The fulfillment of the signs represented by the sun, moon, and stars have been amply addressed by the historians, the pioneers of Adventism and through the writings of Sister White. Some of the signs Jesus addressed are not as familiar as others. Few recognize that the “distress of nations” upon the “earth,” had a specific fulfillment. They are not clear about what the symbol of the shaking of the “powers of heaven,” as opposed to the shaking the powers of earth represent. And few Laodicean Adventist understand that the “coming” of “the Son of man coming in a cloud” was fulfilled in Millerite history.
การสำเร็จของหมายสำคัญต่าง ๆ ที่เป็นตัวแทนโดยดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวนั้น ได้รับการกล่าวถึงไว้อย่างกว้างขวางแล้วโดยบรรดานักประวัติศาสตร์ ผู้บุกเบิกแห่งขบวนการแอ๊ดเวนตีส และผ่านทางงานเขียนของซิสเตอร์ไวท์ หมายสำคัญบางประการที่พระเยซูตรัสถึงนั้นไม่เป็นที่คุ้นเคยเท่ากับหมายสำคัญอื่น ๆ มีเพียงไม่กี่คนที่ตระหนักว่า “ความทุกข์ลำบากของบรรดาประชาชาติ” บน “แผ่นดินโลก” นั้น มีความสำเร็จที่เฉพาะเจาะจง พวกเขาไม่กระจ่างชัดว่าความหมายของสัญลักษณ์แห่งการสั่นสะเทือนของ “อำนาจทั้งหลายแห่งสวรรค์” นั้น คืออะไร เมื่อเทียบกับการสั่นสะเทือนที่เป็นตัวแทนของอำนาจทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลก และมีแอ๊ดเวนตีสชาวเลาดีเซียเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจว่า “การเสด็จมา” ของ “บุตรมนุษย์ผู้เสด็จมาในเมฆ” นั้น ได้สำเร็จแล้วในประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์
“The exact day and hour of Christ’s coming have not been revealed. The Saviour told his disciples that he himself could not make known the hour of his second appearing. But he mentioned certain events by which they might know when his coming was near. ‘There shall be signs,’ he said, ‘in the sun, and in the moon, and in the stars.’ ‘The sun shall be darkened, and the moon shall not give her light, and the stars of heaven shall fall.’ Upon the earth, he said, there shall be ‘distress of nations, with perplexity; the sea and the waves roaring; men’s hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth.’
“วันและโมงยามอันแน่นอนแห่งการเสด็จมาของพระคริสต์นั้นมิได้ทรงเปิดเผยไว้ พระผู้ช่วยให้รอดได้ตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า แม้แต่พระองค์เองก็มิอาจทรงแจ้งให้ทราบถึงโมงยามแห่งการเสด็จมาครั้งที่สองของพระองค์ได้ แต่พระองค์ได้ทรงกล่าวถึงเหตุการณ์บางประการ ซึ่งโดยเหตุการณ์เหล่านั้นพวกเขาอาจรู้ได้ว่าเมื่อใดการเสด็จมาของพระองค์ใกล้เข้ามาแล้ว พระองค์ตรัสว่า ‘จะมีหมายสำคัญในดวงอาทิตย์ และในดวงจันทร์ และในดวงดาว’ ‘ดวงอาทิตย์จะมืดไป และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน และดวงดาวทั้งหลายแห่งฟ้าสวรรค์จะตกลงมา’ พระองค์ตรัสว่า บนแผ่นดินโลกจะมี ‘ความทุกข์ลำบากของบรรดาประชาชาติ ด้วยความฉงนสนเท่ห์ ทะเลและคลื่นคำราม มนุษย์สิ้นกำลังใจเพราะความกลัว และเพราะคอยมองดูสิ่งทั้งหลายที่จะเกิดขึ้นแก่โลก’”
“‘And they shall see the Son of man coming in the clouds of heaven with power and great glory. And he shall send his angels with a great sound of a trumpet, and they shall gather together his elect from the four winds, from one end of heaven to the other.’
“แล้วเขาทั้งหลายจะเห็นบุตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆแห่งฟ้าสวรรค์ ด้วยฤทธิ์เดชและพระสิริอันยิ่งใหญ่ และพระองค์จะทรงใช้เหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ไปพร้อมกับเสียงแตรอันกึกก้องยิ่ง และทูตสวรรค์เหล่านั้นจะรวบรวมบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรแล้วจากลมทั้งสี่ทิศ จากที่สุดฟ้าข้างนี้ถึงที่สุดฟ้าอีกข้างหนึ่ง”
“The signs in the sun, moon, and stars have been fulfilled. Since that time earthquakes, tempests, tidal waves, pestilence, and famine have multiplied. The most awful destructions, by fire and flood, are following one another in quick succession. The terrible disasters that are taking place from week to week speak to us in earnest tones of warning, declaring that the end is near, that something great and decisive will soon of necessity take place.
“หมายสำคัญทั้งหลายในดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว ได้สำเร็จแล้ว ตั้งแต่นั้นมา แผ่นดินไหว พายุคลุ้มคลั่ง คลื่นยักษ์ โรคระบาด และทุพภิกขภัยได้ทวีจำนวนขึ้น ความพินาศอันน่าสยดสยองที่สุด ทั้งโดยไฟและโดยน้ำ กำลังติดตามกันมาอย่างรวดเร็ว ภัยพิบัติอันน่าหวาดหวั่นซึ่งกำลังเกิดขึ้นอยู่จากสัปดาห์หนึ่งไปสู่อีกสัปดาห์หนึ่ง กำลังกล่าวแก่เราด้วยเสียงเตือนอย่างจริงจัง ประกาศว่าจุดจบอยู่ใกล้แล้ว และว่าในไม่ช้านี้จำต้องมีบางสิ่งอันยิ่งใหญ่และเด็ดขาดเกิดขึ้น”
“Probationary time will not continue much longer. Now God is withdrawing his restraining hand from the earth. Long has he been speaking to men and women through the agency of his Holy Spirit; but they have not heeded the call. Now he is speaking to his people, and to the world, by his judgments. The time of these judgments is a time of mercy for those who have not yet had opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; his hand is still stretched out to save. Large numbers will be admitted to the fold of safety who in these last days will hear the truth for the first time.” Review and Herald, November 22, 1906.
“ช่วงเวลาแห่งการทดลองจะไม่ดำเนินต่อไปอีกนาน บัดนี้พระเจ้ากำลังทรงถอนพระหัตถ์ที่ทรงยับยั้งไว้จากแผ่นดินโลก เป็นเวลาช้านานแล้วที่พระองค์ได้ตรัสแก่ชายและหญิงทั้งหลายผ่านทางการทรงงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ แต่เขาทั้งหลายมิได้ใส่ใจต่อการทรงเรียก บัดนี้พระองค์กำลังตรัสแก่ประชากรของพระองค์ และแก่ชาวโลก โดยผ่านทางการพิพากษาของพระองค์ เวลาของการพิพากษาเหล่านี้เป็นเวลาแห่งพระเมตตาสำหรับผู้ที่ยังไม่เคยมีโอกาสเรียนรู้ว่าความจริงคืออะไร องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทอดพระเนตรพวกเขาด้วยความอ่อนโยน พระทัยแห่งพระเมตตาของพระองค์ทรงสะเทือน พระหัตถ์ของพระองค์ยังคงเหยียดออกเพื่อช่วยให้รอด ผู้คนเป็นอันมากจะได้รับการรับเข้าไว้ในคอกแห่งความปลอดภัย ซึ่งในวาระสุดท้ายเหล่านี้จะได้ยินความจริงเป็นครั้งแรก” Review and Herald, November 22, 1906.
The Millerite history is repeated to the very letter in the last days. The “signs” that marked the arrival and history of the first angel, typify “signs” that mark the arrival and history of the third angel. All the sacred reformatory movements parallel the movement of the third angel in the last days.
ประวัติศาสตร์ของชาวมิลเลอไรต์จะถูกทำซ้ำขึ้นอีกอย่างตรงตามตัวอักษรในยุคสุดท้าย “หมายสำคัญ” ทั้งหลายที่บ่งชี้ถึงการมาถึงและประวัติของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง เป็นแบบอย่างของ “หมายสำคัญ” ที่บ่งชี้ถึงการมาถึงและประวัติของทูตสวรรค์องค์ที่สาม การเคลื่อนไหวแห่งการปฏิรูปอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงล้วนดำเนินขนานไปกับการเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่สามในยุคสุดท้าย
“The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.
“พระราชกิจของพระเจ้าในแผ่นดินโลกนั้น ตลอดทุกยุคทุกสมัย แสดงให้เห็นความคล้ายคลึงกันอย่างเด่นชัดในทุกการปฏิรูปครั้งใหญ่หรือความเคลื่อนไหวทางศาสนา หลักการทั้งหลายแห่งการที่พระเจ้าทรงปฏิบัติต่อมนุษย์นั้นคงเดิมอยู่เสมอ ความเคลื่อนไหวสำคัญต่าง ๆ ในปัจจุบันล้วนมีสิ่งคู่ขนานกับเหตุการณ์ในอดีต และประสบการณ์ของคริสตจักรในยุคก่อน ๆ ก็มีบทเรียนอันทรงคุณค่ายิ่งสำหรับยุคสมัยของเราเอง” The Great Controversy, 343.
The history represented by the mighty angel of Revelation eighteen, is the third angel, and the history represented by the third angel runs parallel to the history of the first and second angels of Millerite history.
ประวัติศาสตร์ที่ทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธานุภาพแห่งวิวรณ์บทที่สิบแปดเป็นภาพแทนนั้น คือทูตสวรรค์องค์ที่สาม และประวัติศาสตร์ที่ทูตสวรรค์องค์ที่สามเป็นภาพแทนนั้น ดำเนินควบคู่ไปกับประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองแห่งประวัติศาสตร์มิลเลอไรต์
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
“พระเจ้าทรงประทานข่าวสารในวิวรณ์ 14 ให้มีตำแหน่งของมันอยู่ในแนวคำพยากรณ์ และงานของข่าวสารนั้นจะต้องไม่ยุติจนกว่าจะถึงวาระปิดฉากแห่งประวัติศาสตร์ของโลกนี้ ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองยังคงเป็นความจริงสำหรับสมัยนี้ และจะต้องดำเนินควบคู่ไปกับข่าวสารนี้ซึ่งตามมา ทูตสวรรค์องค์ที่สามประกาศคำเตือนของตนด้วยเสียงอันดัง ‘ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้’ ยอห์นกล่าว ‘ข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีอำนาจยิ่งใหญ่ และโลกก็สว่างไสวด้วยรัศมีของท่าน’ ในความสว่างนั้น แสงแห่งข่าวสารทั้งสามได้ถูกรวมเข้าไว้ด้วยกัน” The 1888 Materials, 803, 804.
The work of the first and second angels, which is paralleled by the work of the third angel, is also illustrated in the parable of the ten virgins.
งานของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง ซึ่งขนานกันกับงานของทูตสวรรค์องค์ที่สามนั้น ยังได้รับการอธิบายให้เห็นด้วยในอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนอีกด้วย
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“ข้าพเจ้ามักถูกชี้ให้พิจารณาอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน ซึ่งห้าคนมีปัญญา และห้าคนโง่เขลา อุปมานี้ได้สำเร็จแล้วและจะสำเร็จตามตัวอักษรทุกประการ เพราะมีการประยุกต์ใช้เป็นพิเศษสำหรับยุคนี้ และเช่นเดียวกับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม อุปมานี้ได้สำเร็จแล้วและจะยังคงเป็นความจริงสำหรับกาลปัจจุบันจนถึงกาลสิ้นสุดแห่งเวลา” Review and Herald, August 19, 1890.
The history represented in Revelation chapter ten of the Book of revelation is represented as the seven thunders, and the seven thunders represent the events which took place during the history of the Millerites, which was the history of the first and second angels’ messages. The seven thunders also represent “future events” that occur in the last days, and they are fulfilled in the same “order” as they were in the history of the Millerites.
ประวัติศาสตร์ที่ปรากฏในวิวรณ์บทที่สิบแห่งพระธรรมวิวรณ์นั้น ถูกนำเสนอไว้ในรูปของฟ้าร้องเจ็ดประการ และฟ้าร้องเจ็ดประการนั้นเป็นตัวแทนของเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอไรต์ ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ของข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง ฟ้าร้องเจ็ดประการยังเป็นตัวแทนของ “เหตุการณ์ในอนาคต” ที่จะเกิดขึ้นในวาระสุดท้ายด้วย และเหตุการณ์เหล่านั้นก็สำเร็จตาม “ลำดับ” เดียวกันกับที่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอไรต์
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. …
“ความสว่างพิเศษที่ประทานแก่ยอห์น ซึ่งได้แสดงออกมาในเสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดนั้น เป็นการพรรณนาเหตุการณ์ต่าง ๆ ซึ่งจะเกิดขึ้นภายใต้ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง …”
“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“ภายหลังจากฟ้าร้องทั้งเจ็ดนี้ได้เปล่งเสียงของมันแล้ว พระบัญชาจึงมาถึงยอห์นเช่นเดียวกับที่มาถึงดาเนียลเกี่ยวกับหนังสือเล่มเล็กนั้นว่า ‘จงผนึกสิ่งทั้งหลายที่ฟ้าร้องทั้งเจ็ดได้เปล่งออกมาไว้’ สิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอนาคตซึ่งจะได้รับการเปิดเผยตามลำดับของมัน” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
All the reform movements parallel one another, and they are to be brought together “line upon line,” in order to illustrate the final reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. The parable of the ten virgins illustrates the internal experience of God’s people in the Millerite movement and the movement of the one hundred and forty-four thousand.
ขบวนการปฏิรูปทั้งสิ้นดำเนินขนานกันไป และจะต้องถูกนำมารวมเข้าด้วยกัน “บรรทัดแล้วบรรทัดเล่า” เพื่อแสดงให้เห็นขบวนการปฏิรูปขั้นสุดท้ายของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน อุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนแสดงให้เห็นประสบการณ์ภายในของประชากรของพระเจ้าในขบวนการมิลเลอร์ไรต์ และในขบวนการของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน
“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.
“อุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนใน มัทธิว 25 ก็เป็นภาพประกอบประสบการณ์ของประชากรแอ๊ดเวนติสต์ด้วย” สงครามครั้งยิ่งใหญ่, 393.
The work and message of both the Millerites and the one hundred and forty-four thousand is represented by the three angels of Revelation fourteen.
งานและข่าวสารของทั้งพวกมิลเลอไรต์และคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันนั้น ถูกแทนไว้โดยทูตสวรรค์สามองค์แห่งวิวรณ์บทที่สิบสี่
“I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God, and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Life Sketches, 429.
“ข้าพเจ้าได้รับโอกาสอันล้ำค่าในการได้มาซึ่งประสบการณ์ ข้าพเจ้าได้มีประสบการณ์ในข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง องค์ที่สอง และองค์ที่สาม ทูตสวรรค์เหล่านี้ถูกพรรณนาว่ากำลังบินอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า ประกาศข่าวสารแห่งคำเตือนไปยังโลก และมีความเกี่ยวข้องโดยตรงต่อประชาชนที่มีชีวิตอยู่ในยุคสุดท้ายแห่งประวัติศาสตร์ของโลกนี้ ไม่มีผู้ใดได้ยินเสียงของทูตสวรรค์เหล่านี้ เพราะพวกเขาเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แทนประชากรของพระเจ้าผู้กำลังปฏิบัติงานอย่างสอดคล้องกับสากลจักรวาลแห่งสวรรค์ บรรดาชายและหญิงซึ่งได้รับความสว่างโดยพระวิญญาณของพระเจ้า และได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยความจริง ประกาศข่าวสารทั้งสามตามลำดับของมัน” Life Sketches, 429.
The prophetic events represented in Revelation chapter ten, are represented by the seven thunders. Those events mark where the divine is joined with the human. The “signs” that were identified by Christ in Matthew chapter twenty-four, Mark thirteen and Luke twenty-one represent the “signs” that ushered in the Millerite movement and represent a parallel testimony to the movement of the one hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand do not taste of death as represented by Enoch and Elijah. September 11, 2001, the “sign” that Christ identified as marking the arrival of the final generation of earth’s history, is identified in Luke chapter twenty-one. To be among that group that has been represented by Enoch and Elijah, who are called the one hundred and forty-four thousand requires that the “sign” and all that it represents is recognized.
เหตุการณ์เชิงพยากรณ์ที่ถูกแทนไว้ในพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบ ถูกแทนไว้โดยฟ้าร้องทั้งเจ็ด เหตุการณ์เหล่านั้นชี้บ่งจุดที่ฝ่ายพระเจ้าถูกรวมเข้ากับฝ่ายมนุษย์ “หมายสำคัญ” ทั้งหลายที่พระคริสต์ทรงระบุไว้ในมัทธิว บทที่ยี่สิบสี่ มาระโก บทที่สิบสาม และลูกา บทที่ยี่สิบเอ็ด เป็น “หมายสำคัญ” ที่นำเข้าสู่ขบวนการมิลเลอไรต์ และเป็นพยานหลักฐานเชิงขนานต่อขบวนการของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันนั้นไม่ลิ้มรสความตาย ดังที่เอโนคและเอลียาห์เป็นภาพแทน วันที่ 11 กันยายน 2001 ซึ่งเป็น “หมายสำคัญ” ที่พระคริสต์ทรงระบุว่าเป็นเครื่องหมายแห่งการมาถึงของชนชั่วอายุสุดท้ายในประวัติศาสตร์ของโลกนั้น ถูกระบุไว้ในลูกา บทที่ยี่สิบเอ็ด การจะอยู่ในหมู่คณะนั้นซึ่งเอโนคและเอลียาห์เป็นภาพแทน และซึ่งถูกเรียกว่า คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน จำเป็นต้องตระหนักถึง “หมายสำคัญ” นั้นและทุกสิ่งที่หมายสำคัญนั้นเป็นภาพแทน
After Jesus led His disciples down through the history of the “signs” which ushered in the Millerite movement He then repeated and enlarged His historical testimony, by including a parable that represented the same history.
หลังจากที่พระเยซูทรงนำเหล่าสาวกของพระองค์ผ่านลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของ “หมายสำคัญ” ทั้งหลายซึ่งเป็นการเปิดทางเข้าสู่ขบวนการมิลเลอไรต์แล้ว พระองค์จึงทรงทบทวนและขยายคำพยานทางประวัติศาสตร์ของพระองค์อีกครั้ง โดยทรงรวมอุปมาเรื่องหนึ่งซึ่งเป็นภาพแทนของประวัติศาสตร์เดียวกันนั้น។
And he spake to them a parable; Behold the fig tree, and all the trees; When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand. Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:29–33.
แล้วพระองค์ตรัสคำอุปมาแก่เขาทั้งหลายว่า “จงดูต้นมะเดื่อเทศและต้นไม้อื่นทั้งปวง เมื่อมันแตกใบแล้ว พวกท่านก็เห็นและรู้ได้เองว่าฤดูร้อนใกล้จะมาถึงแล้ว ฉันใด พวกท่านก็ฉันนั้น เมื่อเห็นเหตุการณ์เหล่านี้บังเกิดขึ้น ก็จงรู้เถิดว่าแผ่นดินของพระเจ้าใกล้จะมาถึงแล้ว เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนรุ่นนี้จะไม่ล่วงไปจนกว่าสิ่งทั้งปวงนั้นจะสำเร็จ ฟ้าและดินจะล่วงไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่ล่วงไปเลย” ลูกา 21:29–33
Jesus begins the parable by identifying a distinction between “the fig tree,” in the singular, and “all the trees.” The “fig tree,” is the covenant people, who in the last days is Laodicean Adventism, who profess to be the remnant people of God. The other “trees” were the Gentiles.
พระเยซูทรงเริ่มคำอุปมาโดยทรงชี้ให้เห็นความแตกต่างระหว่าง “ต้นมะเดื่อ” ซึ่งเป็นเอกพจน์ กับ “ต้นไม้ทั้งปวง” “ต้นมะเดื่อ” คือประชากรแห่งพันธสัญญา ซึ่งในวาระสุดท้ายคือแอ๊ดเวนติสต์แบบเลาดีเซีย ผู้ซึ่งอ้างตนว่าเป็นประชากรส่วนที่เหลือของพระเจ้า ส่วน “ต้นไม้” อื่น ๆ นั้นคือบรรดาคนต่างชาติ
“Mark the cursing of the fig tree, representing the Jewish nation, covered with leaves of profession, but no fruit to be found thereon. The curse is pronounced upon the fig tree, which represents the moral, thinking, living agent, cursed of God, living as were the Jews for forty years after this event, yet dead. Mark, the other trees, representing the Gentiles, were not covered. They were leafless, making no pretension to having a knowledge of God. Their time of fruit-leaving was not yet.” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.
“จงสังเกตการสาปแช่งต้นมะเดื่อ ซึ่งเป็นภาพแทนของชนชาติยิว ที่ปกคลุมด้วยใบแห่งการประกาศตน แต่กลับไม่พบผลใดเลยบนต้นนั้น คำสาปถูกประกาศเหนือ ต้นมะเดื่อ ซึ่งเป็นภาพแทนของตัวแทนที่มีศีลธรรม คิดได้ และมีชีวิต ซึ่งถูกพระเจ้าสาปแช่ง ดำเนินชีวิตอยู่ดังที่พวกยิวเป็นอยู่ตลอดสี่สิบปีหลังจากเหตุการณ์นี้ กระนั้นก็ยังตายอยู่ จงสังเกตว่า ต้นไม้อื่น ๆ ซึ่งเป็นภาพแทนของคนต่างชาติ มิได้ถูกปกคลุมด้วยใบ พวกเขาไร้ใบ มิได้แสร้งอ้างว่ามีความรู้เรื่องพระเจ้า เวลาที่พวกเขาจะออกผลยังมาไม่ถึง” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.
Laodicean Adventism in the last days is cursed, for though it professes to be the remnant people of God, its profession is fruitless. Jesus is making two interconnected, but different points in the passage. He is identifying the distinction between the professed people of God and the Gentiles, who do not profess to uphold the law of God, or possess the Spirit of Prophecy which are the characteristics of the remnant of the last days, which Laodicean Adventism professes to uphold. The leaves in the last days represent the claimed profession to be the remnant identified by John in the book of Revelation.
แอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซียในยุคสุดท้ายอยู่ใต้คำสาป เพราะแม้จะอ้างตนว่าเป็นประชากรส่วนที่เหลือของพระเจ้า แต่คำอ้างนั้นก็ไร้ผล พระเยซูกำลังทรงชี้ให้เห็นประเด็นสองประการที่เชื่อมโยงกัน แต่แตกต่างกันในข้อความตอนนี้ พระองค์กำลังทรงระบุความแตกต่างระหว่างผู้ที่อ้างตนว่าเป็นประชากรของพระเจ้า กับบรรดาคนต่างชาติซึ่งไม่ได้อ้างว่าดำรงรักษาพระบัญญัติของพระเจ้า หรือมีพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ อันเป็นลักษณะจำเพาะของชนส่วนที่เหลือในยุคสุดท้าย ซึ่งแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซียอ้างว่ายึดถือ ใบไม้ในยุคสุดท้ายเป็นสัญลักษณ์แทนการประกาศอ้างว่าตนเป็นชนส่วนที่เหลือตามที่ยอห์นได้ระบุไว้ในพระธรรมวิวรณ์
“The Gentile world was represented by the leafless, fruitless fig trees. The Gentiles were destitute, as were the Jews, of godliness, but they had not claimed to be in favor with God. They made no boast of exalted spirituality. They were blind in every sense to the ways and works of God, With them the time for figs was not yet. They were still looking forward to a day which would bring them light and hope.” Signs of the Times, February 15, 1899.
“โลกของคนต่างชาติถูกแทนภาพไว้โดยต้นมะเดื่อที่ไร้ใบ ไร้ผล ชาวต่างชาติก็ขัดสนจากความเป็นพระเจ้าเช่นเดียวกับพวกยิว แต่พวกเขามิได้อ้างว่าตนเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า พวกเขามิได้โอ้อวดถึงสภาพฝ่ายจิตวิญญาณอันสูงส่ง พวกเขาตาบอดในทุกความหมายต่อวิถีและพระราชกิจของพระเจ้า สำหรับพวกเขา เวลาของลูกมะเดื่อยังมาไม่ถึง พวกเขายังคงเฝ้ามองไปข้างหน้าถึงวันที่จะนำความสว่างและความหวังมาให้แก่พวกเขา” Signs of the Times, February 15, 1899.
The distinction between the fig tree and the other trees was given one other distinction by Christ. The time for the trees to bud out for the figs, was different than the time for the Gentiles trees to bud out. In the last days “two distinct calls are given to the churches,” and the first voice from the angel of Revelation chapter eighteen, identifies the time when the budding-out for the one hundred and forty-four thousand was to occur. The “second voice” of Revelation eighteen, represents when the other trees were to bud out.
ความแตกต่างระหว่างต้นมะเดื่อกับต้นไม้อื่น ๆ ได้รับการจำแนกไว้อีกประการหนึ่งโดยพระคริสต์ เวลาที่ต้นไม้นั้นผลิแตกหน่อสำหรับต้นมะเดื่อนั้น แตกต่างจากเวลาที่บรรดาต้นไม้ของคนต่างชาติจะผลิแตกหน่อ ในยุคสุดท้าย “มีการทรงเรียกสองประการอันแตกต่างกันแก่คริสตจักรทั้งหลาย” และสุรเสียงแรกจากทูตสวรรค์แห่งพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบแปด ชี้บ่งเวลาที่การผลิแตกหน่อสำหรับหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันจะต้องเกิดขึ้น “สุรเสียงที่สอง” แห่งวิวรณ์บทที่สิบแปด เป็นตัวแทนของเวลาที่ต้นไม้อื่น ๆ จะต้องผลิแตกหน่อ
In Christ’s day the Jews were the fig tree, the Gentiles were the other trees. In Millerite history the Protestants were the fig tree, and the Millerites were the other trees. In the last days, Laodicean Adventism is the fruitless fig tree which is removed from Jerusalem (the vineyard), and the one hundred and forty-four thousand are the fig trees that bears fruit. God’s other children who are still in Babylon are represented as the Gentiles.
ในสมัยของพระคริสต์ พวกยิวคือต้นมะเดื่อ และคนต่างชาติคือต้นไม้อื่น ๆ ในประวัติศาสตร์มิลเลอไรต์ พวกโปรเตสแตนต์คือต้นมะเดื่อ และพวกมิลเลอไรต์คือต้นไม้อื่น ๆ ในยุคสุดท้าย แอดเวนติสม์แบบเลาดีเซียคือต้นมะเดื่อที่ไร้ผลซึ่งถูกนำออกไปจากเยรูซาเล็ม (สวนองุ่น) และหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคือเหล่าต้นมะเดื่อที่เกิดผล ส่วนบุตรคนอื่น ๆ ของพระเจ้าซึ่งยังคงอยู่ในบาบิโลนนั้น เป็นตัวแทนโดยคนต่างชาติ
A “gentile,” by definition is a “stranger.” The gentile trees are dormant (dead), bearing no buds or fruit at the time the fig tree buds out and comes to life. A dormant tree is a dry tree, and when the Gentiles are called to come out of Babylon, by the second voice of Revelation chapter eighteen, they will then choose to keep the seventh-day Sabbath and enter into covenant with the Lord.
ตามคำนิยามแล้ว “คนต่างชาติ” คือ “คนแปลกหน้า” ต้นไม้ของคนต่างชาติอยู่ในสภาพสงบนิ่ง (ตายแล้ว) ไม่ออกตาหรือผลใด ๆ ในเวลาที่ต้นมะเดื่อผลิแตกตาและกลับมีชีวิต ต้นไม้ที่สงบนิ่งคือต้นไม้แห้ง และเมื่อคนต่างชาติถูกเรียกให้ออกจากบาบิโลน โดยเสียงที่สองแห่งพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบแปด แล้วนั้น พวกเขาจะเลือกถือรักษาวันสะบาโตวันที่เจ็ด และเข้าสู่พันธสัญญากับองค์พระผู้เป็นเจ้า
Neither let the son of the stranger, that hath joined himself to the Lord, speak, saying, The Lord hath utterly separated me from his people: neither let the eunuch say, Behold, I am a dry tree. For thus saith the Lord unto the eunuchs that keep my sabbaths, and choose the things that please me, and take hold of my covenant; Even unto them will I give in mine house and within my walls a place and a name better than of sons and of daughters: I will give them an everlasting name, that shall not be cut off. Also the sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve him, and to love the name of the Lord, to be his servants, every one that keepeth the sabbath from polluting it, and taketh hold of my covenant; Even them will I bring to my holy mountain, and make them joyful in my house of prayer: their burnt offerings and their sacrifices shall be accepted upon mine altar; for mine house shall be called an house of prayer for all people. Isaiah 56:3–7.
อย่าให้บุตรแห่งคนต่างด้าว ผู้ซึ่งได้ผูกพันตนกับพระยาห์เวห์ กล่าวขึ้นว่า “พระยาห์เวห์ทรงแยกข้าพเจ้าออกจากชนชาติของพระองค์โดยสิ้นเชิงแล้ว” และอย่าให้ขันทีพูดว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าเป็นต้นไม้แห้ง” เพราะพระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แก่บรรดาขันทีที่รักษาวันสะบาโตของเรา และเลือกสิ่งที่เป็นที่พอพระทัยเรา และยึดมั่นในพันธสัญญาของเรา คือแก่คนเหล่านั้น เราจะประทานที่และนามหนึ่งให้แก่เขาในนิเวศของเราและภายในกำแพงของเรา ซึ่งดีกว่าบุตรชายและบุตรหญิงทั้งหลาย เราจะประทานนามอันถาวรแก่เขา ซึ่งจะไม่ถูกตัดขาด อีกทั้งบรรดาบุตรแห่งคนต่างด้าว ผู้ซึ่งผูกพันตนกับพระยาห์เวห์ เพื่อปรนนิบัติพระองค์ และรักพระนามของพระยาห์เวห์ เพื่อเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ทุกคนที่รักษาวันสะบาโตไม่ให้เป็นมลทิน และยึดมั่นในพันธสัญญาของเรา คือคนเหล่านั้น เราจะนำมายังภูเขาบริสุทธิ์ของเรา และจะกระทำให้เขามีความยินดีในนิเวศแห่งการอธิษฐานของเรา เครื่องเผาบูชาและเครื่องสัตวบูชาของเขาจะเป็นที่ยอมรับบนแท่นบูชาของเรา เพราะว่านิเวศของเราจะได้ชื่อว่าเป็นนิเวศแห่งการอธิษฐานสำหรับชนชาติทั้งปวง อิสยาห์ 56:3–7
A stranger is a “gentile,” and the “second voice” calls them to come out of Babylon, and they are brought to God’s holy mountain, it will then be His “holy” mountain, for the wheat and tares will have been separated by the testing process represented in the history of the “first voice”. When they come to the mountain of the Lord in the last days, the Gentiles will no longer be strangers, or dry trees.
คนต่างด้าวคือ “คนต่างชาติ” และ “เสียงที่สอง” เรียกพวกเขาให้ออกมาจากบาบิโลน และพวกเขาถูกนำมายังภูเขาบริสุทธิ์ของพระเจ้า แล้วภูเขานั้นจะเป็นภูเขา “บริสุทธิ์” ของพระองค์ เพราะข้าวสาลีกับข้าวละมานจะได้ถูกแยกออกจากกันแล้วโดยกระบวนการทดสอบซึ่งเป็นภาพแทนอยู่ในประวัติศาสตร์ของ “เสียงแรก” เมื่อพวกเขามายังภูเขาขององค์พระผู้เป็นเจ้าในวาระสุดท้าย คนต่างชาติจะไม่เป็นคนต่างด้าว หรือเป็นต้นไม้แห้งอีกต่อไป.
The sun and the moon shall be darkened, and the stars shall withdraw their shining. The Lord also shall roar out of Zion, and utter his voice from Jerusalem; and the heavens and the earth shall shake: but the Lord will be the hope of his people, and the strength of the children of Israel. So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more. Joel 3:15–17.
ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์จะมืดไป และดวงดาวทั้งหลายจะระงับแสงของตน พระยาห์เวห์จะทรงเปล่งพระสุรเสียงจากศิโยน และทรงเปล่งพระวาจาจากเยรูซาเล็ม ทั้งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกจะสั่นสะเทือน แต่พระยาห์เวห์จะทรงเป็นความหวังของประชากรของพระองค์ และเป็นกำลังของชนชาติอิสราเอล แล้วเจ้าทั้งหลายจะรู้ว่า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย ผู้สถิตในศิโยน ภูเขาบริสุทธิ์ของเรา แล้วเยรูซาเล็มจะบริสุทธิ์ และจะไม่มีคนต่างด้าวผ่านเข้าไปในนครนั้นอีกต่อไป โยเอล 3:15–17
The ushering in of the history where the “second voice” calls God’s other flock out of Babylon has “signs” that were typified by the signs of the Millerite movement. In Matthew chapter twenty-four, Mark chapter thirteen and Luke chapter twenty-one Christ’s testimony that we are considering is set forth. In each of those three witnesses one of the “signs” identified is that the powers of heaven shall be shaken, but in Joel’s representation of the “signs” which identify when Jerusalem shall be “holy”, both “the heavens and the earth shall shake.”
การเปิดฉากประวัติศาสตร์ซึ่ง “เสียงที่สอง” เรียกฝูงแกะอีกคอกหนึ่งของพระเจ้าให้ออกจากบาบิโลนนั้น มี “หมายสำคัญ” ซึ่งได้รับการทำให้เป็นแบบอย่างล่วงหน้าไว้โดยหมายสำคัญทั้งหลายของขบวนการมิลเลอร์ไรต์ ในพระธรรมมัทธิวบทที่ยี่สิบสี่ มาระโกบทที่สิบสาม และลูกาบทที่ยี่สิบเอ็ด ได้มีการแสดงคำพยานของพระคริสต์ที่เรากำลังพิจารณาอยู่ ในพยานทั้งสามนั้น หมายสำคัญประการหนึ่งที่ระบุไว้คือ บรรดาอำนาจแห่งฟ้าสวรรค์จะถูกเขย่า แต่ในการพรรณนาของโยเอลเกี่ยวกับ “หมายสำคัญ” ซึ่งระบุว่าเมื่อใดกรุงเยรูซาเล็มจะเป็น “นครบริสุทธิ์” นั้น ทั้ง “ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกจะสั่นสะเทือน”
Joel is identifying the perfect fulfillment of the predicted “signs” that occur when Jerusalem is holy. That time is when the Lord has removed the sins from the one hundred and forty-four thousand, and the church of Laodicea has transitioned to the movement of Philadelphia. It is then that the sixth movement (Philadelphia), becomes the eighth movement (Philadelphia), that is of the seven churches. It is then that the Church Militant becomes the Church Triumphant. The Church Militant is a label for God’s church that is composed of the wheat and the tares. The Church Triumphant is God’s holy mountain that is “holy,” and “no strangers pass through her anymore.”
โยเอลกำลังชี้ให้เห็นถึงความสำเร็จบริบูรณ์อย่างสมบูรณ์ของ “หมายสำคัญ” ที่ได้พยากรณ์ไว้ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเยรูซาเล็มเป็นเมืองบริสุทธิ์ เวลานั้นคือเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกำจัดบาปออกจากหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน และคริสตจักรแห่งเลาดีเซียได้เปลี่ยนผ่านไปสู่ขบวนการแห่งฟิลาเดลเฟีย เมื่อนั้นเองขบวนการที่หก (ฟิลาเดลเฟีย) จึงกลายเป็นขบวนการที่แปด (ฟิลาเดลเฟีย) ซึ่งเป็นของคริสตจักรทั้งเจ็ด เมื่อนั้นเองคริสตจักรนักรบจึงกลายเป็นคริสตจักรผู้มีชัย คริสตจักรนักรบเป็นคำเรียกคริสตจักรของพระเจ้าที่ประกอบด้วยข้าวสาลีและข้าวละมาน ส่วนคริสตจักรผู้มีชัยคือภูเขาบริสุทธิ์ของพระเจ้า ซึ่ง “บริสุทธิ์” และ “คนต่างด้าวจะไม่ผ่านเธออีกต่อไป”
The ushering in of the ensign that is lifted up, which is the Church Triumphant, which is the “eighth that is of the seven”, which is when Jerusalem is “holy”, is accompanied by “signs.” In order for Jesus to provide the point of reference for His people to recognize the life or death “sign,” that identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand, He employed trees and the natural cycle of a tree’s life to teach the all-important lesson.
การนำเข้าสู่ธงสัญญาณที่ถูกชูขึ้น ซึ่งคือคริสตจักรผู้มีชัย ซึ่งคือ “องค์ที่แปดซึ่งมาจากเจ็ดองค์” ซึ่งเป็นเวลาที่เยรูซาเล็มเป็น “บริสุทธิ์” นั้น มาพร้อมกับ “หมายสำคัญ” เพื่อที่พระเยซูจะทรงประทานจุดอ้างอิงแก่ประชากรของพระองค์ให้สามารถจำแนก “หมายสำคัญ” แห่งชีวิตหรือความตาย ซึ่งชี้บ่งถึงการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนนั้น พระองค์ทรงใช้ต้นไม้และวัฏจักรตามธรรมชาติแห่งชีวิตของต้นไม้เป็นสื่อในการสอนบทเรียนซึ่งสำคัญยิ่งนั้น
“Christ had bidden His people watch for the signs of His advent and rejoice as they should behold the tokens of their coming King. ‘When these things begin to come to pass,’ He said, ‘then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.’ He pointed His followers to the budding trees of spring, and said: ‘When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand.’ Luke 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.
“พระคริสต์ได้ทรงกำชับประชากรของพระองค์ให้เฝ้าคอยหมายสำคัญแห่งการเสด็จมาของพระองค์ และให้ชื่นชมยินดีเมื่อเขาทั้งหลายได้เห็นสัญญาณแห่งการเสด็จมาของพระมหากษัตริย์ของตน ‘เมื่อสิ่งเหล่านี้เริ่มจะเกิดขึ้น’ พระองค์ตรัสว่า ‘จงแหงนหน้าขึ้นและผงกศีรษะขึ้น เพราะการไถ่ของท่านทั้งหลายใกล้จะมาถึงแล้ว’ พระองค์ทรงชี้ให้บรรดาผู้ติดตามของพระองค์ดูต้นไม้ที่ผลิใบในฤดูใบไม้ผลิ และตรัสว่า ‘เมื่อมันแตกใบออกแล้ว ท่านทั้งหลายก็เห็นและรู้ได้เองว่าฤดูร้อนใกล้จะมาถึงแล้วฉันใด เมื่อท่านทั้งหลายเห็นสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ก็จงรู้เถิดว่าแผ่นดินของพระเจ้าใกล้จะมาถึงแล้วฉันนั้น’ ลูกา 21:28, 30, 31” สงครามแห่งประวัติศาสตร์, 308.
When the trees of Spring begin to bud out, Summer is near.
เมื่อบรรดาต้นไม้ในฤดูใบไม้ผลิเริ่มผลิใบ ฤดูร้อนก็ใกล้เข้ามาแล้ว
The harvest is past, the summer is ended, and we are not saved. Jeremiah 8:20.
ฤดูเกี่ยวได้ผ่านพ้นไปแล้ว ฤดูร้อนก็สิ้นสุดลง และเรายังมิได้รอด เยเรมีย์ 8:20
The budding trees identify that it is Spring, and we then know Summer is near, and it is in the Summer when the harvest is gathered.
ต้นไม้ที่ผลิใบอ่อนบ่งชี้ว่าเป็นฤดูใบไม้ผลิ แล้วเราจึงรู้ว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามา และก็เป็นในฤดูร้อนที่มีการเก็บเกี่ยวพืชผล.
The enemy that sowed them is the devil; the harvest is the end of the world; and the reapers are the angels. Matthew 13:39.
ศัตรูผู้หว่านสิ่งเหล่านั้นคือมาร; การเกี่ยวเก็บนั้นคือวาระสุดท้ายของโลก; และผู้เกี่ยวเก็บคือเหล่าทูตสวรรค์ มัทธิว 13:39
The harvest is at the end of the world. When the trees begin to bud out, you are required to know that the end of the world is imminent.
การเก็บเกี่ยวอยู่ที่ปลายยุคของโลก เมื่อบรรดาต้นไม้เริ่มผลิหน่อ ท่านพึงรู้ว่าปลายยุคของโลกใกล้เข้ามาแล้ว
“One saying of the Saviour must not be made to destroy another. Though no man knoweth the day nor the hour of His coming, we are instructed and required to know when it is near. We are further taught that to disregard His warning, and refuse or neglect to know when His advent is near, will be as fatal for us as it was for those who lived in the days of Noah not to know when the flood was coming.” The Great Controversy, 371.
“พระดำรัสข้อหนึ่งของพระผู้ช่วยให้รอดต้องไม่ถูกนำมาใช้เพื่อทำลายอีกข้อหนึ่ง แม้ไม่มีผู้ใดรู้วันหรือโมงแห่งการเสด็จมาของพระองค์ แต่เราก็ได้รับคำสั่งสอนและถูกกำชับให้รู้ว่าเมื่อใดการเสด็จมานั้นใกล้แล้ว ยิ่งกว่านั้น เรายังได้รับการสอนอีกว่า การเพิกเฉยต่อคำเตือนของพระองค์ และการปฏิเสธหรือละเลยที่จะรู้ว่าเมื่อใดการเสด็จมาของพระองค์ใกล้เข้ามาแล้ว จะเป็นเหตุให้ถึงความพินาศสำหรับเรา เช่นเดียวกับที่เป็นแก่บรรดาผู้ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยของโนอาห์ที่ไม่รู้ว่าน้ำท่วมกำลังจะมา” The Great Controversy, 371.
We will continue our study of Luke chapter twenty-one in the next article.
เราจะศึกษาพระธรรมลูกา บทที่ยี่สิบเอ็ดต่อไปในบทความถัดไป
“I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.
“ข้าพเจ้าเห็นว่า บัดนี้บรรดาอำนาจแห่งแผ่นดินโลกกำลังถูกเขย่า และเหตุการณ์ต่าง ๆ ก็มาตามลำดับ สงคราม และข่าวลือเรื่องสงคราม ดาบ การกันดารอาหาร และโรคระบาด เป็นสิ่งแรกที่จะเขย่าอำนาจแห่งแผ่นดินโลก แล้วพระสุรเสียงของพระเจ้าจะทรงเขย่าดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว ทั้งโลกนี้ด้วย ข้าพเจ้าเห็นว่า การสั่นสะเทือนของบรรดาอำนาจในยุโรปนั้น มิใช่ดังที่บางคนสอนว่าเป็นการสั่นสะเทือนของบรรดาอำนาจแห่งสวรรค์ แต่เป็นการสั่นสะเทือนของบรรดาประชาชาติที่กำลังกริ้วโกรธ” Early Writings, 41.