Ezekiel chapter eight, sets forth four increasing abominations which represent the four generations of Laodicean Adventism. The rebellion of 1863, produced a counterfeit to the two tables of Habakkuk, just as Aaron had produced an counterfeit image of jealousy, with his golden calf at the very time God was delivering the two tables of the Ten Commandments to Moses. Once Laodicean Adventism had begun the work of removing the foundational truths, as represented in William Miller’s dream, the leadership of the first generation began to reject the authority of the Bible, and then the Spirit of Prophecy. The rebellion had grown to a point where Kellogg’s spiritualism (pantheism), arrived into their history just prior to 1888.
เอเสเคียล บทที่แปด ได้นำเสนอสิ่งน่าสะอิดสะเอียนสี่ประการที่ทวีความรุนแรงขึ้น ซึ่งเป็นตัวแทนของคนสี่ชั่วอายุแห่งแอ๊ดเวนติสต์แบบเลาดีเซีย การกบฏในปี 1863 ได้ก่อให้เกิดของปลอมขึ้นมาแทนแผ่นจารึกสองแผ่นแห่งฮาบากุก เช่นเดียวกับที่อาโรนได้สร้างรูปเคารพแห่งความหึงหวงอันเป็นของปลอมขึ้นด้วยลูกวัวทองคำของเขา ในเวลาเดียวกันกับที่พระเจ้ากำลังทรงมอบแผ่นจารึกสองแผ่นแห่งพระบัญญัติสิบประการแก่โมเสส เมื่อแอ๊ดเวนติสต์แบบเลาดีเซียได้เริ่มต้นงานแห่งการรื้อถอนความจริงรากฐาน ดังที่แสดงไว้ในความฝันของวิลเลียม มิลเลอร์ ผู้นำของคนชั่วอายุแรกก็เริ่มปฏิเสธสิทธิอำนาจของพระคัมภีร์ และต่อจากนั้นก็ปฏิเสธพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ การกบฏนั้นได้เติบโตไปถึงจุดที่ลัทธิวิญญาณนิยมของเคลล็อกก์ (แพนธีอิสม์) ได้เข้ามาสู่ประวัติศาสตร์ของพวกเขาไม่นานก่อนปี 1888.
At the rebellion of 1888, the spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery reached a point where the messengers of Minneapolis, and the prophetess and even the Holy Spirit were rejected.
ในการกบฏปี 1888 ลัทธิทรงวิญญาณซึ่งเป็นภาพแทนโดยห้องแห่งภาพในนิมิตของเอเสเคียล ได้ดำเนินมาถึงจุดที่ผู้สื่อข่าวสารแห่งมินนีแอโพลิส ทั้งผู้เผยพระวจนะหญิง และแม้กระทั่งพระวิญญาณบริสุทธิ์เอง ก็ถูกปฏิเสธ។
“We have seen in our experience that when the Lord sends rays of light from the open door of the sanctuary to His people, Satan stirs up the minds of many. But the end is not yet. There will be those who will resist the light and crowd down those whom God has made His channels to communicate light. Spiritual things are not spiritually discerned. The watchmen have not kept pace with the opening providence of God, and the real heaven-sent message and messengers are scorned.
“เราได้เห็นจากประสบการณ์ของเราว่า เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งลำแสงแห่งความสว่างจากประตูที่เปิดอยู่ของสถานนมัสการมายังประชากรของพระองค์ ซาตานก็ปลุกเร้าจิตใจของคนเป็นอันมาก แต่ที่สุดปลายยังมาไม่ถึง จะมีคนเหล่านั้นที่ต่อต้านความสว่างและเบียดขับผู้ซึ่งพระเจ้าได้ทรงตั้งไว้ให้เป็นช่องทางของพระองค์ในการสื่อความสว่าง สิ่งฝ่ายวิญญาณย่อมไม่อาจหยั่งรู้ได้ด้วยฝ่ายวิญญาณ ผู้เฝ้ายามมิได้ก้าวทันกับพระญาณจัดเตรียมที่กำลังเปิดเผยของพระเจ้า และข่าวสารกับผู้สื่อสารซึ่งแท้จริงแล้วส่งมาจากสวรรค์ก็ถูกเหยียดหยาม”
“There will go from this meeting men who claim to know the truth who are gathering about their souls the garments not woven in the loom of heaven. The spirit that they have received here will be carried with them. I tremble for the future of our cause. Those who do not in this place yield to the evidence God has given will war against their brethren whom God is using. They will make it very hard, when opportunities shall come where they can carry forward and onward the same kind of warfare they have hitherto engaged in. These men will have opportunities to be convinced that they have been warring against the Holy Spirit of God. Some will be convinced; others will hold firmly their own spirit. They will not die to self and let the Lord Jesus come into their hearts. They will be more and still more deceived until they cannot discern truth and righteousness. They will, under another spirit, seek to place upon the work a mold that God shall not approve; and they will endeavor to act out the attributes of Satan in assuming control of human minds and thus control the work and cause of God.
“จะมีผู้ชายออกไปจากที่ประชุมนี้ ผู้ซึ่งอ้างว่าตนรู้จักความจริง แต่กำลังรวบรวมไว้รอบจิตวิญญาณของตนเองซึ่งอาภรณ์ที่มิได้ทอขึ้นในหูกแห่งสวรรค์ วิญญาณที่พวกเขาได้รับ ณ ที่นี้จะถูกพกพาติดตัวไปด้วย ข้าพเจ้าสั่นสะท้านเพื่ออนาคตแห่งงานของเรา ผู้ที่ในสถานที่นี้มิได้ยอมจำนนต่อหลักฐานที่พระเจ้าทรงประทาน จะต่อสู้กับพี่น้องของตนซึ่งพระเจ้าทรงใช้ พวกเขาจะทำให้ยากยิ่งนัก เมื่อโอกาสมาถึงซึ่งพวกเขาสามารถดำเนินสงครามลักษณะเดียวกันต่อไปข้างหน้าและต่อเนื่อง ดังที่พวกเขาได้เข้าร่วมมาแล้วจนบัดนี้ คนเหล่านี้จะมีโอกาสที่จะได้รับความเชื่อมั่นว่าพวกเขาได้ต่อสู้กับพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้า บางคนจะถูกทำให้เชื่อมั่น; แต่อีกบางคนจะยึดมั่นในวิญญาณของตนเองอย่างแน่นแฟ้น พวกเขาจะไม่ยอมตายต่อตัวตน และไม่ยอมให้องค์พระเยซูเจ้าเสด็จเข้ามาในจิตใจของตน พวกเขาจะถูกล่อลวงมากขึ้นและยิ่งมากขึ้น จนไม่อาจแยกแยะความจริงและความชอบธรรมได้ พวกเขาจะภายใต้วิญญาณอีกอย่างหนึ่ง พยายามประทับแบบแผนลงบนงานซึ่งพระเจ้าจะไม่ทรงเห็นชอบ; และพวกเขาจะเพียรพยายามแสดงออกซึ่งลักษณะของซาตานในการเข้าควบคุมจิตใจของมนุษย์ และด้วยประการฉะนี้จึงควบคุมงานและพระราชกิจของพระเจ้า”
“Had our brethren fasted and prayed and humbled their hearts before God at this meeting, and sat down calmly to investigate the Scriptures together, then God would have been glorified. But the spirit of prejudice that was brought to that meeting closed the door to the richest blessing of God, and those who had this spirit will not be in a favorable position to see light until they repent before God and have some sense of how near they have come to doing despite to the Holy Spirit and having another spirit.” The 1888 Materials, 832.
“หากพี่น้องของเราได้อดอาหารและอธิษฐาน และถ่อมใจลงต่อพระพักตร์พระเจ้าในการประชุมครั้งนี้ และได้นั่งลงอย่างสงบเพื่อร่วมกันตรวจสอบพระคัมภีร์แล้ว พระเจ้าก็จะได้รับพระสิริ แต่จิตวิญญาณแห่งอคติที่ถูกนำเข้ามาในการประชุมครั้งนั้นได้ปิดประตูต่อพระพรอันอุดมยิ่งของพระเจ้า และบรรดาผู้ที่มีจิตวิญญาณเช่นนี้จะไม่อยู่ในสภาพที่เหมาะสมที่จะมองเห็นความสว่าง จนกว่าพวกเขาจะกลับใจต่อพระพักตร์พระเจ้า และสำนึกบ้างว่าพวกเขาได้เข้าใกล้เพียงใดต่อการลบหลู่พระวิญญาณบริสุทธิ์และการมีอีกวิญญาณหนึ่ง” The 1888 Materials, 832.
After 1888, Sister White “trembled for the future of” God’s church and work. She saw that the meeting would produce a continued spiritual warfare among the men that were leaders of Laodicean Adventism, and the controversy of “the daily,” is evidence that her predictions were fulfilled upon that very generation. A warfare was then carried on by men who did not “yield to the evidence God had given” to confirm the “heaven sent message and messengers,” and those men made war against “the Holy Spirit of God.” The second generation watched as the publishing house and sanitarium were burnt to the ground by the fires of God’s judgment.
ภายหลังปี 1888 ซิสเตอร์ไวท์ “ตัวสั่นด้วยความหวาดหวั่นต่ออนาคตของ” คริสตจักรและพระราชกิจของพระเจ้า นางเห็นว่าการประชุมนั้นจะก่อให้เกิดสงครามฝ่ายจิตวิญญาณที่ดำเนินต่อเนื่องท่ามกลางบรรดาบุรุษผู้เป็นผู้นำของแอ๊ดเวนติสต์แบบเลาดีเซีย และข้อพิพาทเรื่อง “the daily” ก็เป็นหลักฐานว่าคำพยากรณ์ของนางได้สำเร็จลงเหนือคนรุ่นนั้นเอง ต่อมาได้มีการทำสงครามกันโดยบรรดาบุรุษที่ไม่ “ยอมจำนนต่อหลักฐานที่พระเจ้าได้ประทานไว้” เพื่อยืนยัน “ข่าวสารและผู้สื่อสารที่ส่งมาจากสวรรค์” และบุรุษเหล่านั้นได้ทำสงครามต่อสู้กับ “พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้า” คนรุ่นที่สองได้เฝ้ามองขณะที่โรงพิมพ์และสถานพยาบาลถูกเผาผลาญจนราบเป็นหน้ากลองด้วยไฟแห่งการพิพากษาของพระเจ้า
“Today I received a letter from Elder Daniells regarding the destruction of the Review office by fire. I feel very sad as I consider the great loss to the cause. I know that this must be a very trying time for the brethren in charge of the work and for the employees of the office. I am afflicted with all who are afflicted. But I was not surprised by the sad news, for in the visions of the night I have seen an angel standing with a sword as of fire stretched over Battle Creek. Once, in the daytime, while my pen was in my hand, I lost consciousness, and it seemed as if this sword of flame were turning first in one direction and then in another. Disaster seemed to follow disaster because God was dishonored by the devising of men to exalt and glorify themselves.
“วันนี้ข้าพเจ้าได้รับจดหมายจากเอ็ลเดอร์ Daniells เกี่ยวกับการที่สำนักงาน Review ถูกไฟทำลาย ข้าพเจ้ารู้สึกเศร้าโศกยิ่งนักเมื่อพิจารณาถึงความสูญเสียอันใหญ่หลวงที่มีต่อพระราชกิจ ข้าพเจ้าทราบว่านี่คงเป็นช่วงเวลาแห่งการทดลองอย่างยิ่งสำหรับพี่น้องผู้รับผิดชอบงานและสำหรับพนักงานของสำนักงาน ข้าพเจ้าทุกข์ร่วมกับทุกคนที่กำลังทุกข์อยู่ แต่ข้าพเจ้ามิได้ประหลาดใจกับข่าวอันน่าเศร้านี้ เพราะในนิมิตยามค่ำคืน ข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งยืนถือดาบประหนึ่งดาบเพลิงที่เหยียดอยู่เหนือ Battle Creek ครั้งหนึ่ง ในเวลากลางวัน ขณะที่ปากกาของข้าพเจ้าอยู่ในมือ ข้าพเจ้าก็หมดสติไป และดูประหนึ่งว่าดาบเพลิงนี้กำลังหันไปทางหนึ่งก่อน แล้วจึงหันไปอีกทางหนึ่ง ภัยพิบัติดูประหนึ่งติดตามภัยพิบัติ เพราะพระเจ้าทรงถูกลบหลู่เกียรติโดยการวางแผนของมนุษย์เพื่อยกชูและถวายเกียรติแก่ตนเอง”
“This morning I was drawn out in earnest prayer that the Lord would lead all who are connected with the Review and Herald office to make diligent search, that they may see wherein they have disregarded the many messages God has given.
เช้าวันนี้ ข้าพเจ้าถูกดึงให้ออกไปสู่การอธิษฐานอย่างจริงจัง ขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำบรรดาผู้ที่เกี่ยวข้องกับสำนักงาน Review and Herald ให้ค้นคว้าอย่างอุตสาหะ เพื่อพวกเขาจะได้เห็นว่าในเรื่องใดบ้างที่ตนได้ละเลยข่าวสารมากมายซึ่งพระเจ้าได้ประทานไว้แก่พวกเขา
“Sometime ago the brethren at the Review office asked my counsel about the erection of another building. I then said that if those who were in favor of adding another building to the Review and Herald office had the future mapped out before them, if they could see what would be in Battle Creek, they would have no question about putting up another building there. God said: ‘My word has been despised; and I will turn and overturn.’
“เมื่อระยะหนึ่งมาแล้ว พี่น้องทั้งหลายที่สำนักงาน Review ได้ขอคำปรึกษาจากข้าพเจ้าเกี่ยวกับการก่อสร้างอาคารอีกหลังหนึ่ง ในเวลานั้นข้าพเจ้าได้กล่าวว่า หากบรรดาผู้ที่เห็นชอบให้ต่อเติมอาคารอีกหลังหนึ่งแก่สำนักงาน Review and Herald ได้เห็นแผนการแห่งอนาคตกางอยู่เบื้องหน้าตน หากพวกเขาสามารถเห็นได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในแบตเทิลครีก พวกเขาคงจะไม่มีข้อสงสัยใด ๆ เลยเกี่ยวกับการสร้างอาคารอีกหลังหนึ่ง ณ ที่นั่น พระเจ้าตรัสว่า ‘คำของเราได้ถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม และเราจะหันกลับและพลิกคว่ำเสีย’”
“At the General Conference, held in Battle Creek in 1901, the Lord gave His people evidence that He was calling for reformation. Minds were convicted, and hearts were touched; but thorough work was not done. If stubborn hearts had then broken in penitence before God, there would have been seen one of the greatest manifestations of the power of God that has ever been seen. But God was not honored. The testimonies of His Spirit were not heeded. Men did not separate from the practices that were in decided opposition to the principles of truth and righteousness, which should ever be maintained in the Lord’s work.
“ในการประชุมสมัชชาใหญ่ซึ่งจัดขึ้นที่แบทเทิลครีกในปี 1901 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานหลักฐานแก่ประชากรของพระองค์ว่าพระองค์กำลังทรงเรียกให้มีการปฏิรูป จิตใจทั้งหลายถูกสำนึกผิด และดวงใจทั้งหลายถูกแตะต้อง แต่ก็มิได้มีการดำเนินงานอย่างถึงรากถึงโคน หากในเวลานั้นใจที่แข็งกระด้างได้แตกสลายลงด้วยการกลับใจต่อพระพักตร์พระเจ้า ก็คงจะได้เห็นการสำแดงฤทธานุภาพของพระเจ้าครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งเท่าที่เคยได้เห็นมา แต่พระเจ้าไม่ได้รับการถวายพระเกียรติ คำพยานแห่งพระวิญญาณของพระองค์มิได้รับการเอาใจใส่ มนุษย์ทั้งหลายมิได้แยกตนออกจากการปฏิบัติที่ขัดแย้งอย่างชัดเจนต่อหลักแห่งความจริงและความชอบธรรม ซึ่งควรได้รับการธำรงรักษาไว้ในพระราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสมอ”
“The messages to the church of Ephesus and to the church in Sardis have been often repeated to me by the One who gives me instruction for His people. ‘Unto the angel of the church of Ephesus write; These things saith He that holdeth the seven stars in His right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works, and the labor, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: and hast borne, and hast patience, and for My name’s sake hast labored, and hast not fainted. Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ Revelation 2:1–5.
“ข่าวสารถึงคริสตจักรแห่งเอเฟซัสและถึงคริสตจักรในซาร์ดิส ได้ถูกตรัสซ้ำแก่ข้าพเจ้าบ่อยครั้งโดยพระองค์ผู้ประทานคำสั่งสอนแก่ข้าพเจ้าเพื่อประชากรของพระองค์ ‘จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรเอเฟซัสว่า พระองค์ผู้ทรงถือดาวทั้งเจ็ดไว้ในพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ผู้ทรงดำเนินอยู่ท่ามกลางคันประทีปทองคำทั้งเจ็ด ตรัสดังนี้ว่า เรารู้จักการงานของเจ้า และความเหน็ดเหนื่อย และความอดทนของเจ้า และรู้ว่าเจ้าทนคนชั่วไม่ได้ และเจ้าได้ทดลองคนเหล่านั้นที่กล่าวอ้างว่าตนเป็นอัครทูตแต่หาได้เป็นไม่ และพบว่าเขาเป็นคนมุสา และเจ้าได้อดทน และมีความเพียร และได้ตรากตรำเพื่อเห็นแก่นามของเรา และมิได้อ่อนระอาเลย อย่างไรก็ดี เรามีข้อกล่าวหาเจ้าประการหนึ่ง คือว่าเจ้าได้ละทิ้งความรักเดิมของเจ้าไป ฉะนั้นจงระลึกถึงว่าตัวเจ้าตกลงมาจากที่ใด และจงกลับใจเสียใหม่ และกระทำการอย่างเดิม มิฉะนั้นเราจะมาหาเจ้าโดยเร็ว และจะย้ายคันประทีปของเจ้าออกจากที่ของมัน หากเจ้าไม่กลับใจ’ วิวรณ์ 2:1–5.”
“‘And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith He that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Remember therefore how thou hast received and heard, and hold fast, and repent. If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:1–3.
“จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรที่เมืองซาร์ดิสว่า พระองค์ผู้ทรงมีพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า และดาวทั้งเจ็ด ตรัสดังนี้ว่า เรารู้จักกิจการของเจ้า ว่าเจ้ามีชื่อว่าเป็นอยู่ แต่แท้จริงแล้วตายแล้ว จงตื่นเฝ้าระวัง และเสริมกำลังสิ่งที่ยังเหลืออยู่ซึ่งกำลังจะตาย เพราะเราไม่พบว่ากิจการของเจ้าครบบริบูรณ์ต่อพระพักตร์พระเจ้า เหตุฉะนั้น จงระลึกถึงว่าเจ้าได้รับและได้ยินมาอย่างไร แล้วจงยึดถือไว้ให้มั่น และจงกลับใจเสีย หากว่าเจ้าไม่เฝ้าระวัง เราจะมาถึงเจ้าอย่างขโมย และเจ้าจะไม่รู้ว่าเรา จะมาถึงเจ้าในโมงใด” วิวรณ์ 3:1–3
“We are seeing the fulfillment of these warnings. Never have scriptures been more strictly fulfilled than these have been.
“เรากำลังเห็นความสำเร็จครบถ้วนของคำเตือนเหล่านี้ พระคัมภีร์ไม่เคยได้รับการทำให้สำเร็จอย่างเคร่งครัดยิ่งไปกว่านี้เลย”
“Men may erect the most carefully constructed, fireproof buildings, but one touch of God’s hand, one spark from heaven, will sweep away every refuge.
“มนุษย์อาจก่อสร้างอาคารที่ได้รับการออกแบบอย่างพิถีพิถันที่สุดและทนไฟได้ แต่เพียงการแตะต้องจากพระหัตถ์ของพระเจ้าเพียงครั้งเดียว ประกายไฟหนึ่งจากสวรรค์ จะกวาดล้างที่ลี้ภัยทุกแห่งไป”
“It has been asked if I have any advice to give. I have already given the advice that God has given me, hoping to prevent the falling of the fiery sword that was hanging over Battle Creek. Now that which I dreaded has come—the news of the burning of the Review and Herald building. When this news came, I felt no surprise, and I had no words to speak. What I have had to say from time to time in warnings has had no effect except to harden those who heard, and now I can only say: I am so sorry, so very sorry, that it was necessary for this stroke to come. Light enough has been given. If it were acted upon, further light would not be needed.” Testimonies, volume 8, 97–99.
“มีผู้ถามว่าข้าพเจ้ามีคำแนะนำใดจะให้หรือไม่ ข้าพเจ้าได้ให้คำแนะนำที่พระเจ้าประทานแก่ข้าพเจ้าไปแล้ว ด้วยหวังว่าจะป้องกันมิให้ดาบเพลิงซึ่งห้อยอยู่เหนือแบทเทิลครีกตกลงมา บัดนี้สิ่งที่ข้าพเจ้าหวาดหวั่นก็ได้มาถึงแล้ว—ข่าวการเผาไหม้อาคารของ Review and Herald เมื่อข่าวนี้มาถึง ข้าพเจ้ามิได้รู้สึกประหลาดใจ และไม่มีถ้อยคำใดจะกล่าว สิ่งที่ข้าพเจ้าจำต้องกล่าวเป็นครั้งคราวในคำตักเตือนนั้น มิได้ก่อให้เกิดผลใด นอกจากทำให้ผู้ที่ได้ยินมีใจแข็งกระด้างยิ่งขึ้น และบัดนี้ข้าพเจ้าทำได้เพียงกล่าวว่า ข้าพเจ้าเสียใจเหลือเกิน เสียใจอย่างยิ่ง ที่จำเป็นต้องให้การลงทัณฑ์ครั้งนี้มาถึง ได้มีการประทานความสว่างไว้อย่างเพียงพอแล้ว หากได้ปฏิบัติตาม ความสว่างเพิ่มเติมก็จะไม่จำเป็น” Testimonies, volume 8, 97–99.
The second generation of Adventism was not a victory, and in fulfillment of Ezekiel chapter eight, the rebellion only continued to escalate.
คนรุ่นที่สองของแอ๊ดเวนติสม์มิใช่ชัยชนะ และเพื่อให้สำเร็จตามเอเสเคียลบทที่แปด การกบฏนั้นก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นต่อไปเท่านั้น
“By written messages and by fire the Lord has declared that he wants his people to move out of Battle Creek. May God help us to hear his voice. Does it mean nothing to us that our two great institutions in Battle Creek were swept away by fire? You may say, ‘But the new Sanitarium has many patients.’ Yes; but if there were many thousand patients there, this would be no argument in favor of our people building homes in Battle Creek, and settling there.
“โดยข่าวสารที่เป็นลายลักษณ์อักษรและโดยไฟ องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงประกาศว่าพระองค์ทรงประสงค์ให้ประชากรของพระองค์ย้ายออกจาก Battle Creek ขอพระเจ้าทรงช่วยเราให้ได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ สิ่งที่สถาบันใหญ่สองแห่งของเราใน Battle Creek ถูกกวาดล้างไปด้วยไฟนั้น ไม่มีความหมายอะไรแก่เราเลยหรือ? ท่านทั้งหลายอาจกล่าวว่า ‘แต่สถานพยาบาลแห่งใหม่นั้นมีผู้ป่วยจำนวนมาก’ ใช่; แต่แม้หากจะมีผู้ป่วยอยู่ที่นั่นหลายพันคน สิ่งนี้ก็มิใช่ข้อโต้แย้งที่จะสนับสนุนให้ประชากรของเราสร้างบ้านเรือนใน Battle Creek และตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่น”
“Temptations are increasing. Men are rejecting the light that God has sent in the Testimonies of his Spirit, and they are choosing their own devising and their own plans. Will men continue to separate themselves from God? Must he reveal his displeasure in a still more marked manner than he has already done?” Pamphlets, SpTB06, 45.
“การล่อลวงต่าง ๆ กำลังทวีมากขึ้น มนุษย์กำลังปฏิเสธความสว่างที่พระเจ้าได้ทรงส่งมาในคำพยานแห่งพระวิญญาณของพระองค์ และพวกเขากำลังเลือกสิ่งที่ตนเองประดิษฐ์ขึ้นและแผนการของตนเอง มนุษย์จะยังคงแยกตนออกจากพระเจ้าต่อไปอีกหรือ? พระองค์จำต้องทรงสำแดงความไม่พอพระทัยของพระองค์ในลักษณะที่เด่นชัดยิ่งกว่าที่พระองค์ได้ทรงกระทำแล้วหรือ?” Pamphlets, SpTB06, 45.
Men were “choosing their own devising’s and their own plans,” as represented by the seventy elders in the chambers of imagery of Ezekiel chapter eight, who proclaimed, “The Lord seeth us not.” The Lord raised up a prophetess and gave her “open visions” for exactly forty years, until 1884. He placed his signature upon this gift, for He gave it and ended it in a city named Portland, and he gave it for forty years. Just prior to the cessation of “open visions” the ancient men began to undermine the authority of the Bible and the Spirit of Prophecy in 1881, and 1882. The “open visions,” then ended in 1884, and in four years the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated at the 1888 General Conference.
มนุษย์ทั้งหลายกำลัง “เลือกตามความคิดประดิษฐ์ของตนเองและตามแผนการของตนเอง” ดังที่มีภาพแทนโดยบรรดาผู้ปกครองเจ็ดสิบคนในห้องแห่งรูปภาพตามเอเสเคียล บทที่ 8 ผู้ซึ่งประกาศว่า “พระยาห์เวห์มิได้ทอดพระเนตรเห็นเรา” องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงยกผู้เผยพระวจนะหญิงผู้หนึ่งขึ้น และประทาน “นิมิตเปิดเผย” แก่นางเป็นเวลาครบสี่สิบปีพอดี จนถึงปี 1884 พระองค์ได้ทรงประทับลายพระหัตถ์ของพระองค์ไว้บนของประทานนี้ เพราะพระองค์ทรงประทานมันและทรงยุติมันลงในเมืองที่ชื่อพอร์ตแลนด์ และพระองค์ทรงประทานมันเป็นเวลาสี่สิบปี ก่อน “นิมิตเปิดเผย” จะยุติลงเพียงไม่นาน พวกผู้เฒ่าในสมัยนั้นได้เริ่มบ่อนทำลายสิทธิอำนาจของพระคัมภีร์และพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ในปี 1881 และ 1882 ครั้นแล้ว “นิมิตเปิดเผย” ก็สิ้นสุดลงในปี 1884 และอีกสี่ปีต่อมา การกบฏของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม ก็ได้ถูกทำให้เกิดขึ้นซ้ำอีก ณ การประชุมใหญ่สามัญ ค.ศ. 1888
The rebellion of 1888, produced an escalation of rebellion that saw God’s direct intervention into the history of Laodicean Adventism as He burnt down the publishing work and the health work. Yet those direct judgments did not deter the rebellion that was under way. In 1919, a Bible Conference took place, where one of the primary rebels of the second generation, William Warren Prescott, the theologian trained in the universities of apostate Protestantism, was the primary leader of pushing the satanic view that claimed “the daily,” represented Christ’s sanctuary work gave a series of presentations.
การกบฏในปี 1888 ก่อให้เกิดการทวีความรุนแรงของการกบฏ ซึ่งทำให้เห็นการแทรกแซงโดยตรงของพระเจ้าในประวัติศาสตร์ของแอ็ดเวนติสต์เลาดีเซีย เมื่อพระองค์ทรงเผาผลาญงานการพิมพ์เผยแพร่และงานด้านสุขภาพเสียกระนั้น การพิพากษาโดยตรงเหล่านั้นก็มิได้ยับยั้งการกบฏที่กำลังดำเนินอยู่ ในปี 1919 ได้มีการจัดประชุมพระคัมภีร์ขึ้น ซึ่งวิลเลียม วอร์เรน เพรสคอตต์ หนึ่งในบรรดาผู้กบฏสำคัญแห่งคนรุ่นที่สอง นักเทววิทยาผู้ได้รับการฝึกฝนในมหาวิทยาลัยของโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อ เป็นผู้นำสำคัญในการผลักดันทรรศนะของซาตานที่อ้างว่า “the daily” เป็นภาพแทนพระราชกิจในสถานนมัสการของพระคริสต์ โดยได้บรรยายเป็นชุดหลายครั้ง
History identified that at that Bible conference in 1919, Prescott presented a gospel that consisted of removing every tenet of the prophetic message of the Millerites. He even attempted to remove the twenty-three hundred days, but could not pull that off. Yet he presented a gospel that was fully void of the prophetic understandings of the Millerites. His gospel was rejected at the meeting, but still those blind leaders decided to take his series of presentations and construct them into a book titled, The Doctrine of Christ. That book became the symbol of the arrival of the third generation of Laodicean Adventism.
ประวัติศาสตร์ได้ระบุว่า ณ การประชุมพระคัมภีร์ครั้งนั้นในปี 1919 เพรสคอตต์ได้นำเสนอข่าวประเสริฐซึ่งประกอบด้วยการขจัดหลักคำสอนทุกประการแห่งข่าวสารเชิงพยากรณ์ของพวกมิลเลอไรต์ออกไป เขายังถึงกับพยายามขจัดคำพยากรณ์เรื่องสองพันสามร้อยวันออกไปด้วย แต่ไม่อาจทำสำเร็จได้ กระนั้น เขาก็นำเสนอข่าวประเสริฐที่ปราศจากความเข้าใจเชิงพยากรณ์ของพวกมิลเลอไรต์โดยสิ้นเชิง ข่าวประเสริฐของเขาถูกปฏิเสธในการประชุมนั้น แต่ถึงกระนั้น บรรดาผู้นำที่ตาบอดเหล่านั้นก็ยังตัดสินใจนำชุดคำบรรยายของเขามาจัดทำเป็นหนังสือชื่อ The Doctrine of Christ หนังสือเล่มนั้นได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการมาถึงของลัทธิแอ๊ดเวนตีสแบบเลาดีเซียรุ่นที่สาม
The book represents another gospel than the Millerite gospel of Habakkuk chapter two, and Paul informs us another gospel is not a gospel at all.
หนังสือเล่มนี้เป็นตัวแทนของข่าวประเสริฐอีกอย่างหนึ่งซึ่งแตกต่างจากข่าวประเสริฐแบบมิลเลอไรต์แห่งฮาบากุก บทที่สอง และเปาโลแจ้งแก่เราว่า ข่าวประเสริฐอีกอย่างหนึ่งนั้นหาใช่ข่าวประเสริฐไม่เลย।
I marvel that ye are so soon removed from him that called you into the grace of Christ unto another gospel: Which is not another; but there be some that trouble you, and would pervert the gospel of Christ. But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:6–9.
ข้าพเจ้าประหลาดใจที่ท่านทั้งหลายละทิ้งพระองค์ผู้ได้ทรงเรียกท่านเข้าสู่พระคุณของพระคริสต์อย่างรวดเร็วนัก ไปหาข่าวประเสริฐอื่น ซึ่งมิใช่อีกข่าวประเสริฐหนึ่งเลย; แต่มีบางคนที่ทำให้ท่านทั้งหลายวุ่นวาย และปรารถนาจะบิดเบือนข่าวประเสริฐของพระคริสต์ แต่ถึงแม้ว่าเราทั้งหลายเอง หรือทูตสวรรค์องค์หนึ่งจากสวรรค์ จะมาประกาศข่าวประเสริฐอื่นแก่ท่าน นอกเหนือจากที่เราได้ประกาศแก่ท่านแล้ว ก็ให้ผู้นั้นต้องถูกสาปแช่ง ดังที่เราได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว บัดนี้ข้าพเจ้าขอกล่าวซ้ำอีกว่า ถ้าผู้ใดประกาศข่าวประเสริฐอื่นแก่ท่าน นอกเหนือจากที่ท่านได้รับไว้แล้ว ก็ให้ผู้นั้นต้องถูกสาปแช่ง กาลาเทีย 1:6–9
The third generation of Adventism is represented by Ezekiel’s third abomination where the women are weeping for Tammuz. Tammuz was a Mesopotamian deity associated with fertility and the cycles of vegetation. Tammuz was sometimes depicted as a shepherd or a young man, linked to the changing seasons and the growth of crops. Tammuz’s death and subsequent resurrection, was tied to the agricultural calendar. According to the mythology, Tammuz would die or disappear during the summer months, which was seen as a representation of the withering of vegetation in the hot, dry season. The weeping for Tammuz was a mourning ritual that involved lamenting the death or disappearance of Tammuz during the summer months, followed by rejoicing at his resurrection, which symbolized the renewal of vegetation and agricultural life.
คนรุ่นที่สามของแอ๊ดเวนติสม์ถูกเป็นภาพแทนโดยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนประการที่สามของเอเสเคียล ซึ่งเป็นตอนที่บรรดาสตรีกำลังร่ำไห้เพราะทัมมูซ ทัมมูซเป็นเทพของเมโสโปเตเมียองค์หนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์และวัฏจักรของพืชพรรณ บางครั้งทัมมูซถูกพรรณนาเป็นผู้เลี้ยงแกะหรือชายหนุ่ม โดยเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลและการเจริญเติบโตของพืชผล ความตายของทัมมูซและการเป็นขึ้นมาอีกในเวลาต่อมาของเขา มีความผูกพันอยู่กับปฏิทินการเกษตร ตามตำนานกล่าวว่า ทัมมูซจะตายหรือหายไปในช่วงเดือนฤดูร้อน ซึ่งถูกมองว่าเป็นภาพแทนของการเหี่ยวเฉาของพืชพรรณในฤดูที่ร้อนและแห้งแล้ง การร่ำไห้เพราะทัมมูซเป็นพิธีกรรมแห่งการไว้ทุกข์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการคร่ำครวญถึงความตายหรือการหายไปของทัมมูซในช่วงเดือนฤดูร้อน แล้วต่อด้วยความชื่นชมยินดีต่อการเป็นขึ้นมาของเขา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการฟื้นใหม่แห่งพืชพรรณและชีวิตทางการเกษตร
Weeping for Tammuz represents a counterfeit latter rain message, which is what the gospel of W. W. Prescott represented. The removal of the prophetic foundation, which began in the rebellion of 1863, reached a point in 1919, that Laodicean Adventism allowed the false gospel to be established. That false gospel was based fully upon the methodology of apostate Protestantism. Its original architect was W. W. Prescott, and as with William Miller, both men’s gospel was based upon their foundational understanding of “the daily,” in the book of Daniel. Both gospels are represented in the passage of 2 Thessalonians where Miller first discovered that “the daily,” represented paganism. In the passage there is a class represented by Miller, who accept the truth presented by Paul, and another class who do not possess a love of the truth.
การร่ำไห้คร่ำครวญเพราะทัมมูซเป็นตัวแทนของข่าวสารฝนปลายฤดูปลอม ซึ่งก็คือสิ่งที่ข่าวประเสริฐของ W. W. Prescott เป็นตัวแทน การรื้อถอนรากฐานแห่งคำพยากรณ์ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในการกบฏปี 1863 ได้ดำเนินมาถึงจุดหนึ่งในปี 1919 ที่แอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซียยอมให้ข่าวประเสริฐเทียมเท็จนั้นได้รับการสถาปนาขึ้น ข่าวประเสริฐเทียมเท็จนั้นตั้งอยู่โดยสมบูรณ์บนระเบียบวิธีของโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อ ผู้ออกแบบดั้งเดิมของมันคือ W. W. Prescott และเช่นเดียวกับ William Miller ข่าวประเสริฐของชายทั้งสองตั้งอยู่บนความเข้าใจพื้นฐานของพวกเขาเกี่ยวกับ “the daily” ในพระธรรมดาเนียล ข่าวประเสริฐทั้งสองนี้ถูกเป็นตัวแทนอยู่ในข้อความตอนหนึ่งของ 2 เธสะโลนิกา ซึ่งเป็นที่ซึ่ง Miller ได้ค้นพบเป็นครั้งแรกว่า “the daily” เป็นตัวแทนของลัทธินอกศาสนา ในข้อความตอนนั้นมีกลุ่มชนกลุ่มหนึ่งซึ่งมี Miller เป็นตัวแทน ผู้ยอมรับความจริงที่เปาโลนำเสนอ และอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่ได้มีความรักต่อความจริง
One class in the last days, represented by Miller, “recognize” and receive the latter rain, and another class, represented by Prescott, receive strong delusion. The strong delusion they receive is based upon a false gospel, that is no gospel at all, and it identifies a false message of the latter rain. Thus, the third abomination of Ezekiel is the women (churches of Laodicean Adventism), weeping for Tammuz. Their summertime tears (rain), are to produce the fruit of the harvest.
คนจำพวกหนึ่งในยุคสุดท้าย ซึ่งมีมิลเลอร์เป็นตัวแทน “จำแนก” และรับฝนชุกปลายฤดู และคนอีกจำพวกหนึ่ง ซึ่งมีเพรสคอตต์เป็นตัวแทน รับความลวงอย่างแรงกล้า ความลวงอย่างแรงกล้าที่พวกเขาได้รับนั้นตั้งอยู่บนข่าวประเสริฐเทียม ซึ่งมิใช่ข่าวประเสริฐเลยแม้แต่น้อย และมันชี้ให้เห็นสารเทียมของฝนชุกปลายฤดู ดังนั้น สิ่งน่าสะอิดสะเอียนประการที่สามในเอเสเคียลก็คือพวกผู้หญิง (คริสตจักรทั้งหลายของลาวดิเซียในหมู่อาดเวนตีส) ผู้ร้องไห้คร่ำครวญหาแทมมูส น้ำตาแห่งฤดูร้อนของพวกเขา (ฝน) มีไว้เพื่อก่อให้เกิดผลแห่งการเก็บเกี่ยว
The distinction between two types of latter rain message pervades the Bible and Spirit of Prophecy. The Bible repeatedly identifies that the rain is withheld from a disobedient people.
ความแตกต่างระหว่างข่าวสารฝนปลายฤดูสองประเภทแผ่ซึมอยู่ทั่วทั้งพระคัมภีร์และพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ พระคัมภีร์ระบุซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ฝนถูกระงับไว้จากประชากรที่ไม่เชื่อฟัง
They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Jeremiah 3:1–3.
เขาทั้งหลายกล่าวว่า ถ้าชายคนหนึ่งหย่าภรรยาของตน และนางจากเขาไปเป็นภรรยาของชายอื่น เขาจะกลับไปรับนางอีกหรือ? แผ่นดินนั้นจะไม่เป็นมลทินอย่างยิ่งหรือ? แต่เจ้ากลับเล่นชู้กับคนรักมากมาย ถึงกระนั้นก็จงกลับมาหาเราเถิด พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ จงเงยตาของเจ้าขึ้นมองไปยังที่สูงทั้งหลาย และดูเถิดว่ามีที่ใดบ้างที่เจ้ายังมิได้ถูกล่วงประเวณี ในหนทางทั้งหลายเจ้าก็นั่งคอยพวกเขา ดังชาวอาหรับในถิ่นทุรกันดาร และเจ้าทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยการเล่นชู้และด้วยความอธรรมของเจ้า เพราะฉะนั้นฝนห่าใหญ่จึงถูกยับยั้งไว้ และไม่มีฝนปลายฤดูเลย แต่เจ้ามีหน้าผากของหญิงแพศยา เจ้าปฏิเสธที่จะละอาย เยเรมีย์ 3:1–3
Laodicean Adventism began playing the harlot in 1863, and ever since then the showers have been withheld. They refuse to be ashamed of their rebellion, and that lack of humility produces a whore’s forehead, and the whore of Bible prophecy is the papacy. The third generation is where the final work of preparing to bow down to the whore of Rome’s mark is accomplished. The preparation for the fourth generation is accomplished in the third generation, by a counterfeit message of the latter rain. As with the rebellion of 1863, and the rebellion of 1888, the rebellion of 1919, are aligned with September 11, 2001, for when the buildings of New York City then came down the mighty angel of Revelation eighteen descended and the genuine latter rain began.
แอ๊ดเวนตีสม์แบบเลาดีเซียเริ่มเล่นบทหญิงแพศยาในปี 1863 และนับแต่นั้นมา ฝนห่าก็ถูกยับยั้งไว้ พวกเขาปฏิเสธที่จะละอายต่อการกบฏของตน และการขาดความถ่อมใจนั้นก่อให้เกิดหน้าผากของหญิงแพศยา และหญิงแพศยาตามคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ก็คือสันตะปาปา คนรุ่นที่สามคือจุดที่งานสุดท้ายแห่งการเตรียมพร้อมเพื่อก้มลงนมัสการเครื่องหมายของหญิงแพศยาแห่งโรมสำเร็จลง การเตรียมพร้อมสำหรับคนรุ่นที่สี่สำเร็จขึ้นในคนรุ่นที่สาม โดยข่าวสารเทียมเท็จของฝนชุกปลายฤดู ดังเช่นการกบฏในปี 1863 การกบฏในปี 1888 และการกบฏในปี 1919 ก็สอดคล้องกันกับวันที่ 11 กันยายน 2001 เพราะเมื่ออาคารต่าง ๆ ของนครนิวยอร์กพังทลายลงในครั้งนั้น ทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์แห่งวิวรณ์บทที่สิบแปดก็ได้ลงมา และฝนชุกปลายฤดูที่แท้จริงก็เริ่มต้นขึ้น
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
“ฝนชุกปลายฤดูจะตกลงเหนือประชากรของพระเจ้า ทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์องค์หนึ่งจะลงมาจากสวรรค์ และทั่วทั้งแผ่นดินโลกจะสว่างไสวด้วยพระสิริของท่าน” Review and Herald, April 21, 1891.
When the latter rain began the ancient men of Laodicean Adventism would not recognize it as the latter rain, for they had been indoctrinated by a false latter rain message, represented by Ezekiel as the women weeping for Tammuz, and in application as a message of peace and safety.
เมื่อฝนชุกปลายฤดูเริ่มตกขึ้น บรรดาผู้อาวุโสแห่งลัทธิแอ๊ดเวนติสต์แบบเลาดีเซียจะไม่ยอมรับว่ามันเป็นฝนชุกปลายฤดู เพราะพวกเขาได้ถูกปลูกฝังด้วยข่าวสารเรื่องฝนชุกปลายฤดูอันเท็จ ซึ่งเอเสเคียลได้พรรณนาไว้โดยสัญลักษณ์เป็นหญิงทั้งหลายที่ร้องไห้คร่ำครวญให้แก่ทัมมูส และในเชิงการประยุกต์ใช้คือข่าวสารแห่งสันติภาพและความปลอดภัย
“Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.
“เฉพาะผู้ที่ดำเนินชีวิตสอดคล้องกับความสว่างที่ตนมีอยู่แล้วเท่านั้นที่จะได้รับความสว่างยิ่งขึ้น หากเราไม่ได้ก้าวหน้าอยู่ทุกวันในการสำแดงคุณธรรมคริสเตียนที่มีชีวิตและกระตือรือร้น เราจะไม่ตระหนักถึงการสำแดงของพระวิญญาณบริสุทธิ์ในการหลั่งฝนชุกปลายฤดู ฝนอาจกำลังตกลงบนดวงใจทั้งหลายรอบตัวเรา แต่เราจะไม่ discern หรือรับไว้” Testimonies to Ministers, 507.
It was impossible for the guardians of the people to recognize the arrival of the latter rain, for their false gospel of a false latter rain, denied the possibility of any manifestation of the power of God as had been in former ages.
เป็นไปไม่ได้เลยที่บรรดาผู้พิทักษ์ของประชาชนจะตระหนักถึงการมาถึงของฝนชุกปลายฤดู เพราะข่าวประเสริฐเทียมของพวกเขาเกี่ยวกับฝนชุกปลายฤดูเทียมนั้น ได้ปฏิเสธความเป็นไปได้ของการสำแดงฤทธิ์เดชของพระเจ้าใด ๆ เช่นที่เคยมีมาแล้วในยุคก่อน ๆ
“There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of the heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their ideas and expectations, they will oppose the work. ‘Why,’ they say, ‘should not we know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?’—Because they did not respond to the warnings, the entreaties of the messages of God, but persistently said, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ Talent, long experience, will not make men channels of light, unless they place themselves under the bright beams of the Sun of Righteousness, and are called, and chosen, and prepared by the endowment of the Holy Spirit. When men who handle sacred things will humble themselves under the mighty hand of God, the Lord will lift them up. He will make them men of discernment—men rich in the grace of his Spirit. Their strong, selfish traits of character, their stubbornness, will be seen in the light shining from the Light of the world. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ If you seek the Lord with all your heart, he will be found of you.” Review and Herald, December 23, 1890.
“จะมีการสำแดงอันน่าอัศจรรย์แห่งฤทธานุภาพของพระเจ้าในคริสตจักรทั้งหลาย แต่สิ่งนั้นจะไม่กระทบต่อผู้ที่ยังมิได้ถ่อมตนลงเฉพาะพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และยังมิได้เปิดประตูแห่งดวงใจด้วยการสารภาพบาปและการกลับใจ ในการสำแดงแห่งฤทธานุภาพนั้นซึ่งทำให้แผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยพระสิริของพระเจ้า เขาทั้งหลายจะเห็นเพียงบางสิ่งซึ่งในความมืดบอดของตนเขาคิดว่าเป็นอันตราย เป็นบางสิ่งที่จะปลุกเร้าความหวาดกลัวของเขา และเขาจะยืนหยัดต่อต้านสิ่งนั้น เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้ามิได้ทรงกระทำตามความคิดและความคาดหมายของเขา เขาทั้งหลายจึงจะต่อต้านพระราชกิจนั้น ‘ทำไมเล่า’ เขากล่าว ‘พวกเราจึงไม่ควรรู้จักพระวิญญาณของพระเจ้า ในเมื่อเราอยู่ในงานนี้มาหลายปีแล้ว?’—ก็เพราะเขามิได้ตอบสนองต่อคำเตือน คำวิงวอนแห่งข่าวสารของพระเจ้า หากแต่ยังคงกล่าวอย่างดื้อดึงว่า ‘ข้าพเจ้ามั่งมีแล้ว และมั่งคั่งด้วยทรัพย์สมบัติ และไม่ต้องการสิ่งใดเลย’ พรสวรรค์ หรือประสบการณ์อันยาวนาน จะไม่ทำให้มนุษย์เป็นช่องทางแห่งความสว่าง เว้นแต่เขาจะวางตนไว้ภายใต้ลำแสงอันเจิดจ้าแห่งดวงอาทิตย์แห่งความชอบธรรม และได้รับการทรงเรียก ทรงเลือก และทรงเตรียมพร้อมโดยการประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ เมื่อมนุษย์ผู้จับต้องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายถ่อมตนลงภายใต้พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงยกเขาขึ้น พระองค์จะทรงทำให้เขาเป็นคนที่มีความหยั่งรู้—เป็นคนที่มั่งคั่งด้วยพระคุณแห่งพระวิญญาณของพระองค์ ลักษณะอุปนิสัยอันเข้มแข็งที่เห็นแก่ตัวของเขา ความดื้อรั้นของเขา จะถูกมองเห็นในความสว่างที่ส่องมาจากความสว่างของโลก ‘เราจะมาหาเจ้าโดยเร็ว และจะย้ายคันประทีปของเจ้าออกจากที่ของมันเสีย ถ้าเจ้าไม่กลับใจ’ ถ้าท่านแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยสุดใจของท่าน ท่านก็จะพบพระองค์” Review and Herald, December 23, 1890.
The elders of Ezekiel chapter eight, accepted a gospel of peace and safety in 1919, and when September 11, 2001 arrived the fruit of that escalating rebellion was manifested in their inability to recognize the arrival of the latter rain. In the history beginning at the time of the end in 1989, God repeated the Millerite movement to the very letter. Miller was a symbol of Elijah, and Elijah had straitly told Ahab that there would be no rain, except at the word of Elijah.
บรรดาผู้อาวุโสในเอเสเคียลบทที่แปด ได้ยอมรับข่าวประเสริฐแห่งสันติภาพและความปลอดภัยในปี 1919 และเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 มาถึง ผลของการกบฏที่ทวีความรุนแรงขึ้นนั้นก็ได้ปรากฏให้เห็นในความไม่สามารถของพวกเขาที่จะตระหนักถึงการมาถึงของฝนปลายฤดู ในประวัติศาสตร์ที่เริ่มต้น ณ เวลาแห่งอวสานในปี 1989 พระเจ้าทรงทำซ้ำขบวนการมิลเลอร์ไรต์อย่างตรงตามทุกตัวอักษร มิลเลอร์เป็นสัญลักษณ์ของเอลียาห์ และเอลียาห์ได้กล่าวแก่อาหับอย่างหนักแน่นแล้วว่าจะไม่มีฝน เว้นแต่ตามคำของเอลียาห์เท่านั้น
We will continue our consideration of the third generation of Adventism in the next article.
เราจะพิจารณาต่อไปเกี่ยวกับอัคเวนต์นิยมรุ่นที่สามในบทความถัดไป
“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’
“ชนชั้นผู้ซึ่งไม่รู้สึกโศกเศร้าต่อความเสื่อมถอยฝ่ายจิตวิญญาณของตนเอง และไม่คร่ำครวญถึงบาปของผู้อื่น จะถูกปล่อยไว้โดยปราศจากตราประทับของพระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบหมายแก่ผู้สื่อสารของพระองค์ คือบุรุษผู้มีอาวุธสังหารอยู่ในมือว่า: ‘จงตามเขาไปทั่วนคร และประหารเสีย อย่าให้ตาของเจ้าสงสารเลย และอย่ามีความเวทนา จงฆ่าเสียให้สิ้นทั้งคนแก่และคนหนุ่ม ทั้งหญิงพรหมจารีและเด็กเล็ก และผู้หญิงทั้งหลาย แต่บุคคลใดที่มีเครื่องหมายนั้นอยู่ อย่าเข้าใกล้เลย และจงเริ่มต้นที่สถานนมัสการของเรา’ แล้วพวกเขาก็เริ่มต้นที่พวกผู้อาวุโสซึ่งอยู่หน้าพระนิเวศ”
“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.
“ในที่นี้เราเห็นว่าคริสตจักร—สถานนมัสการบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า—เป็นสิ่งแรกที่ต้องรับการโบยตีแห่งพระพิโรธของพระเจ้า บรรดาผู้อาวุโส ผู้ซึ่งพระเจ้าได้ประทานความสว่างอันยิ่งใหญ่แก่เขา และซึ่งได้ยืนหยัดเป็นผู้พิทักษ์ผลประโยชน์ฝ่ายจิตวิญญาณของประชาชน ได้ทรยศต่อความไว้วางใจที่ได้รับมอบหมาย พวกเขาได้รับเอาจุดยืนที่ว่า เราไม่จำเป็นต้องคอยมองหาการอัศจรรย์และการสำแดงฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าอย่างเด่นชัดเช่นในสมัยก่อน กาลเวลาได้เปลี่ยนไปแล้ว ถ้อยคำเหล่านี้ยิ่งเสริมความไม่เชื่อของพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า: องค์พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงกระทำดี และพระองค์ก็จะไม่ทรงกระทำชั่ว พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาเกินกว่าจะเสด็จมาเยี่ยมเยียนประชากรของพระองค์ด้วยการพิพากษา ดังนั้น ‘สันติภาพและความปลอดภัย’ จึงเป็นเสียงร้องจากบรรดาคนที่จะไม่ยอมเปล่งเสียงของตนดุจแตรอีกต่อไป เพื่อสำแดงการละเมิดของประชากรของพระเจ้าแก่พวกเขา และสำแดงบาปของวงศ์วานยาโคบ บรรดาสุนัขใบ้เหล่านี้ที่ไม่ยอมเห่า คือผู้ที่ได้รับการแก้แค้นอันชอบธรรมจากพระเจ้าผู้ทรงพิโรธ ชายหญิง เด็กสาว และเด็กเล็กทั้งหลายต่างพินาศพร้อมกันทั้งหมด”
“The abominations for which the faithful ones were sighing and crying were all that could be discerned by finite eyes, but by far the worst sins, those which provoked the jealousy of the pure and holy God, were unrevealed. The great Searcher of hearts knoweth every sin committed in secret by the workers of iniquity. These persons come to feel secure in their deceptions and, because of His long-suffering, say that the Lord seeth not, and then act as though He had forsaken the earth. But He will detect their hypocrisy and will open before others those sins which they were so careful to hide.
“บรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งผู้สัตย์ซื่อทั้งหลายได้ถอนหายใจและร้องไห้อยู่นั้น เป็นเพียงสิ่งทั้งปวงที่ตาอันจำกัดของมนุษย์จะมองเห็นได้เท่านั้น แต่บาปที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นมาก ซึ่งกระตุ้นความหวงแหนอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าผู้บริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ กลับยังไม่ถูกเปิดเผย พระผู้ทรงตรวจค้นจิตใจอันยิ่งใหญ่ทรงทราบบาปทุกประการซึ่งถูกกระทำอย่างลับๆ โดยผู้กระทำความชั่ว คนเหล่านี้เริ่มรู้สึกมั่นคงในเล่ห์เพทุบายของตน และเพราะความอดทนยาวนานของพระองค์ จึงกล่าวว่าองค์พระผู้เป็นเจ้ามิได้ทรงเห็น แล้วจึงประพฤติประหนึ่งว่าพระองค์ได้ทรงทอดทิ้งโลกไปแล้ว แต่พระองค์จะทรงเปิดโปงความหน้าซื่อใจคดของเขา และจะทรงเปิดเผยต่อหน้าผู้อื่นถึงบาปเหล่านั้นซึ่งพวกเขาได้ระมัดระวังอย่างยิ่งที่จะซ่อนไว้”
“No superiority of rank, dignity, or worldly wisdom, no position in sacred office, will preserve men from sacrificing principle when left to their own deceitful hearts. Those who have been regarded as worthy and righteous prove to be ring-leaders in apostasy and examples in indifference and in the abuse of God’s mercies. Their wicked course He will tolerate no longer, and in His wrath He deals with them without mercy.
“มิได้มีความเหนือกว่าในยศศักดิ์ ศักดิ์ศรี หรือสติปัญญาแห่งโลกแต่อย่างใด และมิได้มีตำแหน่งใดในสำนักงานอันศักดิ์สิทธิ์ที่จะรักษามนุษย์ไว้จากการสละทิ้งหลักธรรม เมื่อเขาถูกปล่อยไว้แก่ใจอันล่อลวงของตนเอง ผู้ที่เคยได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ควรค่าและชอบธรรม กลับพิสูจน์ตนว่าเป็นหัวโจกในการละทิ้งความเชื่อ และเป็นแบบอย่างแห่งความเฉยเมยและการใช้พระกรุณาธิคุณของพระเจ้าในทางที่ผิด พระองค์จะไม่ทรงอดกลั้นต่อวิถีอันชั่วร้ายของพวกเขาอีกต่อไป และในพระพิโรธของพระองค์ พระองค์ทรงกระทำต่อพวกเขาโดยปราศจากความเมตตา”
“It is with reluctance that the Lord withdraws His presence from those who have been blessed with great light and who have felt the power of the word in ministering to others. They were once His faithful servants, favored with His presence and guidance; but they departed from Him and led others into error, and therefore are brought under the divine displeasure.” Testimonies, volume 5, 211, 212.
“องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงถอนพระสถิตของพระองค์ออกจากผู้ที่ได้รับพระสว่างอันยิ่งใหญ่ และได้สัมผัสฤทธิ์เดชแห่งพระวจนะในการปรนนิบัติรับใช้ผู้อื่นนั้นด้วยความไม่เต็มพระทัย พวกเขาเคยเป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์ของพระองค์ ได้รับความโปรดปรานจากพระสถิตและการทรงนำของพระองค์ แต่พวกเขาได้ละจากพระองค์และนำผู้อื่นให้หลงผิด ฉะนั้นพวกเขาจึงตกอยู่ภายใต้พระพิโรธของพระเจ้า” Testimonies, volume 5, 211, 212.