The key to identifying Russia as the power that initiated the Ukrainian war in 2014 is the “fortress,” which is the head, or the capital of the kingdom. The human temple consists of the head and the body. The head is the higher nature, and the body is the lower nature. The “seven times” that ended in 1844, was then to be joined with Jerusalem, which was the head of Judah. In the temple in Jerusalem the throne of the king, who is the head of Jerusalem, which was the head of Judah was located. The combination of Divinity with humanity, representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand, is represented as receiving the “mind of Christ.” The mind is the higher nature, and it is therefore the “head.”
กุญแจสำคัญในการระบุว่ารัสเซียเป็นอำนาจที่ริเริ่มสงครามยูเครนในปี 2014 คือ “ป้อมปราการ” ซึ่งเป็นศีรษะ หรือราชธานีของอาณาจักร พระวิหารฝ่ายมนุษย์ประกอบด้วยศีรษะและกาย ศีรษะคือธรรมชาติฝ่ายสูง และกายคือธรรมชาติฝ่ายต่ำ “เจ็ดกาลเวลา” ที่สิ้นสุดลงในปี 1844 นั้น จึงจะต้องถูกรวมเข้ากับกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นศีรษะของยูดาห์ ในพระวิหารที่กรุงเยรูซาเล็มนั้น มีพระที่นั่งของกษัตริย์ผู้ซึ่งเป็นศีรษะของกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นศีรษะของยูดาห์ตั้งอยู่ การรวมกันของพระลักษณะพระเจ้ากับความเป็นมนุษย์ ซึ่งเป็นภาพแทนของการประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ได้รับการพรรณนาว่าเป็นการได้รับ “พระทัยของพระคริสต์” จิตใจเป็นธรรมชาติฝ่ายสูง และเพราะฉะนั้นจึงเป็น “ศีรษะ” ด้วย
When those represented by Daniel see the feminine causative vision that causes them to change into the image of Christ, they have received the mind of Christ, who is the second Adam, and is spiritual. At that point their literal carnal mind, which they inherited from the first Adam after he fell and reversed the order of his creation, is crucified. The carnal mind that wars against the law of God, which they received through no choice of their own at their birth, is replaced with the mind of Christ, which they receive by their own choice, that is perfectly obedient to the law of God. Their new mind, and Christ’s mind, are then one mind, and both reside together upon the throne in heavenly places. There is a place within the temple where God’s throne is located, and human beings, who were created in God’s image, have a specific place within the temple, that is designed for the presence of God.
เมื่อบรรดาผู้ที่ดาเนียลเป็นตัวแทนเห็นนิมิตเชิงเหตุแห่งเพศหญิงซึ่งทำให้เขาทั้งหลายเปลี่ยนไปเป็นพระฉายของพระคริสต์ พวกเขาก็ได้รับพระทัยของพระคริสต์ ผู้ทรงเป็นอาดัมองค์ที่สอง และทรงเป็นฝ่ายวิญญาณ ณ จุดนั้น จิตใจฝ่ายเนื้อหนังตามตัวอักษรของพวกเขา ซึ่งพวกเขาได้รับสืบทอดมาจากอาดัมคนแรกภายหลังที่เขาล้มลงและกลับลำดับแห่งการทรงสร้างของตน ก็ถูกตรึงกางเขน จิตใจฝ่ายเนื้อหนังซึ่งทำสงครามต่อต้านธรรมบัญญัติของพระเจ้า อันพวกเขาได้รับมาโดยปราศจากการเลือกของตนเองตั้งแต่กำเนิด ถูกแทนที่ด้วยพระทัยของพระคริสต์ ซึ่งพวกเขาได้รับโดยการเลือกของตนเอง และซึ่งเชื่อฟังธรรมบัญญัติของพระเจ้าอย่างสมบูรณ์แบบ แล้วจิตใจใหม่ของพวกเขากับพระทัยของพระคริสต์ก็เป็นจิตใจเดียวกัน และทั้งสองสถิตร่วมกันบนพระที่นั่งในสวรรคสถาน ภายในพระวิหารมีสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่ตั้งของพระที่นั่งของพระเจ้า และมนุษย์ทั้งหลาย ผู้ซึ่งถูกทรงสร้างขึ้นตามพระฉายของพระเจ้า ก็มีสถานที่เฉพาะภายในพระวิหาร ซึ่งถูกกำหนดไว้สำหรับการประทับอยู่ของพระเจ้า
That place is not in their lower nature, represented by the northern kingdom. It is in the place represented by the southern kingdom, which is where God chose to place His name, which is His character. The place is in Jerusalem, but as the capital of Judah, Jerusalem is the head, but the head of the capital is the king. And Jerusalem was chosen to be the capital, but so too was it chosen as the place where God would place His temple. Then in His temple He placed His throne. The southern kingdom represents the higher nature of man, but it also has a special throne room for the king. Sister White calls that place the “citadel” of the soul. A citadel, by definition, is a fortress.
สถานที่นั้นมิได้อยู่ในธรรมชาติฝ่ายต่ำของพวกเขา ซึ่งมีอาณาจักรฝ่ายเหนือเป็นภาพแทน หากแต่อยู่ในสถานที่ซึ่งมีอาณาจักรฝ่ายใต้เป็นภาพแทน อันเป็นที่ซึ่งพระเจ้าทรงเลือกจะวางพระนามของพระองค์ไว้ ซึ่งก็คือพระลักษณะของพระองค์ สถานที่นั้นอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม แต่ในฐานะเมืองหลวงของยูดาห์ กรุงเยรูซาเล็มเป็นศีรษะ ทว่าศีรษะของเมืองหลวงนั้นคือกษัตริย์ และกรุงเยรูซาเล็มได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวง ทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นสถานที่ซึ่งพระเจ้าจะทรงตั้งพระวิหารของพระองค์ด้วย แล้วภายในพระวิหารของพระองค์ พระองค์ได้ทรงตั้งพระที่นั่งของพระองค์ไว้ อาณาจักรฝ่ายใต้เป็นภาพแทนของธรรมชาติฝ่ายสูงของมนุษย์ แต่ก็ยังมีห้องพระที่นั่งพิเศษสำหรับกษัตริย์อีกด้วย ซิสเตอร์ไวท์เรียกสถานที่นั้นว่า “ป้อมปราการ” ของจิตวิญญาณ ป้อมปราการ ตามคำนิยามแล้ว คือป้อมค่ายอันมั่นคง
“The whole heart is to be given to God, else the truth of God will fail to have a sanctifying effect on life and character. But it is a sad fact that many who profess the name of Christ have never given their hearts to him in simplicity. They have never experienced the contrition of an entire surrender to the claims of Christianity, and the consequence is that the transforming power of the truth is not in their lives; the deep, softening influence of the love of Christ is not made manifest in life and character. But what a work of feeding the flock of God might be done if the under-shepherds were crucified with Christ, and were living unto God to co-operate with the Chief Shepherd of the flock! Christ calls upon men to work as he worked. There is need of a deeper, stronger, more constraining testimony on the power of the truth as seen in the practical godliness of those who profess to believe it. The love of the Saviour in the soul will lead to a decided change in the manner in which workers labor for the souls of those who are perishing. When truth occupies the citadel of the soul, Christ is enthroned in the heart, and the human agent can then say, ‘I am crucified with Christ; nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me; and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’” Review and Herald, October 9, 1894.
“จะต้องมอบทั้งใจแด่พระเจ้า มิฉะนั้นแล้วความจริงของพระเจ้าจะไม่อาจมีอำนาจชำระชีวิตและอุปนิสัยให้บริสุทธิ์ได้ แต่เป็นความจริงอันน่าเศร้าที่หลายคนผู้ซึ่งอ้างพระนามของพระคริสต์นั้น ไม่เคยถวายใจของตนแด่พระองค์ด้วยความเรียบง่ายจริงใจเลย พวกเขาไม่เคยประสบกับความสำนึกผิดอันเกิดจากการยอมจำนนทั้งหมดต่อข้อเรียกร้องของคริสต์ศาสนา และผลก็คือ ฤทธิ์อำนาจแห่งการเปลี่ยนแปลงของความจริงจึงไม่ปรากฏอยู่ในชีวิตของพวกเขา อิทธิพลอันลึกซึ้งและอ่อนโยนของความรักของพระคริสต์ก็มิได้สำแดงออกในชีวิตและอุปนิสัย แต่หากบรรดาผู้เลี้ยงดูภายใต้พระองค์ได้ถูกตรึงไว้กับพระคริสต์ และดำเนินชีวิตถวายแด่พระเจ้าเพื่อร่วมมือกับองค์ผู้เลี้ยงสูงสุดของฝูงแกะแล้ว งานแห่งการเลี้ยงดูฝูงแกะของพระเจ้าจะสำเร็จได้มากเพียงใด! พระคริสต์ทรงเรียกมนุษย์ให้ทำงานดังที่พระองค์ได้ทรงกระทำ มีความจำเป็นที่จะต้องมีคำพยานที่ลึกซึ้งกว่า หนักแน่นกว่า และเร้าใจยิ่งกว่า ถึงฤทธิ์อำนาจของความจริงดังที่เห็นได้ในความเป็นพระเจ้าในทางปฏิบัติของผู้ที่อ้างว่าตนเชื่อความจริงนั้น ความรักของพระผู้ช่วยให้รอดในจิตวิญญาณจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนในวิธีที่ผู้ร่วมงานทำงานเพื่อจิตวิญญาณของผู้ที่กำลังพินาศ เมื่อความจริงเข้ายึดครองป้อมปราการแห่งจิตวิญญาณ พระคริสต์ก็ทรงครองราชย์อยู่ในดวงใจ และเมื่อนั้นผู้เป็นเครื่องมือมนุษย์จึงจะกล่าวได้ว่า ‘ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์แล้ว; แต่ข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่; ถึงกระนั้นก็ไม่ใช่ข้าพเจ้าเอง, แต่พระคริสต์ทรงดำรงพระชนม์อยู่ในข้าพเจ้า; และชีวิตซึ่งบัดนี้ข้าพเจ้าดำเนินอยู่ในเนื้อหนังนั้น ข้าพเจ้าดำเนินอยู่โดยความเชื่อในพระบุตรของพระเจ้า ผู้ทรงรักข้าพเจ้า และได้ทรงมอบพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า’” Review and Herald, October 9, 1894.
The “citadel of the soul” is where “Christ is enthroned.” The enthronement of Christ is accomplished when the flesh is crucified, and the flesh by Paul’s definition is the lower nature, and it is the northern kingdom. This is why the northern kingdom’s prophecy only reached to 1798. The lower nature cannot be combined with Divinity, it must be changed in the twinkling of an eye at the second coming. The southern kingdom, which contained the “head” which was Jerusalem, and the “head” which was the sanctuary reached to 1844, for it represented the higher nature that could choose to crucify the flesh and by faith enter into the citadel of the Most Holy Place, and be seated upon the throne with Christ. The place where that joining, and that enthronement takes place is in the citadel of the human temple. Verse ten of chapter eleven defines the head as the fortress, but that truth is only established with the witness of Isaiah, which demands that the truth concerning the fortress (citadel), be understood in its external and internal applications.
“ป้อมปราการแห่งจิตวิญญาณ” คือสถานที่ซึ่ง “พระคริสต์ประทับบนพระที่นั่ง” การที่พระคริสต์ทรงได้รับการสถาปนาบนพระที่นั่งนั้นสำเร็จขึ้นเมื่อเนื้อหนังถูกตรึงกางเขน และเนื้อหนังตามคำนิยามของเปาโลก็คือธรรมชาติชั้นต่ำ และมันคืออาณาจักรฝ่ายเหนือ นี่คือเหตุที่คำพยากรณ์ของอาณาจักรฝ่ายเหนือดำเนินไปถึงเพียงปี 1798 เท่านั้น ธรรมชาติชั้นต่ำไม่อาจรวมเข้ากับพระลักษณะแห่งพระเจ้าได้ มันจำต้องถูกเปลี่ยนในชั่วพริบตาเดียวในการเสด็จมาครั้งที่สอง อาณาจักรฝ่ายใต้ ซึ่งมี “ศีรษะ” อันได้แก่กรุงเยรูซาเล็ม และมี “ศีรษะ” อันได้แก่สถานนมัสการนั้น ดำเนินไปถึงปี 1844 เพราะมันเป็นตัวแทนของธรรมชาติชั้นสูงที่สามารถเลือกจะตรึงเนื้อหนังไว้ และโดยความเชื่อเข้าสู่ป้อมปราการแห่งอภิสุทธิสถาน และได้นั่งบนพระที่นั่งร่วมกับพระคริสต์ สถานที่ซึ่งการเชื่อมประสานนั้น และการสถาปนาบนพระที่นั่งนั้นเกิดขึ้น ก็คือในป้อมปราการแห่งพระวิหารฝ่ายมนุษย์ ข้อสิบของบทที่สิบเอ็ดกำหนดนิยามศีรษะว่าเป็นป้อมปราการ แต่ความจริงนั้นจะได้รับการสถาปนาขึ้นก็ด้วยพยานแห่งอิสยาห์เท่านั้น ซึ่งเรียกร้องให้ความจริงเกี่ยวกับป้อมปราการ (ป้อมค่าย) นั้น เป็นที่เข้าใจทั้งในการประยุกต์ใช้ภายนอกและภายใน.
“The word of God is to be our spiritual food. ‘I am the bread of life,’ Christ said; ‘he that cometh to me shall never hunger; and he that believeth on me shall never thirst.’ The world is perishing for want of pure, unadulterated truth. Christ is the truth. His words are truth, and they have a deeper significance than appears on the surface, and a value beyond their unpretending appearance. Minds that are quickened by the Holy Spirit will discern the value of these words. When our eyes are anointed with the holy eye-salve, we shall be able to detect the precious gems of truth, even though they may be buried beneath the surface.
พระวจนะของพระเจ้าจะต้องเป็นอาหารฝ่ายจิตวิญญาณของเรา “เราเป็นอาหารแห่งชีวิต” พระคริสต์ตรัสว่า “ผู้ที่มาหาเรา จะไม่หิวอีกเลย และผู้ที่เชื่อในเรา จะไม่กระหายอีกเลย” โลกกำลังพินาศเพราะขาดแคลนความจริงอันบริสุทธิ์ ปราศจากการเจือปน พระคริสต์ทรงเป็นความจริง พระวจนะของพระองค์คือความจริง และมีความหมายลึกซึ้งยิ่งกว่าที่ปรากฏบนผิวหน้า และมีคุณค่าเกินกว่าลักษณะอันเรียบง่ายไม่โอ้อวดที่เห็นภายนอก จิตใจที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงกระตุ้นให้มีชีวิตจะ discern คุณค่าของถ้อยคำเหล่านี้ เมื่อดวงตาของเราได้รับการเจิมด้วยยาหยอดตาอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว เราจะสามารถมองเห็นอัญมณีล้ำค่าแห่งความจริงได้ แม้อัญมณีเหล่านั้นอาจถูกฝังอยู่ใต้พื้นผิวก็ตาม
“Truth is delicate, refined, elevated. When it molds the character, the soul grows under its divine influence. Every day the truth is to be received into the heart. Thus we eat Christ’s words, which he declares are spirit and life. The acceptance of truth will make every receiver a child of God, an heir of heaven. Truth that is cherished in the heart is not a cold, dead letter, but a living power.
“ความจริงนั้นละเอียดอ่อน ประณีต และสูงส่ง เมื่อมันหล่อหลอมอุปนิสัย จิตวิญญาณก็เติบโตขึ้นภายใต้อิทธิพลแห่งพระเจ้านั้น ทุก ๆ วัน ความจริงจะต้องได้รับเข้าสู่ใจ ดังนั้นเราจึงรับประทานพระวจนะของพระคริสต์ ซึ่งพระองค์ทรงประกาศว่าเป็นวิญญาณและเป็นชีวิต การยอมรับความจริงจะทำให้ทุกผู้ที่รับไว้เป็นบุตรของพระเจ้า เป็นทายาทแห่งสวรรค์ ความจริงที่ได้รับการทะนุถนอมไว้ในใจมิใช่อักษรที่เย็นชาและไร้ชีวิต แต่เป็นฤทธานุภาพที่มีชีวิต”
“Truth is sacred, divine. It is stronger and more powerful than anything else in the formation of a character after the likeness of Christ. In it there is fulness of joy. When it is cherished in the heart, the love of Christ is preferred to the love of any human being. This is Christianity. This is the love of God in the soul. Thus pure, unadulterated truth occupies the citadel of the being. The words are fulfilled, ‘A new heart also will I give you, and a new spirit will I put within you.’ There is a nobleness in the life of the one who lives and works under the vivifying influence of the truth.” Review and Herald, February 14, 1899.
“ความจริงเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นของพระเจ้า ความจริงเข้มแข็งและทรงอำนาจยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมดในการหล่อหลอมอุปนิสัยให้เป็นตามแบบพระคริสต์ ในความจริงนั้นมีความชื่นชมยินดีอย่างเต็มเปี่ยม เมื่อความจริงนั้นได้รับการทะนุถนอมไว้ในจิตใจ ความรักของพระคริสต์ย่อมได้รับการเลือกเหนือกว่าความรักต่อมนุษย์คนใด นี่คือคริสต์ศาสนา นี่คือความรักของพระเจ้าในจิตวิญญาณ ด้วยเหตุนี้ ความจริงอันบริสุทธิ์ ปราศจากสิ่งเจือปน จึงเข้าครอบครองป้อมปราการแห่งความเป็นตัวตน ถ้อยคำเหล่านี้ก็สำเร็จเป็นจริงว่า ‘เราจะให้ใจใหม่แก่เจ้า และเราจะบรรจุจิตวิญญาณใหม่ไว้ภายในเจ้า’ มีความสูงส่งอยู่ในชีวิตของผู้ที่ดำเนินชีวิตและทำงานภายใต้อิทธิพลแห่งความจริงซึ่งให้ชีวิต” Review and Herald, February 14, 1899.
That vision of prophetic history in Daniel chapter eleven, begins when verse two, and the sixth and richest president, align with the head, which is Russia in verses eleven through fifteen. In that history the sixth president, will become the eighth that is of the seven, and he will reign when church and state in the United States come together, and consummate their unholy fornication in verse sixteen, at the soon coming Sunday law.
นิมิตแห่งประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์นั้นในดาเนียลบทที่สิบเอ็ด เริ่มต้นขึ้นเมื่อข้อที่สอง และประธานาธิบดีคนที่หกและผู้มั่งคั่งที่สุด สอดคล้องกับศีรษะ ซึ่งคือรัสเซียในข้อที่สิบเอ็ดถึงข้อที่สิบห้า ในประวัติศาสตร์นั้น ประธานาธิบดีคนที่หกจะกลายเป็นคนที่แปดซึ่งมาจากเจ็ดคนนั้น และเขาจะครอบครองเมื่อคริสตจักรกับรัฐในสหรัฐอเมริกามารวมกัน และทำการล่วงประเวณีอันไม่บริสุทธิ์ของตนให้สมบูรณ์ในข้อที่สิบหก ณ กฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึงนั้น
The ensign that is then to be lifted up will be disappointed and die for a period of three and a half days, which in Daniel ten, is twenty-one days. At the conclusion of the twenty-one days of mourning for Daniel, which is the conclusion of the three and a half days of death in the street for the two witnesses, who are those in Ezekiel’s valley, who are dead dry bones—there is a prophetic message that brings the dead back to life. That process in Daniel chapter ten, is represented by three steps.
ธงสัญญาณซึ่งจะถูกยกขึ้นในเวลานั้น จะประสบความผิดหวังและสิ้นชีวิตอยู่ชั่วระยะเวลาสามวันครึ่ง ซึ่งในดาเนียลบทที่สิบ เท่ากับยี่สิบเอ็ดวัน เมื่อสิ้นสุดยี่สิบเอ็ดวันแห่งการไว้ทุกข์ของดาเนียล ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสามวันครึ่งแห่งความตายบนถนนของพยานทั้งสอง ผู้ซึ่งคือคนเหล่านั้นในหุบเขาของเอเสเคียล ผู้ซึ่งเป็นกระดูกแห้งที่ตายแล้ว—มีข่าวสารเชิงพยากรณ์ซึ่งนำคนตายกลับคืนสู่ชีวิต กระบวนการนั้นในดาเนียลบทที่สิบ ถูกถ่ายทอดไว้เป็นสามขั้นตอน
And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:4–14.
และในวันที่ยี่สิบสี่แห่งเดือนแรก ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ริมแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำฮิดเดเคลนั้น ข้าพเจ้าได้เงยหน้าขึ้นมอง และดูเถิด มีชายผู้หนึ่งนุ่งห่มผ้าป่านเอวคาดด้วยทองเนื้อดีแห่งอูฟาส กายของท่านก็เหมือนแก้วเบริล พระพักตร์ของท่านดั่งแลบแห่งฟ้าแลบ ดวงตาของท่านเหมือนคบเพลิง แขนและเท้าของท่านมีสีดุจทองสัมฤทธิ์ขัดเงา และเสียงถ้อยคำของท่านก็เหมือนเสียงของชนหมู่มาก และข้าพเจ้า คือดาเนียล ผู้เดียวเท่านั้นที่ได้เห็นนิมิตนั้น เพราะคนทั้งหลายที่อยู่กับข้าพเจ้าไม่ได้เห็นนิมิตนั้น แต่ความหวาดหวั่นอย่างยิ่งตกอยู่เหนือเขา จนเขาพากันหนีไปซ่อนตัวเสีย เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง และได้เห็นนิมิตอันยิ่งใหญ่นี้ และไม่มีกำลังเหลืออยู่ในตัวข้าพเจ้าเลย เพราะความงามของข้าพเจ้าก็กลับกลายเป็นความทรุดโทรม และข้าพเจ้าไม่มีกำลังเหลืออยู่เลย ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็ยังได้ยินเสียงถ้อยคำของท่าน และเมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงถ้อยคำของท่านแล้ว ข้าพเจ้าก็หลับสนิทซบหน้าลง และใบหน้าของข้าพเจ้าคว่ำลงถึงพื้น และดูเถิด มีมือแตะต้องข้าพเจ้า ทำให้ข้าพเจ้าชันตัวขึ้นอยู่บนเข่าและบนฝ่ามือของข้าพเจ้า และท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า โอ ดาเนียล ชายผู้เป็นที่รักยิ่ง จงเข้าใจถ้อยคำที่เรากล่าวแก่เจ้า และจงยืนขึ้นตรงเถิด เพราะบัดนี้เราได้ถูกใช้มายังเจ้าแล้ว และเมื่อท่านกล่าวถ้อยคำนี้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ยืนขึ้นด้วยอาการตัวสั่น แล้วท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ดาเนียลเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะตั้งแต่วันแรกที่เจ้าได้ตั้งใจจะเข้าใจ และถ่อมตัวลงเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าของเจ้า ถ้อยคำของเจ้าก็ได้ถูกรับฟังแล้ว และเราได้มาเพราะถ้อยคำของเจ้า แต่เจ้าแห่งราชอาณาจักรเปอร์เซียได้ขัดขวางเราอยู่ยี่สิบเอ็ดวัน และดูเถิด มีคาเอล คนหนึ่งในบรรดาเจ้าองค์สำคัญทั้งหลาย ได้มาช่วยเรา และเราก็ยังคงอยู่ที่นั่นกับกษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย บัดนี้เราได้มาเพื่อจะให้เจ้าเข้าใจสิ่งที่จะบังเกิดแก่ชนชาติของเจ้าในกาลภายหน้า เพราะนิมิตนั้นยังเป็นเรื่องของวันเวลาอีกมาก ดาเนียล 10:4–14
Daniel is at the end of the twenty-one days of mourning when he sees the vision of Christ and he hears the words of Christ. The vision of the visual and spoken Word of God, produces a separation of two classes, and Daniel was dead in the street, for he was “in a deep sleep.”
ดาเนียลอยู่ในช่วงปลายของการคร่ำครวญยี่สิบเอ็ดวัน เมื่อเขาเห็นนิมิตแห่งพระคริสต์และได้ยินพระวจนะของพระคริสต์ นิมิตแห่งพระวจนะของพระเจ้า ทั้งที่ทรงสำแดงให้เห็นและที่ทรงตรัสออกมา ก่อให้เกิดการแยกออกเป็นคนสองจำพวก และดาเนียลก็นอนเหมือนคนตายอยู่ที่ถนน เพราะเขาอยู่ “ในภาวะหลับลึก”
These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:11–14.
พระองค์ตรัสดังนี้แล้ว หลังจากนั้นจึงตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “ลาซารัสสหายของเราหลับอยู่ แต่เราจะไปปลุกเขาให้ตื่นจากหลับนั้น” เหล่าสาวกของพระองค์จึงทูลว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าเขาหลับอยู่ เขาก็คงจะหายดี” แต่พระเยซูตรัสถึงความตายของเขา ส่วนเขาทั้งหลายเข้าใจว่าพระองค์ตรัสถึงการพักผ่อนในการนอนหลับ แล้วพระเยซูจึงตรัสแก่เขาอย่างชัดแจ้งว่า “ลาซารัสตายแล้ว” ยอห์น 11:11–14
Then Daniel was touched by Gabriel for the first time, who informs him of the political struggle that has been happening while Daniel was dead (asleep), and that he was now going to provide the interpretation of the vision that had just transformed Daniel into Christ’s image. He is then going to be touched a second time, by Christ Himself.
แล้วดาเนียลก็ถูกกาเบรียลแตะต้องเป็นครั้งแรก ผู้ซึ่งแจ้งแก่เขาถึงการต่อสู้ทางการเมืองที่ได้ดำเนินอยู่ในขณะที่ดาเนียลสิ้นชีวิตไปแล้ว (หลับ) และบัดนี้เขากำลังจะให้คำอธิบายนิมิตซึ่งเพิ่งได้เปลี่ยนดาเนียลให้เป็นตามพระฉายาของพระคริสต์ ต่อจากนั้นเขาจะถูกแตะต้องเป็นครั้งที่สอง โดยพระคริสต์เอง
And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.
และเมื่อท่านกล่าวถ้อยคำเช่นนั้นแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ก้มหน้าลงถึงพื้นดินและพูดไม่ออก และดูเถิด มีผู้หนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายบุตรแห่งมนุษย์มาแตะริมฝีปากของข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจึงอ้าปากพูด และกล่าวแก่ผู้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้าว่า โอ นายของข้าพเจ้า เพราะนิมิตนั้น ความทุกข์ระทมของข้าพเจ้าได้กลับมาสู่ข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ไม่มีกำลังเหลืออยู่เลย เพราะผู้รับใช้ของนายของข้าพเจ้าผู้นี้จะสนทนากับนายของข้าพเจ้าผู้นี้ได้อย่างไร เพราะสำหรับข้าพเจ้า ในทันใดนั้นก็ไม่มีกำลังเหลืออยู่ในตัวข้าพเจ้าเลย ทั้งไม่มีลมหายใจเหลืออยู่ในข้าพเจ้าด้วย ดาเนียล 10:15–17
This is parallel to the first prophecy of Ezekiel in chapter thirty-seven, for in the two prophecies that Ezekiel is told to present to the dead bones in the valley, the first forms the bodies, but they do not then have breath, nor do they have the strength of a mighty army. It is the second prophecy of Ezekiel that the bodies receive the breath from the four winds and stand up as a mighty army, and at Daniel’s second touch, “there remained no strength in me, neither is there breath left in me.” Then Daniel is again touched the third time overall, and the second time by Gabriel.
เรื่องนี้ขนานกันกับคำพยากรณ์แรกของเอเสเคียลในบทที่สามสิบเจ็ด เพราะว่าในคำพยากรณ์ทั้งสองซึ่งเอเสเคียลได้รับบัญชาให้นำเสนอต่อกระดูกที่ตายในหุบเขานั้น คำพยากรณ์แรกทำให้เกิดร่างกายขึ้น แต่ขณะนั้นยังไม่มีลมหายใจอยู่ในร่าง และยังไม่มีพละกำลังของกองทัพอันเกรียงไกร เป็นคำพยากรณ์ที่สองของเอเสเคียลที่ทำให้ร่างกายเหล่านั้นได้รับลมหายใจจากลมทั้งสี่ และยืนขึ้นเป็นกองทัพอันเกรียงไกร และเมื่อดาเนียลถูกแตะต้องเป็นครั้งที่สอง “กำลังก็ไม่เหลืออยู่ในข้าพเจ้า และไม่มีลมหายใจเหลืออยู่ในข้าพเจ้าเลย” แล้วดาเนียลก็ถูกแตะต้องอีกครั้งหนึ่งเป็นครั้งที่สามโดยรวม และเป็นครั้งที่สองโดยกาเบรียล
Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:18, 19.
แล้วมีผู้หนึ่งซึ่งมีลักษณะประหนึ่งมนุษย์กลับมาแตะต้องข้าพเจ้าอีก และท่านได้เสริมกำลังแก่ข้าพเจ้า และกล่าวว่า โอ มนุษย์ผู้เป็นที่รักยิ่ง อย่ากลัวเลย สันติสุขจงมีแก่ท่าน จงเข้มแข็งเถิด เออ จงเข้มแข็งเถิด และเมื่อท่านได้กล่าวกับข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าก็มีกำลังขึ้น และกล่าวว่า ขอเจ้านายของข้าพเจ้าจงกล่าวเถิด เพราะท่านได้เสริมกำลังแก่ข้าพเจ้าแล้ว ดาเนียล 10:18, 19
The third touch of Daniel, is Ezekiel’s second prophecy, which brings the bodies to their feet as a mighty army. His prophecy is addressed to a people that recognize that they are dead, for they were in mourning, as was Daniel.
การสัมผัสครั้งที่สามของดาเนียล คือคำพยากรณ์ครั้งที่สองของเอเสเคียล ซึ่งทำให้ร่างกายทั้งหลายลุกขึ้นยืนบนเท้าของตนเป็นกองทัพใหญ่ยิ่ง คำพยากรณ์ของท่านนั้นมีไปถึงชนชาติที่ตระหนักว่าตนเองตายแล้ว เพราะพวกเขาอยู่ในความโศกเศร้า ดังที่ดาเนียลเป็นอยู่.
Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:9–11.
แล้วพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “จงพยากรณ์แก่ลม จงพยากรณ์เถิด บุตรแห่งมนุษย์ และจงกล่าวแก่ลมว่า พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่ และพัดเหนือผู้ถูกฆ่าเหล่านี้ เพื่อเขาทั้งหลายจะมีชีวิต” ข้าพเจ้าจึงพยากรณ์ตามที่พระองค์ทรงบัญชาแก่ข้าพเจ้า และลมหายใจก็เข้าไปในเขาทั้งหลาย และเขาทั้งหลายก็มีชีวิต และยืนขึ้นบนเท้าของตน เป็นกองทัพใหญ่ยิ่งนัก แล้วพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้คือวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น ดูเถิด เขาทั้งหลายกล่าวว่า กระดูกของเราแห้งไปแล้ว และความหวังของเราก็สิ้นสูญ เราถูกตัดขาดแล้วตามส่วนของเรา” เอเสเคียล 37:9–11
The Lord commands Ezekiel to prophesy, and he tells them the testimony of the house of Israel is that they are dead, without hope and cut off. They are mourning, as was Daniel, because they are disappointed by the failed prediction of July 18, 2020, and in that condition, Ezekiel is told to prophesy.
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้เอเสเคียลพยากรณ์ และพระองค์ตรัสบอกพวกเขาว่า คำพยานของวงศ์วานอิสราเอลคือ พวกเขาตายแล้ว ปราศจากความหวัง และถูกตัดขาด พวกเขากำลังคร่ำครวญอยู่ ดังเช่นที่ดาเนียลเคยเป็น เพราะพวกเขาผิดหวังจากคำพยากรณ์วันที่ 18 กรกฎาคม 2020 ที่ไม่เป็นจริง และในสภาพเช่นนั้น เอเสเคียลจึงได้รับบัญชาให้พยากรณ์.
Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:12–14.
เหตุฉะนั้น จงพยากรณ์และกล่าวแก่พวกเขาว่า พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด โอ ประชากรของเราเอ๋ย เราจะเปิดหลุมศพของเจ้า และจะให้เจ้าขึ้นมาจากหลุมศพของเจ้า และจะนำเจ้าเข้าไปในแผ่นดินอิสราเอล และเจ้าทั้งหลายจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเราได้เปิดหลุมศพของเจ้า โอ ประชากรของเราเอ๋ย และนำเจ้าขึ้นมาจากหลุมศพของเจ้า และเราจะบรรจุวิญญาณของเราไว้ในเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิต และเราจะให้เจ้าตั้งมั่นอยู่ในแผ่นดินของเจ้าเอง แล้วเจ้าทั้งหลายจะรู้ว่า เราคือพระยาห์เวห์ได้กล่าวสิ่งนั้นไว้ และได้กระทำให้สำเร็จแล้ว พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เอเสเคียล 37:12–14
The Lord, who is Michael the archangel opens their graves and the two witnesses of Revelation eleven, who are then resurrected and given the Holy Spirit and stand up, just as the Holy Spirit was given to those who stand up when they are brought out of their graves in Ezekiel’s second prophecy.
องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเป็นมีคาเอลอัครทูตสวรรค์ ทรงเปิดบรรดาอุโมงค์ศพของพวกเขา และพยานทั้งสองในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด ซึ่งต่อมาถูกทำให้เป็นขึ้นมาอีกและได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์และลุกขึ้นยืน ก็เป็นเช่นเดียวกับที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ประทานแก่บรรดาผู้ที่ลุกขึ้นยืนเมื่อพวกเขาถูกนำออกมาจากอุโมงค์ศพของตนในคำพยากรณ์ครั้งที่สองของเอเสเคียล.
And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.
และภายหลังสามวันครึ่ง พระวิญญาณแห่งชีวิตจากพระเจ้าได้เสด็จเข้าสู่เขาทั้งสอง และเขาทั้งสองยืนขึ้นบนเท้าของตน; และความหวาดกลัวยิ่งนักก็ครอบงำบรรดาผู้ที่เห็นเขา วิวรณ์ 11:11
Those two witnesses are represented as Moses and Elijah, and Moses was also resurrected by the voice of the archangel.
พยานทั้งสองนั้นถูกนำเสนอให้เป็นตัวแทนของโมเสสและเอลียาห์ และโมเสสก็ได้รับการเป็นขึ้นจากความตายด้วยพระสุรเสียงของอัครทูตสวรรค์เช่นกัน
Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.
แต่มิคาเอลอัครทูตสวรรค์ เมื่อโต้แย้งกับมารเกี่ยวกับศพของโมเสส ก็มิได้บังอาจกล่าวคำกล่าวโทษอย่างหมิ่นประมาทต่อมัน หากแต่กล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงห้ามปรามท่าน” ยูดา 1:9
Michael, the Prince and the Archangel, is the One who came and helped Gabriel in Daniel chapter ten, and it is His voice that calls men and women to life.
มีคาเอล องค์เจ้าและอัครทูตสวรรค์ คือผู้ที่เสด็จมาช่วยกาเบรียลในพระธรรมดาเนียลบทที่สิบ และเป็นพระสุรเสียงของพระองค์ที่ทรงเรียกชายและหญิงให้เข้าสู่ชีวิต
For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.
เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระองค์เองจะเสด็จลงมาจากสวรรค์ด้วยเสียงโห่ร้อง ด้วยเสียงของหัวหน้าทูตสวรรค์ และด้วยเสียงแตรของพระเจ้า และบรรดาผู้ที่ตายในพระคริสต์จะเป็นขึ้นมาก่อน 1 เธสะโลนิกา 4:16
Daniel’s three touches represent the transition of the Laodicean movement of the third angel, unto the Philadelphian movement of the third angel, and in Daniel ten, the vision that accomplishes the transition from the image of Laodicea, unto the image of Philadelphia, is represented by the prophetic history represented in chapter eleven. That vision is represented by Ezekiel as the vision of Islam of the third woe. In 2014, Russia initiated the second proxy war. In 2015, the richest president began his efforts to become the sixth president.
การแตะต้องทั้งสามครั้งของดาเนียลเป็นตัวแทนของการเปลี่ยนผ่านจากขบวนการเลาดีเซียของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ไปสู่ขบวนการฟีลาเดลเฟียของทูตสวรรค์องค์ที่สาม และในดาเนียลบทที่สิบ นิมิตที่ทำให้การเปลี่ยนผ่านจากภาพลักษณ์ของเลาดีเซีย ไปสู่ภาพลักษณ์ของฟีลาเดลเฟียสำเร็จนั้น ถูกนำเสนอโดยประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ที่แสดงไว้ในบทที่สิบเอ็ด นิมิตนั้นเอเสเคียลได้นำเสนอว่าเป็นนิมิตเรื่องอิสลามแห่งวิบัติประการที่สาม ในปี 2014 รัสเซียได้ริเริ่มสงครามตัวแทนครั้งที่สอง ในปี 2015 ประธานาธิบดีที่มั่งคั่งที่สุดได้เริ่มต้นความพยายามของเขาเพื่อจะเป็นประธานาธิบดีคนที่หก
In 2020, that president, representing the Republican horn was slain by the “woke” atheist beast from the bottomless pit, and in the same year the Laodicean Protestant horn was also slain. In 2023, both horns came back to life, both beginning their transition into the eighth that is of the seven. One transitioning into the political image of the beast as Church and State are brought together in the United States, and the other horn transitioning from the image of Laodicea to the image of Christ. Both will be lifted up at the soon coming Sunday law. One will become “Alexander the Great”, the premier king of the ten kings who give their seventh kingdom to the whore of Rome, and the other lifted up as an ensign.
ในปี 2020 ประธานาธิบดีผู้นั้น ซึ่งเป็นตัวแทนของเขาแห่งพรรครีพับลิกัน ถูกสังหารโดยสัตว์ร้ายอเทวนิยมที่ “ตื่นรู้” ซึ่งขึ้นมาจากเหวลึกไร้ก้นบึ้ง และในปีเดียวกันนั้น เขาแห่งโปรเตสแตนต์แบบเลาดีเซียก็ถูกสังหารด้วยเช่นกัน ในปี 2023 เขาทั้งสองกลับมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง โดยทั้งสองเริ่มต้นการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่กษัตริย์องค์ที่แปดซึ่งเป็นองค์หนึ่งในเจ็ด องค์หนึ่งกำลังเปลี่ยนผ่านเข้าสู่รูปเคารพทางการเมืองของสัตว์ร้าย เมื่อคริสตจักรและรัฐถูกนำมารวมกันในสหรัฐอเมริกา และอีกเขาหนึ่งกำลังเปลี่ยนผ่านจากภาพลักษณ์ของเลาดีเซียไปสู่ภาพลักษณ์ของพระคริสต์ ทั้งสองจะถูกยกขึ้นเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งกำลังจะมาถึงมาถึงในไม่ช้า ฝ่ายหนึ่งจะกลายเป็น “อเล็กซานเดอร์มหาราช” กษัตริย์เอกแห่งกษัตริย์ทั้งสิบผู้มอบอาณาจักรที่เจ็ดของตนแก่หญิงแพศยาแห่งกรุงโรม และอีกฝ่ายหนึ่งจะถูกยกขึ้นเป็นธงสำคัญ
The vision that produces both of these transitions is the history that unfolds between September 11, 2001 and the Sunday law. Verse eleven, of Daniel chapter eleven, is specifically identified within the context that if you will not believe, you will not be established.
นิมิตที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนผ่านทั้งสองประการนี้คือประวัติศาสตร์ที่คลี่คลายออกระหว่างวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 กับกฎหมายวันอาทิตย์ ข้อสิบเอ็ดของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ได้รับการระบุไว้อย่างเฉพาะเจาะจงภายในบริบทที่ว่า หากท่านไม่เชื่อ ท่านจะไม่ได้รับการสถาปนาไว้.
We will continue this study in the next article.
เราจะศึกษานี้ต่อไปในบทความถัดไป
“Bible rules are to be the guide of the daily life. The cross of Christ is to be the theme, revealing the lessons we must learn and practice. Christ must be brought into all the studies, that students may drink in the knowledge of God and may represent Him in character. His excellence is to be our study in time as well as in eternity. The word of God, spoken by Christ in the Old and New Testaments, is the bread from heaven; but much that is called science is as dishes of human invention, adulterated food; it is not the true manna.
“กฎเกณฑ์แห่งพระคัมภีร์จะต้องเป็นแนวทางของชีวิตประจำวัน ไม้กางเขนของพระคริสต์จะต้องเป็นหัวข้อสำคัญ อันเผยให้เห็นบทเรียนที่เราต้องเรียนรู้และนำไปปฏิบัติ พระคริสต์จะต้องถูกนำเข้าสู่การศึกษาทั้งปวง เพื่อว่านักศึกษาทั้งหลายจะได้ดื่มซึมซับความรู้แห่งพระเจ้า และจะได้เป็นตัวแทนของพระองค์ในด้านอุปนิสัย ความเป็นเลิศของพระองค์จะต้องเป็นสิ่งที่เราศึกษาทั้งในกาลเวลาและในนิรันดร พระวจนะของพระเจ้า ซึ่งพระคริสต์ได้ตรัสไว้ในพระคัมภีร์เดิมและพระคัมภีร์ใหม่ เป็นอาหารจากสวรรค์; แต่หลายสิ่งที่ถูกเรียกว่าวิทยาศาสตร์นั้นเป็นดุจอาหารที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้น เป็นอาหารที่ปลอมปน; มิใช่มานาที่แท้จริง”
“In God’s word is found wisdom unquestionable, inexhaustible—wisdom that originated, not in the finite, but in the infinite mind. But much of that which God has revealed in His word is dark to men, because the jewels of truth are buried beneath the rubbish of human wisdom and tradition. To many the treasures of the word remain hidden, because they have not been searched for with earnest perseverance until the golden precepts were understood. The word must be searched in order to purify and prepare those who receive it to become members of the royal family, children of the heavenly King.
“ในพระวจนะของพระเจ้ามีพระปัญญาที่ปราศจากข้อกังขาและมิรู้สิ้นสุด—เป็นพระปัญญาซึ่งมิได้มีต้นกำเนิดจากจิตใจอันจำกัด แต่จากพระปัญญาอันไร้ขอบเขต แต่สิ่งมากมายที่พระเจ้าได้ทรงสำแดงไว้ในพระวจนะของพระองค์ยังคงมืดมนต่อมนุษย์ เพราะอัญมณีแห่งความจริงถูกฝังอยู่ใต้กองขยะแห่งภูมิปัญญาและประเพณีของมนุษย์ สำหรับคนจำนวนมาก ขุมทรัพย์แห่งพระวจนะยังคงถูกซ่อนไว้ เพราะพวกเขามิได้แสวงหาด้วยความพากเพียรอย่างจริงจังจนเข้าใจหลักธรรมอันล้ำค่า พระวจนะจะต้องได้รับการค้นคว้า เพื่อชำระและเตรียมผู้ที่รับพระวจนะนั้นให้พร้อมที่จะเป็นสมาชิกแห่งราชวงศ์ เป็นบุตรทั้งหลายของพระมหากษัตริย์แห่งสวรรค์”
“The study of God’s word should take the place of the study of those books that have led minds into mysticism and away from the truth. Its living principles, woven into our lives, will be our safeguard in trials and temptations; its divine instruction is the only way to success. As the test comes to every soul, there will be apostasies. Some will prove to be traitors, heady, high-minded, and self-sufficient, and will turn away from the truth, making shipwreck of faith. Why? Because they did not live ‘by every word that proceedeth out of the mouth of God.’ They did not dig deep and make their foundation sure.
“การศึกษาพระวจนะของพระเจ้าควรเข้ามาแทนที่การศึกษาหนังสือเหล่านั้นที่ได้นำจิตใจเข้าสู่ลัทธิลึกลับและออกห่างจากความจริง หลักการอันทรงชีวิตของพระวจนะนั้น เมื่อถักทอเข้าเป็นส่วนหนึ่งแห่งชีวิตของเราแล้ว จะเป็นสิ่งป้องกันคุ้มครองเราในยามการทดลองและการล่อลวง คำสั่งสอนจากสวรรค์ของพระวจนะนั้นเป็นหนทางเดียวสู่ความสำเร็จ เมื่อการทดสอบมาถึงทุกดวงวิญญาณ จะมีการละทิ้งความเชื่อเกิดขึ้น บางคนจะปรากฏว่าเป็นผู้ทรยศ ใจร้อน เย่อหยิ่ง และพึ่งตนเอง และจะหันเหไปจากความจริง ทำให้ความเชื่อต้องอับปาง เหตุใด? เพราะเขาทั้งหลายมิได้ดำเนินชีวิต ‘ด้วยพระวจนะทุกคำซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า’ พวกเขามิได้ขุดให้ลึกและทำให้รากฐานของตนมั่นคง”
“When the words of the Lord through His chosen messengers are brought to them, they murmur and think the way is made too strait. In the sixth chapter of John we read of some who were thought to be disciples of Christ, but who, when the plain truth was presented to them, were displeased and walked no more with Him. In like manner these superficial students also will turn away from Christ.” Testimonies, volume 6, 132.
“เมื่อถ้อยคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าผ่านทางผู้สื่อสารที่ทรงเลือกสรรมาถึงพวกเขา พวกเขาก็บ่นพึมพำและคิดว่าทางนั้นถูกทำให้คับแคบเกินไป ในบทที่หกของพระกิตติคุณยอห์น เราอ่านพบถึงบางคนที่เคยถูกเข้าใจว่าเป็นสาวกของพระคริสต์ แต่เมื่อความจริงอันตรงไปตรงมาถูกนำเสนอแก่พวกเขา พวกเขาก็ไม่พอใจและไม่ได้ดำเนินไปกับพระองค์อีกต่อไป ในทำนองเดียวกัน นักศึกษาผิวเผินเหล่านี้ก็จะหันเหไปจากพระคริสต์ด้วยเช่นกัน” Testimonies, volume 6, 132.