యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన - సంఖ్య మూడు

ప్రకటన గ్రంథమును అనుసరించి ముందుకు సాగుటను ఆరంభించునపుడు సుస్థిరమైన ప్రమాణబిందువును కలిగించునట్లుగా, గత వ్యాసాల ద్వారా తగినంత ప్రవచనాత్మక ప్రతిరూపాలను నేను ఇప్పటికే స్థాపించితినని నమ్ముచున్నాను. మీరు ఈ వ్యాసాలను ఆన్‌లైన్‌లో చదువుచున్న యెడల, అవి తేదీల క్రమానుసారంగా అమర్చబడియున్నవని మీరు గ్రహించుదురు అని నేను ఆశించుచున్నాను. నేను పంచుకొనుచున్న విషయాలలో విస్తృతభాగముతో ఇప్పటికే పరిచయం గలవారు ఈ వ్యాసాలను అనుసరించుచున్నారని నాకు తెలుసు; అందువలన పునరుక్తి అధికతకు వారికి నా క్షమాపణలను సమర్పించుచున్నాను. మనము పరిశీలించుచున్న సత్యములకు తగినంత బైబిలీయ ఆధారాన్ని సమకూర్చుటకు నేను కృషి చేయుచున్నాను, దాని ద్వారా ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా అనుసరించే సూత్రాలకు కొత్తవారైన వారు కూడా అవగాహన పొంది నిమగ్నమై కొనసాగునట్లు, మనలో అనేకమందికి ఇప్పటికే సుపరిచితమైన ఈ భావనలతో వారికి కొంత పరిచయం లోపించినను.

ఇటీవలి వరకు నేను ఎప్పుడూ గుర్తించని, ప్రకటన గ్రంథములో విప్పబడిన అతి శక్తివంతమైన సత్యాలు కొన్ని ఉన్నాయి. వాటిని పంచుటకు ముందుగా ప్రవచనాధార పునాదిని నిర్మించుటకు ప్రయత్నించకుండానే, ఆ సత్యాలను సార్వజనిక పరిధిలో నేరుగా ఉంచివేయవచ్చును; అయితే ఆ సత్యాలు అంత నూతనముగాను అంత గంభీరముగాను ఉన్నందున, వాటిని స్థాపించు దృఢ పునాది లేకుండా పంచుటకు నేను సిద్ధపడలేదు. అనుగ్రహకాలము ముగియుటకు సరిగ్గా ముందర సంభవించు ప్రకటన గ్రంథమున ముద్రల విప్పుగా ఈ సత్యాలే సూచింపబడినవని నేను నమ్ముతున్నాను.

సత్యబోధ విషయమై యేసు ఒక సూత్రమును నిర్ధేశించారు; అది ఇక్కడ వర్తించునని నేను విశ్వసిస్తున్నాను. ఆ సూత్రము పరిశుద్ధాత్ముని కార్యపు గుర్తింపులో స్థాపించబడినది.

క్రీస్తు, “నాకు మీతో చెప్పవలసిన సంగతులు ఇంకా అనేకమున్నవి; అయితే మీరు ఇప్పుడు వాటిని భరింపలేరు” అని సెలవిచ్చినప్పుడు, ఇప్పుడే పంచవలసిన విషయాలు బహుగా ఉన్నాయని, అయితే ఆ సత్యాలను స్థాపించుటకు ముందుగా ఒక తార్కిక పునాది ఉండవలెనని నా నిశ్చయాన్ని అది బలపరుస్తుంది. దీనిని దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, మునుపటి వచనములు, పవిత్రాత్మ “పాపము విషయములోను, నీతి విషయములోను, తీర్పు విషయములోను లోకమును తప్పు పట్టును” అని తెలుపుచున్న ప్రతినిధ్యమందు, ముగ్గురు దూతల సందేశములను గుర్తించుచున్నవి. ఆ మూడు సందేశాలే అంతిమ హెచ్చరికా సందేశము; కావున పవిత్రాత్మయొక్క కార్యమును గుర్తింపజేయు ఈ భాగము ఒక ముఖ్య సాక్ష్యము; ఎందుకనగా ఈ సందేశము క్రమక్రమముగా అవగతమగును, ఇంకా అది పవిత్రాత్మయొక్క నూనెను కలిగియున్నవారిచేతనే గ్రహింపబడునని ఇదే ఉద్ఘాటించుచున్నది. ప్రకటన గ్రంథములో యోహాను, లోకాంత్యమందు తాను శబ్బతు ఆరాధన చేయు సప్తదిన ఆద్వెంటిస్టు అని స్వయంగా గుర్తించుచున్నప్పుడు, అదే సత్యమును ప్రతినిధానించుచున్నాడు.

లోకాంత్యకాలంలో ప్రకటన గ్రంథములోని ముద్రవిప్పబడిన సందేశాన్ని గ్రహించు సప్తదిన ఆడ్వెంటిస్టులు, వారు ‘ఆత్మలో’ ఉన్నవారై యుండుటవలన అట్లే గ్రహింతురు. మనకు ‘ఆడ్వెంటిస్టు ప్రజల అనుభవాన్ని చిత్రించును’ అని చెప్పబడిన దృష్టాంతపు సందర్భంలో, యోహాను జ్ఞానవతి కన్యక; ఏలయనగా అతనియొద్ద ఆత్మయొక్క నూనె కలదు. అతడు లోకాంత్యంలోనున్న జ్ఞానవతి కన్యలను ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు; వారు తమ ‘వెనుక’నుండి గొప్ప స్వరమును వినుదురు. ‘తన వెనుకనుండి’ వచ్చిన ఆ స్వరమే తరువాయి వచనములోనే గుర్తింపబడిన ‘ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా’; ఆ స్వరము అతనికి పూర్వకాల మార్గములయొద్దకు తిరిగి వాటిలో నడుచుమని తెలియజేయుచున్నది.

యిర్మియా సూచించే “విశ్రాంతి” అనేది చివరి వాన కాలంలో సంభవించే పరిశుద్ధాత్మ యొక్క కుమ్మరింపే. తదుపరి వచనంలో, అడ్వెంటిజం యొక్క పునాదులవద్దకు (పురాతన మార్గములు) తిరిగి రావుటకును వాటిలో నడుచుటకును నిరాకరించే మూర్ఖ కన్యల యొక్క రెండవ ఉదాహరణను యిర్మియా అందిస్తాడు.

యోహాను తన వెనుకనుండి ప్రాచీన మార్గములకు లేదా అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులయొద్దకు దారి చూపుచున్న స్వరమును వినినప్పుడు, అతడు వినిన ఆ స్వరం కాహళధ్వనివలె ఉండెను. ఆ స్వరము దేవుడు అడ్వెంటిజంపైన నియమించిన "కాపలుదారుల" ద్వారా ప్రకటింపబడుచున్నది. అడ్వెంటిజము ప్రారంభకాలములో, తీర్పుయొక్క ప్రారంభమును ప్రకటించుచున్న ప్రథమ దూతుని ప్రకటన సమయంలో, హెచ్చరిక కాహళమును ఊదిన కాపలుదారుడు ఫాదర్ మిల్లర్ అయినాడు. కాని యోహాను ప్రత్యేకముగా తీర్పు ముగింపును ప్రకటించు తృతీయ దూతుని సందేశమును ప్రకటించువారిని ప్రతినిధించుచున్నాడు. దేవుడు మిల్లర్ కార్యము ద్వారా స్థాపించిన పునాదులయొద్దకు తిరిగి వచ్చువారిని అతడు ప్రతినిధించుచున్నాడు.

సంవత్సరాలపాటు మేము పునఃపునః చూపియున్నాము (మరియు అది హబక్కూకు యొక్క ఫలకములలో కనుగొనబడును), మొదటి దేవదూత యొక్క సందేశమగు “దేవుని భయపడుడి” అనేది పాపమునుగూర్చి ఖండించుటకై యున్నదనీ, రెండవ దేవదూత యొక్క సందేశములో నీతి ప్రత్యక్షమగుననీ, మూడవది తీర్పును తెలియజేయుననీ. ఇవి మూడు దేవదూతల మూడు దశలు; ఇవే పరిశుద్ధాత్ముని కార్యమునకు చెందిన మూడు దశలు కూడాను. ఆ మూడు దశలను “సత్యము”గా అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదమును నిర్మించు మూడు హెబ్రీ అక్షరాలు కూడా ప్రతినిధానించుచున్నవి. యోహాను సువార్త పదహారవ అధ్యాయములో, దేవుని ప్రజలను “సర్వసత్యములోనికి” నడిపించుటలోను, వారికి “రాబోయే సంగతులను” తెలియజేయుటలోను పరిశుద్ధాత్ముని కార్యమును గూర్చి యేసు మాటలాడుచున్నాడు. అయినను యేసు, “మీతో చెప్పవలసిన విషయాలు నాకు అనేకమున్నవి గాని, మీరు వాటిని ఇప్పుడు భరింపలేరు” అని చెప్పుచున్నాడు.

‘సత్యం’గా అనువదించబడిన హీబ్రూ పదము యొక్క ప్రాముఖ్యతలో కొంతయన మీరు గ్రహించారని నేను ఆశిస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఆ చిహ్నాన్ని మా అధ్యయనానికి వర్తింపజేయడం మేమిప్పుడే ప్రారంభించాము. ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములోని మొదటి మూడు వచనములలో దేవుడు మరియు మనుష్యుని మధ్య సంప్రేషణ ప్రక్రియ గుర్తించబడుతుంది. దేవత్వపు త్రివిధ స్వభావాన్ని ప్రకటన గ్రంథము స్పష్టపరచుటకు ముందే కూడా అది గుర్తించబడుతుంది. ప్రకటన గ్రంథముని ఆఖరి వచనములలో అది రెండవ సాక్ష్యాన్ని పొందుతుంది; అలా చేయునపుడు, “line upon line”ను వర్తింపజేయుటను ఆధారంగా తీసుకొని, అది మరింత వెలుగును ప్రసరిస్తుంది.

అప్పుడు ఆదికాండము 1:1–2:3ను చేర్చినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథముని ఆరంభమునందు, అంత్యమునందు ఉన్న మునుపటి రెండు రేఖలపై ఉంచుటకు మేము మూడవ సాక్షిని మరియు మరొక ప్రవచనాత్మక రేఖను కనుగొంటాము.

తదుపరి, రానున్న ఏలీయాను గుర్తించు పురాతన నిబంధనలోని చివరి వాగ్దానాన్ని కూడా చేర్చితే, మనకు నాలుగు ప్రవచనా రేఖలు ఉంటాయి.

తర్వాత కొత్త నియమంలోని ప్రథమ అధ్యాయాన్ని కూడా కలుపుతాము; అలా చేస్తే సమస్త రేఖలకును ‘ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా’ సూత్రాన్ని అన్వయించినప్పుడు బైబిలులో లభ్యమయ్యే పరమసందేశాన్ని ఏకీకృతం చేయుటకు మనకు ఐదు రేఖలు ఉంటాయి. ఇప్పటికే గుర్తించిన ఆ ఐదు రేఖలను, ఆ సూత్రాన్ని వాటన్నిటిపైనా ఏకరీతిగా అన్వయించి పూర్తిచేస్తే, మత్తయి గ్రంథముని ముగింపూ, యోహాను గ్రంథముని ముగింపూ, మనము పరిగణిస్తున్న “మొదటియు చివరియు” అనే ఐదు ప్రవచనా రేఖలన్నిటిలోను ఉన్న అదే సమాచారానికి సాక్ష్యమిస్తున్నట్లు మనము చూడగలమని ఆశించాలి.

విప్పబడుచున్న సందేశము ప్రకటన గ్రంథములో స్థాపితమైయున్నది; అందుచేత అది ఇతర రేఖల కొరకు సూచక బిందువుగా నిలుస్తుంది; ఎందుకనగా “బైబిలులోని సమస్త పుస్తకాలు ప్రకటన గ్రంథములో సమాగమించి అక్కడనే తుదముడి వేస్తాయి”ని మనకు తెలియజేసిన సహోదరి వైట్ వారి వచనంతో ఇది అనుగుణమైయున్నది. ప్రకటన గ్రంథములోని ప్రథమ మూడు వచనాల సందేశము, దేవుడు తన వాక్యమును యోహానుకు ఎలా సంప్రేషించి, అతడు దానిని లిఖించి సంఘములకు పంపునట్లు చేసిన ప్రక్రియను స్పష్టపరచును. యథా ప్రస్తావితం, కొత్త నిబంధనలోని ప్రథమ గ్రంథము యేసు క్రీస్తు వంశావళిని ప్రతిపాదించుచు, అత్యంత సమాచారప్రదమైన అంశంతో ప్రారంభమగును.

యేసు కుతార్కిక యూదులతో తన ప్రత్యక్ష సంభాషణను, “దావీదు కుమారుడు” అనే అంశంతో వారిని నిశ్శబ్దముచేసి ముగించాడు; ఆ అంశం ప్రారంభం మరియు ముగింపు అనే బైబిలీయ సూత్రాన్ని వారు గ్రహించి ఉండినపుడే వారికి అర్థమయ్యేది. వారు గ్రహించలేదు; మరియు చాలామంది అడ్వెంటిస్టులు కూడా గ్రహించరు. చరిత్ర పునరావృతమయ్యే సూత్రానికి వ్యతిరేకంగా వాదించదలచేవారు ఎవరైనా, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుకు రూపమని తాము అర్థంచేసుకోలేదని వెల్లడిస్తారు; ఆ సూత్రాన్ని నమ్మాలనే వారి అయిష్టత, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యుగాంతంలో అదే సూత్రాన్ని అర్థంచేసుకోవాలనే ఉన్న అయిష్టతకే సమానం. దావీదు ప్రభువు దావీదు కుమారుడుగాను ఎలా ఉండగలడు? అనే చిక్కు ప్రశ్నవద్దకు వారిని దారి చూపి, యేసు ఆ సూత్రాన్నే యూదులకు తన తుద చిక్కు ప్రశ్నలో ప్రతిపాదించాడు.

యోహాను సువార్త మొదటి అధ్యాయం ఆదిలో వాక్యము దేవునియొద్ద ఉండెను, ఆ వాక్యమే దేవుడు, సర్వవస్తువులను ఆ వాక్యమే సృష్టించెనని స్పష్టపరచుతుంది. ఇది మనము ప్రస్తావిస్తున్న ఇతర వచనాలకు సహజంగానే అనుగుణంగా నిలుస్తుంది. ఇంకా యోహాను సువార్తలోని చివరి భాగములను పరిగణించినయెడల, యేసు తాను ఎలా మరణించునని వివరిస్తూ చెప్పినదిని విని, అపొస్తలుడైన యోహానుకు ఏమి జరుగుతుందో అని పేతురు యేసును ప్రశ్నించుచున్నాడని మనము చూస్తాము.

పేతురు యోహాను ఎలా మరణించునో, లేక యోహాను అసలు మరణించునా అనే విషయాన్ని తెలిసికొనదలచెను. యేసు దానిని ప్రకటించినప్పుడు, ఆపై యోహానే దానిని మళ్లీ పేర్కొన్నప్పుడు, ఆ పాఠ్యంలో సమాధానం రెండుసార్లు పునరావృతమైంది: "నేను వచ్చువరకు అతడు [యోహాను] నిలిచియుండుట నా చిత్తమైతే, నీకు దానితో ఏమి?" యోహాను యేసు యొక్క ద్వితీయాగమనము వరకు జీవించెను.

చరిత్ర పునరావృతమగునని, అలాగే పునరావృతమగబోయే ఆ చరిత్ర లోకాంతమునందే సంభవించునని మీరు విశ్వసించిన పక్షంలోనే, ఆ 'సత్యం'ను మీరు చూచగలరు లేదా వినగలరు. ప్రకటన గ్రంథమును రచించినప్పుడు యోహాను ఉన్నది లోకాంతమునే. యోహాను సువార్తలోని చివరి గ్రంథము ఇతర ఆరంభ-అంత్య ధారలతో ఏకీభవించును; ఏమనగా అది యోహానును ద్వితీయాగమనానికి దారితీసే సంఘటనల చరిత్రలో స్థాపించును; అక్కడ ఆయన తుద హెచ్చరిక సందేశమును ప్రకటించువారికి ప్రతినిధిగా నిలిచి, ఆ సందేశమును సంఘములకు పంపును.

యోహాను సువార్త యొక్క అంత్యభాగం, రెండవ రాకడ చరిత్రలో యోహానును ప్రవచనాత్మకంగా స్థానం కల్పించడం ద్వారా, ప్రకటన గ్రంథపు తొలి మూడు వచనాలలో ఉన్నట్లుగా, ఆ సందేశ ప్రసరణ ప్రక్రియను స్పష్టపరుస్తుంది. అట్లుగా, ఆయన యొక్క చివరి 'రెండవ రాకడ'ను దృష్టాంతంగా చూపించడానికి, యేసు యొక్క తొలి 'రెండవ రాకడ' (పత్మోసు)ను ఉపయోగించుచున్నది. మనము పరిశీలిస్తున్న ఇతర రేఖలతో ఇది సంపూర్ణంగా అనుసంధానమవుతోంది; ఏలయనగా, యుగాంత్యంలో, యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనను స్వీకరించుచున్న పత్మోసులోని యోహానును ఇది ప్రతినిధీకరించుచున్నది. అయితే మత్తయి సువార్త గ్రంథాంతం విషయమేమిటి?

ఈ వాక్యభాగములో సమస్త శక్తి యేసుకి అనుగ్రహింపబడినదని చెప్పబడుతుంది; అది నిస్సందేహంగా ఆయన సృష్టి శక్తియే. అనంతరం ఆయన తండ్రి, కుమారుడు, అలాగే ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయములో జలములమీద సంచరించిన పరిశుద్ధాత్మ, మరియు దేవుని సింహాసనము సముఖములోనున్న ఏడు ఆత్మల నామములో బాప్తిస్మమిచ్చుమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఈ భాగము క్రైస్తవులు స్వర్గీయ త్రయంలోని మూడువ్యక్తులను మూడు వేరువేరు సత్త్వములుగా గుర్తింపవలెనని నిర్ధారిస్తుంది. ఇతర ఆరు చేసినట్లే మత్తయి గ్రంథాంత్యము కూడా ఆ పంక్తులకు చేర్పును కలిగిస్తుంది.

స్వవాక్యమునందు యేసు ఆదిచేతనే అంత్యమును వెల్లడించుచున్నాడు, ఎందుకనగా ఆయనే వాక్యము; ఆయనే ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా.

ఈ ఏడు ‘రేఖలను’ ఏకముగా సమీకరించుటచేత దేవుని మరియు మనుష్యుని మధ్య సంభాషణ ప్రక్రియకు సంబంధించిన అత్యంత విశదమైన చిత్రణ నిర్మితమగును; మరియు ఇతర ‘రేఖ’లు సాక్షులుగా నుండుటచే అనేక ఇతర అత్యవసరమైన, ముఖ్యమైన సత్యములు కూడా ప్రతిపాదింపబడి స్థాపింపబడును. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగాను ప్రతినిధ్యం చేసే ప్రవచనంలోని ఏడు ‘రేఖలు’. అయితే మలాకీ గ్రంథము గురించి ఏమిటి?

మలాకీ గ్రంథము అడ్వెంటిజంలోని నిష్ఠలేని యాజకులపై తీవ్రమైన గద్దింపుగా నిలుస్తుంది. ఇది లోకాంత్యంలో అడ్వెంటిజంలోని ఆరాధకుల రెండు వర్గాల గుర్తింపుతో ప్రారంభమవుతుంది.

మలాకీ గ్రంథము మరింతగా మనకు తెలియజేయుచున్నదేమనగా, లోకాంత్యకాలమందలి ఆరాధకుల రెండువర్గాలు యాజకుల రెండువర్గాలేనని.

మలాకీ గ్రంథపు ప్రారంభము, యాజకుల రెండు వర్గాల ద్వారా లవొదిక్యా మరియు ఫిలదెల్ఫియా సందేశాన్ని రూపకాత్మకంగా ప్రతినిధ్యం చేస్తోంది. యాజకులకు 'వినుడి' అని ఆజ్ఞాపించబడింది. వినువారైన యాజకులను యోహాను ప్రతినిధ్యం చేస్తాడు; యాజకుడు దేవుని నిబంధనచొప్పున ఎన్నుకోబడిన ప్రజలను ప్రతినిధ్యం చేస్తాడు. వారు ఇప్పటికే శపింపబడియున్నారు; వారు 'వినుట' చేయకపోతే, మరియు 'దానిని హృదయమునకు పెట్టుకొనుట' విషయములో వారు 'చేయరు' లేదా 'చేయబోవు' యెడల, వారు మరల శపింపబడుదురు.

యాజకులు దేవుని ఎన్నుకొనబడిన ప్రజలు; వారు ఆలయాధిష్ఠానములోనున్న “మూలతల రాయి”చేత పరీక్షింపబడుదురు. ఆ మూలతల రాయి దానితోనే ఇతర అధిష్ఠాన రాళ్లన్నియు సరియై అమర్చబడును; అంతేకాదు, సంపూర్ణ ఆలయమంతటి భారమును మోసేదియు అదే రాయి. మిల్లర్‌ యొక్క మూలతల రాయి, లేవీయకాండము ఇరవయ్యారవ అధ్యాయములోని “ఏడు సార్లు”యే. ఆ మూలతల రాయి, అనగా కట్టుదారులు తిరస్కరించిన రాయి, ఆలయనిర్మాణమునకు సంబంధించిన ఒక నిజవృత్తాంతము; దానిని ప్రవచనాత్మ యొక్క రచనలలో అత్యంత విశదముగా వివరించియున్నది. తిరస్కరించబడిన ఆ మొదటి రాయి గూర్చి ఒక అంశమేమనగా, అది తిరస్కరించబడిన తరువాత పక్కనపెట్టబడెను; ఆ దశనుండి ఆలయ కట్టుదారులు తమ కార్యప్రదేశములో పక్కనపెట్టబడియున్న ఆ మూలతల రాయి మీద తరచుగా తడబడుచుండిరి. అది తడబడుటకు రాయి అయింది.

మలాకీ గ్రంథంలో దేవుడు దుష్ట యాజకులకు—వారిని మూర్ఖ లవొదిక్యా కన్యలు అని కూడా పిలుస్తారు—తాను వారిని శపించబోవుచున్నాడని, అలాగే ఇప్పటికే వారిని 'శపించియున్నాడని' తెలియజేయుచున్నాడు. వారు ఏలీయా సందేశమును 'శ్రవించరు' మరియు దానిని తమ హృదయములయందు 'ఉంచరు' గనుక ఆయన వారిని శపించుచున్నాడు. ఏలీయా సందేశము తండ్రుల హృదయములను పిల్లలయెడలకును, పిల్లల హృదయములను తండ్రులయెడలకును త్రిప్పును. వారి హృదయములను త్రిప్పుట అనేది తండ్రులును పిల్లలును గూర్చిన ఏలీయా సందేశమును శ్రవించుటను సూచించుచున్నది; ఇది మొదటి మరియు చివరి అనే సూత్రము. మొదటి మరియు చివరి అనే సందేశమును శ్రవించుట మాత్రము చాలదు; అది హృదయములో ఉంచబడవలెను. ఏలీయా సందేశమును అంగీకరించుట అనగా దానిని తమ హృదయములో ఉంచుటనే. ఆ సూత్రమును ఒక యాజకుడు శ్రవించకపోతే, అతడు శపింపబడును.

వారు 1863లో మిల్లర్ కనుగొన్న ఆ తొలి పునాదిసత్యాన్ని తిరస్కరించే ప్రక్రియను ఆరంభించినప్పుడు తమ్మీదే శాపాన్ని తెచ్చుకున్నారు; ఆ తిరస్కారాన్ని ఈ దినమువరకు కొనసాగించడమే చేస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, క్రమంగా పెరుగుచున్న ఆ శాపం 1863లోనే ఆరంభమైనప్పటికీ (ఏలయనగా వారు అప్పటికే శపించబడ్డారు), భవిష్యత్ కాలములో చెప్పబడిన ఆ శాపం మాత్రం ఆదివారపు చట్టము సమయమున వారు ప్రభువు నోటి నుండి ఉమ్మివేయబడి వెలివేయబడునప్పుడు సంభవిస్తుంది. మలాకీ పుస్తకారంభం అంత్యాన్ని సూచిస్తుంది; ఎందుకంటే ఆ అంత్యము వివేకులకును మూర్ఖులకును చెందిన యాజకులకు ఇవ్వబడిన చివరి హెచ్చరికను ప్రతినిధీకరిస్తుంది. మలాకీలోని ఆ వివేకులును మూర్ఖులును ఈశావు మరియు యాకోబుగా ప్రతినిధీకరింపబడ్డారు. మొదటి పుట్టుకవలన కలిగిన జ్యేష్ఠాధికారము ద్వారా నిబంధనను ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు జ్యేష్ఠుడైన అన్నయ్య; దానికి వ్యతిరేకంగా తమ్ముడు నిలుపబడెను. జ్యేష్ఠుడు మొదటివాడు, తమ్ముడు చివరివాడు.

మలాకీ గ్రంథములో ఏశావు మరియు యాకోబు ఇద్దరూ లవోదికేయ ఆడ్వెంటిస్ట్‌లే; అయితే చివరికి యాకోబే ప్రభువుని "స్వరం" ఆలకించి, పశ్చాత్తాపపడి, తన పేరు ఇశ్రాయేలుగా మార్చబడెను. జ్యేష్ఠుడైన మొదటివాడు అయితే వినలేదు. యాకోబు తనకు కల కనిన ఆ రాత్రి, ఖ్రీస్తును సూచించు సొపానముపై దూతలు ఎక్కుచు దిగుచుండుటను చూచినప్పుడు, ప్రభువుని స్వరమును ఆలకించెను. యాకోబు లోకాంత్యకాలమున ఉన్న లవోదికేయ ఆడ్వెంటిస్ట్‌లకు ప్రతినిధి; వారు యోహాను చూపిన ప్రకారము, అలాగే ఎక్కుచు దిగుచు దూతల సొపానమున గూర్చిన యాకోబు యొక్క కలచేత ఉదాహరించబడియున్నట్లుగా, ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములోని మొదటి మూడు వచనముల యొక్క అనుభవమును పొందునప్పుడు, లవోదికేయుల నుండిగా ఫిలదెల్ఫీయులగు పరివర్తనను పొందుదురు. ఆ అనుభవమే యాకోబు ఇశ్రాయేలుగా, ఫిలదెల్ఫీయునిగా, పరివర్తనము పొందుటకు ఆరంభమును గుర్తించును. యాకోబు పెనీయేలు వద్ద క్రీస్తుతో పట్టు పట్టి పోరాడునప్పుడు, యాకోబు పరివర్తన కథనం సమాప్తమగును. అందువలన చివరి హెచ్చరిక సందేశమునకు ముద్ర విప్పబడుచుండుచున్న సమయమందు, ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయమునకు చెందిన మొదటి మూడు వచనములయందు యాకోబు యొక్క జ్యేష్ఠత్వ హక్కు కథనం ఆరంభమగును; అది కష్టకాలమున, ఏడు చివరి మహమ్మారుల సమయమున సమాప్తమగును.

ఆరంభములు మరియు ముగింపుల నాలుగు సమూహాలు, 'సూత్రముమీద సూత్రము' చొప్పున, యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటనయొక్క సందేశమునకు సాక్ష్యమిస్తాయి. ప్రశ్న ఏదనగా, మూర్ఖ యాజకులు వినుదురా లేక వినరా.

సంఘములకు ఆత్మ చెప్పుచున్నదేమిటో ఆలకించు జ్ఞానవంతులైన యాజకులు, ఏలీయా యొక్క సందేశమును ఆలకిస్తారు. మిల్లర్ ఏలీయాయెను; కొంతమంది ఆలకించారు, మరికొందరు తిరస్కరించారు.

మిల్లర్‌కు ఏలీయా మరియు బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను ఇద్దరూ రకరూపమై యున్నారు; ఏలాగనగా, బాప్తిస్మమిచ్చువాడు యోహాను క్రీస్తు మొదటి రాకడకు మార్గము సిద్ధపరచెను, అలాగే 1844 అక్టోబరు 22న పరలోక పరిశుద్ధాలయములోని అతిపరిశుద్ధస్థలమునకు క్రీస్తు ప్రవేశించుటకు మిల్లర్ మార్గము సిద్ధపరచెను. మలాకీ యోహాను మరియు మిల్లర్ కార్యములను నేరుగా గుర్తించుచున్నాడు.

తన యుగానికి ‘కాపలుదారుడిగా,’ మిల్లర్ చేసిన కార్యం ఆలయపు పునాదులను మళ్లీ నెలకొల్పుటను ప్రతీకరించింది. ప్రారంభంలో ఆయన చేసిన కార్యం, ఆలయ సమాప్తిని ప్రతినిధానం చేసే ఒక కార్యానికి తప్పనిసరిగా ప్రతిరూపమై నిలువలసి ఉంది. ఆ తుదకార్యానికి బూరకు నిర్దిష్టమైన ధ్వని ఇవ్వుటకు మరొక కాపలుదారుడు అవసరం. మిల్లర్ మరియు మొదటి దూత యొక్క సందేశం తీర్పు ప్రారంభాన్ని ప్రకటించాయి; మరియు అడ్వెంటిజం అంత్యదశలో మిల్లర్ ప్రతిరూపమైన కాపలుదారుడు తీర్పు ముగింపును ప్రకటించును.

మలాకి గ్రంథములో ప్రభువు “మాంత్రికులమీదను, వ్యభిచారులమీదను, అబద్ధ ప్రమాణము చేయువారిమీదను, కూలివానికి కూలిలో దోపిడీ చేయువారిమీదను, విధవరాండ్లనును అనాథలనును పీడించువారిమీదను, పరదేశిని అతని హక్కు నుండీ త్రిప్పివేయువారిమీదను, మరియు నన్ను భయపడని వారిమీదను” తీర్పును రప్పించెదనని వాగ్దానం చేయుచున్నాడు. ఇక్కడ గుర్తింపబడినవారు “సైన్యముల యెహోవాను” “భయపడని” వారే. మనుష్యులను “దేవుని భయపడుడి” అని పిలిచే ప్రథమ దూత యొక్క సందేశవాహకుడు విలియం మిల్లర్. పునాదులను నిరాకరించుట అనగా దేవుని భయమును నిరాకరించుటయే.

ఒకసారికంటే ఎక్కువసార్లు ప్రస్తావింపబడిన ప్రవచనా ఆరంభములనో ముగింపులనో మనము తొలగించినప్పుడు, అది ఎనిమిది ప్రవచనా రేఖలతో సమానమగును; అవి సమీకరింపబడి ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి మూడు వచనములపై ఉంచబడవలసినవై యుంటాయి. అయితే ఆదికాండముయొక్క ముగింపు విషయమై ఏమిటి?

ఆదికాండము యాభైవ అధ్యాయము యోసేపు మరణముతో సమాప్తమగును.

నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం యాకోబు మరణాన్ని తెలుపుతుంది. నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయమునందు యాకోబు మరణము ముందుగా వచ్చి, యాభై అధ్యాయపు ముగింపు వచనములలో యోసేపు మరణముతో సమాప్తమగుట, ఆదికాండము గ్రంథముని ముగింపుగా నిలిచిన చివరి మూడు అధ్యాయములపై ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్రను వేస్తుంది.

ఆ రెండు మరణాలు ఐగుప్తులో ఇశ్రాయేలీయుల చెర యొక్క ఆరంభమును మరియు ముగింపును సూచించు చిహ్నములుగా ఉపయోగించబడ్డవి. ఆరంభమునందు, యాకోబు దేహము అతని పితరులయొద్ద సమాధి చేయబడునట్లు తిరిగి తీసికొనిపోయిరి; మరియు మోషే ఐగుప్తు నుండి బయలుదేరినప్పుడు, యోసేపు దేహమును అతని పితరుల సమాధిస్థలములో సమాధి చేయుటకై తనతో తీసికొనివచ్చెను.

ఆదికాండమునకు ముగింపునిచ్చేవి ఆ గ్రంథంలోని చివరి మూడు అధ్యాయాలు. నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయములో యాకోబు (ఇశ్రాయేలు) తన పన్నెండు కుమారులపై ఆశీర్వాదాలను ప్రకటించును; అవి విచారణ తీర్పు యొక్క "చివరి దినములలో" ఆ పన్నెండు గోత్రాలకు ఏమి సంభవించునో గూర్చిన ప్రవచనములని ప్రత్యక్షంగా గుర్తించబడినవే.

పరిశోధనా తీర్పు యొక్క "అంతిమ దినములలో" ప్రభువు తన పన్నెండు కుమారులను సమకూర్చెదనని వాగ్దానం చేయుచున్నాడు; వారు ప్రకటన గ్రంథములో నూట నలభై నాలుగు వేలుగా ప్రతినిధులై చూపబడినవారు. వీరే ప్రకటన గ్రంథములో యోహాను ప్రతినిధులుగా చూపినవారు. వారు యాకోబు నుండి వచ్చిన పిలుపుచేత సమకూర్చబడుదురు—అది వారి ఆద్య చరిత్రనుండి వచ్చిన పిలుపు, దానిని "వినుడి" మరియు "ఆలకింపుడి" అని వారికి చెప్పబడెను. అంతిమ దినములలో, యాకోబు కుమారులతో ప్రతిరూపింపబడినవారు ఒక సందేశమును "విని", దానిని "ఆలకించి", లేక యోహాను చెప్పినట్లుగా, అందులో వ్రాయబడిన వాటిని "ఆచరించుదురు". అది తండ్రి నుండి పిల్లలకు వచ్చిన పిలుపు; అదే ఎలీయా సందేశము. ఆహ్వానింపబడినవారు "యాకోబు యొక్క కుమారుడు[లు]" అని పిలువబడుదురు; అలాగే తమ తండ్రియైన ఇశ్రాయేలును "ఆలకించవలెను".

మలాకీ గ్రంథములోని ఈశావు మరియు యాకోబు, జ్ఞానవంతులైన కన్యలనూ మూఢ కన్యలనూ ప్రతినిధించుచున్నారు. ఆ పిలుపు వారి తండ్రియైన యాకోబు నుండియు వారి తండ్రియైన ఇశ్రాయేలు నుండియు వచ్చుచున్నది; చివరి పిలుపు వెలువడినపుడు అందరును లవోదిక్యా అడ్వెంటిస్టులైయుండి, మోసగాడైన యాకోబు కుమారులుగా యుండవలెనో, లేక జయించువాడైన ఇశ్రాయేలు కుమారులుగా యుండవలెనో అన్న నిర్ణయం వారి స్వహస్తములలోనే ఉంచబడినదని అది గుర్తింపచేయుచున్నది. వారికి ఎంపికచేసుకొనుటకు సాధ్యము చేసేది సందేశములో అంతర్భూతమైన సృష్టిశక్తియే. ఆ సందేశము చదువబడియు, వినబడియు, గైకొనబడినయెడల, సమస్తమును ఉనికిలోనికి తెచ్చిన అదే సృష్టిశక్తిద్వారా వారు ఇశ్రాయేలు యొక్క కుమారులుగా మార్పు పొందుదురు. వినుటకు నిరాకరించుటయే, మోసగాడైన యాకోబు అనుభవమును కొనసాగించుట.

యాకోబు చేసిన సమాగమ పిలుపు—అదే ప్రకటన గ్రంథములో ముద్ర విప్పబడిన సందేశము ఇచ్చే సమాగమ పిలుపు కూడా—అవగాహన చేయుటకు ముఖ్యమైన ఒక ప్రతీకము. లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని “ఏడు సమయములు” అనే బోధ, ముందుగా చెదరగొట్టుట లేకుండా సమాగమము ఉండదని ఉపదేశించుచున్నది. నూట నలభై నాలుగు వేలు అనగా, పిలుపు ఇవ్వబడక మునుపే చెదరగొట్టబడిన వారే. ఈ సత్యము పరిశుద్ధ గ్రంథములో పునఃపునః గుర్తింపబడుచున్నది.

నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో పునరుద్ధరింపబడిన ఓడంబడికలో, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును మన హృదయములపై వ్రాయునని వాగ్దానము అంతర్భూతమైయున్నది. అయితే, ప్రభువుచేత తమకొరకు ఈ సృష్టికృత్యము చేయబడినవారు ఇతిపూర్వమే చెల్లాచెదురైయున్నారు.

'చెదరగొట్టింపు'తో సంబంధించి ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది యొక్క సేకరణము విషయమై ఇంకా చెప్పవలసినది ఉన్నది; కాని ముందుగా, మనము పరిశీలిస్తున్న ఈ తొమ్మిది సూచనలలో ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క సంతకం గూర్చిన పరిశీలనను సమగ్రపరచవలసి ఉంది.

ఆదికాండములోని చివరి మూడు అధ్యాయములలో రెండు వర్గములు ప్రతినిధింపబడినవి. ఒకటి విద్రోహుల వర్గము, మరొకటి జ్ఞానుల వర్గము. రెండు వర్గాలును ‘ఇదే మార్గము; దానిలో నడచుడి’ అని పలుకుచున్న స్వరమును ఆలకించుదురు; అయితే వాటిలో ఒక వర్గము బూర స్వరమును ఆలకించుటకును, ప్రాచీన మార్గములలో నడచుటకును నిరాకరించెను. ఆదికాండములో నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం నుండి యాభైవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న విద్రోహుల వర్గము పదమూడవ గోత్రముచేత ప్రతినిధింపబడినది.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆదిలో పదమూడు గోత్రాలు ఉండేవి, మరియు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ఆదిలో పదమూడు శిష్యులు ఉండేవారు. ఇతర పన్నెండు శిష్యుల నుండి వేరుగా ప్రత్యేకింపబడిన ఆ ఒక శిష్యుడు (ఎఫ్రయిము ఇతర గోత్రాల నుండి ప్రత్యేకింపబడినట్లే) ఇద్దరూ తిరుగుబాటుకు ప్రతీకలు. సహోదరి వైట్ యూదాను నేరుగా మూర్ఖ కన్య అని పిలుస్తుంది.

ఇస్కరియోతు యూదా ఒక మూఢమైన కాన్యయైయుండెను; అతడు కలుపుగా నుండెను; మరియు మూఢమైన కాన్యయైయుండినచో, లవోదిక్యుడుగా కూడ యుండును.

ఆదికాండము నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో యాకోబు యోసేపు కుమారులిద్దరినీ ఆశీర్వదించాడు; ఆ సమయం నుండి వారిని "అర్ధ గోత్రములు" అని పిలుస్తారు. అవి అర్ధ గోత్రములేనన్నా కానన్నా, అవి గోత్రములుగానే ఉన్నాయి. ఇస్కరియోతు యూదా ముందుగా కలిగియున్న ద్వాదశ స్థానాన్ని పూరించుటకై, అతని స్థానంలో మత్తీయా నియమించబడ్డాడు. యూదా శిష్యుడే; ఈ దృష్ట్యా, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అంత్యంలో పదమూడు మంది శిష్యులు ఉన్నారు; మొదట్లో యేలాగైతే పదమూడు గోత్రములు ఉన్నవో అట్లే.

యోసేపు కుమారుడైన ఎఫ్రయిము (పదమూడవ గోత్రం) ఉత్తర పది గోత్రాలు యెరోబాము పక్షంలో ఏకమై, రాజ్యాన్ని ఉత్తర పది గోత్రాలు, దక్షిణ రెండు గోత్రాలు అని విభజించినప్పుడు, తిరుగుబాటుకు ప్రతీకగా నిలిచాడు. అయితే, యోసేపు కుమారుడైన ఎఫ్రయిమునే, అతని సహోదరుడైన మనష్షే స్థానంలో, తిరుగుబాటు ప్రతీకగా నేను ఎందుకు గుర్తిస్తున్నాను? ఎఫ్రయిముతో అనుసంధానింపబడిన తిరుగుబాటు, యాకోబు తన పన్నెండు కుమారులను ఆశీర్వదించుటకు మునుపే, నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ఆరంభమవుతుంది. ఆ నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో యాకోబు ముందుగా యోసేపు యొక్క ఇద్దరు కుమారులను ఆశీర్వదిస్తాడు. మనష్షే జ్యేష్ఠుడు కావున, తన కుమారులలో ప్రథమ ఆశీర్వాదం మనష్షేపైనే రావలెనని యోసేపు నిరీక్షిస్తాడు; కాని యాకోబు ఎఫ్రయిమును ఎంచుటను యోసేపు తిరుగుబడి వ్యతిరేకిస్తాడు.

దేవుని ఎన్నికితుల ప్రతినిధిగా ఎఫ్రాయిముని ఆరంభము తిరుగుబాటుయొక్క సాక్ష్యమును కలిగియున్నది; మరియు ఎఫ్రాయిముని అంతము, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు” అనే చెదరగొట్టబడుటయే, అది క్రీ.పూ. 723 నుండి 1798 వరకును కొనసాగెను. క్రీ.పూ. 723 లో ఉత్తర దశ గోత్రములు, అనగా ఎఫ్రాయిము రాజ్యము (ఇశ్రాయేలు గాను పిలువబడును), బైబిలు ప్రవచనములలో పేర్కొనబడిన రాజ్యముగా మరణ క్షతమును పొందెను. ఆ మరణ క్షతమే ఒక కాలప్రవచనానికి ఆరంభమై, అది 1798 లో పాప్ అధికారము మరియు దాని రాజ్యము మరణ క్షతమును పొందుటతో ముగిసెను. 1798 లో పాప్ అధికారము పొందిన ఆ మరణ క్షతము, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము నలభైయైదవ వచనములో చెప్పినట్లుగా ఉత్తరరాజు “తన అంతమునకు వచ్చి, సహాయించువాడు ఎవడును లేకుండును” అను సమయమున బబులోనుకు కలిగే అంతిమ పతనమునకు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది. చివరి దినములలో బబులోనుచే జరిగిన తిరుగుబాటు మరియు పతనము, 1798 లో పాప్ అధికారముచే జరిగిన తిరుగుబాటు మరియు పతనముచేత ప్రతిరూపింపబడెను; అది తిరిగి క్రీ.పూ. 723 లో ఎఫ్రాయిము (ఇశ్రాయేలు) రాజ్యముచే జరిగిన తిరుగుబాటు మరియు పతనముచేత ప్రతిరూపింపబడెను; అది తిరిగి, ఆదికాండము ముగింపులో గుర్తించబడినట్లుగా, తన తండ్రియొక్క ప్రవచనాత్మక ప్రేరణను ఎదిరించి యోసేపు చేసిన తిరుగుబాటుచేత ప్రతిరూపింపబడెను.

ఎఫ్రయిము సంకేతముగా ఉన్న ఆ విద్రోహం, అతని తండ్రియైన యోసేపు తన తండ్రియైన యాకోబుపట్ల చేసిన విద్రోహంతో ఆరంభమైంది. అది తుదకు ఉత్తర రాజ్యంలోని పది గోత్రాల విద్రోహమునకు దారి తీసి, ఫలితంగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులో "ఏడు సార్లు"గా సంకేతీకరింపబడిన "చెదరగొట్టబడుట" సంభవించింది. చెదరగొట్టబడిన ఉత్తర రాజ్యమునకు సంబంధించిన కాలం రెండు దశలుగా విభజించబడింది. అందులో ఒక దశ 538 సంవత్సరంలో ముగియగా, తదుపరి దశ 1798లో ముగిసింది; ఇవన్నీ ప్రకటన గ్రంథములో కృపాకాలము ముగియుటకు కొద్దిముందే ముద్ర విప్పబడిన సందేశమును సూచించుచున్నవి. ఆ సందేశము బాబిలోను యొక్క తుదపతనాన్ని గుర్తిస్తుంది. ఎఫ్రయిము ప్రవచన చరిత్రలోని ప్రతి మార్గచిహ్నమునందు విద్రోహమే గుర్తించబడింది; ఇదే విధంగా పదమూడవ శిష్యుడైన యూదా ఇస్కరియోతు యొక్క విద్రోహమునందును. ఇవి, పదమూడు అనే సంఖ్యను విద్రోహమునకు సంకేతమని నిర్ధారించే రెండు సాక్ష్యాలు. అయితే, మిల్లర్ కనుగొన్న మొదటి సత్యమును ఆధారముగా చేసుకొని నిర్మించబడిన—అయితే అదే సత్యమును అడ్వెంటిజము తొలుతే తిరస్కరించిన—ఆ అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులపై ఎవడు నిలిచియుండనియెడల, ఈ పవిత్ర సత్యములలో ఏదియు గుర్తింపబడదు.

ఆదికాండముని అంత్యభాగము, మనము పరిశీలిస్తున్న యితర సమస్త తర్కరేఖలతో ఏకీభవించుచున్నది. ఉపసంహారంగా:

ఆదిలో తండ్రి, కుమారుడు, పరిశుద్ధాత్మల స్వర్గీయ త్రయం, వాక్యమగు కుమారునిచేత జరిగించిన ఆకాశమును భూమియొక్క సృష్టిని దర్శించింది. వాక్యము తండ్రి నుండి మానవజాతికి సందేశ సంప్రేషణకు మాధ్యమమాయెను; అలాగే, మానవజాతి తండ్రితో సంభాషించుటకున్న ఏకైక మార్గము వాక్యమే. తండ్రి యొక్క సందేశము కుమారునిచేత దూత గబ్రియేలుకు ఇవ్వబడెను; స్వర్గమందు లూసిఫరు తిరుగుబాటు చేసిన తరువాత, జ్యోతి వాహకుడైన లూసిఫరుకు బదులుగా అతడు స్థానం దాల్చెను. గబ్రియేలు ఆ జ్యోతి, అనగా సందేశమును స్వీకరించి, దానిని ఒక ప్రవక్తకు అందజేయును; అతడే తండ్రి నుండి పతనమైన సృష్టిత కుటుంబమునకు ఆ సందేశమును చేరవేయుటకు నియమించబడిన పరిశుద్ధ సృష్టింపబడిన సత్త్వము. ప్రవక్తకు అందించబడిన ఆ సందేశము లిఖితముచేయబడి, తరువాత మానవజాతికి తెలియజేయబడును. సంప్రేషణ ప్రక్రియలో ప్రతి దశలోనూ ఆ సందేశము పరిశుద్ధమే; ఈ కారణముచేత పతనమైన మనుష్యులైన ప్రవక్తలు పరిశుద్ధులై యుండవలెను. పరిశుద్ధమైన ఆ సందేశము పతనమైయున్న మానవుల చేతులకు బదిలీ చేయబడిన క్షణమున, విశుద్ధీకరింపబడని చేతులతో పరిశుద్ధ సందేశమును చేతబట్టునట్టి అవకాశము మానవజాతికి కలుగుతుంది. అట్లయితే, ఆ పరిశుద్ధ సందేశమనే జ్యోతి వెలుగును కూడా అంధకారమును కూడా ఉత్పత్తి చేయును. పతనమైన మనుష్యుల కుటుంబములోనున్నవారు ఆ సందేశమును స్వీకరించినప్పుడు, అది సమస్తమును సృజించినదే సృష్టిశక్తిని కలిగియుంటుంది; అదే శక్తి ఆ సత్త్వమును న్యాయపరచును. సంప్రేషణ ప్రక్రియయొక్క ఆది, ఆ ప్రక్రియయొక్క అంత్యమును సూచించును. కాబట్టి, ఆ సందేశము వినబడినయెడల, చదువబడినయెడల, కాపాడబడినయెడల, ఆ సందేశమే పతనమైన మానవజాతిని కుమారుని ప్రతిరూపమునకు అనురూపముగా పునఃసృష్టించును.

యోహాను పరిశోధనా తీర్పు యొక్క అంత్య దినములలోనున్న పతిత మానవజాతిని, తమ వెనుకనుండి వినిపించే స్వరాన్ని ఆలకించి, గతమునకు దారిచూపు సందేశమును స్వీకరించుటకు వెనుతిరిగినవారిగా చిత్రీకరించుచున్నాడు. ఆ సందేశమును స్వీకరించి, దానిని తమ జీవితములోని ఒక భాగముగా మాత్రమేగాక, తమ సమస్త జీవనముగానే చేసికొనువారు, అచ్చటే అప్పుడు నీతీకరించబడుదురు. నీతీకరింపబడుట అనగా పరిశుద్ధులనుగా చేయబడుటే. తండ్రియొద్దనుండి పంపబడిన సందేశమును చదివి విని, దానిని అంగీకరించి పరిశుద్ధులనుగా చేయబడినప్పుడు, ఆ కార్యము ఆ సందేశములో నిహితమైన సృజనాత్మక శక్తి ద్వారా నెరవేరును. అబ్రాహాము చేసినట్లుగా మనుష్యులు విశ్వసించినప్పుడు, ఆ సృజనాత్మక శక్తి వారిని నీతీకరించు కార్యాన్ని సాధించును. ఆ సందేశము వారికి వెనుతిరిగి వెనుకనుండి వినిపించే స్వరాన్ని ఆలకింపవలెనని బోధించును; ఆ స్వరం పూర్వమార్గములకు దారితరచును, అవే పునాది సత్యములు. ఆ సందేశము వారిని సమస్త సత్యములోనికి నడిపించును; వారు ఆ పూర్వమార్గములలో నడచుచుండగా, వారు నీతీకరింపబడిన వారి మార్గముపైన నడుచుచున్నారు.

తెలియజేయబడిన సందేశము ద్వారా నీతీకరింపబడిన వారు నిత్యవర్ధమాన వెలుగును సూచించు మార్గమున నడుచుదురు; అయితే అదే వెలుగు దుర్మార్గుల మార్గమును తదనుగుణముగా మరింత చీకటిగాను చేయును. వెలుగు చీకటి నుండి వేరుపరచును. ఆదిలో ‘వెలుగు కలుగుము’ అని ఆజ్ఞాపించిన సృష్టిశక్తి, అంత్యకాలమందు మానవజాతిపై, ఆదిలో వెలుగు కలిగించినదానిసమానమైన ప్రభావమునే ఉత్పన్నపరచును. పిన్నునుండి వినిపించు స్వరమును ఆలకించుటకు నిరాకరించి, అందువలన చీకటి కమ్మిన మార్గమున నడచుటను ఎంచుకొనిన వర్గము, ఆయన వాక్యమందు తడబడుదురు; యెందుకనగా వారు అధిష్ఠాన శిలయైన, పురాతనముగా పరీక్షింపబడిన ఆ శిలమీద తడబడుదురు. ఆ స్వరం ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా; మరియు నీతీకరింపబడినవారు ఆ మాటలను విని, తమ హృదయాలను వాటివైపు వంచినప్పుడు, ఆ మాటలను తమ హృదయముల నడుమ నిలుపుకొనుదురు; యెందుకనగా ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా వారి హృదయాలను పితరులవైపు (గతము) త్రిప్పును, మరియు పితరుల హృదయములు అంత్యమునకు సూచింతురు.

నీతిమార్గమున నడుచువారిని దేవుడు తూకమేసును, లేదా ఆయన వారిపై న్యాయవిచారణ చేయును; మరియు ఆయన అట్లు 'అంత్య దినములలో', అనగా ఆయన తీర్పులు భూమియందు ఉన్నప్పుడు, చేయును. నీతివంతులు అనునవారు పది కన్యల ఉపమానములోని ఆలస్యకాలము నెరవేరువరకు ప్రభువును నిరీక్షించిన వారే. జ్ఞానము పెరుగుచున్న పథమున నడుచువారి ఆకాంక్ష దేవుని నామమును, ఆయన స్వభావమును మరింత మరింత లోతుగా గ్రహించుటయే. తమ ప్రభువును నిరీక్షించినవారే తుద హెచ్చరిక సందేశమును ప్రకటించువారు; ఎందుకనగా అట్టి వారే 'అర్ధరాత్రి మొర'ను ప్రకటించువారు; అది నిస్సందేహముగా ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయములోని మొదటి అంతర్గత సందేశము; దానిని రెండవ, బాహ్య సందేశము అనుసరించును.

2001 సెప్టెంబరు 11న ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చినప్పుడు, సప్తదిన అడ్వెంటిస్టు సంఘము పూర్వ మార్గాలకు తిరిగి రావలెనని చేసిన తుదపిలుపును తిరస్కరించింది. అప్పుడు అది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో నిజమైన ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క కొమ్ముగా ఉండడాన్ని నిలిపివేసింది. ఆ సమయంలో ఆ బలమైన స్వరపు సందేశాన్ని స్వీకరించి దానిని తినుటకు ఎంచుకున్నవారికై ఒక పరీక్షా ప్రక్రియ ఆరంభమైంది; అదియే 1840 ఆగస్టు 11న అడ్వెంటిజం ఆరంభంలో ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయపు దూత దిగివచ్చినప్పుడు యోహాను రూపకంగా సూచించినట్లుగా. మొదటి దూత సందేశము తిరస్కరింపబడినప్పుడు నిజమైన ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క వస్త్రమును స్వీకరించిన ఆ ఆత్మీయ జాతి, అనంతరం అడ్వెంటిజం ఆరంభకాలంలోని వెనుతిరిగిన ప్రొటెస్టాంటిజం అడుగుజాడల్లో నడిచింది.

ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములో దూత చేతిలో యుండిన చిన్న గ్రంథములోనున్న సందేశమును అంగీకరించిన వారికి, అప్పుడు నిజమైన ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము ఇవ్వబడెను. 1840 నుండి 1844 వరకున్న అడ్వెంటిజము ఆరంభకాలపు పరీక్షా ప్రక్రియ, 2001 సెప్టెంబర్ 11 నుండి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో ఆదివారం చట్టము వరకూ ఉన్న అడ్వెంటిజము ముగింపునందలి పరీక్షా ప్రక్రియకు ప్రతినిధ్యముగా నిలుచును. 1840 నుండి 1844 వరకు గల తొలి చరిత్రయు, అలాగే 2001 సెప్టెంబర్ 11న ఆరంభమైన పరీక్షా ప్రక్రియయు, ప్రొటెస్టెంటిజము యొక్క ఉత్తరియమును ధరించిన పూర్వ విశ్వాసుల సమూహమునుండి నిజమైన ప్రొటెస్టెంటిజము యొక్క ఉత్తరియమును స్వీకరించు నూతన విశ్వాసుల సమూహమునకు జరిగు ఒక నియామకయుగ మార్పును సూచించుచున్నవి.

నీతీకరింపబడినవారి మార్గమును గూర్చిన మన పరిశీలనలో మరింత ప్రధానమైనది ఏమనగా, ఆ చరిత్రలో విలంబకాలము ఆరంభాన్ని సూచించే ఒక నిరాశ కలదు. ఆ కాలములో విశ్వాసులు తమ ప్రభువును నిరీక్షించుదురు; ఆ కాలము మధ్యరాత్రి కేక సందేశము ముద్ర విప్పబడుటతో ముగియును. అడ్వెంటిజం ఆరంభములోని ఆ పరీక్షాక్రమము, 1844 అక్టోబరు 22న మధ్యరాత్రి కేక సందేశము ముగిసినప్పుడు సమాప్తమైయెను. అంత్యమందలి పరీక్షాక్రమము, యోహాను చేత ప్రతినిధీకరింపబడిన వారికై, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టమునందు సమాప్తమగును. అంత్యంలో మధ్యరాత్రి కేక సందేశము ఆరంభములోనటలే సమాప్తమగును; మరియు అడ్వెంటిజం ఆరంభములో, పరీక్షాక్రమము ముగింపుకంటే ముందుగానే, మధ్యరాత్రి కేక సందేశమునకు ముద్ర విప్పబడెను. ఆరంభములోనిదైన మధ్యరాత్రి కేక సందేశము ఇప్పుడు అంత్యంలో ముద్ర విప్పబడుచున్నది.

దుష్టమైన మూఢ కన్యలు మరణ నిబంధనలో ప్రవేశించునప్పుడు, న్యాయపరచబడిన బుద్ధిమంతులైన కన్యలు దేవునితో నిబంధనలో ప్రవేశిస్తారు.

న్యాయపరచబడిన వారు అర్ధరాత్రి ఘోష యొక్క పవిత్ర సందేశమును సంఘమునకు వహించుదురు; తదనంతరం బాబిలోనులోనుండి మానవజాతిని వెలుపలికి రమ్మని పిలుస్తూ, రెండవ స్వరపు సందేశమును ప్రకటించుదురు.

బాబిలోనునుండి బయలువచ్చి, నీతిమంతుల మార్గమున నడుచువారితో ఏకమగువారు, స్వర్గీయ త్రయ నామముచేత సూచింపబడిన దీక్షాస్నానపు జలము ద్వారా మందలో చేర్చబడుదురు. నీతీకరింపబడినవారు—అది, పట్టమోసులో యోహానుకు అప్పగింపబడిన సందేశాన్ని ప్రస్తుతం ఆలకించువారైనా గాని, అనంతర కాలమున బాబిలోనునుండి పిలువబడువారైనా గాని—పవిత్రాత్మను స్వీకరించుటవలన అందరును నీతీకరింపబడుదురు. క్రీస్తు తానే మానవ స్వభావమును ధరించినప్పుడు మాదిరిగాచూపబడిన ప్రకారమే, పవిత్రాత్మ దైవత్వము మరియు మానవుని మానవత్వము యొక్క సంయోగము కార్యరూపమునందెను. నూట నలభై నాలుగు వేలమంది రెండు సాక్షులయందు ప్రతినిధీకరింపబడిరి: యాకోబు పన్నెండు కుమారులు మరియు పన్నెండు శిష్యులు. దుష్టులు పదమూడవ గోత్రముచేతను పదమూడవ శిష్యునిచేతను సూచింపబడిరి. ఈ రెండు దృశ్యాంతములలోని “పదమూడవ” రెండింటికిని దేవునికి యాజకులగుటకు పిలుపు కలిగెను; ఆ పిలుపును తిరస్కరించువారు ఏశావువలన ప్రతినిధీకరింపబడిరి, ఆయన తమ్ముడు యాకోబు ఆ పిలుపును అంగీకరించువారిని ప్రతినిధీకరించును. లోకాంతమున ఏశావు, యాకోబు ఇద్దరును లవోదిక్య స్థితిలోనివైన ఏడవ దిన ఆద్వెంటిస్ట్‌లను సూచించుదురు. ఒక వర్గము ప్రవక్త రచనల ద్వారా అందించబడిన పవిత్ర సందేశమును అంగీకరించి ఇస్రాయేలు గామారును; అయితే ఏశావు తన పేరును యథాతథంగానే నిలుపుకొనును.

నిస్సందేహంగా ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ఈ తొమ్మిది పంక్తుల్లో మరెన్నో ఉన్నాయి; ఎందుకంటే ఇది దేవుని వాక్యములో ఆరంభములు మరియు అంత్యముల గురించిన కేవలం ఒక సంక్షిప్త సమాహారమే.

సృష్టి నుండి ద్వితీయాగమనం వరకు వ్యాపించిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రలను ప్రతినిధించే తొమ్మిది చరిత్రరేఖలు. ఆ ఆరంభములు మరియు ముగింపులు గల ఈ తొమ్మిది ప్రవచన రేఖలన్నియు ప్రకటన గ్రంథము మూడవ అధ్యాయములోని ప్రథమ మూడు వచనములతో నేరుగా అనుసంధానించబడియున్నవి. దయాకాలం ముగియుటకు కొద్దిపూర్వమే ముద్రవిప్పబడు యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటన, దేవుని సృజనాత్మక శక్తియొక్క ప్రత్యక్షీకరణమని ఆ మూడు వచనములు తెలియజేయుచున్నవి. మోషే కాలము నుండి ప్రకటనకర్త యోహాను కాలము వరకు తమ సాక్ష్యమును సమకూర్చిన వివిధ సాక్షుల ద్వారా సంకలితమగిన, ఇంత క్లిష్టముగా పరస్పరం నేయబడియున్న సాక్ష్యసంపుటాన్ని నిర్మించుటకు ఇంకేమి శక్తి సమర్థమగును?

నీ పాదరక్షలను విప్పుకొనుము; ఏలయనగా ఇది పరిశుద్ధమైన నేల.