The books of Daniel and Revelation are the same book, just as assuredly as the Old Testament and the New Testament are the same book. Just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
หนังสือดาเนียลและวิวรณ์เป็นหนังสือเล่มเดียวกันอย่างแน่นอน เช่นเดียวกับที่พันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ก่อนที่เวลาของพระคุณจะสิ้นสุดลงเพียงเล็กน้อย การสำแดงของพระเยซูคริสต์ก็ถูกเปิดผนึกออก.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.
แล้วท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า อย่าผนึกถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์ในหนังสือนี้ไว้เลย เพราะวาระนั้นใกล้เข้ามาแล้ว ผู้ใดอธรรม ก็ให้ผู้นั้นอธรรมต่อไป และผู้ใดโสมม ก็ให้ผู้นั้นโสมมต่อไป และผู้ใดชอบธรรม ก็ให้ผู้นั้นชอบธรรมต่อไป และผู้ใดบริสุทธิ์ ก็ให้ผู้นั้นบริสุทธิ์ต่อไป และดูเถิด เรามาโดยเร็ว และบำเหน็จของเราอยู่กับเรา เพื่อจะประทานแก่ทุกคนตามการงานของเขา เราคืออัลฟาและโอเมกา เบื้องต้นและเบื้องปลาย ผู้แรกและผู้สุดท้าย วิวรณ์ 22:10–13
The biblical “rule of first mention,” which includes the truth that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, emphasizes the significance of the first three chapters of the book of Daniel, for they are the first truth mentioned in the book that is the books of Daniel and Revelation. Jesus is Alpha and Omega, so the beginning of the book that is the books of Daniel and Revelation, must represent the truth which is unsealed at the end. At one level then, the truth which is unsealed is the everlasting gospel of the angels of Revelation fourteen.
“กฎแห่งการกล่าวถึงครั้งแรก” ตามพระคัมภีร์ ซึ่งรวมถึงความจริงที่ว่าจุดจบของสิ่งหนึ่งย่อมถูกแสดงให้เห็นโดยจุดเริ่มต้นของสิ่งนั้น เน้นย้ำถึงความสำคัญของสามบทแรกแห่งพระธรรมดาเนียล เพราะบทเหล่านั้นคือความจริงประการแรกที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือซึ่งเป็นพระธรรมดาเนียลและวิวรณ์ พระเยซูทรงเป็นอัลฟาและโอเมกา ดังนั้น จุดเริ่มต้นของหนังสือซึ่งเป็นพระธรรมดาเนียลและวิวรณ์ จึงต้องเป็นภาพแทนของความจริงที่ถูกเปิดผนึกในวาระสุดท้าย ดังนั้น ในระดับหนึ่ง ความจริงที่ถูกเปิดผนึกนั้นคือข่าวประเสริฐนิรันดร์ของทูตสวรรค์ในวิวรณ์ บทที่สิบสี่
The Revelation of Jesus Christ that is introduced in the first verse of chapter one of Revelation, is the message that is to be conveyed to the churches when the “time is at hand,” and the time that is “at hand” in chapter one of Revelation, must be the same time that is “at hand,” just before probation closes in chapter twenty-two of Revelation.
การสำแดงของพระเยซูคริสต์ซึ่งได้รับการแนะนำไว้ในข้อแรกของวิวรณ์บทที่หนึ่ง คือข่าวสารที่จะต้องถูกถ่ายทอดไปยังคริสตจักรทั้งหลายเมื่อ “เวลาใกล้เข้ามาแล้ว” และเวลาที่ “ใกล้เข้ามาแล้ว” ในวิวรณ์บทที่หนึ่ง จะต้องเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่ “ใกล้เข้ามาแล้ว” ก่อนที่ช่วงเวลาแห่งพระกรุณาจะสิ้นสุดลงในวิวรณ์บทที่ยี่สิบสอง។
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1-3.
วิวรณ์แห่งพระเยซูคริสต์ ซึ่งพระเจ้าทรงประทานแก่พระองค์ เพื่อสำแดงแก่ผู้รับใช้ทั้งหลายของพระองค์ถึงสิ่งทั้งปวงซึ่งจะต้องบังเกิดขึ้นในไม่ช้า; และพระองค์ได้ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มา และทรงสำแดงสิ่งนั้นด้วยหมายสำคัญแก่ยอห์นผู้รับใช้ของพระองค์: ผู้ได้เป็นพยานถึงพระวจนะของพระเจ้า และถึงคำพยานของพระเยซูคริสต์ และถึงสิ่งสารพัดซึ่งท่านได้เห็นนั้น ความสุขมีแก่ผู้ที่อ่าน และแก่บรรดาผู้ที่ฟังถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์นี้ และรักษาสิ่งทั้งหลายที่เขียนไว้ในนั้น: เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว วิวรณ์ 1:1-3
The message that is the final message, which is unsealed just before probation closes, when “the time is at hand,” is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. It is the truth connected with the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the revelation of “the eighth being of the seven”, and the golden thread that weaves all these precious revelations together into the beautiful garment of Christ’s righteousness is the “precious” “seven times,” of Leviticus twenty-six. Daniel chapter one, and then again, Daniel chapters one through three, is that message. The “secret” of chapter two, is also that message.
ข่าวสารซึ่งเป็นข่าวสารสุดท้าย อันถูกแกะออกเพียงก่อนที่เวลาการทดลองจะปิดลง เมื่อ “เวลาใกล้เข้ามาแล้ว” นั้น คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูของทูตสวรรค์องค์ที่สองและเสียงร้องเที่ยงคืน เป็นความจริงที่เชื่อมโยงกับ “ประวัติศาสตร์ที่ซ่อนเร้น” ของฟ้าร้องทั้งเจ็ด เป็นการสำแดงของ “องค์ที่แปดซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ด” และสายด้ายทองคำที่ถักทอวิวรณ์ล้ำค่าเหล่านี้ทั้งหมดเข้าด้วยกันเป็นอาภรณ์อันงดงามแห่งความชอบธรรมของพระคริสต์ ก็คือ “เจ็ดเวลา” อัน “ล้ำค่า” ในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก ดาเนียล บทที่หนึ่ง และต่อมาอีกครั้ง ดาเนียล บทที่หนึ่งถึงบทที่สาม คือข่าวสารนั้น “ความลับ” แห่งบทที่สอง ก็คือข่าวสารนั้นเช่นกัน
Chapter one of Daniel represents the first angel’s message, and just as all the prophetic waymarks of all three angels’ messages are represented in the first angel’s message of chapter fourteen of Revelation; all the prophetic waymarks of all three messages are represented in chapter one, of Daniel. Those elements are the three-step testing process, which in Daniel chapter one, represents a dietary test, that is followed by a visual test, which leads to a litmus test. Chapter one, when considered in relation to chapters two and three, represents the dietary test, and chapter two the visual test, and chapter three the litmus test. The three angels’ messages of Revelation fourteen, and Daniel chapters one through three, provide four witnesses to the three-step testing process.
บทที่หนึ่งของดาเนียลเป็นตัวแทนของข่าวสารทูตสวรรค์องค์แรก และเช่นเดียวกับที่หมุดหมายเชิงพยากรณ์ทั้งปวงของข่าวสารของทูตสวรรค์ทั้งสามองค์ถูกแสดงไว้ในข่าวสารของทูตสวรรค์องค์แรกแห่งวิวรณ์บทที่สิบสี่ หมุดหมายเชิงพยากรณ์ทั้งปวงของข่าวสารทั้งสามก็ถูกแสดงไว้ในดาเนียลบทที่หนึ่งเช่นกัน องค์ประกอบเหล่านั้นคือกระบวนการทดสอบสามขั้น ซึ่งในดาเนียลบทที่หนึ่งเป็นตัวแทนของการทดสอบด้านอาหาร อันตามมาด้วยการทดสอบทางสายตา ซึ่งนำไปสู่การทดสอบชี้ขาด บทที่หนึ่ง เมื่อพิจารณาในความสัมพันธ์กับบทที่สองและบทที่สาม เป็นตัวแทนของการทดสอบด้านอาหาร และบทที่สองเป็นการทดสอบทางสายตา และบทที่สามเป็นการทดสอบชี้ขาด ข่าวสารของทูตสวรรค์สามองค์แห่งวิวรณ์บทที่สิบสี่ และดาเนียลบทที่หนึ่งถึงบทที่สาม เป็นพยานสี่ประการต่อกระบวนการทดสอบสามขั้นดังกล่าว
Chapters four and five of Daniel represent a very profound line of prophetic history. The line produced by those two chapters, contains at least six distinct prophetic lines. One of those prophetic lines, begins in the year 723 BC, and continues through to the Sunday law. Another of the six lines represents the history of 1798, through to the Sunday law, and in that line, three lines of prophecy are simultaneously represented; the line of the earth beast (the United States), then the line of the Protestant horn and also the line of the Republican horn. Together they establish a fifth line in the beginning of the prophetic line of the United States. That line marks the unsealing of chapters seven, eight and nine of Daniel in 1798. At the ending of the prophetic line of the United States, a sixth line is produced, which marks the unsealing of chapters ten, eleven and twelve in 1989.
บทที่สี่และห้าของพระธรรมดาเนียลเป็นแนวประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง แนวที่เกิดขึ้นจากทั้งสองบทนั้นประกอบด้วยแนวพยากรณ์ที่จำแนกได้อย่างน้อยหกแนว หนึ่งในแนวพยากรณ์เหล่านั้นเริ่มต้นในปี 723 ก่อน ค.ศ. และดำเนินต่อเนื่องไปจนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ อีกแนวหนึ่งในหกแนวนี้เป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์ตั้งแต่ปี 1798 ไปจนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ และภายในแนวนั้น มีแนวคำพยากรณ์สามแนวถูกนำเสนอพร้อมกัน คือ แนวของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน (สหรัฐอเมริกา) จากนั้นคือแนวของเขาโปรเตสแตนต์ และแนวของเขารีพับลิกันด้วย รวมกันแล้ว แนวเหล่านี้สถาปนาแนวที่ห้าขึ้น ณ จุดเริ่มต้นของแนวพยากรณ์ของสหรัฐอเมริกา แนวนั้นเป็นเครื่องหมายแห่งการเปิดผนึกบทที่เจ็ด แปด และเก้าของพระธรรมดาเนียลในปี 1798 ที่ตอนปลายของแนวพยากรณ์ของสหรัฐอเมริกา แนวที่หกจึงบังเกิดขึ้น ซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งการเปิดผนึกบทที่สิบ สิบเอ็ด และสิบสองในปี 1989
The beginning of the prophetic line of the earth beast, as represented by Daniel chapter four, is marked by the symbol of the “seven times,” and the ending of the prophetic line of the earth beast is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of chapters seven, eight and nine is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of Daniel chapters ten, eleven and twelve is also marked by the “seven times.”
จุดเริ่มต้นของแนวคำพยากรณ์ของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินโลก ตามที่บทที่สี่ของดาเนียลเป็นภาพแทนนั้น ถูกกำหนดไว้ด้วยสัญลักษณ์ของ “เจ็ดวาระ” และจุดสิ้นสุดของแนวคำพยากรณ์ของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินโลกก็ถูกกำหนดไว้ด้วยสัญลักษณ์ของ “เจ็ดวาระ” เช่นกัน จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นภาพแทนโดยการเปิดตราในบทที่เจ็ด แปด และเก้า ก็ถูกกำหนดไว้ด้วยสัญลักษณ์ของ “เจ็ดวาระ” เช่นกัน จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นภาพแทนโดยการเปิดตราในดาเนียลบทที่สิบ สิบเอ็ด และสิบสอง ก็ถูกกำหนดไว้ด้วย “เจ็ดวาระ” เช่นกัน
The ending of the period of history that began when Daniel chapters seven, eight and nine were unsealed at “the time of the end” in 1798, was 1863. The beginning of the period of history that began when Daniel chapters ten, eleven and twelve was unsealed at “the time of the end” was 1989. From 1863, to 1989 equates to one hundred and twenty-six years. One hundred and twenty-six years is a tenth, or a tithe, of twelve hundred and sixty years. The number one hundred and twenty-six is therefore a symbol of the twelve hundred and sixty years, that represent the “wilderness,” which in turn is a symbol of the twenty-five hundred and twenty years of the “seven times.”
จุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ที่เริ่มขึ้นเมื่อพระธรรมดาเนียลบทที่ 7, 8 และ 9 ถูกเปิดผนึก ณ “เวลาอวสาน” ในปี 1798 คือปี 1863 จุดเริ่มต้นของช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ที่เริ่มขึ้นเมื่อพระธรรมดาเนียลบทที่ 10, 11 และ 12 ถูกเปิดผนึก ณ “เวลาอวสาน” คือปี 1989 จากปี 1863 ถึงปี 1989 เท่ากับหนึ่งร้อยยี่สิบหกปี หนึ่งร้อยยี่สิบหกปีเป็นหนึ่งในสิบ หรือเป็นส่วนสิบลด ของหนึ่งพันสองร้อยหกสิบปี ฉะนั้น จำนวนหนึ่งร้อยยี่สิบหกจึงเป็นสัญลักษณ์ของหนึ่งพันสองร้อยหกสิบปี ซึ่งเป็นตัวแทนของ “ถิ่นทุรกันดาร” และในทางกลับกันก็เป็นสัญลักษณ์ของสองพันห้าร้อยยี่สิบปีแห่ง “เจ็ดเวลา”
This reality identifies that in the history of the earth beast, in the movement of the first angel at the beginning, and then at the movement of the third angel at the ending, are both marked at their beginnings and endings with the “seven times.” And the period of time between those two movements which binds them together is also represented by the “seven times.”
ความเป็นจริงนี้บ่งชี้ว่า ในประวัติศาสตร์ของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน ในการเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์แรกในตอนเริ่มต้น และต่อมาในการเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่สามในตอนสิ้นสุด ทั้งสองช่วงต่างก็ถูกกำหนดหมายไว้ ณ จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของตนด้วย “เจ็ดกาลเวลา” และช่วงระยะเวลาระหว่างการเคลื่อนไหวทั้งสองนั้นซึ่งผูกโยงให้ทั้งสองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ก็ได้รับการแทนความหมายด้วย “เจ็ดกาลเวลา” เช่นกัน
Without applying the biblical methodology of “line upon line,” this type of revelation is impossible to see and understand, for without that methodology the sealed book, could be given to one who was educated in the art of theology, and then he could be asked for an explanation of what the book that was sealed meant. His pride of opinion would lead him to point out that the sealed book cannot be understood, for it was sealed. You could then take that sealed book and give it to one of the flock that is controlled and neutered by that enlightened one, and the flock that has become comfortable dining on the theologian’s dishes of fables, would decline from making an application of the sealed book, for they know full well that only those that are members of the theological Sanhedrin have been appointed to decide what truth is.
หากปราศจากการประยุกต์ใช้วิธีวิทยาตามพระคัมภีร์ที่ว่า “บรรทัดต่อบรรทัด” แล้ว การสำแดงประเภทนี้ย่อมเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองเห็นและเข้าใจได้ เพราะเมื่อปราศจากวิธีวิทยาดังกล่าว หนังสือที่ถูกผนึกไว้ก็อาจถูกมอบให้แก่ผู้หนึ่งซึ่งได้รับการศึกษาในศิลปะแห่งเทววิทยา แล้วเขาก็อาจถูกขอให้อธิบายว่าหนังสือที่ถูกผนึกนั้นมีความหมายว่าอย่างไร ความหยิ่งผยองในความเห็นของตนจะชักนำให้เขาชี้ว่า หนังสือที่ถูกผนึกนั้นไม่อาจเข้าใจได้ เพราะมันถูกผนึกไว้ จากนั้นท่านก็อาจนำหนังสือที่ถูกผนึกนั้นไปมอบให้แก่ผู้หนึ่งในฝูงซึ่งถูกควบคุมและถูกตอนโดยผู้รู้แจ้งผู้นั้น และฝูงซึ่งเคยชินกับการนั่งรับประทานอาหารจากสำรับนิทานปรัมปราของนักเทววิทยา ก็จะปฏิเสธที่จะนำหนังสือที่ถูกผนึกนั้นมาประยุกต์ใช้ เพราะพวกเขารู้อยู่เต็มอกว่า มีเพียงบรรดาผู้ที่เป็นสมาชิกแห่งสภาแซนเฮดรินทางเทววิทยาเท่านั้นที่ได้รับแต่งตั้งให้ตัดสินว่าอะไรคือความจริง
“‘Stay yourselves, and wonder, cry ye out, and cry; they are drunken but not with wine; they stagger; but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes; the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men delivered to one that is learned saying, read this, I pray thee; and he saith, I am not learned.’
“‘จงหยุดนิ่งอยู่เถิด และประหลาดใจ จงร้องออกมาและร้องเถิด; พวกเขามึนเมา แต่ไม่ใช่ด้วยเหล้าองุ่น; พวกเขาโซเซ แต่ไม่ใช่ด้วยสุราแรง เพราะพระยาห์เวห์ได้ทรงเทวิญญาณแห่งความหลับใหลอย่างลึกลงเหนือพวกท่าน และได้ทรงปิดตาของพวกท่านเสียแล้ว; ผู้เผยพระวจนะและบรรดาผู้ปกครองของพวกท่าน คือบรรดาผู้หยั่งรู้ พระองค์ได้ทรงคลุมพวกเขาไว้ และนิมิตทั้งสิ้นได้กลายเป็นแก่พวกท่านประหนึ่งถ้อยคำในหนังสือที่ผนึกไว้ ซึ่งคนทั้งหลายยื่นให้แก่ผู้มีความรู้ โดยกล่าวว่า ขอท่านโปรดอ่านสิ่งนี้เถิด; และเขากล่าวว่า ข้าพเจ้าอ่านไม่ได้.’”
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouths, and with their lips do honor me, but have removed their hearts afar from me, and their fear toward me is taught by the precept of men; therefore, behold, I will proceed to do a marvelous work, and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potters clay; for shall the work say of him that made it, He made me not, or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding?’
“เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะชนชาตินี้เข้ามาใกล้เราแต่ด้วยปากของเขา และถวายเกียรติแก่เราด้วยริมฝีปากของเขา แต่ใจของเขาอยู่ห่างไกลจากเรา และความยำเกรงที่เขามีต่อเรานั้นเป็นสิ่งที่เรียนรู้ตามบัญญัติของมนุษย์ ฉะนั้น ดูเถิด เราจะกระทำการอัศจรรย์ท่ามกลางชนชาตินี้ เป็นการอัศจรรย์และน่าพิศวง เพราะสติปัญญาของบรรดาคนมีปัญญาของเขาจะพินาศไป และความเข้าใจของบรรดาคนเฉลียวฉลาดของเขาจะถูกซ่อนไว้ วิบัติแก่บรรดาผู้ที่พยายามซ่อนแผนการของตนไว้อย่างลึกเร้นจากพระยาห์เวห์ และกิจการของเขาอยู่ในความมืด และเขาทั้งหลายกล่าวว่า ใครเล่าเห็นเรา และใครเล่ารู้จักเรา? แท้จริง การกลับตาลปัตรของเจ้าจะถูกนับเสมือนดินเหนียวในมือช่างหม้อ เพราะสิ่งที่ถูกสร้างจะกล่าวแก่ผู้สร้างมันหรือว่า เขามิได้สร้างข้าพเจ้า หรือสิ่งที่ถูกปั้นแต่งจะกล่าวแก่ผู้ปั้นแต่งมันหรือว่า เขาไม่มีความเข้าใจ?”
“Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.
“ถ้อยคำทุกคำในเรื่องนี้จะสำเร็จเป็นจริง มีผู้คนที่มิได้ถ่อมใจของตนลงเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า และจะไม่ดำเนินอย่างเที่ยงตรง พวกเขาซ่อนเจตนาที่แท้จริงของตนไว้ และยังคงคบหาสมาคมกับทูตสวรรค์ที่ล้มลงแล้ว ผู้ซึ่งรักและกระทำการมุสา ศัตรูประทานวิญญาณแก่บรรดามนุษย์ที่เขาสามารถใช้เพื่อหลอกลวงผู้ที่ยังอยู่ในความมืดอยู่บ้าง บางคนกำลังซึมซับความมืดที่แพร่ปกคลุมอยู่ และกำลังละทิ้งความจริงไปรับเอาความหลงผิด วันซึ่งคำพยากรณ์ได้ชี้ไว้ก็มาถึงแล้ว พระเยซูคริสต์มิได้เป็นที่เข้าใจ พระเยซูคริสต์เป็นเพียงนิทานสำหรับพวกเขา ในช่วงระยะนี้แห่งประวัติศาสตร์ของโลก หลายคนประพฤติตนดุจคนเมาสุรา ‘จงหยุดอยู่และประหลาดใจ จงร้องออกมาและร้องไห้เถิด เขาเมา แต่ไม่ใช่ด้วยเหล้าองุ่น เขาโซเซ แต่ไม่ใช่ด้วยสุราแรง เพราะพระเยโฮวาห์ได้ทรงเทลงเหนือพวกท่านซึ่งวิญญาณแห่งความหลับลึก และได้ทรงปิดตาของพวกท่าน บรรดาผู้พยากรณ์และบรรดาผู้ครอบครองของพวกท่าน คือผู้ทำนาย พระองค์ได้ทรงคลุมไว้’ ความเมาทางจิตวิญญาณอยู่เหนือคนเป็นอันมาก ผู้ซึ่งคิดว่าตนคือประชากรที่จะได้รับการยกชู ความเชื่อทางศาสนาของพวกเขาเป็นดังที่พระคัมภีร์ข้อนี้ได้พรรณนาไว้อย่างแท้จริง ภายใต้อิทธิพลนั้น พวกเขาไม่อาจดำเนินอย่างตรงได้ พวกเขาทำให้วิถีแห่งการกระทำของตนคดเคี้ยว คนหนึ่งแล้วอีกคนหนึ่งโงนเงนไปมา องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทอดพระเนตรพวกเขาด้วยความสงสารอย่างยิ่ง พวกเขามิได้รู้จักทางแห่งความจริง พวกเขาเป็นนักวางกลอุบายอย่างมีชั้นเชิง และบรรดาผู้ที่สามารถและควรจะได้ช่วยเหลือ เพราะมีสายตาฝ่ายจิตวิญญาณที่ชัดเจน กลับถูกล่อลวงเสียเอง และกำลังค้ำจุนงานชั่วร้ายอยู่”
“The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.
“เหตุการณ์ต่าง ๆ ในวาระสุดท้ายเหล่านี้ ในไม่ช้าก็จะปรากฏชัดโดยเด็ดขาด เมื่อการล่อลวงฝ่ายทรงวิญญาณเหล่านี้ถูกเปิดเผยว่าแท้จริงแล้วเป็นสิ่งใด—คือเป็นการกระทำอันลับของวิญญาณชั่ว—บรรดาผู้ที่ได้มีส่วนร่วมในการนั้นจะกลายเป็นประหนึ่งคนที่สูญเสียสติสัมปชัญญะไป”
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’
“‘เหตุฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะว่าชนชาตินี้เข้ามาใกล้เราแต่ด้วยปากของเขา และให้เกียรติเราแต่ด้วยริมฝีปากของเขา แต่ใจของเขาได้ห่างไกลจากเรา และความยำเกรงที่เขามีต่อเรานั้นเป็นสิ่งที่เรียนรู้ตามบัญญัติของมนุษย์ ฉะนั้น ดูเถิด เราจะกระทำราชกิจอันน่าอัศจรรย์ท่ามกลางชนชาตินี้ คือราชกิจอันน่าอัศจรรย์และเป็นที่พิศวง เพราะสติปัญญาของบรรดาคนมีปัญญาของเขาจะพินาศไป และความเข้าใจของบรรดาคนฉลาดของเขาจะถูกซ่อนไว้ วิบัติแก่บรรดาผู้ที่พยายามซ่อนแผนการของตนไว้จากพระยาห์เวห์อย่างลึกเร้น และการงานของเขาก็อยู่ในความมืด และเขากล่าวว่า ใครเล่าเห็นเรา และใครเล่ารู้จักเรา? แน่ทีเดียว การกลับตาลปัตรของพวกท่านจะถูกนับประหนึ่งดินเหนียวในมือช่างหม้อ เพราะสิ่งที่ถูกกระทำขึ้นจะกล่าวถึงผู้ที่กระทำมันว่า เขามิได้กระทำข้าพเจ้ากระนั้นหรือ? หรือสิ่งที่ถูกปั้นแต่งจะกล่าวถึงผู้ที่ปั้นแต่งมันว่า เขาไม่มีความเข้าใจหรือ?’”
“It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.
“ข้าพเจ้าได้รับการสำแดงว่า ในประสบการณ์ของเรา เราได้ประสบและกำลังประสบกับสภาพการณ์เช่นนี้เอง บุรุษทั้งหลายที่ได้รับความสว่างอันยิ่งใหญ่และสิทธิพิเศษอันน่าอัศจรรย์ ได้รับเอาถ้อยคำของผู้นำซึ่งคิดว่าตนเองมีปัญญา ผู้ซึ่งได้รับความโปรดปรานและพระพรจากองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่ง แต่ได้ถอนตนเองออกจากพระหัตถ์ของพระเจ้าและเข้าไปอยู่ในฝ่ายของศัตรู โลกจะถูกท่วมท้นด้วยความหลงผิดอันแนบเนียน จิตใจมนุษย์ดวงหนึ่ง เมื่อรับเอาความหลงผิดเหล่านี้แล้ว ก็จะมีอิทธิพลเหนือจิตใจมนุษย์อื่น ๆ ซึ่งได้บิดเบือนหลักฐานอันล้ำค่าของความจริงของพระเจ้าให้กลายเป็นความเท็จ คนเหล่านี้จะถูกทูตสวรรค์ที่ล้มลงแล้วล่อลวง ทั้งที่พวกเขาควรยืนหยัดเป็นผู้พิทักษ์ที่ซื่อสัตย์ คอยเฝ้าระวังเพื่อจิตวิญญาณทั้งหลาย ประหนึ่งผู้ที่ต้องถวายรายงาน พวกเขาได้วางอาวุธแห่งการสงครามของตนลง และได้เอาใจใส่ต่อวิญญาณที่ล่อลวง พวกเขาทำให้พระดำริของพระเจ้าไร้ผลและละทิ้งคำเตือนและคำตักเตือนของพระองค์ และโดยแท้จริงแล้วอยู่ฝ่ายซาตาน โดยเอาใจใส่ต่อวิญญาณที่ล่อลวงและคำสอนของพวกผีร้าย”
“Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.
“บัดนี้ความเมาทางฝ่ายจิตวิญญาณได้มาถึงมนุษย์ทั้งหลาย ผู้ซึ่งไม่ควรโซเซดุจคนที่อยู่ใต้อิทธิพลของสุราอันแรงกล้า อาชญากรรมและความผิดปกตินานาประการ การฉ้อฉล การหลอกลวง และการกระทำอันไม่เป็นธรรม ได้ท่วมท้นโลก ทั้งนี้สอดคล้องกับคำสอนของหัวหน้าผู้กบฏในท้องพระโรงสวรรค์”
“History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.
“ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ข้าพเจ้าสามารถระบุได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ แต่เวลานั้นยังมาไม่ถึง รูปลักษณ์ของคนตายจะปรากฏขึ้น โดยอาศัยกลอุบายอันแยบยลของซาตาน และคนเป็นอันมากจะเข้าร่วมกับผู้ที่รักและกระทำความเท็จ ข้าพเจ้าเตือนประชากรของเราว่า ท่ามกลางพวกเราเองจะมีบางคนหันเหไปจากความเชื่อ และเอาใจใส่วิญญาณล่อลวงและคำสอนของพวกผีปีศาจ และโดยสิ่งเหล่านี้ความจริงจะถูกกล่าวร้าย” Battle Creek Letters, 123–125.
Daniel chapter one, representing the message of the first angel of Revelation fourteen, aligns with the beginning history of the earth beast. Daniel chapters one, two and three representing the messages of all three angels in Revelation fourteen, aligns with the ending of the United States. Nebuchadnezzar represents the history of the first angel, and the first chapter of Daniel. Belshazzar represents the history of the third angel, and the first three chapters of Daniel.
ดาเนียลบทที่หนึ่ง ซึ่งเป็นตัวแทนของข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งแห่งวิวรณ์บทที่สิบสี่ สอดคล้องกับประวัติช่วงเริ่มต้นของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินโลก ดาเนียลบทที่หนึ่ง สอง และสาม ซึ่งเป็นตัวแทนของข่าวสารของทูตสวรรค์ทั้งสามองค์ในวิวรณ์บทที่สิบสี่ สอดคล้องกับช่วงอวสานของสหรัฐอเมริกา เนบูคัดเนสซาร์เป็นตัวแทนของประวัติของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง และของดาเนียลบทที่หนึ่ง เบลชัสซาร์เป็นตัวแทนของประวัติของทูตสวรรค์องค์ที่สาม และของดาเนียลสามบทแรก
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“แก่ผู้ครอบครององค์สุดท้ายแห่งบาบิโลน เช่นเดียวกับโดยนัยแก่กษัตริย์องค์แรกของมัน ได้มีพระราชกฤษฎีกาจากผู้เฝ้าดูฝ่ายพระเจ้ามาถึงว่า ‘โอ กษัตริย์... พระราชอาณาจักรได้พรากไปจากพระองค์แล้ว’ ดาเนียล 4:31” Prophets and Kings, 533.
We will continue our study of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.
เราจะศึกษาต่อเรื่องเนบูคัดเนสซาร์และเบลชัสซาร์ในบทความถัดไป
“Belshazzar, awed by this representation of God’s power, showing that they had a witness, though they knew it not, had had great opportunities of knowing the works of the living God, and His power, and of doing His will. He had been privileged with much light. His grandfather, Nebuchadnezzar, had been warned of his danger in forgetting God and glorifying himself. Belshazzar had a knowledge of his banishment from the society of men, and his association with the beasts of the field; and these facts, which ought to have been a lesson to him, he disregarded, as if they had never occurred; and he went on repeating the sins of his grandfather. He dared to commit the crimes which brought God’s judgments upon Nebuchadnezzar. He was condemned, not alone that he himself was doing wickedly, but that he had not availed himself of opportunities and capabilities, if cultivated, of being right.” Testimonies to Ministers, 436.
“เบลชัสซาร์ เมื่อครั่นคร้ามต่อภาพแทนแห่งฤทธานุภาพของพระเจ้านี้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีพยานอยู่ แม้ตนเองจะไม่รู้ก็ตาม ได้มีโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่จะรู้จักพระราชกิจของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ทั้งฤทธานุภาพของพระองค์ และที่จะกระทำตามพระประสงค์ของพระองค์ เขาได้รับสิทธิพิเศษแห่งความสว่างมากมาย ปู่ของเขา เนบูคัดเนสซาร์ ได้รับคำเตือนถึงอันตรายของตนในการลืมพระเจ้าและยกตนเองขึ้น เบลชัสซาร์รู้ถึงการที่เขาถูกขับออกจากสังคมของมนุษย์ และการที่เขาไปอยู่ร่วมกับสัตว์ในทุ่งนา และข้อเท็จจริงเหล่านี้ ซึ่งควรเป็นบทเรียนแก่เขา เขากลับเพิกเฉยเสีย ราวกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นเลย และเขายังคงดำเนินต่อไปในการกระทำบาปซ้ำรอยปู่ของตน เขากล้ากระทำอาชญากรรมซึ่งนำการพิพากษาของพระเจ้ามาสู่เนบูคัดเนสซาร์ เขาถูกพิพากษาลงโทษ มิใช่เพียงเพราะตัวเขาเองประพฤติชั่วเท่านั้น แต่เพราะเขามิได้ฉวยประโยชน์จากโอกาสและความสามารถทั้งหลายซึ่ง หากได้รับการฝึกฝน ก็จะทำให้เขาดำเนินอยู่ในความถูกต้องได้” Testimonies to Ministers, 436.