The writing on the wall, and Daniel’s interpretation to Belshazzar, represents the final pronouncement against both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn of the United States. The beginning history of both the founding fathers of the United States and the pioneers of Adventism are clearly recorded, yet the lessons and warnings contained therein have been set aside over “four generations”. Belshazzar perfectly represents this truth.
ถ้อยคำที่เขียนไว้บนผนัง และการตีความของดาเนียลต่อเบลชัสซาร์ เป็นตัวแทนของคำประกาศพิพากษาสุดท้ายที่มีต่อทั้งเขาแห่งสาธารณรัฐซึ่งได้ละทิ้งความเชื่อ และเขาแห่งโปรเตสแตนต์ซึ่งได้ละทิ้งความเชื่อของสหรัฐอเมริกา ประวัติศาสตร์เริ่มแรกของทั้งบรรพชนผู้ก่อตั้งสหรัฐอเมริกาและผู้บุกเบิกแห่งลัทธิแอ๊ดเวนติสต์ได้รับการบันทึกไว้อย่างชัดเจน กระนั้น บทเรียนและคำเตือนที่บรรจุอยู่ในนั้นกลับถูกละทิ้งไปตลอด “สี่ชั่วอายุคน” เบลชัสซาร์เป็นภาพแทนของความจริงข้อนี้อย่างสมบูรณ์ที่สุด
It is not necessary to define a precise period of time to decide what a generation amounts to, for God’s Word never fails, and it speaks directly that it is in the fourth generation when God closes up the books on nations who have rebelled against His revealed will.
ไม่จำเป็นต้องกำหนดช่วงเวลาอย่างแน่ชัดเพื่อวินิจฉัยว่าคำว่า “ชั่วอายุคน” หมายถึงระยะเวลาเท่าใด เพราะพระวจนะของพระเจ้าไม่เคยผิดพลาด และกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า ในชั่วอายุคนที่สี่นั้นเอง พระเจ้าจะทรงปิดบัญชีประชาชาติทั้งหลายที่ได้กบฏต่อพระทัยของพระองค์ซึ่งทรงสำแดงไว้แล้ว
And God spake all these words, saying, I am the Lord thy God, which have brought thee out of the land of Egypt, out of the house of bondage. Thou shalt have no other gods before me. Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:1.
แล้วพระเจ้าตรัสพระวจนะทั้งสิ้นเหล่านี้ว่า “เรา คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ได้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากเรือนทาส เจ้าจะไม่มีพระอื่นใดต่อหน้าเรา เจ้าจะไม่ทำรูปเคารพสลักสำหรับตน หรือรูปเหมือนสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่อยู่ในฟ้าสวรรค์เบื้องบน หรือที่อยู่ในแผ่นดินเบื้องล่าง หรือที่อยู่ในน้ำใต้แผ่นดิน เจ้าจะไม่กราบไหว้สิ่งเหล่านั้น หรือปรนนิบัติสิ่งเหล่านั้น เพราะเรา คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าผู้หวงแหน ลงโทษความชั่วช้าของบิดาตกแก่บุตรจนถึงสามชั่วอายุและสี่ชั่วอายุของผู้ที่เกลียดชังเรา และสำแดงพระกรุณาแก่คนที่รักเราและรักษาบัญญัติของเราเป็นพันชั่วอายุคน” อพยพ 20:1
In the final generation, and therefore the prophetic “fourth generation” of ancient Israel, both John the Baptist and Christ identified that generation, as a generation of vipers.
ในชั่วอายุคนสุดท้าย และดังนั้นในเชิงพยากรณ์คือ “ชั่วอายุคนที่สี่” ของอิสราเอลโบราณ ทั้งยอห์นผู้ให้บัพติศมาและพระคริสต์ทรงระบุว่าชั่วอายุคนนั้นเป็นชั่วอายุแห่งงูพิษ.
O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. A good man out of the good treasure of the heart bringeth forth good things: and an evil man out of the evil treasure bringeth forth evil things. But I say unto you, That every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment. For by thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned. Matthew 12:34–37.
โอ ชั่วอายุแห่งงูร้าย ท่านทั้งหลายเป็นคนชั่ว จะพูดสิ่งดีได้อย่างไร เพราะว่าปากพูดมาจากสิ่งที่ล้นอยู่ในใจ คนดีย่อมนำสิ่งดีออกมาจากคลังดีแห่งใจ และคนชั่วย่อมนำสิ่งชั่วออกมาจากคลังชั่ว แต่เราบอกท่านทั้งหลายว่า มนุษย์จะต้องให้การถึงคำพูดพล่อยๆ ทุกคำที่เขาได้พูดไว้ในวันพิพากษา เพราะว่าท่านจะพ้นผิดก็เพราะถ้อยคำของท่าน และจะต้องโทษก็เพราะถ้อยคำของท่าน Matthew 12:34–37.
In the final generation of the earth beast, it speaks as a dragon (a viper). From 1863, through until the Sunday law, the Republican horn has turned away from the Constitution of the United States. The blessings that God bestowed upon the nation turned the hearts of the citizens and leaders away from their responsibility to protect the principles that produced the wealth and affluence they had come to enjoy, and they forgot the motivation that directed the founding fathers in producing the sacred document that produced the wealth and affluence that they thereafter allowed to seduce them. They not only forgot the purpose of the sacred document, but they also forgot their responsibility to preserve the principles contained within the document.
ในยุคสุดท้ายของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน มันพูดอย่างพญานาค (งูพิษ) ตั้งแต่ปี 1863 เรื่อยมาจนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ เขาแห่งพรรครีพับลิกันได้หันเหออกจากรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา พระพรที่พระเจ้าทรงประทานแก่ชนชาตินั้นได้ทำให้จิตใจของพลเมืองและผู้นำทั้งหลายหันเหไปจากความรับผิดชอบของตนในการพิทักษ์หลักการที่ก่อให้เกิดความมั่งคั่งและความอุดมสมบูรณ์ซึ่งพวกเขาได้มาชื่นชมยินดี และพวกเขาก็ลืมแรงจูงใจที่ชี้นำบรรพชนผู้ก่อตั้งในการร่างเอกสารอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งก่อให้เกิดความมั่งคั่งและความอุดมสมบูรณ์นั้น อันเป็นสิ่งที่ต่อมาพวกเขาได้ปล่อยให้ล่อลวงตนเอง พวกเขามิได้เพียงลืมจุดประสงค์ของเอกสารอันศักดิ์สิทธิ์นั้นเท่านั้น แต่ยังลืมความรับผิดชอบของตนในการธำรงรักษาหลักการทั้งหลายที่บรรจุอยู่ภายในเอกสารนั้นด้วย
From 1863, through until the Sunday law, the true Protestant horn (Adventism), has turned away from its foundational truths established by God through the ministry of William Miller. The blessings that God bestowed upon Adventism, turned the hearts of the citizens and leaders away from their responsibility to protect the principles that produced the spiritual wealth they had come to enjoy, and they forgot the purpose of the pioneers in producing the message represented upon the two sacred charts, that was designed to establish the prophetic wealth they were to guard and proclaim.
นับตั้งแต่ปี 1863 เรื่อยมาจนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ เขาโปรเตสแตนต์แท้จริง (อ๊ดเวนติสม์) ได้หันเหออกจากความจริงพื้นฐานซึ่งพระเจ้าทรงสถาปนาขึ้นผ่านทางพันธกิจของวิลเลียม มิลเลอร์ พระพรที่พระเจ้าทรงประทานแก่อ๊ดเวนติสม์ได้ทำให้จิตใจของประชาชนและผู้นำทั้งหลายหันเหไปจากความรับผิดชอบของตนในการปกป้องหลักการที่ก่อให้เกิดความมั่งคั่งฝ่ายวิญญาณซึ่งพวกเขาได้เข้ามาชื่นชมยินดี และพวกเขาได้ลืมวัตถุประสงค์ของบรรพชนผู้บุกเบิกในการจัดทำข่าวสารที่ปรากฏอยู่บนแผนภูมิศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง ซึ่งได้รับการออกแบบไว้เพื่อสถาปนาความมั่งคั่งเชิงพยากรณ์ที่พวกเขาจะต้องพิทักษ์รักษาและประกาศ.
When the Lord entered into covenant with ancient Israel at Mount Sinai, He provided two sacred tables containing His ten laws, that were to be the symbol of His covenant relationship with His people. When He instituted the annual festivals, He directed that at Pentecost there was to be an offering of two loaves, that were to be lifted up. The wave offering of the two loaves was the only offering in the sanctuary service that was to have leaven (a symbol of human sin, malice, wickedness and hypocrisy), included in its preparation.
เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเข้าสู่พันธสัญญากับอิสราเอลโบราณ ณ ภูเขาซีนาย พระองค์ได้ประทานศิลาจารึกศักดิ์สิทธิ์สองแผ่นซึ่งบรรจุพระบัญญัติสิบประการของพระองค์ เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาระหว่างพระองค์กับชนชาติของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาเทศกาลประจำปีทั้งหลาย พระองค์ได้ทรงกำชับว่าในวันเพ็นเทคอสต์จะต้องมีเครื่องบูชาที่เป็นขนมปังสองก้อนซึ่งจะต้องถูกยกถวายขึ้น เครื่องบูชาโบกถวายที่เป็นขนมปังสองก้อนนั้น เป็นเครื่องบูชาเพียงอย่างเดียวในพิธีนมัสการแห่งสถานบริสุทธิ์ที่ต้องมีเชื้อใส่ไว้ในการจัดเตรียม (ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบาปของมนุษย์ ความอาฆาต ความชั่วร้าย และความหน้าซื่อใจคด)
Your glorying is not good. Know ye not that a little leaven leaveneth the whole lump? Purge out therefore the old leaven, that ye may be a new lump, as ye are unleavened. For even Christ our passover is sacrificed for us: Therefore let us keep the feast, not with old leaven, neither with the leaven of malice and wickedness; but with the unleavened bread of sincerity and truth. 1 Corinthians 5:6–8.
การโอ้อวดของท่านนั้นไม่ดีเลย ท่านไม่รู้หรือว่าเชื้อขนมเพียงเล็กน้อยก็ทำให้แป้งทั้งก้อนฟูไปทั่ว? เพราะฉะนั้นจงชำระเชื้อเก่าออกเสีย เพื่อท่านจะได้เป็นแป้งก้อนใหม่ ดังที่ท่านเป็นผู้ไร้เชื้อแล้ว เพราะว่าพระคริสต์ผู้ทรงเป็นปัสกาของเราได้ถูกถวายเป็นเครื่องบูชาเพื่อเราแล้ว เหตุฉะนั้นให้เราถือเทศกาลนั้น มิใช่ด้วยเชื้อเก่า และมิใช่ด้วยเชื้อแห่งความมุ่งร้ายและความชั่วช้า แต่ด้วยขนมปังไร้เชื้อแห่งความจริงใจและความจริง 1 โครินธ์ 5:6–8
In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. Luke 12:1.
ในระหว่างนั้น เมื่อประชาชนจำนวนมหาศาลมาชุมนุมกันจนถึงกับเหยียบย่ำกันเอง พระองค์ทรงเริ่มตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ก่อนทั้งสิ้นว่า “จงระวังเชื้อขนมปังของพวกฟาริสี ซึ่งก็คือความหน้าซื่อใจคด” ลูกา 12:1
The two wave loaves that were lifted up as a wave offering, were the symbol of the ensign of the one hundred and forty-four thousand, who, though sinners, had, through the power of God, purged out their leaven of malice, wickedness and hypocrisy. The leaven that was in the loaves represented men (sinners), who had overcome sin through the purification process represented as being “baked” by the furnace fire of the messenger of the covenant in Malachi chapter three. The loaves also represented the “bread of heaven”, for when offered, they were to be lifted up to heaven as a wave offering.
ขนมปังโบกถวายสองก้อนที่ถูกยกขึ้นเป็นเครื่องบูชาแบบโบกถวายนั้น เป็นสัญลักษณ์แห่งธงของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ซึ่งแม้เป็นคนบาป แต่โดยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า ได้ชำระเชื้อแห่งความมุ่งร้าย ความชั่วช้า และความหน้าซื่อใจคดของตนออกไปแล้ว เชื้อที่อยู่ในขนมปังนั้นเป็นสัญลักษณ์แทนมนุษย์ (คนบาป) ผู้ซึ่งได้มีชัยเหนือบาปผ่านกระบวนการชำระให้บริสุทธิ์ ซึ่งพรรณนาไว้ว่าเป็นการถูก “อบ” ด้วยไฟแห่งเตาหลอมของผู้สื่อสารแห่งพันธสัญญาในมาลาคีบทที่สาม ขนมปังเหล่านั้นยังเป็นสัญลักษณ์ของ “อาหารจากสวรรค์” ด้วย เพราะเมื่อถูกถวายแล้ว จะต้องถูกยกขึ้นสู่สวรรค์เป็นเครื่องบูชาแบบโบกถวาย
At Pentecost, when the fulfillment of the typification of the two loaves that had been offered through the years at the Pentecostal festival arrived, Christ’s disciples began the work of calling another group (the second loaf) out from the Gentile world. There would then be two loaves that were both purified from sin (leaven).
ในวันเพ็นเทคอสต์ เมื่อถึงเวลาที่แบบเล็งถึงความสำเร็จครบถ้วนของขนมปังสองก้อนซึ่งได้ถูกถวายตลอดหลายปีที่ผ่านมาในเทศกาลเพ็นเทคอสต์ เหล่าสาวกของพระคริสต์ได้เริ่มงานแห่งการทรงเรียกอีกกลุ่มหนึ่งออกมาจากโลกของคนต่างชาติ (ขนมปังก้อนที่สอง) แล้วจึงมีขนมปังสองก้อนซึ่งทั้งสองก้อนได้รับการชำระให้บริสุทธิ์จากบาป (เชื้อ) เหมือนกัน
The two tables of the Ten Commandments became the symbol of the covenant relationship of ancient Israel, and the two wave loaves represent the covenant relationship with the early Christian church. In the beginning of the history of the earth beast, the two sacred tables of Habakkuk were given as the symbol of the covenant relationship of modern Israel, the true Protestant horn, just as the sacred Constitution was given to the Republican horn. The Lord is now calling the one hundred and forty-four thousand to stand up as a mighty army, and when they do, they will be lifted up as a wave offering (ensign) as they are thrown into the furnace heated seven times hotter.
ศิลาสองแผ่นแห่งพระบัญญัติสิบประการได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาของอิสราเอลโบราณ และขนมปังโบกสองก้อนได้เป็นตัวแทนความสัมพันธ์ตามพันธสัญญากับคริสตจักรคริสเตียนยุคแรก ในตอนต้นแห่งประวัติศาสตร์ของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน ศิลาศักดิ์สิทธิ์สองแผ่นของฮาบากุกได้ถูกประทานให้เป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาของอิสราเอลยุคใหม่ คือเขาโปรเตสแตนต์แท้ เช่นเดียวกับที่รัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกประทานแก่เขารีพับลิกัน บัดนี้องค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังทรงเรียกคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันให้ลุกขึ้นยืนเป็นกองทัพอันเกรียงไกร และเมื่อพวกเขาทำเช่นนั้น พวกเขาจะถูกยกขึ้นเป็นเครื่องบูชาโบก (ธง) ขณะที่พวกเขาถูกเหวี่ยงเข้าไปในเตาที่ถูกเผาให้ร้อนยิ่งขึ้นเจ็ดเท่า
That ensign represents the law of the Ten Commandments, it also represents those who walk in the furnace fire with the living Bread of Heaven beside them, and also those who uphold the foundational teachings symbolized on Habakkuk’s two sacred tables. Those emblems are all represented in the two witnesses of Revelation chapter eleven.
ธงสัญลักษณ์นั้นเป็นตัวแทนของธรรมบัญญัติแห่งพระบัญญัติสิบประการ อีกทั้งยังเป็นตัวแทนของบรรดาผู้ที่ดำเนินอยู่ท่ามกลางเตาไฟอันลุกโชนโดยมีพระปังแห่งสวรรค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เคียงข้างพวกเขา และยังเป็นตัวแทนของผู้ที่ธำรงรักษาคำสอนพื้นฐานซึ่งมีสัญลักษณ์อยู่บนศิลาจารึกศักดิ์สิทธิ์สองแผ่นของฮาบากุกด้วย เครื่องหมายเหล่านั้นทั้งหมดล้วนถูกรวมไว้ในพยานทั้งสองแห่งพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบเอ็ด
Belshazzar’s judgment represents the testimony against both horns of the earth beast. In the time of that judgment, there was one woman (a church), that understood that the only man in the kingdom that could recognize and interpret the handwriting was Daniel.
การพิพากษาของเบลชัสซาร์เป็นภาพแทนคำพยานที่กล่าวโทษเขาทั้งสองของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินโลก ในเวลาของการพิพากษานั้น มีหญิงคนหนึ่ง (คริสตจักร) ซึ่งเข้าใจว่าชายเพียงคนเดียวในราชอาณาจักรที่สามารถจำแนกและตีความลายพระหัตถ์ที่ทรงเขียนไว้ได้คือดาเนียล
And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Then Daniel answered and said before the king, Let thy gifts be to thyself, and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation.
และข้าพเจ้าได้ยินเรื่องของท่านว่า ท่านสามารถแปลความได้และแก้ข้อฉงนทั้งปวงได้ บัดนี้ ถ้าท่านสามารถอ่านข้อความนี้และแจ้งคำแปลความนั้นแก่ข้าพเจ้าได้ ท่านจะได้สวมฉลองพระองค์สีแดงเข้ม มีสร้อยทองคำคล้องคอ และจะได้เป็นผู้ครอบครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร แล้วดาเนียลทูลตอบต่อพระราชาว่า ขอให้ของกำนัลของพระองค์เป็นของพระองค์เองเถิด และขอทรงประทานบำเหน็จของพระองค์แก่ผู้อื่นเถิด กระนั้น ข้าพระองค์จะอ่านข้อความนั้นถวายแด่พระราชา และจะทูลแจ้งคำแปลความนั้นแด่พระองค์
O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour: And for the majesty that he gave him, all people, nations, and languages, trembled and feared before him: whom he would he slew; and whom he would he kept alive; and whom he would he set up; and whom he would he put down. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him: And he was driven from the sons of men; and his heart was made like the beasts, and his dwelling was with the wild asses: they fed him with grass like oxen, and his body was wet with the dew of heaven; till he knew that the most high God ruled in the kingdom of men, and that he appointeth over it whomsoever he will.
ข้าแต่กษัตริย์ พระเจ้าสูงสุดได้ประทานราชอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ พระสิริ และเกียรติยศแก่เนบูคัดเนสซาร์ พระบิดาของพระองค์ และเพราะความยิ่งใหญ่ที่พระองค์ได้ประทานแก่ท่านนั้น ชนชาติทั้งหลาย ประชาชาติทั้งปวง และผู้คนทุกภาษา ต่างพากันตัวสั่นและหวาดกลัวอยู่ต่อหน้าท่าน ผู้ใดที่ท่านประสงค์จะประหาร ท่านก็ประหาร ผู้ใดที่ท่านประสงค์จะไว้ชีวิต ท่านก็ไว้ชีวิต ผู้ใดที่ท่านประสงค์จะยกขึ้น ท่านก็ยกขึ้น และผู้ใดที่ท่านประสงค์จะให้ต่ำลง ท่านก็ให้ต่ำลง แต่เมื่อใจของท่านผยองขึ้น และจิตใจของท่านแข็งกระด้างด้วยความเย่อหยิ่ง ท่านก็ถูกถอดจากราชบัลลังก์ และพระสิริของท่านก็ถูกริบไปจากท่าน และท่านถูกขับไล่ออกจากท่ามกลางมนุษย์ และจิตใจของท่านก็เป็นเหมือนสัตว์ป่า และที่อาศัยของท่านก็อยู่กับลาป่า เขาเลี้ยงท่านด้วยหญ้าอย่างโค และร่างกายของท่านก็เปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จนท่านได้รู้ว่าพระเจ้าสูงสุดทรงครอบครองเหนือราชอาณาจักรของมนุษย์ และทรงแต่งตั้งผู้ใดก็ได้ที่พระองค์ทรงประสงค์ให้อยู่เหนือนั้น
And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this; But hast lifted up thyself against the Lord of heaven; and they have brought the vessels of his house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk wine in them; and thou hast praised the gods of silver, and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know: and the God in whose hand thy breath is, and whose are all thy ways, hast thou not glorified: Then was the part of the hand sent from him; and this writing was written. And this is the writing that was written, MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. This is the interpretation of the thing: MENE; God hath numbered thy kingdom, and finished it. TEKEL; Thou art weighed in the balances, and art found wanting. PERES; Thy kingdom is divided, and given to the Medes and Persians.
และเจ้า บุตรของท่าน โอ เบลชัสซาร์ มิได้ถ่อมใจของเจ้าเลย ทั้ง ๆ ที่เจ้ารู้สิ่งทั้งปวงนี้แล้ว แต่ได้ยกตัวขึ้นต่อสู้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ และเขาทั้งหลายได้นำภาชนะแห่งพระนิเวศของพระองค์มาไว้ต่อหน้าเจ้า และเจ้า ทั้งขุนนางของเจ้า มเหสีของเจ้า และนางสนมของเจ้า ได้ดื่มเหล้าองุ่นจากภาชนะเหล่านั้น และเจ้าได้สรรเสริญบรรดาพระของเงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งไม่เห็น ไม่ได้ยิน และไม่รู้เลย แต่พระเจ้าผู้ซึ่งลมหายใจของเจ้าอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และบรรดาวิถีทั้งสิ้นของเจ้าก็เป็นของพระองค์นั้น เจ้ามิได้ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ ฉะนั้น ส่วนนิ้วพระหัตถ์จึงถูกส่งมาจากพระองค์ และมีการเขียนข้อความนี้ไว้ และนี่คือข้อความที่ถูกเขียนไว้ว่า เมเน เมเน เทเคล อูฟาร์ซิน คำแปลของข้อความนั้นคือ เมเน พระเจ้าทรงนับอาณาจักรของเจ้าแล้ว และทรงทำให้สิ้นสุดลง เทเคล เจ้าได้ถูกชั่งในตราชู และถูกพบว่าขาดตกบกพร่อง เปเรส อาณาจักรของเจ้าถูกแบ่งออก และถูกมอบให้แก่ชาวมีเดียและชาวเปอร์เซีย
Then commanded Belshazzar, and they clothed Daniel with scarlet, and put a chain of gold about his neck, and made a proclamation concerning him, that he should be the third ruler in the kingdom. In that night was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom, being about threescore and two years old. Daniel 5:16–31.
แล้วเบลชัสซาร์ก็ทรงบัญชา และเขาทั้งหลายก็สวมเสื้อสีแดงเข้มให้แก่ดาเนียล และสวมสร้อยทองคำไว้ที่คอของท่าน และประกาศเกี่ยวกับท่านว่า ท่านจะเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร ในคืนนั้นเอง เบลชัสซาร์กษัตริย์แห่งชาวเคลเดียก็ถูกปลงพระชนม์ และดาริอัสชาวมีเดียได้ครอบครองราชอาณาจักร เมื่อมีอายุประมาณหกสิบสองปี ดาเนียล 5:16–31
At the Sunday law in the United States the cup of iniquity and the cup of probationary time will be full, for the nation and for the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn, for God will have “numbered” (the sixth) “kingdom, and finished it.” Both horns, and the nation will have been “weighed in the balances” (of the judgment taking place in the sanctuary) “and found wanting”. The United States will then be “divided,” as civil war and despotism ensues, and then be given to the seventh and eighth kingdoms of Bible prophecy.
เมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกามาถึง ถ้วยแห่งความชั่วช้าและถ้วยแห่งเวลาแห่งการทดลองจะเต็มบริบูรณ์ ทั้งสำหรับชนชาติ และสำหรับเขาแห่งพรรครีพับลิกันที่ทรยศต่อความเชื่อ และเขาแห่งโปรเตสแตนต์ที่ทรยศต่อความเชื่อ เพราะพระเจ้าได้ทรง “นับ” “อาณาจักร” (ที่หก) “และทรงกระทำให้สิ้นสุดแล้ว” เขาทั้งสอง และชนชาตินั้น จะได้ถูก “ชั่งด้วยตราชู” (แห่งการพิพากษาที่กำลังดำเนินอยู่ในสถานนมัสการ) “และพบว่าขาดอยู่” แล้วสหรัฐอเมริกาจะถูก “แบ่งแยก” ขณะที่สงครามกลางเมืองและระบอบเผด็จการบังเกิดขึ้น และต่อจากนั้นจะถูกมอบให้แก่อาณาจักรที่เจ็ดและที่แปดแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์.
“Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสถึงชาวอาโมไรต์ว่า “ในชั่วอายุที่สี่พวกเขาจะกลับมาที่นี่อีก เพราะความชั่วช้าของชาวอาโมไรต์ยังไม่เต็มขนาด” แม้ว่าชนชาตินี้จะเป็นที่ประจักษ์ชัดด้วยการนับถือรูปเคารพและความเสื่อมทรามของตน แต่พวกเขายังมิได้ทำให้ถ้วยแห่งความชั่วช้าของตนเต็ม และพระเจ้าจะยังไม่ทรงมีพระบัญชาให้ทำลายพวกเขาเสียสิ้นเชิง ประชาชนทั้งหลายจะต้องได้เห็นฤทธานุภาพของพระเจ้าทรงสำแดงออกอย่างเด่นชัด เพื่อว่าพวกเขาจะปราศจากข้อแก้ตัวไม่ได้ พระผู้สร้างผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาทรงพระทัยยอมทนต่อความชั่วช้าของพวกเขาจนถึงชั่วอายุที่สี่ แล้วถ้ายังไม่ปรากฏการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น การพิพากษาของพระองค์ก็จะตกลงเหนือพวกเขา
“With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.
“ด้วยความเที่ยงตรงที่ไม่ผิดพลาด พระผู้ทรงอนันต์ยังคงทรงบันทึกบัญชีกับบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นอยู่เสมอ ขณะที่พระเมตตาของพระองค์ยังทรงยื่นให้พร้อมกับการทรงเรียกให้กลับใจ บัญชีนี้จะยังคงเปิดอยู่; แต่เมื่อยอดตัวเลขถึงจำนวนหนึ่งซึ่งพระเจ้าได้ทรงกำหนดไว้แล้ว พันธกิจแห่งพระพิโรธของพระองค์ก็เริ่มต้นขึ้น บัญชีนั้นถูกปิดลง ความอดทนของพระเจ้าสิ้นสุดลง ไม่มีการวิงวอนขอพระเมตตาแทนพวกเขาอีกต่อไป”
“The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.
“ผู้เผยพระวจนะ เมื่อมองลงไปตามกาลสมัยทั้งหลาย ก็ได้เห็นกาลเวลานี้ปรากฏอยู่เบื้องหน้าภาพนิมิตของท่าน บรรดาประชาชาติแห่งยุคนี้ได้เป็นผู้รับพระเมตตาอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน พระพรอันประเสริฐที่สุดจากสวรรค์ได้ประทานแก่พวกเขาแล้ว แต่ความเย่อหยิ่งที่ทวีขึ้น ความโลภ การบูชารูปเคารพ การดูหมิ่นพระเจ้า และความอกตัญญูอันต่ำช้า ล้วนถูกบันทึกไว้กล่าวโทษพวกเขา พวกเขากำลังจะปิดบัญชีของตนกับพระเจ้าในไม่ช้า”
“But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.
“แต่สิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าสะทกสะท้านก็คือความจริงที่ว่า บรรดาผู้ซึ่งได้รับความสว่างและสิทธิพิเศษมากที่สุดกลับได้กลายเป็นผู้แปดเปื้อนด้วยความชั่วช้าที่แพร่หลายอยู่ทั่วไป ภายใต้อิทธิพลของคนอธรรมที่อยู่รอบตัวพวกเขา หลายคน แม้กระทั่งในหมู่ผู้ที่ปฏิญาณตนว่าถือความจริง ก็ได้เย็นชาลงและถูกกระแสอันเชี่ยวกรากแห่งความชั่วพัดพาให้จมลง การดูหมิ่นอย่างทั่วถึงที่ถูกโยนใส่ความศรัทธาอันแท้จริงและความบริสุทธิ์ ทำให้ผู้ที่มิได้ผูกพันตนเองไว้อย่างใกล้ชิดกับพระเจ้าสูญเสียความเคารพยำเกรงต่อพระราชบัญญัติของพระองค์ หากพวกเขากำลังดำเนินตามความสว่างและเชื่อฟังความจริงจากใจ พระราชบัญญัติอันบริสุทธิ์นี้ย่อมจะดูมีค่ายิ่งขึ้นแก่พวกเขาเมื่อถูกเหยียดหยามและถูกละทิ้งเช่นนี้ เมื่อการไม่เคารพต่อพระราชบัญญัติของพระเจ้าปรากฏชัดมากขึ้น เส้นแบ่งอันชัดเจนระหว่างผู้ที่ถือปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินั้นกับโลกก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น ความรักต่อพระบัญญัติอันทรงพระเจ้าของพระองค์ย่อมเพิ่มพูนขึ้นในคนจำพวกหนึ่ง ตามสัดส่วนที่การดูหมิ่นต่อพระบัญญัตินั้นเพิ่มมากขึ้นในคนอีกจำพวกหนึ่ง”
“The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’
“วิกฤตกำลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว ตัวเลขที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับไวแสดงให้เห็นว่าเวลาแห่งการเสด็จมาเยี่ยมเยียนของพระเจ้าเกือบมาถึงแล้ว แม้พระองค์มิทรงประสงค์จะลงโทษ แต่กระนั้นพระองค์ก็จะทรงลงโทษ และจะทรงกระทำโดยเร็ว ผู้ที่ดำเนินอยู่ในความสว่างจะเห็นหมายสำคัญแห่งภยันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา; แต่เขาทั้งหลายไม่ควรนั่งอยู่อย่างสงบ ด้วยความไม่ใส่ใจ คอยการพินาศนั้นมาถึง โดยปลอบใจตนเองด้วยความเชื่อว่าพระเจ้าจะทรงคุ้มครองประชากรของพระองค์ในวันแห่งการเยี่ยมเยียน หามิได้เลย พวกเขาควรตระหนักว่านี่เป็นหน้าที่ของตนที่จะต้องทำงานอย่างขยันขันแข็งเพื่อช่วยผู้อื่นให้รอด โดยเพ่งมองไปยังพระเจ้าด้วยความเชื่ออันมั่นคงเพื่อขอความช่วยเหลือ ‘คำอธิษฐานอย่างจริงจังและร้อนรนของผู้ชอบธรรมมีพลังอย่างยิ่ง’”
“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.
“เชื้อแห่งความชอบธรรมยังมิได้สูญเสียอำนาจของมันไปโดยสิ้นเชิง ในเวลาที่อันตรายและความหดหู่ของคริสตจักรถึงจุดร้ายแรงที่สุด คณะเล็กๆ ผู้ซึ่งยืนอยู่ในความสว่างจะถอนหายใจและร้องไห้เพราะสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหลายที่กระทำกันอยู่ในแผ่นดิน แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คำอธิษฐานของพวกเขาจะลอยขึ้นเพื่อคริสตจักร เพราะสมาชิกของคริสตจักรกำลังประพฤติตามแบบอย่างของโลก”
“The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.
คำอธิษฐานอย่างจริงจังของคนส่วนน้อยที่สัตย์ซื่อเหล่านี้จะไม่ไร้ผล เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเสด็จออกมาในฐานะผู้ทรงล้างแค้น พระองค์จะเสด็จมาในฐานะผู้ทรงคุ้มครองบรรดาผู้ที่ได้รักษาความเชื่อไว้ในความบริสุทธิ์ของมัน และรักษาตนให้ปราศจากมลทินจากโลกด้วย ในเวลานั้นเองที่พระเจ้าได้ทรงสัญญาว่าจะทรงล้างแค้นแทนผู้ทรงเลือกสรรของพระองค์เอง ผู้ซึ่งร้องทูลต่อพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืน แม้ว่าพระองค์จะทรงอดทนนานต่อเขาทั้งหลายก็ตาม
“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 208–210.
“พระบัญชาคือว่า ‘จงไปท่ามกลางนคร ไปท่ามกลางกรุงเยรูซาเล็ม และทำเครื่องหมายไว้ที่หน้าผากของคนทั้งหลายที่ทอดถอนใจและร้องไห้เพราะบรรดาสิ่งอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นซึ่งได้กระทำกันอยู่ท่ามกลางนครนั้น’ คนเหล่านี้ที่ทอดถอนใจและร้องไห้ได้ประกาศถ้อยคำแห่งชีวิต พวกเขาได้ตักเตือน ให้คำปรึกษา และวิงวอน บางคนที่เคยลบหลู่พระเจ้าได้กลับใจและถ่อมใจลงเฉพาะพระพักตร์พระองค์ แต่พระสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้จากอิสราเอลไปแล้ว แม้ว่าหลายคนยังคงดำเนินตามแบบพิธีทางศาสนาต่อไป แต่ฤทธานุภาพและการสถิตอยู่ของพระองค์ได้ขาดหายไป” Testimonies, volume 5, 208–210.
Those represented by Daniel as he stood before Belshazzar, who know the “Future for America“, will then receive Daniel’s “scarlet robe”, a “necklace of gold”, and be proclaimed as “the third ruler in the kingdom.” Scarlet is the sign and color of the first born, who receive a double portion of the Father’s inheritance, who are the one hundred and forty-four thousand.
บรรดาผู้ซึ่งมีดาเนียลเป็นภาพแทน เมื่อเขายืนอยู่ต่อหน้าเบลชัสซาร์ ผู้รู้จัก “อนาคตสำหรับอเมริกา” แล้วนั้น จะได้รับ “ฉลองพระองค์สีแดงเข้ม” ของดาเนียล “สร้อยคอทองคำ” และจะได้รับการประกาศให้เป็น “ผู้ครอบครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร” สีแดงเข้มเป็นเครื่องหมายและสีของบุตรหัวปี ผู้ซึ่งได้รับมรดกส่วนทวีจากพระบิดา ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน.
These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.
คนเหล่านี้คือผู้ที่มิได้เป็นมลทินกับผู้หญิง เพราะเขาเป็นพรหมจารี คนเหล่านี้คือผู้ที่ติดตามพระเมษโปดกไปทุกแห่งหนที่พระองค์เสด็จไป คนเหล่านี้ได้รับการไถ่ออกมาจากท่ามกลางมนุษย์ เป็นผลแรกถวายแด่พระเจ้าและแด่พระเมษโปดก วิวรณ์ 14:4
Of the two loaves that are lifted up as an ensign, it is the first born (the first fruits), who has a scarlet thread placed upon their hand.
ในบรรดาขนมปังสองก้อนที่ถูกยกขึ้นเป็นธงสัญญาณนั้น ผู้ที่เป็นบุตรหัวปี (ผลแรก) คือผู้ที่มีด้ายสีแดงชาดผูกไว้ที่มือของตน
And it came to pass, when she travailed, that the one put out his hand: and the midwife took and bound upon his hand a scarlet thread, saying, This came out first. And it came to pass, as he drew back his hand, that, behold, his brother came out: and she said, How hast thou broken forth? this breach be upon thee: therefore his name was called Pharez. And afterward came out his brother, that had the scarlet thread upon his hand: and his name was called Zarah. Genesis 38:28–30.
และอยู่มาเมื่อหญิงนั้นกำลังเจ็บครรภ์คลอดบุตร บุตรคนหนึ่งก็ยื่นมือออกมา และหมอตำแยก็เอาด้ายสีแดงผูกไว้ที่มือของเขา กล่าวว่า “คนนี้ออกมาก่อน” และอยู่มาเมื่อเขาชักมือกลับเข้าไป ดูเถิด พี่น้องของเขากลับออกมาก่อน และนางจึงกล่าวว่า “เหตุไฉนเจ้าจึงฝ่าออกมาได้เช่นนี้? การฝ่านี้จงตกอยู่แก่เจ้าเถิด” เพราะฉะนั้นเขาจึงมีชื่อว่า ฟาเรศ และภายหลังพี่น้องของเขาซึ่งมีด้ายสีแดงผูกอยู่ที่มือก็คลอดออกมา และเขามีชื่อว่า ศาราห์ ปฐมกาล 38:28–30
The first mention of “scarlet” in the Scriptures is when “Zarah,” who is the first born, and whose name means ‘a rising light,’ came out first, from the twins that were fathered by Judah. The mother, Tamar (who had played the harlot), was the wife of Judah’s deceased, wicked son. Zarah, the ‘rising light,’ came from the tribe of Judah, and had a scarlet thread upon his hand. “Pharez” means to break out, and he represents those that break away from the papacy, and come out of Babylon during the Sunday law crisis.
การกล่าวถึงคำว่า “สีแดงเข้ม” ครั้งแรกในพระคัมภีร์ คือเมื่อ “เศ-ราห์” ผู้เป็นบุตรหัวปี และซึ่งชื่อของเขาหมายถึง ‘แสงสว่างที่กำลังขึ้น’ ได้ออกมาก่อน ในบรรดาฝาแฝดที่ยูดาห์เป็นบิดา มารดาคือทามาร์ (ผู้ซึ่งได้เล่นบทหญิงแพศยา) เป็นภรรยาของบุตรชายผู้ชั่วช้าของยูดาห์ซึ่งถึงแก่ความตายแล้ว เศ-ราห์ ผู้เป็น ‘แสงสว่างที่กำลังขึ้น’ มาจากเผ่ายูดาห์ และมีด้ายสีแดงเข้มผูกอยู่ที่มือของเขา “ฟาเรศ” หมายความว่า การฝ่าออก และเขาเป็นตัวแทนของบรรดาผู้ที่แยกตนออกจากตำแหน่งสันตะปาปา และออกมาจากบาบิโลนในช่วงวิกฤตกฎหมายวันอาทิตย์
The “scarlet line” was also the sign that protected the harlot of Jericho, when the city of Jericho was destroyed.
“เส้นด้ายสีแดงเข้ม” ยังเป็นหมายสำคัญที่คุ้มครองหญิงแพศยาแห่งเมืองเยรีโค เมื่อเมืองเยรีโคถูกทำลายด้วย
Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father’s household, home unto thee. And it shall be, that whosoever shall go out of the doors of thy house into the street, his blood shall be upon his head, and we will be guiltless: and whosoever shall be with thee in the house, his blood shall be on our head, if any hand be upon him. And if thou utter this our business, then we will be quit of thine oath which thou hast made us to swear. And she said, According unto your words, so be it. And she sent them away, and they departed: and she bound the scarlet line in the window. Joshua 2:18–21.
ดูเถิด เมื่อเราเข้ามาในแผ่นดินนี้ เจ้าจงผูกเชือกด้ายสีแดงนี้ไว้ที่หน้าต่างซึ่งเจ้าได้หย่อนเรา ลงมาทางนั้น และเจ้าจงพาบิดา มารดา พี่น้องของเจ้า และทุกคนในครัวเรือนของบิดาของเจ้า มารวมอยู่กับเจ้าที่บ้าน และต่อไป หากผู้ใดออกจากประตูเรือนของเจ้าไปที่ถนน เลือดของผู้นั้นจะตกอยู่บนศีรษะของเขาเอง และเราจะพ้นผิด แต่ผู้ใดที่อยู่กับเจ้าในเรือน หากมีมือใดยื่นมาทำร้ายเขา เลือดของผู้นั้นจะตกอยู่บนศีรษะของเรา และถ้าเจ้าเปิดเผยกิจธุระของเรา เรื่องคำปฏิญาณที่เจ้าได้ให้เราสาบานนั้น เราก็จะพ้นจากคำปฏิญาณของเจ้า และนางจึงกล่าวว่า “ให้เป็นไปตามคำของท่านเถิด” แล้วนางก็ส่งเขาทั้งสองไป และเขาทั้งสองก็จากไป และนางก็ผูกเชือกสีแดงไว้ที่หน้าต่าง โยชูวา 2:18–21
Daniel’s scarlet garment identifies that he then represents the one hundred and forty-four thousand, the first of two wave loaves that are lifted up. As loaves of bread they represent the Bread of heaven, who was given a scarlet robe in the common hall on His way to the crucifixion. In Belshazzar’s banquet hall, which typified the common hall where Jesus was given a robe of scarlet, it is given to those that understand the crisis that is just ahead in the “Future for America”.
ฉลองพระองค์สีแดงเข้มของดาเนียลบ่งชี้ว่า ในขณะนั้นเขาเป็นตัวแทนของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ซึ่งเป็นขนมปังโบกชุดแรกในสองชุดที่ถูกยกขึ้น ในฐานะที่เป็นก้อนขนมปัง พวกเขาเป็นตัวแทนของพระปังแห่งสวรรค์ ผู้ทรงได้รับฉลองพระองค์สีแดงเข้มในท้องพระโรงชั้นนอกระหว่างทางไปสู่การตรึงกางเขน ในห้องเลี้ยงของเบลชัสซาร์ ซึ่งเป็นแบบจำลองของท้องพระโรงชั้นนอกที่พระเยซูทรงได้รับฉลองพระองค์สีแดงเข้ม ฉลองพระองค์นั้นถูกมอบให้แก่ผู้ที่เข้าใจวิกฤตซึ่งอยู่เบื้องหน้าใน “Future for America” อย่างใกล้เข้ามาแล้ว
Then the soldiers of the governor took Jesus into the common hall, and gathered unto him the whole band of soldiers. And they stripped him, and put on him a scarlet robe. Matthew 27:27, 28.
ครั้งนั้นพวกทหารของเจ้าเมืองได้พาพระเยซูเข้าไปในศาลาว่าการ และรวบรวมทหารทั้งกองมาห้อมล้อมพระองค์ แล้วพวกเขาถอดฉลองพระองค์ของพระองค์ออก และเอาเสื้อคลุมสีแดงเข้มมาสวมให้พระองค์ มัทธิว 27:27, 28
The robe given to those represented by Daniel is Christ’s robe of righteousness, which is white.
เสื้อคลุมที่ประทานแก่ผู้ที่ดาเนียลเป็นตัวแทนนั้น คือเสื้อคลุมแห่งความชอบธรรมของพระคริสต์ ซึ่งเป็นสีขาว
Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. Revelation 19:7, 8.
ให้เราทั้งหลายยินดีและเปรมปรีดิ์ และถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เพราะการอภิเษกสมรสของพระเมษโปดกมาถึงแล้ว และเจ้าสาวของพระองค์ก็ได้เตรียมตัวพร้อมแล้ว และทรงโปรดให้เธอสวมผ้าป่านเนื้อละเอียด สะอาดและขาว เพราะผ้าป่านเนื้อละเอียดนั้นคือความชอบธรรมของธรรมิกชน วิวรณ์ 19:7, 8
The robe given to those represented as Daniel is both scarlet and white, for their robes have been washed with fuller’s soap, by the fuller of Malachi chapter three, when he purifies the sons of Levi.
ฉลองพระองค์ที่ประทานแก่ผู้ซึ่งถูกนำเสนอเป็นดาเนียลนั้นมีทั้งสีแดงเข้มและสีขาว เพราะฉลองพระองค์ของพวกเขาได้ถูกชำระด้วยสบู่ของช่างฟอกผ้า โดยช่างฟอกผ้าตามพระธรรมมาลาคี บทที่สาม เมื่อท่านชำระบุตรทั้งหลายของเลวี
But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Malachi 3:2, 3.
แต่ใครเล่าจะทนอยู่ได้ในวันแห่งการเสด็จมาของพระองค์? และใครจะยืนหยัดอยู่ได้เมื่อพระองค์ทรงปรากฏ? เพราะพระองค์ทรงเป็นดุจไฟของช่างถลุง และดุจสบู่ของช่างฟอก และพระองค์จะประทับนั่งดังช่างถลุงและผู้ชำระเงินให้บริสุทธิ์ และพระองค์จะทรงชำระบุตรทั้งหลายของเลวี และทรงชะล้างเขาดังทองคำและเงิน เพื่อว่าเขาจะถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ด้วยความชอบธรรม มาลาคี 3:2, 3
The robe is white, but only because it was washed in the scarlet blood of the lamb.
เสื้อคลุมนั้นขาว แต่เป็นขาวได้ก็เพียงเพราะถูกซักชำระในพระโลหิตสีแดงเข้มของพระเมษโปดกเท่านั้น
And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Revelation 1:5, 6.
และจากพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็นพยานที่ซื่อสัตย์ และเป็นบุตรหัวปีจากท่ามกลางคนตาย และเป็นจอมกษัตริย์เหนือบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก แด่พระองค์ผู้ทรงรักเรา และทรงชำระเราจากบาปทั้งหลายของเราด้วยพระโลหิตของพระองค์เอง และได้ทรงตั้งเราไว้ให้เป็นกษัตริย์และปุโรหิตถวายแด่พระเจ้าและพระบิดาของพระองค์ ขอพระสิริและราชอำนาจจงมีแด่พระองค์สืบๆ ไปเป็นนิตย์ อาเมน วิวรณ์ 1:5, 6
The first mention of a golden chain, is when Joseph is appointed to the leadership of Egypt.
การกล่าวถึงสร้อยทองคำเป็นครั้งแรก คือเมื่อโยเซฟได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้นำแห่งอียิปต์.
And Pharaoh said unto Joseph, See, I have set thee over all the land of Egypt. And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph’s hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck; And he made him to ride in the second chariot which he had; and they cried before him, Bow the knee: and he made him ruler over all the land of Egypt. And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph’s hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck. Genesis 41:41–43.
แล้วฟาโรห์ตรัสแก่โยเซฟว่า ดูเถิด เราได้ตั้งเจ้าไว้เหนือแผ่นดินอียิปต์ทั้งสิ้น และฟาโรห์ทรงถอดพระธำมรงค์จากพระหัตถ์ของพระองค์ สวมที่มือของโยเซฟ และทรงให้เขานุ่งห่มด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และทรงสวมสร้อยทองคำไว้ที่คอของเขา และทรงให้เขานั่งรถราชรถคันที่สองซึ่งพระองค์ทรงมีอยู่ และเขาทั้งหลายร้องประกาศนำหน้าว่า จงคุกเข่าลง และพระองค์ทรงตั้งเขาให้เป็นผู้ปกครองเหนือแผ่นดินอียิปต์ทั้งสิ้น และฟาโรห์ทรงถอดพระธำมรงค์จากพระหัตถ์ของพระองค์ สวมที่มือของโยเซฟ และทรงให้เขานุ่งห่มด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และทรงสวมสร้อยทองคำไว้ที่คอของเขา ปฐมกาล 41:41–43.
The reason Joseph was appointed by Pharaoh as the ruler over Egypt, was that Joseph could interpret Pharaoh’s dream of “seven times,” in connection with the destructive blast of the “east wind.”
เหตุที่โยเซฟได้รับการแต่งตั้งจากฟาโรห์ให้เป็นผู้ปกครองเหนืออียิปต์นั้น ก็เพราะโยเซฟสามารถตีความความฝันของฟาโรห์เรื่อง “เจ็ดคราว” โดยเชื่อมโยงกับลมตะวันออกอันทำลายล้างได้
And Pharaoh said unto Joseph, In my dream, behold, I stood upon the bank of the river: And, behold, there came up out of the river seven kine, fatfleshed and well favoured; and they fed in a meadow: And, behold, seven other kine came up after them, poor and very ill favoured and leanfleshed, such as I never saw in all the land of Egypt for badness: And the lean and the ill favoured kine did eat up the first seven fat kine: And when they had eaten them up, it could not be known that they had eaten them; but they were still ill favoured, as at the beginning. So I awoke. And I saw in my dream, and, behold, seven ears came up in one stalk, full and good: And, behold, seven ears, withered, thin, and blasted with the east wind, sprung up after them: And the thin ears devoured the seven good ears: and I told this unto the magicians; but there was none that could declare it to me. And Joseph said unto Pharaoh, The dream of Pharaoh is one: God hath showed Pharaoh what he is about to do. Genesis 41:17–25.
แล้วฟาโรห์ตรัสแก่โยเซฟว่า “ในความฝันของเรา ดูเถิด เรายืนอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ และดูเถิด มีวัวเจ็ดตัวอ้วนพีและงามดีขึ้นมาจากแม่น้ำ และมันหากินอยู่ในทุ่งหญ้า และดูเถิด มีวัวอีกเจ็ดตัวขึ้นมาภายหลังมัน ซูบผอมและน่าเกลียดยิ่งนัก ทั้งผอมเนื้อ ซึ่งเราไม่เคยเห็นในแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมดว่าร้ายเช่นนั้นมาก่อน และวัวที่ผอมกับน่าเกลียดนั้นก็กินวัวอ้วนเจ็ดตัวแรกเสีย และเมื่อมันกินเข้าไปแล้ว ก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันได้กินเข้าไปแล้ว แต่มันก็ยังน่าเกลียดอยู่ดังเดิม เราจึงตื่นขึ้น แล้วเราเห็นในความฝันของเรา และดูเถิด มีรวงข้าวเจ็ดรวงงอกขึ้นบนลำต้นเดียว เต็มเมล็ดและดีงาม และดูเถิด มีรวงอีกเจ็ดรวง เหี่ยว แฟบ และถูกลมตะวันออกพัดเผา งอกขึ้นมาภายหลัง และรวงที่แฟบนั้นก็กลืนกินรวงดีเจ็ดรวงเสีย และเราได้บอกเรื่องนี้แก่พวกโหราจารย์แล้ว แต่ไม่มีผู้ใดสามารถอธิบายให้เราได้” แล้วโยเซฟทูลฟาโรห์ว่า “ความฝันของฟาโรห์เป็นเรื่องเดียวกัน พระเจ้าทรงสำแดงแก่ฟาโรห์ถึงสิ่งที่พระองค์กำลังจะทรงกระทำ” ปฐมกาล 41:17–25
Joseph interpreted Pharaoh’s dream with the principle of “line upon line”, for he first informed Pharaoh the two dreams were one. He then interpreted the word “seven,” that was associated with the “kine,” and the “ears,” as symbols. The word “seven” in the passage is the same word translated as “seven times,” in Leviticus twenty-six. Joseph interpreted the “seven” as a symbol of seven years, or twenty-five hundred and twenty days. Joseph and Daniel were both interpreting a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six.
โยเซฟได้ตีความความฝันของฟาโรห์ด้วยหลักการ “บรรทัดต่อบรรทัด” เพราะในเบื้องแรกเขาได้แจ้งแก่ฟาโรห์ว่าความฝันทั้งสองนั้นเป็นเรื่องเดียวกัน จากนั้นเขาจึงตีความคำว่า “เจ็ด” ซึ่งสัมพันธ์กับ “วัว” และ “รวงข้าว” ว่าเป็นสัญลักษณ์ คำว่า “เจ็ด” ในตอนนี้เป็นคำเดียวกันกับที่แปลว่า “เจ็ดเท่า” ในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก โยเซฟได้ตีความ “เจ็ด” ว่าเป็นสัญลักษณ์ของเจ็ดปี หรือสองพันห้าร้อยยี่สิบวัน โยเซฟและดาเนียลต่างก็กำลังตีความสัญลักษณ์ของ “เจ็ดเท่า” ในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก เช่นเดียวกัน
In Pharaoh’s dream, the famine was produced by the ears of corn being “blasted with the east wind.” Line upon line, as Joseph directly employs, the “east wind” identifies that it is Islam that produces the period of famine and economic crash that begins when Joseph and Daniel are given the golden necklace, representing the lifting up of the ensign to the world (Joseph’s Egypt), and to call God’s other flock out of (Daniel’s) Babylon.
ในความฝันของฟาโรห์ ภาวะกันดารอาหารถูกก่อให้เกิดขึ้นโดยรวงข้าวที่ “ถูกลมตะวันออกพัดเหี่ยวแห้งไป” บรรทัดซ้อนบรรทัด ดังที่โยเซฟใช้โดยตรงนั้น “ลมตะวันออก” ชี้ระบุว่าเป็นอิสลามที่ก่อให้เกิดช่วงเวลาแห่งภาวะกันดารอาหารและการล่มสลายทางเศรษฐกิจ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อโยเซฟและดาเนียลได้รับสร้อยทองคำ อันเป็นสัญลักษณ์แทนการชูธงสัญญาณขึ้นแก่โลก (อียิปต์ของโยเซฟ) และเพื่อเรียกฝูงแกะอื่นของพระเจ้าให้ออกมาจากบาบิโลน (ของดาเนียล)
The two horns of the United States are represented by all the powers of Bible prophecy that are represented as two nations. This would include France, which consists prophetically of Sodom and Egypt, and of Israel that consisted of the northern and southern kingdoms, and also of the Medo-Persian Empire. The two horns of Medo-Persia in Daniel chapter eight, identify that one of the horns of the kingdom comes up last.
เขาทั้งสองของสหรัฐอเมริกาเป็นภาพแทนของบรรดาอำนาจทั้งปวงในคำพยากรณ์แห่งพระคัมภีร์ที่ถูกนำเสนอว่าเป็นสองชนชาติ ซึ่งย่อมรวมถึงฝรั่งเศส ซึ่งในเชิงคำพยากรณ์ประกอบด้วยโสโดมและอียิปต์ และรวมถึงอิสราเอลซึ่งประกอบด้วยอาณาจักรฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ตลอดจนจักรวรรดิเมโด-เปอร์เซียด้วย เขาทั้งสองของเมโด-เปอร์เซียในดาเนียลบทที่แปดระบุว่า เขาข้างหนึ่งของอาณาจักรนั้นเกิดขึ้นภายหลัง.
Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.
แล้วข้าพเจ้าเงยตาขึ้นและมองดู และดูเถิด มีแกะผู้ตัวหนึ่งยืนอยู่หน้าริมแม่น้ำ มันมีเขาสองเขา และเขาทั้งสองนั้นสูง แต่เขาหนึ่งสูงกว่าอีกเขาหนึ่ง และเขาที่สูงกว่านั้นงอกขึ้นมาทีหลัง ดาเนียล 8:3
The two horns of Medo-Persia represent the two horns of the earth beast, and one of the horns of the earth beast must therefore be higher and come up last. At the time of the end in 1798, the reign of the earth beast began, and the horn of Protestantism was taken to Mount Carmel by Elijah the prophet, represented by William Miller. There was to be a contest that manifested a distinction between the true prophet and false prophet, which would be accomplished at the test of Mount Carmel, that took place from August 11, 1840 through to October 22, 1844.
เขาทั้งสองของมีโด-เปอร์เซียเป็นตัวแทนของเขาทั้งสองของสัตว์ร้ายที่ขึ้นจากแผ่นดิน และฉะนั้นเขาอันหนึ่งของสัตว์ร้ายที่ขึ้นจากแผ่นดินจึงต้องสูงกว่าและงอกขึ้นมาภายหลัง ในเวลาแห่งอวสานเมื่อปี 1798 รัชกาลของสัตว์ร้ายที่ขึ้นจากแผ่นดินได้เริ่มต้นขึ้น และเขาแห่งโปรเตสแตนต์ก็ถูกนำไปยังภูเขาคารเมลโดยเอลียาห์ผู้เผยพระวจนะ ซึ่งมีวิลเลียม มิลเลอร์เป็นตัวแทน จะต้องมีการประลองที่สำแดงความแตกต่างระหว่างผู้เผยพระวจนะเที่ยงแท้กับผู้เผยพระวจนะเทียม ซึ่งจะสำเร็จลงในการทดสอบแห่งภูเขาคารเมล อันเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 11 สิงหาคม 1840 จนถึงวันที่ 22 ตุลาคม 1844.
Millerite Adventism was providentially identified as the true prophet, at the same time that the Protestant denominations of the United States returned to, and became the daughters of papal Rome. In 1863, the true Protestant horn of Millerite Adventism returned to the same communion as apostate Protestantism by returning to the corrupt method of Bible study as apostate Protestantism, as they began their progressive work of rejecting the message of Elijah. In the same period of time the U.S. Civil War began. (Note that when the Holy Spirit is rejected, then the other spirit takes over, and war is always the result.) The nation was then literally, politically and prophetically divided. The horn of Republicanism, from that point on, would be in an escalating struggle between two primary political parties.
แอดเวนต์นิยมแบบมิลเลอไรต์ได้รับการกำหนดชี้โดยพระญาณสอดส่องว่าเป็นผู้เผยพระวจนะแท้ ในเวลาเดียวกันกับที่นิกายโปรเตสแตนต์ทั้งหลายในสหรัฐอเมริกาได้หวนกลับไปและกลายเป็นบุตรสาวของโรมของสันตะปาปา ในปี 1863 เขาโปรเตสแตนต์แท้ของแอดเวนต์นิยมแบบมิลเลอไรต์ได้กลับเข้าสู่ความเป็นสามัคคีเดียวกันกับโปรเตสแตนต์ที่ละทิ้งความเชื่อ โดยการหวนกลับไปสู่วิธีการศึกษาพระคัมภีร์อันเสื่อมทรามเช่นเดียวกับโปรเตสแตนต์ที่ละทิ้งความเชื่อนั้น ขณะที่พวกเขาเริ่มดำเนินงานอย่างค่อยเป็นค่อยไปในการปฏิเสธข่าวสารของเอลียาห์ ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง สงครามกลางเมืองของสหรัฐอเมริกาก็ได้เริ่มต้นขึ้น (โปรดสังเกตว่า เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ถูกปฏิเสธแล้ว วิญญาณอีกฝ่ายหนึ่งก็เข้าครอบงำ และผลลัพธ์ย่อมเป็นสงครามเสมอ) ขณะนั้น ชาติจึงถูกแบ่งแยกออกอย่างแท้จริง ทั้งในทางการเมืองและในทางคำพยากรณ์ เขาแห่งลัทธิรีพับลิกัน นับแต่นั้นเป็นต้นมา จะอยู่ในการต่อสู้อันทวีความรุนแรงขึ้นระหว่างพรรคการเมืองหลักสองพรรค
From 1863, a symbol of division, for the year was the very center of the civil war between North and South, there was brought about two political factions of the Republican horn and two factions of the Protestant horn that consisted of the Democratic and Republican parties, and Sunday-keeping and Sabbath-keeping apostate Protestants. The two-fold division of either horn was typified in the days of Christ by the Sadducees and the Pharisees. One class outright rejected the founding principles, and the other professed to uphold the founding principles, but ultimately replaced them with human traditions and customs.
ตั้งแต่ปี 1863 ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งการแบ่งแยก เพราะปีนั้นเป็นจุดศูนย์กลางของสงครามกลางเมืองระหว่างฝ่ายเหนือกับฝ่ายใต้ ได้เกิดการแบ่งออกเป็นสองพรรคการเมืองของเขารีพับลิกัน และเป็นสองฝ่ายของเขาโปรเตสแตนต์ อันประกอบด้วยพรรคเดโมแครตและพรรครีพับลิกัน ตลอดจนโปรเตสแตนต์ที่ละทิ้งความเชื่อทั้งฝ่ายที่ถือวันอาทิตย์และฝ่ายที่ถือวันสะบาโต การแบ่งออกเป็นสองส่วนของเขาแต่ละเขานี้ ได้รับการแสดงเป็นแบบอย่างไว้แล้วในสมัยของพระคริสต์โดยพวกสะดูสีและพวกฟาริสี ชนชั้นหนึ่งปฏิเสธหลักการก่อตั้งอย่างสิ้นเชิง ส่วนอีกชนชั้นหนึ่งแสดงตนว่าเชิดชูหลักการก่อตั้ง แต่ท้ายที่สุดกลับแทนที่หลักการเหล่านั้นด้วยธรรมเนียมและประเพณีของมนุษย์
On September 11, 2001, the image of the beast testing period was prophetically initiated, and it reaches its climax at the Sunday law, or at Belshazzar’s drunken feast. The Sunday law is the mark that identifies that the combination of church and state is fully developed. At that point, the two horns of apostate Republicanism and apostate Protestantism become one apostate horn, and it is then that Daniel is made the third horn, or third ruler, or the true Protestant horn that comes up last and is higher, for it is then that he is lifted up as an ensign.
เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ช่วงเวลาแห่งการทดสอบของรูปสัตว์ร้ายได้เริ่มต้นขึ้นในเชิงพยากรณ์ และมันบรรลุจุดสุดยอดที่กฎหมายวันอาทิตย์ หรือที่งานเลี้ยงอันมึนเมาของเบลชัสซาร์ กฎหมายวันอาทิตย์คือเครื่องหมายที่ระบุว่าการผสมผสานระหว่างคริสตจักรกับรัฐได้พัฒนาอย่างสมบูรณ์แล้ว ณ จุดนั้น เขาทั้งสองของลัทธิสาธารณรัฐที่เสื่อมทรามและลัทธิโปรเตสแตนต์ที่เสื่อมทรามจะกลายเป็นเขาแห่งการละทิ้งความเชื่ออันเดียว และเมื่อนั้นเองดาเนียลจึงถูกทำให้เป็นเขาที่สาม หรือผู้ปกครองที่สาม หรือเขาแห่งโปรเตสแตนต์แท้ที่ขึ้นมาภายหลังและสูงกว่า เพราะเมื่อนั้นเองเขาจึงถูกยกขึ้นเป็นธงสัญญาณ।
Joseph and Daniel are the same line of prophecy, for line upon line, all the prophets are identifying the last days. They both recognized the “seven times,” when they saw it. The “east wind” of Islam is coming in under the wall, as they provide their interpretation to Belshazzar and Pharaoh of what the “Future for America” is. They are wearing the “scarlet robe” of Christ’s righteousness, which is the “white robe” that is made so, by the blood of Christ. They are lifted up as an ensign and represented as a crown, or a golden chain, as they become the third ruler that comes up higher and comes up last.
โยเซฟและดาเนียลเป็นแนวคำพยากรณ์เดียวกัน เพราะคำพยากรณ์ต่อคำพยากรณ์ บรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งสิ้นกำลังกำหนดชี้ถึงยุคสุดท้าย ทั้งสองได้ตระหนักถึง “เจ็ดกาลเวลา” เมื่อพวกเขาเห็นมัน “ลมตะวันออก” แห่งอิสลามกำลังเข้ามาใต้กำแพง ขณะที่พวกเขาให้คำตีความแก่เบลชัสซาร์และฟาโรห์ว่า “อนาคตของอเมริกา” คืออะไร พวกเขากำลังสวม “เสื้อคลุมสีแดงเข้ม” แห่งความชอบธรรมของพระคริสต์ ซึ่งก็คือ “เสื้อคลุมสีขาว” ที่ได้เป็นเช่นนั้นโดยพระโลหิตของพระคริสต์ พวกเขาถูกยกขึ้นเป็นธงสำคัญและได้รับการแทนภาพเป็นมงกุฎ หรือโซ่ทองคำ ขณะที่พวกเขากลายเป็นผู้ครอบครองลำดับที่สาม ผู้ซึ่งขึ้นไปสูงกว่าและขึ้นมาภายหลังสุด
We will continue with Daniel chapter six, in the next article.
เราจะดำเนินต่อไปกับพระธรรมดาเนียลบทที่หกในบทความถัดไป
“In that last night of mad folly, Belshazzar and his lords had filled up the measure of their guilt and the guilt of the Chaldean kingdom. No longer could God’s restraining hand ward off the impending evil. Through manifold providences, God had sought to teach them reverence for His law. ‘We would have healed Babylon,’ He declared of those whose judgment was now reaching unto heaven, ‘but she is not healed.’ Jeremiah 51:9. Because of the strange perversity of the human heart, God had at last found it necessary to pass the irrevocable sentence. Belshazzar was to fall, and his kingdom was to pass into other hands.” Prophets and Kings, 530.
“ในคืนนั้นอันเป็นคืนสุดท้ายแห่งความโง่เขลาบ้าคลั่ง เบลชัสซาร์และบรรดาเจ้านายของท่านได้ทำให้ความผิดของตนและความผิดของอาณาจักรคาลเดียเต็มขนาดแล้ว พระหัตถ์แห่งการยับยั้งของพระเจ้าไม่อาจป้องกันภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึงได้อีกต่อไป โดยผ่านทางการทรงจัดเตรียมอันหลากหลาย พระเจ้าได้ทรงพยายามสอนพวกเขาให้มีความยำเกรงต่อพระบัญญัติของพระองค์ ‘เราอยากจะรักษาบาบิโลนให้หาย’ พระองค์ทรงประกาศถึงผู้ที่บัดนี้การพิพากษาของพวกเขากำลังสูงขึ้นถึงสวรรค์ ‘แต่นางไม่หาย’ เยเรมีย์ 51:9 เพราะความวิปริตประหลาดแห่งจิตใจมนุษย์ ในที่สุดพระเจ้าจึงทรงเห็นว่าจำเป็นต้องทรงประกาศคำพิพากษาอันไม่อาจเพิกถอนได้ เบลชัสซาร์จะต้องล้มลง และอาณาจักรของท่านจะต้องตกไปอยู่ในมือของผู้อื่น” Prophets and Kings, 530.