సత్యము ఏమిటి? - సంఖ్య ఐదు

ఏడు గర్జనలలో ఆవిష్కృతమైన ప్రవచనాత్మక చరిత్ర, మనము ఇప్పుడున్న చరిత్రను గుర్తిస్తుంది. అది సూచించిన చరిత్ర వచ్చువరకు ఆ రహస్యం దాచబడియుండెను. ఇది ఆ సమయం; సాంత్వనకర్త, “సత్యము” యొక్క ఆత్మ, యోహాను “యేసు క్రీస్తు ప్రకటన” అని పిలిచిన సత్యాన్ని వెల్లడించుచున్నది; ఎందుకనగా యేసు క్రీస్తే సత్యము. ఇది, “సత్యము” అనే పదము దేవుని స్వభావాన్ని మాత్రమేగు సూచించుననేది కాదు. మరియు వేదగ్రంథమంతటా హెబ్రీ పదమైన “సత్యము” అతి లోతైన విధములలో వినియోగింపబడుచున్నదని తెలుపు ఆ అద్భుత భాషావేత్త యొక్క ప్రకటన మాత్రముకూడ కాదు. అయితే, ఇది గ్రహింపబడినప్పుడు ప్రకటన గ్రంథములోని ప్రవచనాలను విప్పుటకు తాళంచెవిగా మారి, అట్టి ప్రక్రియద్వారా సమస్త బైబిలును తెరిచివేయు ఆశ్చర్యకరమైన అద్భుతముకూడా. కాని అది చూచుటకును, వినుటకును, అందులో వ్రాయబడిన వాటిని కాపాడుటకును సిద్ధపడినవారికే; సమయము సమీపమై యున్నది.

మనుష్యులు “సత్యము”ను, దాని చేత పరిశుద్ధీకరింపబడునట్లుగా, గ్రహించుటకు పరిశుద్ధాత్మయొక్క సాన్నిధ్యం అవసరం. మనుష్యులు “సత్యము” అనే పదమును బౌద్ధికంగా అర్థంచేసుకోగలరు; దాని ప్రాముఖ్యతను చూచి ఆశ్చర్యపడగలరు కూడాను; అయితే “సత్యము” తినబడవలెను. అది అంతరంగంగా స్వీకరింపబడి, వ్యక్తియొక్క అనుభవములో భాగముగా చేయబడవలెను; ఎందుకనగా వాక్యము క్రీస్తు స్వరూపమునకు రూపాంతరింపబడుటకై ప్రయత్నించువారికి దేవుని సృజనాత్మక శక్తిని అందించును. “సత్యము”గా అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదమును గూర్చి చేసిన నా వ్యక్తిగత పరిశోధనకు ఆరంభస్థలాలలో ఒకటి హెబ్రీ పండితులయే; వారు బైబిలులో “సత్యము” అనే పదముని అద్భుత స్వభావమును మరియు దాని వినియోగమును కూడ చర్చిస్తారు. అయినప్పటికీ, “సత్యము” అనే పదమును గూర్చిన వారి బౌద్ధిక అవగాహన వారిని క్రీస్తునొద్దకు నడిపినదని విశ్వసించుటకు కారణమేమియు లేదు.

పవిత్రాత్ముని సాన్నిధ్యముతో వాక్యము భుజింపబడవలెననే ప్రవచనాత్మక సత్యము, పది కన్యల ఉపమానంలో ‘నూనె’ గురించి వైట్ సోదరి ఇచ్చిన నిర్వచనంతో ప్రతిధ్వనిస్తుంది; అలాగే వరునికై నిరీక్షిస్తున్న కన్యల రెండు వర్గాలపై ఆమె చేసిన వర్ణనతో కూడ ప్రతిధ్వనిస్తుంది.

ఒక ప్రతీకకు సాధారణంగా ఒకటికంటే ఎక్కువ అర్థాలు ఉంటాయి; ఆ ప్రతీక ఉన్న సందర్భమే దాని అర్థాన్ని నిర్ణయించవలెను. ఆ అర్థం, పదానికి వ్యాకరణశాస్త్ర నిపుణుడు ఇచ్చిన నిర్వచనముచేత గాని, ఆ పదం వ్రాయబడిన చారిత్రక కాలపరిమితిచేత గాని నిర్ణయించబడకూడదు. ‘సత్యం’ను నిరాకరించుటకై అడ్వెంటిజం ధర్మశాస్త్రవేత్తలు ఆశ్రయించినవి ఆ రెండు పద్ధతులే. ప్రతీకం వాడబడిన సందర్భమే దాని నిర్వచనాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. ప్రవచనాత్మ రచనలలో, పది కన్యల ఉపమానంలోని ‘నూనె’ అన్న పదం, ‘నూనె’ ఉల్లేఖించబడిన పాఠ్యభాగం యొక్క సందర్భానుసారంగా, కనీసం కొన్ని భిన్న విషయాలను ప్రతీకిస్తుంది. కన్యలలో ఒక వర్గం నూనెను కలిగియుండగా మరొక వర్గం దానిని కలిగియుండకపోవుటకు కారణమెందుకు?

త్వరలో సమీపించుచున్న సంక్షోభములో విజయం సాధించుటకు అవసరమైన నైతిక స్వభావము మూర్ఖ కన్యలయందు లేదు. వారికి క్రీస్తు యొక్క నీతి లోపమైయున్నది. అయితే నూనె కూడా ఒక సందేశమే; మరియు ‘చివరి దినములలో’ పది కన్యల ఉపమానములోని ఆ నూనె అనునది వినబడవలసినదియు, చదువబడవలసినదియు, గైకొనబడవలసినదియైన యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన తుద హెచ్చరికా సందేశమే.

ఈ "తైలం" అంతిమ సందేశమే; అది మళ్లీ యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటనయే. ఆ భాగములో తైలం పొందదలచినవారు హోరేబు గుహలో మోషే చేసినట్లుగా దేవునిని విన్నపించవలెను. కాని గమనించవలసినది ఏమనగా, దేవుడు తన "మహిమ"ను మనకు "చూపునట్లు" మనము "మోషే చేసినట్లుగా విన్నపము చేయుట" కావలెననుకొనినయెడల, ముందుగా సాంత్వనకర్తయైన పవిత్రాత్మను అడగవలెను. అలా చేసినయెడల, దూతలచేతను రెండు బంగారు గొట్టములచేతను క్రీస్తుయొక్క నీతిని మనము స్వీకరించెదము. అదే సమయంలో మనము యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన యొక్క సందేశమును నిరాకరించుచుండి, లయొదికేయ ఆడ్వెంటిజము యొక్క సంప్రదాయాలు మరియు ఆచారాలు చేయవలెనని సూచించినట్టుగా క్రీస్తుయొక్క స్వభావము కొరకు ప్రార్థించి విన్నపము చేయగలమని యోచించినయెడల, మనమే మనలను మోసగించుకొనుచున్నాము. ఆయన నీతి మనకు చేరునది "దేవుని ఆత్మయొక్క సందేశాలు" ద్వారానే; వాటిని దేవుని సింహాసనము ఎదుట నిలిచియున్న అభిషిక్తులైన ఇద్దరు మనకు అందించుచున్నారు. ఆయన సందేశమును మనము తిరస్కరించినప్పుడు, ఆయన నీతినే మనము తిరస్కరించుచున్నాము.

'సర్వభూమి యొక్క ప్రభువుకి యెదుట నిలుచు అభిషిక్తులు' అయిన ఆ ఇద్దరు, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని ఇద్దరు సాక్షులుగా కూడా ప్రతినిధీకరించబడ్డారు.

ఇద్దరు సాక్షుల విషయమై జెకర్యా గాని యోహాను గాని అందించిన సాక్ష్యములో ఏదియైనా మనము పరిగణించినా, దాని సందర్భము యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన అనే సందేశముతో సంబంధించి, ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయం మొదటి వచనములో మొదటగా పేర్కొనబడిన సందేశ ప్రసరణ క్రమమే. తండ్రి నుండి కుమారునికి, కుమారుని నుండి దూతలకు, దూతల నుండి ప్రవక్తకు, ప్రవక్త నుండి సంఘమునకు. మానవులతో క్రీస్తు మాట్లాడే ఆ ప్రక్రియయే, అంతిమ హెచ్చరిక సందేశములో ఆయన వెల్లడించదలచిన ముఖ్య అవగాహన. ఇది మొదటి దూత సందేశము మరియు మూడవ దూత సందేశము ప్రదర్శనలో ఉంచిన దృష్టిసారముతో సరిపోతుంది.

మొదటి దూత యొక్క సందేశం విలియమ్ మిల్లర్ ద్వారా ప్రతినిధ్యం చేయబడింది. మిల్లర్ తప్పక గుర్తింపబడవలసిన అనేక ప్రవచనాత్మక లక్షణాలను కలిగియున్నాడు. ఆయన ఆ ఉద్యమానికి ‘తండ్రి’; అల్ఫా మరియు ఒమెగా పరంగా చూస్తే, ఇది తప్పనిసరిగా ఒక ‘కుమారుడు’ ఉండవలెనని సూచిస్తుంది. ఆయన ‘మిల్లరైట్’ అనే పేరుతో సూచింపబడిన ఒక ఉద్యమాన్ని ప్రతినిధ్యం చేశాడు; ‘మిల్లరైట్’ అనేది ఒక రకమైన రాయిని సూచించే పదం కూడా. ప్రవచనార్థ బైబిలు వివరణకు సంబంధించిన నియమాల సమాహారం ఆయన ద్వారా వ్యవస్థీకరించబడింది. మిల్లర్ తరం తమ మూర్ఖమైన లవోదికేయ స్థితిని కొనసాగించాలా, లేక జ్ఞానవంతులైన ఫిలదెల్ఫీయులుగా మారాలా అని ఎంచుకొనుచుండగా, దేవుని ఆత్మ యొక్క ఆ సందేశాలు వారిచేత లేదా నిరాకరించబడ్డవి, లేదా స్వీకరించబడ్డవి; అట్టి సందేశాల ప్రకటనలో ఆ నియమాలు ప్రధాన అంశముగా మారాయి. మొదటి దూత సందేశానికి తండ్రిగా ఉన్న ఆయన, మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని ప్రకటించబోవు ఒక ఉద్యమాన్ని ప్రతిరూపిస్తాడు; ఆ ఉద్యమము ఆ సందేశముపై కలిగే గ్రహింత ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రవచనార్థ బైబిలు నియమాల సమాహారముచేత నడిపించబడును; మిల్లర్ మొదటి దూత సందేశాన్ని స్థాపించుటకు ఎలా ఉపయోగింపబడ్డాడో, అట్లే ఆ నియమాలు మూడవ దూత సందేశాన్ని దృఢముగా స్థాపించును. దేవుడు ఎప్పటికీ మారడు; యేసుక్రీస్తు నిన్నను, నేడు, యుగయుగములనూ అదేవాడు.

అడ్వెంటిజము యొక్క ఆరంభములో గాని అంతములో గాని, నూనె ద్వారా సూచింపబడిన దేవుని ఆత్మ యొక్క సందేశములు రెండు సాక్షుల ద్వారా సంప్రేషింపబడుతాయి. ఆరంభకాలంలో మిల్లరైట్లయొద్ద ఆ రెండు సాక్షులు పాత నిబంధనయు, కొత్త నిబంధనయు కాగా, అంత్యములో అవి బైబిలు మరియు ప్రవచనాత్మ అయి యుందురు. ఇదే కారణముచేత, పరిశోధనా తీర్పు యొక్క చివరి దినములలో దేవుని ప్రజల అంత్యస్థితిని అత్యంత సంపూర్ణముగా ప్రతిరూపించువాడు అయిన యోహాను పత్నోసు ద్వీపములో యుండెను.

పత్నమోసు యొక్క ప్రవచనాత్మక నేపథ్యం యోహాను హింసకు గురవుతున్నాడని సూచిస్తుంది. బైబిలు మరియు ప్రవచన ఆత్మ ద్వారా యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనను గుర్తింపజేసే దేవుని ఆత్మ సందేశాలను ఆయన స్వీకరించినందున ఆయన హింసింపబడ్డాడు.

దేవుని 'అంత్యదినపు' ప్రజలపై పీడనను ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలో కూడా ప్రతినిధీకరించబడుతుంది; ఆ దృశ్యంలో ఇద్దరు సాక్షులు వీధులలో హతులై, వారి మరణాన్ని అందరూ ఉత్సవంగా జరుపుకుంటారు. పదకొండవ అధ్యాయంలో ఆ ఇద్దరు సాక్షులు ఎలీయా మరియు మోషే. వారు మూడున్నర సంవత్సరములపాటు తమ సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చి, తరువాత హతులయ్యారు; అనంతరం పునరుత్థాపింపబడ్డారు.

ప్రవక్తలందరూ తమ స్వకాల చరిత్రకన్నా అంత్యదినముల విషయమై ఎక్కువగా మాట్లాడారు; కాబట్టి అంత్యదినములను గురించి మాట్లాడే గ్రంథమును వెదకవలసి వచ్చినయెడల, బైబిలులోని సమస్త గ్రంథములు సంగమించి తుదముగింపు పొందే ప్రకటన గ్రంథమే అది. కనుక అంత్యదినములలో హతమై, అనంతరం పునరుజ్జీవింపబడే ఒక "సందేశము" తప్పనిసరిగా ఉండవలెను. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం ఫ్రెంచ్ విప్లవ చరిత్రను చిత్రీకరించును; అయితే అది మరింత ప్రత్యక్షంగా అంత్యదినములలో మూడవ దూత యొక్క సందేశంపై జరిగే దాడిని ప్రతిబింబించును. మిల్లరు యొక్క సందేశము మరియు ఉద్యమముచేత ప్రతిరూపింపబడిన ఆ సందేశము మరియు ఉద్యమము ఆ దాడిని అనుభవించి, 2020 జూలై 18న మరణమొందెను. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం ప్రకారం, ఆ దాడి అగాధపు గుంతనుండి పైకి ఎగసి వచ్చిన మృగమిచేత చేయబడును.

“అగాధపు బావి” సాతానిక శక్తి యొక్క ఒక కొత్త ప్రత్యక్షీకరణను సూచిస్తుందని సోదరి వైట్ మనకు తెలియజేస్తున్నారు.

ప్రకటన గ్రంథములో అగాధ కుండమునుండి వెలువడిన మూడు శక్తులు గుర్తింపబడినవి: మొదటగా ప్రస్తావించబడినది ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయం, రెండవ వచనములోని ఇస్లాం; రెండవది పదకొండవ అధ్యాయం, ఎనిమిదవ వచనములోని ఫ్రెంచ్ విప్లవ నాస్తికత; మూడవది పదిహేడవ అధ్యాయం, ఎనిమిదవ వచనములోని ఆధునిక రోము. అంత్యదినములలో ఉద్భవించు “కొత్త అవతరణ” మిల్లరైట్ ఉద్యమం ద్వారా సూచింపబడిన ఉద్యమానికే కాక, లోకమంతటికీ దాడి చేయబోవుచున్నది; అది “అర్ధరాత్రి మొర” యొక్క నకిలీ మేల్కొలుపుగా “వోక్-ఇజం” అని పిలువబడుతుంది. వోక్-ఇజం “సాతానిక శక్తి యొక్క కొత్త అవతరణ”ను ప్రతినిధీకరించుచున్నది; ప్రస్తుత యెజుయిట్ ప్రతిక్రీస్తు దానిని నిలబెట్టుచున్నాడు; ఇది వ్యాపారవేత్తలు, ఐక్యరాజ్యసమితి రాజకీయ నాయకులు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని పతిత ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాల ఉదారవాద ప్రతినిధులు, అలాగే RINO-రిపబ్లికన్లతో కలసి ఉన్న డెమోక్రాటిక్ పార్టీ ద్వారా ప్రచారం చేయబడుచున్నది; వీరు పదకొండవ అధ్యాయములో “సొదోము”గా ప్రతినిధీకరింపబడిన సమలైంగిక సమాజంలోని వికృత జీవనశైలులన్నిటి భిన్న రూపాలను లేక ప్రత్యక్షముగా ప్రోత్సహించుచున్నారు, లేక వాటి ప్రోత్సాహానికి అనుమతించుచున్నారు. ఈ మూడు శక్తులే లోకమును హర్మగెద్దోనునకు నడిపించుచున్నవి; అవి నాస్తికతయు లోకాసక్తికి ప్రతీకయైన “ఈగుప్తు”గా కూడ ప్రతినిధీకరింపబడినవి. సిస్టర్ వైట్ “దుష్ట సమాఖ్య” అని పిలిచే దానిని రూపొందించే ఈ మూడు శక్తుల మరో అంశమైన ఫ్రెంచ్ విప్లవ అराजకత్వం అనే నేపథ్యములో స్థాపింపబడి, అవి వోక్-ఇజాన్ని ప్రత్యక్షముగా ప్రోత్సహించుచున్నవి గాని, లేదంటే దాని ప్రోత్సాహానికి అనుమతించుచున్నవి. వోక్-ఇజం పది కన్యల మేల్కొలుపుకు సాతానుని నకిలీ ప్రతిరూపము. ఈ విషయములపై మనకు మరింత చర్చించవలసి ఉన్నది; కాని ముందుగా, 2020 జూలై 18న వీధిలో జరగించబడిన హత్యకు అనంతర పరిణామములను మనము పరిశీలించవలెను.

అలాగే, ప్రియ పాఠకా, దయచేసి గ్రహించండి: రిపబ్లికన్ పార్టీకి నేను ఎలాంటి మద్దతు ప్రకటించడం లేదు. ఏ రాజకీయ వాదంపైనా నాకు విశ్వాసం లేదు. నేను సూచిస్తున్నది కేవలం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, ఐక్యరాజ్యసమితి మరియు పాపత్వంలో ఉన్న ప్రవచనాత్మక గతిశీలతలనే. 1798 నుండి ఆదివారపు చట్టం వరకూ పరస్పరం సమాంతరంగా ఉన్న రెండు కొమ్ములను మేము నేరుగా పరిశీలించడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఆ గతిశీలతలను మరింత విశదంగా ప్రస్తావిస్తాము.

నకిలీ అర్ధరాత్రి పిలుపును ప్రతిరూపంగా ప్రదర్శించే శైతానిక వోక్-ఇజం, నిజమైన అర్ధరాత్రి పిలుపుకన్నా ముందుగా ప్రత్యక్షమగును; మరియు సత్యమైన అర్ధరాత్రి పిలుపు సమయమునకు ముందు, వీధులలో హతులైనవారు తుదకు మూర్ఖ కన్యలుగాని జ్ఞానవతి కన్యలుగాని అగుదురు. మన స్వభావాలు నాశనాగ్నికి విధించబడిన కట్టలోనికిగాని, పరలోక ధాన్యశాల కొరకు కట్టలోనికిగాని కట్టివేయబడే ఆ కాలం ఇప్పుడే వచ్చియున్నది.

సోదరి వైట్ పేర్కొంటుంది ఏమనగా, ఆలస్యకాలంలో మిల్లరైట్ చరిత్రలోని మూర్ఖ కన్యలు పరీక్షాత్మక నిరాశకు జ్ఞానులైన కన్యలకన్నా భిన్నంగా ప్రతిస్పందించాయి; దాంతో, ఆ ఆలస్యకాలానికి వారి స్వభావాలు ఇప్పటికే స్థిరపడ్డాయని సూచిస్తుంది. అయితే యిర్మియ్యా సాక్ష్యం మనకు తెలియజేయునదేమనగా, మనము దేవునియొద్దకు తిరగ వచ్చునము; అప్పుడు ఆయన కేవలం మనయొద్దకు తిరిగి రావడమే కాక, తదనంతర సంక్షోభంలో మనలను తన నోటి పరికరముగా ఉపయోగించునప్పుడు, దుష్టులకును భయంకరులకును విరోధముగా మనలను కంచె వేసిన ఇత్తడి గోడగా చేయును. అటువంటి ప్రవచనాత్మక దశలోనే యేసు మనలను సాంత్వనపరచుదునని వాగ్దానం చేస్తాడు. ఇదే మన ప్రస్తుత చరిత్ర నేపథ్యంలో ఉంచబడిన యోహాను యొక్క నాలుగు అధ్యాయాల ప్రాముఖ్యత.

ఆ నూనె పరిశుద్ధాత్మయే; అది గుణస్వభావమగును, దేవుని ఆత్మయొక్క సందేశములగును. దేవుని ఆత్మ “ఆశ్వాసకుడు” యే. ఎలాగైతే దేవుడు లోకమును ఈలాగు ప్రేమించి తన ఏకజాత కుమారుని ఇచ్చెనో, అలాగే యేసు తాను సృష్టించిన మానవత్వమును తనలో భాగముగా శాశ్వతమునకు స్వచ్ఛందముగా స్వీకరించుటకై తన దైవిక స్వరూపమును త్యజించెనో, అట్లే ఈ కాలమున అనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధాత్మ మనతో శాశ్వతముగా నివసించును.

మనుష్యులతో నిత్యము నివసించుటకు ఎంచుకొనుటయందలి పరిశుద్ధాత్ముని ఈ త్యాగము, స్వర్గీయ త్రయంలోని ఇతర ఇద్దరు వ్యక్తుల త్యాగముతో సమాంతరముగా నిలుస్తుంది. బహుశా, విమోచింపబడిన ప్రతి ఒక్కరి అంతరంగమందు నిత్యము నివసించుటకు తన సిద్ధతయందలి పరిశుద్ధాత్ముని త్యాగము ఎంత ప్రాధాన్యముతో నిండియుంటుందో, అట్లే ప్రాధాన్యముగా ఉన్నది, ఈ ప్రత్యేక చరిత్రలో “సాంత్వనకర్త” యొక్క ఆగమనమే దేవుని ప్రజలు నిత్యమునకు ముద్రింపబడిన సమయమును సూచించుచున్నదనే విషయం.

ఆశ్వాసకుని వాగ్దానము సంపూర్ణముగా నెరవేర్చబడిన చరిత్రలో—అదే నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో—పరిశుద్ధాత్మ మనలో "నిలిచియుండును" "నిత్యము." సువార్త యొక్క శర్తులను నెరవేర్చిన ప్రతి క్రైస్తవుడు పరిశుద్ధాత్మను పొందెను; అందుచేత "విమోచనదినము వరకు ముద్రింపబడెను," అయితే ఆ ముద్రింపబడుట కేవలం ఈ ప్రస్తుత చరిత్రలో నూట నలభై నాలుగు వేలవారు ముద్రింపబడవలసిన కాలమునకు ముందుకు సూచించుచున్నది. ఎఫెసీయులకు లేఖలో విమోచనదినము వరకు ముద్రింపబడినవారు, "పరిశుద్ధాత్మను" "దుఃఖపరచు" వారితో విరుద్ధముగా నిర్దేశింపబడిరి. దేవుని ఆత్మయొక్క సూచనలను స్వీకరించుటకు నిరాకరించుటవలన వారు పరిశుద్ధాత్మను దుఃఖపరచుచున్నారు; అట్టి విధంగా వారు బంగారు నూనెను తిరస్కరిస్తున్నారు. ఈ నిరాశకాలములో మనకు "ఆశ్వాసకుని," "సత్యాత్మను" పంపెదనని క్రీస్తు వాగ్దానం చేసునప్పుడు, ఆయన మనమీద తన ముద్రను ఉంచుదునని వాగ్దానించుచున్నాడు; ఆ ముద్ర ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించుటను, ప్రత్యేకముగా శబ్బతు ఆజ్ఞను, సూచించుచున్నది; అదే యోహాను ప్రకటనను పొందిన దినము, మరియు అది త్వరలో లోకము ఎదిరించబోవు విషయము.

జ్ఞానులైన కన్యలపై ముద్ర వేయబడుట ఆదివారపు చట్టపు పరీక్షకు ముందుగానే నెరవేర్చబడుతుంది; ఎందుకనగా అచ్చటే జ్ఞానులయినవారికీ మూర్ఖులయినవారికీ స్వభావలక్షణాలు వెల్లడికాగలవు; మరియు స్వభావము సంక్షోభకాలములో ఎప్పుడును రూపొందించబడదు, అది కేవలం ప్రత్యక్షమగును. ముద్ర వేయబడుట అనేది, ఇతర విషయాలతోపాటు, లయొదిక్యా మనస్సు నుండి ఫిలదెల్ఫియా మనస్సుకు జరిగే రూపాంతరమును సూచిస్తుంది. సమస్య ఏమనగా, ఆ రూపాంతరము నెరవేర్చబడుటకు, మనలో ప్రతివారికీ తొలి పరీక్ష ఇదే—ఇప్పటివరకు మనము లయొదిక్యవారమై ఉన్నామని నిజముగా గ్రహించుట; యేననగా, లయొదిక్యవారమై యుండగా, వాస్తవములో అన్నీ సమూలంగా తప్పుగా ఉన్నప్పటికీ, అన్నీ సక్రమంగానే ఉన్నాయని భావించుటయే మన ప్రాథమిక ఆత్మీయ మనోభావము. ఆ మనోభావము తప్పక విసర్జింపబడవలెను; అమూల్యమైనదానినుండి వేరుచేయవలసిన హేయమైన వాటిలో అది ఒకటి.

యేసు తన శిష్యులకు వాగ్దానం చేసిన “సాంత్వనకర్త” నిరాశ సమయములో వారిని సాంత్వనపరచుచు, తన ప్రజలను సమస్త సత్యములోనికి దారితీయును; మరియు “సత్యములో స్థిరపడుట” ద్వారానే మనము ముద్రింపబడుదుము. ఈ దశలో దేవుని ప్రజలు స్థిరపడవలసిన “సత్యము” అనగా, “కాలము సమీపమైయున్నందున”, అవకాశకాలము ముగియుటకు సరిగ్గా ముందే ముద్ర విప్పబడిన “సత్యము”యే. ఆ సత్యము అనేది ఏడు ఉరుముల గూఢచరిత్ర యొక్క నిర్మాణము; మరియు ఆ గూఢచరిత్రయే యేసుక్రీస్తు ప్రకటన తెరవబడుచున్న కాలచరిత్రను గుర్తింపజేయును. “గూఢచరిత్ర”గా ప్రతినిధించబడిన “సత్యము” ముద్ర విప్పబడుచున్న అదే సమయంలో, ఏడు ఉరుముల గూఢచరిత్ర నెరవేరును. మునుపే ముద్రించబడియున్న సందేశమును స్వీకరించువారిని ముద్రించేది, ఆ “సత్యము” ముద్ర విప్పబడుటయే.

ఆదివారపు చట్ట సమయమున సంభవించు కోపోద్రిక్త జాతుల కంపనమునకు ముందుగానే దేవుని ప్రజలు తమ నుదుటులపై ముద్రింపబడుతారు; ఆ కంపనముతో జాతీయ నాశనము ఆరంభమగును. యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటన అనగా ప్రకటన గ్రంథములోని "ప్రవచన వాక్యములు"యే; అవి ఇక ముద్రించబడియుండవలసినవి కావు, ఏలయనగా కాలము సమీపమైయున్నది. మనము ధన్యులమగుటకు, అది ఇప్పుడు చదువబడవలసినది, వినబడవలసినది, ముఖ్యముగా గైకొనవలసిన సత్యము.

ముద్రలు విప్పబడుచున్న సందేశాన్ని కాపాడి ఆచరించువారికి, వాగ్దానం ఇదే: ఆశ్వాసకుడు యేసు ‘మీకు’ చెప్పిన ‘ఏదైనను’ సహా మనకు ‘సర్వ విషయములను’ ‘బోధించును’. ఇదే వాగ్దానం ఎమావూస్ శిష్యులకు, అనంతరం పదకొండు శిష్యులకు నెరవేరినది. ఎమావూస్ శిష్యుల కన్నులు ‘నిగ్రహింపబడియుండగా’ వాటిమీదనుండి తన చేయిని క్రీస్తు తొలగించి, తదనంతరం పదకొండు శిష్యుల ‘గ్రహింపును’ ‘తెరచి’, వారు సంపూర్ణముగా ‘శాస్త్రాలను గ్రహించునట్లు’ చేసెను; అప్పుడు ఆయన, ‘చివరి దినముల’లో నివసించి తమ నిరాశనుండి తిరిగి, తమ లయొదికయ స్థితి గూర్చి పశ్చాత్తాపపడీ, ‘సత్యము’ను స్వీకరించు వారికై ఒక వాగ్దానమును నమోదుచేసెను. ‘చివరి దినముల’లో ‘ఆశ్వాసకుడు’ మనకు ‘సర్వ విషయములను’ బోధించుచుండగా, మన ‘స్మరణకు’ ‘సర్వ విషయములను తెచ్చిపెట్టును’. ఆయన మనకు సర్వ విషయములను బోధించుచున్నప్పుడు గత సత్యములను మన స్మరణకు తెచ్చిపెట్టుట ఎంత ప్రాముఖ్యమైనదో, అంతే ప్రాముఖ్యముగా ఆయన ‘రాబోవు సంగతులను మనకు చూపును’.

ఈ కాలమున సాంత్వనకర్త మనలను 'సత్యము'లోకి 'నడిపించును', 'రాబోవు విషయములను' సహా 'సకల విషయములను' మనకు 'బోధించును'; ఏలయనగా ఇదే కాలమున యేసుకు మనతో చెప్పవలసిన 'అనేక విషయములు' ఇంకా ఉన్నాయి. ఆ విషయములే—అవి మన 'స్మరణ' నుండి వచ్చినవైనా, 'రాబోవు విషయములైనా', లేదా ఆయన మనతో 'ఇంకా' చెప్పవలసిన అనేక 'విషయములైనా—' రాబోయే సంకటకాలమునకు మనలను ముద్రించువి. అవి అట్లు చేయునవి; ఎందుకనగా ఆయన సత్యము ఆయన సృజనాత్మక శక్తిని ప్రతినిధిస్తుంది. పవిత్ర చరిత్రలో ఆయన ప్రజలపై ఎప్పుడైనా సంభవించిన అతి గొప్ప హింసాకాలము గూర్చి మనము ముందుగా హెచ్చరిక పొందవలెనని ఆయన ఉద్దేశించినందున, రాబోయే సంకటకాలమునకు ముందుగానే ఆయన మనలను ముద్రించుచున్నాడు. ఆ హింస స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నది యేదనగా, క్రీస్తు వాక్యములను ఆయనకు విరోధముగా వంకరగా మార్చినట్లే, మనము గతంలో పలికిన మాటలు, చేసిన క్రియలు స్మరింపబడి మనకు విరోధముగా ఉపయోగింపబడును. అయినప్పటికిని, ఏజికేలు మరియు క్రీస్తు చూపిన ప్రకారమే, వారి తిరుగుబాటుకు విరోధముగా సాక్ష్యమై యుండునట్లుగా సందేశమును మనము సమర్పింపవలెను.

"సాంత్వకర్త"యగు "సత్యాత్మ" "సత్యము"యగు క్రీస్తునుగూర్చి "సాక్ష్యమిచ్చును". మరియు ఆ "సత్యము"యే ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా, మొదటివాడును చివరివాడును, ఆది మరియు అంతము. ఇప్పుడు ముద్ర విప్పబడుచున్న "ఏడు ఉరుముల" గూఢ చరిత్ర, "నూట నలభై నాలుగు వేలమంది"కి ముద్ర వేయు సందేశము. 2020 జూలై 18 అనంతరం, మొదట మనలను ప్రేమించిన ఆయనయొద్దకు తిరిగి రావాలని మనము ఎన్నుకొనునట్లు యిర్మియా ఒక నిదర్శనమును అందజేయుచున్నాడు. ఆ తిరుగు కార్యమును నెరవేర్చుటలో, మూల్యమైనదిని నీచమైనదినుండి వేరుచేయు బాధ్యత మనపై ఉన్నది. మనము భయముతోను వణుకుచు మన రక్షణను సాధించి ఆ కార్యమును నెరవేర్చినయెడల, మనము ముద్రింపబడెదము, తక్షణమే భూమి చరిత్రలో అతి గొప్ప సంకటంలోనికి ప్రవేశింతుము. అలాగే, ప్రవక్తలు, రాజులు, ధర్ములు చూడుటకై కోరికపట్టిన ఆ చరిత్రను అనుభవించుటయనే విశేషాధికారము మనకు లభించును.

ఆ కార్యమును స్వీకరించి తిరిగి వచ్చువారు "దేవుని సింహాసనమునుండి వెలువడుచున్న వెలుగులో నడచుదురు," మరియు "దేవదూతల మాధ్యమముగా పరలోకమునకును భూమికీ మధ్య నిరంతర సంప్రేషణ ఉండును," ఇది ప్రకటన గ్రంథముని ఆరంభ వచనములో గుర్తింపబడిన సంప్రేషణ ప్రక్రియ.

ఈ భాగము, టెస్టిమోనీస్ తొమ్మిదవ భాగమున పదకొండవ పుటన ప్రారంభమయ్యే అధ్యాయమునకు ముగింపుగా ఉన్నదని గుర్తించుట సముచితం; ఇది ‘9–11’ను సూచించేదిగా కూడా గుర్తింపబడగలదు. శీర్షిక వచ్చుచున్న వరుడు గురించినదని, అలాగే హబక్కూకు పట్టికల గురించియు గమనించుట యుక్తము; అక్కడినుండే పౌలు హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పుస్తకములో ఉల్లేఖించిన వచనమును ఉద్ధరించెను. ఆ అధ్యాయారంభము క్రిందివిషయములను సూచించుచున్నది: 2001 సెప్టెంబర్ 11న ప్రారంభమైన చరిత్రను; అడ్వెంటిజము ఆరంభమున కుదిర్చబడిన ప్రవచన నిబంధన యొక్క రెండు పట్టికలను; అదేవిధంగా, శీర్షిక ‘చివరి సంక్షోభము’ గావుండి, 그것ు అంతిమ అర్ధరాత్రి అరుపును గుర్తించుచున్నదనే విషయమును. ఆ అధ్యాయము ముగింపు ఆ ప్రారంభముతో సంపూర్ణ సమన్వయములో ఉన్నది; ఏలయనగా ప్రారంభమునూ ముగింపునూ రెండునూ అంతిమ సంక్షోభాన్నే చర్చించుచున్నవి.

మనము తిరిగి వచ్చి, యిర్మియా ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడినట్లుగా దేవుని ‘నోరు’గా ఉండాలనే ఉన్నత పిలుపును స్వీకరిస్తే, పవిత్ర చరిత్రలో అతి మహత్తర సమేకరణలో మనము అతి త్వరలోనే పాలుపంచుకొందాము.