Before we address chapter three of Daniel, we will consider some prophetic symbolism that might allow us to more fully understand the chapter. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah are employed by the Holy Spirit to represent specific prophetic symbols, based upon the context where they are employed. In chapter one, they are represented as four worthies, with no distinction, until the end of the chapter, where Daniel is identified as having the gift of “understanding in all visions and dreams.”
ก่อนที่เราจะพิจารณาบทที่สามของพระธรรมดาเนียล เราจะพิจารณาสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์บางประการซึ่งอาจช่วยให้เราเข้าใจบทนี้ได้อย่างครบถ้วนยิ่งขึ้น พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงใช้ดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ ให้เป็นตัวแทนของสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์เฉพาะประการ ตามบริบทที่พวกเขาถูกใช้ ในบทที่หนึ่ง พวกเขาถูกนำเสนอในฐานะผู้มีคุณธรรมสี่คนโดยไม่มีการแยกความแตกต่าง จนกระทั่งตอนท้ายของบท ซึ่งดาเนียลได้รับการระบุว่าเป็นผู้มีของประทานในการ “เข้าใจนิมิตและความฝันทั้งสิ้น”
As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.
ฝ่ายเด็กหนุ่มทั้งสี่คนนี้ พระเจ้าทรงประทานความรู้และความชำนาญในวิชาความรู้และปัญญาทั้งปวงแก่เขา และดาเนียลมีความเข้าใจในนิมิตและความฝันทั้งสิ้น ดาเนียล 1:17
In chapter one, as a symbol of ‘four’ they represent God’s people in the last days throughout the world. ‘Four’ is a symbol that represents worldwide, and all the prophets are speaking of the last days. The four worthies in chapter one represent God’s people of the last days, and in verse seventeen a distinction is first made between Daniel and the three worthies that represents the symbol of a “three-and-one combination.”
ในบทที่หนึ่ง ในฐานะเป็นสัญลักษณ์ของ “สี่” พวกเขาเป็นตัวแทนประชากรของพระเจ้าในยุคสุดท้ายทั่วทั้งโลก “สี่” เป็นสัญลักษณ์ที่หมายถึงทั่วโลก และบรรดาผู้พยากรณ์ทั้งหลายต่างกำลังกล่าวถึงยุคสุดท้าย ผู้ทรงคุณธรรมทั้งสี่ในบทที่หนึ่งเป็นตัวแทนประชากรของพระเจ้าในยุคสุดท้าย และในข้อสิบเจ็ดได้มีการทำให้เห็นความแตกต่างระหว่างดาเนียลกับผู้ทรงคุณธรรมอีกสามคนเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นตัวแทนของสัญลักษณ์แห่ง “การรวมกันของสามกับหนึ่ง”
The symbol of a “three-and-one combination” is found repeatedly within the inspired word. It represents several truths, depending upon the context. It represents the history of the three angels’ messages that began at the “time of the end” in 1798, and that end at the close of probation. All three messages were represented in the movement of the first angel, and that movement is followed by the fourth angel of Revelation eighteen, thus a three-and-one combination.
สัญลักษณ์ของ “การรวมกันแบบสามและหนึ่ง” ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำอีกภายในพระวจนะที่ทรงดลใจ สัญลักษณ์นี้แทนความจริงหลายประการ ขึ้นอยู่กับบริบท ในที่นี้ สัญลักษณ์ดังกล่าวแทนประวัติศาสตร์ของข่าวสารของทูตสวรรค์ทั้งสาม ซึ่งเริ่มต้น ณ “วาระแห่งที่สุดปลาย” ในปี 1798 และสิ้นสุดลงเมื่อพระกรุณาแห่งการทดลองปิดลง ข่าวสารทั้งสามประการนี้ได้ถูกแทนไว้แล้วในขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง และขบวนการนั้นก็ตามมาด้วยทูตสวรรค์องค์ที่สี่แห่งวิวรณ์บทที่สิบแปด ด้วยเหตุนี้จึงเป็นการรวมกันแบบสามและหนึ่ง
In certain contexts, it can represent the movement of the first angel’s message of Millerite history with the number one, in combination with the movement of the third angel’s message with the number three. Thus, the “three-and-one combination” may also be represented as the “one-and-three combination”. The symbolic “three-one combination” works as a symbol by either the one—preceding the three, or the three—preceding the one. In Nebuchadnezzar’s furnace, in chapter three of Daniel, we first see the three worthies, and then a fourth like unto the Son of God.
ในบางบริบท สิ่งนี้อาจเป็นสัญลักษณ์แทนความเคลื่อนไหวของข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งในประวัติศาสตร์ของชาวมิลเลอไรต์ด้วยเลขหนึ่ง เมื่อรวมเข้ากับความเคลื่อนไหวของข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สามด้วยเลขสาม ดังนั้น “การรวมกันของสามและหนึ่ง” อาจถูกแทนด้วย “การรวมกันของหนึ่งและสาม” ได้เช่นกัน “การรวมกันเชิงสัญลักษณ์ของสาม-หนึ่ง” ทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ได้ ไม่ว่าจะเป็นหนึ่ง—นำหน้าสาม หรือสาม—นำหน้าหนึ่ง ในเตาเพลิงของเนบูคัดเนสซาร์ ในดาเนียลบทที่สาม เราเห็นบุรุษผู้ประเสริฐทั้งสามก่อน แล้วจึงเห็นองค์ที่สี่ ผู้ทรงมีลักษณะคล้ายพระบุตรของพระเจ้า
And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:23–25.
และชายทั้งสามนี้ คือ ชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโก ได้ล้มลงทั้งที่ถูกมัดอยู่ท่ามกลางเตาไฟที่ลุกโชติช่วง ครั้นแล้วกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ก็ทรงประหลาดพระทัยยิ่งนัก และทรงลุกขึ้นโดยฉับพลัน ตรัสถามบรรดาที่ปรึกษาของพระองค์ว่า “เราไม่ได้โยนชายสามคนที่ถูกมัดลงไปท่ามกลางไฟดอกหรือ” เขาทั้งหลายทูลตอบกษัตริย์ว่า “จริง พระเจ้าข้า” พระองค์ตรัสตอบว่า “ดูเถิด เราเห็นชายสี่คนไม่ได้ถูกมัด กำลังเดินอยู่ท่ามกลางไฟ และไม่มีอันตรายใดเกิดแก่เขาเลย และรูปลักษณะของคนที่สี่นั้นเหมือนพระบุตรของพระเจ้า” ดาเนียล 3:23–25
There is no doubt a perfectly divine reason, and an accurate historical fact, that would inform us why Daniel was not represented in the golden image worship service of chapter three, but one prophetic reason is that if Daniel would have been in attendance, he would have destroyed the prophetic symbolism of the three-and-one combination in the fiery furnace. With Gideon, it was Gideon and his three bands of one hundred men. Christ was often with three disciples.
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า มีทั้งเหตุผลอันเป็นของพระเจ้าอย่างสมบูรณ์และข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่แน่ชัด ซึ่งจะอธิบายแก่เราว่าเหตุใดดาเนียลจึงมิได้ถูกกล่าวถึงว่าอยู่ในพิธีนมัสการรูปทองคำในบทที่สาม แต่เหตุผลเชิงพยากรณ์ประการหนึ่งก็คือว่า หากดาเนียลได้อยู่ร่วมในที่นั้น เขาย่อมจะทำลายสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์ของการรวมกันแบบสามและหนึ่งในเตาไฟที่ลุกโพลงนั้น กับกิเดโอนก็เป็นกิเดโอนกับกองทั้งสามของเขา ซึ่งแต่ละกองมีชายหนึ่งร้อยคน พระคริสต์ก็มักจะทรงอยู่กับสาวกสามคนอยู่บ่อยครั้ง
And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. Matthew 17:1, 2.
ครั้นล่วงไปหกวันแล้ว พระเยซูทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องของยากอบ ขึ้นไปบนภูเขาสูงแห่งหนึ่งเป็นการต่างหาก และพระองค์ทรงจำแลงพระกายต่อหน้าพวกเขา พระพักตร์ของพระองค์ก็ส่องแสงดังดวงอาทิตย์ และฉลองพระองค์ก็ขาวดังแสงสว่าง มัทธิว 17:1, 2
One-and-three, or three-and-one; it is the same symbol, for they are all representing some prophetic element of the last days, and the last days are the days of judgment. The days of judgment began in 1798, with the pronouncement that the investigative judgment would commence on October 22, 1844 And the days of judgment continue until human probation begins to close at the soon-coming Sunday law, as God’s executive judgments begin and progressively escalate until probation completely closes and the seven last plagues take place. With Nebuchadnezzar’s furnace, the three worthies, that were afterwards joined by Christ, represent the ensign. At the dedication of the golden image all of the nations that made up Nebuchadnezzar’s empire were in attendance.
หนึ่งกับสาม หรือสามกับหนึ่ง เป็นสัญลักษณ์เดียวกัน เพราะทั้งหมดนี้ล้วนเป็นตัวแทนขององค์ประกอบเชิงพยากรณ์บางประการแห่งยุคสุดท้าย และยุคสุดท้ายก็คือวันแห่งการพิพากษา วันแห่งการพิพากษาเริ่มขึ้นในปี 1798 พร้อมกับคำประกาศว่าการพิพากษาเชิงสอบสวนจะเริ่มต้นในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 และวันแห่งการพิพากษายังคงดำเนินต่อไปจนกว่าระยะเวลาแห่งพระกรุณาที่ทรงให้มนุษย์จะเริ่มปิดลง ณ กฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า ขณะที่การพิพากษาเชิงบริหารของพระเจ้าทรงเริ่มต้นขึ้นและทวีความรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ จนกว่าระยะเวลาแห่งพระกรุณาจะปิดลงโดยสิ้นเชิง และภัยพิบัติสุดท้ายเจ็ดประการจะบังเกิดขึ้น ในเรื่องเตาไฟของเนบูคัดเนสซาร์ ชายผู้ทรงคุณธรรมทั้งสาม ซึ่งภายหลังพระคริสต์ได้ทรงเข้าร่วมกับพวกเขา เป็นตัวแทนของธงสัญญาณ ในพิธีอุทิศรูปเคารพทองคำ บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นที่ประกอบขึ้นเป็นจักรวรรดิของเนบูคัดเนสซาร์ต่างก็เข้าร่วม उपस्थित.
And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.
และพระองค์จะทรงชูธงสัญญาณขึ้นแก่บรรดาประชาชาติจากที่ไกล และจะทรงผิวปากเรียกพวกเขาจากที่สุดปลายแผ่นดินโลก และดูเถิด พวกเขาจะมาอย่างรวดเร็วฉับไว อิสยาห์ 5:26
The seventy years of Daniel’s captivity is another essential symbol to recognize and it is found repeatedly in the inspired word. Jehoiakim to Cyrus represents the actual seventy years of Daniel’s captivity. In second Chronicles the seventy years represent the period that the land would rest and enjoy its sabbaths. In Isaiah twenty-three the seventy years represent the history of the United States from 1798, until the Sunday law, and in doing so, they also represent the parallel histories of the horn of Republicanism and the horn of true Protestantism. Sister White aligns the seventy years with the twelve-hundred-and-sixty years of the papal Dark Ages.
ระยะเวลาเจ็ดสิบปีแห่งการเป็นเชลยของดาเนียลเป็นสัญลักษณ์สำคัญอีกประการหนึ่งที่จำเป็นต้องตระหนัก และพบได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในพระวจนะที่ได้รับการดลใจ ตั้งแต่เยโฮยาคิมถึงไซรัสเป็นตัวแทนของระยะเวลาเจ็ดสิบปีแห่งการเป็นเชลยของดาเนียลตามความเป็นจริง ในพงศาวดารฉบับที่สอง ระยะเวลาเจ็ดสิบปีเป็นตัวแทนของช่วงเวลาที่แผ่นดินจะได้หยุดพักและชื่นชมปีสะบาโตของตน ในอิสยาห์ 23 ระยะเวลาเจ็ดสิบปีเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1798 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ และในการนั้น ระยะเวลาดังกล่าวยังเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์คู่ขนานของเขาแห่งลัทธิสาธารณรัฐนิยมและเขาแห่งโปรเตสแตนต์แท้อีกด้วย ซิสเตอร์ไวท์เชื่อมโยงระยะเวลาเจ็ดสิบปีเข้ากับระยะเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบปีแห่งยุคมืดของอำนาจสันตะปาปา
“Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.
“วันนี้คริสตจักรของพระเจ้ามีเสรีภาพที่จะดำเนินแผนการอันทรงพระดำริของพระเจ้าเพื่อความรอดของมนุษยชาติที่หลงหายให้บรรลุถึงความสำเร็จ สำหรับหลายศตวรรษประชากรของพระเจ้าได้ทนทุกข์ภายใต้ข้อจำกัดแห่งเสรีภาพของตน การประกาศพระกิตติคุณในความบริสุทธิ์ของมันถูกห้ามไว้ และได้มีการลงโทษอย่างรุนแรงที่สุดแก่ผู้ที่กล้าฝ่าฝืนคำบัญชาของมนุษย์ ผลก็คือ สวนองุ่นฝ่ายศีลธรรมอันยิ่งใหญ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าแทบจะถูกปล่อยร้างโดยสิ้นเชิง ประชาชนถูกพรากจากความสว่างแห่งพระวจนะของพระเจ้า ความมืดแห่งความผิดและความงมงายคุกคามที่จะลบเลือนความรู้เกี่ยวกับศาสนาที่แท้จริง คริสตจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลกตกอยู่ในภาวะเชลยอย่างแท้จริงตลอดช่วงเวลาอันยาวนานแห่งการข่มเหงอย่างไม่ปรานีนี้ เช่นเดียวกับที่บรรดาบุตรหลานของอิสราเอลถูกกักเป็นเชลยอยู่ในบาบิโลนระหว่างช่วงเวลาแห่งการเป็นเชลย” Prophets and Kings, 714.
Once it is understood that as a symbol the seventy years also represent the twelve-hundred-and-sixty years of the Dark Ages, then the illustration of the “three and a half years”, or “forty-two months”, or “times, times and dividing of time” that symbolically represent the Dark Ages, expand the meaning and application of the symbolic seventy years.
เมื่อเข้าใจแล้วว่า ในฐานะที่เป็นสัญลักษณ์ เจ็ดสิบปีนั้นยังเป็นตัวแทนของหนึ่งพันสองร้อยหกสิบปีแห่งยุคมืดด้วยแล้ว ภาพประกอบเรื่อง “สามปีครึ่ง” หรือ “สี่สิบสองเดือน” หรือ “วาระหนึ่ง วาระสองวาระ และครึ่งวาระ” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนยุคมืดนั้น ก็ย่อมขยายความหมายและการประยุกต์ใช้ของเจ็ดสิบปีเชิงสัญลักษณ์ออกไปอีก.
In the book of Daniel, the seventy years are identified as the period from the empowerment of the first message until the judgment. That period exists in every sacred reform movement, and in so doing, the seventy years represent other lines of truth that are not emphasizing the element of time, but address the purpose of the period. For example, the period of seventy years is represented by Malachi as the period when the messenger of the covenant purifies the sons of Levi. Sister White associated Malachi’s cleansing of the Levites with Christ’s two temple cleansings. That same period is the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is also the period when the latter rain is progressively poured out. The same period is also the testing time of the image of the beast, which leads to the mark of the beast. The period is also the prophetic “day of preparation”, that leads to the Sunday law, which is also the “day of the Sabbath”. The period contains scattering times, and gathering times, which are both elements of the “seven times.”
ในพระธรรมดาเนียล เจ็ดสิบปีถูกระบุว่าเป็นช่วงเวลาตั้งแต่การประทานอำนาจแก่ข่าวแรกจนถึงการพิพากษา ช่วงเวลานั้นปรากฏอยู่ในทุกขบวนการปฏิรูปอันศักดิ์สิทธิ์ และด้วยเหตุนี้ เจ็ดสิบปีจึงเป็นภาพแทนของแนวความจริงอื่น ๆ ที่ไม่ได้เน้นองค์ประกอบเรื่องเวลา หากแต่มุ่งกล่าวถึงจุดประสงค์ของช่วงเวลานั้น ตัวอย่างเช่น มาลาคีแสดงให้เห็นว่าช่วงเวลาเจ็ดสิบปีเป็นช่วงเวลาที่ผู้สื่อสารแห่งพันธสัญญาชำระบรรดาบุตรของเลวีให้บริสุทธิ์ ซิสเตอร์ไวท์ได้เชื่อมโยงการชำระบุตรของเลวีในพระธรรมมาลาคีกับการชำระพระวิหารสองครั้งของพระคริสต์ ช่วงเวลาเดียวกันนั้นยังเป็นช่วงเวลาแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนด้วย อีกทั้งยังเป็นช่วงเวลาที่ฝนชุกปลายฤดูถูกเทลงมาอย่างต่อเนื่องเป็นลำดับ ช่วงเวลาเดียวกันนั้นยังเป็นเวลาแห่งการทดสอบของรูปสัตว์ร้าย ซึ่งนำไปสู่เครื่องหมายของสัตว์ร้ายด้วย ช่วงเวลานี้ยังเป็น “วันแห่งการตระเตรียม” ตามคำพยากรณ์ ซึ่งนำไปสู่กฎหมายวันอาทิตย์ และซึ่งเป็น “วันของวันสะบาโต” ด้วยเช่นกัน ช่วงเวลานี้ประกอบด้วยเวลาของการกระจัดกระจาย และเวลาของการรวบรวม ซึ่งทั้งสองประการนี้ล้วนเป็นองค์ประกอบของ “เจ็ดวาระ”
In the book of Daniel, Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message. In relation to the two kings which follow him, he is simply the first of three angels that lead to, and end, at judgment. Cyrus is a symbol of not only the Sunday law, but he is also a “sign” of deliverance. Daniel is an element of the three-and-one combination, and also part of the fourfold worldwide representation of God’s people. Daniel is also a symbol of the Elijah messenger and he also typifies John in the book of Revelation. He is also a symbol of those that receive the seal of God. The name “Daniel” means “the judge of God”, or “the God of judgment”, so he is therefore a symbol of judgment, and also of Laodicea, for Laodicea means “a people judged” or “a people under judgment”. The judgment of Laodicea is ultimately premised upon their rejection of the knowledge that is unsealed in the book of Daniel.
ในพระธรรมดาเนียล เยโฮยาคิมเป็นสัญลักษณ์ของการเสริมอำนาจแก่ข่าวสารแรก เมื่อสัมพันธ์กับกษัตริย์อีกสององค์ที่ติดตามเขามา เขาเป็นเพียงองค์แรกของทูตสวรรค์สามองค์ซึ่งนำไปสู่ และสิ้นสุดลงที่ การพิพากษา ไซรัสเป็นสัญลักษณ์ไม่เพียงแต่ของกฎหมายวันอาทิตย์เท่านั้น แต่เขายังเป็น “หมายสำคัญ” แห่งการช่วยกู้ด้วย ดาเนียลเป็นองค์ประกอบหนึ่งของการผสมผสานแบบสามและหนึ่ง และยังเป็นส่วนหนึ่งของภาพแทนทั่วโลกสี่ประการของประชากรของพระเจ้า ดาเนียลยังเป็นสัญลักษณ์ของผู้สื่อสารแบบเอลียาห์ และเขายังเป็นแบบอย่างของยอห์นในพระธรรมวิวรณ์ด้วย เขายังเป็นสัญลักษณ์ของบรรดาผู้ที่ได้รับตราประทับของพระเจ้า ชื่อ “ดาเนียล” หมายความว่า “ผู้พิพากษาของพระเจ้า” หรือ “พระเจ้าแห่งการพิพากษา” ดังนั้นเขาจึงเป็นสัญลักษณ์ของการพิพากษา และยังเป็นสัญลักษณ์ของเลาดีเซียด้วย เพราะเลาดีเซียหมายความว่า “ประชาชนที่ถูกพิพากษา” หรือ “ประชาชนภายใต้การพิพากษา” การพิพากษาของเลาดีเซียนั้น โดยที่สุดแล้ว ตั้งอยู่บนฐานของการที่พวกเขาปฏิเสธความรู้ซึ่งถูกเปิดผนึกในพระธรรมดาเนียล
Nebuchadnezzar is a symbol of both the Republican and true Protestant horn of the United States, and he is also a symbol of the United States from its beginning to its end. When we arrive at Daniel chapters four and five, we will find that Nebuchadnezzar represents “the time of the end” in 1798, and Belshazzar represents the Sunday law. Nebuchadnezzar became, at the end of “seven times” of punishment, a converted lamb-like ruler, but his son ends up speaking as a dragon, just before his destruction.
เนบูคัดเนสซาร์เป็นสัญลักษณ์ของทั้งเขาแห่งพรรครีพับลิกันและเขาโปรเตสแตนต์แท้ของสหรัฐอเมริกา อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์ของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนถึงจุดสิ้นสุดของมันด้วย เมื่อเรามาถึงพระธรรมดาเนียลบทที่ 4 และ 5 เราจะพบว่าเนบูคัดเนสซาร์เป็นตัวแทนของ “วาระแห่งอวสาน” ในปี 1798 และเบลชัสซาร์เป็นตัวแทนของกฎหมายวันอาทิตย์ เนบูคัดเนสซาร์ได้กลายเป็นผู้ปกครองที่มีลักษณะดุจลูกแกะซึ่งกลับใจใหม่ ณ ตอนปลายของ “เจ็ดกาลเวลา” แห่งการลงโทษ แต่บุตรของเขากลับลงเอยด้วยการพูดดุจพญานาค ก่อนหน้าความพินาศของตนเพียงไม่นาน
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“แก่ผู้ครอบครององค์สุดท้ายแห่งบาบิโลน ดังเช่นโดยแบบอย่างแก่กษัตริย์องค์แรกของมัน ได้มีพระวจนะแห่งคำพิพากษาจากผู้เฝ้าดูผู้ทรงเป็นพระเจ้ามาถึงว่า ‘โอ กษัตริย์เอ๋ย, ... พระราชอาณาจักรได้พรากไปจากท่านแล้ว’ ดาเนียล 4:31” ผู้เผยพระวจนะและกษัตริย์, 533.
Daniel chapter one represents the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October, 22, 1844. It also represents September 11, 2001 through to the Sunday law. It also represents the first of the three angels’ messages that also represent a second prophetic symbol of the history of the United States from 1798 through to the Sunday law.
ดาเนียลบทที่หนึ่งเป็นภาพแทนประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์ตั้งแต่วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 จนถึงวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 อีกทั้งยังเป็นภาพแทนช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ และยังเป็นภาพแทนข่าวสารของทูตสวรรค์องค์แรกในข่าวสารของทูตสวรรค์สามองค์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์ลำดับที่สองของประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1798 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์อีกด้วย
Perhaps the most important representation of Daniel chapter one, is that it is the first thing mentioned in the prophetic book that is made up of the book of Daniel and the book of Revelation together. It is the first of three prophetic tests for a student of prophecy to master. It is what must be “eaten” in order to pass the following tests.
บางทีภาพแทนที่สำคัญที่สุดของดาเนียลบทที่หนึ่ง ก็คือการที่เรื่องนี้เป็นสิ่งแรกที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือแห่งคำพยากรณ์ซึ่งประกอบขึ้นจากพระธรรมดาเนียลและพระธรรมวิวรณ์ร่วมกัน มันเป็นบททดสอบเชิงพยากรณ์ข้อแรกในสามข้อที่ผู้ศึกษาคำพยากรณ์จะต้องเชี่ยวชาญ และเป็นสิ่งที่จะต้อง “กิน” เพื่อให้ผ่านบททดสอบถัดไปเหล่านั้น
In Early Writings, as already cited more than once in these articles, Sister White identifies the three-step testing process of Christ’s history in a paragraph, and then in the next paragraph she identifies the three-step testing process of Millerite history. She identifies that those in the time of Christ who rejected the message of John, could not be benefitted by the teachings of Jesus. The next paragraph allows one who wishes to see, that the first test for the Millerites was William Miller, who Sister White identifies was typified by both John the Baptist and Elijah. Those two witnesses of the first test establish that Daniel chapter one is the Elijah message. If chapter one is rejected, there cannot be any benefit from chapters two and three.
ในหนังสือ Early Writings ดังที่ได้อ้างแล้วมากกว่าหนึ่งครั้งในบทความเหล่านี้ ซิสเตอร์ไวท์ได้ระบุกระบวนการทดสอบสามขั้นในประวัติศาสตร์ของพระคริสต์ไว้ในหนึ่งย่อหน้า แล้วในย่อหน้าถัดมาเธอได้ระบุกระบวนการทดสอบสามขั้นในประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์ เธอชี้ให้เห็นว่าผู้ที่อยู่ในสมัยของพระคริสต์ซึ่งปฏิเสธข่าวสารของยอห์น ย่อมไม่อาจได้รับประโยชน์จากคำสั่งสอนของพระเยซูได้ ย่อหน้าถัดมาเปิดโอกาสให้ผู้ที่ประสงค์จะเห็นได้เห็นว่า การทดสอบแรกสำหรับพวกมิลเลอไรต์คือวิลเลียม มิลเลอร์ ซึ่งซิสเตอร์ไวท์ระบุว่าเป็นแบบอย่างล่วงหน้าทั้งของยอห์นผู้ให้บัพติศมาและของเอลียาห์ พยานทั้งสองนี้ของการทดสอบแรกสถาปนาว่า ดาเนียลบทที่หนึ่งคือข่าวสารของเอลียาห์ หากบทที่หนึ่งถูกปฏิเสธ ก็จะไม่อาจได้รับประโยชน์ใด ๆ จากบทที่สองและสามได้
Jesus and the second angel followed John the Baptist and the first angel in their respective histories. After Jesus was the judgment of the cross, and the third angel arrived when the investigative judgment commenced. The disappointment of the disciples at the cross typifies the great disappointment of October 22, 1844. Daniel chapter one is Elijah, as represented by John the Baptist and William Miller, but it cannot be separated from chapters two and three. Together those chapters are the everlasting gospel, which is always a three-step prophetic testing message that produces and then separates two classes of worshipers. Therefore, if those three chapters were to be separated it would be another gospel.
พระเยซูและทูตสวรรค์องค์ที่สองได้ติดตามยอห์นผู้ให้บัพติศมาและทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งมาในประวัติศาสตร์เฉพาะของแต่ละองค์ ตามลำดับ หลังจากพระเยซูแล้วก็คือการพิพากษาแห่งกางเขน และทูตสวรรค์องค์ที่สามได้มาถึงเมื่อการพิพากษาไต่สวนเริ่มขึ้น ความผิดหวังของเหล่าสาวกที่กางเขนนั้นเป็นแบบอย่างล่วงหน้าของความผิดหวังครั้งใหญ่เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ดาเนียลบทที่หนึ่งคือเอลียาห์ ดังที่แสดงแทนโดยยอห์นผู้ให้บัพติศมาและวิลเลียม มิลเลอร์ แต่ไม่อาจแยกออกจากบทที่สองและบทที่สามได้ บทรวมกันเหล่านั้นคือข่าวประเสริฐนิรันดร์ ซึ่งเป็นข่าวสารแห่งการทดสอบเชิงพยากรณ์สามขั้นอยู่เสมอ อันก่อให้เกิดและต่อมาแยกผู้นมัสการออกเป็นสองจำพวก เพราะฉะนั้น หากทั้งสามบทนั้นถูกแยกออกจากกัน ก็จะเป็นข่าวประเสริฐอีกอย่างหนึ่ง
But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:8, 9.
แต่แม้ว่าเราเอง หรือทูตสวรรค์องค์หนึ่งจากสวรรค์ จะประกาศข่าวประเสริฐอื่นใดแก่ท่าน นอกเหนือจากที่เราได้ประกาศแก่ท่านแล้ว ก็ขอให้ผู้นั้นต้องถูกสาปแช่ง ดังที่เราได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว บัดนี้ข้าพเจ้าขอกล่าวซ้ำอีกว่า หากผู้ใดประกาศข่าวประเสริฐอื่นใดแก่ท่าน นอกเหนือจากที่ท่านได้รับไว้แล้ว ก็ขอให้ผู้นั้นต้องถูกสาปแช่ง กาลาเทีย 1:8, 9
Daniel chapter one prepares the way for the messenger of the covenant to suddenly come to his temple, and it also represents the voice that is crying in the wilderness. The wilderness is represented as a period of scattering, where the sanctuary and the host are being trodden under foot. In Daniel chapter one, Daniel is in the wilderness, scattered and enslaved. The message of chapter one, prepares the way for the message of chapter two, where Christ purifies and enters into covenant with the sons of Levi. The sons of Levi are identified as the symbol of God’s chosen people, for they stood faithfully with Moses in the crisis of Aaron’s golden image, and chapter three of Daniel is also the crisis of the golden image.
ดาเนียลบทที่หนึ่งเตรียมทางไว้สำหรับผู้สื่อสารแห่งพันธสัญญาที่จะเสด็จมายังพระวิหารของพระองค์โดยฉับพลัน และยังเป็นภาพแทนของเสียงผู้ร้องอยู่ในถิ่นทุรกันดารด้วย ถิ่นทุรกันดารถูกแสดงให้เห็นว่าเป็นช่วงเวลาแห่งการกระจัดกระจาย เมื่อสถานนมัสการและพลโยธาถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้เท้า ในดาเนียลบทที่หนึ่ง ดาเนียลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ถูกกระจัดกระจายและตกเป็นทาส ข่าวสารของบทที่หนึ่งเตรียมทางไว้สำหรับข่าวสารของบทที่สอง ซึ่งเป็นที่ที่พระคริสต์ทรงชำระและทรงเข้าสู่พันธสัญญากับบุตรทั้งหลายของเลวี บุตรทั้งหลายของเลวีถูกระบุว่าเป็นสัญลักษณ์ของประชากรที่พระเจ้าทรงเลือกสรร เพราะพวกเขาได้ยืนหยัดอย่างซื่อสัตย์เคียงข้างโมเสสในวิกฤตการณ์เรื่องรูปทองคำของอาโรน และดาเนียลบทที่สามก็เป็นวิกฤตการณ์ของรูปทองคำนั้นเช่นกัน
Shadrach, Meshach and Abednego are like the Levites that have been purified in advance of the “image of the beast” test of the golden idol. At the ceremony Nebuchadnezzar provides the orchestra, the whore of Tyre sings the songs, and apostate spiritual Israel bows down and then dances naked to the music around the golden idol.
ชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโก เปรียบเสมือนคนเลวีที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ล่วงหน้าก่อนบททดสอบเรื่อง “รูปของสัตว์ร้าย” แห่งรูปเคารพทองคำ ในพิธีนั้น เนบูคัดเนสซาร์ทรงจัดวงดุริยางค์ไว้ หญิงแพศยาแห่งเมืองไทระขับร้องบทเพลงทั้งหลาย และอิสราเอลฝ่ายวิญญาณที่ทรยศต่อความเชื่อก็ก้มกราบลง แล้วจึงเต้นรำเปลือยกายไปตามเสียงดนตรีรอบรูปเคารพทองคำ
The books of Daniel and Revelation are the same book, and Christ as the Alpha and Omega is now unsealing the book that represents the Revelation of Jesus Christ. The very first truth that He places in that book is the three angels’ messages. The first three chapters of Daniel, are the three angels’ messages. The truths connected to those three angels’ messages in Revelation chapter fourteen, are brought to perfection when it is recognized that they were first mentioned in the first three chapters of Daniel. In Revelation fourteen they are identified as the everlasting gospel, and they are flying in the heavens, thus identifying the message that is presented to the entire world in the last days. In Daniel’s first three chapters, the experience of the men and women that carry that message to the world is illustrated. Revelation fourteen is the external line of truth, representing with symbols, the message of the three angels. The everlasting gospel, and the message of each of the three angels, is brought to perfection by the internal line of truth represented in Daniel’s first three chapters.
พระธรรมดาเนียลและพระธรรมวิวรณ์คือหนังสือเล่มเดียวกัน และบัดนี้พระคริสต์ในฐานะอัลฟาและโอเมกา กำลังทรงแกะตราหนังสือซึ่งเป็นตัวแทนแห่งการสำแดงของพระเยซูคริสต์ ความจริงประการแรกยิ่งที่พระองค์ทรงบรรจุไว้ในหนังสือนั้นคือ ข่าวของทูตสวรรค์สามองค์ พระธรรมดาเนียลสามบทแรก คือข่าวของทูตสวรรค์สามองค์ ความจริงทั้งหลายที่เกี่ยวเนื่องกับข่าวของทูตสวรรค์สามองค์นั้นในวิวรณ์บทที่สิบสี่ ถูกนำไปสู่ความสมบูรณ์เมื่อเป็นที่ตระหนักว่าความจริงเหล่านั้นได้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกแล้วในพระธรรมดาเนียลสามบทแรก ในวิวรณ์บทที่สิบสี่ ข่าวนั้นถูกระบุว่าเป็นข่าวประเสริฐนิรันดร์ และกำลังบินอยู่กลางฟ้าสวรรค์ ดังนั้นจึงบ่งชี้ถึงข่าวสารที่ถูกประกาศแก่ชาวโลกทั้งสิ้นในวาระสุดท้าย ในสามบทแรกของดาเนียล ประสบการณ์ของบรรดาชายและหญิงผู้ถือข่าวสารนั้นไปยังโลก ถูกแสดงให้เห็นเป็นภาพประกอบ วิวรณ์บทที่สิบสี่คือแนวความจริงภายนอก ซึ่งใช้สัญลักษณ์เป็นตัวแทนข่าวของทูตสวรรค์สามองค์ ข่าวประเสริฐนิรันดร์ และข่าวของทูตสวรรค์แต่ละองค์ ได้ถูกนำไปสู่ความสมบูรณ์โดยแนวความจริงภายในซึ่งเป็นตัวแทนอยู่ในพระธรรมดาเนียลสามบทแรก
The first three chapters represent many wonderful truths, and one of those truths is that the three messages are a three-step testing process consisting of a dietary test, followed by a visual test, that is followed by a litmus test. There are, no doubt, other ways to label those three tests, but those labels can easily be seen in chapter one, and they can again be seen in chapters one through three. The three chapters must be recognized together as one symbol.
สามบทแรกเป็นภาพแทนแห่งความจริงอันน่าอัศจรรย์มากมาย และหนึ่งในความจริงเหล่านั้นก็คือ ข่าวสารทั้งสามเป็นกระบวนการทดสอบสามขั้น ซึ่งประกอบด้วยการทดสอบด้านอาหาร ตามด้วยการทดสอบด้านการมองเห็น และต่อจากนั้นเป็นการทดสอบชี้ขาดเช่นกระดาษลิตมัส ไม่ต้องสงสัยเลยว่ายังมีวิธีอื่นที่จะเรียกการทดสอบทั้งสามนั้นได้ แต่ชื่อเรียกเหล่านั้นสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนในบทที่หนึ่ง และสามารถเห็นได้อีกครั้งในบทที่หนึ่งถึงบทที่สาม ทั้งสามบทนี้จะต้องได้รับการตระหนักร่วมกันว่าเป็นสัญลักษณ์เดียวกัน.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
“ข่าวสารฉบับที่หนึ่งและฉบับที่สองได้ถูกประกาศในปี 1843 และ 1844 และบัดนี้เรากำลังอยู่ภายใต้การประกาศของข่าวสารฉบับที่สาม; แต่ข่าวสารทั้งสามนั้นยังคงต้องได้รับการประกาศต่อไป เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในเวลานี้ไม่น้อยไปกว่าเวลาใด ๆ ที่ผ่านมา ที่ข่าวสารเหล่านี้จะต้องถูกกล่าวซ้ำแก่บรรดาผู้ที่กำลังแสวงหาความจริง โดยลายลักษณ์อักษรและด้วยเสียงพูด เราจะต้องเปล่งเสียงประกาศนั้น โดยแสดงลำดับของข่าวสารเหล่านั้น และการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์ต่าง ๆ ที่นำเราไปสู่ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม จะมีข่าวสารฉบับที่สามโดยปราศจากฉบับที่หนึ่งและฉบับที่สองไม่ได้ ข่าวสารเหล่านี้เราจะต้องมอบแก่ชาวโลกผ่านทางสิ่งพิมพ์และคำบรรยาย โดยชี้ให้เห็นตามแนวประวัติศาสตร์แห่งคำพยากรณ์ถึงสิ่งทั้งหลายที่ได้เกิดขึ้นแล้วและสิ่งทั้งหลายที่จะเกิดขึ้น” Selected Messages, book 2, 104, 105.
It does not matter if there was only one day, or one week, or twenty years between the actual history of chapters two and three, they are symbolically illustrating the progressive testing of three tests. Nebuchadnezzar was dazzled and amazed that God, through the prophet Daniel could know his dream, and provide such a sound interpretation of the dream that it could only be understood as truth. Yet in chapter three, Nebuchadnezzar failed the second test of chapter two, for he determined to place his own prideful human desire above the wonderful manifestation of the power of God, which identified the divine meaning of the secret dream.
ไม่สำคัญว่าจะมีช่วงเวลาเพียงหนึ่งวัน หนึ่งสัปดาห์ หรือยี่สิบปีระหว่างประวัติการณ์จริงของบทที่สองกับบทที่สาม เพราะทั้งสองบทกำลังพรรณนาเชิงสัญลักษณ์ถึงการทดสอบสามประการที่ดำเนินไปตามลำดับ เนบูคัดเนสซาร์ตื่นตะลึงและอัศจรรย์ใจที่พระเจ้า โดยทางผู้เผยพระวจนะดาเนียล ทรงสามารถทราบความฝันของพระองค์ และทรงประทานคำอธิบายความฝันนั้นอย่างหนักแน่นมั่นคง จนย่อมเข้าใจได้เพียงว่าเป็นความจริงเท่านั้น กระนั้น ในบทที่สาม เนบูคัดเนสซาร์ก็สอบตกในการทดสอบประการที่สองของบทที่สอง เพราะพระองค์ทรงตัดสินพระทัยที่จะยกความปรารถนาอันเย่อหยิ่งของมนุษย์ของพระองค์เองไว้เหนือการสำแดงอันน่าอัศจรรย์แห่งฤทธิ์เดชของพระเจ้า ซึ่งได้ระบุความหมายอันเป็นของพระเจ้าของความฝันลี้ลับนั้น
In erecting the golden image in chapter three, he failed the third—litmus test. Shadrach, Meshach and Abednego passed the litmus test. Nebuchadnezzar received the mark of the beast and the three worthies received the seal of God. The first three chapters of Daniel, must be understood in the context of the three angels of Revelation fourteen. As simple as the three chapters are, for they are so clear that they are commonly used as stories for Christian children, they actually represent, perhaps, the most profound three chapters in God’s Word.
ในการตั้งรูปเคารพทองคำนั้นขึ้นในบทที่สาม เขาได้สอบตกบททดสอบชี้ขาดประการที่สาม ชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโกได้ผ่านบททดสอบชี้ขาดนั้น เนบูคัดเนสซาร์ได้รับเครื่องหมายของสัตว์ร้าย และผู้ทรงคุณธรรมทั้งสามได้รับตราประทับของพระเจ้า สามบทแรกของพระธรรมดาเนียลจะต้องเข้าใจในบริบทของทูตสวรรค์สามองค์ในวิวรณ์บทที่สิบสี่ แม้ว่าสามบทนี้จะดูเรียบง่ายเพียงใด เพราะมีความชัดเจนถึงขนาดที่มักถูกใช้เป็นเรื่องเล่าสำหรับเด็กคริสเตียน แท้จริงแล้ว บทเหล่านี้อาจเป็นสามบทที่ลุ่มลึกที่สุดในพระวจนะของพระเจ้า
We will continue with Daniel chapter three in the next article.
เราจะดำเนินต่อไปกับพระธรรมดาเนียลบทที่สามในบทความถัดไป
“The vainglory and oppression seen in the course pursued by the heathen king, Nebuchadnezzar, is being and will continue to be manifested in our day. History will repeat itself. In this age the test will be on the point of Sabbath observance. The heavenly universe behold men trampling upon the law of Jehovah, making the memorial of God, the sign between him and his commandment-keeping people, a thing of naught, something to be despised, while a rival sabbath is exalted as was the great golden image in the plain of Dura. Men claiming to be Christians will call upon the world to observe this spurious sabbath that they have made. All who refuse will be placed under oppressive laws. This is the mystery of iniquity, the devising of satanic agencies, carried into effect by the man of sin.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.
“ความโอ้อวดอันว่างเปล่าและการกดขี่ซึ่งเห็นได้ในแนวทางที่กษัตริย์ต่างชาติ เนบูคัดเนสซาร์ ได้ดำเนินไปนั้น กำลังปรากฏและจะยังคงปรากฏต่อไปในยุคของเรา ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ในยุคนี้ การทดสอบจะอยู่ที่ประเด็นเรื่องการถือรักษาวันสะบาโต จักรวาลแห่งสวรรค์กำลังเฝ้ามองมนุษย์เหยียบย่ำพระราชบัญญัติของพระยาห์เวห์ กระทำให้อนุสรณ์ของพระเจ้า ซึ่งเป็นหมายสำคัญระหว่างพระองค์กับชนชาติผู้รักษาพระบัญญัติของพระองค์ กลายเป็นสิ่งไร้ค่า เป็นสิ่งที่ควรถูกดูหมิ่น ขณะที่วันสะบาโตเทียมเท็จอันหนึ่งถูกยกย่องขึ้น ดังเช่นรูปเคารพทองคำขนาดมหึมาบนที่ราบดูรา มนุษย์ผู้กล่าวอ้างตนว่าเป็นคริสเตียนจะเรียกร้องให้โลกถือปฏิบัติตามวันสะบาโตปลอมนี้ซึ่งพวกเขาได้ตั้งขึ้น ผู้ใดก็ตามที่ปฏิเสธจะถูกนำไปอยู่ภายใต้กฎหมายแห่งการกดขี่ นี่คือความลี้ลับแห่งความชั่วช้า เป็นอุบายที่หน่วยงานของซาตานวางขึ้น และถูกทำให้เกิดผลโดยมนุษย์แห่งบาป” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.