Islam of the first and second woes of Revelation chapter nine represented the judgment that was brought upon Rome. William Miller had called the trumpets, “the peculiar judgments” which were brought upon Rome, but Miller could not see Modern Rome, as the threefold alliance which leads the world to Armageddon. Uriah Smith recognized the trumpets represented God’s judgment upon Rome, and that the fifth and sixth trumpets (first and second Woes), were judgments upon the Catholic church.
ศาสนาอิสลามแห่งวิบัติครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองในพระธรรมวิวรณ์ บทที่เก้า เป็นภาพแทนการพิพากษาที่ถูกนำมาสู่กรุงโรม วิลเลียม มิลเลอร์ ได้เรียกแตรทั้งหลายว่า “การพิพากษาอันจำเพาะ” ซึ่งถูกนำมาสู่กรุงโรม แต่มิลเลอร์ไม่อาจมองเห็นโรมสมัยใหม่ในฐานะพันธมิตรสามฝ่ายซึ่งนำโลกไปสู่อาร์มาเก็ดโดน อูไรอาห์ สมิธ ตระหนักว่าแตรทั้งหลายเป็นภาพแทนการพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่อโรม และว่าแตรที่ห้าและที่หก (วิบัติครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง) เป็นการพิพากษาต่อคริสตจักรคาทอลิก
“For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.
“สำหรับการอธิบายแตรข้อนี้ เราจะอ้างจากงานเขียนของคุณคีธอีกครั้ง ผู้เขียนผู้นี้กล่าวไว้อย่างถูกต้องว่า ‘แทบจะไม่มีความเห็นพ้องต้องกันอย่างสม่ำเสมอในหมู่นักตีความเกี่ยวกับส่วนอื่นใดของพระธรรมวิวรณ์ เท่ากับที่มีต่อการประยุกต์ใช้แตรข้อที่ห้าและข้อที่หก หรือวิบัติครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง กับชาวซาราเซ็นและชาวเติร์ก ความหมายนี้ชัดเจนยิ่งนักจนแทบจะไม่อาจเข้าใจผิดได้ แทนที่จะมีเพียงหนึ่งหรือสองข้อที่ระบุถึงแต่ละอย่าง พระธรรมวิวรณ์บทที่เก้าทั้งบทได้อุทิศพื้นที่เป็นส่วนเท่า ๆ กันแก่การพรรณนาถึงทั้งสอง’”
“‘The Roman empire declined, as it arose, by conquest; but the Saracens and the Turks were the instruments by which a false religion became the scourge of an apostate church; and hence, instead of the fifth and sixth trumpets, like the former, being designated by that name alone, they are called woes.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.
“‘จักรวรรดิโรมันเสื่อมลงด้วยการพิชิต ดังเช่นที่มันได้ก่อตั้งขึ้นด้วยการพิชิต; แต่พวกซาราเซ็นและพวกเติร์กเป็นเครื่องมือซึ่งโดยพวกเขานั้นศาสนาเทียมเท็จได้กลายเป็นแส้เฆี่ยนของคริสตจักรที่ทรยศต่อความเชื่อ; และด้วยเหตุนี้ แทนที่แตรใบที่ห้าและใบที่หกจะถูกกำหนดเรียกด้วยชื่อนั้นเพียงอย่างเดียวเช่นเดียวกับก่อนหน้านั้น แตรเหล่านั้นจึงถูกเรียกว่า วิบัติ” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.
What Miller and Smith did not recognize about the trumpets as God’s judgment upon Rome, was that those judgments were brought about by the enforcement of the worship of the sun. In the year 321, Constantine passed the first Sunday law, and nine years later he moved the capital from the city of Rome, to the city of Constantinople, thus initiating the process of disintegration of the Roman Empire. In Daniel chapter eleven, pagan Rome was to rule supremely for a “time,” which represented the three hundred and sixty years, from the Battle of Actium, in the year 31 BC, unto the year 330, when Constantine divided the kingdom into the West and the East.
สิ่งที่มิลเลอร์และสมิธมิได้ตระหนักเกี่ยวกับแตรทั้งหลายว่าเป็นการพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่อโรมนั้น ก็คือการพิพากษาเหล่านั้นได้เกิดขึ้นโดยการบังคับให้มีการนมัสการดวงอาทิตย์ ในปี ค.ศ. 321 คอนสแตนตินได้ตรากฎหมายวันอาทิตย์ฉบับแรก และเก้าปีต่อมาเขาได้ย้ายราชธานีจากกรุงโรมไปยังนครคอนสแตนติโนเปิล อันเป็นการเริ่มต้นกระบวนการแตกสลายของจักรวรรดิโรมัน ในพระธรรมดาเนียล บทที่สิบเอ็ด โรมนอกศาสนาจะปกครองอย่างสูงสุดเป็นเวลา “หนึ่งกาล” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนช่วงเวลาสามร้อยหกสิบปี ตั้งแต่ยุทธการที่แอกเทียมในปี 31 ก่อนคริสตกาล จนถึงปี ค.ศ. 330 เมื่อคอนสแตนตินได้แบ่งราชอาณาจักรออกเป็นตะวันตกและตะวันออก
He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.
เขาจะเข้าไปอย่างสันติแม้ถึงสถานที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของมณฑล และเขาจะกระทำสิ่งที่บรรพบุรุษของเขามิได้กระทำ ทั้งที่บรรพบุรุษของบรรพบุรุษของเขาก็มิได้กระทำ เขาจะกระจายของริบ ของปล้น และทรัพย์สมบัติท่ามกลางพวกเขา เออ เขาจะวางแผนอุบายของตนต่อที่กำบังอันแข็งแกร่งต่าง ๆ แม้เพียงชั่วเวลาหนึ่ง ดาเนียล 11:24
During those three hundred and sixty years, the Roman Empire was essentially invincible, but once the capital was moved to the East, the ability to govern such a massive empire was no longer possible. Constantine tried to maintain control by dividing the kingdom between his three sons, but that only furthered the crumbling of the former empire.
ตลอดระยะเวลาสามร้อยหกสิบปีนั้น จักรวรรดิโรมันโดยสาระสำคัญแล้วไม่อาจมีผู้ใดพิชิตได้ แต่เมื่อเมืองหลวงถูกย้ายไปยังตะวันออก ความสามารถในการปกครองจักรวรรดิอันมหึมาเช่นนั้นก็ไม่อาจดำรงอยู่ต่อไปได้อีก คอนสแตนตินพยายามธำรงการควบคุมไว้โดยแบ่งอาณาจักรออกระหว่างบุตรชายทั้งสามของตน แต่การนั้นกลับยิ่งเร่งให้การล่มสลายของจักรวรรดิเดิมทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
When the papacy took the throne of the earth in the year 538, at the third Council of Orleans a Sunday law was passed. Thus, in the year 606, Mohammed began his prophetic ministry, and symbolically represented the trumpet that was to be what the historians identify as a “scourge of an apostate church.” The history of the first and second woes, beginning with the ministry of Mohammed in the year 606, concluded on October 22, 1844, when the seventh trumpet sounded.
เมื่อสันตะปาปาขึ้นครองบัลลังก์แห่งพิภพในปี ค.ศ. 538 ณ สภาออร์เลอ็องครั้งที่สาม ได้มีการตรากฎหมายถือวันอาทิตย์ขึ้น ดังนั้น ในปี ค.ศ. 606 โมฮัมเหม็ดจึงเริ่มต้นพันธกิจเชิงพยากรณ์ของเขา และเป็นสัญลักษณ์แทนแตรซึ่งนักประวัติศาสตร์ระบุว่าเป็น “การเฆี่ยนตีแห่งคริสตจักรที่ละทิ้งความเชื่อ” ประวัติศาสตร์ของวิบัติครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ซึ่งเริ่มต้นด้วยพันธกิจของโมฮัมเหม็ดในปี ค.ศ. 606 ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 เมื่อแตรที่เจ็ดดังขึ้น.
The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. Revelation 11:14, 15.
วิบัติประการที่สองก็ล่วงไปแล้ว; และดูเถิด วิบัติประการที่สามก็มาถึงโดยเร็ว และทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดได้เป่าแตรขึ้น; และมีเสียงอันดังในสวรรค์กล่าวว่า ราชอาณาจักรทั้งหลายแห่งโลกนี้ได้กลายเป็นราชอาณาจักรขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และของพระคริสต์ของพระองค์; และพระองค์จะทรงครอบครองตลอดไปเป็นนิตย์ วิวรณ์ 11:14, 15
During the history of the first two Woes, Constantinople, the capital of eastern Rome, was conquered in 1453, and papal Rome in the west was delivered its deadly wound in 1798. The “scourge of an apostate church,” had brought down both civil and religious Rome. The threefold union of Modern Rome is accomplished at the soon-coming Sunday law in the United States.
ตลอดประวัติศาสตร์ของวิบัติสองประการแรก คอนสแตนติโนเปิล เมืองหลวงของโรมตะวันออก ถูกพิชิตในปี ค.ศ. 1453 และโรมของสันตะปาปาในตะวันตกได้รับบาดแผลอันถึงตายในปี ค.ศ. 1798 “แส้แห่งคริสตจักรที่เสื่อมทรามจากความเชื่อ” ได้นำความพินาศมาสู่ทั้งโรมฝ่ายบ้านเมืองและโรมฝ่ายศาสนา สหภาพสามประการของโรมสมัยใหม่จะสำเร็จขึ้นเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกามาถึงในไม่ช้า
“The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.
“พวกโปรเตสแตนต์แห่งสหรัฐอเมริกาจะเป็นแนวหน้าในการยื่นมือข้ามเหวลึกไปจับมือกับลัทธิทรงวิญญาณ; พวกเขาจะเอื้อมข้ามห้วงลึกไปประสานมือกับอำนาจแห่งโรม; และภายใต้อิทธิพลของการรวมตัวสามประการนี้ ประเทศนี้จะดำเนินตามรอยเท้าของโรมในการย่ำยีสิทธิแห่งมโนธรรม” The Great Controversy, 588.
At that time, Islam of the third Woe will accomplish God’s judgment against Modern Rome for its enforcement of Sunday worship, as He did with pagan Rome, and papal Rome. With pagan Rome He employed the first four trumpets to bring an end to Roman rulership in the capital of western Rome by the year 476, for after the year 476, no ruler of the city was of Roman lineage. By 1453 the fifth trumpet of Islam brought Roman rulership of eastern Rome to an end. By 1798, papal rulership of the former tenfold division of the nations of Europe was brought to an end in the history of the sixth trumpet of Islam. The demise of the civil kingdom of Rome, both west and east, and the religious kingdom of Rome was brought about following the enforcement of the pagan worship of the sun.
ในเวลานั้น อิสลามแห่งภัยพิบัติประการที่สามจะกระทำให้การพิพากษาของพระเจ้าตกเหนือโรมสมัยใหม่ เนื่องจากการบังคับให้ถือการนมัสการในวันอาทิตย์ของเธอ ดังที่พระองค์ได้ทรงกระทำกับโรมนอกศาสนาและโรมภายใต้อำนาจสันตะปาปามาแล้ว ต่อโรมนอกศาสนานั้น พระองค์ทรงใช้แตรสี่ประการแรกเพื่อนำการปกครองของโรมันในนครหลวงแห่งโรมตะวันตกไปสู่จุดจบภายในปี ค.ศ. 476 เพราะหลังจากปี ค.ศ. 476 แล้ว ผู้ปกครองของนครนั้นก็ไม่มีผู้ใดสืบเชื้อสายโรมันอีกเลย ภายในปี ค.ศ. 1453 แตรประการที่ห้าของอิสลามได้นำการปกครองของโรมันแห่งโรมตะวันออกไปสู่จุดจบ ภายในปี ค.ศ. 1798 การปกครองของสันตะปาปาเหนือการแบ่งแยกสิบส่วนแต่เดิมของบรรดาประชาชาติแห่งยุโรปก็ถูกนำไปสู่จุดจบในประวัติศาสตร์ของแตรประการที่หกแห่งอิสลาม การล่มสลายของราชอาณาจักรฝ่ายพลเรือนของโรม ทั้งฝ่ายตะวันตกและฝ่ายตะวันออก และของราชอาณาจักรฝ่ายศาสนาของโรม ได้บังเกิดขึ้นภายหลังการบังคับใช้นมัสการดวงอาทิตย์แบบนอกศาสนา
“The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.
“ประชาชนแห่งสหรัฐอเมริกาเคยเป็นชนชาติที่ได้รับความโปรดปรานเป็นพิเศษ; แต่เมื่อพวกเขาจำกัดเสรีภาพทางศาสนา ละทิ้งโปรเตสแตนต์ และให้การสนับสนุนแก่ลัทธิโรมันคาทอลิก ขนาดแห่งความผิดของพวกเขาจะเต็มบริบูรณ์ และ ‘การละทิ้งความเชื่อของชาติ’ จะถูกบันทึกไว้ในสมุดแห่งสวรรค์ ผลของการละทิ้งความเชื่อนี้คือความพินาศของชาติ” Review and Herald, May 2, 1893.
The triple application of prophecy establishes the characteristic of the final fulfillment of the prophecy based upon the characteristics of the first two fulfillments. On September 11, 2001 the third Woe arrived in history. It had initially arrived on October 22, 1844, for the third Woe is the seventh trumpet, and that trumpet began to sound at that time. But as with ancient Israel, modern Israel chose rebellion and brought about a period of wandering in the wilderness instead of finishing the work. The sealing time of the third angel was therefore delayed, until it began again on September 11, 2001.
การประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้นเป็นการสถาปนาลักษณะเฉพาะของความสำเร็จครบถ้วนครั้งสุดท้ายของคำพยากรณ์นั้น โดยอาศัยลักษณะของความสำเร็จครบถ้วนสองครั้งแรก เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 วิบัติประการที่สามได้มาถึงในประวัติศาสตร์ เดิมทีวิบัติประการนี้ได้มาถึงแล้วเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 เพราะวิบัติประการที่สามคือแตรใบที่เจ็ด และแตรนั้นได้เริ่มเป่าขึ้นในเวลานั้น แต่เช่นเดียวกับอิสราเอลในอดีต อิสราเอลยุคใหม่ได้เลือกการกบฏ และก่อให้เกิดช่วงเวลาแห่งการพเนจรในถิ่นทุรกันดารแทนที่จะทำพระราชกิจให้เสร็จสิ้น เพราะฉะนั้น เวลาของการประทับตราแห่งทูตสวรรค์องค์ที่สามจึงได้ถูกเลื่อนออกไป จนกระทั่งได้เริ่มขึ้นอีกครั้งในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001.
“For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 2, 69.
“เป็นเวลาสี่สิบปีที่ความไม่เชื่อ การบ่นพึมพำ และการกบฏ ได้ปิดกั้นอิสราเอลโบราณไว้จากแผ่นดินคานาอัน บาปเดียวกันนี้ได้ทำให้การเข้าสู่คานาอันฝ่ายสวรรค์ของอิสราเอลยุคปัจจุบันล่าช้าออกไป ในทั้งสองกรณี มิใช่พระสัญญาของพระเจ้าที่บกพร่อง หากแต่เป็นความไม่เชื่อ ความฝักใฝ่ในโลก การไม่ถวายตนอย่างสิ้นเชิง และการแก่งแย่งกันในหมู่ผู้ที่อ้างตนว่าเป็นประชากรขององค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งได้ทำให้เราคงอยู่ในโลกแห่งบาปและความเศร้าโศกนี้มาเป็นเวลาหลายปีนัก” Selected Messages, book 2, 69.
God does not change, and He judges according to the available light. Modern Israel had more available light than ancient Israel, and we are informed “the same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan.” If modern Israel was only held accountable to the light which ancient Israel was held accountable to, it would have been enough, but they had more light. Therefore, if it was the “same sins” that caused “ancient Israel” to wander in the wilderness for “forty years,” then not only was modern Israel banished to the “wilderness” in the rebellion of 1863, but they were just as certainly destined to die there. Their “sins” have delayed the work of the third angel until now.
พระเจ้าไม่ทรงเปลี่ยนแปลง และพระองค์ทรงพิพากษาตามความสว่างที่มีอยู่ อิสราเอลสมัยใหม่มีความสว่างที่มีอยู่มากกว่าอิสราเอลโบราณ และเราได้รับแจ้งว่า “บาปอย่างเดียวกันนั้นได้ทำให้การเข้าสู่คานาอันแห่งสวรรค์ของอิสราเอลสมัยใหม่ล่าช้าออกไป” หากอิสราเอลสมัยใหม่ต้องรับผิดชอบเพียงต่อความสว่างที่อิสราเอลโบราณต้องรับผิดชอบเท่านั้น ก็ย่อมเพียงพอแล้ว แต่พวกเขามีความสว่างมากกว่า ฉะนั้น หากเป็น “บาปอย่างเดียวกัน” ที่ทำให้ “อิสราเอลโบราณ” ต้องพเนจรอยู่ในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลา “สี่สิบปี” เช่นนั้นแล้ว ไม่เพียงแต่อิสราเอลสมัยใหม่ถูกขับไล่ไปสู่ “ถิ่นทุรกันดาร” ในการกบฏปี 1863 เท่านั้น แต่พวกเขายังถูกกำหนดไว้อย่างแน่นอนพอ ๆ กันว่าจะต้องตายที่นั่นด้วย “บาป” ของพวกเขาได้ทำให้งานของทูตสวรรค์องค์ที่สามล่าช้ามาจนถึงบัดนี้
“Said the angel, ‘The third angel is binding, or sealing, them in bundles for the heavenly garner.’ This little company looked careworn, as if they had passed through severe trials and conflicts. And it appeared as if the sun had just risen from behind a cloud and shone upon their countenances, causing them to look triumphant, as if their victories were nearly won.” Early Writings, 88.
“ทูตสวรรค์กล่าวว่า ‘ทูตสวรรค์องค์ที่สามกำลังรวบรวมพวกเขาไว้เป็นมัด ๆ หรือกำลังประทับตราพวกเขาไว้สำหรับยุ้งฉางแห่งสวรรค์’ คนหมู่น้อยนี้มีท่าทีอิดโรยราวกับว่าพวกเขาได้ผ่านการทดลองและการต่อสู้อันหนักหน่วงมาแล้ว และดูประหนึ่งว่าดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นจากหลังเมฆและส่องแสงลงบนใบหน้าของพวกเขา ทำให้พวกเขาดูมีชัย ราวกับว่าชัยชนะของพวกเขาใกล้จะได้มาแล้ว” Early Writings, 88.
The same sins that banished ancient Israel to die in the wilderness have delayed the work of the third angel who arrived on October 22, 1844.
บาปชนิดเดียวกันที่ได้ขับไล่อิสราเอลโบราณให้ออกไปตายในถิ่นทุรกันดาร ได้ทำให้งานของทูตสวรรค์องค์ที่สามซึ่งมาถึงเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ล่าช้าออกไป
“After Jesus opened the door of the most holy, the light of the Sabbath was seen, and the people of God were tested, as the children of Israel were tested anciently, to see if they would keep God’s law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the holiest of the heavenly sanctuary. As they by faith enter the most holy, they find Jesus, and hope and joy spring up anew. I saw them looking back, reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their experience to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, the present, and the future, and they know that God has indeed led them by His mysterious providence.” Early Writings, 254.
“ภายหลังจากที่พระเยซูทรงเปิดประตูแห่งอภิสุทธิสถานแล้ว ความสว่างแห่งวันสะบาโตก็ได้ปรากฏให้เห็น และประชากรของพระเจ้าถูกทดสอบ ดังเช่นที่บุตรทั้งหลายของอิสราเอลเคยถูกทดสอบมาแล้วในสมัยโบราณ เพื่อจะดูว่าพวกเขาจะรักษาพระราชบัญญัติของพระเจ้าหรือไม่ ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์องค์ที่สามชี้ขึ้นเบื้องบน แสดงทางแก่ผู้ที่ผิดหวังให้ไปสู่อภิสุทธิสถานแห่งสถานนมัสการในสวรรค์ เมื่อพวกเขาเข้าสู่อภิสุทธิสถานโดยความเชื่อ พวกเขาก็พบพระเยซู และความหวังกับความชื่นชมยินดีก็บังเกิดขึ้นใหม่ ข้าพเจ้าเห็นพวกเขามองย้อนกลับไป ทบทวนอดีต ตั้งแต่การประกาศเรื่องการเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซู ตลอดผ่านประสบการณ์ของพวกเขาจนถึงการสิ้นสุดของกำหนดเวลาในปี 1844 พวกเขาเห็นว่าความผิดหวังของตนได้รับการอธิบายแล้ว และความชื่นชมยินดีกับความแน่ใจก็ปลุกเร้าพวกเขาขึ้นอีกครั้ง ทูตสวรรค์องค์ที่สามได้ส่องสว่างแก่อดีต ปัจจุบัน และอนาคต และพวกเขารู้ว่าพระเจ้าได้ทรงนำพวกเขามาโดยการทรงจัดเตรียมอันลึกลับของพระองค์อย่างแท้จริง” Early Writings, 254.
The third angel is the sealing angel, and he arrived on October 22, 1844, but his work was delayed by the same sins that caused ancient Israel to die in the wilderness. The delay caused by the rebellion of 1863, was a delaying of the work of the third angel, and therefore the sealing has been hindered and delayed for over one hundred years.
ทูตสวรรค์องค์ที่สามคือทูตผู้ประทับตรา และเขาได้มาถึงเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 แต่พระราชกิจของเขาถูกหน่วงไว้ด้วยบาปอย่างเดียวกันกับที่ทำให้อิสราเอลโบราณต้องตายในถิ่นทุรกันดาร การล่าช้าที่เกิดขึ้นเพราะการกบฏในปี 1863 นั้น เป็นการหน่วงพระราชกิจของทูตสวรรค์องค์ที่สาม และฉะนั้น การประทับตราจึงถูกขัดขวางและล่าช้ามานานกว่าหนึ่งร้อยปีแล้ว
“[Numbers 32:6–15, quoted.] The Lord God is a jealous God, yet He bears long with the sins and transgressions of His people in this generation. If the people of God had walked in His counsel, the work of God would have advanced, the messages of truth would have been borne to all people that dwell on the face of the whole earth. Had the people of God believed Him and been doers of His word, had they kept His commandments, the angel would not have come flying through heaven with the message to the four angels that were to let loose the winds that they should blow upon the earth crying, Hold, hold the four winds that they blow not upon the earth until I have sealed the servants of God in their foreheads. But because the people are disobedient, unthankful, unholy, as were ancient Israel, time is prolonged that all may hear the last message of mercy proclaimed with a loud voice. The Lord’s work has been hindered, the sealing time delayed. Many have not heard the truth. But the Lord will give them a chance to hear and be converted, and the great work of God will go forward.” Manuscript Releases, volume 15, 292.
“[กันดารวิถี 32:6–15, quoted.] องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเจ้าผู้หวงแหนความจงรักภักดี แต่พระองค์ก็ทรงอดกลั้นต่อบาปและการล่วงละเมิดของประชากรของพระองค์ในคนชั่วอายุนี้เป็นเวลานาน หากประชากรของพระเจ้าได้ดำเนินตามคำปรึกษาของพระองค์ พระราชกิจของพระเจ้าก็จะได้ก้าวหน้าไป และข่าวสารแห่งความจริงจะได้ถูกประกาศแก่ชนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ทั่วพื้นพิภพทั้งหมด หากประชากรของพระเจ้าได้เชื่อพระองค์และเป็นผู้ปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์ หากพวกเขาได้รักษาพระบัญญัติของพระองค์ ทูตสวรรค์ก็คงจะไม่ได้มาเหาะไปกลางฟ้าสวรรค์พร้อมกับข่าวสารถึงทูตสวรรค์ทั้งสี่ผู้ซึ่งจะปล่อยลมทั้งหลาย เพื่อให้ลมเหล่านั้นพัดเหนือแผ่นดิน โดยร้องว่า จงยับยั้ง จงยับยั้งลมทั้งสี่ อย่าให้พัดเหนือแผ่นดิน จนกว่าเราจะได้ประทับตราผู้รับใช้ทั้งหลายของพระเจ้าไว้ที่หน้าผากของพวกเขาเสียก่อน แต่เพราะประชาชนไม่เชื่อฟัง ไม่สำนึกคุณ และไม่บริสุทธิ์ ดังเช่นอิสราเอลในสมัยโบราณ เวลาจึงถูกยืดออกไป เพื่อให้ทุกคนได้ยินข่าวสารสุดท้ายแห่งพระเมตตาที่ประกาศด้วยเสียงอันดัง พระราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้าถูกขัดขวาง และเวลาแห่งการประทับตราก็ถูกเลื่อนออกไป หลายคนยังไม่ได้ยินความจริง แต่พระเจ้าจะทรงประทานโอกาสแก่พวกเขาให้ได้ยินและกลับใจใหม่ และพระราชกิจอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าจะดำเนินต่อไปข้างหน้า” Manuscript Releases, volume 15, 292.
On September 11, 2001 the third angel arrived again, and the sealing time which had been delayed since the rebellion of 1863, began again. It was the arrival of Islam of the third Woe, which is also the seventh trumpet that marks the beginning of the sealing time. The sealing time began with the arrival of the third angel on October 22, 1844, when the seventh trumpet began to sound, but that trumpet was hindered and delayed.
เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ทูตสวรรค์องค์ที่สามได้มาถึงอีกครั้งหนึ่ง และช่วงเวลาแห่งการประทับตราซึ่งได้ล่าช้ามาตั้งแต่การกบฏในปี ค.ศ. 1863 ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งหนึ่ง การมาถึงนั้นคือการมาของอิสลามแห่งวิบัติครั้งที่สาม ซึ่งก็คือแตรที่เจ็ดด้วย และเป็นสิ่งที่กำหนดจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาแห่งการประทับตรา ช่วงเวลาแห่งการประทับตราได้เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการมาถึงของทูตสวรรค์องค์ที่สามเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 เมื่อแตรที่เจ็ดเริ่มเป่า แต่แตรนั้นถูกขัดขวางและล่าช้าออกไป
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.
และทูตสวรรค์องค์ที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่เหนือทะเลและเหนือแผ่นดินนั้น ได้ยกมือขึ้นสู่สวรรค์ และปฏิญาณโดยพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์นิรันดร์ ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในฟ้าสวรรค์นั้น และทรงสร้างแผ่นดินโลกและสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในแผ่นดินโลกนั้น และทรงสร้างทะเลและสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในทะเลนั้น ว่าเวลาจะไม่มีอีกต่อไป แต่ในสมัยแห่งเสียงของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด เมื่อท่านจะเริ่มเป่าแตร ความล้ำลึกของพระเจ้าก็จะสำเร็จ ดังที่พระองค์ได้ทรงประกาศไว้แก่บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ คือพวกศาสดาพยากรณ์ วิวรณ์ 10:5–7
The “voice” of the seventh angel, is the voice of the angel of Revelation chapter eighteen, which descended when the great buildings of New York City were thrown down.
“เสียง” ของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด คือเสียงของทูตสวรรค์ในวิวรณ์บทที่สิบแปด ซึ่งได้ลงมาเมื่ออาคารใหญ่โตทั้งหลายของนครนิวยอร์กถูกทำลายลง
And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.
ภายหลังสิ่งเหล่านี้ ข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีฤทธิ์อำนาจยิ่งใหญ่ และแผ่นดินโลกก็สว่างไสวด้วยรัศมีของท่าน และท่านร้องประกาศด้วยเสียงอันทรงพลังว่า “บาบิโลนมหานครนั้นพินาศแล้ว พินาศแล้ว และได้กลายเป็นที่สิงสถิตของพวกผี และเป็นที่อาศัยของวิญญาณโสโครกทุกชนิด และเป็นกรงขังของนกทุกชนิดที่โสโครกและน่าชัง เพราะว่าบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นได้ดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธอันเกิดจากการล่วงประเวณีของนาง และบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกก็ได้ล่วงประเวณีกับนาง และบรรดาพ่อค้าแห่งแผ่นดินโลกก็มั่งคั่งขึ้นด้วยความฟุ่มเฟือยอย่างยิ่งของนาง” วิวรณ์ 18:1–3
The “voice” of the mighty angel who descends, commands the angels to hold the four winds, that are represented as an “angry horse” seeking to break loose and bring death and destruction in its path.
“สุรเสียง” ของทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์ซึ่งลงมานั้น สั่งบรรดาทูตสวรรค์ให้ยึดลมทั้งสี่ไว้ ซึ่งถูกพรรณนาเป็น “ม้าที่กำลังโกรธเกรี้ยว” พยายามจะหลุดพ้นออกไปและนำความตายกับความพินาศมาตามเส้นทางที่มันผ่านไป
“The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.” Testimonies to Ministers, 445.
“ทูตสวรรค์ของพระเจ้าปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์ โดยยับยั้งลมทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกไว้ เพื่อมิให้ลมพัดเหนือแผ่นดินโลก หรือเหนือทะเล หรือเหนือต้นไม้ใด ๆ จนกว่าผู้รับใช้ของพระเจ้าจะได้รับการประทับตราไว้ที่หน้าผากของตน ทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธานุภาพนั้นปรากฏให้เห็นว่ากำลังขึ้นมาจากทิศตะวันออก (หรือที่ซึ่งดวงอาทิตย์ขึ้น) ทูตสวรรค์ผู้ทรงอานุภาพยิ่งที่สุดองค์นี้ทรงถือพระราชลัญจกรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ในพระหัตถ์ หรือของพระองค์ผู้เดียวซึ่งสามารถประทานชีวิตได้ ผู้ทรงสามารถจารึกเครื่องหมายหรือคำจารึกไว้บนหน้าผากว่า ผู้ใดจะได้รับความเป็นอมตะ ชีวิตนิรันดร์ เป็นสุรเสียงของทูตสวรรค์สูงสุดองค์นี้เองที่มีอำนาจบัญชาทูตสวรรค์ทั้งสี่ให้ควบคุมลมทั้งสี่ไว้จนกว่างานนี้จะสำเร็จ และจนกว่าท่านจะทรงมีพระบัญชาให้ปล่อยมันออกไป” Testimonies to Ministers, 445.
The angel who commands the four angels to hold the winds, is the angel of Revelation chapter eighteen who lightens the earth with His glory, and his “strong voice” is the voice of the seventh angel.
ทูตสวรรค์ผู้ทรงบัญชาแก่ทูตสวรรค์ทั้งสี่ให้ยับยั้งลมทั้งหลายนั้น คือทูตสวรรค์แห่งวิวรณ์บทที่สิบแปด ผู้ทรงกระทำให้แผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยพระสิริของพระองค์ และ “เสียงอันดัง” ของท่านนั้นก็คือเสียงของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด.
“And what a representation is given in Revelation 7 for our consideration and comfort and encouragement! The four angels are commissioned to do a work upon the earth. But One who purchased the world by giving Himself for its ransom has a chosen few. Who? Those who are keeping all of the commandments of God and have the faith of Jesus.
“และในพระธรรมวิวรณ์ บทที่ 7 ได้มีการนำเสนอภาพแทนอันยิ่งใหญ่เพียงใดไว้เพื่อให้เราได้ใคร่ครวญ เพื่อการปลอบประโลม และเพื่อการหนุนใจของเรา! ทูตสวรรค์ทั้งสี่ได้รับมอบหมายให้กระทำงานอย่างหนึ่งบนแผ่นดินโลก แต่พระองค์ผู้ทรงไถ่โลกโดยทรงประทานพระองค์เองเป็นค่าไถ่นั้น ทรงมีชนส่วนน้อยที่ทรงเลือกไว้ ใครคือชนเหล่านั้น? คือบรรดาผู้ที่รักษาพระบัญญัติทั้งสิ้นของพระเจ้า และมีความเชื่อของพระเยซู”
“John’s attention was called to another scene: ‘And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God’ (Revelation 7:2). Who is this? The Angel of the covenant. He comes from the sunrising. He is the Dayspring from on high. He is the Light of the world. ‘In Him was life; and the life was the light of men’ (John 1:4). This is the One Isaiah describes: ‘Unto us a Child is born, unto us a Son is given: and the government shall be upon His shoulder; and His name shall be called Wonderful, Counselor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ (Isaiah 9:6). He cried, as One who had superiority over the hosts of angels in heaven ‘to whom it was given to hurt the earth, and the sea, saying, “hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads” (Revelation 7:2, 3).
“ความสนใจของยอห์นถูกดึงไปยังอีกฉากหนึ่ง: ‘และข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งขึ้นมาจากทิศตะวันออก มีตราประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่’ (วิวรณ์ 7:2) ผู้นี้คือใคร? คือทูตสวรรค์แห่งพันธสัญญา พระองค์เสด็จมาจากที่ซึ่งดวงอาทิตย์ขึ้น พระองค์ทรงเป็นแสงอรุณจากเบื้องบน พระองค์ทรงเป็นความสว่างของโลก ‘ในพระองค์มีชีวิต และชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์ทั้งหลาย’ (ยอห์น 1:4) พระองค์คือผู้ที่อิสยาห์พรรณนาไว้ว่า: ‘ด้วยว่ามีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา มีบุตรชายคนหนึ่งประทานแก่เรา และการปกครองจะอยู่บนบ่าของท่าน และนามของท่านจะถูกขนานว่า มหัศจรรย์ ที่ปรึกษา พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ พระบิดานิรันดร์ องค์สันติราช’ (อิสยาห์ 9:6) พระองค์ทรงร้องด้วยพระสุรเสียงดุจผู้ทรงมีอำนาจสูงกว่าเหนือกองทัพทูตสวรรค์ในสวรรค์ ผู้ซึ่ง ‘ได้รับมอบหมายให้ทำอันตรายแก่แผ่นดินโลกและทะเล’ โดยตรัสว่า ‘อย่าทำอันตรายแก่แผ่นดินโลก หรือทะเล หรือต้นไม้ทั้งหลาย จนกว่าเราจะได้ประทับตราบนหน้าผากของบรรดาผู้รับใช้แห่งพระเจ้าของเรา’ (วิวรณ์ 7:2, 3)”
“Here is the divine and human united. The command is given to the four angels to hold in check the four winds until they receive His summons. Read the entire chapter. The cry, ‘Hurt not,’ is uttered by the Restorer, the Redeemer.
“ที่นี่คือการรวมกันของพระเจ้าและมนุษย์ พระบัญชาถูกประทานแก่ทูตสวรรค์ทั้งสี่ให้ยับยั้งลมทั้งสี่ไว้จนกว่าพวกเขาจะได้รับพระสุรเสียงเรียกของพระองค์ จงอ่านทั้งบท คำร้องว่า ‘อย่าทำอันตราย’ นั้น เปล่งออกโดยพระผู้ทรงฟื้นฟู พระผู้ไถ่”
“Judgment and wrath were to be repressed only for a little space until a certain work was done. The message, the last message of warning and mercy, has been retarded in doing its work by the selfish love of money, the selfish love of ease, and the unfitness of man to do a work that needs to be done. The angel that is to lighten the earth with His glory has waited for human instrumentalities through whom the light of heaven could shine, and they thus cooperate to give, in its sacred, solemn importance, the message which is to decide the destiny of the world.” Manuscript Releases, volume 15, 222.
“การพิพากษาและพระพิโรธจะต้องถูกยับยั้งไว้เพียงชั่วระยะเวลาเล็กน้อย จนกว่างานประการหนึ่งจะสำเร็จลุล่วง ข่าวสารนั้น คือข่าวสารเตือนและพระกรุณาครั้งสุดท้าย ได้ถูกถ่วงเวลาในการทำงานของมันให้ล่าช้าไป ด้วยความรักเงินทองอย่างเห็นแก่ตัว ความรักในความสบายอย่างเห็นแก่ตัว และความไม่เหมาะสมของมนุษย์ที่จะทำงานซึ่งจำเป็นต้องกระทำ ทูตสวรรค์องค์ที่จะส่องโลกให้สว่างด้วยพระสิริของพระองค์ ได้ทรงรอคอยเครื่องมือมนุษย์ซึ่งแสงสว่างจากสวรรค์จะส่องผ่านได้ และด้วยประการนี้พวกเขาจึงร่วมมือกันในการประกาศข่าวสารนั้น ซึ่งในความศักดิ์สิทธิ์และความเคร่งขรึมอันสำคัญยิ่งของมัน เป็นข่าวสารที่จะตัดสินชะตากรรมของโลก” Manuscript Releases, volume 15, 222.
The third angel, who is Christ, is also the sealing angel who arrived on October 22, 1844, but due to the disobedience of God’s people, His work of sealing the one hundred and forty-four thousand has been delayed until September 11, 2001. Then Islam of the third Woe, brought down the great buildings of New York, and the sealing process began. At that point the nations became “angry, yet held in check”. The first voice of Revelation chapter eighteen, is the voice that commands the four angels to hold, while God’s people are sealed.
ทูตสวรรค์องค์ที่สาม ผู้ทรงเป็นพระคริสต์ ทรงเป็นทูตสวรรค์ผู้ประทับตราด้วย ซึ่งได้เสด็จมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 แต่เนื่องด้วยการไม่เชื่อฟังของประชากรของพระเจ้า พระราชกิจแห่งการประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันจึงได้ถูกหน่วงไว้จนถึงวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แล้วอิสลามแห่งวิบัติประการที่สามได้นำอาคารใหญ่ทั้งหลายแห่งนครนิวยอร์กลงมา และกระบวนการประทับตราก็ได้เริ่มต้นขึ้น ณ จุดนั้น บรรดาประชาชาติจึงได้ “กริ้วขึ้น แต่ยังถูกยับยั้งไว้” พระสุรเสียงแรกแห่งพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบแปด คือพระสุรเสียงที่ทรงบัญชาทูตสวรรค์ทั้งสี่ให้อดกลั้นไว้ ขณะที่ประชากรของพระเจ้ากำลังได้รับการประทับตรา
Jesus always illustrates the ending with the beginning, and on February 26, 1993, Islam of the third Woe detonated a truck bomb in the underground parking garage of the North Tower of the World Trade Center. The explosion resulted in significant damage to the building, killing six people and injuring over a thousand others. While the attack did not bring down the towers, it was a significant act of terrorism on U.S. soil and foreshadowed the events of September 11, 2001.
พระเยซูทรงใช้จุดเริ่มต้นเพื่อแสดงภาพจุดจบอยู่เสมอ และเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 อิสลามแห่งวิบัติประการที่สามได้จุดชนวนระเบิดรถบรรทุกในโรงจอดรถใต้ดินของนอร์ททาวเวอร์แห่งเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ การระเบิดดังกล่าวก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากต่ออาคาร ทำให้มีผู้เสียชีวิตหกคน และมีผู้บาดเจ็บอีกกว่าหนึ่งพันคน แม้ว่าการโจมตีครั้งนั้นจะไม่ทำให้หอคอยทั้งสองพังทลายลง แต่ก็เป็นการก่อการร้ายครั้งสำคัญบนแผ่นดินสหรัฐอเมริกา และเป็นลางบอกเหตุล่วงหน้าถึงเหตุการณ์เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001
The sealing time began on September 11, 2001, but it included a forewarning eight years before. The Islamic attack on Israel on October 7, 2023 is a forewarning of the ending of the sealing time. The prophetic characteristics of the third Woe have been established with the prophetic characteristics of the first two Woes. In the opening verses of chapter nine of Revelation the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated.
ช่วงเวลาแห่งการประทับตราได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แต่ได้รวมคำเตือนไว้ล่วงหน้าแปดปีก่อนหน้านั้นด้วย การโจมตีอิสราเอลโดยอิสลามเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2023 เป็นคำเตือนล่วงหน้าถึงการสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งการประทับตรา คุณลักษณะเชิงพยากรณ์ของวิบัติประการที่สามได้ถูกสถาปนาขึ้นพร้อมกับคุณลักษณะเชิงพยากรณ์ของวิบัติสองประการแรก ในข้อเปิดของวิวรณ์บทที่เก้า การประทับตราของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนได้รับการพรรณนาไว้
We will consider that subject in the next article.
เราจะพิจารณาเรื่องนั้นในบทความถัดไป
“If such scenes as this are to come, such tremendous judgments on a guilty world, where will be the refuge for God’s people? How will they be sheltered until the indignation be overpast? John sees the elements of nature—earthquake, tempest, and political strife—represented as being held by four angels. These winds are under control until God gives the word to let them go. There is the safety of God’s church. The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.
“หากฉากเหตุการณ์เช่นนี้จะมาถึง คือการพิพากษาอันใหญ่หลวงเช่นนั้นเหนือโลกที่มีความผิด แล้วที่ลี้ภัยสำหรับประชากรของพระเจ้าจะอยู่ที่ไหน? พวกเขาจะได้รับการคุ้มครองอย่างไรจนกว่าความกริ้วจะล่วงพ้นไป? ยอห์นเห็นบรรดาธาตุแห่งธรรมชาติ—แผ่นดินไหว พายุ และความขัดแย้งทางการเมือง—ซึ่งถูกแสดงให้เห็นว่าอยู่ภายใต้การยับยั้งของทูตสวรรค์สี่องค์ ลมเหล่านี้อยู่ภายใต้การควบคุมจนกว่าพระเจ้าจะตรัสให้ปล่อยออกไป นั่นคือความปลอดภัยของคริสตจักรของพระเจ้า ทูตสวรรค์ของพระเจ้าปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์ คอยยับยั้งลมทั้งหลายของแผ่นดินโลกไว้ เพื่อมิให้ลมเหล่านั้นพัดต้องแผ่นดินโลก หรือทะเล หรือบรรดาต้นไม้ใด ๆ จนกว่าผู้รับใช้ของพระเจ้าจะได้รับการประทับตราที่หน้าผากของตน แล้วได้เห็นทูตสวรรค์ผู้ทรงอานุภาพองค์นั้นกำลังขึ้นมาจากทิศตะวันออก (หรือจากที่ดวงอาทิตย์ขึ้น) ทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์มากที่สุดองค์นี้มีตราประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ในมือ หรือของพระองค์ผู้เดียวผู้สามารถประทานชีวิต ผู้สามารถจารึกไว้ที่หน้าผากทั้งหลายซึ่งเครื่องหมายหรือคำจารึกนั้น แก่ผู้ที่ความเป็นอมตะ คือชีวิตนิรันดร์ จะทรงประทานให้ เป็นพระสุรเสียงของทูตสวรรค์ผู้สูงสุดองค์นี้เองที่มีสิทธิอำนาจจะบัญชาทูตสวรรค์ทั้งสี่ให้ควบคุมลมทั้งสี่ไว้ จนกว่างานนี้จะสำเร็จ และจนกว่าเขาจะออกคำสั่งให้ปล่อยมันทั้งหลายออกไป”
“Those that overcome the world, the flesh, and the devil, will be the favored ones who shall receive the seal of the living God. Those whose hands are not clean, whose hearts are not pure, will not have the seal of the living God. Those who are planning sin and acting it will be passed by. Only those who, in their attitude before God, are filling the position of those who are repenting and confessing their sins in the great anti-typical Day of Atonement, will be recognized and marked as worthy of God’s protection. The names of those who are steadfastly looking and waiting and watching for the appearing of their Saviour—more earnestly and wishfully than they who wait for the morning—will be numbered with those who are sealed. Those who, while having all the light of truth flashing upon their souls, should have works corresponding to their avowed faith, but are allured by sin, setting up idols in their hearts, corrupting their souls before God, and polluting those who unite with them in sin, will have their names blotted out of the book of life, and be left in midnight darkness, having no oil in their vessels with their lamps. ‘Unto you that fear My name shall the Sun of Righteousness arise with healing in His wings.’
“บรรดาผู้ที่มีชัยชนะเหนือโลก เนื้อหนัง และมาร จะเป็นผู้ที่ทรงโปรดปราน และจะได้รับตราประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ บรรดาผู้ที่มือไม่สะอาด จิตใจไม่บริสุทธิ์ จะไม่ได้รับตราประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ บรรดาผู้ที่กำลังวางแผนทำบาปและลงมือกระทำบาปนั้นจะถูกข้ามผ่านไป เฉพาะผู้ที่ในท่าทีของตนเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า กำลังดำรงอยู่ในฐานะของผู้ที่กำลังกลับใจและสารภาพบาปของตนในวันลบมลทินฝ่ายต้นแบบอันยิ่งใหญ่นั้นเท่านั้น ที่จะได้รับการยอมรับและถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นผู้สมควรแก่การทรงคุ้มครองของพระเจ้า รายชื่อของบรรดาผู้ที่กำลังเพ่งดู คอยท่า และเฝ้าระวังการเสด็จมาปรากฏของพระผู้ช่วยให้รอดของตนอย่างแน่วแน่—ด้วยใจร้อนรนและปรารถนายิ่งกว่าผู้ที่คอยรุ่งอรุณ—จะถูกนับรวมไว้กับบรรดาผู้ที่ได้รับการประทับตรา ผู้ที่แม้ว่ามีแสงสว่างแห่งความจริงทั้งหมดส่องวาบลงมายังจิตวิญญาณของตน และควรมีการกระทำที่สอดคล้องกับความเชื่อที่ตนประกาศรับไว้ แต่กลับถูกบาปล่อลวง ตั้งรูปเคารพขึ้นในใจของตน ทำจิตวิญญาณของตนให้เสื่อมทรามเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า และทำให้ผู้ที่เข้าร่วมกับตนในการทำบาปเป็นมลทิน ชื่อของพวกเขาจะถูกลบออกจากหนังสือแห่งชีวิต และถูกปล่อยไว้ในความมืดมิดยามเที่ยงคืน โดยไม่มีน้ำมันอยู่ในภาชนะพร้อมกับตะเกียงของตน ‘แต่สำหรับเจ้าทั้งหลายผู้ยำเกรงนามของเรา ดวงอาทิตย์แห่งความชอบธรรมจะขึ้น พร้อมด้วยการรักษาโรคที่ปีกของมัน’”
“This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.
“การประทับตราผู้รับใช้ของพระเจ้านี้เป็นสิ่งเดียวกันกับที่ได้ทรงสำแดงแก่เอเสเคียลในนิมิต ยอห์นก็เป็นพยานแห่งการเปิดเผยอันน่าตระหนกที่สุดนี้ด้วยเช่นกัน ท่านเห็นทะเลและคลื่นคำราม และดวงใจของมนุษย์ก็ล้มเหลวลงด้วยความหวาดกลัว ท่านเห็นแผ่นดินโลกสั่นสะเทือน และภูเขาถูกพัดพาไปสู่ท่ามกลางทะเล (ซึ่งกำลังเกิดขึ้นจริงตามตัวอักษร) น้ำทะเลนั้นคำรามและปั่นป่วน และภูเขาก็สั่นสะเทือนด้วยการพองตัวของน้ำเหล่านั้น ท่านได้รับการสำแดงให้เห็นภัยพิบัติ โรคระบาด ทุพภิกขภัย และความตาย กำลังปฏิบัติภารกิจอันน่าสะพรึงกลัวของมัน” Testimonies to Ministers, 445.