యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటన — సంఖ్య పదిహేడు

వీధిలో మృతంగా పడి ఉన్న శుష్క ఎముకలు, అరణ్యంలో మొరపెట్టుచున్న వాని 'స్వరం'ను వింటున్నవి; ఇది, తాను ఆయనను పంపుదునని యేసు చేసియున్న వాగ్దానము నెరవేర్చబడి, ఆశ్వాసకుడు వచ్చియుండుటవలననే. మిల్లరైట్ల ప్రథమ నిరాశలో, మిల్లరైట్లు తాము కన్యల దృష్టాంతంలోని ఆలస్యకాలములో ఉన్నారని గ్రహించిరి.

మిల్లరైట్లచే ప్రతిరూపితులైన వారు ప్రథమ నిరాశా అనుభవాన్ని పునరావృతం చేస్తారు; అలా చేసేటప్పుడు, తామును కూడ కన్యల దృష్టాంతములోని వేళంబు కాలమునున్నవారేనని అవగతం చేసుకోవలెను. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించునట్లు వారిని చేయునది ఆశ్వాసకుడి ప్రభావమే. ఆశ్వాసకుడు కలుగజేసిన ఆ అవగాహన, ఎండిపోయిన మృత ఎముకల లోయకు ప్రకటించుమని యెహెజ్కేలు ఆజ్ఞాపింపబడిన ప్రథమ ప్రవచనముచేత సంకేతీకరించబడింది.

"శబ్దము" పరిశుద్ధాత్మను సూచించుచున్నది. ఆ సందర్భమున కన్యలు తాము విలంబకాలములో ఉన్నారని గ్రహించవలెను. తాము విలంబకాలములో ఉన్నారనే సంగతిని గ్రహించినప్పుడు నిరాశచెందినవారు ఏము చేయవలెనని బైబిలు ఇచ్చిన ఆదేశములు సమృద్ధిగా ఉన్నవి. యిర్మియా బోధన ప్రకారము, వారు ఎప్పటికీ "ఉపహాసకుల సభ"కు తిరిగి చేరకూడదు; ఫిలదెల్ఫియాకు ఇచ్చిన సందేశములో అది "సాతానుని సంఘము"గా పేర్కొనబడుతుంది. వారు మూల్యమైనదానిని నీచమైనదానిలోనుండి వేరుపరచవలెను. మూల్యమైనదానిని నీచమైనదానికీ విరుద్ధంగా ఉంచిన ఈ విభజనకు రెండు విధాల అర్థము కలదు.

విలియం మిల్లర్ యొక్క స్వప్నానికి నేను ఒక అన్వయం చేసినప్పుడు, ఎన్నో సంవత్సరాల క్రితం, ఈ ప్రవచన భేదాన్ని నేను స్వయంగా నేర్చుకున్నాను. రత్నాలను దేవుని వాక్య సత్యాలుగా, నకిలీ రత్నాలను వికృత సిద్ధాంతాలుగా నేను సముచితంగా నిర్వచించాను. అనంతరం, జేమ్స్ వైట్ కూడా విలియం మిల్లర్ యొక్క స్వప్నానికి ఒక అన్వయం చేసినట్లు నాకు తెలియజేయబడింది; తన అన్వయంలో ఆయన రత్నాలను దేవుని విశ్వాసస్థులైన ప్రజలుగా, నకిలీ రత్నాలను సత్యమును ఒప్పుకుంటామని ప్రకటించే తప్పుడు వ్యక్తులుగా గుర్తించాడు. ఆ స్వప్న విషయమై జేమ్స్ వైట్ ఏమి బోధించాడో నేను పరిశీలించినప్పుడు, మనిద్దరం సరిగా ఉన్నామని గ్రహించాను. రత్నాలు దేవుని విశ్వాసస్థులను, నకిలీ రత్నాలు అవిశ్వాసులను సూచించవచ్చు; అలాగే రత్నాలు దేవుని వాక్య సత్యాలను, నకిలీ రత్నాలు తప్పుడు సిద్ధాంతాలను కూడా సూచించవచ్చు. జేమ్స్ వైట్ మిల్లర్ యొక్క స్వప్నాన్ని తాను అప్పుడు నివసిస్తున్న కాలపు చరిత్రకు అన్వయించాడు, కానీ నేను ఆ స్వప్నాన్ని అంత్యదినాల చరిత్రగా పరిగణించాను. ఈ రెండు అన్వయాలు కలిపి, మనుషులు తాము నమ్మిన దానిగా తామే పరిణమిస్తారనే విషయాన్ని వెల్లడిస్తాయి; మరియు వారు తప్పుడు సిద్ధాంతాలను పట్టుకోవడాన్ని ఎంచుకుంటే, వారు అనుబంధమైపోయిన ఆ సిద్ధాంతాలతోకూడ, దుమ్ము చీపురు పట్టిన మనిషి చేత కిటికీ బయటకు ఊడ్చివేయబడుదురు. మనము తినేదే మనము.

నిరాశచెందినవారు తాము వేచియుండే కాలములో నుండియున్నారని గ్రహించినప్పుడు, యిర్మియా ప్రకారం వారు తుచ్ఛమైనదానినుండి మూల్యమున్నదానిని విడదీయవలెను.

విలువైనదియు నీచమైనదియు సత్యమును మరియు భ్రమను ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి. అవి మనుష్యుల రెండు వర్గములను కూడా ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి.

తాను తిరిగి వచ్చిన యెడల, మూర్ఖ కన్యలనుండి వేరుపడవలెనని, అలాగే మూర్ఖ కన్యల తప్పు బోధనలనుండియు వేరుపడవలెనని యిర్మియాకు ఆజ్ఞాపించబడెను. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలవారు సంపూర్ణ ఐక్యతను పొందినవారే. దర్శనము మాటలాడునప్పుడు తాము దేవుని 'నోరు' కావలసియుంటే, నాలుగు గాలుల విషయమైన యెహెజ్కేలు యొక్క రెండవ సందేశముచేత ముద్రింపబడుటకు పిలువబడినవారు నెరవేర్చవలసిన కార్యమును యిర్మియా ప్రతినిధించుచున్నాడు. న్యాయవిచారణ వచ్చినప్పుడు మిల్లరైట్ల చరిత్రలో ఆ దర్శనము మాటలాడెను; అలాగే భూమి నుండి వచ్చిన మృగము మాటలాడునప్పుడు, మరియు మూడవ హాయ్ యొక్క న్యాయవిచారణ వచ్చునప్పుడు, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో అది మాటలాడును. తరువాత యిర్మియా ద్వారా గుర్తింపబడిన కార్యమును నెరవేర్చినవారు దేవుని కాపలాదారులుగా ఉన్నతపరచబడుదురు.

ప్రభువు నిరాశితులను వారి మరణస్థితి నుండి మేల్కొల్పుటకై సాంత్వనకర్తను పంపినప్పుడు, ఆదివారం చట్ట సంక్షోభంలో తన వక్తలుగా ఉండుటకు వారు తప్పనిసరిగా నిర్వర్తించవలసిన శుద్ధీకరణ కార్యాన్ని ఆయన నిర్దేశిస్తాడు. యెషయా, యిర్మీయా యొక్క ఉపదేశముతో ఏకీభవించును.

"శుభవార్తను ప్రకటించువారు" మరియు "సమాధానమును మరియు రక్షణను ప్రచురించువారు" వారు "తమ స్వరములను ఏకముగా" ఎత్తుదురు; ఏలయనగా వారు "కన్ను కన్నుకు ఎదురెదురుగా చూచెదరు."

'శుభవార్తను ప్రకటించువాడు' అనే పదబంధం యెషయాలోని ఆ పాఠ్యభాగములో అర్ధరాత్రి ఘోష యొక్క చరిత్రను గుర్తించుటకు రెండుసార్లు పునరావృతమైంది; అలాగే, మూల్యమైనదాన్ని హీనమైనదానినుండి వేరుచేసినప్పుడు సాధించబడే ఏకత్వమును యెషయా వివరిస్తున్న ఆ వర్ణనకు దారితీసే వచనములుకూడ అదే విధంగా ఆ చరిత్రను గుర్తింపజేస్తాయి.

యిర్మియా, తొలి నిరాశలో తాము నిరీక్షణకాలములోనున్నారని గ్రహించిన వారిని సూచించుచున్నాడు. అదే వారికి యెషయా “మేల్కొనుడి, మేల్కొనుడి” అని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. వారు మేల్కొని, చివరికి దేవుని సంఘములో ఇకపై సున్నతి లేనివారు గాని అపవిత్రులు గాని ఉండని స్థితికి చేరుదురు; ఎందుకనగా వారు మూల్యమైనదానిని మరియు హీనమైనదానిని వేరు చేయు కార్యమును పూర్తిచేసియుందురు. “లోకముమీద ఆయన తీర్పులు మరింత విశేషముగా పడకమునుపే, ప్రభువు తన సంఘము శుద్ధీకరింపబడినదై యుండాలని కోరుచున్నాడు.”

అరణ్యంలో మొరపెట్టుచున్న "స్వరం"తో ఆరంభమగు చరిత్రలో, అసత్య సిద్ధాంతాలకు కట్టుబడినవారు వేరుపరచబడుదురు. దేవుని సృజనాత్మక శక్తి తమలో వ్యక్తిగత పరిశుద్ధీకరణానుభవాన్ని సృష్టించుటకు అనుమతించని వారు, అరణ్యంలో మొరపెట్టుచున్న "స్వరం"తో ఆరంభమగు చరిత్రలో, "బంగారం" నుండి వేరుపరచబడుదురు. లవోదిక్యా ఫిలదెల్ఫియాగా పరివర్తనమగు అదే సంధిక్షణములోనే, వారు లవోదిక్యులుగానే మిగిలిపోవుదురు.

మూల్యమైనదానిని నీచమైన దాని నుండి వేరు చేయుటయనే కార్యము, లేవీ కుమారులను శుద్ధి పరచుటకై అకస్మాత్తుగా వచ్చు ఒడంబడిక దూతచేత దాదాపు సంపూర్ణముగా నిర్వహింపబడును; అయినప్పటికీ మనము పాల్గొనవలెను.

యిర్మియా రాబోయే తీర్పులో దేవుని వక్తగా ఉండుటకు ఆకాంక్షించినయెడల, మూల్యమైనదాన్ని తుచ్ఛమైనదాని నుండి వేరు చేయవలెనని అతనికి చెప్పబడెను. తనకై దేవుడు ఇచ్చిన ఉపదేశాన్ని యిర్మియా వింటున్నాడనే వాస్తవమే, తాను ఆ కార్యాన్ని చేపట్టుటకు ఎంచుకొంటే, సాంత్వనకర్తయొక్క సన్నిధి అప్పటికే లభ్యమై యున్నదని స్పష్టపరచెను.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని మూడున్నర దినములు—ఎండిన ఎముకలు వీధిలో మృతులై పడియున్న సమయము—‘అరణ్యం’ అనే ప్రతీకము; అలాగే ‘అరణ్యం’ లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సార్లు’ను సూచించుచున్నది. ఆ మూడున్నర దినముల చెల్లాచెదరింపుదల చివరన, నూట నలభై నాలుగు వేలలో భాగముగా ఉండుటకు పిలువబడినవారు ‘మేల్కొనవలెను’ మరియు ‘ధూళిని దులిపివేయవలెను’. సహోదరి వైట్ ఇలా చెప్పుచున్నారు: ‘ప్రభువు తన తీర్పులు లోకముమీద మరింత గణనీయముగా పడక మునుపే, తన సంఘము శుద్ధిపరచబడునని కోరుచున్నాడు.’

"శుద్ధీకృత సంఘం"తో సంబంధంగా, ఆమె యిర్మియా గ్రంథములోని వేరుచేసే ప్రక్రియను ప్రస్తావిస్తుంది; అది "మూల్యమైనదాన్ని హీనమైనదానినుండి" వేరు చేయును. అదేవిధంగా, మలాకి మూడవ అధ్యాయముతోనూ దానిని అనుసంధానిస్తుంది; అక్కడ ఒక దూత ఒడంబడిక దూతకు మార్గాన్ని సిద్ధపరచును. మార్గాన్ని సిద్ధపరచు ఆ దూతయే యెషయా చెప్పిన "అరణ్యంలో మొఱ్ఱపెట్టుచున్న స్వరము." ఒడంబడిక దూత క్రీస్తే; ఆయన, "లేవీయులు" "వంటి" "ఆయన యొక్క ప్రత్యేక కార్యంకై ఆయనచేత వేరుగా కేటాయింపబడిన" నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో ఒడంబడికలో ప్రవేశించుటకు సిద్ధమవుచున్నాడు. తరువాత ఆమె వారిని యాజకులుగా గుర్తించి, ఈ ప్రకారముగా చెప్పిన యేసు మాటను ఉటంకిస్తుంది: "కాబట్టి పరలోకమందున్న మీ తండ్రి సంపూర్ణుడై యున్నట్లే, మీరు కూడ సంపూర్ణులై యుండుడి."

విలంబకాలం ముగింపుతో గుర్తించబడే ఒక శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ఉంది; యెందుకనగా ప్రభువు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిచేత నెరవేర్చించవలసిన ప్రత్యేక కార్యమును కలిగియున్నాడు, మరియు "ఆయన తీర్పులు లోకంపై మరింత గోచరముగా పడును" అన్నది సంభవించకమునుపే ఆయన ఒక శుద్ధీకరింపబడిన సంఘమును కలుగజేయును. ఆయన తీర్పులు ఇప్పటికే లోకములోనే ఉన్నాయి, అయితే ఆదివారపు చట్ట సమయమున, "దేవుని నాశనకర తీర్పులు" పడుట ప్రారంభమగును.

ఆ తీర్పులు "సత్యాన్ని ఎన్నడూ ఎరుగని వారి కొరకు కృపాకాలము"గా ఉన్నాయి. కానీ ఆ అవశ్యమైన శుద్ధీకరణ ప్రక్రియలో ప్రవేశింపని వారికై ఆ తీర్పులలో కృప లేదు. "మరింత సంకేతాత్మకమైన రీతిలో సంభవించును" అని చెప్పబడిన "తీర్పులు" అనేవి, సంకేతములైన తీర్పులనే సూచించును. అవి సంకేతముగా నిలిచి, ఆ తీర్పులచేత సంభవించిన అల్లకల్లోలమును గందరగోళమును పరిశుద్ధాత్ముడు ఉపయోగించి, "మిథ్యా విశ్రాంతి దినము"ను ఆచరించువారిని మరియు "ప్రభువుయొక్క సబ్బతును మనస్సాక్షిపూర్వకంగా ఆచరించువారిని" మధ్య తేడాను గుర్తించి చూపును; ఎందుకనగా ఇదే మార్గం ద్వారా మాత్రమే "లోకము హెచ్చరింపబడగలదు". సంకేతములైన ఆ తీర్పులే నేపథ్యమై నిలిచి, బాబిలోనులో ఇంకా ఉన్న దేవుని సంతానాన్ని పరిశుద్ధాత్ముడు నడిపించుటకు వాటిని ఉపయోగించును, వారు నూట నలభై నాలుగు వేల వారి ధ్వజమును గుర్తించునట్లు.

కాని సిస్టర్ వైట్ కేవలం మలాకీ మూడవ అధ్యాయానికే సూచన చేయలేదు; ఆమె మలాకీ గ్రంథంలోని నాలుగవ అధ్యాయపు ముగింపు వచనాలనూ చేర్చింది, ఇంకా నిబంధన దూతకు మార్గం సిద్ధపరచవలసిన “స్వరము”ను మరల ప్రస్తావించింది. ఆ ముగింపు వచనాలు నిబంధన దూతకు సిద్ధత గూర్చి కావు; అవి మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని జ్ఞాపకముంచుటను, తండ్రుల హృదయాలను పిల్లలవైపు, అలాగే పిల్లల హృదయాలను తండ్రులవైపు త్రిప్పుటను గూర్చినవే. ఆ “స్వరము” ముందుగా నిబంధన దూతయైన క్రీస్తు తన మందిరమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చి, జాగృతులైన తన నిరాశిత ప్రజలను శుద్ధపరచునట్లుగా సిద్ధపరచును, తద్వారా వారు నిశానపు కార్యాన్ని నెరవేర్చగలుగునట్లు. అనంతరం మలాకీ ఆ “స్వరము” కార్యంలోని మరియొక అంశాన్ని ప్రస్తావించును.

ఆయన “తండ్రుల హృదయములను పిల్లలయొద్దకు, పిల్లల హృదయములను వారి తండ్రులయొద్దకు మరల్చును”; హోరేబులో ఇచ్చిన ధర్మశాస్త్రముతో సంబంధించి ఈ కార్యాన్ని ఆయన నెరవేర్చును. యెషయా యొక్క "స్వరం"గాను ఉన్న ఏలీయా, దేవుని ప్రజల పాపములను గుర్తించి వెల్లడించును. అది శుద్ధీకరణ ప్రక్రియలోని ఒక భాగము. పాపమునకు ఒక్క నిర్వచనమే కలదు; అదేమనగా హోరేబులో ఇచ్చిన ధర్మశాస్త్ర అతిక్రమణమే. స్నాపకుడు యోహాను ఏలీయానే; అతని సేవలో అదే అంశము అంతర్భాగమై యుండెను.

బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయమందలి మూడు దినములు సగమునకు సంబంధించిన “అరణ్యమునకు” వచ్చెను; ఏలయనగా ప్రవక్తలందరు తాముండిన దినములకంటె అంత్యదినముల విషయమై ఎక్కువగా మాటలాడుదురు. పాపమునుండి పశ్చాత్తాపపడవలెనని ఆయన ఒక సందేశమును తెచ్చెను; ఎందుకనగా పరలోక రాజ్యం సమీపమైయున్నది—“కాలము సమీపమైయున్నది” నప్పుడు యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన ఎట్లా తెరవబడునో అట్లే. బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను “స్వరము”యొక్క కార్యమును నిరూపించుచున్నాడు; ఏలయనగా యేసు చెప్పిన ప్రకారము, వచ్చవలసిన ఎలీయా అతడే.

యేసు స్నానకర్త యోహానుయొక్క ప్రవక్తీయ గుర్తింపు ఒక పరీక్షయని స్పష్టపరుస్తాడు. ఆయన ప్రత్యక్షంగా, “మీరు దానిని స్వీకరించగోరినయెడల” అని చెబుతాడు. తరువాత “వినుటకు చెవులు గలవాడు వినునుగాక” అని చెప్పి, దానిని స్వీకరించుటకు తన శిష్యులను ప్రోత్సహిస్తాడు. అయితే ఏమిని వినవలెను? బైబిలులోని అంతిమ అరణ్యమునకు వచ్చు స్వరం ఎవరిదో వినవలెను; అది నిబంధనదూతకు మార్గాన్ని సిద్ధపరుస్తుంది, తద్వారా ఆ దూత దేవుని విశేష తీర్పుల కాలమందు ఒక ప్రత్యేక కార్యం చేయుటకు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని సిద్ధపరుస్తాడు.

యోహానును గురించి ఇలా నున్నది: “ఆయన ఒంటె బొచ్చు దుస్త్రమును ధరించి, నడుమున తోలుతో చేసిన నడుముకట్టు కట్టుకొని యుండెను; అతని ఆహారము మిడతలు మరియు అడవి తేనె.” ఆయన “ఆహారము” ఇస్లాం సందేశమే; ఏలయనగా “మిడతలు” అనే పదము ఇస్లాంను సూచిస్తుంది, తేనె దేవుని వాక్యము; అది ఆయన నోటిలో తీయగా నుండెను. ఆయన తిన్న ఆ తీయని సందేశము “అడవి” అరబీయ గాడిదగురించి—శాస్త్రగ్రంథములలో ఇస్లాం యొక్క ఆద్య ప్రతీకగురించి—యుండెను. ఇస్లాంనకు సంబంధించిన ఆ అడవి అరబీయ గాడిదయొక్క తీయని సందేశము—దీనిని “మిడతలు” కూడ సూచించుచున్నవి—ఆయన దుస్త్రములోను నేయబడియుండెను; ఏలయనగా ఒంటెలు ఇస్లాం యొక్క మరొక ప్రతీక. యోహాను తిన్న ఆహారము కీటకములైన మిడతలను గాక “లోకస్ట్” వృక్షమును సూచించేదిగా ఉన్నదనుకూలంగానైనా, “మిడతలు” అనే పదమును ఇస్లాం ప్రతీకగా వినియోగించుట వక్రీకరణ కాదు. “మిడతలు” అనే పదము ఇస్లాం యొక్క ఒక ప్రతీకమే; యోహాను ఏ భౌతిక ఆహార భక్షణమును సూచింపలేదు; ఆయన ఆహారము తాను గ్రహించిన ప్రవచనాత్మక సందేశమునకు సంకేతము.

ఆయన కటిబంధము హబక్కూకు గ్రంథములో ప్రతినిధీకరించబడిన ‘ప్రవచనమే’. ఆ ప్రవచనము ప్రథమ నిరాశను, కన్యల ఆలస్యకాలమును, మరియు పరిశుద్ధ పటములపై ప్రతినిధీకరించబడినట్లుగా అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులను ఏకపరచుచున్నది. ఆ సత్యములన్నిటిని పరస్పరం బంధించి ఏకపరచిన ప్రవచనా కటిబంధమై హబక్కూకు నిలిచెను.

ఆ 'స్వరం' యొక్క హెచ్చరికను రూపొందించే సందేశములను నడుముకట్టువలె ఏకబద్ధం చేసిన ప్రవచన సందేశము, ఆలస్యం చేసిన గాని మాటలాడబోవు దర్శనముతో సంబంధమున్న కన్యకల ఉపమానమే. అర్ధరాత్రి పిలుపు యొక్క దర్శనం, వారి 'ప్రాణము ఎత్తిపడిన' హేయులనూ, విశ్వాసముచేత నీతీకరించబడిన విలువైనవారినీ మధ్య భేదాన్ని తేటతెల్లం చేస్తుంది. విశ్వాసముచేత నీతీకరణమే ఆ 'స్వరం' ధారించే నడుముకట్టు.

2020 జూలై 18న జరిగిన నిరాశ తర్వాత, ఆ నిరాశకు సంబంధించిన 'అరణ్యంలో మొరపెట్టుకునే స్వరం' వచ్చినప్పుడు, ఆయన సందేశము 2001 సెప్టెంబర్ 11 నుండి ఉన్నదే సందేశమైయుండెను. నిరీక్షిస్తూ నిరాశకు లోనైన ఎండిన మృత ఎముకలకు రాబోవు ఎలీయా నుండి వచ్చిన ఆ సందేశము ఏమనగా, ఇస్లాం 'సూచక తీర్పులు' అని; అవే బబిలోనులోనున్న దేవుని ఇతర సంతానులు నీతిని నేర్చుకొనుటకు పాటభూమిని కల్పించును.

రాబోవలెనని చెప్పబడిన ఏలీయా అయిన బాప్తిస్మదాత యోహాను, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని మూడున్నర దినముల "అరణ్యము"లో వినిపించే "స్వరము". ఆయన సేవలో భాగంగా అడ్వెంటిజము యొక్క నాల్గవ మరియు అంతిమ తరమును గుర్తించుట పొందుపరచబడియున్నది; ఆ తరమువారు తమ ప్రాణములు ఎత్తబడియుండి, తమ పితరుల ఆధ్యాత్మిక వారసత్వముపై ఆధారపడుచుండి, అయితే దేవుని కోపము సమీపములో వచ్చుచున్నదని గ్రహించుచున్నారు. వారు నాల్గవ తరమే; ఏలయనగా, వారు క్రీస్తుకు పూర్తిగా విరుద్ధమైన తరముగా సంపూర్ణముగా అవిష్కృతులైయున్నారు. వారు పాముల సంతానము, అయినను తమ తండ్రి అబ్రాహామును ఇంకా ప్రస్తావించి, తాము వాస్తవముగా గొఱ్ఱెపిల్ల సంతతి వారమని వాదించుదురు. గొఱ్ఱెపిల్ల సంతతియే పేతురు పేర్కొన్న "ఎంచుకొనబడిన వంశము"; వారు గొఱ్ఱెపిల్ల ఎక్కడికి పోయినను వాని వెంబడించువారే.

యోహాను తన సందేశము వినుటకు వచ్చినవారి పాపములను స్పష్టముగా ప్రకటించాడు; అందుచేత వారు పశ్చాత్తాపపడి బాప్తిస్మము పొందిరి. అదేకాక, తన తరువాత ఒకరు వచ్చుచున్నారని, ఆయన తన తట్టును సమూలముగా శుద్ధి చేయునని వారికి తెలియజేశాడు. ఆ వ్యక్తి నిబంధనదూత; ఆయన ‘మలినాన్ని ఊడ్చే చీపురువాడు’, నకిలీ నాణేలు మరియు రత్నాలను కిటికీ దారిగా వెలుపలికి ఊడ్చివేసి, అసలు రత్నాలను పునరుద్ధరించువాడు; అప్పుడు అవి మొదటి దూత ఉద్యమములో అసలు రత్నాలను కూడదీసే కార్యములో విలియం మిల్లర్ దూతలచే మార్గనిర్దేశనం పొందినప్పుడు ఉన్న వాటి ప్రకాశముకన్నా పది రెట్లు దీప్తిమంతముగా ప్రకాశించును.

బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను, తమ పితరుడైన అబ్రాహాము పట్ల లవోదిక్య అడ్వెంటిస్టులు ఉంచిన విశ్వాసధైర్యాన్ని ఖండించడంలో సూటిగా వ్యవహరించాడు; ఎందుకనగా రాబోవు ఏలీయా తండ్రుల హృదయములను పిల్లలవైపు, పిల్లల హృదయములను తండ్రులవైపు త్రిప్పుటకై వచ్చుటే. ఆ కార్యములో బైబిలీయ అన్వయములోని మొదటివాడును కడవాడును అనే సూత్రము ప్రతిఫలించబడినదే; అలాగే, శత్రువుల దేశములో చెల్లాచెదురై, అరణ్యంలో మృతులై తమ్మును కనుగొనువారికొరకు పరిహారమును కూడ సూచించబడినది. వారు తమ పాపములను, తమ పితరుల పాపములను గుర్తించి పశ్చాత్తాపపడవలెను. తమ పాపములను మరియు పితరుల పాపములను గుర్తించుటతో పాటుగా, మూడున్నర దినముల అరణ్యకాలములో వారు ప్రభువుతో నడచిరాలేదని కూడ ఒప్పుకొనవలెను. అంతేకాక, ఆ చరిత్రలో దేవుడు వారితో నడచి రాలేదని వారు ఒప్పుకొనవలెను.

వారు భూమియొక్క శబ్బతములను స్మరింపకపోవుటవలన శాపము వచ్చెను.

వచ్చవలసిన ఎలీయా అయిన స్నానకర్త యోహాను, ప్రకటనగ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని మూడున్నర దినముల కాలమునకు సంబంధించిన అరణ్యములో వినిపించే 'స్వరము'కు ప్రతిరూపుడయ్యాడు. అతడు మృత ఎండిన ఎముకలకు హోరేబులో మోషేకు నిచ్చబడిన ధర్మశాస్త్రమును 'స్మరించుడి'ని ఆజ్ఞాపించును; వారు అట్లు చేసినయెడల, నిబంధనదూత వారి పితరుల నిబంధనను 'స్మరించును'. కాని ఇది అట్లు కావలెనంటే, వారు తమ పాపములను, తమ పితరుల పాపములను అంగీకరించి, ఇంకా అధిక వినయంతో, దేవునియెడల 'తాము అతిక్రమించినవి' ఏవో వాటిని స్పష్టముగా పేర్కొనవలెను.

వారు తాము దేవునికి ‘వ్యతిరేకంగా’ నడుచుకుంటూ వచ్చామని, దేవుడు తమయెడల ‘వ్యతిరేకంగా’ నడుచుకుంటూ వచ్చాడని కూడా ఒప్పుకోవలసి ఉండేది.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని వీధిలో ఉన్న మృత ఎండిన ఎముకలు తామే అని కూడా వారు గ్రహించవలసి ఉండెను; ఎందుకనగా దేవుడు వారిని శత్రువుయొక్క దేశములోనికి తీసికొనివచ్చెనని వారు అంగీకరించవలసి వచ్చెను, శత్రువుయొక్క దేశము మరణమే.

బాప్తిస్మదాత యోహాను ప్రకారము, 'అరణ్యం'లో మొరపెట్టుచున్న ఆ 'స్వరము' ఎవరో అన్న ప్రశ్నకును వారు కూడా సమాధానము చెప్పవలసి యుండెను; ఏలయనగా యోహాను అడిగెను: 'రాబోవు కోపమునుండి పారిపోవలెనని మీకు ఎవడు హెచ్చరించెను?'

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.