The history of 1776, 1789 and 1798, illustrate the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. On each of those dates, the earth beast spake. The three waymarks that are typified by the three times the earth beast spake, run parallel to the three voices of Christ on September 11, 2001, July, 2023 and the soon coming Sunday law.
ประวัติศาสตร์ของปี 1776, 1789 และ 1798 เป็นภาพประกอบของประวัติศาสตร์แห่งการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ในแต่ละวันเวลานั้น สัตว์ร้ายจากแผ่นดินได้กล่าวออกมา หมุดหมายทั้งสามซึ่งถูกเป็นแบบอย่างโดยสามครั้งที่สัตว์ร้ายจากแผ่นดินกล่าวออกมานั้น ดำเนินไปควบคู่กับพระสุรเสียงทั้งสามของพระคริสต์ในวันที่ 11 กันยายน 2001, กรกฎาคม 2023 และกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะมาถึงในไม่ช้า
I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.
ข้าพเจ้าอยู่ในพระวิญญาณในวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า และได้ยินเสียงดังอยู่ข้างหลังข้าพเจ้า ดุจเสียงแตร Revelation 1:10.
Each of those three vocal waymarks identify the escalating “sounding” of the third woe, which is also the seventh warning trumpet, and a trumpet is a voice.
หมุดหมายทางเสียงทั้งสามนั้นแต่ละประการชี้บ่งถึงการ “เปล่งเสียง” ที่ทวีความรุนแรงขึ้นของวิบัติประการที่สาม ซึ่งก็คือแตรแห่งคำเตือนใบที่เจ็ดด้วย และแตรก็คือเสียงหนึ่งเสียง.
Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.
จงร้องประกาศเสียงดัง อย่าได้ยั้งไว้ จงเปล่งเสียงของเจ้าให้ก้องดุจเสียงแตร และจงสำแดงแก่ชนชาติของเราให้เห็นการละเมิดของพวกเขา และแก่พงศ์พันธุ์ของยาโคบให้เห็นบาปของพวกเขา อิสยาห์ 58:1
The voice to the Protestant horn on September 11, 2001 was the voice of the watchmen calling Laodicean Adventism back to Jeremiah’s old paths, but the assembly of mockers refused to walk therein.
พระสุรเสียงที่มีต่อเขาแห่งโปรเตสแตนต์เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 คือพระสุรเสียงของผู้ยามที่เรียกอ๊าดเวนติสม์แบบเลาดีเซียให้กลับไปสู่หนทางโบราณของเยเรมีย์ แต่ชุมนุมชนแห่งบรรดาผู้เยาะเย้ยปฏิเสธที่จะดำเนินในหนทางนั้น
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.
พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “จงยืนอยู่ตามทางทั้งหลาย และมองดู และถามหาทางเก่าแก่ทั้งหลาย ว่าทางดีนั้นอยู่ที่ไหน และจงดำเนินในทางนั้น แล้วเจ้าทั้งหลายจะพบความสงบพักผ่อนสำหรับจิตวิญญาณของตน แต่พวกเขากล่าวว่า ‘เราจะไม่ดำเนินในทางนั้น’ เรายังได้ตั้งยามเฝ้าไว้เหนือเจ้า กล่าวว่า ‘จงฟังเสียงแตร’ แต่พวกเขากล่าวว่า ‘เราจะไม่ฟัง’” เยเรมีย์ 6:16, 17
The voice of July, 2023 was the resurrection of the ministry of Future for America, which had been silent since the first disappointment on July 18, 2020. As with John’s announcement of the soon coming Messiah, and with Justinian’s announcement of the soon coming antichrist, Future for America identified that the future of America was about to be changed forever at the soon coming Sunday law, and the sounding of the seventh trumpet at that waymark. The voice of one crying in the wilderness was the voice of July, 2023.
เสียงแห่งเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 คือการฟื้นคืนชีพขึ้นของพันธกิจของ Future for America ซึ่งได้สงบนิ่งมาตั้งแต่ความผิดหวังครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ดังเช่นการประกาศของยอห์นถึงพระเมสสิยาห์ผู้กำลังจะเสด็จมาโดยเร็ว และดังเช่นการประกาศของจัสติเนียนถึงปฏิปักษ์พระคริสต์ผู้กำลังจะมาถึงโดยเร็ว Future for America ได้ชี้ให้เห็นว่าอนาคตของอเมริกากำลังจะถูกเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล ณ กฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึง และการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด ณ หมุดหมายแห่งนั้น เสียงของผู้หนึ่งผู้ร้องอยู่ในถิ่นทุรกันดาร คือเสียงแห่งเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023
The second voice of Revelation chapter eighteen, is sounded at the soon coming Sunday law when the speaking of the dragon by the earth beast occurs. It is at that point that “the donkey” is struck a third time, and then “the donkey” will speak. The donkey was struck soon after September 11, 2001, after October 7, 2023, and then will be struck again at the soon coming Sunday law, where it speaks. In the testimony of Balaam it was turned out of the way by an angel, and the angel represents the four angels who are commanded to hold the four winds of Islam, but at the Sunday law the donkey of Islam speaks with the sound of the seventh trumpet, which is also the third woe.
สุรเสียงที่สองแห่งวิวรณ์บทที่สิบแปด ถูกเปล่งขึ้น ณ เวลากฎหมายวันอาทิตย์ที่ใกล้จะมาถึง เมื่อการที่สัตว์ร้ายจากแผ่นดินพูดอย่างพญานาคเกิดขึ้น ณ จุดนั้นเองที่ “ลา” ถูกตีเป็นครั้งที่สาม และแล้ว “ลา” จะพูด ลาถูกตีไม่นานหลังจากวันที่ 11 กันยายน 2001 หลังจากวันที่ 7 ตุลาคม 2023 และต่อจากนั้นจะถูกตีอีกครั้ง ณ กฎหมายวันอาทิตย์ที่ใกล้จะมาถึง ซึ่งเป็นที่ซึ่งมันพูด ในคำพยานของบาลาอัม มันถูกทูตสวรรค์ทำให้หันออกนอกทาง และทูตสวรรค์นั้นเป็นสัญลักษณ์แทนทูตสวรรค์ทั้งสี่ผู้ได้รับบัญชาให้ยึดลมทั้งสี่แห่งอิสลามไว้ แต่เมื่อถึงกฎหมายวันอาทิตย์ ลาแห่งอิสลามจะพูดด้วยเสียงแห่งแตรใบที่เจ็ด ซึ่งก็คือวิบัติประการที่สามด้วย
It is there that the vision of Islam, which has tarried since July 18, 2020 speaks, for it will then no longer tarry. There are many voices in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and that period precedes God’s executive judgment that begins at the soon coming Sunday law. God’s executive judgment is represented by seven angels, with seven vials. That period begins with the outpouring of the Holy Spirit, and it represents a repetition of Pentecost, when the Holy Spirit was poured out and tongues of fire witnessed to the event. The outpouring at that point in time is no longer measured, for the Holy Spirit is then poured out without measure.
ในที่นั่นเองนิมิตเรื่องอิสลาม ซึ่งได้ล่าช้ามาตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 จะกล่าวขึ้น เพราะเมื่อนั้นมันจะไม่ล่าช้าอีกต่อไป ในช่วงเวลาแห่งการประทับตราหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนนั้นมีเสียงมากมายหลายเสียง และช่วงเวลานั้นอยู่ก่อนหน้าการพิพากษาเพื่อการบังคับใช้ของพระเจ้า ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ที่ใกล้จะมาถึงมาถึง การพิพากษาเพื่อการบังคับใช้ของพระเจ้านั้นมีทูตสวรรค์เจ็ดองค์ พร้อมด้วยขันเจ็ดใบ เป็นภาพแทน ช่วงเวลานั้นเริ่มต้นด้วยการเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมา และเป็นภาพแทนของการซ้ำรอยเหตุการณ์วันเพ็นเทคอสต์ เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ถูกเทลงมา และลิ้นแห่งไฟเป็นพยานต่อเหตุการณ์นั้น การเทพระวิญญาณลงมา ณ ช่วงเวลานั้นย่อมไม่ถูกตวงอีกต่อไป เพราะเมื่อนั้นพระวิญญาณบริสุทธิ์จะถูกเทลงมาอย่างไม่มีประมาณ
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“ทูตสวรรค์ผู้ร่วมในการประกาศข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามนั้น จะทำให้ทั่วทั้งแผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยสง่าราศีของท่าน ในที่นี้ได้มีคำพยากรณ์ถึงงานหนึ่งซึ่งมีขอบเขตครอบคลุมทั่วโลกและมีฤทธิ์อำนาจอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน การเคลื่อนไหวแห่งการเสด็จมาของพระคริสต์ใน ค.ศ. 1840–44 เป็นการสำแดงอันรุ่งโรจน์แห่งฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์แรกได้ถูกนำไปยังสถานีมิชชันนารีทุกแห่งในโลก และในบางประเทศก็ได้เกิดความตื่นตัวทางศาสนาอย่างยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยปรากฏในแผ่นดินใด ๆ นับตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่สิบหก แต่สิ่งเหล่านี้จะยังถูกทำให้เหนือกว่านั้นโดยการเคลื่อนไหวอันทรงพลังภายใต้คำเตือนสุดท้ายของทูตสวรรค์องค์ที่สาม”
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest.” The Great Controversy, 611.
“งานนี้จะคล้ายคลึงกับงานในวันเพ็นเทคอสต์ ดังที่ ‘ฝนต้นฤดู’ ได้ทรงประทานมา ในการหลั่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ ณ การเริ่มต้นของข่าวประเสริฐ เพื่อให้เมล็ดอันล้ำค่าได้งอกขึ้นฉันใด ‘ฝนปลายฤดู’ ก็จะทรงประทาน ณ วาระสิ้นสุดของข่าวประเสริฐนั้น เพื่อให้การเก็บเกี่ยวสุกงอมพร้อมฉันนั้น” The Great Controversy, 611.
On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the Holy Spirit was poured out in measure. The measuring of the outpouring was represented in the history of Pentecost, beginning at Christ’s resurrection, where an angel spoke and said, “Son of God come forth, the father calls thee,” just as Jesus called Lazarus out of the tomb with the words, “Lazarus come forth.” In 2023, Christ called the dead, dry bones of the two witnesses to “come forth”.
ในวันที่ 11 กันยายน 2001 การประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันได้เริ่มขึ้น และพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงถูกเทพรั่งลงมาตามส่วน การกำหนดปริมาณของการเทพรั่งลงมานั้นได้รับการแสดงเป็นสัญลักษณ์ไว้ในประวัติศาสตร์ของวันเพ็นเทคอสต์ ซึ่งเริ่มต้นที่การฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์ เมื่อทูตสวรรค์องค์หนึ่งได้กล่าวว่า “พระบุตรของพระเจ้า จงออกมาเถิด พระบิดาทรงเรียกท่าน” เช่นเดียวกับที่พระเยซูได้ทรงเรียกลาซารัสให้ออกมาจากอุโมงค์ฝังศพด้วยถ้อยคำว่า “ลาซารัส จงออกมาเถิด” ในปี 2023 พระคริสต์ได้ทรงเรียกกระดูกแห้งที่ตายแล้วของพยานทั้งสองว่า “จงออกมาเถิด”
After Christ’s resurrection He first ascended to His father, and then He descended as He did on September 11, 2001. He then progressively enlightened His disciples as represented by meeting with Mary, the disciples He met and instructed on the road to Emmaus, and thereafter appearing to the rest of the disciples. For forty days He taught the disciples before His final ascension, then after ten more days, they were all in accord and in one place and the Holy Spirit was poured out without measure.
หลังจากการฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์ พระองค์เสด็จขึ้นไปหาพระบิดาของพระองค์ก่อน แล้วจึงเสด็จลงมา ดังที่พระองค์ได้ทรงกระทำในวันที่ 11 กันยายน 2001 จากนั้นพระองค์ทรงโปรดให้เหล่าสาวกได้รับความกระจ่างแจ้งมากขึ้นเป็นลำดับ ดังที่เป็นภาพแทนโดยการทรงพบกับมารีย์ การทรงพบและทรงสั่งสอนเหล่าสาวกบนถนนไปยังเอมมาอูส และต่อจากนั้นการทรงปรากฏแก่เหล่าสาวกที่เหลืออยู่ ตลอดสี่สิบวันพระองค์ทรงสั่งสอนเหล่าสาวกก่อนการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ครั้งสุดท้ายของพระองค์ แล้วหลังจากนั้นอีกสิบวัน พวกเขาทั้งหมดก็พร้อมเพรียงกันและอยู่ในสถานที่เดียวกัน และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ทรงถูกเทลงมาอย่างหาที่เปรียบมิได้
“When Jesus met with His disciples, He reminded them of the words He had spoken to them before His death, that all things must be fulfilled which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the Psalm concerning Him. ‘Then opened He their understanding, that they might understand the Scriptures, and said unto them, Thus it is written, and thus it behooved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: and that repentance and remission of sins should be preached in His name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things.’” The Desire of Ages, 804.
“เมื่อพระเยซูทรงพบกับเหล่าสาวกของพระองค์ พระองค์ทรงเตือนพวกเขาถึงถ้อยคำที่พระองค์ได้ตรัสแก่พวกเขาก่อนการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ว่าบรรดาสิ่งทั้งปวงซึ่งได้เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสส ในบรรดาผู้พยากรณ์ และในพระธรรมสดุดีเกี่ยวกับพระองค์นั้น จะต้องสำเร็จครบถ้วน ‘แล้วพระองค์ทรงเปิดความเข้าใจของเขาทั้งหลาย เพื่อเขาจะได้เข้าใจพระคัมภีร์ และตรัสแก่เขาว่า มีเขียนไว้อย่างนั้น และพระคริสต์จำต้องทนทุกข์ และเป็นขึ้นจากความตายในวันที่สาม และจะต้องประกาศการกลับใจใหม่และการทรงยกบาปในพระนามของพระองค์แก่ชนทุกชาติ โดยตั้งต้นที่กรุงเยรูซาเล็ม และท่านทั้งหลายเป็นพยานถึงเหตุการณ์เหล่านี้’” The Desire of Ages, 804.
In July of 2023, Jesus’ voice awakened the two dead witnesses and began to open His disciples understanding of all things written in the law of Moses (the “seven times”), the prophets (Nebuchadnezzar’s image of the beasts), and the Psalms (the experience of Moses and the Lamb). His work of instruction began at His resurrection, and it escalated over the next forty days. It began with His request to eat.
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 พระสุรเสียงของพระเยซูทรงปลุกพยานที่ตายแล้วทั้งสองให้ฟื้นขึ้น และทรงเริ่มเปิดความเข้าใจของเหล่าสาวกของพระองค์เกี่ยวกับสรรพสิ่งที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสส (“เจ็ดวาระ”), ในบรรดาผู้เผยพระวจนะ (รูปเคารพแห่งสัตว์ร้ายของเนบูคัดเนสซาร์), และในพระธรรมสดุดี (ประสบการณ์ของโมเสสและพระเมษโปดก) พระราชกิจแห่งการทรงสั่งสอนของพระองค์ได้เริ่มขึ้นในการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ และทวีความเข้มข้นขึ้นตลอดสี่สิบวันถัดมา ทั้งหมดนี้เริ่มต้นด้วยพระดำรัสขอเสวยอาหารของพระองค์
And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat? And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb. And he took it, and did eat before them. And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Luke 24:41–44.
และเมื่อเขาทั้งหลายยังไม่เชื่อด้วยความยินดี และยังประหลาดใจอยู่ พระองค์ตรัสถามเขาทั้งหลายว่า “ที่นี่พวกท่านมีอาหารอะไรบ้างหรือ?” เขาทั้งหลายจึงถวายปลาย่างชิ้นหนึ่ง และรวงผึ้งแก่พระองค์ พระองค์ทรงรับแล้วเสวยต่อหน้าเขาทั้งหลาย และพระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “นี่แหละเป็นถ้อยคำซึ่งเราได้กล่าวแก่ท่านทั้งหลายเมื่อเรายังอยู่กับท่าน ว่าจำเป็นที่บรรดาสิ่งซึ่งเขียนไว้เกี่ยวกับเราในธรรมบัญญัติของโมเสส ในบรรดาผู้เผยพระวจนะ และในพระธรรมสดุดี จะต้องสำเร็จครบถ้วน” ลูกา 24:41–44.
Prayer was a primary waymark in the ongoing history, and the history from Christ’s resurrection until He ascended forty days later, left ten days (ten is a test), unto Pentecost, when the Holy Spirit would be poured out without measure. His resurrection, ascension, followed by His descent again, represents September 11, 2001. July, 2023 represents the end of the forty days, and the ten days which follow July, 2023 lead to the soon coming Sunday law. In that final period of ten days, unity and prayer are the waymark. The unity was represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven, that brought the bones, sinews and flesh together. Ezekiel’s second prophecy was the breath of the four winds, and breath is a symbol of prayer. In those final ten days the one hundred and forty-four thousand are sealed, as they have been typified by Lazarus.
การอธิษฐานเป็นหลักหมายสำคัญประการหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่ดำเนินต่อเนื่อง และประวัติศาสตร์ตั้งแต่การฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์จนถึงเมื่อพระองค์เสด็จขึ้นสวรรค์ในอีกสี่สิบวันต่อมา ได้เหลือเวลาอีกสิบวัน (สิบคือการทดสอบ) จนถึงวันเพ็นเทคอสต์ เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงถูกเทลงมาอย่างไร้ขีดจำกัด การฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ การเสด็จขึ้นสวรรค์ของพระองค์ ตามด้วยการเสด็จลงมาอีกครั้งของพระองค์ เป็นภาพแทนของวันที่ 11 กันยายน 2001 เดือนกรกฎาคม 2023 เป็นภาพแทนของการสิ้นสุดสี่สิบวัน และสิบวันที่ติดตามหลังเดือนกรกฎาคม 2023 นำไปสู่กฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึง ในช่วงสุดท้ายสิบวันนั้น ความเป็นหนึ่งเดียวและการอธิษฐานคือหลักหมายสำคัญ ความเป็นหนึ่งเดียวนั้นได้ถูกเป็นภาพแทนไว้โดยคำพยากรณ์แรกของเอเสเคียลในบทที่สามสิบเจ็ด ซึ่งนำกระดูก เอ็น และเนื้อมารวมเข้าด้วยกัน คำพยากรณ์ประการที่สองของเอเสเคียลคือ ลมหายใจจากลมทั้งสี่ และลมหายใจเป็นสัญลักษณ์ของการอธิษฐาน ในสิบวันสุดท้ายนั้น คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันถูกผนึกไว้ ดังที่พวกเขาได้ถูกทำให้เป็นแบบอย่างล่วงหน้าโดยลาซารัส
“This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.
“นี่คือเหตุแห่งการทรงชักช้าในการเสด็จไปยังเบธานี อัศจรรย์อันสูงสุดนี้ คือการทรงทำให้ลาซารัสเป็นขึ้นจากตาย จะเป็นการประทับตรารับรองของพระเจ้าบนพระราชกิจของพระองค์ และบนการที่พระองค์ทรงอ้างพระองค์ว่าทรงเป็นพระเจ้า” The Desire of Ages, 529.
Not only are the wise virgins sealed during this crowning miracle, but the foolish virgins are also sealed on the wrong side of the issue.
ในอัศจรรย์แห่งการสวมมงกุฎนี้ ไม่เพียงแต่หญิงพรหมจารีที่มีปัญญาจะได้รับการประทับตราเท่านั้น แต่หญิงพรหมจารีที่โง่เขลาก็ได้รับการประทับตราไว้ในฝ่ายที่ผิดของประเด็นนี้ด้วยเช่นกัน
“Christ’s crowning miracle—the raising of Lazarus—had sealed the determination of the priests to rid the world of Jesus and His wonderful works, which were fast destroying their influence over the people.” Acts of the Apostles, 67.
“การอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่งทรงเป็นมงกุฎแห่งพระราชกิจของพระคริสต์—การทรงให้ลาซารัสเป็นขึ้นจากตาย—ได้ทำให้ความมุ่งมั่นของพวกปุโรหิตที่จะกำจัดพระเยซูและพระราชกิจอันน่าอัศจรรย์ของพระองค์ออกไปจากโลกนี้นั้นแน่วแน่ยิ่งขึ้น ซึ่งพระราชกิจเหล่านั้นกำลังทำลายอิทธิพลของพวกเขาเหนือประชาชนลงอย่างรวดเร็ว” กิจการของอัครทูต, 67.
The many voices in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand unto the soon coming Sunday law are “line upon line,” the voices of God’s prophetic Word, and those voices sound in the period where “the effect of every vision” is accomplished. They sound when the seventh seal is opened.
บรรดาเสียงอันมากหลายในประวัติศาสตร์แห่งการประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนจนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า คือ “บรรทัดซ้อนบรรทัด” คือเสียงแห่งพระวจนะแห่งคำพยากรณ์ของพระเจ้า และเสียงเหล่านั้นดังก้องอยู่ในช่วงเวลาที่ “ผลของนิมิตทุกประการ” สำเร็จครบถ้วน เสียงเหล่านั้นดังขึ้นเมื่อผนึกดวงที่เจ็ดถูกเปิดออก
And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.
และเมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่เจ็ด ก็เกิดความเงียบขึ้นในสวรรค์ประมาณครึ่งชั่วโมง ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดผู้ยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้า และมีแตรเจ็ดคันประทานแก่เขาทั้งหลาย แล้วทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งมาหยุดอยู่ที่แท่นบูชา ถือกระถางทองคำ และมีเครื่องหอมเป็นอันมากประทานแก่ท่าน เพื่อจะถวายพร้อมกับคำอธิษฐานของบรรดาวิสุทธิชนทั้งสิ้นบนแท่นบูชาทองคำซึ่งอยู่เบื้องหน้าพระที่นั่งนั้น และควันเครื่องหอมซึ่งมาพร้อมกับคำอธิษฐานของบรรดาวิสุทธิชนก็ลอยขึ้นไปเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า จากมือของทูตสวรรค์นั้น แล้วทูตสวรรค์องค์นั้นก็เอากระถางนั้น บรรจุไฟจากแท่นบูชาเต็ม แล้วโยนลงมายังแผ่นดินโลก จึงเกิดเสียงต่าง ๆ เสียงฟ้าร้อง ฟ้าแลบ และแผ่นดินไหว วิวรณ์ 8:1–5
The opening of the seventh seal produced silence, for the period represents a change of dispensation, and in a change in a sacred dispensation, there is always silence in heaven as attested to by the cross when the angels ceased their music and praise. Silence in heaven is as attested to by the requirements of the day of atonement, and on October 22, 1844, Habakkuk TWO, verse TWENTY commanded all the earth keep silence.
การเปิดผนึกดวงที่เจ็ดก่อให้เกิดความเงียบสงัด เพราะช่วงเวลานี้เป็นภาพแทนของการเปลี่ยนแปลงแห่งการทรงจัดสรร และในการเปลี่ยนแปลงของการทรงจัดสรรอันศักดิ์สิทธิ์ ย่อมมีความเงียบสงัดในสวรรค์เสมอ ดังที่ได้รับการยืนยันโดยไม้กางเขน เมื่อเหล่าทูตสวรรค์ยุติเสียงดนตรีและการสรรเสริญของตน ความเงียบสงัดในสวรรค์นั้นยังได้รับการยืนยันโดยข้อกำหนดแห่งวันลบมลทินบาป และในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ฮาบากุก บทที่ สอง ข้อที่ ยี่สิบ ได้บัญชาให้แผ่นดินโลกทั้งสิ้นนิ่งสงบอยู่.
“I have been shown the great love and condescension of God in giving His Son to die that man might find pardon and live. I was shown Adam and Eve, who were privileged to behold the beauty and loveliness of the Garden of Eden and were permitted to eat of all the trees in the garden except one. But the serpent tempted Eve, and she tempted her husband, and they both ate of the forbidden tree. They broke God’s command, and became sinners. The news spread through heaven, and every harp was hushed. The angels sorrowed, and feared lest Adam and Eve would again put forth the hand and eat of the tree of life and be immortal sinners. But God said that He would drive the transgressors from the garden, and by cherubim and a flaming sword would guard the way of the tree of life, so that man could not approach unto it and eat of its fruit, which perpetuates immortality.” Early Writings, 125.
“ข้าพเจ้าได้รับการสำแดงให้เห็นถึงความรักอันยิ่งใหญ่และการทรงถ่อมพระองค์ลงของพระเจ้า ในการประทานพระบุตรของพระองค์ให้สิ้นพระชนม์ เพื่อมนุษย์จะได้พบการอภัยโทษและมีชีวิต ข้าพเจ้าได้รับการสำแดงให้เห็นอาดัมและเอวา ผู้ได้รับสิทธิพิเศษให้เห็นความงดงามและความน่าชื่นชมของสวนเอเดน และได้รับอนุญาตให้รับประทานผลจากต้นไม้ทุกต้นในสวน ยกเว้นต้นหนึ่ง แต่พญานาคได้ล่อลวงเอวา และนางก็ล่อลวงสามีของนาง และเขาทั้งสองได้รับประทานผลจากต้นไม้ต้องห้ามนั้น พวกเขาได้ละเมิดพระบัญชาของพระเจ้า และกลายเป็นคนบาป ข่าวนั้นแพร่ไปทั่วสวรรค์ และพิณทุกตัวก็เงียบงัน เหล่าทูตสวรรค์เศร้าโศก และเกรงว่าอาดัมและเอวาจะยื่นมือออกไปอีกและรับประทานผลจากต้นไม้แห่งชีวิต แล้วจะกลายเป็นคนบาปที่เป็นอมตะ แต่พระเจ้าตรัสว่า พระองค์จะทรงขับไล่ผู้ละเมิดออกจากสวน และจะทรงใช้เครูบและดาบเพลิงพิทักษ์ทางไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิต เพื่อมนุษย์จะไม่สามารถเข้าใกล้มันและรับประทานผลของมัน ซึ่งทำให้อมตภาพดำรงสืบต่อไปได้” Early Writings, 125.
Heaven was silenced when men became sinners, and heaven was silenced when Christ’s blood was shed to redeem sinners, and heaven was silenced when Christ’s work of judgment began in removing sin from His people.
สวรรค์นิ่งเงียบเมื่อมนุษย์กลายเป็นคนบาป และสวรรค์ก็นิ่งเงียบเมื่อพระโลหิตของพระคริสต์ถูกหลั่งออกเพื่อไถ่คนบาป และสวรรค์ก็นิ่งเงียบเมื่อพระราชกิจแห่งการพิพากษาของพระคริสต์เริ่มต้นขึ้นในการกำจัดบาปออกจากประชากรของพระองค์
“The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven.” The Great Controversy, 489.
“การทูลขอของพระคริสต์เพื่อมนุษย์ในสถานนมัสการเบื้องบนนั้น เป็นสิ่งจำเป็นต่อแผนการแห่งความรอดไม่แพ้การสิ้นพระชนม์ของพระองค์บนกางเขน โดยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ พระองค์ได้ทรงเริ่มต้นพระราชกิจนั้น ซึ่งภายหลังการฟื้นคืนพระชนม์ พระองค์ได้เสด็จขึ้นไปเพื่อทรงทำให้สำเร็จในสวรรค์” The Great Controversy, 489.
The work of judgement began at the arrival of the third angel in 1844, but God’s people chose to die in the wilderness, rather than becoming eternally one with divinity. The third angel arrived again on September 11, 2001 and once again there was silence in heaven. Then the Lion of the tribe of Judah, began to remove the seventh seal as the angel’s watched the arrival of the third angel into the history of the final generation.
งานแห่งการพิพากษาได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามมาถึงในปี 1844 แต่ประชากรของพระเจ้าเลือกที่จะตายในถิ่นทุรกันดาร แทนที่จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกับพระลักษณะแห่งพระเจ้าเป็นนิตย์ ทูตสวรรค์องค์ที่สามได้มาถึงอีกครั้งในวันที่ 11 กันยายน 2001 และอีกครั้งหนึ่งก็มีความเงียบในสวรรค์ แล้วสิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ก็เริ่มทรงเปิดผนึกดวงที่เจ็ด ขณะที่เหล่าทูตสวรรค์เฝ้ามองการมาถึงของทูตสวรรค์องค์ที่สามเข้าสู่ประวัติศาสตร์ของคนรุ่นสุดท้าย
The seven judgment angels were there ready to begin their work of destruction, but they were then told to “Hold, hold, hold, hold,” while the one hundred and forty-four thousand were being sealed. The faithful’s twofold prayers were sent to heaven, typified by the ten days that preceded Pentecost and began after the forty days (a symbol of the wilderness), representing the three and a half days (a symbol of the wilderness) of Revelation chapter eleven. The two witnesses were then instructed by the voice from the wilderness that they must fulfill Daniel’s two prayers. The prayer of Daniel two, where Daniel and the three worthies prayed for light to understand Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts, and Daniel’s prayer in chapter nine, where Daniel prayed alone, fulfilling the requirements of the Leviticus twenty-six prayer.
ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดผู้เป็นทูตแห่งการพิพากษาอยู่ที่นั่น พร้อมแล้วที่จะเริ่มงานแห่งการทำลายของตน แต่แล้วพวกเขาได้รับคำสั่งว่า “จงยับยั้งไว้ จงยับยั้งไว้ จงยับยั้งไว้ จงยับยั้งไว้” ในระหว่างที่คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันกำลังได้รับการประทับตรา คำอธิษฐานสองประการของผู้สัตย์ซื่อได้ถูกส่งขึ้นสู่สวรรค์ อันมีสิบวันก่อนวันเพ็นเทคอสต์เป็นแบบอย่าง และเริ่มต้นหลังจากสี่สิบวัน (ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของถิ่นทุรกันดาร) อันเป็นตัวแทนของสามวันครึ่ง (ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของถิ่นทุรกันดาร) ในพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบเอ็ด จากนั้นพยานทั้งสองได้รับคำสั่งโดยพระสุรเสียงจากถิ่นทุรกันดารว่า พวกเขาจะต้องทำให้คำอธิษฐานสองประการของดาเนียลสำเร็จครบถ้วน คือคำอธิษฐานในดาเนียล บทที่สอง ซึ่งดาเนียลกับสหายผู้ประเสริฐทั้งสามได้อธิษฐานขอความกระจ่างเพื่อเข้าใจความฝันลี้ลับของเนบูคัดเนสซาร์เกี่ยวกับรูปปั้นแห่งสัตว์ทั้งหลาย และคำอธิษฐานของดาเนียลในบทที่เก้า ซึ่งดาเนียลได้อธิษฐานเพียงลำพัง เป็นการทำให้ข้อกำหนดของคำอธิษฐานในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก สำเร็จครบถ้วน
The Daniel two corporate prayer was for light concerning a hidden secret that was hidden within the external line of prophetic history. The Daniel nine, private personal prayer was for mercy concerning an internal need. As the fire of the latter rain began to fall in 2001, there were many voices that could be heard by those who understood the methodology of line upon line. The fire from the altar that was being cast to the earth, was the message which produced the final separation of the wise and foolish, and as that message continued to develop over those ten symbolic days the message became clearer and clearer.
คำอธิษฐานร่วมกันในดาเนียลบทที่ 2 นั้นเป็นการทูลขอความสว่างเกี่ยวกับความลี้ลับที่ซ่อนอยู่ภายในเส้นภายนอกของประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ ส่วนคำอธิษฐานเป็นการส่วนตัวในดาเนียลบทที่ 9 นั้นเป็นการทูลขอพระเมตตาเกี่ยวกับความจำเป็นภายในประการหนึ่ง เมื่อไฟแห่งฝนชุกปลายเริ่มตกลงมาในปี 2001 ก็มีเสียงมากมายที่ผู้ซึ่งเข้าใจระเบียบวิธีแบบบรรทัดซ้อนบรรทัดสามารถได้ยิน ไฟจากแท่นบูชาซึ่งกำลังถูกเหวี่ยงลงมายังแผ่นดินโลกนั้น คือข่าวสารที่ก่อให้เกิดการแยกครั้งสุดท้ายระหว่างคนฉลาดกับคนโง่เขลา และเมื่อข่าวสารนั้นยังคงคลี่คลายต่อไปตลอดสิบวันเชิงสัญลักษณ์นั้น ข่าวสารก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
The message was the escalating crisis of the third woe, which in Ezekiel chapter thirty-seven, was the two prophecies that first caused the two witnesses to come together, and then caused them to stand as a mighty army. Thereafter in chapter thirty-seven, they are joined into one stick, and the union represented by the joining together as one stick represents the combination of divinity with humanity, which is accomplished in the final movements of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
สารนั้นคือวิกฤตที่ทวีความรุนแรงขึ้นของวิบัติประการที่สาม ซึ่งในเอเสเคียลบทที่สามสิบเจ็ด คือคำพยากรณ์สองประการที่ก่อนอื่นทำให้พยานทั้งสองมารวมกัน และจากนั้นทำให้พวกเขายืนขึ้นเป็นกองทัพอันทรงกำลัง ต่อมาในบทที่สามสิบเจ็ดนั้น พวกเขาถูกนำมารวมเข้าเป็นไม้ท่อนเดียว และความเป็นเอกภาพที่แสดงโดยการรวมกันเป็นไม้ท่อนเดียวนั้นเป็นตัวแทนของการผสมผสานกันระหว่างสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ ซึ่งสำเร็จขึ้นในเหตุการณ์สุดท้ายของการประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน
In July, 2023 the prayers began to ascend, and they were the prayers of Daniel chapter nine, and chapter two. Then were heard voices and also thunders, and lightnings were then seen. Lightning and thunder accompany rain in both the natural world, and in prophecy. The rain began on September 11, 2001. The first reference to lightning and thunder identifies it as a message that is designed to produce godly fear.
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 คำอธิษฐานได้เริ่มลอยขึ้น และคำอธิษฐานเหล่านั้นคือคำอธิษฐานแห่งดาเนียล บทที่เก้า และบทที่สอง แล้วก็ได้ยินเสียงต่าง ๆ ทั้งยังมีเสียงฟ้าร้อง และต่อมาก็ได้เห็นฟ้าแลบ ฟ้าแลบและฟ้าร้องมาพร้อมกับฝนทั้งในโลกธรรมชาติ และในคำพยากรณ์ ฝนได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 การอ้างอิงครั้งแรกถึงฟ้าแลบและฟ้าร้องบ่งชี้ว่านี่คือข่าวสารที่มุ่งหมายจะก่อให้เกิดความยำเกรงพระเจ้า
And it came to pass on the third day in the morning, that there were thunders and lightnings, and a thick cloud upon the mount, and the voice of the trumpet exceeding loud; so that all the people that was in the camp trembled. Exodus 19:16.
และอยู่มาในวันที่สาม เวลาเช้า ก็มีเสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบ และมีเมฆทึบปกคลุมอยู่เหนือภูเขา และเสียงแตรดังกึกก้องยิ่งนัก จนประชาชนทั้งปวงที่อยู่ในค่ายต่างก็พากันตัวสั่นด้วยความครั่นคร้าม อพยพ 19:16
The lightnings and thunders were accompanied with the “voice” of a trumpet. They are accompanied by rain, and represent prophetic footsteps to guide God’s people.
ฟ้าแลบและฟ้าร้องนั้นมาพร้อมกับ “เสียง” แตร พวกมันมาพร้อมกับฝน และเป็นภาพแทนย่างพระบาทเชิงพยากรณ์เพื่อทรงนำประชากรของพระเจ้า
The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad. The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook. Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known. Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron. Psalms 77:17–20.
เมฆทั้งหลายหลั่งเทน้ำออกมา ท้องฟ้าก็ส่งเสียงออกไป ลูกศรของพระองค์ก็พุ่งไปทั่วด้วย พระสุรเสียงแห่งพระอสนีของพระองค์อยู่ในฟ้าสวรรค์ ฟ้าแลบก็ส่องสว่างไปทั่วพิภพ แผ่นดินโลกก็สั่นสะเทือนและไหวหวั่น ทางของพระองค์อยู่ในทะเล และวิถีของพระองค์อยู่ในห้วงน้ำใหญ่ และรอยพระบาทของพระองค์ก็ไม่อาจรู้ได้ พระองค์ทรงนำชนชาติของพระองค์ดุจฝูงแกะ โดยมือของโมเสสและอาโรน สดุดี 77:17–20
The lightnings and thunders are God’s voice, which occurs during the time of rain, and during that period of time, He brings His winds (Islam is the east wind) out of His treasury.
ฟ้าแลบและฟ้าร้องเป็นพระสุรเสียงของพระเจ้า ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลาแห่งฝน และในช่วงเวลานั้น พระองค์ทรงนำลมของพระองค์ (อิสลามคือลมตะวันออก) ออกมาจากคลังของพระองค์
When he uttereth his voice, there is a multitude of waters in the heavens, and he causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings with rain, and bringeth forth the wind out of his treasures. Jeremiah 10:13.
เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียง ก็มีมวลน้ำมากมายในท้องฟ้า และพระองค์ทรงให้ไอระเหยลอยขึ้นจากที่สุดปลายแผ่นดินโลก พระองค์ทรงให้เกิดฟ้าแลบพร้อมกับฝน และทรงนำลมออกมาจากคลังของพระองค์ เยเรมีย์ 10:13
God uttered His voice when He cried out as a lion, and in response seven thunders uttered their voices, and those seven thunders represent God’s footsteps during the history of the Millerite movement and also in the movement of the third angel, which arrived again on September 11, 2001, when He brought forth the east wind out of His treasures.
พระเจ้าทรงเปล่งพระสุรเสียงของพระองค์เมื่อพระองค์ทรงร้องกึกก้องดุจสิงโต และในการตอบสนอง ฟ้าร้องทั้งเจ็ดก็เปล่งเสียงของตนออกมา และฟ้าร้องทั้งเจ็ดนั้นเป็นสัญลักษณ์แทนรอยพระบาทของพระเจ้าตลอดประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์ และในขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่สามด้วย ซึ่งได้มาถึงอีกครั้งในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 เมื่อพระองค์ทรงนำลมตะวันออกออกมาจากคลังสมบัติของพระองค์
He causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings for the rain; he bringeth the wind out of his treasuries. Who smote the firstborn of Egypt, both of man and beast. Psalms 135:7, 8.
พระองค์ทรงกระทำให้ไอหมอกลอยขึ้นจากปลายพิภพทั้งหลาย; พระองค์ทรงบันดาลฟ้าแลบสำหรับฝน; พระองค์ทรงนำลมออกมาจากคลังของพระองค์ ผู้ทรงประหารบุตรหัวปีแห่งอียิปต์ ทั้งของมนุษย์และสัตว์เดียรัจฉาน สดุดี 135:7, 8
He brought out the wind from His treasuries, when the first born of Egypt was smitten, and the Passover typified the cross, which in turn typified the arrival of the third angel in 1844, which in turn typified the return of the third angel in the day of the east wind, on September 11, 2001.
พระองค์ทรงนำลมออกมาจากคลังของพระองค์ เมื่อบุตรหัวปีแห่งอียิปต์ถูกประหาร และเทศกาลปัสกาก็เป็นแบบจำลองของกางเขน ซึ่งต่อมาเป็นแบบจำลองของการมาถึงของทูตสวรรค์องค์ที่สามในปี 1844 ซึ่งต่อมาก็เป็นแบบจำลองของการกลับมาของทูตสวรรค์องค์ที่สามในวันแห่งลมตะวันออก คือวันที่ 11 กันยายน 2001
When the seals are removed from the book that is sealed with the seven seals, it represents a progressive development of truth. The removing of the seventh seal represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the book that was sealed with seven seals is first mentioned there lightnings, thunderings and voices, but no earthquake.
เมื่อดวงตราถูกเปิดออกจากหนังสือที่ผนึกไว้ด้วยตราทั้งเจ็ดนั้น ย่อมเป็นสัญลักษณ์แห่งการพัฒนาแห่งความจริงอย่างเป็นลำดับ การเปิดตราดวงที่เจ็ดเป็นสัญลักษณ์แห่งช่วงเวลาแห่งการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน เมื่อมีการกล่าวถึงหนังสือที่ถูกผนึกด้วยตราทั้งเจ็ดนั้นเป็นครั้งแรก มีฟ้าแลบ เสียงฟ้าร้อง และเสียงต่าง ๆ แต่ไม่มีแผ่นดินไหว
And out of the throne proceeded lightnings and thunderings and voices: and there were seven lamps of fire burning before the throne, which are the seven Spirits of God. Revelation 4:5.
และจากพระที่นั่งนั้นก็มีฟ้าแลบ เสียงฟ้าร้อง และเสียงต่าง ๆ ออกมา และมีคบเพลิงไฟเจ็ดดวงลุกไหม้อยู่เบื้องหน้าพระที่นั่ง ซึ่งคือพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า วิวรณ์ 4:5
In the first mention of the voices, lightnings, and thunders; the rain is represented by the Holy Spirit, who is the seven lamps of fire, but there is no earthquake. It is at the removal of the Seventh Seal that the earthquake of the soon coming Sunday law is identified. Chapter four of Revelation identifies the beginning of the unsealing of truth accomplished by the Lion of the tribe of Judah, and when the sealing time is identified, it identifies the beginning and ending of the period.
ในการกล่าวถึงเสียงทั้งหลาย ฟ้าแลบ และฟ้าร้องเป็นครั้งแรก ฝนถูกนำเสนอเป็นสัญลักษณ์ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้ทรงเป็นคบเพลิงไฟเจ็ดดวง แต่ไม่มีแผ่นดินไหว ปรากฏว่าเมื่อมีการนำตราดวงที่เจ็ดออกนั้น จึงมีการระบุว่าแผ่นดินไหวคือกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะมาถึงในไม่ช้า วิวรณ์บทที่สี่ระบุถึงการเริ่มต้นของการเปิดเผยความจริงที่ถูกคลี่ออกโดยสิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ และเมื่อมีการระบุเวลาของการประทับตรา ก็ย่อมระบุทั้งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงระยะเวลานั้นด้วย
The beginning of the current period was when the angel descended to lighten the earth with His glory on September 11, 2001, then in Isaiah six we are informed that the message represented by “voices, lightnings, thunderings, wind and rain” that concludes at the Sunday law, is to be proclaimed to a people that see, but will be unable to perceive the meaning of the lightnings, and though they hear, they will be unable to understand the voices and thunders, until they are overtaken by the great earthquake. The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the period where the effect of every vision is fulfilled.
จุดเริ่มต้นของช่วงเวลาปัจจุบันคือเมื่อทูตสวรรค์องค์นั้นเสด็จลงมาเพื่อส่องแผ่นดินโลกให้สว่างด้วยพระสิริของพระองค์ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แล้วในอิสยาห์บทที่หก เราได้รับแจ้งว่าข่าวสารซึ่งแทนด้วย “เสียงต่าง ๆ ฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ลม และฝน” ซึ่งสิ้นสุดลง ณ กฎหมายวันอาทิตย์นั้น จะต้องถูกประกาศแก่ชนชาติหนึ่งที่มองเห็น แต่จะไม่สามารถหยั่งรู้ความหมายของฟ้าแลบเหล่านั้นได้ และแม้พวกเขาจะได้ยิน พวกเขาก็จะไม่สามารถเข้าใจเสียงต่าง ๆ และฟ้าร้องได้ จนกว่าพวกเขาจะถูกมหาแผ่นดินไหวเข้าครอบงำ ช่วงเวลาแห่งการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนนั้น คือช่วงเวลาที่ผลของนิมิตทุกประการบรรลุสัมฤทธิ์.
That history produces and manifests two classes of worshippers. One class recognize the rain, and therefore receive it, for they can see the lightning, and hear the voices, the thunder and the wind. At the end of the period of the sealing, the great earthquake of the soon coming Sunday law, then introduces the executive judgments of God.
ประวัติศาสตร์นั้นก่อให้เกิดและสำแดงผู้กราบนมัสการอยู่สองจำพวก จำพวกหนึ่งตระหนักถึงฝนนั้น และเพราะฉะนั้นจึงรับฝนนั้นไว้ เพราะพวกเขาสามารถเห็นฟ้าแลบ และได้ยินเสียงต่าง ๆ ฟ้าร้อง และลม เมื่อสิ้นสุดระยะแห่งการประทับตรา แผ่นดินไหวครั้งใหญ่แห่งกฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า ก็จะนำการพิพากษาเพื่อการบังคับใช้ของพระเจ้าเข้ามา
And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:19.
แล้วพระวิหารของพระเจ้าในสวรรค์ก็เปิดออก และปรากฏให้เห็นหีบพันธสัญญาของพระองค์ในพระวิหารนั้น และมีฟ้าแลบ เสียงต่าง ๆ ฟ้าร้อง แผ่นดินไหว และลูกเห็บใหญ่ วิวรณ์ 11:19
At the great earthquake the “lightnings, and voices, and thunderings,” include “hail.” The “hail” represents the judgments that begin to be poured out by the seven angels that were preparing to do so at the beginning of the sealing time, when the seventh seal was being opened, just as they were waiting for the angel to go through Jerusalem and place a mark upon those who sighed and cried for the abominations done in the land (external), and in the church (internal).
เมื่อเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ “ฟ้าแลบ เสียงต่าง ๆ และฟ้าร้อง” นั้นรวมถึง “ลูกเห็บ” ด้วย “ลูกเห็บ” เป็นสัญลักษณ์แทนการพิพากษาที่เริ่มถูกเทออกโดยทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด ผู้ซึ่งกำลังเตรียมที่จะกระทำเช่นนั้นตั้งแต่เมื่อเริ่มต้นเวลาแห่งการประทับตรา ขณะที่ตราดวงที่เจ็ดกำลังถูกเปิดออก เช่นเดียวกับที่พวกเขากำลังรอให้ทูตสวรรค์ไปทั่วกรุงเยรูซาเล็มและทำเครื่องหมายไว้บนผู้ที่ถอนหายใจและร้องคร่ำครวญเพราะสิ่งน่าสะอิดสะเอียนซึ่งได้กระทำในแผ่นดิน (ภายนอก) และในคริสตจักร (ภายใน)
The “hail,” marks the time of God’s destructive judgments, which are a time of mercy for God’s other flock, who are then being called out of Babylon, and when the last of the great multitude has joined God’s flock, human probation fully closes.
“ลูกเห็บ” เป็นเครื่องหมายบอกเวลาแห่งการพิพากษาอันทำลายล้างของพระเจ้า ซึ่งเป็นเวลาแห่งพระเมตตาสำหรับฝูงแกะอีกคอกหนึ่งของพระเจ้า ผู้ซึ่งกำลังถูกเรียกให้ออกมาจากบาบิโลนในเวลานั้น และเมื่อคนสุดท้ายของมหาชนเป็นอันมากได้เข้าร่วมกับฝูงแกะของพระเจ้าแล้ว เวลาทดลองของมนุษย์ก็สิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์
And the seventh angel poured out his vial into the air; and there came a great voice out of the temple of heaven, from the throne, saying, It is done. And there were voices, and thunders, and lightnings; and there was a great earthquake, such as was not since men were upon the earth, so mighty an earthquake, and so great. And the great city was divided into three parts, and the cities of the nations fell: and great Babylon came in remembrance before God, to give unto her the cup of the wine of the fierceness of his wrath. Revelation 16:17–19.
แล้วทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดก็เทขันของตนลงในอากาศ และมีพระสุรเสียงอันดังออกมาจากพระวิหารแห่งสวรรค์ จากพระที่นั่ง ตรัสว่า “สำเร็จแล้ว” และมีเสียงต่าง ๆ และฟ้าร้อง และฟ้าแลบ และเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ซึ่งไม่เคยมีมาตั้งแต่มนุษย์อยู่บนแผ่นดินโลก เป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงและใหญ่ยิ่งเช่นนั้น และนครใหญ่ก็แยกออกเป็นสามส่วน และนครทั้งหลายของบรรดาประชาชาติก็พังทลายลง และมหานครบาบิโลนก็เป็นที่ทรงระลึกจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า เพื่อจะประทานถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลอันรุนแรงแห่งพระพิโรธของพระองค์แก่เธอ วิวรณ์ 16:17–19
Dear Reader: Can you hear the voices and thunders? Can you see the lightning? Can you feel the wind? Soon you will hear the voice of the foolish virgins begging for oil.
ท่านผู้อ่านที่รัก: ท่านได้ยินเสียงต่าง ๆ และเสียงฟ้าร้องหรือไม่? ท่านเห็นฟ้าแลบหรือไม่? ท่านรู้สึกถึงลมหรือไม่? อีกไม่นานท่านจะได้ยินเสียงของหญิงพรหมจารีโง่เขลาทั้งหลายร้องวิงวอนขอน้ำมัน】【。
We will continue this study in the next article.
เราจะดำเนินการศึกษานี้ต่อไปในบทความถัดไป
We looked for peace, but no good came; and for a time of health, and behold trouble! The snorting of his horses was heard from Dan: the whole land trembled at the sound of the neighing of his strong ones; for they are come, and have devoured the land, and all that is in it; the city, and those that dwell therein. For, behold, I will send serpents, cockatrices, among you, which will not be charmed, and they shall bite you, saith the Lord. When I would comfort myself against sorrow, my heart is faint in me. Behold the voice of the cry of the daughter of my people because of them that dwell in a far country: Is not the Lord in Zion? is not her king in her? Why have they provoked me to anger with their graven images, and with strange vanities? The harvest is past, the summer is ended, and we are not saved. For the hurt of the daughter of my people am I hurt; I am black; astonishment hath taken hold on me. Is there no balm in Gilead; is there no physician there? why then is not the health of the daughter of my people recovered? Jeremiah 8:15–22.
พวกเราได้แสวงหาสันติสุข แต่ไม่มีสิ่งดีใดมาเลย; และได้แสวงหาเวลาของการหายดี และดูเถิด กลับมีแต่ความลำบาก! เสียงพ่นลมหายใจของม้าศึกของเขาได้ยินมาจากดาน; แผ่นดินทั้งสิ้นก็สั่นสะเทือนด้วยเสียงร้องของม้าอันแข็งแรงของเขา; เพราะพวกเขาได้มาแล้ว และได้กลืนกินแผ่นดินและทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น; ทั้งนครและบรรดาผู้ที่อาศัยอยู่ในนั้น. เพราะดูเถิด เราจะส่งงูทั้งหลาย คืออสรพิษ ท่ามกลางพวกเจ้า ซึ่งไม่อาจสะกดได้ และมันทั้งหลายจะกัดพวกเจ้า พระเจ้าตรัสดังนี้. เมื่อข้าพเจ้าจะปลอบใจตนเองให้พ้นจากความเศร้าใจ ใจของข้าพเจ้าก็อ่อนแรงอยู่ภายใน. ดูเถิด เสียงร้องของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าด้วยเหตุเพราะคนทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในแดนไกล: พระเจ้าไม่ได้ทรงสถิตในศิโยนหรือ? กษัตริย์ของนางไม่ได้อยู่ในนางหรือ? เหตุใดพวกเขาจึงยั่วยุเราให้กริ้วด้วยรูปเคารพสลักของพวกเขา และด้วยสิ่งไร้สาระอันแปลกปลอม? ฤดูเกี่ยวก็ผ่านไปแล้ว ฤดูร้อนก็สิ้นสุดลงแล้ว และพวกเราก็ยังไม่ได้รับความรอด. เพราะบาดแผลของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็บาดเจ็บ; ข้าพเจ้ามืดมน; ความตะลึงพรึงเพริดได้ครอบงำข้าพเจ้า. ไม่มียาหม่องในกิเลอาดหรือ? ไม่มีแพทย์อยู่ที่นั่นหรือ? ถ้าเช่นนั้น เหตุใดอาการหายดีของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าจึงยังไม่ฟื้นคืน? เยเรมีย์ 8:15–22.