พระธรรมดาเนียล - หนึ่งร้อยสี่สิบเก้า

เราได้พิจารณาประวัติศาสตร์ที่ถูกแทนไว้ในข้อสี่สิบแห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ดมาแล้ว บัดนี้เรากำลังพิจารณาเส้นประวัติศาสตร์ภายในข้อพระคัมภีร์นั้น ซึ่งเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์แห่งเขาโปรเตสแตนต์ของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินโลก เรากำลังใช้การรวมไม้สองท่อนของเอเสเคียลในบทที่สามสิบเจ็ดเป็นจุดอ้างอิง เพื่อระบุความล้ำลึกของพระเจ้า โดยพระคริสต์ในการทรงรวมพระลักษณะพระเจ้าของพระองค์เข้ากับสภาพมนุษย์ เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามมาถึง ทีละบรรทัด ข่าวสารแห่งความล้ำลึกของพระเจ้า ซึ่งยอห์นได้ระบุว่าจะสำเร็จลงระหว่างการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดนั้น ได้ถูกส่งไปยังเลาดีเซียโดยเฉพาะผ่านทางอัครทูตเปาโล คำพยานของเอเสเคียล ยอห์น และเปาโล สอดคล้องกันกับความล้ำลึกของพระเจ้าเดียวกัน ซึ่งได้ถูกแทนไว้ในข่าวสารของโจนส์และแวกกอนเนอร์ในปี 1888 อันเป็นข่าวสารถึงเลาดีเซีย

พระราชกิจแห่งการลบมลทินบาป คือการประสานไม้เท้าทั้งสอง—ฝ่ายพระลักษณะของพระเจ้าและฝ่ายมนุษยชาติ—ได้เริ่มขึ้นเมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามมาถึง แต่เปาโลกำลังกล่าวถึงความสำเร็จสมบูรณ์ขั้นสุดท้ายและครบถ้วนแห่งการประสานไม้เท้าทั้งสอง ซึ่งคือความล้ำลึกของพระเจ้า เพราะฉะนั้น ท่านจึงระบุว่าข่าวสารนี้คือข่าวสารถึงชาวเลาดีเซียซึ่งมาถึงครั้งแรกในปี 1856 จากนั้นได้ถูกกล่าวซ้ำอีกในปี 1888 และแล้วจึงพบความสำเร็จสมบูรณ์อย่างครบถ้วนในวันที่ 11 กันยายน 2001 เปาโลระบุพระวิหารในลักษณะสองประการ เมื่อท่านนำเสนอความล้ำลึกของพระเจ้า ซึ่งจะต้องสำเร็จในระหว่างการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด ท่านแบ่งความล้ำลึกนั้นออกเป็นศีรษะและกาย.

พระคริสต์ทรงเป็นศีรษะ ผู้ซึ่งจะต้องทรงมีความเป็นเอกในทุกสิ่ง และคริสตจักรของพระองค์เป็นกาย ร่วมกันแล้ว ศีรษะและกายเป็นตัวแทนของการรวมกันระหว่างสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ และยังมีข้อเท็จจริงสำคัญอีกประการหนึ่งที่ถูกระบุไว้ด้วย ความสัมพันธ์ระหว่างศีรษะกับกายนั้น คือศีรษะจะต้องมีความเป็นเอกเหนือกาย ในมนุษยชาติ ผู้ซึ่งถูกทรงสร้างขึ้นตามพระฉายาของพระเจ้า อำนาจที่สูงกว่า (ศีรษะ) จะต้องมีสิทธิครอบครองเหนืออำนาจที่ต่ำกว่า (กาย) เมื่อรวมกันแล้ว ทั้งสองประกอบขึ้นเป็นภาวะหนึ่งเดียว หรือในถ้อยคำแห่งพระวิหารซึ่งยอห์นจะต้องวัดนั้น ทั้งสองเป็นตัวแทนของอภิสุทธิสถาน (มนุษย์ชาติ, กาย) และมหาบริสุทธิสถาน (สภาพพระเจ้า, ศีรษะ) การที่ทั้งสองนี้ถูกรวมเข้าด้วยกันเป็น “ไม้อันเดียวกัน” หรือเป็นกายเดียวกันนั้น เป็นพระราชกิจของ “การทำให้เป็นหนึ่งเดียว” เปาโลกล่าวต่อไปว่า:

ความบริบูรณ์ของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ซึ่งนำเสนอว่า “ทุกคนให้ถึงความสมบูรณ์ในพระคริสต์” นั้น คือ “ความล้ำลึกของพระเจ้า” ซึ่งเป็นการรวมกันของสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ หรือดังที่เปาโลกล่าวไว้ คือ “พระคริสต์ทรงสถิตใน” มนุษย์ “อันเป็นความหวังแห่งพระสิริ” ในสมัยแห่งการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด ความล้ำลึกนั้นก็สำเร็จบริบูรณ์ เมื่อเอเสเคียลชี้ถึงการเชื่อมรวมนั้น ท่านใช้ไม้เท้าสองอัน อันหนึ่งสำหรับราชอาณาจักรฝ่ายเหนือ และอีกอันหนึ่งสำหรับราชอาณาจักรฝ่ายใต้ เพื่อชี้ให้เห็นความเชื่อมโยงเชิงสัญลักษณ์ ซึ่งแทนพระวิหารด้วยจำนวน “สี่สิบหก” ไม้เท้าแห่งความเชื่อมโยงเชิงสัญลักษณ์ของ “สี่สิบหก” จะต้องเชื่อมเข้ากับความเชื่อมโยงเชิงสัญลักษณ์ของ “สองร้อยยี่สิบ”

สองร้อยยี่สิบเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นพระเจ้าที่รวมเข้ากับความเป็นมนุษย์ นับตั้งแต่การตีพิมพ์พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ในปี 1611 จนถึงการนำเสนอข่าวสารของมิลเลอร์เป็นครั้งแรกในปี 1831 และต่อจากนั้นการตีพิมพ์ข่าวสารนั้นในปี 1833 ในหนังสือพิมพ์ Vermont Telegraph รวมเป็นเวลาสองร้อยยี่สิบปี ข่าวสารของมิลเลอร์คือการทำให้ความรู้ที่เพิ่มขึ้นซึ่งได้มาจากพระคัมภีร์มีรูปแบบที่เป็นทางการ เมื่อพระธรรมดาเนียลถูกเปิดผนึกในปี 1798 ณ ปีเริ่มต้นคือ 1611 มีการตีพิมพ์เอกสารฝ่ายพระเจ้า และ ณ ปีสิ้นสุดคือ 1831 มีสิ่งพิมพ์ของมนุษย์ซึ่งตั้งอยู่บนความจริงฝ่ายพระเจ้าที่ถูกเปิดผนึกในปี 1798

วันเดือนปีทั้งสามนั้นมิได้เป็นเพียงตัวแทนของระยะเวลาสองร้อยยี่สิบปีเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวแทนของโครงสร้างของคำภาษาฮีบรูว่า “ความจริง” ซึ่งเกิดขึ้นโดยการนำอักษรตัวที่หนึ่ง ตัวที่สิบสาม และตัวสุดท้ายของอักษรฮีบรูมารวมกันเป็นคำว่า “ความจริง” อีกด้วย สิ่งพิมพ์จากพระเจ้า ณ เบื้องต้น และสิ่งพิมพ์จากมนุษย์ ณ บั้นปลาย และปี 1798 เป็นตัวแทนของความรู้ที่เพิ่มพูนขึ้น ซึ่งจะสำแดงคนชั่วกลุ่มหนึ่งซึ่งปฏิเสธความรู้นั้น และด้วยเหตุนั้นจึงเป็นตัวแทนของอักษรตัวที่สิบสาม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการกบฏ ความเชื่อมโยงของระยะเวลาสองร้อยยี่สิบปีนั้นได้ถูกสถาปนาขึ้นในขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง และขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่สามก็จัดให้มีพยานประการที่สอง.

ในปี 1776 เอกสารฝ่ายพระเจ้า คือ คำประกาศอิสรภาพ ได้รับการประกาศเผยแพร่ และอีกสองร้อยยี่สิบปีต่อมา คือในปี 1996 เอกสารฝ่ายมนุษย์ คือ นิตยสาร The Time of the End ได้รับการตีพิมพ์ เอกสารฝ่ายมนุษย์นั้นมีที่มาจากการเพิ่มพูนความรู้ซึ่งเกิดขึ้นในเวลาแห่งอวสานในปี 1989 ซึ่งดังเช่นในปี 1798 ได้ก่อให้เกิดการกบฏต่อข่าวสารฝ่ายพระเจ้าที่คำประกาศอิสรภาพเป็นสัญลักษณ์แทน การเพิ่มพูนความรู้ในปี 1996 ได้ชี้ให้เห็นอนาคตของอเมริกา ขณะที่ประเทศนั้นสูญเสียเสรีภาพและเอกราชซึ่งได้ประกาศไว้ในปี 1776 ภายใต้กฎหมายวันอาทิตย์ที่ใกล้จะมาถึง สิ่งนี้เป็นพยานที่สองว่าจำนวนสองร้อยยี่สิบเป็นตัวแทนของการรวมกันระหว่างสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ และพยานที่สองนั้นได้ถูกแสดงไว้พร้อมด้วยลายเซ็นของ “Truth” และได้รับการเป็นพยานนำมาก่อนโดยพยานแรกในประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง (the first) และพยานที่สองในประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สาม (the last)

ปี 1776 ยังเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาหนึ่งที่มาก่อนการเริ่มต้นจริงของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินในฐานะอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ ในช่วงเวลาแห่งการเตรียมพร้อมนั้น เครื่องหมายรับรองแห่งความจริงได้รับการระบุอีกครั้งโดยปี 1776 ซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้นของสหรัฐอเมริกา และปี 1798 เป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้นของสหรัฐอเมริกาในฐานะอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ ในท่ามกลางประวัติศาสตร์แห่งการเริ่มต้นและการสิ้นสุดนั้น ปี 1789 เป็นเครื่องหมายแห่งอักษรกลาง เมื่ออาณานิคมทั้งสิบสามแห่งได้ให้สัตยาบันรัฐธรรมนูญ วันที่ทั้งสามนี้ต่างเป็นตัวแทนของ “การพูด” ของสหรัฐอเมริกา กล่าวคือ คำประกาศอิสรภาพในปี 1776 รัฐธรรมนูญในปี 1789 และกฎหมายคนต่างด้าวและกฎหมายยุยงปลุกปั่นในปี 1798 ประวัติศาสตร์นั้นครอบคลุมระยะเวลายี่สิบสองปี ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบหรือทศางค์ของสองร้อยยี่สิบ ดังนั้นจึงเป็นสัญลักษณ์ของการรวมกันระหว่างพระภาวะกับมนุษยชาติด้วย

สิ่งนี้เป็นภาพแทนประวัติศาสตร์ของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน ซึ่งถูกพรรณนาว่าเริ่มต้นเป็นลูกแกะ (พระลักษณะของพระเจ้า) และสิ้นสุดลงเป็นพญานาค (สภาพมนุษย์) ปี 1776 เริ่มต้นด้วยคำประกาศอิสรภาพซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งพระลักษณะของพระเจ้า และกฎหมายว่าด้วยคนต่างด้าวและการยุยงปลุกปั่นเป็นภาพแทนของสภาพมนุษย์ และในช่วงยี่สิบสองปีที่นำหน้า การเริ่มต้นครองราชย์ของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินในฐานะอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ การเปลี่ยนผ่านจากลูกแกะไปสู่พญานาคก็ได้รับการแสดงเป็นแบบอย่างไว้แล้ว

จุดเริ่มต้นของช่วงเวลาสองพันห้าร้อยยี่สิบปีแห่งการพิพากษาต่ออาณาจักรฝ่ายใต้ของยูดาห์นั้น เชื่อมโยงกับจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาสองพันสามร้อยปีในดาเนียล บทที่แปด ข้อสิบสี่ การเหยียบย่ำสถานนมัสการและพลโยธาในยูดาห์เริ่มขึ้นในปี 677 ก่อน ค.ศ. และคำพยากรณ์สองพันสามร้อยปีได้เริ่มต้นขึ้นในอีกสองร้อยยี่สิบปีต่อมา คือในปี 457 ก่อน ค.ศ. ไม้เท้าของอาณาจักรฝ่ายใต้ของยูดาห์เชื่อมโยงกับสัญลักษณ์แห่งสี่สิบหกที่สัมพันธ์กับอาณาจักรฝ่ายเหนือ และยังเชื่อมโยงกับช่วงเวลาสองพันสามร้อยปีด้วยสายสัมพันธ์ของจำนวนสองร้อยยี่สิบอีกด้วย

เปาโลอ้างว่าตนเป็นผู้รับใช้แห่งการทรงจัดสรรของพระเจ้า และจากนั้นได้ให้นิยามว่าการทรงจัดสรรซึ่งตนเป็นผู้รับใช้นั้นคือความล้ำลึกของพระเจ้า ซึ่งก็คือพระคริสต์ในท่านทั้งหลาย อันเป็นความหวังแห่งพระสิริ เขายังได้กล่าวถึงความจริงข้อนี้ต่อไปเมื่อเขียนถึงทิโมธีด้วย

ที่นี่เปาโลกล่าวว่า เคล็ดลับแห่งความเป็นพระเจ้านั้นคือ พระเจ้าทรงปรากฏในเนื้อหนัง พระเจ้าทรงเป็นศีรษะ และเนื้อหนังก็เป็นกาย เคล็ดลับแห่งความเป็นพระเจ้าคือพระคริสต์ในผู้เชื่อ คือการผสานกันของสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ เปาโลยังใช้อุปมาเรื่องการสมรสเช่นเดียวกับที่โฮเชยาได้ใช้ด้วย

ในบทที่สามสิบเจ็ด เมื่อเอเสเคียลระบุพันธสัญญาแห่งวันสุดท้าย ซึ่งเป็นพันธสัญญาที่ได้รับการฟื้นฟูใหม่กับผู้ที่ระบุว่าเป็นหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน เขาได้นำเสนอภาพประกอบเรื่องการนำไม้สองท่อนมารวมเข้าด้วยกัน ไม้สองท่อนนั้น เมื่อพิจารณาทีละบรรทัด ยังรวมถึงอุปมาว่าด้วยการสมรสของโฮเชยาและของเปาโลด้วย เมื่อไม้ทั้งสองถูกรวมเข้าด้วยกันแล้ว พวกเขาจะไม่เป็นสองประชาชาติอีกต่อไป แต่จะเป็นประชาชาติเดียวตลอดไป

การเข้ามารวมกันเป็นหนึ่งตามที่เอเสเคียลระบุ บ่งชี้ถึงเวลาที่พวกเขาจะไม่แตกแยกกันอีกต่อไป และจะไม่ทำบาปอีกต่อไป เมื่อพวกเขาได้รับการชำระให้สะอาด และเมื่อพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียวของพวกเขา และพวกเขามีกษัตริย์เพียงองค์เดียว ในวันที่ 22 ตุลาคม ผู้สื่อสารแห่งพันธสัญญาได้เสด็จมายังพระวิหารโดยฉับพลันเพื่อ “ชำระ” ประชากรของพระองค์ให้สะอาด พระองค์เสด็จมาเพื่อรับราชอาณาจักรหนึ่ง ซึ่งประชากรของราชอาณาจักรนั้น ตามที่เปโตรกล่าวไว้ ในเวลานั้นจะต้องเป็นอาณาจักรแห่งปุโรหิตและกษัตริย์ ในวันนั้นเอง เจ้าบ่าวก็ได้มาถึงการสมรสด้วย ซึ่งเป็นข้อล้ำลึกที่เปาโลและโฮเชยาระบุไว้ ซึ่งเป็นภาพแทนของการรวมกันระหว่างสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ ยอห์นระบุว่า ข้อล้ำลึกนั้น ซึ่งเปาโลระบุว่าเป็น “พระคริสต์อยู่ในท่านทั้งหลาย อันเป็นความหวังแห่งพระสิริ” จะสำเร็จสิ้นลงในสมัยแห่งการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด

ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดคือภัยพิบัติประการที่สาม ซึ่งมาถึงเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเริ่มเป่าเมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามมาถึงในประวัติศาสตร์ปี ค.ศ. 1844 และต่อเนื่องไป แต่การกบฏในปี ค.ศ. 1863 ได้ขัดขวางไม่ให้งานนั้นสำเร็จลุล่วง ทูตสวรรค์องค์ที่สามได้มาถึง และแตรที่เจ็ดได้เริ่มเป่าอีกครั้งในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 และครั้งนี้ “ความลึกลับของพระเจ้า” จะต้อง “สำเร็จ” “ความลึกลับ” นั้นคือการผสานกันของสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ ซึ่งก่อให้เกิดหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ผู้ซึ่งต่อมาจึงกลายเป็นธงสัญญาณและกองทัพของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้ เอเสเคียลบทที่สามสิบเจ็ดจึงเริ่มต้นด้วยการที่เอเสเคียลถูกพาไปยังหุบเขาแห่งกระดูกแห้งตาย กระดูกเหล่านั้นเป็นภาพแทนของลาวดิเซียนแอ๊ดเวนตีสเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 และด้วยเหตุนี้ เปาโลจึงกล่าวข่าวประเสริฐของท่านเรื่องความลึกลับของพระเจ้าแก่ชาวลาวดิเซีย

นี่ก็เป็นคำพรรณนาที่ซิสเตอร์ไวท์เชื่อมโยงเข้ากับกระดูกแห้งที่ตายแล้วในพระธรรมเอเสเคียลเช่นกัน

ข่าวสารถึงชาวเลาดีเซียได้ถูกนำเสนอแก่อัดเวนติสต์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1856 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปิดเผยความสว่างที่กำลังก้าวหน้าแห่ง “เจ็ดกาล” ในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก ข่าวสารของปี ค.ศ. 1856 ซึ่งประกอบด้วยข่าวสารภายในที่เรียกให้กลับใจ และข่าวสารภายนอกแห่งคำพยากรณ์นั้น ได้ถูกปฏิเสธในปี ค.ศ. 1863 ข่าวสารถึงชาวเลาดีเซียเรื่องความลี้ลับของ “พระคริสต์ทรงสถิตในท่าน อันเป็นความหวังแห่งสง่าราศี” ได้ถูกกล่าวซ้ำอีกในปี ค.ศ. 1888 โดยศิษยาภิบาลโจนส์และวากโกเนอร์ และข่าวสารนั้นก็ได้รับการระบุโดยซิสเตอร์ไวท์เช่นกันว่าเป็นข่าวสารถึงชาวเลาดีเซีย

ทีละบรรทัด เอเสเคียลบทที่สามสิบเจ็ดเริ่มต้นด้วยการที่เอเสเคียลถูกพาไปทางจิตวิญญาณสู่วันที่ 11 กันยายน 2001 ซึ่ง ณ ที่นั้นเขาได้รับให้เห็นลาโอดิเซียนแอ๊ดเวนติสม์ ผู้ซึ่งตายแล้วในการบาปและการละเมิดทั้งหลายของตน เขาได้รับคำบอกให้ประกาศข่าวพยากรณ์สองประการที่แตกต่างกัน ประการแรกก่อให้เกิดการเชื่อมประสานเข้าด้วยกัน แต่ร่างกายทั้งหลายยังคงตายอยู่ คำพยากรณ์ประการที่สองเรียกหาข่าวสารเรื่อง “ลมทั้งสี่” ให้พ่นลมหายใจแห่งชีวิตเข้าสู่กระดูกทั้งหลาย ข่าวสารเรื่องลมทั้งสี่คือข่าวสารแห่งการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ซึ่งชี้ให้เห็นทูตสวรรค์สี่องค์ที่กำลังกักลมทั้งสี่นั้นไว้ ซิสเตอร์ไวท์ระบุว่าลมทั้งสี่นั้นคือ “ม้าที่เดือดดาล” ซึ่งพยายามจะหลุดพ้นออกไป เพราะมันกำลังถูกเหนี่ยวรั้งอยู่ ม้าที่เดือดดาลแห่งอิสลามกำลังพยายามจะหลุดพ้นออกไปและนำความตายกับความพินาศมาตามเส้นทางของมัน ดังที่มันได้กระทำในวันที่ 11 กันยายน 2001 และมันจะถูกปล่อยออกมาอีกครั้งเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งกำลังจะมาถึงนั้นมาถึงในไม่ช้า

ข่าวสารนั้นนำร่างกายที่ตายแล้วทั้งหลายให้เข้ามาเป็นกองทัพอันเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งยืนอยู่บนเท้าของตน กองทัพอันเป็นหนึ่งเดียวนั้นถูกนำให้ลุกขึ้นยืนบนเท้าของตนเพื่อตอบสนองต่อข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด เพราะว่าในสมัยแห่งการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดนั้น ความล้ำลึกแห่งการอภิเษกสมรสของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันกับพระคริสต์จะสำเร็จลง

แล้วเอเสเคียลก็ได้รับการสำแดงถึงการประกบกันของไม้สองท่อนซึ่งกลายเป็นประชาชาติเดียว ไม้สองท่อนนั้นคืออาณาจักรฝ่ายเหนือของอิสราเอล และอาณาจักรฝ่ายใต้ของยูดาห์ ซึ่งถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นประชาชาติเดียวเมื่อสิ้นสุดช่วงเวลาแห่งการกระจัดกระจายร่วมกันของทั้งสองเป็นเวลาสองพันห้าร้อยยี่สิบปี การสิ้นสุดร่วมกันของทั้งสองก่อให้เกิดพระวิหารฝ่ายวิญญาณ ซึ่งแสดงไว้ด้วยช่วงเวลาสี่สิบหกปี ณ ตอนต้นและตอนปลายของช่วงเวลาแห่งการกระจัดกระจายร่วมกันนั้น

เราจะดำเนินการศึกษานี้ต่อไปในบทความถัดไป