พระธรรมดาเนียล - หมายเลขเจ็ดสิบเอ็ด

สิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งสี่ประการในเอเสเคียลบทที่แปด เป็นตัวแทนของคนสี่ชั่วอายุของอิสราเอลสมัยใหม่ และการเริ่มต้นของอิสราเอลสมัยใหม่นั้นได้ถูกทำให้เห็นเป็นแบบโดยการเริ่มต้นของอิสราเอลโบราณ ประวัติศาสตร์การเริ่มต้นทั้งสองนั้นเป็นพยานถึงวาระสุดท้ายของอิสราเอลสมัยใหม่ ณ กฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า การเริ่มต้นทั้งสองของอิสราเอล ทั้งอิสราเอลโบราณตามตัวอักษร และอิสราเอลสมัยใหม่ฝ่ายจิตวิญญาณ ได้รับการยืนยันโดยประวัติศาสตร์การเริ่มต้นของราชอาณาจักรฝ่ายเหนือของอิสราเอล เมื่อมันแยกตัวออกจากยูดาห์

เมื่ออิสราเอลโบราณได้ตั้งรูปโคทองคำขึ้นนั้น พวกเขาเพิ่งออกมาจากอียิปต์ตามการสำเร็จของคำพยากรณ์ที่ระบุว่าพระเจ้าจะทรงกระทำให้พวกเขาเป็นราชอาณาจักร เรื่องราวของเยโรโบอัม กษัตริย์องค์แรกแห่งราชอาณาจักรอิสราเอลฝ่ายเหนือ ก็มีลักษณะเช่นนั้นอยู่ด้วย เยโรโบอัมได้หลบหนีไปยังอียิปต์จากพระพิโรธของซาโลมอน เขาได้รับพระสัญญาเชิงพยากรณ์จากผู้เผยพระวจนะอาหิยาห์ว่า เขาจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์เหนือสิบในสิบสองเผ่า ก่อนที่คำพยากรณ์นั้นจะสำเร็จ เยโรโบอัมจะหลบหนีไปยังอียิปต์เพื่อให้ตนเองอยู่ห่างจากซาโลมอน จนกระทั่งซาโลมอนสิ้นพระชนม์

เมื่อกษัตริย์ซาโลมอนสิ้นพระชนม์ อาณาจักรจะต้องถูกแบ่งออก และเยโรโบอัมจะต้องเป็นกษัตริย์เหนือสิบเผ่าทางเหนือ ส่วนเรโหโบอัม โอรสของซาโลมอน จะต้องเป็นกษัตริย์ ณ กรุงเยรูซาเล็ม ก่อนที่การแบ่งแยกเผ่าทั้งหลายจะเกิดขึ้น เยโรโบอัมจำเป็นต้องออกมาจากอียิปต์

เรื่องราวเกี่ยวกับการที่เรโหโบอัมทรงกระทำอย่างโง่เขลาในช่วงสามวันนั้น ชี้ให้เห็นว่าความผิดตกอยู่ที่การที่พระองค์ทรงปฏิเสธคำปรึกษาของพวกผู้อาวุโสอย่างโง่เขลา แต่การแยกของบรรดาเผ่าต่าง ๆ ได้ถูกพยากรณ์ไว้แล้ว ดังนั้นไม่ว่าอย่างไร เหตุการณ์นั้นก็ย่อมต้องเกิดขึ้นอยู่ดี เป็นเรื่องที่ควรสังเกตไว้ ณ ที่นี้สำหรับบทความในอนาคตว่า กระบวนการแห่งการแยกนั้นถูกระบุไว้อย่างเฉพาะเจาะจงว่าเป็นเวลาสามวัน อาณาจักรทั้งสองกลับมาเป็นอาณาจักรเดียวกันอีกครั้งในประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอไรต์ และเมื่อเผ่าทางเหนือกับเผ่าทางใต้กลายเป็นอาณาจักรเดียวกันในประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอไรต์ ซึ่งเป็นช่วงเวลาของการมาถึงของทูตสวรรค์สามองค์แห่งวิวรณ์ บทที่สิบสี่ ทูตสวรรค์ทั้งสามองค์นั้นในประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอไรต์ ได้รับการใช้เป็นแบบอย่างโดยสามวันแห่งการตัดสินใจของเรโหโบอัม ช่วงเวลาสี่สิบหกปีนั้น เมื่อทูตสวรรค์ทั้งสามมาถึงตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1844 ก็เป็นสามวันเชิงสัญลักษณ์เช่นกัน ซึ่งพระคริสต์ได้ตรัสไว้ในยอห์น บทที่สอง ว่าจะเป็นเวลาที่จำเป็นสำหรับพระองค์ในการยกพระวิหารที่ถูกทำลายขึ้นอีก แต่ส่วนของการศึกษานั้นจะสงวนไว้สำหรับบทความในอนาคต

เมื่อเรโหโบอัมทรงมีพระดำรัสอันโฉดเขลานั้นเมื่อสิ้นสุดสามวัน อาณาจักรทั้งหลายก็ถูกแบ่งแยกออกจากกัน

คำพยากรณ์ที่ว่าเยโรโบอัมจะได้รับราชอาณาจักรนั้นได้สำเร็จแล้ว และสำเร็จในเวลาที่เขาออกมาจากอียิปต์เอง ด้วยความหึงหวงที่สถานนมัสการของพระเจ้าอยู่ในนครเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นนครที่พระเจ้าทรงเลือกไว้เพื่อจะทรงสถิตพระนามของพระองค์ เยโรโบอัมจึงเริ่มตั้งระบบเลียนแบบสถานนมัสการ ฐานะปุโรหิต และพิธีนมัสการ ซึ่งพระเจ้าทรงกำหนดไว้ให้ประกอบได้เฉพาะในเยรูซาเล็มเท่านั้น งานของเยโรโบอัมในการสถาปนาระบบนมัสการปลอมขึ้นในหมู่สิบเผ่าทางเหนือ เป็นภาพขนานโดยตรงกับการกบฏของอาโรนและลูกวัวทองคำ และด้วยเหตุนี้จึงเป็นพยานอีกประการหนึ่ง ไม่เพียงแต่ถึงกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึงเท่านั้น แต่ยังถึงการกบฏในปี 1863 ด้วย

การกบฏของเยโรโบอัมให้แนวแห่งความจริงอีกประการหนึ่ง เพื่อนำมาทาบลงบนการกบฏของอาโรน การกบฏของเขาโปรเตสแตนต์ในปี 1863 และการกบฏของเขารีพับลิกัน ณ กฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า และโดยการกระทำเช่นนั้น ก็ทำให้พยานหลักฐานเชิงพยากรณ์กว้างขวางยิ่งขึ้น ในการกบฏเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรน องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเปลี่ยนวิธีการที่ทรงกำหนดไว้ในการคัดเลือกฐานะปุโรหิต

ก่อนการกบฏนั้น บุตรหัวปีของทุกเผ่าจะต้องเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฐานะปุโรหิต แต่ในการกบฏเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรน มีเพียงเผ่าเลวีเท่านั้นที่ยืนอยู่ฝ่ายโมเสส ด้วยเหตุนี้ พระเจ้าจึงทรงเปลี่ยนวิธีการที่ได้ทรงกำหนดไว้สำหรับจัดหาชายเข้าสู่ฐานะปุโรหิต และนับแต่นั้นเป็นต้นมา ก็มีเพียงวงศ์วานของเลวีเท่านั้นที่จะประกอบขึ้นเป็นฐานะปุโรหิต

เยโรโบอัมได้ปลอมแปลงพระราชกิจที่พระเจ้าได้ทรงกระทำไว้ในการกบฏของอาโรน เมื่อพระเจ้าทรงตั้งฐานะปุโรหิตใหม่ขึ้นจากเผ่าเลวี เพราะเยโรโบอัม “ทรงตั้งคนสามัญที่สุดในหมู่ประชาชนให้เป็นปุโรหิต ซึ่งมิได้เป็นบุตรทั้งหลายของเลวี” การกบฏในตอนต้นแห่งอาณาจักรของสิบเผ่าทางเหนือ มีลักษณะคู่ขนานกับการกบฏของอาโรนและพวกคนโง่ที่เต้นรำ การกบฏนั้นเกิดขึ้นภายหลังการออกจากอียิปต์ เพื่อให้คำพยากรณ์ซึ่งทรงสัญญาว่าจะสถาปนาอาณาจักรหนึ่งขึ้นนั้นสำเร็จ ในทั้งสองกรณี ได้มีการสถาปนาฐานะปุโรหิตใหม่ขึ้น ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงจากระเบียบเดิมในการคัดเลือกปุโรหิต

การกบฏด้วยลูกวัวทองคำของอาโรนได้ถูกทำซ้ำอีกครั้ง แต่เยโรโบอัมได้กระทำยิ่งกว่านั้นเป็นทวีคูณ เพราะเขาได้ทำลูกวัวทองคำขึ้นสองตัวและตั้งไว้ในสองเมือง เมืองดานเป็นตัวแทนของศิลปะแห่งการปกครองของรัฐ เพราะคำว่า Dan หมายถึง “พิพากษา” และเมืองเบธเอลเป็นตัวแทนของศิลปะแห่งการปกครองของคริสตจักร เพราะคำว่า Bethel หมายถึง “พระนิเวศของพระเจ้า” ลูกวัวทองคำเหล่านั้นมีสัญลักษณ์อย่างเดียวกันกับลูกวัวของอาโรน แต่เพิ่มพยานหลักฐานเรื่องการรวมตัวกันของคริสตจักรกับรัฐดังที่สองเมืองนั้นเป็นตัวแทน ลูกวัวเป็นรูปแบบสูงสุดของเครื่องบูชาแบบนอกศาสนา และฉะนั้นจึงเป็นตัวแทนของเครื่องถวายพระคริสต์ปลอมแปลง ทองคำเป็นสัญลักษณ์ของบาบิโลน และลูกวัวนั้นเป็นรูปของสัตว์ร้าย เช่นเดียวกับที่อาโรนได้ตั้งวันนมัสการอันเท็จ เยโรโบอัมก็ได้ตั้งเทศกาลขึ้นด้วย และจงใจให้วันกำหนดของเทศกาลนั้นไม่ตรงกับเวลาของการนมัสการแท้ในกรุงเยรูซาเล็ม

องค์ประกอบทั้งสิ้นของกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึงนั้น ได้รับการเป็นตัวแทนไว้ในคำพยานแห่งการกบฏของเยโรโบอัม ได้แก่ เครื่องบูชาเท็จ (ลูกวัว) พระคริสต์เท็จ (แท่นบูชา) รูปสัตว์ร้าย (การผสมผสานระหว่างคริสตจักรกับรัฐ) วันนมัสการเท็จ (วันอาทิตย์) และฐานะปุโรหิตปลอมแปลง

การเริ่มต้นของอิสราเอลโบราณ การเริ่มต้นของสิบเผ่าทางเหนือในฐานะอาณาจักรหนึ่ง และการเริ่มต้นของอั๊ดเวนตีสทั้งปวง ล้วนมีองค์ประกอบเชิงพยากรณ์เดียวกัน และเมื่อพิจารณาร่วมกันแล้ว องค์ประกอบเหล่านี้ชี้ให้เห็นองค์ประกอบเชิงพยากรณ์ของกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึง อิสราเอลโบราณได้ออกมาจากความเป็นทาสแห่งอียิปต์ เยโรโบอัมได้ออกมาจากอียิปต์ซึ่งเขาได้หลบหนีไปเพื่อให้พ้นจากการข่มเหงของซาโลมอน และอั๊ดเวนตีสม์แบบมิลเลอไรต์ก็เพิ่งได้ออกมาจากความเป็นทาสแห่งสันตะสำนัก.

ฐานะปุโรหิตของเลวีได้ถูกสถาปนาขึ้นในคราวการกบฏของอาโรน ฐานะปุโรหิตเทียมเท็จของคนชั้นต่ำที่สุดได้ถูกตั้งขึ้นในคำพยานของเยโรโบอัม และเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเข้าทำพันธสัญญากับลัทธิแอ๊ดเวนติสม์แบบมิลเลอไรต์ ตามคำของเปโตร พวกมิลเลอไรต์ก็เป็น “ชั่วอายุที่ทรงเลือกสรรแล้ว เป็นปุโรหิตหลวง เป็นชนชาติบริสุทธิ์ เป็นชนชาติพิเศษ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้ประกาศพระคุณอันเลิศของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกท่านทั้งหลายให้ออกจากความมืดเข้าสู่ความสว่างอันน่าอัศจรรย์ของพระองค์” ความสว่างที่พวกมิลเลอไรต์ได้รับการทรงเรียกให้เข้าสู่นั้น คือความสว่างแห่งอัญมณีของมิลเลอร์ซึ่งถูกแสดงไว้บนแผ่นจารึกสองแผ่นของฮาบากุก อันได้ถูกทำให้เป็นแบบไว้แล้วในประวัติการกบฏของอาโรนโดยแผ่นจารึกสองแผ่นแห่งพระบัญญัติสิบประการ ส่วนความมืดซึ่งพวกเขาได้รับการทรงเรียกให้ออกมานั้น คือยุคมืดแห่งการปกครองของสันตะปาปา ซึ่งได้ถูกทำให้เป็นแบบไว้แล้วโดยความมืดแห่งการเป็นทาสในอียิปต์

เมื่อพระคริสต์ทรงยกพระวิหารซึ่งถูกเหยียบย่ำลงโดยทั้งลัทธินอกศาสนาและอำนาจสันตะปาปาขึ้น พระองค์ได้ทรงกระทำสิ่งนั้นภายในระยะเวลาสี่สิบหกปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1798 ถึง ค.ศ. 1844 เมื่อพระองค์ได้ทรงสถาปนาพระวิหารแล้ว เมื่อนั้นในฐานะทูตแห่งพันธสัญญา พระองค์ก็เสด็จมายังพระวิหารของพระองค์อย่างฉับพลันในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 เพราะพระองค์ได้ทรงสถาปนาพระวิหารซึ่งถูกเหยียบย่ำและทำลายลงนั้นขึ้นใหม่ และพระองค์ยังได้ทรงชำระพวกปุโรหิตซึ่งเป็นที่แทนโดยเผ่าเลวีด้วย

ในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 พระคริสต์ได้เสด็จมายังพระวิหารของพระองค์อย่างฉับพลัน และได้ทรงเข้าทำพันธสัญญากับชนชาติหนึ่งซึ่งมีฐานะเป็นตัวแทนโดยปุโรหิตเลวี แต่ภายในปี ค.ศ. 1863 พวกเขาได้กระทำการกบฏซ้ำรอยอาโรน และปุโรหิตแห่งขบวนการมิลเลอไรต์ก็ได้เปลี่ยนผ่านไปสู่ปุโรหิตแห่งเลาดีเซีย ดังที่มีภาพแทนโดยปุโรหิตของเยโรโบอัมซึ่งมาจากคนชั้นต่ำที่สุด และพวกคนโง่เขลาที่เต้นรำของอาโรน กระนั้น คำพยานเรื่องการกบฏของเยโรโบอัมยังมีคำพยานที่ใหญ่ยิ่งกว่านั้นเกี่ยวกับการกบฏในปี ค.ศ. 1863 เมื่อเยโรโบอัมสถาปนาระบบนมัสการเท็จของตนขึ้น ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งจากกรุงเยรูซาเล็มก็ถูกส่งมาเพื่อตำหนิการกบฏของเยโรโบอัม ดังที่เป็นแบบอย่างโดยการที่แอ๊ดเวนตีสสายมิลเลอไรต์ถูกนำให้ยอมรับวันสะบาโตแห่งพระบัญญัติสิบประการว่าเป็นวันพักผ่อน.

เมื่ออัดเวนติสม์ยอมรับแสงสว่างแห่งทูตสวรรค์องค์ที่สามและเรื่องสถานบริสุทธิ์ พวกเขาก็เป็นคำตักเตือนแก่โปรเตสแตนต์เหล่านั้นซึ่งได้ปฏิเสธแสงสว่างอันเพิ่มพูนจากการคลี่ตราซึ่งเริ่มขึ้นในวาระแห่งที่สุดปลายในปี 1798 เช่นเดียวกับที่อิสราเอลโบราณได้ลืมวันสะบาโตในระหว่างการเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ คริสตจักรในถิ่นทุรกันดารก็ได้ลืมวันสะบาโตไปแล้วเมื่อถึงปี 1798 แสงสว่างอันเพิ่มพูนของข่าวสารเรื่องโมงแห่งการพิพากษาซึ่งพวกมิลเลอไรต์นำมานั้น ในที่สุดได้นำไปสู่เรื่องสถานบริสุทธิ์และพระบัญญัติของพระเจ้า

ความสว่างนั้นมาถึงในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 และเป็นตัวแทนของการตำหนิการนมัสการเท็จแก่บรรดาผู้ที่ได้รับการทรงเรียกให้ออกมาโดยสิ้นเชิงจากหลักคำสอนเท็จของนิกายคาทอลิก การนมัสการดวงอาทิตย์คือเครื่องหมายแห่งอำนาจของนิกายคาทอลิกเหนือคริสตจักรทั้งหลายที่กลับคืนเข้าสู่อ้อมกอดของนาง การตำหนินั้นถูกเป็นภาพแทนไว้ในการสถาปนาระบบการนมัสการเท็จของเยโรโบอัม

พร้อมกับการกบฏของลูกโคทองคำในการเป็นพยานของอาโรนและเยโรโบอัม การสถาปนาที่แท้จริงของระบบการนมัสการเทียมเท็จซึ่งเยโรโบอัมทรงกำหนดไว้ก็ถูกรวมอยู่ในการเป็นพยานของเขาด้วย การสถาปนานั้นเป็นภาพแทนของความแตกต่างระหว่างการนมัสการซึ่งจะต้องกระทำในกรุงเยรูซาเล็ม กับระบบปลอมแปลงของเยโรโบอัม ตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1844 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำชนชาติของพระองค์ออกจากความมืดแห่งการปกครองของสันตะปาปาเข้าสู่ความสว่างฝ่ายคำพยากรณ์อันน่าอัศจรรย์ ซึ่งเป็นภาพแทนโดยทูตสวรรค์สามองค์แห่งวิวรณ์บทที่สิบสี่ คริสตจักรโปรเตสแตนต์ทั้งหลายได้ปฏิเสธความสว่างนั้น และโดยการกระทำเช่นนั้น ในปี 1844 พวกเขาจึงกลายเป็นบุตรีของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

การนมัสการของเยโรโบอัมเป็นแบบอย่างล่วงหน้าของระบบการนมัสการของคาทอลิก และในเรื่องราวของเขา อาณาจักรฝ่ายเหนือของอิสราเอลเป็นตัวแทนของระบบเทียมเท็จแห่งคาทอลิกที่ชาวโปรเตสแตนต์ในประวัติศาสตร์มิลเลอไรต์ได้เลือกที่จะคงอยู่ในนั้น สัญลักษณ์ของระบบนั้นคือการนมัสการดวงอาทิตย์

หญิงพรหมจารีผู้ซื่อสัตย์และมีปัญญา ผู้ได้เข้าไปในอภิสุทธิสถานเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 เป็นภาพแทนการตักเตือนแก่พวกโปรเตสแตนต์ซึ่งเพิ่งกลับไปอยู่ใต้อิทธิพลของคาทอลิก และได้กลายเป็นบุตรสาวทั้งหลายของโรม ในการสถาปนาระบบการนมัสการปลอมแปลงของเยโรโบอัม ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งได้มาจากยูดาห์และตักเตือนเยโรโบอัม จึงเป็นภาพต้นแบบของหญิงพรหมจารีผู้ซื่อสัตย์ที่ได้เข้าไปในอภิสุทธิสถาน และถูกนำให้ยอมรับธรรมบัญญัติของพระเจ้า เรื่องราวของผู้เผยพระวจนะผู้นั้นและการตักเตือนของเขาต่อเยโรโบอัมนั้นให้ความกระจ่างอย่างยิ่งเมื่อนำมาพิจารณาถึงการกบฏในปี ค.ศ. 1863 กระนั้น เรื่องราวนี้จำเป็นต้องรอไว้ก่อนจนกว่าจะได้วางตอนจบไว้ควบคู่กับตอนต้นเสียก่อน

จุดเริ่มต้นของอิสราเอลโบราณ อาณาจักรของเยโรโบอัม และอิสราเอลสมัยใหม่ ล้วนสอดคล้องกัน และเมื่อรวมกันแล้ว สิ่งเหล่านี้เป็นพยานสามประการถึงจุดจบของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินในวิวรณ์บทที่สิบสาม ณ เวลากฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งกำลังจะมาถึงในไม่ช้า ผู้สัตย์ซื่อแห่งแอ๊ดเวนติสม์สายมิลเลอร์ไรต์ในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ได้กลายเป็นเขาโปรเตสแตนต์ที่แท้จริงของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน และพวกเขาได้เป็นเช่นนั้นในประวัติศาสตร์ที่เริ่มต้นขึ้น ณ เวลาสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1798 ปี ค.ศ. 1798 เป็นจุดเริ่มต้นของอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ คือสหรัฐอเมริกา และเป็นการสถาปนาเขาโปรเตสแตนต์ที่แท้จริงของแอ๊ดเวนติสม์ในสหรัฐอเมริกา ในประวัติศาสตร์แห่งจุดเริ่มต้นนั้นเป็นภาพแทนของประวัติศาสตร์แห่งจุดจบของสหรัฐอเมริกา เพราะพระเยซูทรงใช้จุดเริ่มต้นของสิ่งหนึ่งเป็นภาพประกอบถึงจุดจบของสิ่งนั้นอยู่เสมอ

พยานผู้เริ่มต้นทั้งสามของอิสราเอลโบราณ อิสราเอลสมัยใหม่ และอิสราเอลของเยโรโบอัม เป็นภาพประกอบถึงวาระสุดท้ายของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน แต่ยังมีอีกวาระสุดท้ายหนึ่งซึ่งจำเป็นต้องนำมาแสดงไว้ล่วงหน้า ก่อนจะลำดับคำพยานของผู้เผยพระวจนะซึ่งมาจากยูดาห์และได้ตำหนิเยโรโบอัม ประวัติศาสตร์แห่งวาระสุดท้ายที่จำเป็นต้องรวมไว้ด้วยนั้น คือวาระสุดท้ายของราชอาณาจักรฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ของอิสราเอล ดังที่มีผู้เผยไว้โดยผู้เผยพระวจนะเอเสเคียล

ไม่ควรถูกลืมเลยว่า สิ่งที่เรากำลังยกขึ้นมาเป็นภาพประกอบอยู่ในขณะนี้ก็คือ การกบฏในปี 1863 นั้นถูกทำเครื่องหมายไว้โดยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนประการแรกแห่งเอเสเคียลบทที่แปด ซึ่งก็คือรูปเคารพแห่งความหึงหวง เมื่อเราได้กล่าวถึงการสิ้นสุดของอาณาจักรฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ตามที่เอเสเคียลเป็นผู้แทนไว้แล้ว เราจะมีหลักฐานมากเกินพอที่จะยืนยันว่าการกบฏในปี 1863 ได้รับการพรรณนาไว้โดยการกบฏของอาโรนและเยโรโบอัม และว่ามันชี้ให้เห็นถึงการเริ่มต้นของชนรุ่นแรกในสี่ชั่วอายุของแอ๊ดเวนติสต์แบบเลาดีเซีย

เราจะดำเนินการศึกษานี้ต่อไปในบทความถัดไป