Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.
พระองค์จะทรงสอนความรู้แก่ผู้ใด? และจะทรงกระทำให้ผู้ใดเข้าใจคำสั่งสอน? คือผู้ที่หย่านมแล้ว และถูกพาออกจากอกแล้ว เพราะว่าจะต้องมีคำสั่งสอนต่อคำสั่งสอน คำสั่งสอนต่อคำสั่งสอน; บรรทัดต่อบรรทัด บรรทัดต่อบรรทัด; ที่นี่นิด ที่นั่นหน่อย เพราะพระองค์จะตรัสกับชนชาตินี้ด้วยริมฝีปากที่ตะกุกตะกักและด้วยภาษาอีกภาษาหนึ่ง พระองค์ผู้ได้ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “นี่เป็นการพักผ่อน ซึ่งเจ้าจะให้ผู้เหน็ดเหนื่อยได้พักผ่อน” และ “นี่เป็นความสดชื่น” แต่เขาทั้งหลายไม่ยอมฟัง แต่พระวจนะของพระยาห์เวห์ได้เป็นแก่เขาว่า คำสั่งสอนต่อคำสั่งสอน คำสั่งสอนต่อคำสั่งสอน; บรรทัดต่อบรรทัด บรรทัดต่อบรรทัด; ที่นี่นิด ที่นั่นหน่อย; เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะได้เดินไป และหงายหลังล้มลง และถูกทำให้แตกหัก และติดบ่วง และถูกจับไป เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายผู้เยาะเย้ย ผู้ครอบครองประชาชนนี้ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์ เพราะท่านทั้งหลายได้กล่าวว่า “เราได้ทำพันธสัญญากับความตาย และเรามีข้อตกลงกับแดนผู้ตาย; เมื่อแส้เฆี่ยนที่ท่วมท้นผ่านเข้ามา มันจะไม่มาถึงเรา เพราะเราได้ถือเอาความมุสาเป็นที่ลี้ภัยของเรา และเราได้ซ่อนตัวอยู่ใต้ความเท็จ” เหตุฉะนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราวางศิลาก้อนไว้ในศิโยนเป็นรากฐาน เป็นศิลาที่ผ่านการพิสูจน์แล้ว เป็นศิลามุมเอกอันล้ำค่า เป็นรากฐานอันมั่นคง ผู้ที่เชื่อจะไม่รีบร้อน” เราจะวางความยุติธรรมไว้เป็นสายวัด และความชอบธรรมไว้เป็นลูกดิ่ง; และลูกเห็บจะกวาดล้างที่ลี้ภัยแห่งความมุสาออกไป และน้ำทั้งหลายจะท่วมที่ซ่อนนั้นเสีย และพันธสัญญาของเจ้ากับความตายจะถูกเพิกถอน และข้อตกลงของเจ้ากับแดนผู้ตายจะไม่ตั้งมั่น; เมื่อแส้เฆี่ยนที่ท่วมท้นผ่านเข้ามา แล้วเจ้าทั้งหลายจะถูกมันเหยียบย่ำลง อิสยาห์ 28:9–18
In 1863, the scornful men that ruled Jerusalem began a progressive work of covering up Miller’s jewels and replacing them with counterfeit coins and jewels. In doing so they “made a covenant with death,” they “made lies” their “refuge and “hid” “under falsehood.” But they were to be tested with the last day message of the “rest” and the “refreshing,” which Peter speaks of in the book of Acts.
ในปี 1863 บรรดาคนที่เยาะเย้ยซึ่งปกครองกรุงเยรูซาเล็มได้เริ่มงานอันค่อยเป็นค่อยไปในการปกปิดอัญมณีของมิลเลอร์และแทนที่ด้วยเหรียญและอัญมณีปลอม โดยการกระทำเช่นนั้น พวกเขาได้ “ทำพันธสัญญาไว้กับความตาย” พวกเขาได้ “ให้คำมุสา” เป็น “ที่ลี้ภัย” ของตน และได้ “ซ่อนตัว” อยู่ “ใต้ความเท็จ” แต่พวกเขาจะต้องถูกทดสอบด้วยข่าวสารแห่งวันสุดท้ายเรื่อง “การหยุดพัก” และ “การฟื้นกำลัง” ซึ่งเปโตรกล่าวถึงในพระธรรมกิจการ
But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.
แต่สิ่งทั้งหลายเหล่านั้น ซึ่งพระเจ้าได้ทรงสำแดงไว้ก่อนแล้วโดยปากแห่งบรรดาผู้พยากรณ์ทั้งหลายของพระองค์ ว่าพระคริสต์จะต้องทนทุกข์นั้น พระองค์ก็ได้ทรงกระทำให้สำเร็จแล้ว เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงกลับใจเสียใหม่และหันกลับมา เพื่อบาปของท่านจะถูกลบล้างเสีย เมื่อกาลเวลาแห่งการชูใจจะมาจากพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์จะทรงส่งพระเยซูคริสต์ ผู้ซึ่งได้ทรงประกาศแก่ท่านทั้งหลายไว้ก่อนแล้วนั้น ผู้ซึ่งสวรรค์จะต้องรับไว้จนถึงกาลแห่งการฟื้นคืนสภาพของสรรพสิ่งทั้งปวง ซึ่งพระเจ้าได้ตรัสไว้โดยปากแห่งบรรดาผู้พยากรณ์บริสุทธิ์ทั้งหลายของพระองค์ ตั้งแต่แรกสร้างโลกมา เพราะโมเสสได้กล่าวแก่บรรพบุรุษทั้งหลายอย่างแท้จริงว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่าน จะทรงโปรดตั้งผู้พยากรณ์ผู้หนึ่งขึ้นมาจากท่ามกลางพี่น้องของท่านให้แก่ท่าน เป็นเหมือนอย่างข้าพเจ้า ท่านทั้งหลายจงเชื่อฟังท่านผู้นั้นในสารพัดสิ่งที่ท่านจะกล่าวแก่ท่าน และต่อมาจะเป็นว่า ทุกชีวิตซึ่งไม่ยอมฟังผู้พยากรณ์ผู้นั้น จะต้องถูกทำลายเสียจากท่ามกลางประชาชน ใช่แล้ว บรรดาผู้พยากรณ์ทั้งหลายตั้งแต่ซามูเอลลงมา และบรรดาผู้ที่มาภายหลัง ทุกคนที่ได้กล่าว ก็ได้พยากรณ์ถึงวันเหล่านี้ด้วยเช่นกัน กิจการ 3:18–24
Peter identifies that all the prophets spoke of the times of refreshing and latter rain, and Isaiah is identifying the class that reject the final times of refreshing that occurs at the conclusion of the investigative judgment, when sin is being blotted out and the latter rain is falling. At that time, the class who have made a covenant of death that Isaiah is referring to, according to Peter will “be destroyed from among the people.” Sister White often addresses this very time of Isaiah’s rest and refreshing.
เปโตรชี้ให้เห็นว่าบรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งสิ้นได้กล่าวถึงวาระแห่งการบรรเทาและฝนชุกปลายฤดู และอิสยาห์กำลังระบุชนจำพวกที่ปฏิเสธวาระสุดท้ายแห่งการบรรเทา ซึ่งเกิดขึ้น ณ บทสรุปของการพิพากษาไต่สวน เมื่อบาปทั้งหลายกำลังถูกลบออก และฝนชุกปลายฤดูกำลังตกลงมา ในเวลานั้น ชนจำพวกที่ได้ทำพันธสัญญาแห่งความตายซึ่งอิสยาห์กล่าวถึงนั้น ตามที่เปโตรกล่าวไว้ จะ “ถูกทำลายไปจากท่ามกลางประชากร” ซิสเตอร์ไวท์มักกล่าวถึงช่วงเวลานี้เอง อันเป็นเวลาของการพักสงบและการบรรเทาตามที่อิสยาห์กล่าวถึง
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“ทูตสวรรค์องค์ซึ่งร่วมประกาศสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามนั้น จะทำให้ทั่วทั้งแผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยพระสิริของท่าน มีการพยากรณ์ไว้ ณ ที่นี้ถึงงานซึ่งมีขอบเขตครอบคลุมทั่วโลกและมีฤทธานุภาพอันไม่เคยปรากฏมาก่อน การเคลื่อนไหวเรื่องการเสด็จมาระหว่างปี 1840–44 เป็นการสำแดงอันรุ่งโรจน์แห่งฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า สารของทูตสวรรค์องค์แรกได้ถูกประกาศไปยังสถานีมิชชันนารีทุกแห่งในโลก และในบางประเทศได้เกิดความตื่นตัวทางศาสนาอย่างยิ่ง ซึ่งไม่มีแผ่นดินใดได้ประจักษ์มานับตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่สิบหก แต่สิ่งเหล่านี้จะยังถูกเหนือกว่าด้วยการเคลื่อนไหวอันทรงพลังภายใต้คำเตือนสุดท้ายของทูตสวรรค์องค์ที่สาม”
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
“งานนี้จะมีลักษณะคล้ายคลึงกับงานในวันเพ็นเทคอสต์ ดังที่ ‘ฝนต้นฤดู’ ได้ทรงประทานในการเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมาเมื่อเริ่มแรกของพระกิตติคุณ เพื่อทำให้เมล็ดพันธุ์อันล้ำค่าผลิแตกขึ้นฉันใด ‘ฝนปลายฤดู’ ก็จะทรงประทานในวาระสุดท้ายของงานนั้นเพื่อให้การเก็บเกี่ยวสุกงอมฉันนั้น ‘แล้วเราจะรู้จัก ถ้าเราติดตามที่จะรู้จักพระยาห์เวห์ การเสด็จมาของพระองค์แน่นอนเหมือนแสงอรุณ และพระองค์จะเสด็จมาหาเราเหมือนฝน เหมือนฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดูที่ตกลงบนแผ่นดิน’ โฮเชยา 6:3. ‘บุตรทั้งหลายแห่งศิโยนเอ๋ย จงยินดีเถิด และจงเปรมปรีดิ์ในพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เพราะพระองค์ได้ประทานฝนต้นฤดูแก่เจ้าอย่างพอเหมาะ และพระองค์จะทรงบันดาลให้ฝนตกลงมาเพื่อเจ้า คือฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดู’ โยเอล 2:23. ‘พระเจ้าตรัสว่า ในวาระสุดท้าย เราจะเทพระวิญญาณของเราลงเหนือมนุษย์ทั้งปวง’ ‘และต่อมาจะเป็นว่า ทุกคนที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด’ กิจการ 2:17, 21.”
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
“พระราชกิจอันยิ่งใหญ่ของข่าวประเสริฐจะไม่สิ้นสุดลงด้วยการสำแดงฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าที่น้อยไปกว่าซึ่งได้ประทับตราไว้เมื่อครั้งเริ่มต้น คำพยากรณ์ทั้งหลายที่ได้สำเร็จแล้วในการหลั่งพระพรแห่งฝนต้นฤดูเมื่อข่าวประเสริฐเริ่มต้นขึ้น จะสำเร็จอีกครั้งในการหลั่งพระพรแห่งฝนปลายฤดูเมื่อข่าวประเสริฐสิ้นสุดลง นี่คือ ‘เวลาของการฟื้นชื่นใจ’ ซึ่งอัครทูตเปโตรได้มองไปข้างหน้าเมื่อท่านกล่าวว่า ‘เพราะฉะนั้นท่านทั้งหลายจงกลับใจใหม่และหันมาหาพระเจ้า เพื่อบาปของท่านจะถูกลบล้าง เพื่อเวลาของการฟื้นชื่นใจจะมาจากพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์จะทรงใช้พระเยซูมา’ กิจการ 3:19, 20” The Great Controversy, 611.
The test is based upon the methodology of the latter rain, as represented as “line upon line.” The testing message is delivered by watchmen who are of “another tongue,” who are represented as having “stammering lips.” The testing message of the latter rain would be delivered by watchmen who had not been trained in the methodology of apostate Protestantism and Catholicism, which Adventism has adopted throughout its history of rebellion.
การทดสอบนั้นตั้งอยู่บนระเบียบวิธีของฝนชุกปลายฤดู ดังที่ทรงสำแดงไว้ว่าเป็น “บรรทัดแล้วบรรทัดเล่า” ข่าวสารแห่งการทดสอบถูกส่งมอบโดยผู้ยามซึ่งเป็นผู้พูดด้วย “ภาษาอื่น” ผู้ซึ่งถูกพรรณนาว่ามี “ริมฝีปากตะกุกตะกัก” ข่าวสารแห่งการทดสอบของฝนชุกปลายฤดูจะถูกส่งมอบโดยผู้ยามที่มิได้ผ่านการฝึกฝนในระเบียบวิธีของโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อและของคาทอลิก ซึ่งแอ๊ดเวนตีสได้นำมาใช้ตลอดประวัติศาสตร์แห่งการกบฏของตน
“The time is not far distant when the test will come to every soul. The mark of the beast will be urged upon us. Those who have step by step yielded to worldly demands and conformed to worldly customs will not find it a hard matter to yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. The contest is between the commandments of God and the commandments of men. In this time the gold will be separated from the dross in the church. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliancy will then go out in darkness. Chaff like a cloud will be borne away on the wind, even from places where we see only floors of rich wheat. All who assume the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will appear in the shame of their own nakedness.
“เวลาอันใกล้นี้จะมาถึง เมื่อการทดสอบจะมาถึงทุกดวงจิต ตราสัตว์ร้ายจะถูกยัดเยียดแก่เรา บรรดาผู้ที่ได้ยอมตามข้อเรียกร้องของโลกทีละขั้น และปรับตนให้สอดคล้องกับธรรมเนียมของโลก จะไม่เห็นว่าเป็นเรื่องยากที่จะยอมจำนนต่อผู้มีอำนาจ แทนที่จะยอมให้ตนตกอยู่ใต้การเยาะเย้ย การดูหมิ่น การคุมขังที่ถูกข่มขู่ และความตาย การต่อสู้นั้นอยู่ระหว่างพระบัญญัติของพระเจ้ากับบัญญัติของมนุษย์ ในเวลานี้ ทองคำจะถูกแยกออกจากขี้แร่ในคริสตจักร ความชอบธรรมแท้จะถูกแยกให้เห็นอย่างชัดเจนจากเพียงรูปลักษณ์ภายนอกและเครื่องประดับฉูดฉาดของมัน ดาวหลายดวงที่เราเคยชื่นชมในความเจิดจรัสของมันจะดับลงในความมืด เมล็ดลีบจะถูกลมพัดปลิวไปดุจเมฆ แม้จากสถานที่ซึ่งเราเห็นแต่ลานนวดที่เต็มด้วยข้าวสาลีอันอุดมสมบูรณ์ ทุกคนที่สวมเครื่องประดับแห่งสถานนมัสการ แต่ไม่ได้สวมความชอบธรรมของพระคริสต์ จะปรากฏในความอับอายแห่งความเปลือยเปล่าของตนเอง”
“When trees without fruit are cut down as cumberers of the ground, when multitudes of false brethren are distinguished from the true, then the hidden ones will be revealed to view, and with hosannas range under the banner of Christ. Those who have been timid and self-distrustful will declare themselves openly for Christ and His truth. The most weak and hesitating in the church will be as David—willing to do and dare. The deeper the night for God’s people, the more brilliant the stars. Satan will sorely harass the faithful; but, in the name of Jesus, they will come off more than conquerors. Then will the church of Christ appear ‘fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’
“เมื่อบรรดาต้นไม้ที่ไม่เกิดผลถูกโค่นลงในฐานะผู้เกะกะผืนดิน เมื่อคนหมู่มากที่เป็นพี่น้องเทียมเท็จถูกแยกออกจากผู้ที่แท้จริง เมื่อนั้นผู้ที่ซ่อนเร้นอยู่จะถูกเปิดเผยให้ประจักษ์แก่สายตา และจะเข้าสู่แนวภายใต้ธงชัยของพระคริสต์ท่ามกลางเสียงโฮซันนา ผู้ที่เคยขลาดเขลาและไม่ไว้วางใจตนเองจะประกาศตนอย่างเปิดเผยฝ่ายพระคริสต์และความจริงของพระองค์ ผู้ที่อ่อนแอที่สุดและลังเลที่สุดในคริสตจักรจะเป็นดังดาวิด—พร้อมที่จะกระทำและกล้าหาญ ยิ่งราตรีสำหรับประชากรของพระเจ้ามืดลึกเพียงใด ดวงดาวก็ยิ่งส่องประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้นเพียงนั้น ซาตานจะคุกคามบีบคั้นบรรดาผู้สัตย์ซื่ออย่างหนักหน่วง แต่ในพระนามของพระเยซู พวกเขาจะออกมาในฐานะผู้มีชัยยิ่งกว่าผู้มีชัย แล้วคริสตจักรของพระคริสต์จะปรากฏว่า ‘งามดุจดวงจันทร์ กระจ่างดังดวงอาทิตย์ และน่าเกรงขามดังกองทัพที่มีธงชัย’”
“The seeds of truth that are being sown by missionary efforts will then spring up and blossom and bear fruit. Souls will receive the truth who will endure tribulation and praise God that they may suffer for Jesus. ‘In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.’ When the overflowing scourge shall pass through the earth, when the fan is purging Jehovah’s floor, God will be the help of His people. The trophies of Satan may be exalted on high, but the faith of the pure and holy will not be daunted.
“เมล็ดพันธุ์แห่งความจริงซึ่งกำลังถูกหว่านโดยความพยายามของงานมิชชันนารีนั้น ต่อมาจะงอกขึ้น ออกดอก และเกิดผล จิตวิญญาณทั้งหลายจะได้รับความจริง คือผู้ที่จะทนต่อความทุกข์ยากลำบาก และสรรเสริญพระเจ้าที่ตนได้ทนทุกข์เพื่อพระเยซู ‘ในโลกนี้ท่านทั้งหลายจะประสบความทุกข์ยากลำบาก แต่จงชื่นใจเถิด เราได้ชนะโลกแล้ว’ เมื่อภัยพิบัติอันท่วมท้นจะผ่านไปทั่วแผ่นดินโลก เมื่อพลั่วฝัดกำลังชำระลานนวดข้าวของพระยาห์เวห์ พระเจ้าจะทรงเป็นความช่วยเหลือแก่ประชากรของพระองค์ บรรดาถ้วยรางวัลแห่งซาตานอาจถูกยกชูขึ้นไว้สูง แต่ความเชื่อของผู้บริสุทธิ์และผู้ศักดิ์สิทธิ์จะไม่หวั่นหวาด”
“Elijah took Elisha from the plow and threw upon him his mantle of consecration. The call to this great and solemn work was presented to men of learning and position; had these been little in their own eyes and trusted fully in the Lord, He would have honored them with bearing His standard in triumph to the victory. But they separated from God, yielded to the influence of the world, and the Lord rejected them.
“เอลียาห์ได้นำเอลีชามาจากคันไถ และทอดเสื้อคลุมแห่งการอุทิศถวายของตนลงบนเขา การทรงเรียกให้มาทำงานอันยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขามนี้ได้ถูกเสนอแก่บรรดาผู้มีการศึกษาและมีฐานะ หากคนเหล่านี้ได้ถ่อมตนลงในสายตาของตนเองและวางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างเต็มที่ พระองค์ก็คงจะทรงให้เกียรติแก่เขาทั้งหลาย โดยให้เขาชูธงของพระองค์ไปสู่ชัยชนะอย่างมีชัย แต่เขาทั้งหลายได้แยกตนออกจากพระเจ้า ยอมจำนนต่ออิทธิพลของโลก และองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงปฏิเสธเขาทั้งหลาย”
“Many have exalted science and lost sight of the God of science. This was not the case with the church in the purest times.
“หลายคนได้ยกย่องวิทยาศาสตร์จนสูญเสียการมองเห็นพระเจ้าแห่งวิทยาศาสตร์ไป แต่หาได้เป็นเช่นนั้นกับคริสตจักรในยุคที่บริสุทธิ์ที่สุดไม่”
“God will work a work in our day that but few anticipate. He will raise up and exalt among us those who are taught rather by the unction of His Spirit than by the outward training of scientific institutions. These facilities are not to be despised or condemned; they are ordained of God, but they can furnish only the exterior qualifications. God will manifest that He is not dependent on learned, self-important mortals.” Testimonies, volume 5, 81, 82.
“พระเจ้าจะทรงกระทำพระราชกิจอย่างหนึ่งในสมัยของเรา ซึ่งมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่คาดหมายไว้ พระองค์จะทรงยกขึ้นและทรงเชิดชูท่ามกลางพวกเรา ผู้ที่ได้รับการสั่งสอนโดยการเจิมแห่งพระวิญญาณของพระองค์ มากกว่าการฝึกฝนภายนอกจากสถาบันวิทยาการทั้งหลาย สิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้มิใช่สิ่งที่จะต้องดูหมิ่นหรือตำหนิติเตียน เพราะสิ่งเหล่านี้ได้รับการทรงแต่งตั้งจากพระเจ้า แต่สิ่งเหล่านี้สามารถจัดหาได้เพียงคุณสมบัติภายนอกเท่านั้น พระเจ้าจะทรงสำแดงว่าพระองค์มิได้ทรงพึ่งพามนุษย์ผู้มีการศึกษาและถือตัวสำคัญตน” Testimonies, volume 5, 81, 82.
The “overflowing scourge” is a symbol of the Sunday law, which begins at the hour of the great earthquake of Revelation eleven. It represents the progressive Sunday law testing time.
“การเฆี่ยนตีอันท่วมท้น” เป็นสัญลักษณ์ของกฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในโมงยามแห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด มันเป็นตัวแทนของช่วงเวลาแห่งการทดสอบโดยกฎหมายวันอาทิตย์ที่ค่อย ๆ ทวีขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“บรรดาประชาชาติอื่นจะดำเนินตามแบบอย่างของสหรัฐอเมริกา แม้นางจะเป็นผู้นำออกไปก่อน แต่วิกฤตการณ์อย่างเดียวกันนั้นจะมาถึงประชากรของเราในทุกส่วนของโลก” Testimonies, เล่ม 6, หน้า 395.
Just before the Sunday law, the counterfeit coins of Miller’s dream are swept out of the window, as Laodicean Adventists are spewed out of the mouth of the Lord. Then the church is lifted up as an ensign, “fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners”. Isaiah’s message that proceeds from “another tongue” and “stammering lips,” represents those who are raised up and exalted and who are taught by the unction of His Spirit rather than by the outward training of scientific institutions. The drunkards of Ephraim fail the test of “line upon line,” for the wisdom of their wise men is gone. Prophecy to them has become as a book that is sealed.
ก่อนหน้ากฎหมายวันอาทิตย์เพียงเล็กน้อย เหรียญปลอมในความฝันของมิลเลอร์ถูกกวาดออกไปทางหน้าต่าง ดังเช่นที่แอ๊ดเวนติสต์ชาวเลาดีเซียถูกทรงคายออกจากพระโอษฐ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า จากนั้นคริสตจักรถูกยกขึ้นเป็นธงสัญญาณ “งามดุจดวงจันทร์ กระจ่างดุจดวงอาทิตย์ และน่าสะพรึงกลัวยิ่งดังกองทัพที่มีธง” ข่าวสารของอิสยาห์ซึ่งออกมาจาก “ภาษาอื่น” และ “ริมฝีปากตะกุกตะกัก” เป็นภาพแทนของผู้ที่ได้รับการยกขึ้นและเชิดชู และผู้ซึ่งได้รับการสอนโดยการเจิมแห่งพระวิญญาณของพระองค์ มากกว่าจะโดยการฝึกอบรมภายนอกจากสถาบันทางวิทยาศาสตร์ พวกขี้เมาแห่งเอฟราอิมสอบไม่ผ่านบททดสอบของ “บรรทัดซ้อนบรรทัด” เพราะสติปัญญาของบรรดาคนมีปัญญาของเขาทั้งหลายได้สูญสิ้นไปแล้ว คำพยากรณ์สำหรับเขาทั้งหลายได้กลายเป็นดุจหนังสือที่ถูกผนึกไว้แล้ว
The history, which according to Peter, all the prophets since Samuel have spoken of, provides several illustrations of the destruction of Adventists who reject the latter rain message, but it is not physical death that they suffer at the Sunday law, but a spiritual death which is accompanied by the recognition of the reality of being lost for eternity, as represented by the foolish virgins, who in the book of Amos awaken to the fact that they are lost.
ประวัติศาสตร์ซึ่งตามที่เปโตรกล่าวไว้ บรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งสิ้นนับตั้งแต่ซามูเอลได้กล่าวถึงนั้น ได้จัดเตรียมภาพประกอบหลายประการเกี่ยวกับความพินาศของชาวแอ๊ดเวนติสต์ที่ปฏิเสธข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู แต่สิ่งที่พวกเขาประสบภายใต้กฎหมายวันอาทิตย์มิใช่ความตายฝ่ายกาย หากเป็นความตายฝ่ายจิตวิญญาณ ซึ่งมาพร้อมกับการตระหนักถึงความเป็นจริงว่าตนเองหลงหายไปชั่วนิรันดร์ ดังที่มีภาพแทนไว้โดยหญิงพรหมจารีโง่เขลา ผู้ซึ่งในพระธรรมอาโมสตื่นขึ้นสู่ความจริงว่าตนเองหลงหายแล้ว.
Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.
“ดูเถิด วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส “เมื่อเราจะส่งความกันดารอาหารมาในแผ่นดิน มิใช่ความกันดารอาหารขนมปัง หรือความกระหายน้ำ หากแต่เป็นการกระหายที่จะได้ยินพระวจนะของพระยาห์เวห์ และเขาทั้งหลายจะพเนจรจากทะเลนี้ไปถึงทะเลโน้น และจากทิศเหนือไปจนถึงทิศตะวันออก เขาจะวิ่งไปมาที่โน่นที่นี่เพื่อแสวงหาพระวจนะของพระยาห์เวห์ แต่จะไม่พบ ในวันนั้นหญิงพรหมจารีผู้งดงามและชายหนุ่มทั้งหลายจะอ่อนแรงเพราะความกระหาย บรรดาผู้ที่สาบานโดยบาปแห่งสะมาเรีย และกล่าวว่า พระของท่าน โอ ดาน ยังทรงพระชนม์อยู่ และกล่าวว่า วิถีแห่งเบเออร์เชบามีชีวิตอยู่ แม้เขาเหล่านั้นก็จะล้มลง และจะไม่ลุกขึ้นอีกเลย” อาโมส 8:11–14
After referencing the hour of the Sunday law with the symbol of the “overflowing scourge,” Isaiah addresses the ongoing fear and anxiety of those who made a covenant with death.
ภายหลังจากที่อิสยาห์อ้างถึงชั่วโมงแห่งกฎหมายวันอาทิตย์ด้วยสัญลักษณ์ของ “ภัยพิบัติอันท่วมท้น” แล้ว ท่านก็กล่าวถึงความหวาดกลัวและความกระวนกระวายที่ยังคงดำเนินอยู่ของบรรดาผู้ซึ่งได้ทำพันธสัญญาไว้กับความตาย
And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. From the time that it goeth forth it shall take you: for morning by morning shall it pass over, by day and by night: and it shall be a vexation only to understand the report. Isaiah 28:18, 19.
และพันธสัญญาของเจ้ากับความตายนั้นจะถูกเพิกถอน และข้อตกลงของเจ้ากับแดนคนตายจะไม่ตั้งมั่น; เมื่อแส้เฆี่ยนท่วมท้นพัดผ่านไป เจ้าจะถูกมันเหยียบย่ำลง ตั้งแต่เวลาที่มันออกไป มันจะฉวยเจ้าไว้; เพราะมันจะพัดผ่านทุกเช้า เช้าต่อเช้า ทั้งกลางวันและกลางคืน; และการเข้าใจข่าวนั้นจะนำมาแต่ความหวาดหวั่นเท่านั้น อิสยาห์ 28:18, 19
The understanding of the increase of knowledge represented by Miller’s jewels will then be unavailable, but the “understanding” of the report of the progressive Sunday law crisis will identify that their covenant with death has been disannulled. Those who have hidden “under falsehood,” will then recognize that “the Lord God,” had laid “in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation,” but it will be too late. The falsehoods that they have hidden under as they progressed through history are then swept away. Many of those obvious lies, can easily be recognized in the vision of the Ulai River.
ความเข้าใจเกี่ยวกับความรู้ที่เพิ่มพูนขึ้น ซึ่งแสดงแทนด้วยอัญมณีของมิลเลอร์ จะไม่อาจมีได้อีกต่อไป แต่ “ความเข้าใจ” เกี่ยวกับรายงานของวิกฤตกฎหมายวันอาทิตย์ที่คืบหน้าไปนั้น จะทำให้พวกเขาระบุได้ว่าพันธสัญญาของตนกับความตายได้ถูกเพิกถอนแล้ว บรรดาผู้ที่ได้ซ่อนตนอยู่ “ใต้ความเท็จ” เมื่อนั้นจะตระหนักว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า” ได้ทรงวางไว้ “ในศิโยนเป็นรากฐาน เป็นศิลา เป็นศิลาที่ทรงทดลองแล้ว เป็นศิลามุมเอกอันประเสริฐ เป็นรากฐานอันมั่นคง” แต่ก็สายเกินไปแล้ว ความเท็จทั้งหลายที่พวกเขาได้ซ่อนตนอยู่ใต้นั้นตลอดการดำเนินผ่านประวัติศาสตร์ จะถูกกวาดล้างไปในเวลานั้น คำมุสาอันชัดเจนเหล่านั้นจำนวนมาก สามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดายในนิมิตแห่งแม่น้ำอูลาอี
The Millerites, in agreement with their understanding of Daniel chapter two, identified the kingdoms in Daniel eight, as the same kingdoms which are represented in chapter seven. The distinction between the two chapters is that chapter seven represents the political elements of the kingdoms, and chapter eight represents the religious elements of the kingdoms. For this reason, Daniel chapter eight is portrayed with sanctuary terms.
พวกมิลเลอไรต์ โดยสอดคล้องกับความเข้าใจของพวกเขาเกี่ยวกับดาเนียลบทที่สอง ได้ระบุว่าอาณาจักรทั้งหลายในดาเนียลบทที่แปด เป็นอาณาจักรเดียวกันกับที่ปรากฏเป็นภาพแทนในบทที่เจ็ด ความแตกต่างระหว่างทั้งสองบทก็คือ บทที่เจ็ดเป็นภาพแทนองค์ประกอบทางการเมืองของอาณาจักรเหล่านั้น ส่วนบทที่แปดเป็นภาพแทนองค์ประกอบทางศาสนาของอาณาจักรเหล่านั้น ด้วยเหตุนี้ ดาเนียลบทที่แปดจึงถูกนำเสนอด้วยถ้อยคำเชิงสถานนมัสการศักดิ์สิทธิ์
Daniel chapter eight, employs sanctuary symbolism to represent the kingdoms, but every sanctuary symbol represented in the chapter is corrupted, thus identifying a distinction between the true religion of Christ and the false religion of Satan. A ram is an animal that was used as an offering in God’s sanctuary, but every sanctuary offering was to be perfect. The ram in chapter eight, was disqualified from being used as an offering in God’s sanctuary, for the horns were not identical.
ดาเนียลบทที่แปดใช้สัญลักษณ์แห่งสถานนมัสการเพื่อเป็นตัวแทนของบรรดาราชอาณาจักร แต่สัญลักษณ์แห่งสถานนมัสการทุกประการที่ปรากฏในบทนั้นล้วนถูกทำให้วิปริตไป จึงชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างศาสนาที่แท้จริงของพระคริสต์กับศาสนาเทียมเท็จของซาตาน แกะผู้เป็นสัตว์ที่ใช้ถวายเป็นเครื่องบูชาในสถานนมัสการของพระเจ้า แต่เครื่องบูชาทุกอย่างในสถานนมัสการนั้นจะต้องปราศจากตำหนิ แกะผู้ในบทที่แปดจึงขาดคุณสมบัติที่จะใช้เป็นเครื่องบูชาในสถานนมัสการของพระเจ้า เพราะเขาทั้งสองไม่เหมือนกัน
Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.
แล้วข้าพเจ้าเงยตาขึ้นและมองดู และดูเถิด มีแกะผู้ตัวหนึ่งยืนอยู่หน้าริมแม่น้ำ มีเขาสองเขา และเขาทั้งสองนั้นสูง แต่เขาหนึ่งสูงกว่าอีกเขาหนึ่ง และเขาที่สูงกว่านั้นงอกขึ้นมาภายหลัง Daniel 8:3
A ram with two differing lengths of horns would not be allowed as an offering in God’s sanctuary, but the symbolism is not of God’s true religion, it is of Satan’s counterfeit religion of paganism. The next kingdom was represented by a goat, which is also a sanctuary offering, but once again, the goat was corrupted for it had a horn between his eyes, lacking the symmetry of the perfection required of a sanctuary offering.
แกะผู้ตัวผู้ที่มีเขาสองเขายาวไม่เท่ากันย่อมไม่ได้รับอนุญาตให้เป็นเครื่องถวายในสถานนมัสการของพระเจ้า แต่สัญลักษณ์นี้มิได้เป็นภาพแทนศาสนาที่แท้จริงของพระเจ้า หากเป็นภาพแทนศาสนาปลอมที่ซาตานลอกเลียนขึ้น คือศาสนานอกรีต อาณาจักรถัดไปถูกแทนด้วยแพะตัวผู้ ซึ่งเป็นเครื่องถวายในสถานนมัสการเช่นกัน แต่แพะนั้นก็ถูกทำให้วิปลาสอีกครั้ง เพราะมันมีเขาอยู่ระหว่างตาทั้งสอง ขาดความสมมาตรแห่งความสมบูรณ์ซึ่งเป็นข้อกำหนดสำหรับเครื่องถวายในสถานนมัสการ.
And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. Daniel 8:5.
และข้าพเจ้ากำลังพิจารณาอยู่ ดูเถิด แพะผู้ตัวหนึ่งมาจากทิศตะวันตกเหนือพื้นพิภพทั้งสิ้น และมิได้แตะต้องพื้นดินเลย และแพะนั้นมีเขาอันเด่นเขาหนึ่งอยู่ระหว่างตาทั้งสองของมัน ดาเนียล 8:5
Ultimately the horn of the goat was broken and produced four horns, which also disqualifies it from being an offering in God’s sanctuary.
ในที่สุดเขาของแพะนั้นก็ถูกหักออก และได้เกิดเขาขึ้นสี่เขา ซึ่งทำให้มันขาดคุณสมบัติที่จะเป็นเครื่องบูชาในสถานนมัสการของพระเจ้าด้วยเช่นกัน
Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:8.
ดังนั้น แพะผู้จึงมีกำลังยิ่งใหญ่มาก และเมื่อมันเข้มแข็ง เขาใหญ่ก็หักไป และมีเขาสำคัญสี่เขางอกขึ้นแทนที่ มุ่งไปสู่ลมทั้งสี่แห่งฟ้าสวรรค์ ดาเนียล 8:8
Daniel chapter eight, begins without the kingdom of Babylon being referenced with a symbol. Babylon, the first kingdom of Bible prophecy has already been biblically established upon the two witnesses of chapter two, and chapter seven; but in chapter eight Babylon is purposely hidden to emphasize the prophetic attribute of the papacy receiving a deadly wound that is ultimately healed. During the period from its deadly wound, until it is healed, the papacy is hidden, or forgotten, prophetically. The hiding was also represented by Nebuchadnezzar’s kingdom being removed and thereafter being restored.
ดาเนียลบทที่แปดเริ่มต้นขึ้นโดยไม่มีการอ้างถึงอาณาจักรบาบิโลนด้วยสัญลักษณ์ บาบิโลน ซึ่งเป็นอาณาจักรแรกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ ได้รับการสถาปนาไว้ตามพระคัมภีร์แล้วบนพยานทั้งสองแห่งบทที่สองและบทที่เจ็ด แต่ในบทที่แปด บาบิโลนถูกซ่อนไว้โดยเจตนาเพื่อเน้นลักษณะเชิงพยากรณ์ของสันตะปาปาที่ได้รับบาดแผลถึงตายซึ่งในที่สุดก็ได้รับการรักษาให้หาย ในช่วงเวลาตั้งแต่บาดแผลถึงตายนั้น จนกระทั่งได้รับการรักษาให้หาย สันตะปาปาถูกซ่อนไว้ หรือถูกลืมไป ในเชิงพยากรณ์ การซ่อนเร้นนี้ยังได้รับการเป็นภาพแทนโดยการที่อาณาจักรของเนบูคัดเนสซาร์ถูกถอดออกไปและภายหลังได้รับการฟื้นคืนอีกครั้ง
Daniel chapter eight begins with a direct symbol of the second kingdom by introducing the ram representing the Medo-Persian kingdom, which is followed by the corrupted goat representing the kingdom of Greece. Then out of one of the four winds which the four horns of Greece had disintegrated into, Daniel sees a little horn representing the fourth kingdom of Rome. The little horn represents both phases of Rome, which are represented in four verses. Pagan Rome is represented by the little horn in the masculine gender, and papal Rome as the little horn in the feminine gender.
ดาเนียลบทที่แปดเริ่มต้นด้วยสัญลักษณ์โดยตรงของอาณาจักรที่สอง โดยแนะนำแกะผู้ซึ่งเป็นตัวแทนของอาณาจักรมีเดีย-เปอร์เซีย และต่อมาคือแพะผู้ที่เสื่อมทรามซึ่งเป็นตัวแทนของอาณาจักรกรีก จากนั้นจากลมทั้งสี่ทิศประการหนึ่ง ซึ่งเขาทั้งสี่ของกรีกได้แตกกระจายออกไปเป็นนั้น ดาเนียลเห็นเขาเล็กอันหนึ่งซึ่งเป็นตัวแทนของอาณาจักรที่สี่ คือโรม เขาเล็กนี้เป็นตัวแทนของโรมทั้งสองระยะ ซึ่งถูกนำเสนอไว้ในสี่ข้อ โรมนอกศาสนาเป็นตัวแทนโดยเขาเล็กในเพศชาย และโรมสันตะปาปาเป็นตัวแทนโดยเขาเล็กในเพศหญิง।
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.
และจากหนึ่งในนั้น ได้มีเขาเล็กเขาหนึ่งงอกขึ้นมา ซึ่งทวีความใหญ่โตอย่างยิ่ง ไปทางทิศใต้ และไปทางทิศตะวันออก และไปยังแผ่นดินอันงดงามนั้น และมันได้ทวีความใหญ่โตขึ้น จนถึงกองทัพแห่งฟ้าสวรรค์; และมันได้เหวี่ยงกองทัพบางส่วนและดวงดาวบางดวงลงสู่แผ่นดิน และเหยียบย่ำพวกนั้นเสีย แท้จริง มันได้ยกตนขึ้นแม้กระทั่งถึงองค์ประมุขแห่งกองทัพนั้น และโดยมัน เครื่องบูชาเผาบูชาประจำวันได้ถูกเอาไปเสีย และสถานที่แห่งสถานนมัสการบริสุทธิ์ของพระองค์ก็ถูกทำลายลง และได้มีกองทัพหนึ่งถูกมอบให้แก่มันเพื่อต่อต้านเครื่องบูชาเผาบูชาประจำวัน เนื่องด้วยการละเมิด; และมันได้เหวี่ยงความจริงลงสู่แผ่นดิน และมันได้กระทำการ และจำเริญขึ้น ดาเนียล 8:9–12
The little horn of Rome that enters the narrative in verse nine, is represented in the masculine tense, and then in verse ten, the little horn is represented in the feminine tense, then in verse eleven, the little horn is represented in the masculine tense, and then in verse twelve the little horn is once again represented in the feminine tense.
เขาเล็กแห่งโรมซึ่งเข้าสู่เรื่องราวในข้อเก้านั้น ถูกกล่าวถึงด้วยรูปเพศชาย และต่อมาในข้อสิบ เขาเล็กนั้นถูกกล่าวถึงด้วยรูปเพศหญิง แล้วในข้อสิบเอ็ด เขาเล็กนั้นถูกกล่าวถึงด้วยรูปเพศชาย และในข้อสิบสอง เขาเล็กนั้นก็ถูกกล่าวถึงอีกครั้งด้วยรูปเพศหญิง
Daniel chapter eight, hides the first kingdom, then the next two kingdoms are represented as corrupted sanctuary beasts, and the fourth kingdom is represented by a horn. The horn is prophetically corrupted for it appears as a man, then a woman, then a man and then a woman.
ดาเนียลบทที่แปด ซ่อนอาณาจักรแรกไว้ จากนั้นอาณาจักรถัดไปอีกสองอาณาจักรถูกแสดงแทนด้วยสัตว์แห่งสถานนมัสการที่เสื่อมทราม และอาณาจักรที่สี่ถูกแสดงแทนด้วยเขา เขานั้นเสื่อมทรามในเชิงคำพยากรณ์ เพราะมันปรากฏเป็นผู้ชาย แล้วเป็นผู้หญิง แล้วเป็นผู้ชาย และแล้วเป็นผู้หญิงอีกครั้ง
The woman shall not wear that which pertaineth unto a man, neither shall a man put on a woman’s garment: for all that do so are abomination unto the Lord thy God. Deuteronomy 22:5.
ผู้หญิงจะต้องไม่สวมสิ่งใดที่เป็นของผู้ชาย และผู้ชายจะต้องไม่สวมเสื้อผ้าของผู้หญิง เพราะว่าบรรดาผู้ที่กระทำเช่นนั้นเป็นที่น่าชิงชังแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน เฉลยธรรมบัญญัติ 22:5
The male manifestation of the little horn of pagan Rome, is located in verses nine and eleven, while the feminine manifestation of the little horn of papal Rome, is located in verses ten and twelve. The gender of the little horn is recognized by considering the words of Daniel at the level of the original text, something that Miller could not have seen, for he only used Cruden’s Concordance, and Cruden’s Concordance provides no information about the original language. The oscillation of genders through the four verses was recognized by the translators of the King James Bible, and they did preserve the genders in the passage, if you know what to look for.
การสำแดงในเพศชายของเขาเล็กแห่งโรมนอกศาสนา อยู่ในข้อเก้าและข้อสิบเอ็ด ขณะที่การสำแดงในเพศหญิงของเขาเล็กแห่งโรมสันตะปาปา อยู่ในข้อสิบและข้อสิบสอง เพศของเขาเล็กนั้นเป็นที่รับรู้ได้โดยพิจารณาถ้อยคำของดาเนียลในระดับของต้นฉบับเดิม ซึ่งเป็นสิ่งที่มิลเลอร์ไม่อาจมองเห็นได้ เพราะเขาใช้เพียง Cruden’s Concordance และ Cruden’s Concordance มิได้ให้ข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับภาษาดั้งเดิม การสลับไปมาของเพศตลอดทั้งสี่ข้อนี้เป็นสิ่งที่ผู้แปลพระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ตระหนักรู้ และพวกเขาก็ได้รักษาเพศเหล่านั้นไว้ในตอนนี้จริง หากท่านรู้ว่าควรมองหาสิ่งใด
The translators recognized the distinction between the masculine and the feminine little horn of verses nine through twelve, and they represented the distinction by the word “it.” The word “it” is employed for the little horn when it is in its feminine tense. See Daniel chapter eight, verse ten:
บรรดาผู้แปลตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างเขาเล็กเพศชายกับเขาเล็กเพศหญิงในข้อเก้าถึงข้อสิบสอง และได้ถ่ายทอดความแตกต่างนั้นด้วยคำว่า “มัน” คำว่า “มัน” ถูกใช้สำหรับเขาเล็กเมื่ออยู่ในรูปเพศหญิง ดู ดาเนียล บทที่ 8 ข้อ 10:
And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.
และมันได้ทวีความยิ่งใหญ่ขึ้น จนถึงกองทัพแห่งสวรรค์; และมันได้เหวี่ยงบางส่วนของกองทัพและของดวงดาวลงถึงพื้นดิน และย่ำยีพวกเหล่านั้น ดาเนียล 8:10
It “waxed great,” and “it cast down,” thus identifying the little horn as the woman. Verse twelve states:
มัน “เติบใหญ่ขึ้น” และ “มันเหวี่ยงลง” ด้วยเหตุนี้จึงระบุว่าเขาเล็กนั้นคือผู้หญิง ข้อสิบสองกล่าวว่า:
And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.
และเพราะการล่วงละเมิด จึงมีกองทัพหนึ่งถูกมอบไว้แก่เขาให้ต่อสู้กับเครื่องบูชาประจำวัน และมันได้เหวี่ยงความจริงลงสู่ดิน และมันก็กระทำการและเจริญรุ่งเรือง ดาเนียล 8:12
In verse twelve, the word “him” is added, and does not accurately represent the little horn, for the little horn in the verse is twice identified as “it,” thus representing the feminine. The translators obviously recognized Daniel’s gender distinction, but were not certain about what Daniel intended, and they attempted to make the little horn in the verse male in gender by adding the italicized word “him,” but it is not sustained by Daniel’s actual words. His words identify the little horn as feminine and “it” (the feminine little horn), cast the truth to the ground, and “it” (the feminine little horn), practiced and prospered.
ในข้อสิบสอง ได้มีการเติมคำว่า “เขา” เข้าไป ซึ่งมิได้สื่อถึงเขาเล็กนั้นอย่างถูกต้อง เพราะเขาเล็กในข้อนี้ถูกระบุไว้ถึงสองครั้งว่าเป็น “มัน” จึงแสดงถึงเพศหญิง เห็นได้ชัดว่าผู้แปลตระหนักถึงความแตกต่างทางเพศที่ดาเนียลใช้ แต่ไม่แน่ใจว่าดาเนียลตั้งใจจะสื่ออะไร และพวกเขาพยายามทำให้เขาเล็กในข้อนี้เป็นเพศชายโดยการเติมคำที่พิมพ์ตัวเอียงว่า “เขา” เข้าไป แต่สิ่งนั้นไม่ได้รับการรองรับจากถ้อยคำที่ดาเนียลใช้จริง ถ้อยคำของท่านระบุว่าเขาเล็กเป็นเพศหญิง และ “มัน” (เขาเล็กเพศหญิง) ได้เหวี่ยงความจริงลงสู่พื้นดิน และ “มัน” (เขาเล็กเพศหญิง) ได้กระทำการและจำเริญขึ้น.
In verse nine, the phrase “a little horn” is in the masculine gender and represents pagan Rome. It came from one of the “four winds” the Grecian Empire had dissolved into. In the verse, in agreement with history, pagan Rome conquered three geographical areas as it took its position upon the throne of the earth.
ในข้อเก้า วลี “เขาเล็ก” อยู่ในเพศชาย และเป็นตัวแทนของโรมันนอกศาสนา มันเกิดขึ้นจาก “ลมทั้งสี่” ประการหนึ่ง ซึ่งจักรวรรดิกรีกได้แตกสลายออกไปเป็นเช่นนั้น ในข้อนี้ ซึ่งสอดคล้องกับประวัติศาสตร์ โรมันนอกศาสนาได้พิชิตดินแดนทางภูมิศาสตร์สามแห่ง ขณะที่มันเข้ายึดตำแหน่งบนบัลลังก์แห่งพิภพ
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
และจากหนึ่งในนั้นได้งอกเขาเล็กเขาหนึ่งออกมา ซึ่งเจริญขึ้นอย่างใหญ่โตยิ่งนัก ไปทางทิศใต้ และไปทางทิศตะวันออก และไปยังแผ่นดินอันงดงาม Daniel 8:9
In verse eleven (which is where the controversy over “the daily” finds one of its primary battlegrounds), the little horn is represented as “he,” “him” and “his.”
ในข้อที่สิบเอ็ด (ซึ่งเป็นที่ที่ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับ “เครื่องบูชาประจำวัน” พบสนามรบสำคัญแห่งหนึ่งของตน) เขาเล็กนั้นถูกกล่าวแทนด้วยสรรพนามว่า “เขา” “เขา” และ “ของเขา”
Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.
แท้จริง เขาได้ยกตนขึ้นแม้กระทั่งต่อเจ้าแห่งพลโยธา และโดยเขาเครื่องบูชาประจำวันก็ถูกนำไปเสีย และสถานที่แห่งสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ก็ถูกเหวี่ยงลง ดาเนียล 8:11
We will continue this study in the next article.
เราจะศึกษาต่อในบทความถัดไป
“Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.
“หลักการทุกประการในพระวจนะของพระเจ้าล้วนมีที่ทางของตน ทุกข้อเท็จจริงล้วนมีความหมายสัมพันธ์ของมัน และโครงสร้างทั้งสิ้นนั้น ทั้งในด้านแบบแผนและการดำเนินการ เป็นพยานถึงพระผู้ทรงเป็นผู้ประพันธ์ของมัน โครงสร้างเช่นนี้ไม่มีจิตใจใดนอกจากพระปัญญาขององค์อนันต์เท่านั้นที่จะสามารถคิดออกแบบหรือสร้างขึ้นได้” Education, 123.