The latter rain message is a warning of the approaching close of probation in conjunction with a call for personal preparation. Those two concepts are represented in chapters ten and eleven of Isaiah’s vision, and they are done so in the context of the message of Daniel eleven which was unsealed in 1989, and whose hidden history is unsealed during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, who are represented in the vision by Isaiah and his sons. The two lines together represent a warning for Ahaz, representing Laodiceans who have no “understanding” of these two internal and external lines that pervade biblical prophecy.
ข่าวสารฝนชุกปลายฤดูเป็นคำเตือนถึงการใกล้สิ้นสุดแห่งเวลาพระกรุณา ควบคู่ไปกับการทรงเรียกให้มีการเตรียมตัวเป็นการส่วนบุคคล แนวคิดทั้งสองนี้ได้รับการถ่ายทอดไว้ในบทที่สิบและสิบเอ็ดแห่งนิมิตของอิสยาห์ และได้กระทำเช่นนั้นในบริบทของข่าวสารแห่งดาเนียล 11 ซึ่งถูกเปิดผนึกในปี 1989 และประวัติศาสตร์ที่ซ่อนเร้นของข่าวสารนั้นก็ถูกเปิดผนึกในระหว่างเวลาแห่งการประทับตราของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ผู้ซึ่งในนิมิตนั้นมีอิสยาห์และบุตรทั้งหลายของท่านเป็นภาพแทน เส้นทั้งสองนี้เมื่อรวมกันแล้วเป็นคำเตือนสำหรับอาหัส อันเป็นภาพแทนของชาวเลาดีเซียผู้ปราศจาก “ความเข้าใจ” เกี่ยวกับเส้นภายในและภายนอกทั้งสองนี้ซึ่งแทรกซึมอยู่ทั่วคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์.
Daniel 11:11 and Revelation 11:11 present the same internal and external representation with Daniel representing the external and Revelation the internal. These two internal and external “chapter and verses” directly connect with the external and internal messages of chapters ten and eleven, and they do so in Isaiah 11:11.
ดาเนียล 11:11 และวิวรณ์ 11:11 นำเสนอภาพแทนภายในและภายนอกเดียวกัน โดยดาเนียลเป็นตัวแทนของภายนอก และวิวรณ์เป็นตัวแทนของภายใน “บทและข้อ” ภายในและภายนอกทั้งสองนี้เชื่อมโยงโดยตรงกับข่าวสารภายนอกและภายในของบทที่สิบและสิบเอ็ด และเป็นเช่นนั้นในอิสยาห์ 11:11 ด้วย
Isaiah six is 9/11 and identifies the purification and anointing of Isaiah as a messenger at 9/11. Chapter seven onward is an outline of the message which arrived at 9/11. Chapter ten is identifying the role of the last six verses of Daniel eleven, for it was the message unsealed at the time of the end in 1989.
อิสยาห์บทที่หกคือ 9/11 และชี้ระบุถึงการชำระให้บริสุทธิ์และการเจิมตั้งอิสยาห์ให้เป็นผู้สื่อสาร ณ 9/11 ตั้งแต่บทที่เจ็ดเป็นต้นไปคือโครงร่างของข่าวสารซึ่งมาถึง ณ 9/11 บทที่สิบกำลังชี้ระบุบทบาทของหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด เพราะนั่นคือข่าวสารที่ถูกเปิดผนึกออกในวาระสุดปลายในปี 1989
Chapter eleven of Isaiah represents 9/11 and the anointing of Isaiah and his message. Verse one is tied together with verse ten by “Jessie” and verse ten says, “And in that day” and verse eleven continues by saying, “And it shall come to pass in that day that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people.”
บทที่สิบเอ็ดของอิสยาห์เป็นภาพแทนของ 9/11 และการเจิมตั้งอิสยาห์กับข่าวสารของท่าน ข้อหนึ่งเชื่อมโยงกับข้อสิบด้วยคำว่า “เจสซี” และข้อสิบกล่าวว่า “และในวันนั้น” แล้วข้อสิบเอ็ดก็ดำเนินต่อไปว่า “และจะบังเกิดขึ้นในวันนั้นว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์อีกเป็นครั้งที่สอง เพื่อนำคนที่เหลืออยู่แห่งประชากรของพระองค์กลับคืนมา”
That day was 1850.
วันนั้นคือปี 1850.
And there shall come forth a rod out of the stem of Jesse, and a Branch shall grow out of his roots: And the spirit of the Lord shall rest upon him, the spirit of wisdom and understanding, the spirit of counsel and might, the spirit of knowledge and of the fear of the Lord; And shall make him of quick understanding in the fear of the Lord: and he shall not judge after the sight of his eyes, neither reprove after the hearing of his ears: But with righteousness shall he judge the poor, and reprove with equity for the meek of the earth: and he shall smite the earth with the rod of his mouth, and with the breath of his lips shall he slay the wicked. And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. The wolf also shall dwell with the lamb, and the leopard shall lie down with the kid; and the calf and the young lion and the fatling together; and a little child shall lead them. And the cow and the bear shall feed; their young ones shall lie down together: and the lion shall eat straw like the ox. And the sucking child shall play on the hole of the asp, and the weaned child shall put his hand on the cockatrice’ den. They shall not hurt nor destroy in all my holy mountain: for the earth shall be full of the knowledge of the Lord, as the waters cover the sea.
และจะมีหน่อหนึ่งงอกออกมาจากตอของเจสซี และกิ่งหนึ่งจะเจริญออกมาจากรากของเขา และพระวิญญาณของพระยาห์เวห์จะสถิตอยู่เหนือท่าน คือวิญญาณแห่งสติปัญญาและความเข้าใจ วิญญาณแห่งการปรึกษาและฤทธิ์เดช วิญญาณแห่งความรู้และความยำเกรงพระยาห์เวห์ และจะทรงกระทำให้ท่านมีความเข้าใจว่องไวในความยำเกรงพระยาห์เวห์ และท่านจะไม่ทรงพิพากษาตามที่พระเนตรเห็น หรือทรงตัดสินตามที่พระกรรณได้ยิน แต่ท่านจะทรงพิพากษาคนยากจนด้วยความชอบธรรม และทรงตัดสินแทนบรรดาคนสุภาพแห่งแผ่นดินโลกด้วยความเที่ยงธรรม และท่านจะทรงตีแผ่นดินโลกด้วยคทาแห่งพระโอษฐ์ของท่าน และด้วยลมแห่งพระโอษฐ์ของท่าน ท่านจะทรงประหารคนอธรรม ความชอบธรรมจะเป็นสายรัดบั้นพระองค์ของท่าน และความซื่อสัตย์จะเป็นสายรัดเอวของท่าน หมาป่าจะอาศัยอยู่กับลูกแกะด้วย และเสือดาวจะนอนลงกับลูกแพะ ลูกวัว สิงห์หนุ่ม และสัตว์ที่ขุนอ้วนจะอยู่ด้วยกัน และเด็กเล็กคนหนึ่งจะนำมันไป วัวแม่และหมีจะหากินด้วยกัน ลูกของมันทั้งหลายจะนอนลงด้วยกัน และสิงโตจะกินฟางเหมือนวัว เด็กทารกที่ยังดูดนมจะเล่นอยู่ที่รูของงูเห่า และเด็กที่หย่านมแล้วจะเอามือใส่ที่รังของงูร้าย มันทั้งหลายจะไม่ทำอันตรายหรือทำลายในภูเขาบริสุทธิ์ทั้งสิ้นของเรา เพราะว่าแผ่นดินโลกจะเต็มด้วยความรู้แห่งพระยาห์เวห์ ดุจดังน้ำที่ท่วมทะเล
11:10 And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.
11:10 และในวันนั้น จะมีรากเหง้าของเจสซี ผู้ซึ่งจะยืนเป็นธงสัญญาณแก่บรรดาประชาชาติ; ชนต่างชาติทั้งหลายจะเสาะแสวงหาท่าน: และที่พำนักของท่านจะทรงสง่าราศี.
11:11 And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea.
11:11 และอยู่มา ในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์อีกเป็นครั้งที่สอง เพื่อจะทรงรวบรวมชนชาติที่เหลืออยู่ของพระองค์ซึ่งยังคงเหลือ จากอัสซีเรีย และจากอียิปต์ และจากปัทโรส และจากคูช และจากเอลาม และจากชินาร์ และจากฮามัท และจากบรรดาเกาะแห่งทะเล.
11:12 And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth.
11:12 และพระองค์จะทรงชูธงสัญญาณขึ้นเพื่อบรรดาประชาชาติ และจะทรงรวบรวมบรรดาผู้ถูกขับไล่ของอิสราเอล และจะทรงชุมนุมผู้กระจัดกระจายของยูดาห์จากสี่มุมโลก
The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them.
ความริษยาของเอฟราอิมจะจากไปด้วย และบรรดาศัตรูของยูดาห์จะถูกตัดขาด เอฟราอิมจะไม่ริษยายูดาห์ และยูดาห์จะไม่ข่มเหงเอฟราอิม แต่พวกเขาจะโผบินลงบนบ่าของชาวฟีลิสเตียทางทิศตะวันตก พวกเขาจะร่วมกันปล้นชาวตะวันออก พวกเขาจะยื่นมือออกเหนือเอโดมและโมอับ และบุตรทั้งหลายของอัมโมนจะเชื่อฟังพวกเขา
And the Lord shall utterly destroy the tongue of the Egyptian sea; and with his mighty wind shall he shake his hand over the river, and shall smite it in the seven streams, and make men go over dryshod. And there shall be an highway for the remnant of his people, which shall be left, from Assyria; like as it was to Israel in the day that he came up out of the land of Egypt. Isaiah 11:1–16.
และพระยาห์เวห์จะทรงทำลายอ่าวทะเลแห่งอียิปต์เสียสิ้นเชิง และด้วยลมอันทรงฤทธิ์ของพระองค์ พระองค์จะทรงโบกพระหัตถ์เหนือแม่น้ำ และจะทรงตีมันให้แยกออกเป็นเจ็ดลำธาร และทรงให้คนทั้งหลายเดินข้ามไปได้โดยเท้าไม่เปียก และจะมีทางหลวงสำหรับคนที่เหลืออยู่แห่งชนชาติของพระองค์ ซึ่งจะเหลือมาจากอัสซีเรีย ดังเช่นที่ได้มีแก่อิสราเอลในวันที่เขาขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ อิสยาห์ 11:1–16
Verse one states, “And there shall come forth a rod out of the stem of Jesse, and a Branch shall grow out of his roots: And the spirit of the Lord shall rest upon him.” The powerful description of Christ continues on, BUT the description applies more to the last days, than the days of Isaiah or even the days when Christ walked among men.
ข้อแรกกล่าวว่า “และจะมีหน่อหนึ่งงอกออกมาจากลำต้นของเจสซี และกิ่งหนึ่งจะเติบโตขึ้นจากรากของเขา และพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะสถิตอยู่เหนือท่าน” คำพรรณนาอันทรงพลังเกี่ยวกับพระคริสต์ยังคงดำเนินต่อไป แต่คำพรรณนานี้ใช้กับยุคสุดท้ายมากกว่ายุคของอิสยาห์ หรือแม้แต่ยุคที่พระคริสต์ทรงดำเนินอยู่ท่ามกลางมนุษย์.
A careful reading identifies that verses one through nine are all identifying characteristics of Christ and in verse ten it states, “And there shall come forth a rod.” There is no break in the flow of thought from verse one on through verse ten. Verse ten says, “and in that day” which must happen in the same day as verse one. Both verse ten and one identify the “root,” and in so doing tie the two verses together line upon line.
การอ่านอย่างพินิจพิเคราะห์ทำให้เห็นได้ว่า ข้อหนึ่งถึงข้อเก้าล้วนเป็นลักษณะบ่งชี้ถึงพระคริสต์ทั้งสิ้น และในข้อสิบได้กล่าวว่า “และจะมีลำต้นงอกออกมา” ไม่มีการขาดตอนในกระแสความคิดตั้งแต่ข้อหนึ่งต่อเนื่องไปจนถึงข้อสิบ ข้อสิบกล่าวว่า “และในวันนั้น” ซึ่งจำต้องเกิดขึ้นในวันเดียวกันกับข้อหนึ่ง ทั้งข้อสิบและข้อหนึ่งต่างระบุถึง “ราก” และด้วยการกระทำเช่นนั้น จึงเชื่อมโยงข้อทั้งสองเข้าด้วยกันทีละบรรทัดเหนือบรรทัด।
Together verse one and ten state, “And there shall come forth a rod out of the stem of Jesse, and a Branch shall grow out of his roots: And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.
เมื่อพิจารณาข้อหนึ่งและข้อสิบร่วมกัน ก็กล่าวว่า “และจะมีหน่อหนึ่งงอกออกมาจากลำต้นของเจสซี และกิ่งหนึ่งจะเจริญขึ้นจากรากของเขา: และในวันนั้น จะมีรากของเจสซี ซึ่งจะตั้งขึ้นเป็นธงสัญญาณแก่ชนชาติทั้งหลาย บรรดาคนต่างชาติจะมุ่งมาหาท่าน และที่พักสงบของท่านจะทรงพระสิริ”
A “rod” is a symbol of authority.
“คทา” เป็นสัญลักษณ์แห่งสิทธิอำนาจ.
And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to his throne. Revelation 12:5.
และนางก็คลอดบุตรชาย ผู้ซึ่งจะปกครองบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นด้วยคทาเหล็ก; และบุตรของนางก็ถูกรับขึ้นไปถึงพระเจ้า และถึงพระที่นั่งของพระองค์ วิวรณ์ 12:5
A “rod” is a symbol of selection, division and separation.
“คทา” เป็นสัญลักษณ์แห่งการทรงเลือก การแบ่งแยก และการแยกออกจากกัน
And Moses laid up the rods before the Lord in the tabernacle of witness. And it came to pass, that on the morrow Moses went into the tabernacle of witness; and, behold, the rod of Aaron for the house of Levi was budded, and brought forth buds, and bloomed blossoms, and yielded almonds. And Moses brought out all the rods from before the Lord unto all the children of Israel: and they looked, and took every man his rod. And the Lord said unto Moses, Bring Aaron’s rod again before the testimony, to be kept for a token against the rebels; and thou shalt quite take away their murmurings from me, that they die not. And Moses did so: as the Lord commanded him, so did he. Numbers 17:7–11.
และโมเสสได้นำคทาทั้งหลายนั้นไปวางไว้เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ในพลับพลาแห่งสักขีพยาน ครั้นรุ่งขึ้น โมเสสก็เข้าไปในพลับพลาแห่งสักขีพยาน และดูเถิด คทาของอาโรนสำหรับวงศ์วานเลวีนั้นมีตางอกออกมา ทั้งแตกหน่อ ออกดอก และเกิดผลเป็นลูกอัลมอนด์ แล้วโมเสสก็นำคทาทั้งหมดนั้นออกมาจากเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์มายังบรรดาชนชาติอิสราเอลทั้งสิ้น และพวกเขาก็ดู แล้วแต่ละคนก็รับคทาของตนไป และพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำคทาของอาโรนกลับไปวางไว้ข้างหน้าพระโอวาท เพื่อเก็บรักษาไว้เป็นหมายสำคัญต่อสู้พวกกบฏ และเจ้าจงให้การบ่นพึมพำของพวกเขาสิ้นสุดไปจากเรา เพื่อพวกเขาจะไม่ตาย” และโมเสสก็ได้กระทำดังนั้น ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาแก่ท่าน ท่านก็กระทำตามนั้น กันดารวิถี 17:7–11
Aaron’s rod that budded identifies a “rod” in the latter rain time period, for Aaron’s was the only “rod” that budded out of the thirteen “rods.” The budding out is a symbol of the latter rain time period when God will manifest a distinction between the twelve rebellious “rods” that claim to have the message of the latter rain, and as also illustrated with Elijah’s demonstration by fire marking the distinction between the true and the false. A “rod” is also a symbol of measurement and judgment.
คทาของอาโรนที่แตกหน่อนั้นชี้ให้เห็นถึง “คทา” หนึ่งในช่วงเวลาของฝนชุกปลายฤดู เพราะคทาของอาโรนเป็นเพียง “คทา” เดียวที่แตกหน่อออกมาจาก “คทา” ทั้งสิบสามอัน การแตกหน่อนั้นเป็นสัญลักษณ์ของช่วงเวลาฝนชุกปลายฤดู เมื่อพระเจ้าจะทรงสำแดงความแตกต่างระหว่าง “คทา” ที่กบฏทั้งสิบสองอันซึ่งอ้างว่าตนมีข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู กับดังที่ได้แสดงให้เห็นด้วยการพิสูจน์ของเอลียาห์โดยไฟ ซึ่งทำเครื่องหมายให้เห็นความแตกต่างระหว่างของแท้กับของเทียม “คทา” ยังเป็นสัญลักษณ์ของการวัดและการพิพากษาด้วย
And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. Revelation 11:1.
และได้มีไม้ตะพดอันหนึ่งเหมือนไม้วัดมอบให้แก่ข้าพเจ้า และทูตสวรรค์นั้นยืนอยู่กล่าวว่า “จงลุกขึ้นและวัดพระวิหารของพระเจ้า ทั้งแท่นบูชา และบรรดาผู้ที่นมัสการอยู่ในนั้น” วิวรณ์ 11:1
The “rod” comes forth out of the stem of Jessie and “Jessie” means ‘to stand out’ as waymarks do in Bible prophecy. Pharez was the actual “root” of Jessie, and Pharez means “a breach, to break out or scatter.” Pharez is the root or beginning of Jessie’s blood line. The “root of Jessie” is therefore a symbol of the alpha Pharez and the omega is Jessie, the beginning and the ending. The root of Jessie begins with a scattering (Pharez) and ends at a waymark of a man standing. Men standing up prophetically marks a kingdom. In the Bible Pharez begins a blood line, with no linkage before his introduction and his name means a break, so the record of his genealogy and his name are identifying Pharez as the beginning, making Jessie the end. Melchizedek is also a biblical figure that is identified as having no prior lineage, as is the case with Pharez. The root of Pharez contains the truth that he represents a priesthood of Melchizedek, of whom Abraham paid tithes.
“ลำต้น” งอกออกมาจากตอของ Jesse และ “Jesse” หมายความว่า “ยืนเด่นอยู่” ดังเช่นหมุดหมายต่าง ๆ ในคำพยากรณ์พระคัมภีร์ Pharez เป็น “ราก” ที่แท้จริงของ Jesse และ Pharez หมายถึง “การแตกหัก, การปะทุออก หรือการกระจัดกระจาย” Pharez คือรากหรือจุดเริ่มต้นของสายโลหิตของ Jesse ดังนั้น “รากของ Jesse” จึงเป็นสัญลักษณ์ของ Pharez ผู้เป็นอัลฟา และโอเมกาคือ Jesse คือจุดเริ่มต้นและจุดจบ รากของ Jesse เริ่มต้นด้วยการกระจัดกระจาย (Pharez) และสิ้นสุดลงที่หมุดหมายของชายผู้หนึ่งซึ่งยืนอยู่ การที่มนุษย์ลุกขึ้นยืนในเชิงคำพยากรณ์เป็นเครื่องหมายแห่งอาณาจักร ในพระคัมภีร์ Pharez เริ่มต้นสายโลหิตสายหนึ่ง โดยไม่มีความเชื่อมโยงใดก่อนหน้าการปรากฏของเขา และชื่อของเขาหมายถึงการแตกหัก ดังนั้นบันทึกลำดับวงศ์ตระกูลของเขาและชื่อของเขาจึงระบุว่า Pharez เป็นจุดเริ่มต้น ทำให้ Jesse เป็นจุดจบ Melchizedek ก็เป็นบุคคลในพระคัมภีร์อีกผู้หนึ่งซึ่งถูกระบุว่าไม่มีเชื้อสายมาก่อน เช่นเดียวกับกรณีของ Pharez รากของ Pharez บรรจุความจริงที่ว่าเขาเป็นตัวแทนของฐานะปุโรหิตตามแบบ Melchizedek ผู้ซึ่ง Abraham ได้ถวายสิบชักหนึ่งแก่ท่าน
The order of Melchizedek is the priestly order of Christ.
ลำดับของเมลคีเซเดคคือระเบียบฐานะปุโรหิตของพระคริสต์
Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec. Hebrews 6:20.
ที่ซึ่งพระเยซูได้เสด็จล่วงหน้าเข้าไปเพื่อเราแล้ว คือพระองค์ผู้ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นมหาปุโรหิตเป็นนิตย์ตามลำดับของเมลคีเซเดค ฮีบรู 6:20
The root of Jessie was the priesthood of Melchizedek and the beginning must reflect the end. Jessie represents the last group of the priesthood of Melchizedek to stand up, who according to Isaiah are an ensign to the nations.
รากแห่งเจสซีคือฐานะปุโรหิตของเมลคีเซเดค และจุดเริ่มต้นย่อมต้องสะท้อนถึงจุดจบ เจสซีเป็นตัวแทนของกลุ่มสุดท้ายแห่งฐานะปุโรหิตของเมลคีเซเดคที่จะลุกขึ้นยืน ซึ่งตามคำของอิสยาห์ คนเหล่านี้เป็นธงสัญญาณแก่บรรดาประชาชาติ
The “stem” means ‘to cut down (trees); the trunk or stump of a tree (as felled or as planted),’ and the “stem” grows out of a kingdom that has been passed by as was Nebuchadnezzar in Daniel chapter four. A tree is a kingdom prophetically, and when a kingdom ends that tree has been cut down.
“ลำต้น” หมายถึง ‘การโค่นลง (ต้นไม้); ลำต้นหรือโคนของต้นไม้ (ไม่ว่าจะในสภาพที่ถูกโค่นแล้วหรือปลูกไว้),’ และ “ลำต้น” นั้นงอกออกมาจากราชอาณาจักรที่ถูกละผ่านไปแล้ว ดังเช่นเนบูคัดเนสซาร์ในพระธรรมดาเนียลบทที่สี่ ต้นไม้ในเชิงพยากรณ์หมายถึงราชอาณาจักร และเมื่อราชอาณาจักรหนึ่งสิ้นสุดลง ต้นไม้นั้นก็ถูกโค่นลงแล้ว
The “stem” in the passage comes out of a stump—not an upper branch. Out of a former kingdom represented by the stump, a “rod” a symbol of authority comes forth, and that authority is based upon whether the “rod” bears the “buds and blossoms” of the latter rain message. That authority is derived from a previous kingdom, that has been cut down.
“ลำต้น” ในข้อความตอนนี้งอกออกมาจากตอ—มิใช่จากกิ่งเบื้องบน จากอาณาจักรเดิมซึ่งตอเป็นสัญลักษณ์นั้น “คทา” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งสิทธิอำนาจ ได้ปรากฏออกมา และสิทธิอำนาจนั้นตั้งอยู่บนเงื่อนไขว่า “คทา” นั้นบังเกิด “ดอกตูมและดอกบาน” แห่งข่าวสารฝนชุกปลายฤดูหรือไม่ สิทธิอำนาจนั้นได้มาจากอาณาจักรก่อนหน้า ซึ่งได้ถูกโค่นลงแล้ว
The “root” is the “root of Jessie” and the “stem” that comes from “the stump” is coming from the “stump” whose roots are the root of Jessie. The stem that produces the authority comes from the stump, but the Branch comes from the root—and the root is the ensign. The root is the beginning and the ending is the branch.
“ราก” คือ “รากของเจสซี” และ “ลำต้น” ที่งอกออกมาจาก “ตอ” กำลังงอกออกมาจาก “ตอ” ซึ่งรากของมันคือรากของเจสซี ลำต้นที่ก่อให้เกิดสิทธิอำนาจนั้นออกมาจากตอ แต่ “กิ่ง” ออกมาจากราก—และรากนั้นคือธงสัญญาณ รากคือการเริ่มต้น และบั้นปลายคือกิ่งนั้น
The word “branch” means watchman or waymark. Isaiah informs us the Branch comes at the Sunday law.
คำว่า “กิ่ง” หมายถึงยามเฝ้าระวังหรือเครื่องหมายบอกทาง อิสยาห์แจ้งแก่เราว่า กิ่งนั้นมาถึงเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์มาถึง.
And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. Isaiah 4:1–4.
และในวันนั้น หญิงเจ็ดคนจะฉวยชายคนเดียวไว้ พลางกล่าวว่า “เราจะกินอาหารของเราเอง และสวมใส่อาภรณ์ของเราเอง ขอเพียงให้เราได้ถูกเรียกตามนามของท่าน เพื่อจะลบความอัปยศของเราเสีย” ในวันนั้น กิ่งของพระยาห์เวห์จะงดงามและรุ่งโรจน์ และผลแห่งแผ่นดินจะเลิศล้ำและน่าภิรมย์สำหรับบรรดาผู้ที่รอดพ้นของอิสราเอล และจะเป็นดังนี้ คือผู้ที่เหลืออยู่ในศิโยน และผู้ที่ยังคงอยู่ในเยรูซาเล็ม จะได้ชื่อว่าบริสุทธิ์ คือทุกคนที่ถูกจารึกไว้ท่ามกลางผู้มีชีวิตในเยรูซาเล็ม เมื่อพระยาห์เวห์ทรงชำระล้างมลทินของบรรดาธิดาแห่งศิโยนออกไป และทรงชำระโลหิตแห่งเยรูซาเล็มจากท่ามกลางเมืองนั้น ด้วยพระวิญญาณแห่งการพิพากษา และด้วยพระวิญญาณแห่งการเผาผลาญ อิสยาห์ 4:1–4
The “one man” that the seven women take hold of is the pope, who becomes the eighth that is of the seven at the Sunday law, counterfeiting the 8 souls upon the ark. At the Sunday law, “in that day” “the branch of the Lord be beautiful and glorious” “when the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning.” The purging with the spirit of judgment and burning is accomplished by the Messenger of the Covenant in Malachi three at the Sunday law. The “beautiful branch” is the one hundred and forty-four thousand who come not from the stump, but from the root of Jessie, which is the ensign.
“ชายคนเดียว” ที่หญิงเจ็ดคนเข้าไปยึดไว้นั้นคือพระสันตะปาปา ผู้ซึ่งกลายเป็นองค์ที่แปดซึ่งมาจากเจ็ดนั้น ณ เวลากฎหมายวันอาทิตย์ เป็นการปลอมเลียนแบบคน 8 ชีวิตบนเรือโนอาห์ ณ เวลากฎหมายวันอาทิตย์ “ในวันนั้น” “กิ่งของพระยาห์เวห์จะงดงามและรุ่งโรจน์” “เมื่อพระยาห์เวห์จะทรงชำระล้างความโสมมของบุตรสาวทั้งหลายแห่งศิโยนออกไป และจะทรงชำระโลหิตของเยรูซาเล็มออกจากท่ามกลางเมืองนั้น ด้วยวิญญาณแห่งการพิพากษา และด้วยวิญญาณแห่งการเผาผลาญ” การชำระให้หมดสิ้นด้วยวิญญาณแห่งการพิพากษาและการเผาผลาญนั้นสำเร็จลงโดยผู้สื่อสารแห่งพันธสัญญาในมาลาคีบทที่สาม ณ เวลากฎหมายวันอาทิตย์ “กิ่งที่งดงาม” นั้นคือคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ผู้ซึ่งมิได้มาจากตอ แต่จากรากของเจสซี ซึ่งเป็นธงสัญญาณ។
Their authority is represented by the rod that came from a branch of a fallen kingdom. The kingdom of Philadelphia fell from 1856 unto 1863, and the authority established in that fallen kingdom is re-established at the Sunday law. When the branch that is the ensign is lifted up, the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transitions unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is then that the authority or rod that came from the Millerite or Philadelphian kingdom is represented by a key that is placed upon Eliakim in Isaiah 22:22.
สิทธิอำนาจของพวกเขาถูกเป็นภาพแทนด้วยคทาซึ่งออกมาจากกิ่งหนึ่งของอาณาจักรที่ล่มสลาย อาณาจักรแห่งฟีลาเดลเฟียล่มสลายตั้งแต่ปี 1856 จนถึงปี 1863 และสิทธิอำนาจซึ่งได้รับการสถาปนาในอาณาจักรที่ล่มสลายนั้นก็ถูกสถาปนาขึ้นอีกครั้งในกฎหมายวันอาทิตย์ เมื่อกิ่งซึ่งเป็นธงสัญญาณถูกชูขึ้น ขบวนการเลาดีเซียของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันก็เปลี่ยนผ่านไปสู่ขบวนการฟีลาเดลเฟียของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ในเวลานั้นเอง สิทธิอำนาจหรือคทาซึ่งออกมาจากอาณาจักรมิลเลอไรต์หรือฟีลาเดลเฟีย จึงถูกเป็นภาพแทนด้วยกุญแจที่วางไว้บนเอลียาคิมใน อิสยาห์ 22:22
And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.
และเราจะวางกุญแจแห่งราชวงศ์ดาวิดไว้บนบ่าของเขา เมื่อเขาเปิด จะไม่มีผู้ใดปิดได้ และเมื่อเขาปิด จะไม่มีผู้ใดเปิดได้ อิสยาห์ 22:22
The verse marks October 22, 1844 and is identifying Eliakim as receiving a “key.” In the previous two verses the authority of Laodicea is taken from Shebna and given to Eliakim. At the Sunday law the authority once given to the chosen covenant people is taken from the kingdom of Laodicean Seventh-day Adventism and given to the kingdom of the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand—which is the kingdom of glory.
ข้อพระคัมภีร์นี้กำหนดวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 และกำลังระบุว่าเอลียาคิมได้รับ “กุญแจ” ในสองข้อก่อนหน้านี้ อำนาจของเลาดีเซียถูกนำไปจากเชบนาและมอบให้แก่เอลียาคิม เมื่อถึงกฎหมายวันอาทิตย์ อำนาจซึ่งครั้งหนึ่งเคยประทานแก่ประชากรแห่งพันธสัญญาที่ทรงเลือกสรรนั้น จะถูกนำไปจากอาณาจักรแห่งเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสแบบเลาดีเซีย และมอบให้แก่อาณาจักรแห่งขบวนการฟีลาเดลเฟียของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน—ซึ่งเป็นอาณาจักรแห่งพระสิริ.
He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:16–19.
พระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “แต่พวกท่านเล่าว่าเราเป็นผู้ใด” ซีโมนเปโตรทูลตอบว่า “พระองค์คือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่” และพระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ซีโมน บารโยนาเอ๋ย ท่านเป็นสุขแล้ว เพราะว่ามิใช่เนื้อหนังและเลือดได้สำแดงเรื่องนี้แก่ท่าน แต่เป็นพระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์ และเรากล่าวแก่ท่านด้วยว่า ท่านคือเปโตร และบนศิลานี้เราจะสร้างคริสตจักรของเราไว้ และประตูแห่งนรกจะมีชัยเหนือคริสตจักรนั้นหามิได้ และเราจะมอบกุญแจแห่งอาณาจักรสวรรค์ไว้แก่ท่าน และสิ่งใดๆ ที่ท่านจะผูกมัดไว้ในแผ่นดินโลก สิ่งนั้นจะถูกผูกมัดไว้ในสวรรค์ และสิ่งใดๆ ที่ท่านจะปล่อยไว้ในแผ่นดินโลก สิ่งนั้นจะถูกปล่อยไว้ในสวรรค์” มัทธิว 16:16–19
The rod of authority, represented as a key given to Peter, is placed upon Eliakim’s shoulder in Isaiah 22:22. Peter represents the branch of the one hundred and forty-four thousand who enter into covenant with Christ just before the Sunday law. In the passage Peter is in Caesarea Philippi, which is Panium of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven. His name is changed, representing a covenant relationship, and the name Peter when approached with multiplying the numbered positions of each letter, equates to 144,000. The authority, or rod, or key that is placed upon Eliakim when Shebna is cast into a field like a ball, and is the “rod” which comes from the stump of Philadelphian Millerite Adventism that was cut down from 1856 unto 1863.
คทาแห่งสิทธิอำนาจ ซึ่งทรงสำแดงเป็นกุญแจที่ประทานแก่เปโตร ถูกวางไว้บนบ่าของเอลียาคิมในอิสยาห์ 22:22 เปโตรเป็นตัวแทนของกิ่งหนึ่งของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ผู้ซึ่งเข้าสู่พันธสัญญากับพระคริสต์ในช่วงเวลาก่อนกฎหมายวันอาทิตย์ไม่นาน ในข้อความตอนนั้น เปโตรอยู่ที่ซีซารียาฟีลิปปี ซึ่งคือปาเนียมแห่งข้อสิบสามถึงสิบห้าในดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ชื่อของเขาถูกเปลี่ยน อันเป็นตัวแทนของความสัมพันธ์แห่งพันธสัญญา และชื่อเปโตร เมื่อนำมาตามวิธีคูณค่าลำดับเลขของอักษรแต่ละตัว ย่อมมีค่าเท่ากับ 144,000 สิทธิอำนาจ หรือคทา หรือกุญแจ ซึ่งถูกวางไว้บนเอลียาคิมเมื่อเชบนาถูกเหวี่ยงออกไปในทุ่งดุจลูกบอลนั้น คือ “คทา” ที่ออกมาจากตอแห่งแอ๊ดเวนติสม์แบบมิลเลอร์ไรต์แห่งฟีลาเดลเฟีย ซึ่งถูกโค่นลงตั้งแต่ปี 1856 จนถึงปี 1863.
Peter is receiving the authority of God’s covenant people at the separation of the wheat and tares, for the wheat is to be lifted up as the wave loaf offering of Pentecost. The tares first are separated, as represented by the leaven in the Pentecostal wave loaves being removed through the baking process. The authority of the rod or key comes from the stump of a fallen kingdom and the branch that is the ensign comes from the root of Jessie and is the root of Jessie, for Jesus illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The root is the beginning and the branch the end. This prophetic application cannot be understood by the quibbling Jews of Christ time or today, for it is the primary principle of the methodology of the latter rain, and it is also represented as the key of the house of David. The key opens the door to the house of David which has been shut. The key opens the door unto the heavenly sanctuary, the house of David. The alpha of October 22, 1844 repeats in the omega of the Sunday law.
เปโตรกำลังได้รับสิทธิอำนาจแห่งประชากรตามพันธสัญญาของพระเจ้า ณ เวลาของการแยกข้าวสาลีออกจากข้าวละมาน เพราะข้าวสาลีนั้นจะถูกยกขึ้นเป็นเครื่องบูชาถวายแบบขนมปังโบกในเทศกาลเพ็นเทคอสต์ ส่วนข้าวละมานนั้นถูกแยกออกก่อน ดังที่เป็นภาพแทนโดยเชื้อในขนมปังโบกแห่งเพ็นเทคอสต์ซึ่งถูกกำจัดออกผ่านกระบวนการอบ สิทธิอำนาจแห่งคทาหรือกุญแจนั้นมาจากตอของอาณาจักรที่ล้มลง และกิ่งซึ่งเป็นธงสำคัญนั้นมาจากรากของเจสซีและเป็นรากของเจสซีด้วย เพราะพระเยซูทรงใช้จุดจบของสิ่งหนึ่งเพื่ออธิบายควบคู่กับจุดเริ่มต้นของสิ่งนั้น รากคือจุดเริ่มต้น และกิ่งคือจุดจบ การประยุกต์ใช้เชิงพยากรณ์นี้ไม่อาจเป็นที่เข้าใจแก่พวกยิวช่างโต้เถียงในสมัยของพระคริสต์หรือในปัจจุบันได้ เพราะนี่เป็นหลักการขั้นมูลฐานของวิธีการแห่งฝนปลายฤดู และยังได้รับการแทนความหมายไว้ด้วยว่าเป็นกุญแจแห่งวงศ์วานของดาวิด กุญแจนั้นเปิดประตูสู่วงศ์วานของดาวิดซึ่งได้ถูกปิดไว้ กุญแจนั้นเปิดประตูเข้าสู่สถานนมัสการในสวรรค์ คือวงศ์วานของดาวิด อัลฟาแห่งวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ถูกทำให้ซ้ำอีกในโอเมกะแห่งกฎหมายวันอาทิตย์
David, the son of Jessie records an enigma that marked the end of any further discussion with the quibbling Jews in the days of Christ, thus marking the end of His testimony to the Jews.
ดาวิด บุตรของเจสซี ได้บันทึกปริศนาธรรมข้อหนึ่งไว้ ซึ่งได้เป็นเครื่องหมายแห่งการสิ้นสุดของการโต้แย้งใด ๆ ต่อไปกับพวกยิวที่ชอบจับผิดในสมัยของพระคริสต์ และด้วยเหตุนี้จึงเป็นเครื่องหมายแห่งการสิ้นสุดแห่งคำพยานของพระองค์ต่อพวกยิวด้วยเช่นกัน
A Psalm of David. The Lord said unto my Lord, Sit thou at my right hand, until I make thine enemies thy footstool. The Lord shall send the rod of thy strength out of Zion: rule thou in the midst of thine enemies. Thy people shall be willing in the day of thy power, in the beauties of holiness from the womb of the morning: thou hast the dew of thy youth. The Lord hath sworn, and will not repent, Thou art a priest for ever after the order of Melchizedek. Psalms 110:1–4.
บทเพลงสดุดีของดาวิด พระยาห์เวห์ตรัสแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ว่า “จงประทับที่เบื้องขวาของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้ศัตรูของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน” พระยาห์เวห์จะทรงส่งคทาแห่งฤทธานุภาพของท่านออกจากศิโยนว่า “จงครอบครองอยู่ท่ามกลางศัตรูของท่าน” ประชากรของท่านจะเต็มใจถวายตนในวันแห่งฤทธานุภาพของท่าน ในความงดงามแห่งความบริสุทธิ์จากครรภ์ของรุ่งอรุณ ท่านมีน้ำค้างแห่งวัยหนุ่มของท่าน พระยาห์เวห์ได้ทรงปฏิญาณแล้ว และจะไม่ทรงเปลี่ยนพระทัยว่า “ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามแบบอย่างของเมลคีเซเดค” สดุดี 110:1–4
Palmoni determined to place this passage in Psalm 110, which is of course another number in the world of mathematics that is recognized as a special number. Half of “220” and ten times “11” would lead a soul to expect the number “110” holds some significance, and it does—as does the passage itself. It is a song of David, and David is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, so it is a verse from the song of the vineyard, which is the song of Moses and the Lamb. It identifies when the former husbandmen of the vineyard are passed by and the vineyard is given to the one hundred and forty-four thousand. When that happens, it is the “day of thy power” aligning with the power of Pentecost at the climax of the Pentecostal season.
พัลโมนีได้กำหนดให้นำข้อความตอนนี้ไว้ในสดุดี 110 ซึ่งแน่นอนว่าเป็นอีกจำนวนหนึ่งในโลกแห่งคณิตศาสตร์ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นจำนวนพิเศษ ครึ่งหนึ่งของ “220” และสิบเท่าของ “11” ย่อมชักนำให้จิตวิญญาณคาดหมายว่าจำนวน “110” มีนัยสำคัญบางประการ และมันก็มีจริง—เช่นเดียวกับข้อความตอนนี้ด้วย นี่เป็นบทเพลงของดาวิด และดาวิดเป็นสัญลักษณ์ของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ดังนั้นข้อนี้จึงเป็นข้อหนึ่งจากบทเพลงแห่งสวนองุ่น ซึ่งก็คือบทเพลงของโมเสสและของพระเมษโปดก ข้อนี้ชี้บอกว่าเมื่อใดบรรดาผู้ทำสวนเดิมของสวนองุ่นถูกละผ่านไป และสวนองุ่นนั้นถูกมอบให้แก่คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ก็เป็น “วันแห่งฤทธานุภาพของพระองค์” ที่สอดคล้องกับฤทธานุภาพแห่งเพ็นเทคอสต์ ณ จุดสุดยอดของฤดูกาลเพ็นเทคอสต์
God’s people will be “willing” in the day they come from “the womb of the morning,” with the “dew of thy youth.” New birth is an illustration of conversion and life. The one hundred and forty-four thousand were taken from the womb in July of 2023, and they were born with the dew of their youth, for they were born into the message of the Midnight Cry, which also occurred with the Millerites in the beginning, or their “youth.” It is the same dew, for it is a repetition of the alpha history within the history of the omega. In the “day of their” ‘empowerment,’ when Shebna is driven “from” his “station, and from” his “state” and pulled “down” Eliakim, the one hundred and forty-four thousand are made omega priests, for they are made after the order of Melchizedek, for the one hundred and forty-four thousand shall not taste death, or as with Melchizedek they are priests forever.
ประชากรของพระเจ้าจะ “เต็มใจ” ในวันที่พวกเขาออกมาจาก “ครรภ์แห่งรุ่งอรุณ” พร้อมกับ “น้ำค้างแห่งวัยหนุ่มของพระองค์” การบังเกิดใหม่เป็นภาพประกอบของการกลับใจใหม่และชีวิต คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันถูกนำออกมาจากครรภ์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 และพวกเขาถือกำเนิดมาพร้อมกับน้ำค้างแห่งวัยหนุ่มของตน เพราะพวกเขาได้บังเกิดเข้าสู่ข่าวสารแห่งเสียงร้องยามเที่ยงคืน ซึ่งได้เกิดขึ้นกับชาวมิลเลอไรต์ในระยะแรกเริ่ม หรือใน “วัยหนุ่ม” ของพวกเขาเช่นกัน นั่นเป็นน้ำค้างเดียวกัน เพราะเป็นการทำซ้ำของประวัติศาสตร์อัลฟาภายในประวัติศาสตร์แห่งโอเมกา ใน “วันแห่ง” ‘การเสริมอำนาจ’ “ของพวกเขา” เมื่อเชบนาถูกขับ “ออกจาก” “ตำแหน่ง” ของเขา และ “จาก” “ฐานะ” ของเขา และถูกฉุด “ลง” เอลียาคิม คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันถูกทำให้เป็นปุโรหิตแห่งโอเมกา เพราะพวกเขาถูกตั้งขึ้นตามระเบียบแห่งเมลคีเซเดค เพราะคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันจะไม่ลิ้มรสความตาย หรือดังเช่นเมลคีเซเดค พวกเขาเป็นปุโรหิตสืบไปเป็นนิตย์
In the “day of his power” the Lord will send the “rod of His strength out of Zion.” The authority of His kingdoms both grace (justification) and glory (sanctification) has been placed upon those who wear His crown of glory, for they represent His kingdom. The are sent out of Zion, for Zion’s meaning represents the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
ใน “วันแห่งฤทธานุภาพของพระองค์” องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงส่ง “คทาแห่งกำลังของพระองค์ออกมาจากศิโยน” สิทธิอำนาจแห่งอาณาจักรทั้งสองของพระองค์ คือ พระคุณ (การทรงทำให้ชอบธรรม) และพระสิริ (การชำระให้บริสุทธิ์) ได้ถูกวางไว้เหนือบรรดาผู้ที่สวมมงกุฎแห่งพระสิริของพระองค์ เพราะเขาทั้งหลายเป็นผู้แทนแห่งอาณาจักรของพระองค์ พวกเขาถูกส่งออกมาจากศิโยน เพราะความหมายของศิโยนเป็นนิมิตหมายของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The son of David.
เมื่อพวกฟาริสีประชุมกันอยู่ พระเยซูทรงถามเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับพระคริสต์? พระองค์ทรงเป็นบุตรของผู้ใด?” เขาทั้งหลายทูลพระองค์ว่า “ทรงเป็นบุตรของดาวิด”
He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า ถ้าเช่นนั้น เหตุไฉนดาวิดโดยพระวิญญาณจึงเรียกพระองค์นั้นว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า โดยกล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงประทับ ณ เบื้องขวาของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้ศัตรูของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ เหตุฉะนั้น ถ้าดาวิดเรียกพระองค์นั้นว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วพระองค์จะทรงเป็นบุตรของดาวิดได้อย่างไร?
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 24:41–46.
และไม่มีผู้ใดสามารถตอบพระองค์ได้สักคำเดียว ทั้งตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป ก็ไม่มีผู้ใดกล้าทูลถามพระองค์อีกเลย มัทธิว 24:41–46
David’s prophetic relationship to Christ in terms of alpha and omega—the beginning and ending, is the primary rule of the “line upon line” methodology, and that rule could not be fathomed by the quibbling Jews anymore than a Laodicean Seventh-day Adventist can understand that the history of the Millerites during the message of the Midnight Cry was where the dew of heaven was poured out during the youth of Adventism. The “dew” of thy youth is upon the one hundred and forty-four thousand, and it began to sprinkle at 9/11, and the Sunday law is the “day of power,” when the remnant is anointed as priests after the order of Melchizedek.
ความสัมพันธ์เชิงพยากรณ์ของดาวิดต่อพระคริสต์ในแง่ของอัลฟาและโอเมกา—คือเบื้องต้นและเบื้องปลาย—เป็นกฎหลักของระเบียบวิธี “บรรทัดซ้อนบรรทัด” และกฎนั้นพวกยิวที่ชอบโต้เถียงก็ไม่อาจหยั่งถึงได้ ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าที่เซเวนธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสชาวเลาดีเซียจะสามารถเข้าใจได้ว่า ประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอไรต์ในช่วงข่าวสารแห่งเสียงร้องเวลาเที่ยงคืนนั้นเป็นสถานที่ซึ่งน้ำค้างจากสวรรค์ได้ถูกเทลงมาในช่วงวัยเยาว์ของลัทธิแอ๊ดเวนติสต์ “น้ำค้าง” แห่งวัยเยาว์ของท่านอยู่เหนือคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน และมันได้เริ่มโปรยลงมาเมื่อ 9/11 และกฎหมายวันอาทิตย์คือ “วันแห่งฤทธานุภาพ” เมื่อผู้ตกค้างได้รับการเจิมเป็นปุโรหิตตามแบบอย่างของเมลคีเซเดค
Out of the stump of Laodicean Seventh-day Adventism (the church militant) comes the branch (the church triumphant), while out of the root of Jessie, the one hundred and forty-four thousand—are the branch of glorious fruit lifted up as a wave offering in the day of his power.
จากตอแห่งเซเวนธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสแบบเลาดีเซีย (คริสตจักรนักรบ) กิ่งนั้นย่อมงอกออกมา (คริสตจักรผู้มีชัย) ขณะที่จากรากของเจสซี หนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน—คือกิ่งแห่งผลอันรุ่งโรจน์—ถูกชูขึ้นเป็นเครื่องบูชาโบกในวันแห่งฤทธานุภาพของพระองค์
We will continue these thoughts in the next article.
เราจะดำเนินความคิดเหล่านี้ต่อไปในบทความถัดไป
“Proverbs One
“สุภาษิต บทที่หนึ่ง ผู้คนจะได้รับการชักจูงให้เลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจากสองฝ่าย คือฝ่ายพระคริสต์หรือฝ่ายซาตาน ในเวลานี้มนุษย์ทุกคนไม่ว่าอยู่แห่งหนใดกำลังตัดสินใจเช่นนี้ ซาตานทำงานกับจิตใจมนุษย์ผ่านทางถ้อยคำอันแยบคายของเขา คำเตือนทั้งหลายถูกจัดเตรียมไว้ให้เราเพื่อมิให้เราพลาดเป้าแห่งการรับความรอด จิตใจของมนุษย์จะต้องโน้มน้อมเอนเอียงไปสู่อิทธิพลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้า มิฉะนั้นวิญญาณแห่งซาตานจะครอบครองโดยสิ้นเชิง “เพื่อจะรู้จักปัญญาและคำสั่งสอน เพื่อจะเข้าใจถ้อยคำแห่งความเข้าใจ เพื่อจะรับคำสั่งสอนในความเฉลียวฉลาด ในความชอบธรรม ความยุติธรรม และความเที่ยงธรรม” ผู้ใดก็ตามที่ยอมรับและเชื่อในพระวจนะของพระเจ้า และยอมตนให้อยู่ภายใต้พระประสงค์ของพระองค์ จะพบว่าตนอยู่ในบรรยากาศของความสว่าง จะได้รับคำสั่งสอนอันศักดิ์สิทธิ์จากสวรรค์ เพื่อเตรียมพร้อมให้ตนสำหรับประโยชน์ใช้สอยในทุกการดี “เพื่อจะให้ความหลักแหลมแก่คนรู้น้อย ให้ความรู้และความเฉลียวฉลาดแก่คนหนุ่ม” พระเจ้าทรงมุ่งหมายให้คนหนุ่มทั้งหลายยึดมั่นในความจริงที่พวกเขากำลังศึกษาอยู่ เพื่อนำหลักของความจริงนั้นไปประกอบลงในอุปนิสัยของตนเอง ความจริงจากเบื้องบนจะชำระผู้รับให้บริสุทธิ์ และชีวิตของเขาจะเป็นเครื่องประกอบให้เกิดผลดี หากเขามุ่งติดตามมาตรฐานที่วางไว้ในพระวจนะของพระเจ้า เขาจะไม่เป็นคนโง่เขลาและไม่รู้ แต่จะเป็นบุตรและธิดาของพระเจ้า “คนมีปัญญาจะฟังและเพิ่มพูนการเรียนรู้ และคนที่มีความเข้าใจจะได้รับคำแนะนำอันฉลาด” เมื่อคนหนุ่มทำให้พระวจนะของพระเจ้ากลายเป็นที่ปรึกษาของตน จะมีฤทธิ์อำนาจที่มองไม่เห็นคอยรักษาทางเข้ามาทั้งหมดของจิตใจไว้ ทำให้จิตใจบริสุทธิ์จากสิ่งที่ทำให้เสื่อมทราม เมื่อความจริงได้รับการต้อนรับเข้าสู่สถานนิเวศแห่งจิตวิญญาณ จิตใจก็จะได้รับการขัดเกลา และจะมีความรู้แจ้งที่ผ่านการชำระให้บริสุทธิ์สำแดงออกมาในอุปนิสัย “เพื่อจะเข้าใจสุภาษิตและคำเปรียบเทียบ ถ้อยคำของคนมีปัญญาและปริศนาธรรมของเขา” บรรดาผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระเจ้า มักไม่มีหลักการอันมั่นคงในการกระทำ พวกเขาจับเอามาตรฐานของโลกและปล่อยให้ประวัติชีวิตของตนดำเนินไปตามมาตรฐานนั้น เกียรติยศ ความจริงใจ ความซื่อตรง ความเชื่อมั่น และความสามารถในการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ถูกบูชายัญเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน คนเหล่านี้ไม่ตกลงใจแน่วแน่ที่จะดำเนินในทางแห่งพระปัญญาของพระเจ้า เพราะพวกเขาไม่ได้ดำเนินชีวิตเชื่อมโยงกับพระคริสต์ พวกเขาไม่ไว้วางใจพระองค์ และพระองค์ไม่ทรงอาศัยอยู่ในพวกเขา พวกเขาจะไม่ยืนหยัดมั่นคงดุจต้นโอ๊ก แต่เป็นดังต้นอ้อที่ไหวเอนด้วยลมทุกระลอก พวกเขาเป็นคนที่ประสงค์อ่อนแอและไร้ประสิทธิภาพ สำนึกแห่งหน้าที่ถูกบูชายัญให้แก่ความโน้มเอียง ความปรารถนาเห็นแก่ตัวล่อลวงให้พวกเขาเดินไปตามทางอันลื่นของการตามใจตนเอง และด้วยการยอมจำนนต่อแรงกระตุ้นที่ตาบอด เขาจึงกลายเป็นอย่างที่ซาตานปรารถนาให้เขาเป็น บุคคลที่ไร้ความแข็งแกร่งทางศีลธรรม “ความยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นบ่อเกิดแห่งความรู้ แต่คนโง่ดูหมิ่นปัญญาและคำสั่งสอน” ผู้ใดก็ตามที่มุ่งดำเนินชีวิตแห่งการรับใช้พระเจ้าอย่างรอบคอบและด้วยความยำเกรง จะเติบโตขึ้นอย่างเข้มแข็งและมีพลังในพระคริสต์ เขาจะเป็นเหมือนต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมธารน้ำ ชีวิตทางศาสนาของบุคคลเช่นนี้จะไม่ร่วงโรย แต่ “ใบของเขาจะไม่เหี่ยวแห้ง” ความสดใหม่ทางวิญญาณจะคงอยู่อย่างต่อเนื่อง เขาจะเป็นเหมือนน้ำพุที่มิรู้จักเหือดแห้ง ความรักต่อพระเจ้าจะคงไว้ซึ่งความสดใหม่และความงดงามของอุปนิสัยของเขา “ลูกเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของบิดา และอย่าละทิ้งพระบัญญัติของมารดา เพราะสิ่งเหล่านี้จะเป็นมาลัยงามสำหรับศีรษะของเจ้า และเป็นสร้อยประดับคอของเจ้า” มีแต่คนหนุ่มเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะดำเนินชีวิตร่วมกับพระคริสต์หรือร่วมกับปฏิปักษ์ การคบหาสมาคมของคนหนุ่มจะบ่งชี้อย่างแน่นอนว่าเขาได้เลือกคบใคร หากคนอธรรมเชิญชวนเขา หรือหากสหายของเขาทั้งหลายเป็นคนหัวเราะเยาะและดูหมิ่น เยาวชนจำนวนมากคิดว่าตนเข้มแข็งพอจะต้านทานการทดลองได้ แต่เพราะเหตุนี้เอง ซาตานจึงวางบ่วงไว้ให้เท้าของพวกเขา คนหนุ่มรู้ดีว่าสิ่งมีชีวิตประเภทใดและอิทธิพลแบบใดเหมาะสมแก่เขา ไม่มีสัตว์ชนิดใดต่ำต้อยจนมิอาจเป็นมิตรของเขาได้ หากเพื่อนร่วมสังคมของเขาทั้งหมดต่ำช้า เขาก็ค่อย ๆ จะถูกยกระดับลงไปสู่ระดับเดียวกัน ผู้ปกครองทั้งหลายพึงเฝ้าระวังทุกสิ่งที่มีแนวโน้มแม้เพียงน้อยนิดจะบ่อนทำลายอิทธิพลของหลักการอันชอบธรรมในจิตใจของบุตรหลานตน” Letter 34, 1894.”
“April 1, 1850 To the ‘Little Flock.’
“1 เมษายน ค.ศ. 1850 ถึง ‘ฝูงน้อย’”
“Dear Brethren.—The Lord gave me a view, January 26, which I will relate. I saw that some of the people of God were stupid and dormant; and were but half awake, and did not realize the time we were now living in; and that the ‘man’ with the ‘dirt-brush’ had entered, and that some were in danger of being swept away. I begged of Jesus to save them, to spare them a little longer, and let them see their awful danger, that they might get ready before it should be forever too late. The angel said, ‘Destruction is coming like a mighty whirlwind.’ I begged of the angel to pity and to save those who loved this world, and were attached to their possessions, and were not willing to cut loose from them, and sacrifice them to speed the messengers on their way to feed the hungry sheep, who were perishing for want of spiritual food.
“พี่น้องที่รัก.—องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานนิมิตแก่ข้าพเจ้าเมื่อวันที่ 26 มกราคม ซึ่งข้าพเจ้าจะขอกล่าวเล่า ข้าพเจ้าเห็นว่าบางคนในประชากรของพระเจ้ามึนชาและซบเซา และตื่นอยู่เพียงครึ่งเดียว ทั้งมิได้ตระหนักถึงกาลเวลาที่เรากำลังดำเนินอยู่ในบัดนี้ และว่า ‘ชาย’ ผู้ถือ ‘ไม้กวาดปัดฝุ่น’ ได้เข้ามาแล้ว และบางคนกำลังตกอยู่ในอันตรายที่จะถูกกวาดพาไป ข้าพเจ้าทูลวิงวอนพระเยซูให้ทรงช่วยเขาทั้งหลาย ให้ทรงไว้ชีวิตเขาอีกสักระยะหนึ่ง และให้เขาได้เห็นอันตรายอันน่าสะพรึงกลัวของตน เพื่อว่าเขาจะได้เตรียมพร้อมก่อนที่จะสายเกินไปเป็นนิตย์ ทูตสวรรค์กล่าวว่า ‘ความพินาศกำลังมาเหมือนลมหมุนอันทรงกำลัง’ ข้าพเจ้าทูลวิงวอนทูตสวรรค์ให้เมตตาและช่วยบรรดาผู้ที่รักโลกนี้ และผูกพันอยู่กับทรัพย์สมบัติของตน และไม่เต็มใจจะตัดใจจากสิ่งเหล่านั้น และสละมันเสีย เพื่อเร่งบรรดาผู้สื่อสารให้รีบไปตามทางของตน เพื่อเลี้ยงดูฝูงแกะที่หิวโหย ซึ่งกำลังพินาศเพราะขาดอาหารฝ่ายจิตวิญญาณ”
“As I viewed poor souls dying for want of the present truth, and some who professed to believe the truth were letting them die, by withholding the necessary means to carry forward the work of God, the sight was too painful, and I begged of the angel to remove it from me. I saw that when the cause of God called for some of their property, like the young man who came to Jesus, [Matthew 19:16–22.] they went away sorrowful; and that soon the overflowing scourge would pass over and sweep their possessions all away, and then it would be too late to sacrifice earthly goods, and lay up a treasure in heaven.
“เมื่อข้าพเจ้าเห็นวิญญาณอันน่าสงสารกำลังพินาศเพราะขาดแคลนความจริงสำหรับกาลปัจจุบัน และบางคนที่อ้างตนว่าเชื่อความจริงกลับปล่อยให้พวกเขาพินาศไป โดยกักเก็บปัจจัยจำเป็นที่จะใช้ในการดำเนินพระราชกิจของพระเจ้า ภาพนั้นเจ็บปวดยิ่งนัก และข้าพเจ้าวิงวอนทูตสวรรค์ให้นำภาพนั้นไปเสียจากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นว่าเมื่อพระราชกิจของพระเจ้าทรงเรียกร้องทรัพย์สินบางส่วนของพวกเขา ดังเช่นชายหนุ่มผู้มาหาพระเยซู [Matthew 19:16–22.] พวกเขาก็จากไปด้วยความโศกเศร้า; และอีกไม่นานภัยพิบัติอันท่วมล้นจะผ่านมาปกคลุมและกวาดเอาทรัพย์สมบัติของพวกเขาไปจนสิ้น แล้วเมื่อนั้นก็จะสายเกินไปที่จะถวายทรัพย์ฝ่ายโลกเป็นเครื่องบูชา และสะสมทรัพย์สมบัติไว้ในสวรรค์”
“I then saw the glorious Redeemer, beautiful and lovely, that he left the realms of glory, and came to this dark and lonely world, to give his precious life and die, the just for the unjust. He bore the cruel mocking and scourging, and wore the platted crown of thorns, and sweat great drops of blood in the garden; while the burden of the sins of the whole world were upon him. The angel asked, ‘What for?’ O, I saw and knew that it was for us; for our sins he suffered all this, that by his precious blood he might redeem us unto God.
“แล้วข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้ไถ่อันทรงพระสิริ ผู้ทรงงดงามและน่ารักยิ่ง ว่าพระองค์ได้ทรงละจากแดนแห่งพระสิริ และเสด็จมายังโลกอันมืดมนและเปล่าเปลี่ยวนี้ เพื่อประทานพระชนม์อันประเสริฐของพระองค์และสิ้นพระชนม์ คือองค์ผู้ชอบธรรมแทนคนอธรรม พระองค์ทรงทนต่อการเยาะเย้ยถากถางและการเฆี่ยนตีอันโหดร้าย และทรงสวมมงกุฎหนามที่สานไว้ และทรงมีพระเสโทเป็นโลหิตหยดใหญ่ในสวน ขณะที่ภาระแห่งบาปของคนทั้งโลกอยู่เหนือพระองค์ ทูตสวรรค์ถามว่า ‘เพื่ออะไร?’ โอ ข้าพเจ้าได้เห็นและรู้ว่า ก็เพื่อเรา; เพราะบาปของเรา พระองค์จึงทรงทนทุกข์ทั้งสิ้นนี้ เพื่อว่าโดยพระโลหิตอันประเสริฐของพระองค์ พระองค์จะทรงไถ่เราให้กลับคืนสู่พระเจ้า”
“Then again was held up before me those who were not willing to dispose of this world’s goods to save perishing souls, by sending them the truth, while Jesus stands before the Father, pleading his blood, his sufferings and his death for them; and while God’s messengers were waiting, ready to carry them the saving truth that they might be sealed with the seal of the living God. It was hard for some who professed to believe the present truth, to even do so little as to hand the messengers God’s own money, that he had lent them to be stewards over.
“แล้วก็มีผู้ที่ไม่เต็มใจจะสละทรัพย์สมบัติแห่งโลกนี้เพื่อช่วยวิญญาณที่กำลังพินาศให้รอด โดยส่งความจริงไปถึงพวกเขา ถูกนำมาให้ข้าพเจ้าเห็นอีก ขณะที่พระเยซูทรงยืนอยู่เบื้องพระพักตร์พระบิดา ทรงวิงวอนโดยอ้างพระโลหิตของพระองค์ ความทุกข์ทรมานของพระองค์ และการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เพื่อพวกเขา; และขณะที่ผู้สื่อสารของพระเจ้ากำลังคอยอยู่ พร้อมที่จะนำความจริงอันช่วยให้รอดไปถึงพวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้รับการประทับตราด้วยตราของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ เป็นเรื่องยากสำหรับบางคนที่อ้างว่าตนเชื่อความจริงสำหรับกาลปัจจุบัน แม้กระทั่งจะทำเพียงเล็กน้อย คือส่งมอบเงินของพระเจ้าเองแก่ผู้สื่อสาร ซึ่งพระองค์ได้ทรงมอบให้พวกเขาไว้เป็นผู้ดูแลรักษา.”
“Then the suffering Jesus, his sacrifice and love so deep, as to give his life for them, was again held up before me; and then the lives of those who professed to be his followers, who had this world’s goods, and considered it so great a thing to help the cause of salvation. The angel said, ‘Can such enter heaven?’ Another angel answered, ‘No, never, never, never. Those who are not interested in the cause of God on earth, can never sing the song of redeeming love above.’
“แล้วพระเยซูผู้ทรงทนทุกข์ ซึ่งการทรงสละพระชนม์และความรักของพระองค์ลึกซึ้งยิ่งถึงกับประทานชีวิตของพระองค์เพื่อพวกเขา ก็ได้ถูกยกขึ้นให้ข้าพเจ้าเห็นอีกครั้งหนึ่ง; แล้วก็เป็นชีวิตของบรรดาผู้ที่อ้างตนว่าเป็นผู้ติดตามพระองค์ ผู้ซึ่งมีทรัพย์สมบัติแห่งโลกนี้ และเห็นว่าการช่วยสนับสนุนพระราชกิจแห่งความรอดนั้นเป็นเรื่องใหญ่โตนัก. ทูตสวรรค์องค์หนึ่งกล่าวว่า ‘คนเช่นนั้นจะเข้าไปในสวรรค์ได้หรือ?’ ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งตอบว่า ‘ไม่ได้ ไม่มีวัน ไม่มีวัน ไม่มีวัน. ผู้ที่ไม่ใส่ใจในพระราชกิจของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก จะไม่มีวันร้องเพลงแห่งความรักที่ทรงไถ่ไว้เบื้องบนได้เลย.’”
“I saw that the quick work that God was doing on earth would soon be cut short in righteousness, and that the swift messengers must speed on their way to search out the scattered flock. An angel said, ‘Are all messengers? No, no, God’s messengers have a message.’
“ข้าพเจ้าเห็นว่างานอันเร่งด่วนซึ่งพระเจ้ากำลังทรงกระทำอยู่บนแผ่นดินโลกนั้น อีกไม่นานจะถูกตัดให้สั้นลงโดยความชอบธรรม และบรรดาผู้สื่อสารอันว่องไวจะต้องรีบเร่งไปตามทางของตน เพื่อค้นหาฝูงแกะที่กระจัดกระจายอยู่ ทูตสวรรค์องค์หนึ่งกล่าวว่า ‘ทุกคนเป็นผู้สื่อสารหรือ? ไม่ ไม่ ผู้สื่อสารของพระเจ้ามีข่าวสารที่จะต้องประกาศ’ ”
“I saw that the cause of God had been hindered, and dishonored by some travelling who had no message from God. Such will have to give an account to God for every dollar they have used in travelling where it was not their duty to go; for that money might have helped on the cause of God, and for the lack of it, souls have starved and died for the want of spiritual food, that might have been given them by God’s called and chosen messengers if they had had the means.
“ดิฉันเห็นว่าพระราชกิจของพระเจ้าได้ถูกขัดขวางและถูกนำความอัปยศมาสู่ โดยบางคนที่ออกเดินทางไปทั้งที่ตนไม่ได้รับข่าวสารจากพระเจ้า คนเช่นนั้นจะต้องถวายบัญชีต่อพระเจ้าสำหรับเงินทุกดอลลาร์ที่ตนใช้ไปในการเดินทางไปยังที่ซึ่งมิใช่หน้าที่ของตนที่จะไป เพราะเงินนั้นอาจได้ช่วยเกื้อกูลพระราชกิจของพระเจ้า และเพราะการขาดแคลนเงินนั้น จิตวิญญาณทั้งหลายจึงได้หิวโหยและพินาศไป เนื่องจากขาดอาหารฝ่ายจิตวิญญาณ ซึ่งพระเจ้าอาจได้ประทานแก่พวกเขาโดยผ่านทางผู้สื่อสารที่พระองค์ทรงเรียกและทรงเลือกไว้ หากคนเหล่านั้นมีปัจจัยพร้อม”
“The mighty shaking has commenced, and will go on, and all will be shaken out who are not willing to take a hold and unyielding stand for the truth, and sacrifice for God and his cause. The angel said, ‘Think ye that any will be compelled to sacrifice. No. no. It must be a free-will offering. It will take all to buy the field.’—I cried to God to spare his people, some of whom were fainting and dying.
“การสั่นสะเทือนอันยิ่งใหญ่ได้เริ่มขึ้นแล้ว และจะดำเนินต่อไป และทุกคนที่ไม่เต็มใจจะยึดมั่นและยืนหยัดอย่างไม่ยอมอ่อนข้อเพื่อความจริง และยอมสละเพื่อพระเจ้าและพระราชกิจของพระองค์ จะถูกเขย่าให้ออกไป ทูตสวรรค์กล่าวว่า ‘ท่านทั้งหลายคิดหรือว่าจะมีผู้ใดถูกบังคับให้เสียสละ ไม่เลย ไม่เลย มันต้องเป็นเครื่องถวายด้วยใจสมัคร จะต้องใช้ทั้งหมดเพื่อซื้อทุ่งนานั้น’—ข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเจ้าให้ทรงไว้ชีวิตประชากรของพระองค์ไว้ ซึ่งบางคนกำลังอ่อนแรงลงและใกล้จะตาย”
“I saw that those who have strength to labor with their hands, and help sustain the cause, were as accountable for that strength, as others were for their property.
“ข้าพเจ้าเห็นว่าบรรดาผู้ที่มีกำลังจะตรากตรำทำงานด้วยมือของตน และช่วยค้ำจุนพระราชกิจนั้น ย่อมต้องรับผิดชอบต่อกำลังนั้นของตน พอๆ กับที่ผู้อื่นต้องรับผิดชอบต่อทรัพย์สินของตน”
“Then I saw that the judgments of Almighty God were speedily coming. I begged of the angel to speak in his language to the people. Said he, ‘All the thunders and lightnings of Mount Sinai would not move those who will not be moved by the plain truths of the word of God; neither would an angel’s message awake them.’” Review and Herald, April 1, 1850.
“แล้วข้าพเจ้าเห็นว่า การพิพากษาของพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพกำลังจะมาถึงอย่างรวดเร็ว ข้าพเจ้าได้วิงวอนทูตสวรรค์ให้กล่าวแก่ประชาชนด้วยภาษาของเขา เขากล่าวว่า ‘แม้เสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบทั้งสิ้นแห่งภูเขาซีนายก็จะไม่อาจกระตุ้นผู้ที่ไม่ยอมรับการกระตุ้นด้วยความจริงอันชัดแจ้งแห่งพระวจนะของพระเจ้าได้; และข่าวสารของทูตสวรรค์ก็จะไม่ปลุกเขาให้ตื่นขึ้นเช่นกัน’” Review and Herald, April 1, 1850.