.

ఈ వ్యాసమాలికలో, మేము ఉదహరించే బైబిల్ వచనాల వ్యాఖ్యానాన్ని సమర్థించుటకు, బైబిలును మరియు ఎలెన్ వైట్ రచనలను అధికారంగా ఉపయోగించుదుము.

మేము విలియం మిల్లర్ సంకలిత ప్రవచన వ్యాఖ్యాన నియమాలను, అలాగే 'Prophetic Keys' అనే సంకలనంలో గుర్తించబడిన నియమాలను కూడా ప్రస్తావిస్తాము. అలాగే, 'Habakkuk's Tables' అని పిలువబడే ప్రవచన అధ్యయనాన్ని కూడా వినియోగిస్తాము.

మేము ఉపయోగించే ప్రతి నియమమును నిర్వచించుటకు మాకు ఉద్దేశము లేదు. సంక్షిప్తతకొరకు, ఆ నియమమునకు మరింత విశదమైన నిరూపణను చదువదలచిన వారికై, మేము కేవలం "ప్రవచన కీలకముల సంకలనము"ను సూచిస్తాము. హబక్కూకు పట్టికల శ్రేణి ద్వారా, మేము సంక్షిప్తంగా మాత్రమే ప్రస్తావించబోయే ఒక విషయము మరింత లోతుగా వివరించబడిన కొన్ని ప్రదర్శనలను సూచించుట మాకు ఉద్దేశము.

ప్రకటన గ్రంథముపై మేము అధ్యయనాన్ని కొనసాగించుచుండగా సార్వజనిక ప్రతిస్పందనను మేము ప్రోత్సహించుచున్నాము; అయితే, కొనసాగుతున్న అధ్యయనానికి తోడ్పడే అభిప్రాయాలకే మేము ప్రత్యుత్తరం ఇస్తాము. మా చర్చ యొక్క పరిధి ప్రస్తుత ఉపన్యాసాల శ్రేణిని, మేము అన్వయించుచున్న ప్రవచన నియమాలను, మరియు హబక్కూకు పలకలలో లభ్యమగు సమాచారాన్ని సమావిష్కరించును.

"signified" అని అనువదించబడిన గ్రీకు పదము "సూచించుట" అను అర్థమును కలదు. ఆయన "తన" దూతచేత సందేశమును పంపెను, మరియు "తన" దూతచేతనే దానిని సూచించెను. "తన" దూత గబ్రియేలు.

దూత గబ్రియేలు ఆ సందేశముతో పంపింపబడును; అంతేకాక ఆయనే ఆ సందేశమునకు ప్రతీకగాను నిలుస్తాడు. మానవజాతి చరిత్రలో, తుద హెచ్చరిక సందేశము ప్రకటింపబడవలసిన "కాలము సమీపమైయున్నది" అనే దశకు చేరినప్పుడు, ఆ తుద సందేశము ఒక దూతచే ప్రతినిధీకరించబడుతుంది. ప్రకటన గ్రంథములో "సందేశాలు" అనేకసార్లు దూతలుగా ప్రతినిధీకరించబడుతాయి; మరియు సహజంగానే, ప్రకటనలో "angel"గా అనువదించబడిన గ్రీకు పదము "సందేశవాహకుడు" అని అర్థమును కలిగియున్నది.

చరిత్రలో ప్రత్యక్షమైన దేవుని సత్యప్రకటన ప్రతిదీ నిస్సందేహంగా యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటనయే; అయితే ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములోని యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన మానవజాతికి అంతిమ హెచ్చరిక అయి, ‘కాలము’గా సూచింపబడిన ఒక నిర్దిష్ట సమయములో సంభవిస్తుంది. ప్రకటన గ్రంథములో యోహాను ‘కాలము సమీపమాయెను’ అని ఉల్లేఖించిన మరొక భాగము ఉన్నది. ఆ ఇతర భాగము, మొదటి వచనము నుండి మూడవ వచనము వరకు గల విషయమై నేను చేసిన ప్రారంభ ప్రతిపాదనలను పరీక్షించుటకు ద్వితీయ సాక్ష్యమును అందిస్తుంది.

ప్రకటన గ్రంథముయొక్క ముగింపునందు, ఆ గ్రంథముయొక్క ఆరంభమునున్నదే విషయము మనము కనుగొనుచున్నాము. "ప్రభువగు దేవుడు" "తన దూతను పంపి త్వరలో జరగవలసిన విషయములను తన దాసులకు చూపించెను" అని చెప్పబడినప్పుడు, ప్రకటన క్రమమును మరియు సందేశమును మళ్లీ సూచించబడుచున్నది. "త్వరలో జరగవలసిన విషయములు"ను గుర్తించు ఈ సందేశము దాసులకు చూపబడిన వెంటనే, క్రీస్తు తాను త్వరలో వచ్చుచున్నానని ప్రకటించుచున్నాడు. ఇదే క్రీస్తుయొక్క రెండవ రాకడకు పూర్వగామియైన సందేశము; కాబట్టి ఇది తుద హెచ్చరికా సందేశము-మొదటి అధ్యాయము మొదటి వచనములో "యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన"గా పేర్కొనబడిన అదే సందేశము. ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి మూడు వచనములలో వాగ్దానమైయున్న ఆశీర్వాదము, "ఈ గ్రంథములోని ప్రవచన వాక్యములను గైకొనువాడు ధన్యుడు" అనే వాక్యముతో పునరావృతమగుచున్నది.

ఈ వచనములలో, మొదటి అధ్యాయములో నిర్దేశించబడిన సంప్రేషణ ప్రక్రియకు ఒక విస్తరణను మనము గమనించుచున్నాము; ఎందుకంటే గబ్రియేలు యోహానుకు సందేశమును అందించిన తరువాత, ఆ సందేశముచేత యోహాను అంతగా విస్మయచకితుడై గబ్రియేలును ఆరాధించుటకు యత్నించును. అప్పుడు గబ్రియేలు, యోహానుని అపార్థమును అవకాశముగా చేసుకొని, పరలోక దూతలును, భూలోక ప్రవక్తలును, ఆ సందేశపు వాక్యములను గైకొనువారందరును—దేవుని సృష్టిని కాదు, సృష్టికర్తయైన దేవునినే ఆరాధించవలసిన “సహదాసులు” అని గుర్తింపజేయును.

ఈ వచనములు మొదటి అధ్యాయములో మనము పరిశీలిస్తున్న అదే సంఘటనలనూ, అదే సందేశమునూ వివరిస్తున్నవి. దేవుని దాసులకు త్వరలో సంభవించవలసిన వాటిని చూపు, ‘నమ్మకమైనవి మరియు సత్యమైనవి’యని వర్ణింపబడిన వాక్యములను ఇవి పునరుద్ఘాటిస్తున్నవి. ఆ సందేశము, దేవుడు తన దాసులతో సంభాషించి తన ప్రకటనను ఏ విధంగా సంక్రమింపజేయునో ఆ ప్రక్రియ యొక్క సందర్భములో మరల స్థాపింపబడుతున్నది. ఇరవై రెండవ అధ్యాయములో, ఆ సందేశము అంతిమ హెచ్చరికాసందేశమని నిర్ధారించే మరిన్ని సాక్ష్యములను మనము గమనిస్తున్నాము; ఎందుకనగా ‘సమీపమై యున్న’ ఆ ‘కాలము’ మనుష్యుల పట్ల కృపాకాలము ముగియుటకు అంచునే సంభవించునదని గుర్తింపబడుతున్నది. ఇదే కారణంగా, ‘అన్యాయము చేయువాడు యింకను అన్యాయము చేయును గాక; అపవిత్రుడైనవాడు యింకను అపవిత్రుడై యుండును గాక; నీతిమంతుడు యింకను నీతి చేయును గాక; పరిశుద్ధుడు యింకను పరిశుద్ధుడై యుండును గాక’ అనే ప్రకటన కృపాకాలము ముగిసినదని సూచిస్తున్నది; ఆ ముగింపు ఏడు అంతిమ మారుల ఆరంభమునకు సంకేతమై, అవి తుదకు క్రీస్తు ద్వితీయాగమనముతో సమాప్తమగును.

ప్రకటన గ్రంథముని ఆదిలోను అంత్యములోను అదే కథ ప్రతిపాదించబడుతుంది. ఆ రెండు పాఠ్యభాగాలను సమీకరించి పరిశీలించినప్పుడు, ‘యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటన’ అనేది క్రీస్తుయొక్క ద్వితీయాగమనానికి పూర్వం మానవజాతికి అందించబడిన అంతిమ హెచ్చరికాసందేశమని మనము గ్రహించగలము. ఆ సందేశము, కృపాకాలము ముగియుటకు సన్నిహితమందు వచ్చుచున్న ఒక దూతరూపంలో ప్రతీకాత్మకంగా ప్రదర్శించబడుతుంది. ‘సమయము సమీపమైయున్నది’—అంటే కృపాకాలము ముగియుటకు ముందరే—అనే వేళ ముద్ర విప్పబడిన ఆ సందేశమును వారు చదువుచున్నారా, వినుచున్నారా, గైకొనుచున్నారా అనే ప్రమాణాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని, ఆ సందేశము మానవజాతిని రెండు వర్గములుగా విభజిస్తుంది.

నూటికి పైగా సంవత్సరాల క్రితం, 1906లో, త్వరలోనే “క్రీస్తు యోహానుకు చూపించిన, జరగవలసిన సంఘటనల నెరవేర్పులో మనము ప్రవేశించబోవుచున్నాము” అని మనకు తెలియజేయబడెను. ఆ సందేశము 1906లో ఇప్పటికీ ముద్రించబడియే ఉండెను. సంఘటనలు సంభవించుటకు మునుపే దేవుని ప్రజలకు యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటనలోని సందేశము విప్పబడునని గ్రహించుట ముఖ్యము. ప్రకటన గ్రంథము “దాని పేరు సూచించునదే అది,—ఈ భూమి చరిత్రయొక్క అంత్యదినములలో జరిగబోవు అత్యంత ముఖ్యమైన సంఘటనల ప్రకటన” అని మనకు తెలియజేయబడెను.

అవి తెరవబడినవి, దేవుని ప్రజలు హెచ్చరికను ప్రకటించునట్లు; ఆ హెచ్చరికను వినువారు “త్వరలోనే సంభవించబోవు సంఘటనలకు సిద్ధపడుటకు అవకాశము పొందునట్లు.” గమనించదగినది (సందేశము ప్రకటింపబడవలసిన చరిత్రలో యోహాను దేవుని ప్రజలను ప్రతినిధించుచున్నందున), తాను హింసింపబడుటకు కారణమైన రెండు విషయములను యోహాను గుర్తించుచున్నాడు. “దేవుని వాక్యముపైనను, క్రీస్తు సాక్ష్యముపైనను తన నమ్మకమైన విశ్వాసము” నిమిత్తముగానే ఆయన “పత్మోసు ద్వీపమునకు నిర్బాసించబడెను.” ఆయన నిర్బాసితుడాయెను, ఎందుకనగా ఆయన “పవిత్రగ్రంథమును” గాను, “ప్రవచనాత్మను” (అది “యేసు సాక్ష్యము”) గాను రెండింటినీ అంగీకరించెను.

యోహాను యుగాంత్యమందు ఉన్న, యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనలోని సందేశమును గ్రహించిన ప్రజల ప్రతినిధిత్వం వహిస్తున్నాడు; వారు బైబిలును మరియు ప్రవచన ఆత్మను రెండింటినీ నిలబెట్టుచున్నందున పీడింపబడుచున్నారు.

మొదటి అధ్యాయంలోని తొలి మూడు వచనాలలో పితరైన దేవునికీ ఆయన సేవకులకీ మధ్యనున్న సంప్రదింపుల క్రమము ప్రత్యేకంగా ఉద్ఘాటించబడింది. ఇరవై రెండవ అధ్యాయం ఆ సంప్రదింపుల క్రమానికి సంబంధించిన కథనానికి మరింతను జోడిస్తుంది. ఈ రెండు విభాగాలు ప్రకటన గ్రంథమునకు ఆరంభమును మరియు అంత్యమును ప్రతినిధీకరిస్తూ, ప్రవచనాత్మక చిత్రణలో యోహాను యొక్క పాత్రను సవివరంగా వివరిస్తాయి. ఆయన కేవలం ప్రకటన గ్రంథపు వాక్యాలను లిఖించిన వాడే కాదు; లోకాంత్యకాలంలో తుద హెచ్చరిక సందేశాన్ని ప్రకటించే వారిని కూడా ఆయన ప్రతినిధీకరిస్తాడు.

యోహాను సందేశమును ఏర్పరచే "విషయములను" "చూచెను" మరియు "వినెను", మరియు ఆ సందేశమును వ్రాయవలెనని, దానిని సమాజములకు పంపవలెనని అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడెను.

తాను 'విన్నది' మరియు 'చూచినది' యావత్తును వ్రాసి చిన్నాసియాలోని ఏడు సభలకు పంపుమని ఆజ్ఞాపించబడెను; అయితే ఏ ఒక్కో సభ విషయానికి వచ్చినపుడు, ఆ సందేశములను యేసు స్వయంగా యోహానుతో నేరుగా వ్రాయించెను, ఎందుకనగా ఆ ఏడు సభలలో ప్రతిదానికి ఇచ్చిన ప్రతి సందేశము "'...లోనున్న సభయొక్క దూతకు వ్రాయుము'" అనే వాక్యంతో ప్రారంభమగుచున్నది. యేసు ఆయా సభలకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత సందేశములను స్వయంగా వ్రాయించెను.

యేసు యోహానుతో చెప్పి వ్రాయించెను; అలాగే యోహాను చూచినదియు వినినదియు వ్రాయుమని యేసు ఆజ్ఞాపించెను; మరియు ఒకసారి యోహాను వినినదిని ‘వ్రాయవద్ద’ని యేసు చెప్పెను.

ఏడు ఉరుములు పలికిన మాటలను ముద్రించుమని యోహానుకు చెప్పబడెను; అట్లు చేయుటవలన అతడు ఏడు ఉరుముల సందేశమును ముద్రించుచుండెను; దానియేలు తన పుస్తకమును అంత్యకాలము వరకు ముద్రింపవలెనని ఆజ్ఞాపించబడినట్లే.

మనం గుర్తిస్తున్నది ఏమనగా, ప్రకటన గ్రంథమున ఆరంభమునకును ముగింపునకును ఒక సందేశము స్పష్టంగా గుర్తింపబడినదని. ఆ సందేశమును ప్రకటించే ప్రక్రియ కూడ స్పష్టంగా నిర్దేశింపబడినది. ఆ సందేశప్రకటనలో యోహాను వహించిన పాత్రను ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించబడినది. కొన్నిసార్లు అతడు తాను చూచినదియు వినినదియు యథావిధిగా వ్రాసెను; మరికొన్ని సందర్భాలలో అతనికి ఉచ్ఛరించి చెప్పబడినదాన్ని లిఖించెను; ఒకసారి అయితే తాను వినినదాన్ని వ్రాయకూడదని అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడెను. యేసు క్రీస్తు ప్రకటనయైన సందేశము తండ్రిచేత యేసుకు, యేసుచేత గబ్రియేలు దూతకు, తరువాత ప్రవక్తయైన యోహానుకు అప్పగింపబడెను; ఈయనకు ఆ సందేశమును లిఖించి సంఘములకు పంపవలెనని బాధ్యత అప్పగింపబడెను.

యోహాను వ్రాయుమని ఇచ్చిన ఆజ్ఞలో గుర్తింపబడిన ప్రవచన సిద్ధాంతాన్ని గ్రహించకుండానే ఆ వచనాన్ని చదవడం సాధ్యమే కావచ్చు. చూచినదానిని మరియు విన్నదానిని 'విషయాలు'గా వ్రాయుట అనగా ప్రస్తుత చరిత్రను లిఖించుటే; యోహాను కాలములో ఆ 'విషయాలు' యథార్థముగా ఉన్నవి. ప్రస్తుత చరిత్రను లిఖించుచూ, అదే క్రమంలో భవిష్యత్తులో ఉండబోవు విషయాలను సమకాలికంగా వ్రాయుట, ప్రకటన గ్రంథములోని ప్రధాన ప్రవచన నియమము. ఆ సూత్రాన్నే దాని ప్రాధాన్యముతో కూడ బలపరచి వ్యక్తీకరించుటకై యోహాను ఉపయుక్తుడాయెను; ఏలయనగా అతనికి తాత్పర్యముగా 'ఉన్న విషయాలను' వ్రాయుమని చెప్పబడెను, అట్లు చేయుచుండగా నీవు 'తరువాత కలుగబోవు విషయాలను'ను వ్రాయుచుండెదవు, ఎందుకంటే చరిత్ర పునరావృతమగును. ఈ ప్రవచన పద్ధతి యేసు యొక్క సంతకము వంటిది; ఏలయనగా సంతకం అనునది నామమే, ప్రకటన గ్రంథముయొక్క మొదటి అధ్యాయములో ఆయన నామము 'ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా'. ఆయన అంత్యాన్ని ఆదితో గుర్తింపజేస్తాడు.

‘యేసుక్రీస్తు ప్రకటన’ అనే గ్రంథ అధ్యయనాన్ని మేము ఇప్పుడే ఆరంభిస్తున్నాము; ప్రస్తుతం మొదటి అధ్యాయంలోని తొలి మూడు వచనములను పరిశీలిస్తున్నాము. ‘యేసుక్రీస్తు ప్రకటన’ అనే శీర్షికగల అంతిమ హెచ్చరిక సందేశము, పరలోక తండ్రి నుండి యేసుకు, యేసు నుండి గబ్రియేలు దూతకు, అక్కడి నుండి సంఘాలకు పంపుటకై దానిని పుస్తకరూపములో లిఖించువానైన యోహానుకు, ఈ క్రమములో తెలియజేయబడినది. ఈ సందేశము సాక్షాత్తుగా ‘యేసుక్రీస్తు ప్రకటన’ అని పేరుపెట్టబడి ఉన్నందున, క్రీస్తును వెల్లడి చేయు ప్రేరిత వాక్యము ద్వారా మనుష్యులకు వ్రాయబడి వచ్చిన సమస్త అంశములలో, యేసు ఎవరు, ఆయన ఏమిటి అనేదానికి సంబంధిన ఒక లక్షణము, ఆ సందేశాన్ని లిఖించుటలో యోహాను చేసిన కార్యాచరణలో స్పష్టముగా ఆవిష్కృతమై ఉన్నదని గమనించుట ముఖ్యము. తాను అప్పటికి ఉన్న విషయాలను వ్రాయుచుండగా, ఇకను కలుగవలసిన విషయాలను కూడ ఆయన వ్రాసెను.

చరిత్ర పునరావృతమనే సత్యము, యోహాను తన కాలానికై ఒక హెచ్చరికను వ్రాసినప్పుడు, అదే హెచ్చరిక భవిష్యత్తు కాలానికికూడా వర్తించునపుడు, స్పష్టమగుచున్నది. క్రైస్తవ సంఘము ఆరంభకాలమందు యోహాను ఏడు సంఘములకు వ్రాసినప్పుడు, లోకాంత్యమందలి క్రైస్తవ సంఘమునకు కూడ ఆయన ఒక హెచ్చరికను వ్రాసెను. క్రీస్తు 'ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా', లేదా 'ఆదియును అంతమును', లేదా 'మొదటివాడును చివరివాడును' అని పిలువబడినప్పుడు, క్రీస్తు స్వభావములోని ఈ లక్షణము ప్రత్యక్షమగుచున్నది. వాస్తవముగా, ఆయన ఏకైక దేవుడని నిరూపించునది క్రీస్తు స్వభావములోని ఈ లక్షణమేనని బైబిలు గుర్తించుచున్నది.

ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయములో మనము యేసు తన్నుతాను ఆల్ఫా మరియు ఓమెగాగా పరిచయంచేసుకొనుచున్నాడని కనుగొంటాము.

ఈ వచనాలలో విస్తారమైన సత్యము నిక్షిప్తమైయున్నది; అయితే ఇక్కడ నేను కేవలం ఈ విషయాన్ని సూచించదలచినది ఏమనగా, యోహాను క్రీస్తు యొక్క బూరధ్వనివలె ఉన్న స్వరాన్ని విని, తనతో మాటలాడినవాడు ఎవరో చూడటానికి తిరిగి చూచినప్పుడు, అతడు పరలోక పరిశుద్ధమందిరములోని పరిశుద్ధస్థలములో నిలిచి ఉన్న పరలోక మహాయాజకునిగా యేసుక్రీస్తును చూచెను. అనంతరం యేసు తన్నుతాను ఆల్ఫా, ఒమేగా, అలాగే మొదటి వాడు మరియు చివరి వాడని ప్రకటించెను. మొదటి మూడు వచనములలోని సందేశములోను దాని ప్రకటన విధానములోను, ప్రకటన గ్రంథాంత్యంలో ఉన్న సత్యరేఖకు అనురూపమైన ఒక సత్యరేఖను మేము కనుగొనితివి. ఆల్ఫా, ఒమేగా అయిన యేసు ఆదితో అంత్యాన్ని, చివరితో మొదటిని స్పష్టం చేయుచున్నాడు. ప్రకటన గ్రంథము ఆరంభములోను అంత్యములోను ఆయన తన్నుతాను మరల ఆల్ఫా, ఒమేగా నని ప్రకటించుచున్నాడు.

ప్రకటన గ్రంథము స్పష్టముగా తెలియజేయునదేమనగా, యోహాను సందేశమును లిఖించునప్పుడు, ఆ సందేశము ‘ఆదినుండే అంతమును ప్రకటించే’ సూత్రముపై ఆధారపడియుండునని. ఆ సందేశమే ప్రకటన గ్రంథములో మొదట వెల్లడింపబడిన సత్యము; అదే సత్యము ఈ గ్రంథములో చివరగా పలుకబడును. అలాగే ప్రకటన గ్రంథమున ఆది మరియు అంతముననున్న సాక్ష్యమందు యేసు తాను ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా, ఆది మరియు అంతము, మొదటివాడును చివరివాడునని ప్రకటించుచున్నాడు.

ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి మూడు వచనములు మానవజాతి కొరకు తుదెచ్చరిక సందేశమును తెలియజేస్తాయి. అది ఏడు చివరి మహమ్మారులకు మరియు క్రీస్తుయొక్క ద్వితీయాగమనానికి పూర్వముగా ఉండే హెచ్చరిక. యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటనయొక్క సందేశము "పంపబడియు సంకేతముచేత తెలియజేయబడెను" "ఆయన దూతచేత".

అదే హెచ్చరిక సందేశము ప్రకటన గ్రంథములోని చివరి భాగములో గుర్తించబడింది; అలాగే అది ప్రకటన గ్రంథము పదినాలుగవ అధ్యాయములోని మూడవ దూతగా కూడా ప్రతీకరించబడింది.

మూడవ దూతగా సూచింపబడిన సందేశమే అంతిమ హెచ్చరిక. ఇది మానవజాతికి కలిగే చివరి పరీక్షను సూటిగా తెలియజేస్తుంది గనుక, ఇదే అంతిమ హెచ్చరిక. మూడవ దూతను అనుసరించి అతనితో ఏకమయ్యే మరొక దూత ఉన్నాడు; ఆ దూత కూడా అంతిమ హెచ్చరికా సందేశమే.

యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనయైన ఆ సందేశము మొదటి అధ్యాయం, పదునాలుగవ అధ్యాయం, పదెనిమిదవ అధ్యాయం మరియు ఇరవై రెండవ అధ్యాయములలో ప్రతినిధీకరింపబడినది. ఆ సందేశము ఒక దూతచేత సంకేతీకరింపబడినది; ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి మరియు చివరి సూచనలలో ఆ దూత గబ్రియేలు దూతనుగా గుర్తింపబడెను; తరువాత పదునాలుగవ మరియు పదెనిమిదవ అధ్యాయములలో ఆ సందేశము, ఆకాశములో ఎగిరుచున్న దూతగా గాని, ఆకాశమునుండి దిగివచ్చుచున్న దూతగా గాని ప్రతీకాత్మకముగా ప్రతినిధీకరింపబడినది.

పదెనిమిదవ అధ్యాయంలో ఆకాశమునుండి దిగివచ్చే దూతకు, పదవ అధ్యాయంలోనే పూర్వమే ఒక ప్రతిరూపము చూపబడెను; అప్పుడు ఒక దూత దిగివచ్చి తన ఒక కాలును భూమిమీదను, మరియొక కాలును సముద్రమీదను నిలిపెను. ఆ దూతవద్ద యోహానుకు తినుమని ఆజ్ఞాపించబడిన ఒక పుస్తకము ఉండెను; అది అతని నోరును తీపిగా చేసి, అతని కడుపును చేదుగా చేసెను. యోహాను తిన్న ఆ పుస్తకము ఒక సందేశము; ఆ చిన్న పుస్తకముచే సూచింపబడిన సందేశము, ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత యొక్క సందేశమునకు ప్రతిరూపమై యున్నది; అందుచేత అది కూడ అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమునకు ఒక ప్రతిరూపమే.

దేవుని సందేశము పంపబడి, అది ఒక దేవదూతద్వారా సంకేతాత్మకంగా తెలియజేయబడినదని మనకు చెప్పబడింది. ప్రకటన గ్రంథములో చిత్రీకరింపబడిన అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమును మనము సూక్ష్మంగా పరిశీలించినప్పుడు, ఆ అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమును ఏడు సార్లు ఒక దేవదూత సూచిస్తున్నాడని గమనిస్తాము. మొదటి సందర్భములోను చివరి సందర్భములోను ఆ దేవదూత గబ్రియేలే. తదనంతరం ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములో, తన చేతిలో ఒక చిన్న పుస్తకముతో ఒక దేవదూత దిగివచ్చినట్లు మనము చూస్తాము. ప్రకటన పదనాలుగవ అధ్యాయములో మరి మూడు దేవదూతలు కనబడుతారు, వారందరును ఆ అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమునే ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నారు. తరువాత ప్రకటన పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములో అదే అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమునే ప్రతినిధ్యం వహించే మరొక దేవదూతను మనము చూస్తాము. ఏడు అంతిమ హెచ్చరిక సందేశములు దేవదూతలచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడ్డాయి. మొదటిదియు చివరిదియు దేవదూత గబ్రియేలే; మొదటి మరియు చివరి మధ్యనున్న అయిదు దేవదూతలు ప్రతీకాత్మక దేవదూతలు.

నిస్సందేహంగా, ఏడు సంఘాలలో ప్రతి సంఘానికీ ఒక దూత కూడాున్నాడు; అయితే వారు సంఘాలకే అందించుటకు ఒక సందేశాన్ని మోసుకొనివున్నారు. కానీ మనము చర్చిస్తూ వచ్చిన ఆ అంతిమ హెచ్చరికా సందేశము మాత్రం, దాని శ్రోతృవర్గంగా సమస్త లోకాన్నే కలిగియున్న సందేశము.

అంతిమ హెచ్చరిక సందేశాన్ని ప్రతినిధి చేసే ఏడు ప్రవచనా రేఖలలో ప్రతి దానిని సవివరంగా పరిశీలించి, అవన్నీ పరస్పరం సమన్వయింపబడునట్లు చేయవలెను; అయితే ఈ సందర్భమున నేను కేవలం ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా సంబంధమైన ఒక మూల సూత్రాన్ని నిర్వచించదలచుచున్నాను. దేవుని వాక్యంలో ఏ అంశము మొదటగా ప్రస్తావింపబడిన సందర్భమే అత్యంత ప్రాముఖ్యత గల సూచన. వేదగ్రంథంలో ‘బీజము’కు మొదటి ప్రస్తావన ఆదికాండము 1:11లో కలదు; అక్కడ బీజము ‘తన తన ప్రకారము’ ఉత్పత్తి చేయును అని మనకు తెలియజేయబడింది. బీజమునకు తొలి ప్రస్తావన, తనను తాను పునరుత్పత్తి చేసికొనుటకు అవసరమైన DNA తనలోనే కలిగియున్నదనే విషయాన్ని స్పష్టంగా సూచిస్తుంది. యేసు దేవుని వాక్యమును బీజమని పేర్కొనెను.

విత్తనం, అనగా దేవుని వాక్యం, సంపూర్ణమైన మొక్కను ఉత్పత్తి చేయుటకు అవసరమైన సమస్త డిఎన్ఎను తనలో కలిగియున్నది. దేవుని వాక్యంలో ఏ విషయమునకు ఉన్న మొదటి ప్రస్తావన ఆ విషయమునకు సంబంధించిన సమస్త అంశాలన్నిటినీ అంతర్భూతం చేసికొనియుంటుంది. ఈ సత్యము "మొదటి ప్రస్తావన నియమం"గా గుర్తించబడుతుంది. ఈ నియమాన్ని ఎంత లోతుగా పరిశీలించిన కొలది, అది అంత ఎక్కువగా నిశ్చయమవుతుంది.

ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా విషయమై, అలాగే దేవుని వాక్యమును విత్తనముగా నిర్వచించుట గురించి మా వివరణను కొనసాగించుటకు ముందుగా, మత్తయి సువార్తలో మేము ఇటీవు ఉటంకించిన పరిచ్ఛేదమునుండి, ప్రకటన గ్రంథముపై మా పరిశీలనకు సంబంధించిన కొన్ని అంశాలను గమనించుట సముచితం. ప్రవక్తలందరును లోకాంతమును గూర్చి ప్రసంగించుచున్నారు.

ఈ భాగము మూడు సాక్షులను—పౌలు, పేతురు, మరియు ఎలెన్ వైట్—సమర్పించుచు, ప్రవక్తలందరును లోకాంత్యకాలమును గూర్చి మాటలాడుచున్నారనే విషయమునకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది; అదే ప్రకటన గ్రంథములోని రహస్యం ముద్రవిప్పబడే సమయము. కాబట్టి, మత్తయి సువార్త పదమూడవ అధ్యాయములో యేసు, “ధన్యులై యున్నారు మీ కన్నులు, ఎందుకనగా అవి చూడుచున్నవి; మరియు మీ చెవులు, ఎందుకనగా అవి వినుచున్నవి. నిజముగా మీతో చెప్పుచున్నాను, మీరు చూచుచున్న వాటిని చూచవలెనని అనేకమంది ప్రవక్తలును నీతిమంతులును కోరి చూచలేదు; మీరు వినుచున్న వాటిని వినవలెనని కోరి వినలేదు” అని చెప్పినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము ప్రథమ అధ్యాయములోని మొదటి మూడు వచనములలో సూచించబడిన అదే ఆశీర్వాదమును ఆయన వ్యక్తపరచుచుండెను.

యేసు విత్తువాని ఉపమానమును బోధించెను; తదనంతరం ఆ ఉపమానము విషయమై ఆయనతో చర్చించుటకు శిష్యులు నడిపింపబడిరి. అయితే వారు యేసుతో సంభాషణలో ప్రవేశించకమునుపే, ఆయన వారికి—మరియు ముఖ్యముగా మనకు—ఈలాగు సెలవిచ్చెను: “విను చెవులు గలవాడు వినవలెను.”

యేసు ఒక ఉపమానమును చెప్పి, వినుటకు చిత్తముగలవారికొరకు హెచ్చరికతో దానిని ముగించును. తరువాత శిష్యులు చర్చలోనికి నడిపింపబడి, అక్కడ యేసు కనీసం మూడు ముఖ్యమైన ఆలోచనలను ప్రతిపాదిస్తాడు. ఆయన వినువారి రెండు వర్గాల మధ్య భేదాన్ని స్పష్టపరచి, అలా చేయుచు యెషయా గ్రంథములోని ఒక భాగమును ప్రస్తావించి, వినువారి రెండు వర్గాలకు రెండవ సాక్ష్యమును సమకూర్చుతాడు (ఎందుకనగా ఇది అంతయు వినువారి సందర్భములోనే స్థాపించబడినదని గుర్తుంచుకొనవలెను). వినువారి రెండు వర్గములకంటె అతీతముగా, రెండవ సాక్ష్యముగా యెషయా గ్రంథమును ప్రస్తావించుటకు అదనంగా, ఆయన ప్రతిపాదించు మూడవ ఆలోచన యిదే: దేవుని వాక్యము ఒక విత్తనము అనే సత్యము. కాబట్టి దేవుని వాక్యము విత్తనము అనే సత్యము, ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటనను వినువారు వినవలసిన విషయములో భాగమై యుండును. మత్తయి పదమూడు అధ్యాయములో వినువారి రెండు వర్గములున్నట్లుగా, మొదటి మూడు వచనములలోను ఇద్దరు వినువారున్నారు. మత్తయి పదమూడు మాత్రం, వినుటకు నిరాకరించువారు వినకపోవుటను ఎలా ఎంచుకొనిరో విభిన్న మార్గములపై కొంత అవగాహనను మాత్రమే జోడిస్తుంది. యెషయా యొక్క సాక్ష్యము మనము వినవలసిన సందేశమునకు ఇంకను ఎక్కువను చేర్చుతుంది.

నిస్సందేహంగా, ప్రవచన సంబంధిత విషయాల లోతును ఆవరించడంలో యెషయా గ్రంథంలోని ఈ వాక్యభాగము అసాధారణముగా ఆశ్చర్యకరమైనది. ఈ విషయాలలో అనేకం హబక్కూకు పట్టికలలో పునఃపునః చర్చించబడియున్నవి; అందువలన, యేసు తన వాక్యము విత్తనమని చేసిన సూచనపై మన పరిశీలనకు మద్దతు నిచ్చే ఆ వాక్యభాగంలోని అంశాలను మేము సంక్షిప్తంగా సంగ్రహించుదుము.

ఆ భాగములో యెషయా ఒక ప్రవక్తను ప్రతినిధ్యం వహించుచున్నాడని, అందువలన కాలాంత్యంలో దేవుని ప్రజలను సూచించుచున్నాడని ఇది స్థాపించబడింది. మన అంశానికి మరింత ముఖ్యమైంది ఏమనగా, యెషయా దేవుని సంఘములో సేవలను నిర్వర్తించుచుండి కూడా పాపములో జీవించిన ప్రజలను ప్రతినిధ్యం వహించుచున్నాడు. దేవుని మహిమ యొక్క ప్రకటన యెషయాకు కలుగువరకు, తన స్వపాపత్వమును అతడు గ్రహింపలేదు. అతడు లవోదిక్యుడైయుండెను; అతడు అంధుడైయుండెను.

ఆ దర్శనం “అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల స్థితిని ప్రతిబింబిస్తుంది.” అంత్యదినములలోని దేవుని ప్రజలు లయొదికేయులే.

యెషయా తన లవోదిక్యా స్థితి నుండి మార్పు పొందిన తరువాత, లోకమునకు తుద హెచ్చరికా సందేశమును తెలియజేయుటకు తాను స్వచ్ఛందముగా ముందుకు వచ్చెను. ఆరవ అధ్యాయములోని మూడవ వచనం, దూత దిగివచ్చి తన మహిమచేత భూమిని ప్రకాశింపజేయు ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని ప్రవచనా చరిత్రతో యెషయా యొక్క ప్రవచనా చరిత్రను అనుసంధానించుచున్నది.

ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని దూత దిగివచ్చే కాలమందు దేవుని ప్రజలను యెషయా ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాడు; ఎందుకనగా అతడు పరలోక పరిశుద్ధ మందిరములోనికి తీసికొనబడినప్పుడు, సెరాఫులు “పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు సైన్యముల యెహోవా; భూమి అంతయు ఆయన మహిమతో నిండియున్నది” అని ప్రకటించుచుండుట అతడు వినెను. ప్రకటన గ్రంథములోని యోహాను వలెనే, యెషయా కూడ అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమును ప్రకటించు దేవుని ప్రజలను ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాడు. యోహాను దేవుని ప్రజలను “శేషము” అని పిలిచెను; యెషయా వారిని “పదవ వంతు” లేదా “దశమాంశము” అని పేర్కొనెను. హెబ్రీయ భాషలోని మూలపదమునకు “దశమాంశమును సమర్పించుట” అనే అర్థమున్నది.

యెషయా అడిగిన 'ఎంతకాలము?' అనే ప్రవచనాత్మక ప్రశ్న దేవుని వాక్యములో పునఃపునః వినిపించబడుతుంది (మరియు సంక్షిప్తత కొరకై, 'ఎంతకాలము?' అన్న ప్రశ్నకు సమాధానం: అది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో జాతీయ ఆదివార చట్టము ఆగమనాన్ని సూచిస్తుంది). ఎల్లెన్ వైట్ ప్రకారం, ఆ సమయంలో 'జాతీయ ధర్మపరిత్యాగమును జాతీయ పాడుపాటు అనుసరించును'; మరియు యెషయా ప్రకారం, అదే సమయము 'నగరాలు నివాసుల్లేక నిర్జనమగును, ఇళ్ళలో మనుష్యుడు ఉండడు, భూమి సంపూర్ణముగా పాడైపోవును; ప్రభువు మనుష్యులను దూరముగా తొలగించును, అప్పుడు దేశమధ్యలో గొప్ప విడిచిపోవుట ఉండును.' దేశమధ్యలోని 'గొప్ప విడిచిపోవుట' అనేది, దానియేలు 11:41 ప్రకారం, ఆదివార చట్ట సమయమున పడగొట్టబడే 'అనేకులనే' సూచిస్తుంది. వీరే యెషయా ఆరవ అధ్యాయం మరియు మత్తయి పదమూడు అధ్యాయములలో చెప్పబడిన, కన్నులు ఉన్నను చూడని వారు, చెవులు ఉన్నను వినని వారు; అలాగే ప్రకటన గ్రంథము మూడవ అధ్యాయంలో లవోదిక్య సంఘముకు ఇవ్వబడిన ఉపదేశమును నిరాకరించువారును.

యెషయా తన పరిశుద్ధస్థలములోనున్న యేసు క్రీస్తును దర్శించెను; ప్రకటన గ్రంథములో యోహాను దర్శించినట్లే. యెషయా, చెట్టు వలె 'తిరిగి రావు' మరియు 'భక్షింపబడును' అని చెప్పబడిన 'దశమభాగము' లేదా 'దశమాంశము'ను సూచించుచున్నాడు. 'భక్షింపబడును'గా అనువదించబడిన హెబ్రీ పదము అగ్నిచేత దహింపబడుటను సూచించును. అయినను ఆ 'దశమభాగము'యందు అగ్ని దహింపజేయలేని ఒక 'అంతఃసారం' అంతర్భూతముగా కలదు. స్పష్టముగా మిగిలిన తొమ్మిది దశమాంశములయందు ఆ సారం లేనట్టేనా? టెయిల్ చెట్టు మరియు ఓక్ చెట్టును భక్షించి సంహరించుచున్నట్లు ప్రతిరూపింపబడిన ఆ అగ్ని, మలాకీ గ్రంథములో తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చు నిబంధన దూతయొక్క అగ్నియే.

యెషయా చెప్పిన పదవ భాగము (అదే దశమాంశము) మలాకీ యొక్క "నీతిలో సమర్పణ"యే. మలాకీ యొక్క సమర్పణ అనగా దేవుని ప్రజలే; వారు "లేవీయుల కుమారులు"గా ప్రతినిధింపబడి, అగ్నిచేత శుద్ధింపబడి "నీతిలో సమర్పణ"ను అర్పించువారై యున్నారు; మరియు యెషయా సాక్ష్యంలో అగ్నిచేత "తినివేయబడిన"వారు ఆ పదవ భాగము, అనగా దశమాంశమే.

ఇక్కడ పౌలు ప్రతివాని క్రియలు 'అగ్ని' ద్వారా ప్రత్యక్షపరచబడుతాయని ప్రకటించుచున్నాడు. మలాకీ గ్రంథములో అగ్ని కళ్మషమును దహించి తొలగించును. యెషయా గ్రంథములో, 'దశమభాగము'యొక్క శుద్ధీకరణ వారు తమ ఆకులను విడిచిపారవేసిన 'ఎప్పుడు' జరుగును. ఆదాము మరియు హవ్వ సాక్ష్యమిచ్చినట్లు, ఆకులు గుప్తపాపము, ఆడంబరము, అతిసాహసమునకు చిహ్నము.

యెషయా పేర్కొన్న “దశభాగము”కుచెందిన వారిలో దగ్ధమై పోనీయని ఒక సత్త్వము నిక్షిప్తమైయున్నది; ఆ సత్త్వమే “పరిశుద్ధ విత్తనము”. వారిలో మహిమయొక్క నిరీక్షణయైన క్రీస్తు ఉన్నాడు. యెషయా స్వయంగా “పరిశుద్ధ విత్తనము”యు; తాను గుర్తించిన “దశభాగము”యు కూడాను. “పరిశుద్ధ విత్తనము”యు “దశభాగము”యును, యేసు క్రీస్తుయొక్క పరిశుద్ధస్థలమందు సంభవించు ప్రకటనద్వారా, లవోదిక్యా స్థితి నుండి ఫిలదెల్ఫియా స్థితికి మరలుదురు.

తాను నశించిపోయినవాడనని, తాను అపవిత్రుడనని, క్షమకు అవసరమైన పాపిననని యెషయా కేక వేయునట్లు చేసిన దేవుని మహిమయొక్క దర్శనం, చెట్లు తమ ఆకులను వదలివేయు కాలమున పరలోక పరిశుద్ధమందిరమందు సంభవించును. "cast" అనే పదము "బయటకు విసరుట" గాని, "చెట్టును నరికివేయుట" గాని అర్థమును కలిగియున్నది. లవొదిక్యా యొక్క బహిష్కరణ యిక్కడ సూచింపబడుచున్నది. "పదవంతు" గాని "శేషము"గాని మలాకీ ప్రకటించిన "ఒడంబడిక దూత"చేత రప్పింపబడిన శుద్ధి "అగ్ని" ద్వారా పోవును; అట్లు వారి మానవ క్రియలు ఆత్మీయముగా దహింపబడి, దహింపబడలేని "సారం" మాత్రమేగాని మిగులును; అదియే "పరిశుద్ధ విత్తు". వినుటకు నిరాకరించువారు చనిపోయిన ఎండిన ఆకులవలె విసర్జింపబడుదురు, లేదా ప్రభువుయొక్క నోటినుండి ఉమ్మివేయబడుదురు.

యేసు పరిశుద్ధ విత్తనం; విత్తనములో సమగ్ర మొక్కను ఉత్పత్తి చేయుటకు అవసరమైన సమస్త డిఎన్‌ఏ నిక్షిప్తమై యుండును. దేవుని వాక్యము ఒక విత్తనం; అందుచేత దేవుని వాక్యములో ఏ విషయమునకు ఉన్న మొదటి ప్రస్తావనలో, దానిని సముచితముగా గ్రహించినయెడల, ఆ విషయమును విశ్వాసిలో సంపూర్ణ పరిపక్వతకు చేర్చుటకు కావలసిన సమస్త సమాచారం అంతర్లీనముగా కలదు.

యెషయా గ్రంథము ఆరవ అధ్యాయం, యేసుక్రీస్తు ప్రకటనయొక్క సందేశముచేత ఆశీర్వదింపబడుటకు వినక తప్పని కాలములో ‘వినరని’ ఒక ప్రజలను సూచిస్తుంది. యేసు సూచించిన వారు దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు; వారు ఆయన భార్య; వారు ఆయన ఒడంబడిక ప్రజలు; వారు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు.

ప్రాచీనము, అనగా తొలి ఇశ్రాయేలు, ఆధునికము, అనగా అంత్య ఇశ్రాయేలుకు రకమై నిలుస్తుంది. లోకాంత్యకాలంలో దేవుని ప్రజలు సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు—ఆయన ఎన్నికితులు, ఆయన భార్య, ఆయన ఒడంబడిక ప్రజలు—ఆధునిక ఇశ్రాయేలు. యెషయా చరిత్రయొక్క సాక్ష్యము క్రీస్తు చరిత్రయొక్క సాక్ష్యముతో కలిసినపుడు, అవి రెండుసాక్షులై, లోకాంత్యమున సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిజం లవోదికయకు పంపిన సందేశములో సూచింపబడిన నశించినదై రక్షింపలేని "స్థితి"లో ఉండునని స్థాపించుచున్నవి.

వారు వాస్తవానికి రక్షింపశక్యము కానివారు కారరు; కేవలం తమ లయోదిక్య స్థితిలోనే రక్షింపశక్యము కానివారై యున్నారు, యెషయా తన అనుభవమునకు పూర్వము యేలాగి యుండెనో, క్రీస్తు చరిత్రలో యూదులు యేలాగి యుండిరో అట్లే.

లయొదిక్యుడు "వినవలసిన" విషయాలలో ఒకటి విత్తువాని ఉపమానం. ఆ ఉపమానములో దేవుని వాక్యము ఒక "విత్తనము", ఒక పరిశుద్ధ విత్తనము అని అతడు "వినవలెను". అది "వినబడిన"ప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథంలోని రహస్య సందేశము విప్పబడుటకు ఆరంభమగు ఒక పునాది వేయబడుతుంది; ఏలయనగా యేసు ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా, మొదటి మరియు చివరి, ఆది మరియు అంతము అని గంభీరంగా గుర్తించుటలోనే ఆ సందేశము సమగ్రంగా నిక్షిప్తమైయున్నది. ముగింపుకు ఆదితో ఉన్న సంబంధాన్ని గ్రహించుటలో, యేసు వాక్యము అని, ఆయన విత్తనమని అర్థం చేసికొనుట కూడును.

ఆది మరియు అంత్యముతో ఉన్న సంబంధాన్ని అవగాహన చేయుటకు 'ప్రథమ ప్రస్తావన సూత్రము'పై అవగాహన అవసరము. ప్రథమ ప్రస్తావన సూత్రము ఏ విషయమునకైన ఆరంభప్రస్తావనే అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన ఆధారమని నిర్ధారించును; ఎందుకనగా అది దేవుని వాక్యమువలె విత్తనము గనుక సమస్త కథను తనలో కలిగియుండును. చివరి ప్రస్తావన ప్రాముఖ్యతలో ద్వితీయస్థానములోనిది; ఎందుకనగా అక్కడ కథకు సంబంధించిన సమస్త అంశాలు పరస్పరంగా అనుసంధానింపబడి, ఏ అసంపూర్ణతయు మిగలకుండా కుదుర్చబడును. అయితే, ఏ విషయమునకు చెందిన మధ్యప్రస్తావనలే ఆ కథకు బలమును స్పష్టతను చేకూర్చును; ఆ దృష్ట్యా మధ్యభాగము ఆరంభమునకును అంత్యమునకును సమానంగా అత్యావశ్యకము.

ఈ విషయమై చెప్పవలసినది ఇంకా చాలానే ఉన్నది; అయితే మత్తయి సువార్త పదమూడు అధ్యాయంలోని ఆ భాగానికి తిరిగి వస్తే, వినువారినీ విననివారినీ అనే రెండు వర్గాల వ్యక్తులను యేసు గుర్తించినట్లు మనం గమనించగలం. వినకపోవడానికి ఒకటికి మించిన విధానాలను ఆయన గుర్తిస్తాడు; అయితే వినువారిపై ఆయన తదుపరి ఆశీర్వాదాన్ని ప్రకటిస్తాడు.

ప్రవచనపరంగా, ఈ 'ఆశీర్వాదము' అందుచేత సాక్షాత్ ప్రకటన గ్రంథము 1:3లోనున్న అదే ఆశీర్వాదమే:

మత్తయి సువార్త పదమూడు అధ్యాయములో యేసు యెషయా ఆరో అధ్యాయమును సూచించినది, ఎలెన్ వైట్ రచనలు సాక్షిగా, లోకాంతమున దర్శింపబడి వినబడబోవు విషయాలు ఉన్నవని ధృవీకరించుచున్నది; అవి అంత మహత్తరమైనవైనందున, చివరి హెచ్చరికా సందేశము ముద్ర విప్పబడవలసిన ఆ కాలమున జీవించుటకు అనేక నీతిమంతులును ప్రవక్తలును కోరుకొనిరి; ఆ సమయమున ప్రజలు వాటిని "చూచి" "విని" యుందురు.

పదవ అధ్యాయములో ‘ఏడు ఉరుములు’ పలికిన సంగతులను ముద్రించుమని యోహానుకు చెప్పబడెను; ఇరవై రెండవ అధ్యాయమునలో అయితే, ‘కాలము సమీపించియున్నది గనుక, ఈ గ్రంథములోని ప్రవచనవాక్యములను ముద్రింపవద్దు’ అని ప్రకటన చేయబడెను. తదుపరి వచనం మనుష్యకుల కృపాకాలముని ముగింపును సూచించుచున్నది. కృపాకాలము ముగిసే ముందు సమయముననే, ‘ఏడు ఉరుములు’ ముద్రను విప్పుమనే ప్రకటన ఉన్నది; ఆ సమయమున ముద్రించబడియున్న ప్రకటన గ్రంథములోని ఏకైక భాగము అదే. ‘ఏడు ఉరుములు’ విషయమై, అవి ఆడ్వెంటిజము యొక్క ఆరంభమును మరియు సమాప్తిని సూచించునని మనకు తెలియజేయబడెను.

ఏడు ఉరుములు, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశాల చరిత్రలో, 1798 నుండి 1844 అక్టోబర్ 22 వరకు, అడ్వెంటిజం ప్రారంభకాలంలో జరిగిన సంఘటనలను సూచిస్తాయి; మరియు పైన సూచించిన అదే వ్యాసంలో, ఏడు ఉరుములు “తమ క్రమంలో వెల్లడించబడబోయే భవిష్యత్ సంఘటనలకు సంబంధించినవని” మనకు తెలియజేయబడింది. అడ్వెంటిజం ఆది చరిత్ర, అడ్వెంటిజం ముగింపును చిత్రీకరిస్తుంది; ఎందుకంటే ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా అయిన యేసు క్రీస్తు, అడ్వెంటిజం సమస్త చరిత్రపై తన సంతకాన్ని ఉంచుతాడు, ఎందుకంటే అది ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క చరిత్రెంత పవిత్రమైందో అంతే పవిత్రమైన చరిత్ర.

మత్తయి సువార్త పదమూడవ అధ్యాయంలో యేసు చెప్పిన ప్రకారం, ఈ సంఘటనలనే ప్రవక్తలు చూడాలని ఆకాంక్షించిరి; వాటిని తెలిసికొనినందుకు శిష్యులు ధన్యులనబడియున్నారు. ఆ శిష్యులు లోకాంత్యకాలమందు దేవుని ప్రజలను ప్రతినిధించుదురు; వారు చూచినదానికిని విన్నదానికిని గూర్చి ధన్యులైయున్నారు. వారు చూచుచు విన్నదంతయు యేసుక్రీస్తు ప్రకటన యొక్క సందేశమే; దానిని ఏడు గర్జనల సందేశము కూడ ప్రతినిధించుచున్నది; ఆ ఏడు గర్జనలు మిల్లర్‌వాదుల చరిత్రనూ నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రనూ రెండింటినీ ప్రతినిధించుచున్నవి.

ధర్ములు చూడగోరిన చరిత్రగా క్రీస్తు సూచించిన ఆ చరిత్రను, ఎలెన్ వైట్ 1840 నుండి 1844 వరకు మిల్లరైట్ల చరిత్రగా గుర్తిస్తుంది; అనంతరం ఆమె, "దేవుని నియామకముచేత త్వరలో ఒక సందేశము ఇవ్వబడును; అది విస్తరించి బలమైన మొఱ్ఱగా మారును" అని అంటుంది. "బలమైన మొఱ్ఱ" మూడవ దూతయొక్క అంతిమ హెచ్చరికను ప్రతీకీకరిస్తుంది; ఆ సందేశము ప్రకటింపబడినప్పుడు, అది అడ్వెంటవాద ప్రారంభ చరిత్రను పునరావర్తిస్తుంది. ఆ అంతిమ హెచ్చరికా సందేశమే "సమాజములన్నిటికి వెళ్లవలసిన" "సందేశములు"; మరియు "1840-1844లో ఇవ్వబడిన సందేశములన్నియు ఇప్పుడు బలప్రదముగా చేయబడవలెను."

ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా ఆదితో కూడ అంతమును స్పష్టపరచును. ఎలెన్ వైట్ “సందేశములు సమస్త సంఘములయొద్దకు పోవలెనని” పేర్కొనుచున్నది; మరియు యేసు యోహానుతో, “నేనే ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా, మొదటివాడును చివరివాడునై యున్నాను; నీవు చూచుచున్నదేదియు పుస్తకములో వ్రాసి, ఆసియాలోనున్న ఏడు సంఘములకు పంపుము: ఎఫెసుకు, స్ముర్నాకు, పెర్గమునకు, తువైరతీరకు, సార్దిసుకు, ఫిలదెల్ఫియాకు, లయొదిక్యాకు” అని పలికెను.

1840 నుండి 1844 వరకు నాటి సందేశాలు సమాజములకు పంపబడవలసిన వాటిలో భాగమైయున్నవి.