The last article ended with a passage that included the paragraph that said, “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” “Transgression” reaches its limit when the cup of probationary time is filled, and that limit is reached for the United States at the Sunday law.
บทความก่อนหน้านี้จบลงด้วยข้อความตอนหนึ่งซึ่งมีวรรคที่กล่าวว่า “การล่วงละเมิดได้เกือบถึงขีดจำกัดแล้ว ความสับสนอลหม่านปกคลุมโลก และในไม่ช้าความหวาดหวั่นอันใหญ่หลวงจะมาถึงมนุษย์ทั้งหลาย อวสานนั้นใกล้มากแล้ว เราผู้รู้ความจริงควรกำลังเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะปะทุขึ้นเหนือโลกในไม่ช้านี้ดุจความประหลาดใจอันท่วมท้น” “การล่วงละเมิด” ย่อมถึงขีดจำกัดเมื่อถ้วยแห่งเวลาทดลองได้เต็มแล้ว และสำหรับสหรัฐอเมริกา ขีดจำกัดนั้นจะมาถึงเมื่อมีกฎหมายวันอาทิตย์.
“But Christ declared that not one jot or tittle of the law should fail until heaven and earth should pass away. The very work that he came to do was to exalt the law, and show to the created worlds and to heaven that God is just, and that his law need not be changed. But here is Satan’s right-hand man ready to carry on the work that Satan commenced in heaven, that of trying to amend the law of God. And the Christian world has sanctioned his efforts by adopting this child of the papacy,—the Sunday institution. They have nourished it, and will continue to nourish it, until Protestantism shall give the hand of fellowship to the Roman power. Then there will be a law against the Sabbath of God’s creation, and then it is that God ‘will do a strange work in the earth.’ He has borne long with the perversity of the race; he has tried to win them to himself. But the time will come when they shall have filled their measure of iniquity; and then it is that God will work. This time is almost reached. God keeps a record with the nations: the figures are swelling against them in the books of heaven; and when it shall have become a law that the transgression of the first day of the week shall be met with punishment, then their cup will be full.” Review and Herald, March 9, 1886.
“แต่พระคริสต์ทรงประกาศว่า แม้แต่อักษรเล็กน้อยหรือขีดหนึ่งขีดใดแห่งพระบัญญัติจะไม่สูญไป จนกว่าฟ้าและแผ่นดินจะล่วงไป งานแท้ที่พระองค์เสด็จมาเพื่อกระทำนั้น คือเพื่อเชิดชูพระบัญญัติ และสำแดงแก่โลกทั้งหลายที่ทรงสร้างและแก่สวรรค์ว่า พระเจ้าทรงยุติธรรม และพระบัญญัติของพระองค์ไม่จำเป็นต้องถูกเปลี่ยนแปลง แต่ตรงนี้เองมีสมุนมือขวาของซาตานผู้หนึ่ง พร้อมที่จะดำเนินงานที่ซาตานได้เริ่มต้นไว้ในสวรรค์ต่อไป คือการพยายามแก้ไขพระบัญญัติของพระเจ้า และโลกคริสเตียนก็ได้ให้การรับรองความพยายามของเขา โดยรับเอาบุตรแห่งสันตะปาปานี้ไว้—คือสถาบันวันอาทิตย์ พวกเขาได้ทะนุบำรุงมัน และจะยังคงทะนุบำรุงต่อไป จนกว่าโปรเตสแตนต์จะยื่นมือแห่งสามัคคีธรรมให้แก่ อำนาจโรมัน แล้วจะมีการออกกฎหมายต่อต้านสะบาโตแห่งการทรงสร้างของพระเจ้า และเมื่อนั้นเองพระเจ้า ‘จะทรงกระทำราชกิจประหลาดในแผ่นดินโลก’ พระองค์ได้ทรงอดกลั้นต่อความดื้อรั้นวิปริตของมนุษยชาติมาเป็นเวลานาน พระองค์ได้ทรงพยายามชนะใจพวกเขาให้กลับมาหาพระองค์เอง แต่เวลานั้นจะมาถึง เมื่อพวกเขาจะทำความชั่วของตนจนเต็มขนาดแล้ว และเมื่อนั้นเองพระเจ้าจะทรงลงมือ เวลานี้เกือบมาถึงแล้ว พระเจ้าทรงจดบันทึกไว้เกี่ยวกับบรรดาประชาชาติ: ตัวเลขกำลังพอกพูนขึ้นปรักปรำพวกเขาในหนังสือแห่งสวรรค์; และเมื่อใดที่มีการตราเป็นกฎหมายว่า การละเมิดวันแรกแห่งสัปดาห์จะต้องได้รับโทษ เมื่อนั้นถ้วยของพวกเขาก็จะเต็ม” Review and Herald, March 9, 1886.
At the Sunday law the United States will have filled its cup to the full, and national apostasy will be followed by national ruin. The paragraph we are considering says, “transgression has almost reached its limit,” “and a great terror is soon to come upon human beings.” At the Sunday law, which is the “hour of the great earthquake” in chapter eleven of Revelation, “the tenth part of the city fell,” and “behold, the third woe cometh quickly,” and the “seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet, and it arrives at the Sunday law bringing “great terror.” At that point “the end is very near,” and it comes as “an overwhelming surprise.” At the Sunday law the cup of probationary time is also filled up for the papacy, for then the second voice of Revelation eighteen proclaims, “Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double.”
เมื่อถึงกฎหมายวันอาทิตย์ สหรัฐอเมริกาจะได้ทำให้ถ้วยของตนเต็มจนล้น และการละทิ้งความเชื่อของชาติจะตามมาด้วยความพินาศของชาติ ย่อหน้าที่เรากำลังพิจารณากล่าวว่า “การล่วงละเมิดได้เกือบถึงขีดจำกัดแล้ว” และ “ในไม่ช้าความหวาดกลัวอันใหญ่ยิ่งจะมาถึงมนุษย์ทั้งหลาย” ณ กฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งเป็น “โมงแห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่” ในวิวรณ์ บทที่สิบเอ็ด “เมืองนั้นพังทลายลงไปหนึ่งในสิบส่วน” และ “ดูเถิด วิบัติประการที่สามมาโดยเร็ว” และ “ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดได้เป่าแตร” วิบัติประการที่สามคือแตรที่เจ็ด และมาถึงในกฎหมายวันอาทิตย์ พร้อมกับนำ “ความหวาดกลัวอันใหญ่ยิ่ง” มา ณ จุดนั้น “อวสานอยู่ใกล้มากแล้ว” และมันมาถึง “อย่างน่าประหลาดใจอย่างท่วมท้น” เมื่อถึงกฎหมายวันอาทิตย์ ถ้วยแห่งเวลาการทดลองก็เต็มสำหรับสันตะปาปาด้วย เพราะในเวลานั้นพระสุรเสียงที่สองแห่งวิวรณ์ บทที่สิบแปดประกาศว่า “ชนชาติของเราเอ๋ย จงออกมาจากนครนั้นเถิด เพื่อว่าเจ้าจะไม่มีส่วนในบาปของนครนั้น และเพื่อว่าเจ้าจะไม่ต้องรับภัยพิบัติของนครนั้นด้วย เพราะว่าบาปของนครนั้นกองสูงขึ้นถึงสวรรค์แล้ว และพระเจ้าได้ทรงระลึกถึงการอธรรมของนครนั้น จงตอบแทนนครนั้นเหมือนอย่างที่นครนั้นได้ตอบแทนเจ้า และจงทวีคูณการตอบแทนแก่นครนั้นเป็นสองเท่าตามการกระทำของนครนั้น ในถ้วยซึ่งนครนั้นได้ทำให้เต็มแล้วนั้น จงเติมให้แก่นครนั้นเป็นสองเท่า”
That history opens up at the Sunday law, and marks a symbolic period of time when the papacy “shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many,” for “in the last days there will be many martyrs.” That which enrages the papacy is the “tidings out of the east and out of the north” which “shall trouble him,” but “he will come to his end, and none shall help him.” From the Sunday law to the end of the papacy, the first phase of God’s executive judgment begins. It is followed by the second phase which is the seven last plagues, and finally the eternal destruction of the wicked at the close of the thousand year millennium. The history of God’s executive judgment is placed within the context of war.
ประวัติศาสตร์นั้นเริ่มเปิดออก ณ กฎหมายวันอาทิตย์ และกำหนดช่วงเวลาเชิงสัญลักษณ์ เมื่อสันตะปาปา “จะออกไปด้วยความพิโรธอย่างยิ่งเพื่อทำลาย และกำจัดคนเป็นอันมากให้สิ้นซาก” เพราะ “ในวาระสุดท้ายจะมีผู้พลีชีพเป็นอันมาก” สิ่งซึ่งทำให้สันตะปาปาเดือดดาลคือ “ข่าวจากทิศตะวันออกและจากทิศเหนือ” ซึ่ง “จะรบกวนเขา” แต่ “เขาจะถึงจุดจบของตน และจะไม่มีผู้ใดช่วยเขาได้” จากกฎหมายวันอาทิตย์จนถึงจุดจบของสันตะปาปา ระยะแรกของการพิพากษาเชิงบริหารของพระเจ้าเริ่มต้นขึ้น ต่อจากนั้นคือระยะที่สอง ซึ่งได้แก่ภัยพิบัติเจ็ดประการสุดท้าย และท้ายที่สุดคือการทำลายคนอธรรมเป็นนิตย์เมื่อสิ้นสุดสหัสวรรษหนึ่งพันปี ประวัติศาสตร์แห่งการพิพากษาเชิงบริหารของพระเจ้าถูกวางไว้ภายในบริบทของสงคราม
“We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.
“เรากำลังยืนอยู่บนธรณีแห่งเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม คำพยากรณ์ทั้งหลายกำลังสำเร็จ ประวัติศาสตร์อันแปลกประหลาดและเต็มด้วยเหตุการณ์กำลังถูกบันทึกไว้ในหนังสือแห่งสวรรค์ ทุกสิ่งในโลกของเรากำลังปั่นป่วน มีสงคราม และข่าวลือเรื่องสงคราม บรรดาประชาชาติทั้งหลายกำลังโกรธเคือง และเวลาของคนตายก็มาถึงแล้ว เพื่อว่าพวกเขาจะได้รับการพิพากษา เหตุการณ์ทั้งหลายกำลังเปลี่ยนแปลงเพื่อให้วันของพระเจ้าซึ่งกำลังเร่งเข้ามาอย่างยิ่งนั้นบังเกิดขึ้น ประหนึ่งว่าเหลือเวลาอยู่อีกเพียงชั่วขณะเดียวเท่านั้น แต่แม้ว่าในบัดนี้ประชาชาติกำลังลุกขึ้นต่อสู้ประชาชาติ และอาณาจักรต่อสู้อาณาจักร ก็ยังไม่มีการปะทะกันครั้งใหญ่โดยทั่วไป ขณะนี้ลมทั้งสี่ยังถูกยับยั้งไว้จนกว่าผู้รับใช้ของพระเจ้าจะได้รับการประทับตราที่หน้าผากของตน แล้วบรรดาอำนาจแห่งแผ่นดินโลกจะจัดกองกำลังของตนเพื่อสงครามยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้าย” Christian Service, 50, 51.
God seals the one hundred and forty-four thousand and then calls His other flock out of Babylon, and the other flock also receives the seal of God, though they are represented as the “great multitude” in contrast with the one hundred and forty-four thousand. The essential point to see in the previous quote is that “the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads.” At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand have been sealed, “and behold the third woe cometh quickly”, yet it is not until the last of God’s other flock have received the seal that the four winds are fully released.
พระเจ้าทรงประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันก่อน แล้วจึงทรงเรียกฝูงแกะอื่นของพระองค์ให้ออกมาจากบาบิโลน และฝูงแกะอื่นนั้นก็ได้รับตราประทับของพระเจ้าเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะถูกพรรณนาไว้ว่าเป็น “คนเป็นอันมาก” โดยเปรียบต่างกับคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันก็ตาม ประเด็นสำคัญที่ต้องเห็นในข้อความอ้างอิงก่อนหน้านี้คือ “ลมทั้งสี่ถูกยับยั้งไว้จนกว่าผู้รับใช้ของพระเจ้าจะได้รับตราประทับที่หน้าผากของเขาทั้งหลาย” ณ เวลาที่มีกฎหมายวันอาทิตย์ คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันได้รับตราประทับแล้ว “และดูเถิด วิบัติที่สามก็มาถึงโดยเร็ว” กระนั้นก็ตาม ลมทั้งสี่จะยังไม่ถูกปล่อยอย่างเต็มที่ จนกว่าคนสุดท้ายในฝูงแกะอื่นของพระเจ้าจะได้รับตราประทับแล้ว
“The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished his work in the Sanctuary, he will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out. I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the Sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Review and Herald, August 1, 1849.
“บรรดาประชาชาติกำลังโกรธเคืองอยู่บัดนี้ แต่เมื่อมหาปุโรหิตของเราทรงเสร็จสิ้นพระราชกิจของพระองค์ในสถานนมัสการแล้ว พระองค์จะทรงลุกขึ้น ทรงฉลองพระองค์แห่งการแก้แค้น แล้วภัยพิบัติเจ็ดประการสุดท้ายจะถูกเทลงมา ข้าพเจ้าเห็นว่าทูตสวรรค์ทั้งสี่จะยึดลมทั้งสี่ไว้จนกว่าพระราชกิจของพระเยซูจะเสร็จสิ้นในสถานนมัสการ แล้วภัยพิบัติเจ็ดประการสุดท้ายจึงจะมาถึง” Review and Herald, August 1, 1849.
The “great and solemn events” which we are “standing upon the threshold of,” are represented as “wars, and rumors of wars.” It is represented as occurring when “everything in our world is in agitation,” when nations are “already rising against nation.” Panium represents the “strange and eventful history,” in verse fifteen of Daniel chapter eleven, that leads into, and ushers in verse sixteen, which is the Sunday law, where the “general engagement,” that all “the powers of earth” marshal their forces for the last great battle. That “last great battle” is the third World War, and is represented by the Battle of Actium in 31 BC.
“เหตุการณ์อันยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์” ซึ่งเรา “กำลังยืนอยู่บนธรณีประตูของ” นั้น ได้ถูกพรรณนาไว้ว่าเป็น “สงครามทั้งหลาย และข่าวลือเรื่องสงคราม” มีการพรรณนาว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ “ทุกสิ่งในโลกของเราอยู่ในความปั่นป่วน” เมื่อบรรดาประชาชาติ “กำลังลุกขึ้นต่อสู้กับประชาชาติ” อยู่แล้ว ปาเนียมเป็นตัวแทนของ “ประวัติศาสตร์อันประหลาดและเปี่ยมด้วยเหตุการณ์” ในข้อสิบห้าของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ซึ่งนำไปสู่ และเปิดทางเข้าสู่ข้อสิบหก อันเป็นกฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นที่ที่ “การปะทะกันทั่วไป” ซึ่ง “อำนาจทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลก” ระดมกำลังของตนเพื่อสงครามใหญ่ครั้งสุดท้ายนั้นเกิดขึ้น “สงครามใหญ่ครั้งสุดท้าย” นั้นคือสงครามโลกครั้งที่สาม และมีภาพแทนโดยยุทธการที่แอกเทียมในปี 31 ก่อน ค.ศ.
Verses one and two, and verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty in Daniel eleven. Verse forty identifies the history of the United States and Adventism from 1798 unto 1989. It then is silent until the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church in verse forty-one, which is the Sunday law, that is also verse sixteen. Verses one and two identify the time of the end in 1989, and the presidents of the United States from that point, until the sixth rich president who stirs up the satanic globalists. Verse two brings the history to the election of Donald Trump in 2016, and then verse three takes up the history of the ten kings, represented by Alexander the Great, who is the seventh kingdom of Bible prophecy, who give their kingdom to the papacy at the soon coming Sunday law crisis.
ข้อหนึ่งและสอง และข้อสิบถึงสิบห้า เป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์ที่ซ่อนอยู่ของข้อสี่สิบในดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ข้อสี่สิบระบุประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาและลัทธิแอ๊ดเวนตีสตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1989 จากนั้นก็เงียบไปจนถึงจุดจบของสหรัฐอเมริกาในฐานะอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์พระคัมภีร์ และการถูกคายออกของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสแห่งเลาดีเซียในข้อสี่สิบเอ็ด ซึ่งคือกฎหมายวันอาทิตย์ อันเป็นข้อสิบหกด้วยเช่นกัน ข้อหนึ่งและสองระบุเวลาแห่งวาระสุดท้ายในปี 1989 และบรรดาประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนถึงประธานาธิบดีผู้มั่งคั่งคนที่หก ผู้ปลุกระดมโลกาภิวัตน์ฝ่ายซาตาน ข้อสองนำประวัติศาสตร์ไปจนถึงการเลือกตั้งของโดนัลด์ ทรัมป์ ในปี 2016 แล้วข้อสามจึงรับช่วงประวัติศาสตร์ของกษัตริย์ทั้งสิบ ซึ่งมีอเล็กซานเดอร์มหาราชเป็นภาพแทน ผู้เป็นอาณาจักรที่เจ็ดแห่งคำพยากรณ์พระคัมภีร์ ซึ่งจะมอบอาณาจักรของตนให้แก่สันตะปาปาในวิกฤตกฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า
Verse ten closes by identifying 1989 as the time of the end, and verses eleven and twelve set forth the war in the Ukraine, identifying that Putin, and Russia will win the war, but that they will not be benefitted by their victory. The Ukrainian War began in 2014, a year before Trump’s first campaign began. These verses lead into the resurrection (politically) of Donald Trump as he begins his third campaign to become the eighth president, that is of the seven. Verse thirteen identifies the political struggles of Trump that precedes his victory at Panium in verse fifteen, and verse fourteen addresses the history that occurs during the Battle of Panium until his victory in verse fifteen, the history when the man of sin begins to openly intrude into political history. When the papacy intrudes into prophetic history, the whore of Tyre begins to sing and the vision is established.
ข้อสิบปิดฉากลงด้วยการระบุว่าปี 1989 เป็นเวลาสิ้นสุด และข้อสิบเอ็ดกับข้อสิบสองได้กล่าวถึงสงครามในยูเครน โดยระบุว่าปูตินและรัสเซียจะชนะสงคราม แต่จะไม่ได้รับประโยชน์จากชัยชนะนั้น สงครามยูเครนเริ่มต้นขึ้นในปี 2014 หนึ่งปีก่อนที่การหาเสียงครั้งแรกของทรัมป์จะเริ่มต้น ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้นำไปสู่การคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง (ในทางการเมือง) ของโดนัลด์ ทรัมป์ เมื่อเขาเริ่มการหาเสียงครั้งที่สามเพื่อจะเป็นประธานาธิบดีคนที่แปด ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ด ข้อสิบสามระบุถึงการต่อสู้ทางการเมืองของทรัมป์ซึ่งเกิดขึ้นก่อนชัยชนะของเขาที่ปาเนียมในข้อสิบห้า และข้อสิบสี่กล่าวถึงประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นระหว่างยุทธการที่ปาเนียมจนถึงชัยชนะของเขาในข้อสิบห้า ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ในช่วงที่คนบาปเริ่มแทรกตัวเข้าสู่ประวัติศาสตร์การเมืองอย่างเปิดเผย เมื่อสันตะปาปาแทรกเข้าสู่ประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ หญิงแพศยาแห่งไทระก็เริ่มขับร้อง และนิมิตนั้นก็ได้รับการสถาปนาขึ้น
The victory at Panium in 200 BC, was followed by the waymark of the Maccabees “revolt” at Modein (meaning protest) in 167 BC. In 164 BC the Maccabees rededicated the Temple, and Antiochus Epiphanes died marking the turning point in the Maccabean struggle against the Greek religious influence. In the period from 161 BC to 158 BC the work of entering into a league was initiated and finalized. The prophetic waymarks repeat in the Hasmonean Dynasty within the history of verses fifteen to verse twenty-three.
ชัยชนะที่ปาเนียมในปี 200 ก่อนคริสตกาล ตามมาด้วยหมุดหมายแห่ง “การกบฏ” ของพวกมัคคาบีที่โมเดอิน (หมายถึงการประท้วง) ในปี 167 ก่อนคริสตกาล ในปี 164 ก่อนคริสตกาล พวกมัคคาบีได้ชำระพระวิหารให้บริสุทธิ์และถวายใหม่ และอันทิโอคัส เอพิฟาเนสสิ้นชีวิต ซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งจุดเปลี่ยนในการต่อสู้ของพวกมัคคาบีต่อต้านอิทธิพลทางศาสนาของกรีก ในช่วงระหว่างปี 161 ก่อนคริสตกาลถึงปี 158 ก่อนคริสตกาล งานแห่งการเข้าในพันธสัญญาได้เริ่มต้นขึ้นและเสร็จสมบูรณ์ หมุดหมายเชิงพยากรณ์เหล่านี้เกิดซ้ำอีกในราชวงศ์ฮัสโมเนียนภายในประวัติศาสตร์ของข้อที่สิบห้าถึงข้อที่ยี่สิบสาม
The league with Rome in verse twenty-three is a direct reference, but in verse fifteen, the four Maccabean waymarks of 167 BC, 164 BC, 161 BC and 158 BC, are only seen when the history of the “league” is applied to the verse. When Pompey conquered Jerusalem in verse sixteen, he was confronted with a civil war that was taking place within the city, and the two opposing parties were both splinter groups of the Hasmonean Dynasty. The Maccabees are therefore also in the history of verse sixteen.
พันธไมตรีกับโรมในข้อยี่สิบสามนั้นเป็นการกล่าวอ้างโดยตรง แต่ในข้อสิบห้า หลักหมายทั้งสี่ของพวกมัคคาบีในปี 167 BC, 164 BC, 161 BC และ 158 BC จะมองเห็นได้ก็ต่อเมื่อนำประวัติศาสตร์ของ “พันธไมตรี” ไปประยุกต์ใช้กับข้อนั้น เมื่อปอมเปย์พิชิตกรุงเยรูซาเล็มในข้อสิบหก เขาได้เผชิญกับสงครามกลางเมืองที่กำลังเกิดขึ้นภายในเมือง และทั้งสองฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์กันต่างก็เป็นกลุ่มที่แตกแขนงออกมาจากราชวงศ์ฮัสโมเนียน ดังนั้น พวกมัคคาบีจึงอยู่ในประวัติศาสตร์ของข้อสิบหกด้วยเช่นกัน
Verse twenty identifies the birth of Christ and verses twenty-one and twenty-two identify the history of Christ’s death, therefore that history has the line of the Hasmonean Dynasty represented by the Pharisees. Verses fifteen through twenty-three are identifying the literal glorious land, and God’s Judean apostate people who professed to be the defenders of His truths, but were no more God’s representatives than is apostate Protestantism.
ข้อยี่สิบระบุถึงการประสูติของพระคริสต์ และข้อยี่สิบเอ็ดกับข้อยี่สิบสองระบุถึงประวัติแห่งการสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์ ดังนั้น ประวัตินั้นจึงมีสายราชวงศ์ฮัสโมเนียนซึ่งฟาริสีเป็นผู้แทนอยู่ด้วย ข้อสิบห้าถึงข้อยี่สิบสามกำลังระบุถึงแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ตามตัวอักษร และชนชาติยูเดียผู้ละทิ้งความเชื่อของพระเจ้าซึ่งอ้างตนว่าเป็นผู้พิทักษ์สัจธรรมของพระองค์ แต่หาได้เป็นผู้แทนของพระเจ้ามากไปกว่าฝ่ายโปรเตสแตนต์ที่เสื่อมทรามไม่
Sister White informs us that “much of the history that has taken place in fulfillment of” “the eleventh of Daniel” “will be repeated.” The line of prophecy represented by the Hasmonean Dynasty represents the line of prophecy illustrating the apostate horn of Protestantism beginning at the third presidential campaign that is taken up by the sixth richest president. Trump runs for president three times, the first and the last time he runs he is victorious, but the second time the rebellion represented by the number thirteen, identifies the stolen election of 2020. The world is then being divided into two classes, one class can see 2020, and the other class is blind. It symbolizes the great test which precedes the close of probation for Adventists in the formation of the image of the beast.
ซิสเตอร์ไวท์แจ้งแก่เราว่า “ประวัติศาสตร์จำนวนมากที่ได้เกิดขึ้นในการทำให้สำเร็จ” ของ “ดาเนียลบทที่สิบเอ็ด” “จะเกิดซ้ำอีก” แนวคำพยากรณ์ซึ่งราชวงศ์ฮัสโมเนียนเป็นตัวแทนนั้น เป็นตัวแทนของแนวคำพยากรณ์ที่แสดงให้เห็นเขาแห่งความเสื่อมถอยของโปรเตสแตนต์ อันเริ่มต้นขึ้นในการรณรงค์ชิงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งที่สาม ซึ่งถูกยกขึ้นโดยประธานาธิบดีผู้มั่งคั่งเป็นอันดับหก ทรัมป์ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสามครั้ง ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่เขาลงสมัคร เขาได้รับชัยชนะ แต่ครั้งที่สองนั้น การกบฏซึ่งแสดงโดยเลขสิบสาม ชี้ให้เห็นถึงการเลือกตั้งที่ถูกขโมยไปในปี 2020 จากนั้นโลกก็ถูกแบ่งออกเป็นคนสองจำพวก จำพวกหนึ่งสามารถมองเห็นปี 2020 และอีกจำพวกหนึ่งตาบอด สิ่งนี้เป็นสัญลักษณ์ของบททดสอบยิ่งใหญ่ซึ่งมาก่อนการสิ้นสุดแห่งเวลาทดลองของชาวแอ๊ดเวนตีสต์ ในการก่อรูปขึ้นของรูปเคารพสัตว์ร้าย
“Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.
“บัดนี้การเตรียมการกำลังก้าวหน้าไปแล้ว และความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ก็กำลังดำเนินอยู่ ซึ่งจะส่งผลให้มีการสร้างรูปเคารพแก่สัตว์ร้ายนั้นขึ้น เหตุการณ์ต่าง ๆ จะถูกทำให้บังเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของโลก ซึ่งจะทำให้คำพยากรณ์สำหรับยุคสุดท้ายนี้สำเร็จครบถ้วน” Review and Herald, April 23, 1889.
The advancing “preparations,” the “movements” that are now “in progress, and the “events” “which will result in making an image to the beast”, and “that will fulfill the predictions of prophecy for these last days,” include the waymarks of the Hasmonean Dynasty from verses fifteen to twenty-three in Daniel chapter eleven. The apostate Hasmonean Dynasty, representing apostate Protestantism, is woven into the testimony of Donald Trump, the sixth and eighth Republican president who stirs up and engages his MAGA-ism against the woke-ism of the new world order.
“การเตรียมการ” ที่กำลังก้าวหน้าอยู่ “ความเคลื่อนไหว” ซึ่งบัดนี้ “กำลังดำเนินอยู่” และ “เหตุการณ์” “ซึ่งจะนำไปสู่การสร้างรูปจำลองให้แก่สัตว์ร้าย” และ “ซึ่งจะทำให้คำพยากรณ์สำหรับวันสุดท้ายเหล่านี้สำเร็จครบถ้วน” รวมถึงหมุดหมายของราชวงศ์ฮัสโมเนียนจากข้อสิบห้าถึงข้อยี่สิบสามในดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ราชวงศ์ฮัสโมเนียนผู้ละทิ้งความเชื่อ ซึ่งเป็นตัวแทนของโปรเตสแตนต์ที่ละทิ้งความเชื่อ ถูกถักทออยู่ในคำพยานเกี่ยวกับโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีรีพับลิกันคนที่หกและคนที่แปด ผู้ปลุกเร้าและเข้าต่อสู้ด้วยลัทธิ MAGA ของตนเพื่อต่อต้านลัทธิ woke ของระเบียบโลกใหม่
The testimony of Trump reaches to 2020 in verse two of Daniel eleven, and it includes his campaign and first term, then verses thirteen through fifteen identify his third and last campaign, victory, and his last term. Between the two terms, Revelation chapter eleven, identifies that the Republican horn was slain, and laid dead in the street for three and a half days. That line of Trump’s history ties together the beginning and ending of his presidencies in Daniel chapter eleven. Thus, the testimony of Donald Trump is located in both the books of Daniel and the Revelation, and it is located in both books in chapter eleven.
คำพยานเกี่ยวกับทรัมป์ทอดยาวไปถึงปี 2020 ในข้อที่สองของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด และครอบคลุมถึงการรณรงค์หาเสียงและวาระแรกของเขา จากนั้นข้อสิบสามถึงสิบห้าระบุถึงการรณรงค์หาเสียงครั้งที่สามและครั้งสุดท้าย ชัยชนะ และวาระสุดท้ายของเขา ระหว่างสองวาระนั้น วิวรณ์บทที่สิบเอ็ดระบุว่าเขาแห่งพรรครีพับลิกันถูกสังหาร และนอนตายอยู่ที่ถนนเป็นเวลาสามวันครึ่ง เส้นประวัติศาสตร์ของทรัมป์นั้นเชื่อมโยงจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของการเป็นประธานาธิบดีของเขาไว้ด้วยกันในดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ฉะนั้น คำพยานเกี่ยวกับโดนัลด์ ทรัมป์จึงปรากฏอยู่ทั้งในหนังสือดาเนียลและวิวรณ์ และปรากฏอยู่ในทั้งสองเล่มในบทที่สิบเอ็ด
The three partial lines, when brought together identify Trump’s complete history as the sixth and the eighth president, and they are structured upon the signature of “Truth”. They come from the books of Daniel and Revelation, and produce a line of history which aligns with that “portion of the book of Daniel that relates to the last days.”
เส้นประวัติศาสตร์ทั้งสามเส้นที่เป็นเพียงบางส่วน เมื่อนำมารวมกันแล้ว จะระบุประวัติศาสตร์ครบถ้วนของทรัมป์ในฐานะประธานาธิบดีคนที่หกและคนที่แปด และเส้นเหล่านั้นถูกจัดวางอยู่บนลายเซ็นแห่ง “ความจริง” เส้นเหล่านี้มาจากพระธรรมดาเนียลและวิวรณ์ และก่อให้เกิดเส้นประวัติศาสตร์ที่สอดคล้องกับ “ภาคส่วนนั้นของพระธรรมดาเนียลที่เกี่ยวข้องกับวาระสุดท้าย”
That portion of Daniel is what is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, just before the close of probation, and is therefore an element of the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. But it requires spiritual twenty-twenty vision to see the prophetic waymarks of the two witnesses being slain in 2020.
ข้อความส่วนนั้นในพระธรรมดาเนียลคือสิ่งที่ทรงเปิดผนึกโดยสิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ ก่อนการสิ้นสุดแห่งเวลาพระกรุณาไม่นาน และฉะนั้นจึงเป็นองค์ประกอบหนึ่งของข่าวสารแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน แต่จำเป็นต้องมีสายตาฝ่ายวิญญาณที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนสมบูรณ์ จึงจะเห็นเครื่องหมายบอกทางแห่งคำพยากรณ์เรื่องพยานทั้งสองถูกสังหารในปี 2020 ได้
Verse fifteen of Daniel eleven, represents the Battle of Panium and the line of the Hasmonean Dynasty, which was fulfilled by a literal battle, thus symbolizing a prophetic illustration of a spiritual war between the religion of apostate Protestantism and the religion of the globalist’s new age. The Battle of Panium, which occurred in 200 BC, represents the battle of the Republican horn, and the struggle represented by the Maccabean Revolt represents the battle of the apostate Protestant horn. Though the revolt of the Maccabees occurred in 167 BC, it aligns prophetically with the Battle of the Republican horn in 200 BC, for prophetically the horns parallel each other’s histories.
ข้อที่สิบห้าของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด เป็นตัวแทนของยุทธการแห่งปานิอุมและสายวงศ์แห่งราชวงศ์ฮัสโมเนียน ซึ่งได้สำเร็จลงด้วยสงครามตามตัวอักษร จึงเป็นสัญลักษณ์ของภาพประกอบเชิงพยากรณ์แห่งสงครามฝ่ายวิญญาณระหว่างศาสนาของโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อกับศาสนาแห่งยุคใหม่ของพวกโลกาภิวัตน์ ยุทธการแห่งปานิอุม ซึ่งเกิดขึ้นในปี 200 ก่อนคริสตกาล เป็นตัวแทนของสงครามของเขาแห่งพรรครีพับลิกัน และการต่อสู้ซึ่งเป็นตัวแทนโดยการกบฏของมัคคาบี เป็นตัวแทนของสงครามของเขาแห่งโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อ แม้ว่าการกบฏของมัคคาบีจะเกิดขึ้นในปี 167 ก่อนคริสตกาล แต่ในเชิงพยากรณ์แล้วสอดคล้องกับยุทธการของเขาแห่งพรรครีพับลิกันในปี 200 ก่อนคริสตกาล เพราะในทางพยากรณ์ เขาทั้งหลายดำเนินประวัติศาสตร์คู่ขนานกันและกัน
Verse fifteen represents the prophetic history which immediately precedes and leads into the soon coming Sunday law. It therefore represents the very point in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the power within the sealing message eternally impresses the seal upon God’s last-day people.
ข้อสิบห้าเป็นภาพแทนของประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ซึ่งอยู่ก่อนหน้าโดยตรงและนำเข้าสู่กฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า ฉะนั้น ข้อนี้จึงเป็นภาพแทนของช่วงเวลาสำคัญยิ่งในเวลาแห่งการประทับตราของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน เมื่อฤทธิ์อำนาจภายในข่าวสารแห่งการประทับตราประทับตรานั้นลงบนประชากรของพระเจ้าในวาระสุดท้ายอย่างถาวรเป็นนิตย์
It is the Lion of the tribe of Judah who unseals that truth, and that truth is the Revelation of Jesus Christ. The one hundred and forty-four thousand are those who “follow the Lamb whithersoever He goeth,” and when He unseals verse fifteen, the Lion of the tribe of Judah has led His last-day people to Panium. Jesus illustrated this very point in the sealing process when He took His disciples to Panium, just before the cross.
คือสิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ผู้ทรงเปิดผนึกความจริงนั้น และความจริงนั้นคือวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคือผู้ที่ “ติดตามพระเมษโปดกไปทุกแห่งที่พระองค์เสด็จไป” และเมื่อพระองค์ทรงเปิดผนึกข้อสิบห้า สิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ได้ทรงนำประชากรของพระองค์ในวาระสุดท้ายไปยังปาเนียม พระเยซูทรงยกภาพนี้ให้เห็นอย่างชัดเจนยิ่งในกระบวนการแห่งการประทับตรา เมื่อพระองค์ทรงพาพวกสาวกไปยังปาเนียม ก่อนถึงกางเขนไม่นาน
The war of Panium is specifically addressed by Christ, when He was standing in Panium with His disciples and there instructed them that His church would be built upon the confession of Peter, and that “the gates of hell” would not prevail against it. Jesus identified the warfare that is represented by the Battle of Panium. The Battle of Panium is verse fifteen, and verse sixteen is the Battle of Actium. Christ stood at Panium, just before the act of His death played out.
สงครามแห่งพาเนียมได้รับการกล่าวถึงโดยพระคริสต์โดยเฉพาะ เมื่อพระองค์ทรงยืนอยู่ที่พาเนียมกับเหล่าสาวกของพระองค์ และ ณ ที่นั้นได้ทรงสั่งสอนพวกเขาว่าคริสตจักรของพระองค์จะถูกสร้างขึ้นบนคำสารภาพของเปโตร และว่า “ประตูแห่งนรก” จะไม่มีวันมีชัยเหนือคริสตจักรนั้น พระเยซูทรงชี้ให้เห็นถึงสงครามฝ่ายวิญญาณซึ่งได้รับการเป็นภาพแทนโดยยุทธการแห่งพาเนียม ยุทธการแห่งพาเนียมคือข้อสิบห้า และข้อสิบหกคือยุทธการแห่งแอกเทียม พระคริสต์ทรงยืนอยู่ที่พาเนียม ก่อนที่การกระทำแห่งการสิ้นพระชนม์ของพระองค์จะดำเนินไปไม่นานนัก
Panium to the Sunday law is the history of the political and religious struggle of the earth beast’s two horns of Protestantism and Republicanism. They were both attacked by the atheistic beast from the bottomless pit in 2020, and the warfare of the two horns against the political and religious gods of globalism is represented within the history of verses eleven through sixteen.
ตั้งแต่ Panium จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ คือประวัติศาสตร์แห่งการต่อสู้ทางการเมืองและศาสนาของเขาสองเขาแห่งสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน คือโปรเตสแตนต์นิยมและระบอบสาธารณรัฐ ทั้งสองได้ถูกโจมตีโดยสัตว์ร้ายอเทวนิยมจากเหวลึกไร้ก้นบึ้งในปี 2020 และสงครามของสองเขาต่อบรรดาพระทางการเมืองและศาสนาของโลกาภิวัตน์นั้นได้ถูกนำเสนอไว้ภายในประวัติศาสตร์ของข้อสิบเอ็ดถึงข้อสิบหก
From the Ukrainian War that began in 2014, to the first presidential campaign of Donald Trump beginning in 2015, unto the death of the two horns in 2020, unto the resurrection of 2023, to the third campaign of Trump which began on November 15, 2022, the history leads to verses thirteen to fifteen. In those verses the history that is revealed by God’s prophetic Word represents the prophetic truths which seal the one hundred and forty-four thousand.
ตั้งแต่สงครามยูเครนที่เริ่มขึ้นในปี 2014 ไปจนถึงการรณรงค์หาเสียงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกของโดนัลด์ ทรัมป์ที่เริ่มต้นในปี 2015 จนถึงความตายของเขาสองเขาในปี 2020 จนถึงการฟื้นคืนในปี 2023 และไปจนถึงการรณรงค์ครั้งที่สามของทรัมป์ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2022 ประวัติศาสตร์ได้นำไปสู่ข้อสิบสามถึงสิบห้า ในข้อเหล่านั้น ประวัติศาสตร์ซึ่งได้รับการเปิดเผยโดยพระวจนะเชิงพยากรณ์ของพระเจ้า เป็นตัวแทนของความจริงเชิงพยากรณ์ซึ่งผนึกหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน
Those truths were illustrated in Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapters sixteen and seventeen. In those verses, the man of sin returns to prophetic history singing the songs of the whore of Tyre, and in so doing establishes the vision, thus placing those verses in the context of the Midnight Cry, for where there is no vision the people perish.
ความจริงเหล่านั้นได้รับการแสดงให้เห็นเป็นภาพในคราวที่พระคริสต์เสด็จไปยังซีซารียาฟีลิปปีในพระธรรมมัทธิว บทที่สิบหกและสิบเจ็ด ในข้อพระคัมภีร์เหล่านั้น มนุษย์แห่งบาปกลับเข้าสู่ประวัติศาสตร์แห่งคำพยากรณ์อีกครั้งหนึ่ง โดยขับร้องบทเพลงของหญิงแพศยาแห่งเมืองไทระ และด้วยการกระทำนั้นจึงสถาปนานิมิตไว้ อันเป็นการวางข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นไว้ในบริบทของเสียงร้องเวลาเที่ยงคืน เพราะที่ใดไม่มีนิมิต ประชาชนก็พินาศ។
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
เมื่อไม่มีนิมิต ประชาชนก็พินาศ แต่ผู้ที่รักษาพระบัญญัติย่อมเป็นสุข สุภาษิต 29:18
Those who have eyes, but will not see, and ears, but refuse to hear are the foolish Laodicean virgins that do not have the “oil.” The “oil” is the increase of knowledge that is produced when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes, and according to Hosea, God’s people who refuse and reject knowledge are to be destroyed.
ผู้ที่มีตา แต่ไม่ยอมเห็น และมีหู แต่ปฏิเสธที่จะฟัง คือพรหมจารีชาวเลาดีเซียที่โง่เขลา ผู้ซึ่งไม่มี “น้ำมัน” “น้ำมัน” คือความรู้ที่เพิ่มพูนขึ้นซึ่งเกิดขึ้นเมื่อพระธรรมวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ถูกเปิดผนึกออกในเวลาไม่นานก่อนที่ช่วงเวลาแห่งพระคุณจะสิ้นสุดลง และตามที่กล่าวไว้ในโฮเชยา ชนชาติของพระเจ้าผู้ที่ปฏิเสธและละทิ้งความรู้นั้นจะต้องถูกทำลาย.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
ประชากรของเราถูกทำลายเพราะขาดความรู้ เพราะเจ้าได้ปฏิเสธความรู้ เราจึงจะปฏิเสธเจ้าเช่นกัน เพื่อเจ้าจะมิได้เป็นปุโรหิตสำหรับเรา เพราะเจ้าได้ลืมธรรมบัญญัติแห่งพระเจ้าของเจ้า เราก็จะลืมบุตรทั้งหลายของเจ้าเช่นกัน โฮเชยา 4:6
The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.
พระวจนะของพระเยโฮวาห์มายังข้าพเจ้าอีกว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เจ้าอาศัยอยู่ท่ามกลางวงศ์วานที่กบฏ ซึ่งมีตาสำหรับมองดู แต่ไม่เห็น มีหูสำหรับฟัง แต่ไม่ได้ยิน เพราะเขาทั้งหลายเป็นวงศ์วานที่กบฏ” เอเสเคียล 12:1, 2
And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.
และพระองค์ตรัสว่า “จงไป และกล่าวแก่ชนชาตินี้ว่า ‘เจ้าทั้งหลายจะได้ยินก็จริง แต่จะไม่เข้าใจ; และจะได้เห็นก็จริง แต่จะไม่ตระหนัก’ จงกระทำให้ใจของชนชาตินี้เฉื่อยชา และทำให้หูของเขาหนัก และปิดตาของเขาไว้ เกลือกว่าเขาจะเห็นด้วยตาของตน และได้ยินด้วยหูของตน และเข้าใจด้วยใจของตน และกลับใจ และได้รับการรักษา” อิสยาห์ 6:9, 10
And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.
เหล่าสาวกจึงเข้ามาทูลพระองค์ว่า “เหตุไฉนพระองค์จึงตรัสแก่คนเหล่านั้นเป็นคำอุปมา?” พระองค์ตรัสตอบพวกเขาว่า “เพราะทรงโปรดให้พวกท่านรู้ความลี้ลับแห่งอาณาจักรสวรรค์ แต่แก่คนเหล่านั้นมิได้ทรงโปรดให้รู้ เพราะว่าผู้ใดมีอยู่แล้ว จะทรงโปรดประทานเพิ่มเติมแก่ผู้นั้น และผู้นั้นจะมีบริบูรณ์ยิ่งขึ้น แต่ผู้ใดไม่มี แม้ที่เขามีอยู่นั้นก็จะทรงเอาไปจากเขา เหตุฉะนั้นเราจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายเป็นคำอุปมา เพราะเขาดูแล้วก็ไม่เห็น และฟังแล้วก็ไม่ได้ยิน ทั้งไม่เข้าใจ และคำพยากรณ์ของอิสยาห์ก็สำเร็จในเขาทั้งหลาย ที่ว่า ‘พวกเจ้าจะได้ยินก็จริง แต่จะไม่เข้าใจ และจะได้เห็นก็จริง แต่จะไม่สังเกต เพราะใจของชนชาตินี้ก็แข็งกระด้าง หูของเขาก็ทึบไป และตาของเขาเขาก็ปิดไว้ เกรงว่าเขาจะเห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู และเข้าใจด้วยใจ แล้วจะหันกลับมา และเราจะรักษาเขาให้หาย’ แต่ตาของท่านทั้งหลายก็เป็นสุข เพราะได้เห็น และหูของท่านก็เป็นสุข เพราะได้ยิน เพราะเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ผู้เผยพระวจนะและคนชอบธรรมเป็นอันมากได้ปรารถนาจะเห็นสิ่งซึ่งท่านทั้งหลายเห็น แต่ก็ไม่เห็น และจะได้ยินสิ่งซึ่งท่านทั้งหลายได้ยิน แต่ก็ไม่ได้ยิน” มัทธิว 13:10–17
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
“ข่าวสารทั้งปวงที่ได้ประทานไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1840–1844 จะต้องถูกประกาศด้วยฤทธิ์เดชในบัดนี้ เพราะมีคนเป็นอันมากที่ได้สูญเสียทิศทางของตนไป ข่าวสารเหล่านี้จะต้องส่งไปยังคริสตจักรทั้งปวง”
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
“พระคริสต์ตรัสว่า ‘นัยน์ตาของท่านทั้งหลายก็เป็นสุข เพราะมองเห็น; และหูของท่านทั้งหลายก็เป็นสุข เพราะได้ยิน. เพราะเราบอกท่านทั้งหลายตามจริงว่า ผู้พยากรณ์และคนชอบธรรมเป็นอันมากได้ปรารถนาจะเห็นสิ่งที่ท่านทั้งหลายเห็นอยู่นี้ และก็หาได้เห็นไม่; และจะได้ยินสิ่งที่ท่านทั้งหลายได้ยิน และก็หาได้ยินไม่’ [มัทธิว 13:16, 17] นัยน์ตาที่ได้เห็นสิ่งทั้งหลายซึ่งได้ถูกเห็นในปี 1843 และ 1844 ก็เป็นสุข”
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“ข่าวสารนั้นได้ถูกประทานแล้ว และไม่ควรมีการล่าช้าในการประกาศข่าวสารนั้นซ้ำอีก เพราะหมายสำคัญแห่งกาลเวลากำลังสำเร็จอยู่; งานปิดฉากจะต้องกระทำให้เสร็จสิ้น งานอันยิ่งใหญ่จะสำเร็จลงในเวลาอันสั้น อีกไม่นานจะมีข่าวสารหนึ่งถูกประกาศตามการทรงกำหนดของพระเจ้า ซึ่งจะทวีขึ้นเป็นเสียงร้องอันดัง แล้วดาเนียลจะยืนอยู่ในส่วนของตน เพื่อให้คำพยานของตน” Manuscript Releases, volume 21, 437.
We will continue this study in the next article.
เราจะศึกษาต่อในบทความถัดไป
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
การสำแดงแห่งพระเยซูคริสต์ ซึ่งพระเจ้าได้ประทานแก่พระองค์ เพื่อทรงสำแดงแก่ผู้รับใช้ทั้งหลายของพระองค์ถึงสิ่งทั้งปวงซึ่งจะต้องเกิดขึ้นในไม่ช้า และพระองค์ได้ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาแจ้งด้วยหมายสำคัญแก่ยอห์นผู้รับใช้ของพระองค์ คือผู้นั้นที่ได้เป็นพยานถึงพระวจนะของพระเจ้า และถึงคำพยานของพระเยซูคริสต์ และถึงสิ่งสารพัดที่ท่านได้เห็น ความสุขมีแก่ผู้ที่อ่าน และแก่บรรดาผู้ที่ฟังถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์นี้ และรักษาสิ่งทั้งหลายที่เขียนไว้ในนั้น เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว วิวรณ์ 1:1–3