The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.
การทดสอบครั้งสุดท้ายสำหรับชนรุ่นมิลเลอไรต์ ผู้ซึ่งล้มเหลวในกระบวนการทดสอบ ได้เริ่มต้นขึ้นในปี 1856 พร้อมกับการมาถึงของความสว่างที่เพิ่มพูนขึ้นเกี่ยวกับ “เจ็ดเวลา” แห่งเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก จากปี 1856 ถึงปี 1863 ข่าวสารถึงชาวเลาดีเซียได้กำหนดช่วงเวลาสุดท้ายภายในช่วงเวลาที่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการมาถึงของทูตสวรรค์องค์ที่สามในวันที่ 22 ตุลาคม 1844 ช่วงเวลานั้นได้รับการแทนไว้โดยข้อสิบสามถึงข้อสิบห้าแห่งดาเนียล บทที่สิบเอ็ด
That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.
ช่วงเวลานั้นได้รับการสำแดงให้เห็นไม่เพียงโดยข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นเท่านั้น แต่ยังโดยประวัติศาสตร์ที่ทำให้ข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นสำเร็จด้วย และยังโดยพยานเชิงภูมิศาสตร์ของปาเนียม ซึ่งก็คือซีซารียา ฟีลิปปีด้วย พระคริสต์เสด็จไปยังซีซารียา ฟีลิปปีโดยเจตนาไม่นานก่อนกางเขน และกางเขนนั้นเป็นตัวแทนของกฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งมีการแทนไว้โดยข้อสิบหก เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 สิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ทรงชี้ระบุหลักคำสอนเรื่องวันสะบาโตในแสงสว่างพิเศษ แล้วเมื่อสิ้นสุดกระบวนการทดสอบนั้น พระองค์ทรงนำเสนอความรู้ที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับ “เจ็ดวาระ” และ “เจ็ดวาระ” ในเลวีนิติ บทที่ 26 เป็นหลักคำสอนของวันสะบาโต เป็นพระบัญญัติเรื่องวันสะบาโตของแผ่นดินที่หยุดพัก ซึ่งเป็นคู่ขนานโดยตรงกับพระบัญญัติเรื่องวันสะบาโตของมนุษย์ที่หยุดพัก คำพยากรณ์เรื่องเวลาของสองพันห้าร้อยยี่สิบปีและสองพันสามร้อยปีนั้น ทั้งสองอย่างสิ้นสุดลงในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844
The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of Divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.
ช่วงเวลาสุดท้ายของกระบวนการทดสอบ ตั้งแต่ปี 1856 ถึงปี 1863 เป็นการสำแดงที่ยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นเกี่ยวกับวันสะบาโต ซึ่งได้ถูกตั้งไว้ในแสงสว่างพิเศษตั้งแต่เริ่มต้นของกระบวนการแห่งการผนึกและการทดสอบ ประวัติศาสตร์ที่เป็นตัวแทนโดยความสำเร็จตามคำพยากรณ์ของข้อสิบสามถึงข้อสิบห้าแห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ด เป็นตัวแทนของช่วงเวลาแห่งการทดสอบที่ซึ่งตราประทับของพระเจ้าถูกประทับไว้ชั่วนิรันดร์บนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ในประวัติศาสตร์นั้น ไม้เท้าสองอันของเอเสเคียลถูกนำมารวมกัน การรวมกันของไม้เท้าสองอันนั้นเป็นตัวแทนของการประสานกันระหว่างสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ และหลักคำสอนที่ส่องสว่างอย่างพิเศษในประวัติศาสตร์นั้นคือหลักคำสอนเรื่องการทรงรับสภาพมนุษย์ของพระคริสต์
For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the Divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the Son of man.
ด้วยเหตุนี้ เมื่อเปโตรยอมรับพระคริสต์ว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้า ณ เมืองซีซารียาฟีลิปปี เขากำลังยอมรับว่าพระคริสต์ในฐานะพระบุตรของพระเจ้านั้นทรงสำแดงพระลักษณะสองประการของพระองค์ คือทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระลักษณะฝ่ายพระเจ้า และได้ทรงรับสภาพเนื้อหนังของมนุษย์ไว้กับพระองค์ และโดยการนั้นจึงทรงเป็นบุตรมนุษย์ด้วย
“As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” The Desire of Ages, 507.
“เมื่อเหล่าสาวกค้นคว้าคำพยากรณ์ทั้งหลายที่เป็นพยานถึงพระคริสต์ พวกเขาก็ถูกนำเข้าสู่สามัคคีธรรมกับพระผู้เป็นเจ้า และได้เรียนรู้ถึงพระองค์ผู้ได้เสด็จขึ้นสู่สวรรค์เพื่อทรงทำพระราชกิจซึ่งพระองค์ได้ทรงเริ่มไว้บนแผ่นดินโลกให้สำเร็จ พวกเขาตระหนักถึงความจริงที่ว่า ในพระองค์นั้นสถิตอยู่ซึ่งความรู้ที่ไม่มีมนุษย์ผู้ใดจะเข้าใจได้ หากปราศจากการช่วยเหลือของฤทธานุภาพฝ่ายพระเจ้า พวกเขาจำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากพระองค์ ผู้ซึ่งกษัตริย์ทั้งหลาย ผู้พยากรณ์ทั้งหลาย และบรรดาผู้ชอบธรรมได้พยากรณ์ถึงไว้ล่วงหน้า ด้วยความพิศวง พวกเขาอ่านและอ่านซ้ำบรรดาคำบรรยายเชิงพยากรณ์เกี่ยวกับพระลักษณะและพระราชกิจของพระองค์ พวกเขาได้เข้าใจพระคัมภีร์คำพยากรณ์อย่างเลือนรางเพียงใด! พวกเขารับเอาความจริงอันยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นพยานถึงพระคริสต์ได้เชื่องช้าเพียงใด! เมื่อมองดูพระองค์ในสภาพที่ทรงถ่อมพระองค์ลง ขณะที่พระองค์ทรงดำเนินอยู่ท่ามกลางมนุษย์ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง พวกเขามิได้เข้าใจความล้ำลึกแห่งการทรงรับสภาพมนุษย์ของพระองค์ มิได้เข้าใจลักษณะสองประการแห่งพระธรรมชาติของพระองค์ ดวงตาของพวกเขาถูกเหนี่ยวรั้งไว้ เพื่อพวกเขาจะมิได้ตระหนักอย่างเต็มที่ถึงสภาพพระเจ้าภายในสภาพมนุษย์ แต่ภายหลังเมื่อพวกเขาได้รับความสว่างโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้ว พวกเขาโหยหาที่จะได้เห็นพระองค์อีกครั้งเพียงใด และที่จะไปอยู่แทบพระบาทของพระองค์!” The Desire of Ages, 507.
October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the seventh trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.
ช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 จนถึงปี ค.ศ. 1863 เป็นช่วงเวลาแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ช่วงเวลานั้นเริ่มต้นขึ้นด้วยการที่วันสะบาโตได้รับการเน้นย้ำว่าเป็นความจริงพิเศษท่ามกลางความจริงมากมายซึ่งถูกเปิดผนึกในช่วงเวลาแห่งการประทับตรา ช่วงเวลานั้นได้เริ่มต้นการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด ซึ่งบ่งชี้ว่าเมื่อใดความล้ำลึกของพระเจ้าจะต้องสำเร็จลง
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.
แต่ในสมัยแห่งเสียงของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ด เมื่อท่านจะเริ่มเป่าแตร ความล้ำลึกของพระเจ้าก็จะสำเร็จ ดังที่พระองค์ได้ทรงประกาศแก่ผู้รับใช้ของพระองค์คือพวกศาสดาพยากรณ์ วิวรณ์ 10:7
The seventh angel is also the third woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.
ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเป็นวิบัติประการที่สามด้วยเช่นกัน เพราะการประทับตราเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ ณ ช่วงเวลาที่สงครามของอิสลามกำลังดำเนินอยู่ หากแอ๊ดเวนต์นิยมแบบมิลเลอไรต์ได้สัตย์ซื่อในช่วงเวลาที่ตามมาภายหลังวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 อิสลามซึ่งถูกยับยั้งไว้เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ก็คงจะได้รับการปล่อยออกมาแล้ว
“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.
“หากภายหลังความผิดหวังครั้งใหญ่ในปี 1844 ชาวแอ๊ดเวนตีสต์ได้ยึดมั่นในความเชื่อของตนและดำเนินตามการทรงนำที่ทรงเปิดเผยของพระเจ้าอย่างเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน โดยรับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามและประกาศข่าวสารนั้นแก่โลกด้วยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ พวกเขาก็จะได้เห็นความรอดของพระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้ทรงกระทำการอย่างทรงฤทธิ์ผ่านความพยายามของพวกเขา พระราชกิจคงจะเสร็จสิ้นลง และพระคริสต์ก็คงได้เสด็จมาแล้วเพื่อรับชนชาติของพระองค์เข้าสู่บำเหน็จรางวัลของพวกเขา แต่ในช่วงเวลาแห่งความสงสัยและความไม่แน่นอนซึ่งติดตามมาภายหลังความผิดหวังนั้น ผู้เชื่อในการเสด็จมาหลายคนได้ละทิ้งความเชื่อของตน.... ดังนั้นพระราชกิจจึงถูกขัดขวาง และโลกก็ถูกปล่อยไว้ในความมืด หากชาวแอ๊ดเวนตีสต์ทั้งมวลได้ร่วมเป็นหนึ่งเดียวกันบนพระบัญญัติของพระเจ้าและความเชื่อของพระเยซู ประวัติศาสตร์ของเราก็คงจะแตกต่างออกไปอย่างกว้างไกลเพียงใด!” Evangelism, 695.
On October 22, 1844 the seventh trumpet began to sound and the Jubilee trumpet also began to sound.
เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 แตรที่เจ็ดเริ่มเป่าดังขึ้น และแตรยูบิลีก็เริ่มเป่าดังขึ้นด้วยเช่นกัน
And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.
และเจ้าจงนับสะบาโตแห่งปีเจ็ดครั้งสำหรับเจ้า คือเจ็ดครั้ง ๆ ละเจ็ดปี; และช่วงเวลาแห่งสะบาโตของปีทั้งเจ็ดนั้นจะเป็นสี่สิบเก้าปีสำหรับเจ้า แล้วเจ้าจงให้เป่าแตรแห่งปียูบิลีในวันที่สิบของเดือนที่เจ็ด ในวันลบมลทินนั้น พวกเจ้าจงให้เป่าแตรไปทั่วแผ่นดินของพวกเจ้า และพวกเจ้าจงถือว่าปีที่ห้าสิบเป็นปีบริสุทธิ์ และประกาศเสรีภาพทั่วแผ่นดินแก่ชาวแผ่นดินทั้งสิ้นของมัน ปีนั้นจะเป็นปียูบิลีสำหรับพวกเจ้า; และทุกคนจะกลับไปสู่กรรมสิทธิ์ของตน และทุกคนจะกลับไปสู่ครอบครัวของตน เลวีนิติ 25:8–10
When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His Divinity for eternity. Line upon line, those two trumpets are one Trumpet, for the Jubilee trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the seventh trumpet of the third woe is sounded. The doctrine that represented both trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.
เมื่อเวลาแห่งการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันเริ่มต้นขึ้น ก็มีแตรหนึ่งที่บ่งชี้ว่าการสงครามซึ่งอิสลามได้กระทำให้สำเร็จนั้นได้มาถึงแล้ว และมีแตรอีกหนึ่งที่ประกาศเสรีภาพแก่บรรดาผู้ที่เคยเป็นทาสของบาป แตรหนึ่งบ่งชี้ประวัติศาสตร์ภายนอก และอีกแตรหนึ่งเป็นตัวแทนของประสบการณ์ภายในของชนแห่งพันธสัญญาในวาระสุดท้ายเหล่านั้น ความเป็นทาสของพวกเขาได้รับการปลดเปลื้องเมื่อความเป็นมนุษย์ของพวกเขาถูกเชื่อมเข้ากับพระลักษณะพระเจ้าของพระองค์ตลอดกาล ทีละบรรทัด แตรทั้งสองนั้นคือแตรเดียวกัน เพราะแตรยูบิลีจะเป่าเฉพาะในวันลบมลทินบาปเท่านั้น และวันลบมลทินบาปเริ่มต้นขึ้นเมื่อแตรที่เจ็ดของวิบัติประการที่สามถูกเป่า หลักคำสอนที่เป็นตัวแทนของแตรทั้งสองในขบวนการมิลเลอไรต์ คือความสว่างของวันสะบาโต ความสว่างที่เป็นตัวแทนของแตรทั้งสองในยุคสุดท้ายเหล่านี้ คือหลักคำสอนเรื่องการทรงรับสภาพมนุษย์ ทีละบรรทัด วันสะบาโตและหลักคำสอนเรื่องการทรงรับสภาพมนุษย์เป็นหลักคำสอนเดียวกัน
Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.
คำสารภาพของเปโตรได้ระบุถึงพระเมสสิยาห์ และยังระบุถึงพระบุตรของพระเจ้าด้วย พระเมสสิยาห์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า พระเมสสิยาห์ทรงเป็นพระผู้สร้างซึ่งวันสะบาโตเป็นสัญลักษณ์แทนพระองค์
“Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.
“เปาโลไม่เคยเห็นพระคริสต์ในขณะที่พระองค์ทรงดำรงอยู่บนแผ่นดินโลก เขาได้ยินถึงพระองค์และพระราชกิจของพระองค์จริง แต่เขาไม่อาจเชื่อได้ว่าพระเมสสิยาห์ผู้ทรงสัญญาไว้ พระผู้ทรงสร้างสรรพโลกทั้งปวง พระผู้ประทานพระพรทั้งสิ้น จะทรงปรากฏบนโลกในฐานะเพียงมนุษย์คนหนึ่ง” Sketches from the Life of Paul, 256.
The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the Son of man. The Son of God represents the incarnation.
วันสะบาโตชี้บ่งพระผู้สร้าง และพระผู้สร้างนั้นคือพระคริสต์ผู้ซึ่งเปโตรได้ระบุไว้ พระบุตรของพระเจ้า ผู้ซึ่งเปโตรได้ระบุไว้นั้น คือพระองค์ผู้ทรงรวมเข้ากับเนื้อหนังของมนุษย์เพื่อทรงบังเกิดเป็นบุตรมนุษย์ พระบุตรของพระเจ้าเป็นตัวแทนของการทรงรับสภาพมนุษย์
“Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.
“พระคริสต์ทรงนำฤทธานุภาพมาให้มนุษย์ชายหญิงเพื่อจะมีชัยชนะได้ พระองค์เสด็จมายังโลกนี้ในสภาพมนุษย์ เพื่อทรงดำเนินชีวิตเป็นมนุษย์ท่ามกลางมนุษย์ทั้งหลาย พระองค์ทรงรับเอาข้อผูกพันแห่งธรรมชาติมนุษย์ เพื่อจะได้รับการพิสูจน์และการทดลอง ในความเป็นมนุษย์ของพระองค์ พระองค์ทรงมีส่วนในพระลักษณะของพระเจ้า ในการทรงรับสภาพเป็นมนุษย์นั้น พระองค์ทรงได้รับพระนามบุตรของพระเจ้าในความหมายใหม่ ทูตสวรรค์กล่าวแก่มารีย์ว่า ‘ฤทธานุภาพขององค์ผู้สูงสุดจะปกคลุมท่าน เหตุฉะนั้น ผู้บริสุทธิ์ซึ่งจะบังเกิดจากท่านนั้น จะได้ชื่อว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้า’ (ลูกา 1:35) ขณะที่ทรงเป็นพระบุตรของมนุษย์คนหนึ่ง พระองค์ก็ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าในความหมายใหม่ ดังนั้น พระองค์จึงทรงยืนอยู่ในโลกของเรา—ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า แต่โดยการประสูติทรงสัมพันธ์กับเชื้อสายมนุษย์” Selected Messages, book 1, 226.
At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.
ที่เมืองซีซารียาฟีลิปปี คำสารภาพสองประการของเปโตรเป็นภาพแทนของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ผู้ซึ่งเข้าใจว่าพระเยซูทรงเป็นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า และเข้าใจหลักคำสอนเรื่องวันสะบาโตซึ่งได้รับความกระจ่างยิ่งขึ้นในปี 1844 ควบคู่ไปกับหลักคำสอนเรื่องการทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ซึ่งเป็นที่รับรู้ในวันสุดท้าย แสงสว่างแห่งความจริงสองประการนี้ถูกเปิดเผยขึ้น ณ จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งการผนึก ดังประจักษ์โดยประวัติศาสตร์ของการผนึกตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ถึงปี 1863 และประวัติศาสตร์ของเสียงทั้งสองในวิวรณ์ บทที่สิบแปด
In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrived as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrived, He led His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the trumpet, some refuse to hear.
ทั้งในเส้นของชาวมิลเลอไรต์แห่งกระบวนการประทับตรา และในเส้นแห่งคำพยากรณ์ของการประทับตราในวิวรณ์บทที่สิบแปด ย่อมมีบททดสอบหนึ่งในวาระสุดท้ายของช่วงเวลานั้น ซึ่งในบททดสอบนั้น ชนชั้นหนึ่งถูกสำแดงว่าเป็นหญิงพรหมจารีโง่เขลา ดังที่เป็นมาแล้วในช่วงปี 1856 ถึง 1863 และอีกชนชั้นหนึ่งถูกสำแดงว่าเป็นหญิงพรหมจารีมีปัญญา ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2023 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งกำลังจะมาถึงในไม่ช้า ช่วงเวลาแห่งการทดสอบสุดท้ายนั้นเป็นการทวนซ้ำจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาเดียวกัน ทูตสวรรค์องค์เดียวกันผู้เสด็จลงมาเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2001 ได้เสด็จมาในฐานะมีคาเอลเพื่อทรงเรียกคนตายให้ฟื้นคืนชีวิตในปี 2023 บางคนเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์ และบางคนเข้าสู่ความตายนิรันดร์ เมื่อพระองค์เสด็จมา พระองค์ทรงนำประชากรของพระองค์กลับไปสู่รากฐานทั้งหลาย บางคนปฏิเสธที่จะดำเนินในทางเก่า บางคนดำเนินในทางเก่า บางคนเชื่อฟังเสียงแตร บางคนปฏิเสธที่จะฟัง
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.
พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “จงยืนอยู่ตามทางทั้งหลาย และมองดู และถามถึงมรรคาโบราณว่า ทางอันดีนั้นอยู่ที่ไหน แล้วจงดำเนินในทางนั้น และเจ้าทั้งหลายจะพบความสงบพักผ่อนแก่จิตวิญญาณของเจ้า แต่พวกเขากล่าวว่า ‘พวกเราจะไม่ดำเนินในทางนั้น’ เรายังได้ตั้งผู้เฝ้ายามไว้เหนือพวกเจ้า โดยกล่าวว่า ‘จงฟังเสียงแตรเถิด’ แต่พวกเขากล่าวว่า ‘พวกเราจะไม่ฟัง’” เยเรมีย์ 6:16, 17
The message represented by the trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the seventh trumpet of Islam and the Jubilee trumpet of deliverance. It is the message of the combination of Divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.
ข่าวสารซึ่งเป็นตัวแทนโดยแตรที่ยามเป่าขึ้นนั้นมีสองประการ คือ เป็นทั้งแตรที่เจ็ดของอิสลามและแตรยูบิลีแห่งการปลดปล่อย เป็นข่าวสารเรื่องการรวมกันของสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ ซึ่งสำเร็จโดยความล้ำลึกแห่งการทรงรับสภาพมนุษย์ และก่อให้เกิดลักษณะอุปนิสัยที่เตรียมพร้อมสำหรับตราประทับของพระเจ้า ซึ่งก็คือวันสะบาโต ข่าวสาร งาน และพฤติการณ์ทั้งหลายที่เกี่ยวเนื่องกับช่วงสุดท้ายของการประทับตรานั้น ซึ่งได้เริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2023 ยี่สิบสองปีหลังจากปี 2001 ได้ถูกเป็นตัวแทนไว้โดยข้อที่สิบสามถึงสิบห้าแห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ด และโดยการเสด็จเยือนเมืองซีซารียาฟีลิปปีของพระคริสต์ในมัทธิวบทที่สิบหก
In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.
ในอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนนั้น หญิงพรหมจารีทั้งหมดต่างก็หลับไปในช่วงเวลาที่เจ้าบ่าวชักช้าอยู่ พระเยซูตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่าลาซารัสนอนหลับอยู่
These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.
พระองค์ตรัสดังนี้แล้ว ภายหลังจึงตรัสแก่เขาว่า ลาซารัสสหายของเราหลับอยู่ แต่เราจะไปเพื่อปลุกเขาให้ตื่นจากหลับนั้น แล้วพวกสาวกจึงทูลว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าเขาหลับอยู่ เขาก็คงจะหายดี แต่พระเยซูตรัสหมายถึงความตายของเขา ส่วนพวกเขาคิดว่าพระองค์ตรัสถึงการพักผ่อนด้วยการหลับ แล้วพระเยซูจึงตรัสแก่เขาอย่างชัดแจ้งว่า ลาซารัสตายแล้ว ยอห์น 11:10–14
At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.
เมื่อสิ้นสุดยี่สิบเอ็ดวัน ดาเนียลเห็นนิมิตนั้น และเขาอยู่ในภาวะหลับลึก
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.
และข้าพเจ้า ดาเนียล ผู้เดียวเท่านั้นที่เห็นนิมิตนั้น เพราะคนทั้งหลายที่อยู่กับข้าพเจ้าไม่เห็นนิมิตนั้นเลย แต่ความหวาดหวั่นอย่างยิ่งได้ตกลงบนเขาทั้งหลาย จนเขาพากันหนีไปซ่อนตัว เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง และได้เห็นนิมิตอันยิ่งใหญ่นี้ และไม่มีกำลังเหลืออยู่ในตัวข้าพเจ้าเลย เพราะความงามสง่าของข้าพเจ้าได้กลับกลายเป็นความเสื่อมทรามในตัวข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ไม่มีกำลังเหลืออยู่เลย ถึงกระนั้น ข้าพเจ้าก็ได้ยินเสียงถ้อยคำของท่านนั้น และเมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงถ้อยคำของท่านนั้น ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงสู่พื้นดินและตกอยู่ในภวังค์หลับลึก ดาเนียล 10:7–9
The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.
พยานทั้งสองในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ดนอนตายอยู่ที่ถนนเป็นเวลาสามวันครึ่ง และกระดูกที่ตายแล้วของเอเสเคียลก็อยู่ในหุบเขา เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 วาระแห่งการคอยของความตายฝ่ายวิญญาณและการหลับใหลได้มาถึงเหนือพรหมจารีแห่งขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่สาม สามปีต่อมา กระบวนการปลุกให้ตื่นขึ้นและเตรียมประชากรของพระเจ้าในวาระสุดท้ายให้เป็นธงสำคัญของพระองค์และเป็นกองทัพอันเกรียงไกรของพระองค์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น ทูตสวรรค์ผู้ลงมาในวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 ได้ทรงเปิดผนึกความจริงประการหนึ่ง ดังเช่นที่ทูตสวรรค์ทั้งหลายกระทำเสมอเมื่อพวกเขาลงมา
The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.
ความจริงที่เขาได้เปิดผนึกนั้น คือประสบการณ์แห่งเวลาการรอคอยและความผิดหวังครั้งแรก ในเวลานั้นประชากรของพระเจ้าในวาระสุดท้ายได้กระจัดกระจายอยู่ และเมื่อกระบวนการปลุกพวกเขาให้ตื่นขึ้นมาถึงในประวัติศาสตร์ พวกเขาจำเป็นต้องยอมรับและตระหนักว่าพวกเขาได้กระจัดกระจายอยู่ และว่าพวกเขาอยู่ในช่วงเวลาการรอคอย แล้วมีทูตสวรรค์จำนวนมาก หรือข่าวสารจำนวนมาก ถูกส่งมาในเวลานั้นเพื่อเสริมกำลังแก่ข่าวสารแห่งเวลาการรอคอย
“Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’
“ใกล้ถึงตอนสิ้นสุดของข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ข้าพเจ้าเห็นแสงสว่างอันยิ่งใหญ่จากสวรรค์ส่องลงมายังประชากรของพระเจ้า รัศมีแห่งแสงสว่างนี้ดูเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ และข้าพเจ้าได้ยินเสียงของทูตสวรรค์ร้องว่า ‘ดูเถิด เจ้าบ่าวมาแล้ว; ท่านทั้งหลายจงออกไปต้อนรับพระองค์เถิด!’”
“This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’
“นี่คือเสียงร้องในเวลาเที่ยงคืน ซึ่งจะประทานฤทธิ์เดชแก่ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ทูตสวรรค์ทั้งหลายได้ถูกส่งมาจากสวรรค์เพื่อปลุกเร้าวิสุทธิชนที่ท้อถอย และตระเตรียมพวกเขาสำหรับงานยิ่งใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา มิใช่มนุษย์ผู้มีความสามารถมากที่สุดที่ได้รับข่าวสารนี้ก่อน ทูตสวรรค์ได้ถูกส่งไปหาผู้ที่ถ่อมตนและอุทิศตน และเร้าใจพวกเขาให้เปล่งเสียงร้องว่า ‘ดูเถิด เจ้าบ่าวมาแล้ว; ท่านทั้งหลายจงออกไปต้อนรับท่านเถิด!’ บรรดาผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ประกาศเสียงร้องนั้นก็รีบเร่ง และด้วยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ประกาศข่าวสารนั้น และปลุกเร้าพี่น้องทั้งหลายของตนที่กำลังท้อถอย งานนี้มิได้ตั้งอยู่บนสติปัญญาและความรู้ของมนุษย์ แต่ตั้งอยู่บนฤทธิ์เดชของพระเจ้า และวิสุทธิชนของพระองค์ผู้ที่ได้ยินเสียงร้องนั้นไม่อาจต้านทานได้ ผู้ที่มีจิตวิญญาณมากที่สุดได้รับข่าวสารนี้ก่อน และผู้ที่เคยเป็นผู้นำในงานมาก่อนกลับเป็นคนสุดท้ายที่ได้รับและช่วยเสริมเสียงร้องให้กึกก้องขึ้นว่า “ดูเถิด เจ้าบ่าวมาแล้ว; ท่านทั้งหลายจงออกไปต้อนรับท่านเถิด!’”
“In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.
“ทั่วทุกส่วนของแผ่นดิน ได้มีการส่องความสว่างเกี่ยวกับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง และเสียงร้องนั้นได้ทำให้หัวใจของคนเป็นพัน ๆ อ่อนลง ข่าวสารถูกประกาศจากเมืองหนึ่งไปสู่อีกเมืองหนึ่ง และจากหมู่บ้านหนึ่งไปสู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง จนกระทั่งประชากรของพระเจ้าผู้เฝ้าคอยได้รับการปลุกเร้าอย่างเต็มที่ ในคริสตจักรหลายแห่ง ข่าวสารนี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ประกาศ และคนหมู่ใหญ่ซึ่งมีพยานอันมีชีวิตได้ออกจากคริสตจักรที่ตกต่ำเหล่านี้ งานอันยิ่งใหญ่ได้สำเร็จลงโดยเสียงร้องยามเที่ยงคืน ข่าวสารนั้นตรวจค้นจิตใจ นำผู้เชื่อให้แสวงหาประสบการณ์อันมีชีวิตด้วยตนเอง พวกเขารู้ว่าตนไม่อาจพึ่งพาอาศัยกันและกันได้” Early Writings, 238.
The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12th to the 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.
การมาถึงของข่าวสารเรื่องเสียงร้องในเวลาเที่ยงคืนในคำอุปมา ชี้ให้เห็นว่าเมื่อใดคนพรหมจารีสองจำพวกได้แสดงให้ประจักษ์ว่าพวกเขามีน้ำมันหรือไม่ พวกฉลาดมีน้ำมัน ส่วนพวกเขลามิได้มี คำอุปมานั้นได้สำเร็จแล้วโดยงานของซามูเอล สโนว์ในประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์ และในงานนั้น ข่าวสารที่สโนว์ได้นำเสนอได้ถูกพัฒนาออกมาตามที่ปรากฏในบทความของเขาในสิ่งพิมพ์ของมิลเลอไรต์ในช่วงเวลานั้น แล้วเมื่อเขามาถึงการประชุมค่ายที่เอ็กซีเตอร์ ซึ่งจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 17 สิงหาคม ค.ศ. 1844 ก็มีช่วงระยะเวลาหนึ่งซึ่งได้รับการเป็นภาพแทนไว้ด้วย และในที่สุดได้นำไปสู่การที่บรรดาผู้เข้าร่วมประชุมออกจากการประชุมนั้นและประกาศข่าวสารดังกล่าว
There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”
มี “จุดหนึ่งในเวลา” ที่ข่าวสารแห่งเสียงร้องเที่ยงคืนได้รับการสถาปนาไว้อย่างสมบูรณ์ และ ณ จุดนั้น ตามอุปมา เวลาทดลองของหญิงพรหมจารีทั้งหลายก็สิ้นสุดลง “จุดหนึ่งในเวลา” นั้นมี “ช่วงเวลา” มาก่อน ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวข่าวสารนั้นกำลังได้รับการพัฒนา นับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ข่าวสารแห่งเสียงร้องเที่ยงคืนได้อยู่ในระหว่างการพัฒนา และต่างจากความสำเร็จตามแบบฉบับของพวกมิลเลอไรต์ ข่าวสารนั้นได้ถูกถ่ายทอดไปทั่วโลกก่อน “การสิ้นสุดแห่งเวลาทดลอง” เมื่อเวลาทดลองสิ้นสุดลงในตอนท้ายของการประชุมที่เอ็กซีเตอร์ ข่าวสารนั้นก็ได้ไปถึง “ทุกส่วนของแผ่นดิน” และ “ได้มีแสงสว่างประทานลงมาบนข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง และเสียงร้องนั้นได้กระทำให้หัวใจของคนหลายพันคนอ่อนลง มันได้แพร่จากเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่ง และจากหมู่บ้านหนึ่งไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่ง จนประชากรของพระเจ้าผู้กำลังคอยได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่”
In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.
ในประวัติศาสตร์ปัจจุบันของเรา ข่าวสารที่เริ่มประกาศเผยแพร่ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 บัดนี้ได้ไปถึงหนึ่งร้อยยี่สิบประเทศทั่วโลกแล้ว และบทความต่าง ๆ ที่เป็นตัวแทนของพัฒนาการแห่งข่าวสารเรื่อง Midnight Cry ก็มีให้ใช้ในมากกว่าหกสิบภาษา โดยบทความเหล่านั้นสามารถอ่านหรือฟังได้
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
วิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ ซึ่งพระเจ้าได้ประทานแก่พระองค์ เพื่อทรงสำแดงแก่ผู้รับใช้ทั้งหลายของพระองค์ถึงสิ่งซึ่งจะต้องบังเกิดขึ้นในไม่ช้านี้; และพระองค์ได้ทรงใช้ทูตสวรรค์ของพระองค์มาแสดงด้วยเครื่องหมายแก่ยอห์นผู้รับใช้ของพระองค์: ผู้นั้นได้เป็นพยานถึงพระวจนะของพระเจ้า และถึงคำพยานของพระเยซูคริสต์ และถึงสิ่งสารพัดซึ่งเขาได้เห็น. ความสุขย่อมมีแก่ผู้ที่อ่าน และแก่บรรดาผู้ที่ฟังถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์นี้ และรักษาสิ่งทั้งปวงซึ่งเขียนไว้ในนั้น: เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว วิวรณ์ 1:1–3
The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.
ความกระจ่างแห่งข่าวสารนี้ดังที่ได้แสดงไว้ในบทความต่าง ๆ ได้สำเร็จลุล่วงลงโดยบุคคลสองคนภายในเวลาประมาณหกเดือน
“Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.
“เว้นแต่บรรดาผู้ที่สามารถให้ความช่วยเหลือใน — จะถูกปลุกเร้าให้สำนึกในหน้าที่ของตน พวกเขาจะไม่ตระหนักถึงพระราชกิจของพระเจ้าเมื่อเสียงร้องอันดังของทูตสวรรค์องค์ที่สามจะได้ยินไปทั่ว เมื่อความสว่างส่องออกไปเพื่อให้โลกได้รับความกระจ่าง แทนที่พวกเขาจะขึ้นมาช่วยพระยาห์เวห์ พวกเขากลับจะต้องการจำกัดพระราชกิจของพระองค์ให้สอดคล้องกับความคิดอันคับแคบของตน ขอให้ข้าพเจ้าบอกท่านทั้งหลายว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงกระทำในพระราชกิจสุดท้ายนี้ด้วยวิธีการที่ออกนอกระเบียบแบบแผนอันสามัญอย่างยิ่ง และในลักษณะที่จะขัดกับการวางแผนของมนุษย์ใด ๆ จะมีบางคนในหมู่พวกเราที่ต้องการควบคุมพระราชกิจของพระเจ้าอยู่เสมอ ถึงขั้นกำหนดแม้กระทั่งว่าควรมีการเคลื่อนไหวใดบ้างเมื่อพระราชกิจก้าวหน้าไปภายใต้การทรงนำของทูตสวรรค์ผู้ซึ่งร่วมกับทูตสวรรค์องค์ที่สามในข่าวสารที่จะต้องประกาศแก่โลก พระเจ้าจะทรงใช้หนทางและวิธีการซึ่งจะทำให้เห็นได้ว่าพระองค์กำลังทรงถือบังเหียนไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์เอง บรรดาผู้ปฏิบัติงานจะประหลาดใจในวิธีการอันเรียบง่ายที่พระองค์จะทรงใช้เพื่อนำมาซึ่งและทำให้พระราชกิจแห่งความชอบธรรมของพระองค์สำเร็จบริบูรณ์” Testimonies to Ministers, 300.
The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.
ราชสีห์แห่งเผ่ายูดาห์บัดนี้ได้ทรงนำประชากรของพระองค์ในยุคสุดท้ายมาถึงข้อสิบสามถึงข้อสิบห้าแห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ด เปิดเผยประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นภาพแทนโดยประวัติศาสตร์ระหว่างปี 200 ก่อนคริสตกาลถึง 63 ก่อนคริสตกาล และรวมถึงมัทธิวบทที่สิบหก ตลอดจนประวัติการเสด็จเยือนเมืองซีซารียาฟีลิปปีของพระคริสต์ ทั้งคำพยากรณ์และประวัติศาสตร์แห่งการสำเร็จตามคำพยากรณ์นั้นสอดคล้องกับส่วนของพระธรรมดาเนียลที่ถูกผนึกไว้จนถึงวาระสุดท้าย พระธรรมดาเนียลและพระธรรมวิวรณ์เป็นพระธรรมเล่มเดียวกัน ดังนั้น ในยุคสุดท้าย ก่อนที่เวลาของพระกรุณาจะสิ้นสุดลง พระสุรเสียงสำแดงของพระเยซูคริสต์จึงถูกเปิดผนึก และพระสุรเสียงสำแดงนั้นรวมถึงส่วนของพระธรรมดาเนียลที่เกี่ยวข้องกับยุคสุดท้ายด้วย ถึงเวลาแล้วสำหรับบทสรุปของการประชุมค่ายเอ็กซีเตอร์
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
และท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า อย่าผนึกถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์ในหนังสือนี้ไว้เลย เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว ผู้ใดที่อธรรม ก็จงให้อธรรมต่อไป และผู้ใดที่โสโครก ก็จงให้โสโครกต่อไป และผู้ใดที่ชอบธรรม ก็จงให้ชอบธรรมต่อไป และผู้ใดที่บริสุทธิ์ ก็จงให้บริสุทธิ์ต่อไป วิวรณ์ 22:10, 11
We will continue this study in the next article.
เราจะศึกษาต่อในบทความถัดไป
Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.
ดูเถิด วันเวลากำลังมาถึง พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะส่งความกันดารมาในแผ่นดิน มิใช่ความกันดารอาหาร หรือความกระหายน้ำ แต่เป็นความกันดารในการได้ยินพระวจนะของพระยาห์เวห์ และเขาทั้งหลายจะพเนจรจากทะเลหนึ่งไปสู่อีกทะเลหนึ่ง และจากทิศเหนือไปจนถึงทิศตะวันออก เขาทั้งหลายจะวิ่งไปมาที่โน่นที่นี่เพื่อแสวงหาพระวจนะของพระยาห์เวห์ แต่จะไม่พบ ในวันนั้นหญิงพรหมจารีผู้สวยงามและชายหนุ่มทั้งหลายจะอ่อนแรงลงเพราะความกระหาย บรรดาผู้ที่ปฏิญาณโดยอาศัยบาปแห่งสะมาเรีย และกล่าวว่า “โอ ดานเอ๋ย พระของเจ้าทรงพระชนม์อยู่” และ “วิถีแห่งเบเออร์เชบามีชีวิตอยู่” คนเหล่านั้นเองจะล้มลง และจะไม่ลุกขึ้นอีกเลย อาโมส 8:11–14