సత్యము యేమిటి? - సంఖ్య నాలుగు

1798లో మిల్లరైట్ చరిత్ర యొక్క ఆరంభమున, దానియేలు గ్రంథములోని ఉలై నది దర్శనము ముద్ర విప్పబడెను; దాని ఫలితముగా జ్ఞానవృద్ధి కలిగెను, అది ఆరాధకుల రెండు వర్గములను పరీక్షించి, ప్రత్యక్ష పరచెను. ప్రకటన గ్రంథము రెండవ, మూడవ అధ్యాయములలోని ఏడు సంఘములచేత సూచింపబడిన దేవుని ప్రజలకొరకు, ఉలై దర్శనము అంతర్గత సందేశమును ప్రతినిధీకరించుచున్నది. 1798లో ఆరంభమైన ప్రవచన చరిత్ర ముగింపున, 1844 ఆగస్టు 12–17 తేదీలలో జరిగిన ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశమందు, యూదా గోత్రమునకు చెందిన సింహము ఒక రహస్య సత్యముమీదనుండి తన చేయి తొలగించినప్పుడు, అర్ధరాత్రి మొర సందేశము ముద్ర విప్పబడెను; దాని ఫలితముగా జ్ఞానవృద్ధి కలిగెను, అది ఆరాధకుల రెండు వర్గములను పరీక్షించి, ప్రత్యక్ష పరచెను.

1989లో, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము నలభయ్యవ వచనమందు వివరించిన ప్రకారమే, మాజీ సోవియట్ యూనియన్‌ను ప్రతినిధ్యం చేసిన దేశాలు పాపత్వము మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ చేత తుడిచివేయబడినప్పుడు, దానియేలు గ్రంథంలోని హిద్దేకేలు నది గురించిన దర్శనం ముద్ర విప్పబడింది; దాని ఫలితంగా జ్ఞానవృద్ధి ఉత్పన్నమై, అది ఆరాధకుల రెండు వర్గాలను పరీక్షించి ప్రత్యక్షపరచింది. ప్రకటన గ్రంథంలోని ఏడు ముద్రలలో ప్రతినిధీకరించబడినట్లుగా, హిద్దేకేలు నదికి సంబంధించిన ఈ దర్శనం దేవుని ప్రజల శత్రువుల బాహ్య సందేశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. 1989లో ఆరంభమైన ప్రవచన చరిత్ర యొక్క అంత్యక్షణములలో, 2023 జూలై నెల చివరి రెండు వారములనుండి, యూదా వంశపు సింహము తన చేతిని ఒక దాగిన సత్యం మీదనుండి తొలగించుటద్వారా అర్ధరాత్రి కేక సందేశమునకు ముద్ర విప్పు ప్రక్రియను ప్రారంభించాడు; దాని ఫలితంగా ఉద్భవిస్తున్న జ్ఞానవృద్ధి దేవుని ప్రజలలో ఆరాధకుల రెండు వర్గాలను పరీక్షించుచుండి, తుదకు వాటిని ప్రత్యక్షపరచును.

యోహాను సువార్త పదినాలుగవ అధ్యాయములోని ప్రథమ వచనమునందు, క్రీస్తు శిష్యులను వారి హృదయములు కలవరపడకుండునట్లు ధైర్యపరచుచున్నాడు.

కొద్ది గంటలలోనే క్రీస్తు పట్టుబడెను; తర్వలోనే ఆయన సిలువ వేయబడి, సమాధి చేయబడి, పునరుత్థితుడాయెను. తండ్రియొద్దకు ఆరోహణ పొందిన తరువాత, ఆయన తన శిష్యులయొద్దకు తిరిగి వచ్చెను.

సంస్కరణ రేఖలో మొట్టమొదటి నిరాశ దేవుని ప్రజలు మునుపే వెల్లడింపబడిన సత్యమును మరచినప్పుడు సంభవిస్తుంది. సిలువ సంకటంలో వారి భయమూ నిరాశయూ వ్యక్తమయ్యే దినానికి వారం కంటే తక్కువ కాలం పూర్వమే యేసు వారితో చెప్పిన విషయాన్ని శిష్యులు మరచిపోయారు. ఆ మొదటి నిరాశకు తరువాత నిరీక్షణకాలము వచ్చును; పది కన్యల ఉపమానంలో ఇది వరుడు గైర్హాజరు కావుటచేత సూచింపబడింది. తాను తండ్రి యొద్దకు వెళ్లి తిరిగి వస్తానని యేసు శిష్యులతో నేరుగా చెప్పినాడు. ఆయన వారికిచ్చిన ముందస్తి జ్ఞానం ఆ సంకటముచేత వారు ముంచెత్తబడుటను అడ్డుకోలేదు. పది కన్యల ఉపమానము యొక్క సందర్భంలో, సంకటము అనగా గుణస్వభావము వెల్లడించబడే స్థితి, గాని ఎప్పటికీ అభివృద్ధి చెందదు. యేసు శిష్యులను ఎంచి నియమించినాడు, మరియు ఆ సత్యమును ఆయనే సంకటానికి పూర్వమే వారికి తెలియజేసినాడు.

వారు ఎన్నుకోబడినవారే అయినప్పటికీ, వారి ఎన్నిక వారిని సంక్షోభముచేత ఆవరింపబడుటనుండి నిరోధించలేదు.

ప్రకటన గ్రంథము మొదటి వచనములలో గుర్తించబడిన యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన, సంఘమునకు, అటుపిమ్మట ప్రపంచమునకు ఇచ్చబడిన అంతిమ హెచ్చరిక సందేశము. ముద్రించబడియున్న పుస్తకమును తెరవుటకు యోగ్యుడైన ఏకైకునిగా ప్రకటన గ్రంథము అయిదవ అధ్యాయములో గుర్తించబడిన యూదా గోత్రపు సింహముచేత, ఆ ప్రకటన కృపాకాలము ముగియుటకు ముందుగానే ముద్రలు విప్పబడును.

యూదా గోత్రపు సింహమైన ఆయన, "దావీదు వేరు" కూడాను; "దావీదు కుమారుడు" కూడాను; దావీదుని ప్రభువు కూడాను. యూదా గోత్రపు సింహము ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన సంబంధము యేదనగా, యూదా గోత్రపు సింహము ఒక సత్యమును ముద్రించునప్పుడు గాని విముద్రించునప్పుడు గాని, ఆయన "ప్రథమ ప్రస్తావన నియమము"ను వినియోగించుచూ అట్లుచేయును; యేసు "దావీదు వేరు"గా ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా, ఆ నియమము ఒక విషయమునకు ఆరంభముచేత దాని అంత్యమును గుర్తించును. "ఒక" అంత్యకాల సమయంలో ఒక సత్యము విముద్రింపబడినప్పుడు, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములో సూచింపబడినట్లుగా, ఒక శుద్ధికరణ ప్రక్రియ ప్రారంభించబడును.

యూదా గోత్ర సింహముగా యేసు చేయు కార్యము అసీమ ప్రాముఖ్యత గలది; అయితే ఆయన కార్యమును గాని ముద్ర విప్పబడియున్న సందేశమును గాని 'దుర్మార్గులలో ఎవ్వరూ గ్రహించరు'.

పరీక్ష ప్రక్రియ మూడు దశలచేత ప్రతీకరించబడింది; "శుద్ధింపబడుట, తెల్లబడుట, మరియు శోధింపబడుట." ఈ మూడు దశలు "శాశ్వత సువార్త" యొక్క మూడు దశలను సూచిస్తాయి; అవి మొదటి దూత యొక్క సందేశంలో ఈ విధంగా వ్యక్తీకరించబడినవి: దేవుని భయపడుడి (శుద్ధింపబడుట), ఆయనకు మహిమనిచ్చుడి (తెల్లబడుట), ఎందుకనగా ఆయన తీర్పు సమయము వచ్చియున్నది (శోధింపబడుట). ఆ మూడు దశలే "సత్యము"; అవి హెబ్రీ వర్ణమాలలోని మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరములచే సూచింపబడినవే, మరియు ఆ అక్షరములను ఆ క్రమంలో కలిపినప్పుడు, హెబ్రీ భాషలో "సత్యము" అనే పదము ఏర్పడుతుంది.

ఆ మూడు దశలే ‘మార్గము’; ఎందుకనగా కీర్తన 77:13 లో ఆసాఫు ప్రకారం దేవుని మార్గము పరిశుద్ధస్థలములోనే ఉంది, అక్కడ ప్రాంగణంలో పాపి రక్తము చిందింపబడుటచేత శుద్ధీకరింపబడును. తదనంతరం ఆ రక్తము పరిశుద్ధ స్థలములోనికి తీసికొనిపోబడును; అది పరిశుద్ధీకరణను సూచించును, అది “తెల్లబడుట” అనే ప్రక్రియ.

న్యాయపరచబడి పరిశుద్ధీకరింపబడిన పాపి, తదుపరి, అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలము ద్వారా సూచింపబడిన న్యాయవిచారణలో "పరీక్షింపబడుటకు" సిద్ధపరచబడును. యేసువు "మార్గము", "సత్యము", మరియు "జీవము" అగును. మార్గమే ఆది, సత్యమే మధ్యము, జీవమే అంత్యం. ప్రథమ దశచేత మనము శుద్ధీకరింపబడినయెడల, మనము మార్గములోనే ఉంటాము; అదే న్యాయపరచబడినవారి పథము.

రెండవ దశ ఆయన సత్యముచేత సాధితమైన నీతియొక్క ప్రకటనయే, ఏలయనగా ఆయన వాక్యమే సత్యము.

మొదటి దశ నీతీకరింపబడినవారిని సూచిస్తుంది; రెండవ దశ పరిశుద్ధీకరింపబడినవారిని సూచిస్తుంది. మొదటి రెండు దశలు నీతీకరింపబడినవారిని మరియు పరిశుద్ధీకరింపబడినవారిని తీర్పులో ప్రవేశించుటకు, నిత్యజీవము స్వీకరించుటకు సిద్ధపరుస్తాయి. యేసు మార్గము, సత్యము, జీవమునైయున్నాడు.

యోహాను సువార్త పద్నాలుగవ అధ్యాయం నుండి పదిహేడవ అధ్యాయం వరకూ, క్రీస్తు తన తండ్రి యొద్దకు వెళ్లుటకై వారిని విడిచి వెళ్లినప్పుడు శిష్యుల ప్రతిస్పందనకు సంబంధించిన విషయాలను పునఃపునః ప్రస్తావిస్తుంది. తాను తిరిగి వస్తానని ఆయన వాగ్దానం చేశాడు; ఇంకా, (శిష్యులు అర్థం చేసుకోకపోయినను), త్వరలో రానున్న సంకటస్థితి లోతైన నిరాశను కలిగించునని ఆయన గ్రహించాడు. ఆ నాలుగు అధ్యాయముల అంతటా పరిశుద్ధాత్మను “సాంత్వనకర్త”గా గుర్తించడం మరియు నిర్వచించడం అల్లికవలె అంతర్భాగమై ఉంది. యోహాను సువార్తలో పరిశుద్ధాత్మ “సాంత్వనకర్త”గా నాలుగు సార్లు గుర్తించబడింది; మొదటి యోహాను పత్రికలో ఒకసారి, కాని అక్కడ ఆ పదము “న్యాయవాది”గా అనువదించబడింది. కొత్తనిబంధనలో మరెక్కడా ఆ పదము కనిపించదు.

పాత నిబంధనలో ఒక హెబ్రీయు పదము ఉంది; అది ప్రసంగి నాల్గవ అధ్యాయం ఒకటవ వచనములోను, విలాపవాక్యములు మొదటి అధ్యాయం తొమ్మిదవ మరియు పదహారవ వచనములలోను ‘సాంత్వనకర్త’గా అనువదించబడింది. ఆ మూడు సూచనలన్నియు పీడించువారు దేవుని ప్రజలను పీడించిరని, వారు ఎదుర్కొనుచున్న సంకటములోను నిరాశలోను వారికి తోడు నిలిచే సాంత్వనకర్త లేడని వెల్లడించుచున్నవి.

పరిశుద్ధాత్మను ‘సాంత్వనకర్త’గా గుర్తించడం, కేవలం కొద్ది గంటల ముందున్న మహా నిరాశకు శిష్యులను సిద్ధపరచుటకై యేసు యత్నిస్తున్న ఆ వాక్యభాగములో ఉంచబడింది. ఆ సందర్భంలో ఆయన, తన గైర్హాజరులోనుకూడా పరిశుద్ధాత్మ వారికీ సాంత్వననిచ్చుటకై వారితో నుండునని బలంగా స్పష్టం చేస్తాడు. సాంత్వనకర్త అనే సందర్భంలో పరిశుద్ధాత్మను ఈ విధంగా గుర్తించుచు, సాంత్వనకర్త నిర్వహించబోవు కార్యముని లక్షణాలను యేసు నిర్దిష్టంగా నిర్ధేశిస్తాడు.

తన నిర్గమము మరియు పునరాగమనము గురించిన యేసు యొక్క పునఃపునః సూచనలు, ఆ విషయాన్నే ఈ పాఠ్యఖండపు కేంద్రీయ విషయవస్తువు పరంగా ప్రాధాన్యక్రమంలో అగ్రస్థానంలో ఉంచుతాయి.

యోహాను 14:2-4, 18, 19, 28, 16:5-7, 10, 28, 17:11-13 వచనములు పది కన్యల ఉపమానములోని విలంబకాలమును నేరుగా ప్రస్తావించుచున్నవి. పూర్వోక్త వచనములతో పాటు, క్రింది ఖండము కూడా సమ్మిళితమై యున్నది; అది పునరావృతిచేత ఆ విలంబకాలమును బలపరచుచున్నది, ఏలయనగా "గొప్ప ప్రాముఖ్యత లేని విషయములను ప్రభువు పునరావృతం చేయడు."

పద్నాలుగవ అధ్యాయం నుండి పదిహేడవ అధ్యాయం వరకు కనీసం ఇరవై ఒక వచనాలు, శిష్యులు క్రీస్తు తిరిగి రానికై నిరీక్షించవలసిన కాలాన్ని గుర్తించుచున్నవి. ఆ కాలం క్రీస్తుయొక్క మరణముతో ఆరంభమై, ఆయన తండ్రియొద్దనుండి తిరిగి వచ్చువరకు కొనసాగును. ఆయన తిరిగిరాకను వారు నిరీక్షించవలసిన ఆ సమయం, పది కన్యల ఉపమానములో చెప్పబడిన ఆలస్యకాలానికి ప్రతీకమై యున్నది. లూకా వర్ణించిన ఎమ్మాయూస్ శిష్యుల కథనములోనటులే, సిలువయొక్క నిరాశ ప్రవచనాత్మకంగా, మొదటి నిరాశ అనంతరం కలిగే ఆలస్యకాలము ఆరంభమునకు ప్రతీకరూపముగా నిలుస్తుంది.

బైబిల్ తొలి గ్రంథములోని తొలి భాగంలో సృష్టి వృత్తాంతాన్ని మనము కనుగొంటాము, మరియు స్వర్గీయ త్రయంలోని ముగ్గురు వ్యక్తులను మనము గుర్తిస్తాము. బైబిల్ చివరి గ్రంథములోని తొలి భాగంలోను స్వర్గీయ త్రయంలోని ముగ్గురు వ్యక్తులను మనము కనుగొంటాము. మనము పరిశీలిస్తున్న నాలుగు అధ్యాయాల్లోను స్వర్గీయ త్రయంలోని ముగ్గురు వ్యక్తులను మనము కనుగొంటాము. ఈ వాస్తవాన్ని గుర్తించుట వలన, యోహాను యొక్క నాలుగు అధ్యాయాలను ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయం మొదటి వచనం నుండి రెండవ అధ్యాయం మూడవ వచనం వరకు విస్తరించిన ప్రవచనా రేఖపైను, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయం మొదటి వచనం నుండి పదకొండవ వచనం వరకు ఉన్న ప్రవచనా రేఖపైను, ఆవరించి అమర్చుటకు మనకు వీలుపడుతుంది.

ఆ వాక్యభాగంలో యేసు తోమాసుతో ఇట్లనుచున్నాడు: ఎవడైనను నన్ను చూచినవాడు తండ్రిని చూచియున్నాడు. ఆ వాక్యభాగం ఇంకా, తన సాన్నిధ్యముచేత శిష్యులకు సాంత్వనను ప్రసాదించినవాడు క్రీస్తేనని తెలుపుచున్నది; అయితే తాను వెళ్లిపోవునప్పుడు, "మరో" "సాంత్వనకర్తను" పంపుదునని ప్రకటించుచున్నాడు. పరిశుద్ధాత్మయే సాంత్వనకర్త; అయితే క్రీస్తుకూడ సాంత్వనకర్తయే ఉండెను.

తోమా, అడ్వెంటిజంలో యున్న, స్వర్గీయ త్రయం మధ్యనున్న సంబంధమునకు సంబంధించిన సాక్ష్యమును చూడుటకు నిరాకరించువారిని ప్రతినిధీకరిస్తాడు; బహుశా ఆ సత్యాన్ని సమర్థించే సాక్ష్యములను పునఃపునః చదివియుండినప్పటికీ.

మనము యేసును చూచినయెడల, తండ్రిని చూచినవారమే. యేసు "సాంత్వనకర్త", పరిశుద్ధాత్మ "ఇంకొక సాంత్వనకర్త". మనము యేసును చూచినయెడల, తండ్రిని చూచినవారమే; అలాగే సాంత్వనకర్తనూ చూచినవారమే. బైబిలులో "సాంత్వనకర్త" అనే పదము ఐదుసార్లు ప్రత్యక్షమవుతుంది; ఆ అయిదూ అపొస్తలుడైన యోహాను చేతనే వాడబడ్డవి. ఐదవ ప్రస్తావనలో ఆ పదము "న్యాయవాది"గా అనువదించబడింది.

ఎవడైనను పాపము చేసినయెడల, మనకు ఆశ్వాసకుడు ఉన్నాడు, నీతిమంతుడగు యేసుక్రీస్తు. న్యాయవాది అనగా పాపి తరఫున మధ్యస్థత్వము చేయువాడు. పౌలు యేసు కార్యమును మన న్యాయవాదిత్వముగా గుర్తించును.

యేసు పాపియొక్క మధ్యవర్తి; దానిలో ఆయన సాంత్వనకర్తననే విషయం కూడా అంతర్భూతమై యున్నది. ఇదే అధ్యాయములో పరిశుద్ధాత్మయు కూడ మనకొరకు మధ్యవర్తిత్వము చేయునని పౌలు పూర్వమే పేర్కొనెను.

యేసుక్రీస్తు మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఇద్దరూ సాంత్వనకర్తలుగా గుర్తింపబడిరి; కావున వారు ఇద్దరునూ మనకొరకు మధ్యవర్తిత్వము చేయు న్యాయవాదులై యున్నారు. మనము పరిశీలిస్తున్న యోహాను సువార్తలోని ఆ పాఠ్యంలో స్వర్గీయ త్రయములోని ముగ్గురు వ్యక్తులందరూ ప్రతినిధింపబడియున్నారు; మరియు దానిని బైబిలు యొక్క మొదటి పుస్తకంలోని తొలి సాక్ష్యముతోను, చివరి పుస్తకంలోని తొలి సాక్ష్యముతోను కలిపి పరిశీలించినప్పుడు, దైవత్వంలోని ముగ్గురు వ్యక్తుల సంబంధము మరియు కార్యమునకు సంబంధించిన వెలుగు మరింత మహిమాన్వితముగా ప్రకాశించుచున్నది.

పరలోక త్రయపు కార్యమును సంబంధమును గూర్చిన అదనపు వెలుగును మించియు, ఆ పాఠ్యభాగంలో పరలోక త్రయమునకు జరిగిన గుర్తింపు, యూదా వంశపు సింహముచేత ప్రస్తుతం ముద్రలు విప్పబడుచున్న సందేశముతో ఈ నాలుగు అధ్యాయములు సమన్వయింపబడవలెనని సాక్ష్యమును సమకూర్చుచున్నది.

ఎమ్మావు శిష్యుల వృత్తాంతములోనున్న సాక్షి, మూడు సాక్ష్యముల ద్వారా, సిలువ అనంతరం వచ్చిన నిరాశ మరియు వేచిచూచే కాలములు, మొదటి ఆశాభంగం తరువాత ఉండే నిరాశ మరియు వేచిచూచే కాలములను ప్రతినిధిస్తాయని నిర్ధారిస్తుంది. యోహాను గ్రంథంలోని నాలుగు అధ్యాయములలో ప్రతినిధింపబడిన చరిత్ర, మొదటి ఆశాభంగమునకు సంబంధించిన పరిస్థితులను ప్రతినిధిస్తుందనే విషయాన్ని సమర్థించే మరో సాక్షియు ఉన్నది.

దేవుని వాక్యములో ప్రస్తావింపబడిన మొదటి సత్యమైన సృష్టి కథనపు చివరి వచనం మూడు పదాలతో ముగుస్తుంది; ఆ మూడు పదాలలో ప్రతీదీ సత్యము అనే పదాన్ని నిర్మించే మూడు అక్షరాలలో ఒక్కొక్కదానితో ప్రారంభమై, అవి సరియైన క్రమంలోనే ఉన్నాయి. ఆదికాండములోని సృష్టి కథనం “ఆదిలో” అనే మాటలతో ప్రారంభమై, “దేవుడు సృష్టించి చేసెను” అనే మూడు పదాలతో ముగుస్తుంది.

ఆ మూడు పదాల మొదటి అక్షరాలు కలిపినప్పుడు “సత్యము” అనే పదము ఏర్పడుతుంది. సృష్టి కథనం “ఆది”తో ప్రారంభమై, ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా కు ప్రతినిధిగా నిలిచే అక్షరాలతో చిహ్నాత్మకంగా సూచింపబడిన పదముతో ముగుస్తుంది. అట్లే, బైబిలు యొక్క చివరి గ్రంథములోని ఆరంభ ఖండములో యేసు రెండుసార్లు ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా, ఆది మరియు అంతము, మొదటివాడును చివరివాడునుగా గుర్తింపబడుతున్నాడు. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగాను సూచించే ఆ మూడు అక్షరాలు, యోహాను గ్రంథంలోని ఆ పాఠ్యభాగము ఆదికాండము ఆరంభంలోని ప్రవచనా రేఖతోను, ప్రకటన గ్రంథము ఆరంభంలోని ప్రవచనా రేఖతోను సమన్వయింపబడవలెనని మరొక సాక్ష్యమును సమకూర్చుతున్నాయి. ఆ సాక్ష్యం సాంత్వనకర్త కార్యవివరణలో గుర్తించబడుతుంది. సాంత్వనకర్త యొక్క కార్యము అదే మూడు హెబ్రూ అక్షరాలు సూచించే త్రిదశ కార్యమే. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యొక్క చిహ్నము, కృపాకాలము ముగియుటకు కాస్త ముందుగా ముద్రలు విప్పబడిన యేసు క్రీస్తు ప్రకటన యొక్క సందేశము అనే సందర్భంలో, ఈ నాలుగు అధ్యాయములను ప్రతిష్ఠించుటకు మనకు వీలు కల్పిస్తుంది.

ఏడు ఉరుములు నాలుగు నిర్దిష్ట మైలురాళ్లు (కాలబిందువులు) మరియు మూడు నిర్దిష్ట కాలావధులను సూచించుచున్నవి; ఆ కాలావధులు, తన మహిమతో భూమిని ప్రకాశింపజేయు దూత దిగివచ్చుటనే మైలురాయి నుండి ప్రారంభమగును. ఆ మైలురాయి ఒక కాలబిందువే. రెండవ మైలురాయి (కాలబిందువు) మొదటి నిరాశ; అది వేచియుండుకాలమనే అవధిని ప్రవేశపెట్టును. వేచియుండు కాలము మూడవ మైలురాయి (కాలబిందువు)యొద్దకు నడుపును; అక్కడ ఒక సత్యము ముద్ర విప్పబడి, దానివలన ఒక ఉద్యమము ఉత్పన్నమగును. ఆ ఉద్యమము, తీర్పుగా సూచింపబడిన నాల్గవ మైలురాయి (కాలబిందువు)యందు సమాప్తమగును. ఆ నాలుగు మైలురాళ్లు మరియు ఆ మూడు కాలావధులు ప్రతి ఒక్కటి ఒక్కో ఉరుమును సూచించుచున్నవి; అందుచేత మొత్తం ఏడు ఉరుములవును. అవి నాలుగు-మూడు సమ్మేళనమును కూడ సూచించుచున్నవి.

మునుపటి వ్యాసములలో, ఏడు సంఘములు, ఏడు ముద్రలు మరియు ఏడు కాహళముల విషయములో ప్రారంభికుల అవగాహన ఒక 'నాలుగు-మూడు కలయిక'ను అంగీకరించుచున్నదని మేము నిర్ధారించితివి. మొదటి నాలుగు సంఘములు, ముద్రలు మరియు కాహళములు, చివరి మూడు సంఘములు, ముద్రలు మరియు కాహళముల నుండి భిన్నముగా నిలుస్తాయి. ఏడు ఉరుములు నాలుగు మార్గసూచక చిహ్నాలను సూచించుచున్నవి, అయితే ఆ నాలుగు మార్గసూచక చిహ్నములలో మూడు కాలవ్యవధులు అంతర్భూతమై యున్నవి. ప్రకటన గ్రంథములో మూడు సాక్షులైన (సంఘములు, ముద్రలు మరియు కాహళములు) మీద స్థాపించబడిన 'నాలుగు మరియు మూడు' అనే దివ్య కలయికను, ఆ సాక్షులే ప్రకటన గ్రంథములోని ఏడు ఉరుముల 'నాలుగు మరియు మూడు' కలయిక యొక్క ప్రామాణ్యతకు సాక్ష్యపరచుచున్నారు.

అయితే, ఏడు గర్జనలు సూచించిన చరిత్రరేఖలో, మరొక గుప్తమై విశిష్టమైన ప్రవచనరేఖ అంతర్నిహితమై ఉంది; అది ఏడు గర్జనలు అనే ప్రతీకకు భిన్నమైన మూడు మార్గసూచికలను కలిగి ఉంది. కాబట్టి, ప్రస్తుతం ముద్ర విప్పబడుచున్న ఆ గుప్త చరిత్రతో ఏడు గర్జనల ప్రవచనాత్మక సంబంధాన్ని మనము పరిశీలించునప్పుడు, ఏడు గర్జనలు నాలుగు మార్గసూచికలను (కాలంలోని బిందువులు) ప్రదర్శిస్తాయని, గుప్త చరిత్ర మూడు మార్గసూచికలను (కాలంలోని బిందువులు) ప్రదర్శిస్తుందని కనుగొంటాము. సంఘములు, ముద్రలు, కాహళములు మరియు గర్జనలు యెట్లే, గుప్త చరిత్రయు కూడా ఏడు గర్జనల నాలుగు మార్గసూచికలతో అనుసంధానితమైన మూడు మార్గసూచికలను ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. గుప్త చరిత్రలో కూడా మూడు-నాలుగు యొక్క సమ్మేళనం కలదు.

ఏడు ఉరుములలో నిక్షిప్తమైన గూఢ చరిత్రలో, ప్రతిదీ ఒక 'కాలబిందువు'గా నిలిచే మూడు విశిష్ట మార్గసూచికలు ఉన్నాయి, మరియు ఆ మూడు మార్గసూచికలలో మొదటిదీ, చివరిదీ నిరాశను సూచిస్తాయి. మొదటి మరియు రెండవ మార్గసూచికల మధ్య ఒక విశిష్ట 'కాలవ్యవధి' ఉంది, అలాగే రెండవ మరియు మూడవ కాలబిందువుల మధ్య కూడా ఒక విశిష్ట 'కాలవ్యవధి' ఉంది. "disappointment" అనే పదం 'నిర్ణీత సమయ నియామకం తప్పిపోవుట' అనే భావన నుండి పరిణమించి, తన నిర్వచనంలో ఒక కాలబిందువుపై ప్రాధాన్యాన్ని కలిగి యున్నది. అర్ధరాత్రి కూడ ఒక నిర్దిష్ట సమయమే. ఆ గూఢ చరిత్ర రెండు కాలవ్యవధులచే విభజింపబడిన మూడు కాలబిందువుల ద్వారా ప్రతిరూపించబడింది; అవి నిరీక్షణ కాలం మరియు ఏడవ నెల ఉద్యమం.

గుప్త చరిత్రలోని మొదటి మార్గసూచిక ఒక నిరాశను సూచిస్తుంది; చివరి మార్గసూచిక కూడా ఒక నిరాశనే సూచిస్తుంది. కాబట్టి, మొదటి నిరాశనుండి చివరి నిరాశవరకు, అన్ని సంస్కరణ రేఖలవలె అదే మూడు దశలను కలిగిన ఒక గుప్త ప్రవచన రేఖ ఉంది. అదియే కాక, ఇది ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్రను కూడా కలిగియున్నది, ఎందుకనగా "సత్యం"ను నిర్మించే మూడు అక్షరాలు, నిరాశతో ఆరంభమై నిరాశతోనే ముగిసే ఆ మూడు మార్గసూచికలకు అనుగుణంగా ఉంటాయి. ఏడు గర్జనలలో నిక్షిప్తమైన ఆ గుప్త చరిత్రయే, ప్రస్తుతం యూదా గోత్రపు సింహము ముద్రలను విప్పుచేస్తున్న సత్యము.

మనము పరిశీలిస్తున్న యోహాను సువార్తలోని ఈ భాగం, ముందరి అధ్యాయంలో ఉన్న చివరి భోజనంతో పరిచయమై, ఈ నాలుగు అధ్యాయాల సందేశం తినబడవలసినదని ఉద్ఘాటిస్తుంది. ఆ నాలుగు అధ్యాయాలు గెత్సెమనేకి నడకతో సమాప్తమవుతాయి. కథనం తినుటనుండి సిలువ యొక్క సంక్షోభం ఆరంభమయ్యే వరకు సాగుతున్న క్రమంలో కొనసాగుతుంది. ప్రవచనాత్మకంగా, ఈ నాలుగు అధ్యాయాల స్థాపన తీర్పుకు ముందుగా తినబడవలసిన అంతిమ సందేశాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. తీర్పు ముగింపుకు దారి చేసే ఆ సందేశమే, తీర్పు ముగియబోవుచున్న సమయానికి కాస్తముందే ప్రకటన గ్రంథములో ముద్ర విప్పబడిన సందేశం.

శిష్యులు మరియు యేసు ప్రవచన చరిత్రలో, తమకు విలంబకాలము గురించి అవగాహన కల్పింపబడుతున్న దశలో ఉన్నారు. మిల్లరైట్ చరిత్రలో ప్రభువు తన చేతిని తొలగించెను; ఫలితంగా మధ్యరాత్రి కేక అనే సందేశముపై అవగాహన ఉద్భవించెను. అయితే సామ్యూయేల్ స్నో ప్రకటించిన సందేశాన్ని ఉద్భవింపజేసిన అదే అవగాహన, మిల్లరైట్లకు తాము పది కన్యల దృష్టాంతములో పేర్కొన్న విలంబకాలములోనే ఉన్నారని కూడా తెలియజేసెను. శిష్యులు ఇప్పుడే చివరి భోజనము భుజించిరి; వారు ఆ బోధను ఆత్మసాత్ చేసికొనుచుండగా, యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయములలో క్రీస్తు ఆ విలంబకాలమును వివరిచెను.

సామ్యూయేల్ స్నో యొక్క అవగాహనను, మధ్యరాత్రి పిలుపు సందేశం అని పిలువబడే అంతిమ అవగాహనకు రూపుదిద్దిన వ్యాసాల శ్రేణిగా పత్రబద్ధం చేయవచ్చు. ఆయన సందేశం రూపుదిద్దుకుంటూ ఉండగా, శిబిర సమావేశాల శ్రేణిలో కూడ ఆయన ఆ సందేశాన్ని ప్రకటించాడు. శిబిర సమావేశాలకు దారితీసిన ఆ వ్యాసాల శ్రేణి, చివరికి ఆరు రోజులపాటు కొనసాగిన ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశానికి ఆయనను నడిపించింది. ప్రవచనాత్మక దృష్ట్యా, మధ్యరాత్రి పిలుపు సందేశం ఒక కాలవ్యవధిలో క్రమంగా అభివృద్ధి చెందుతుంది. యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయాలు, ఆ సందేశం రూపుదిద్దుకుంటున్న ప్రవచనా చరిత్రలోనే సంభవిస్తాయి.

యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయాలలో పరిశుద్ధాత్మయొక్క కార్యం మూడు దశలుగా నిర్వచించబడింది: పాపము, నీతి, తీర్పు గూర్చి తప్పు నిరూపణ. ఈ మూడు దశలే ఏడు ఉరుములలో అంతర్భూతమైన గుప్త చరిత్ర యొక్క మూడు మార్గసూచక చిహ్నాలుగా కూడా నిలుస్తాయి.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో, అర్ధరాత్రి ఘోష సమయంలో ఆలస్యకాలాన్ని ముగించుటకు యేసుక్రీస్తు తిరిగి రాలేదు. ఆయన తన హస్తాన్ని ఉపసంహరించి, పవిత్రాత్మను కుమ్మరించాడు లేదా పంపించాడు. ఆశ్వాసకుడిగా పరిచయించబడిన పవిత్రాత్మ, ఆ నిరాశను చెదరగొట్టుటకు వచ్చాడు. విఫలమైన అంచనివలన కలిగిన నిరాశచేత సందిగ్ధతకు లోనైన ఎంపిక చేయబడినవారికి సాంత్వనను అందించుటకు ఆయన వచ్చాడు.

మునుపే మేము సూచించినట్లుగా, అపొస్తలుడు యోహాను, యెహెజ్కేలు, యిర్మియా—ఈ ముగ్గురును నోటిలో తేనెవలె మధురమైన చిన్న గ్రంథమును భుజించుచున్నవారిగా చిత్రీకరించబడ్డారు. ఆ ముగ్గురు ప్రవక్తల మధ్య ఒక ఉద్దేశ్యపూర్వక భేదము కలదు; అది తరచుగా దృష్టికి రాకపోతుంది.

చిన్న పుస్తకమును భుజించి, దేవునికి చెందిన అపస్థాతమైన సంఘమునకు తీసికొనివెళ్లవలసిన సందేశము అప్పగింపబడిన వారిని చిత్రీకరించుటకు యెహెజ్కేలు నిదర్శనముగా వినియోగింపబడుతున్నాడు. భుజింపబడిన ఆ పుస్తకమే తదుపరి నెరవేర్చవలసిన కార్యమును గుర్తించి నిర్ధారించునని యెహెజ్కేలు సూచిస్తున్నాడు. అతడు దేవుని పూర్వ ఎన్నుకోబడిన ప్రజలకు ఇచ్చబడిన సందేశమును ప్రతినిధించుచున్నాడు. దేవుని పూర్వ ఎన్నుకోబడిన ప్రజలను అగ్నికై నియోజింపబడిన గుత్తలుగా కట్టి బంధించేది అతని సందేశమే. యోహానులోని నాలుగు అధ్యాయాలలో యేసు యెహెజ్కేలు కార్యముని ఉద్దేశ్యాన్ని గుర్తించి చూపుచున్నాడు.

‘పుస్తకము తినిన’ సంఘటనతో ఆరంభమైన యెహెజ్కేలు యొక్క సేవ, తిరస్కరించబడనున్న ఒక సందేశాన్ని సమర్పించుటను సూచిస్తుంది; అయితే ఆ తిరస్కారమే వారు దేవునిని ద్వేషించుచున్నారన్నదానికి, తమ దయాకాలపు పానపాత్రను సంపూర్ణంగా నింపివేశారన్నదానికి సాక్ష్యము.

యెహెజ్కేలు చేసిన కార్యము పూర్వ నిబంధన ప్రజల మీద సాక్షిగా నిలిచెను; వాదప్రియ యూదులయందు క్రీస్తు ఎలా సాక్షిగా నిలిచెనో అట్లే. అందువలన, యెహెజ్కేలు సందేశము అంతిమ హెచ్చరికయై, పూర్వ నిబంధన ప్రజలను కలుపు పుంజముగా కట్టి, వినాశనపు అగ్నికై విధింపబడినవారిగా బంధించుచున్నది.

చిన్న పుస్తకమును తినుటచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన కార్యము, బలవంతుడైన దూత తన చేతిలో చిన్న పుస్తకముతో దిగివచ్చినప్పుడు ప్రారంభమవుతుంది. మొదటి దూతయొక్క చరిత్రలో ఇది 1840 ఆగస్టు 11న సంభవించింది; మూడవ దూతయొక్క చరిత్రలో ఇది 2001 సెప్టెంబర్ 11న సంభవించింది. ఆ రెండు తేదీలు వరుసగా రెండవ "హాయ్"కు సంబంధించిన ఇస్లాం గూర్చిన ప్రవచనమునకు, మరియు మూడవ "హాయ్"కు సంబంధించిన ఇస్లాం గూర్చిన ప్రవచనమునకు నెరవేర్పులుగా నిలిచినవైయున్నవి. అందుచేత యెషయా గ్రంథములో ఇరవై రెండవ అధ్యాయమున, ఫిలదెల్ఫీయులకును లవోదిక్యులకును సంబంధించిన దర్శనపు లోయలోనున్న సంకటస్థితిని వర్ణించుచున్నప్పుడు, 1840లో ప్రొటెస్టాంటిజములో ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు అయిన లవోదిక్యులు, అలాగే 2001లో ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు అయిన అడ్వెంటిజములోనివారు, "ధనుర్ధారులచేత బంధింపబడియున్నారు"ని ఆయన గుర్తించుచున్నాడు. బైబిల్‌ ప్రవచనములోని ధనుర్ధారులు ఇస్లాం; మరియు 1840లోను 2001లోను ఇస్లాం గురించిన దర్శనం నెరవేర్చబడినప్పుడు, యెహెజ్కేలు ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడిన వారు సమర్పించిన ప్రకారమున్న ఇస్లాం ప్రవచనాన్ని పూర్వపు ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు తిరస్కరించారు. అప్పుడు వారిని కలుపు మొక్కలవారిగా కట్టి బంధింపబడియున్నారు. యెహెజ్కేలు యొక్క కార్యము "వారి పాపం"ను కప్పి ఉంచిన "ఆవరణ"ాన్ని తొలగించుటయే; ఆ పాపాన్ని యేసు దేవునిపట్ల ద్వేషముగా ప్రతినిధీకరించాడు.

తన మహిమతో భూమిని ప్రకాశింపజేయుటకై పరాక్రమశాలి దూత దిగివచ్చినప్పుడు గ్రంథమును తిన్నవారికి యిర్మీయా ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడు; అయితే వారు 1843 సంవత్సరమును గూర్చిన విఫలమైన ముందస్తు సూచన వలన కలిగిన నిరాశను అనుభవించారు. దేవుడు అబద్ధము పలికెనేమో అని యిర్మీయా ప్రవచనాత్మకంగా పరిశీలిస్తాడు. ఆ సూచన యిర్మీయాను హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయముతో అనుసంధానిస్తుంది.

మాధుర్యమును మరియు చేదైన నిరాశను అనుభవించిన వారిని సంకేతీకరించుటకు యోహాను ఉపయోగించబడ్డాడు, ఆగస్టు 11, 1840 నుండి అక్టోబరు 22, 1844 వరకు గల సమస్త చరిత్రకు ప్రాతినిధ్యం వహించుచూ.

యెహెజ్కేలు, మునుపటి ఎన్నుకోబడిన ప్రజలను ముగింపుగా కట్టిపెట్టే ప్రవచన సందేశాన్ని సమర్పించే కార్యాన్ని ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు; ఈ కార్యం దేవదూత ఆగస్టు 11, 1840 న మరియు సెప్టెంబర్ 11, 2001 న దిగివచ్చినప్పుడు ఆరంభించబడెను.

యిర్మీయా 1840 ఆగస్టు 11 నాటి నుండి అర్థరాత్రి కేకకు కొద్దిముందువరకు గల చరిత్రకు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తాడు.

యిర్మియా మన ప్రస్తుత చరిత్రను మరియు సందేశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాడు. ప్రస్తుత సందేశం 'అర్ధరాత్రి పిలుపు' సందేశమే; యిర్మియాగా ప్రతినిధ్యం చేయబడిన దేవుని ప్రజలు తమ 'నొప్పి' 'నిత్యమై యుండునని' భావించి, తమ 'సౌఖ్యము చేయలేని గాయం' అని యోచించి—ఏనాటికిని స్వస్థపరచబడనిది—అని తలంచి, 'ఆగ్రహం'తో 'నిండిపోయియున్న' దశలో ఈ సందేశం క్రమక్రమంగా పరిపక్వత పొందుచున్నది. వారు 'హేళనకారుల సమాజము' నుండి తమ్మును ప్రత్యేకించుకొన్నారు. మొదట వారు గ్రంథమును తినినప్పుడు అది వారి 'హృదయము' యొక్క 'ఆనందము' అయి యుండినట్లుగా వారు ఇక 'ఆనందించరు'.

కానీ ఆ స్థితిలో ఉన్నవారికి ఉపదేశము ఉన్నది. "నీవు తిరిగి వచ్చినయెడల" అలాగే "నీవు హీనమైనదానిలోనుండి మూల్యమైనదానిని వేరుచేసినయెడల" అప్పుడు దేవుడు వారియొద్దకు తిరిగి వచ్చును. హెబ్రీ భాషలో ఆ వచనమందలి "నేను నిన్ను మరల తీసికొని వచ్చెదను" అనే మాటకు అర్థం, వారు ఆయనయొద్దకు తిరిగి వచ్చినయెడల దేవుడు వారియొద్దకు తిరిగి వచ్చును.

వారు దేవునియొద్దకు సమీపించుదినయెడల, ఆయన వారియొద్దకు సమీపించును. వారు ఈ సంగతులను చేయునట్లయితే, వారు ప్రభువు సన్నిధిలో "నిలుచుదురు", మరియు వారు దేవుని "నోరు" అవుదురు. అంతకుమించి ఆయన యిర్మియాకు (మనకు) బోధించుచున్నది ఏమనగా, తన ప్రజలను "దుష్టుల" పట్ల "దుర్భేద్యమైన పిత్తల గోడ"గా చేయును; తరువాత "భయంకరులు" యిర్మియా ప్రాతినిధ్యం వహించు వారిమీద యుద్ధము చేయబోవుదురు. "దుష్టులు" అనునది మత్తయి సువార్తలోని "మూఢ కన్యలు"కు దానియేలు చేసిన ప్రతినిధిత్వము. "భయంకరులు" అనునది ఆధునిక బాబిలోను యొక్క త్రివిధ ఐక్యమును ఆదివారపు ధర్మశాసన సంక్షోభకాలమున ప్రాతినిధ్యం వహించును.

మూడు ప్రవక్తల సాక్ష్యాలన్నీ ఒకటే చరిత్రను ఉద్దేశిస్తున్నాయి; అయినప్పటికీ, అదే చరిత్రకు సంబంధించిన మూడు భిన్న అంశాలను అవి పరిశీలిస్తున్నాయి. యిర్మియా, మొదటి నిరాశను ఇప్పుడిప్పుడే అనుభవించి, ఇంకా అర్థరాత్రి పిలుపు అనే మార్గచిహ్నానికి చేరని వారిని ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు. ఇదే స్థితిలో మేము 2020 జూలై 18 నుండి ఉన్నాము. ప్రశ్న ఏమిటంటే మేము తిరిగి వస్తామా అన్నది. అలా చేస్తే, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు డ్రాగన్‌వలె "మాట్లాడే" అదే సమయంలో, మేము ప్రభువుకోసం "మాట్లాడుతాము".

యిర్మియా చిత్రీకరిస్తున్న చరిత్ర మన ప్రస్తుత చరిత్రయే; అదియే, ఏడు గర్జనలలో అంతర్లీనంగా దాచబడియున్న మూడు మార్గసూచకాలచే సూచించబడిన చరిత్ర. అదియే యోహాను సువార్తలోని ఆ ఖండము ప్రవచనాత్మకంగా స్థాపించబడిన చరిత్ర కూడాను; ఎందుకనగా యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయాల ప్రధాన దృష్టి, తాను అబద్ధమునే విశ్వసించితినేమో, తియ్యగా రుచించిన సందేశము వాస్తవానికి విఫలమగు జలములై యుండెనేమో అని ప్రశ్నించుచున్న యిర్మియాకు పరిశుద్ధాత్మ సాంత్వననిచ్చు కార్యమే.

కాబట్టి యిర్మియా, సెప్టెంబర్ 11, 2001 నుండి జూలై 18, 2020 వరకు జరిగిన చరిత్రను ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు; ఆ దినమున, తరువాత వచ్చే మూడున్నర ప్రతీకాత్మక దినములచే సూచింపబడిన ఆలస్యకాలము ఆరంభమైంది. నేను "ప్రతీకాత్మక"మని చెప్పునప్పుడు కాల ప్రవచనమును ఉద్దేశించుట లేదు. నేను చెప్పునది యిదే: జూలై 18, 2020 న ఆ రెండుగురు సాక్షులు, అనగా బైబిలు మరియు ప్రవచనాత్మ, హతమార్చబడ్డారు; ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో చెప్పినట్లుగా వారి మృతదేహాలు మూడున్నర దినములు వీధిలో వదిలివేయబడ్డాయి.

యిర్మీయా స్థితి ద్వారా సమర్పితమైన సాక్ష్యం నిరాశ అనంతరం, అయితే అర్ధరాత్రి గళఘోషకు పూర్వమే ఉన్నది. అర్ధరాత్రి గళఘోష సందేశమునకు స్వరముగా నిలవుటకు ముందుగా యిర్మీయా తిరిగి రావలసి వచ్చింది. ఇదే మన ప్రస్తుత స్థితి. మనము పరిశీలిస్తున్న యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయాలకు ఇదే చారిత్రక సందర్భం, మరియు ఏడు గర్జనలలో అంతర్లీనమైన గుప్త చరిత్ర ద్వారా సూచింపబడిన చరిత్రయు ఇదే.

యోహాను యొక్క నాలుగు అధ్యాయాల సాక్ష్యంలో ‘ఆశ్వాసకుడు’తో సంబంధమున్న వెలుగును పరిశీలించినయెడల, ఆ వృత్తాంతము జూలై 18, 2020, నిరాశ మరియు ఆలస్యకాలము, ముద్ర విడిపించబడిన మధ్యరాత్రి మొర యొక్క సందేశము, అలాగే ఆదివారం చట్టమునకు సంబంధించిన రాబోయే తీర్పు గురించినదని గుర్తించుటకు పుష్కలమైన సాక్ష్యాలు మనకు లభించును. ఆ అధ్యాయాలు దాచబడిన చరిత్ర యొక్క ప్రవచనాత్మక నిర్మాణాన్ని పునాదిగా చేసుకొని నిర్మించబడియున్నవి.

త్వరలో సంభవించబోవు సంకటకాలంలో మనము దేవుని నోరుగా ఉండవలెనంటే, ఇప్పుడే మన కర్తవ్యము ‘నీచమైన దానిలోనుండి విలువైన దానిని వేరుపరచుట’; లేదా, ఇదే కార్యమును యాకోబు యీలాగు సూచిస్తాడు: ‘శుద్ధపరచుకొనుడి మీ చేతులను, పాపులారా; పరిశుద్ధపరచుకొనుడి మీ హృదయములను, ద్విమానస్కులారా. దుఃఖించుడి, విలపించుడి, ఏడ్చుడి; మీ నవ్వు శోకముగా మారునట్లు, మీ ఆనందము భారముగా మారునట్లు. ప్రభువు సన్నిధిలో తమను తాము వినయపరచుకొనుడి, అప్పుడు ఆయన మిమ్మును ఎత్తిపోతును’; సమీప భవిష్యత్తులో నిశానముగా.

ఈ నాలుగు అధ్యాయాలపై మన పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో ముగింపుకు తీసుకువస్తాము.