My desire is to set forth the prophetic testimony of Joel in such a fashion that Joel’s testimony can be recognized in what Peter was saying and doing at Pentecost. I am certain the Bible is clear about what Peter was doing and saying at Pentecost, but I am seeking to understand what Peter was prophetically typifying in the history of the latter rain, when he placed the message of Pentecost in the terms of a fulfillment of the book of Joel.
ความปรารถนาของข้าพเจ้าคือการนำเสนอคำพยานเชิงพยากรณ์ของโยเอลในลักษณะที่สามารถมองเห็นคำพยานของโยเอลได้ในสิ่งที่เปโตรกล่าวและกระทำในวันเพ็นเทคอสต์ ข้าพเจ้ามั่นใจว่าพระคัมภีร์มีความชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่เปโตรกำลังกระทำและกล่าวในวันเพ็นเทคอสต์ แต่ข้าพเจ้ากำลังแสวงหาความเข้าใจว่าเปโตรกำลังเป็นแบบอย่างเชิงพยากรณ์ถึงสิ่งใดในประวัติศาสตร์ของฝนชุกปลายฤดู เมื่อท่านได้นำสารแห่งวันเพ็นเทคอสต์มาเสนอในกรอบของการสำเร็จตามพระธรรมโยเอล
Peter is a symbol of the remnant people of God, and is not only illustrated at Pentecost, but also at Caesarea Philippi in Matthew 16. Caesarea Philippi is located in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, three verses which set forth a battle that was first fulfilled during the historical period when Caesarea Philippi was named Panium. Verses thirteen through fifteen precede verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989. Verses ten to sixteen of Daniel eleven represent 1989 unto the Sunday law, and that period is the “hidden history” of verse forty of the same chapter.
เปโตรเป็นสัญลักษณ์ของชนที่เหลืออยู่ของพระเจ้า และมิได้ถูกพรรณนาไว้เพียงในวันเพ็นเทคอสต์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงที่ซีซารียาฟีลิปปีในมัทธิว 16 ด้วย ซีซารียาฟีลิปปีตั้งอยู่ในข้อสิบสามถึงข้อสิบห้าแห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ซึ่งเป็นสามข้อที่แสดงถึงสงครามหนึ่งซึ่งได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์เมื่อซีซารียาฟีลิปปีมีนามว่า ปาเนียม ข้อสิบสามถึงข้อสิบห้าก่อนหน้าข้อสิบหก ซึ่งระบุถึงกฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกา ข้อสิบระบุถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1989 ดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ข้อสิบถึงข้อสิบหก เป็นภาพแทนช่วงเวลาตั้งแต่ปี 1989 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ และช่วงเวลานั้นคือ “ประวัติศาสตร์ที่ซ่อนเร้น” ของข้อสี่สิบในบทเดียวกัน
The Hidden History in BOLDFACE
ประวัติศาสตร์ที่ซ่อนเร้นในตัวอักษรหนา
1798
1798
And at the time of the end shall the king of the south push at him:
และในวาระแห่งอวสานนั้น กษัตริย์แห่งทิศใต้จะเข้าปะทะเขา:
1989
1989
But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.
แต่บรรดาบุตรของเขาจะถูกปลุกเร้าขึ้น และจะรวบรวมกองกำลังมหึมามากมาย และกษัตริย์ฝ่ายเหนือจะยกมาสู้เขาดุจพายุหมุน พร้อมด้วยรถรบ และพลม้า และเรือเป็นอันมาก และเขาจะบุกเข้าไปในบรรดาประเทศต่าง ๆ และจะท่วมท้นและผ่านพ้นไป และผู้หนึ่งจะมาอย่างแน่นอน และจะท่วมท้นและผ่านไป แล้วเขาจะกลับมา และถูกปลุกเร้าขึ้นอีก จนถึงป้อมปราการของเขา
2014 the battle of Raphia
ปี 2014 ยุทธการแห่งราฟีอา
And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.
แล้วกษัตริย์ฝ่ายใต้จะถูกกระตุ้นด้วยความพิโรธ และจะยกออกมาทำสงครามกับเขา คือกับกษัตริย์ฝ่ายเหนือ; และเขาจะจัดกองทัพใหญ่ออกมา; แต่กองทัพนั้นจะถูกมอบไว้ในมือของเขา และเมื่อเขาได้กำจัดกองทัพนั้นแล้ว ใจของเขาจะยกตัวขึ้น; และเขาจะโค่นล้มคนเป็นอันมากนับหมื่น ๆ: แต่เขาจะไม่ได้รับกำลังเข้มแข็งจากสิ่งนั้น
The battle of Panium (Caesarea Philippi)
ยุทธการที่พาเนียม (Caesarea Philippi)
For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches.
เพราะว่ากษัตริย์แห่งทิศเหนือจะกลับมา และจะยกกองทัพอันมากยิ่งกว่าครั้งก่อน และภายหลังจากหลายปีจะมายังแน่นอน พร้อมด้วยกองทัพใหญ่และทรัพย์สมบัติมากมาย
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.
และในกาลเวลาเหล่านั้น จะมีคนเป็นอันมากลุกขึ้นต่อสู้กษัตริย์แห่งทิศใต้; ทั้งพวกโจรในหมู่ชนชาติของเจ้าก็จะยกตนขึ้นเพื่อสถาปนานิมิตนั้นไว้; แต่พวกเขาจะล้มลง.
So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand.
แล้วกษัตริย์ฝ่ายเหนือจะเข้ามา ก่อเชิงเทินขึ้น และยึดนครที่มีป้อมปราการแข็งแรงที่สุดได้ ส่วนกำลังของฝ่ายใต้จะต้านทานไม่อยู่ ทั้งประชากรที่ทรงเลือกสรรของเขาก็จะต้านทานไม่อยู่ด้วย และจะไม่มีเรี่ยวแรงใดพอจะต้านทานได้เลย
The Sunday law in the USA
กฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกา
But he that cometh against him shall do according to his own will, and “none shall stand” before him: and “he shall stand” in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:40, 10–16, 41, 42.
แต่ผู้ที่เข้ามาต่อสู้กับเขาจะกระทำตามใจปรารถนาของตนเอง และ “จะไม่มีผู้ใดยืนหยัด” ต่อหน้าเขาได้; และ “เขาจะยืนอยู่” ในแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ ซึ่งจะถูกผลาญด้วยมือของเขา เขาจะเข้าไปในแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ด้วย และหลายประเทศจะถูกโค่นล้ม; แต่ชนเหล่านี้จะพ้นจากมือของเขา คือ เอโดม โมอับ และหัวหน้าทั้งหลายแห่งบุตรของอัมโมน เขาจะเหยียดมือของเขาออกเหนือบรรดาประเทศต่าง ๆ ด้วย และแผ่นดินอียิปต์จะไม่พ้น Daniel 11:40, 10–16, 41, 42.
When Peter is prophetically at Caesarea Philippi (Panium), and Pentecost it is the time of the latter rain, which locates him in the ‘hidden history’ of verse forty. I intend to address the current Ukrainian War represented in verse eleven of chapter eleven and the coming war of Panium of verses thirteen to fifteen that leads to the Third World War which are the external events between 1989 and the Sunday law, but we are currently identifying the history of the third angel from October 22, 1844 unto the formation of a legal church in 1863.
เมื่อเปโตรอยู่ ณ ซีซารียา ฟีลิปปี (Panium) ในเชิงคำพยากรณ์ และเมื่อถึงวันเพ็นเทคอสต์ อันเป็นเวลาของฝนชุกปลายฤดู เหตุการณ์นี้ย่อมกำหนดตำแหน่งของท่านไว้ใน “ประวัติศาสตร์ที่ซ่อนอยู่” ของข้อที่สี่สิบ ข้าพเจ้ามุ่งหมายจะกล่าวถึงสงครามยูเครนในปัจจุบันซึ่งเป็นภาพแทนในข้อที่สิบเอ็ดของบทที่สิบเอ็ด และสงครามปาเนียมที่จะมาถึงในข้อที่สิบสามถึงสิบห้า ซึ่งนำไปสู่สงครามโลกครั้งที่สาม อันเป็นเหตุการณ์ภายนอกระหว่างปี 1989 กับกฎหมายวันอาทิตย์ แต่ในขณะนี้ เรากำลังระบุประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สามตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 จนถึงการก่อตั้งคริสตจักรที่มีฐานะตามกฎหมายในปี ค.ศ. 1863.
The line illustrates the arrival of the third angel on 9/11 (1844) unto the Sunday law (1863). The Sunday law was typified by the Emancipation Proclamation announcing freedom, thus typifying the Sunday law where freedom is removed. Freedom proclaimed by the first Republican president, typifying the freedom removed by the last Republican president—who is prophetically destined to become a dictator at the Sunday law.
เส้นนี้แสดงให้เห็นการมาถึงของทูตสวรรค์องค์ที่สามในวันที่ 9/11 (1844) จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ (1863) กฎหมายวันอาทิตย์ได้รับการจำลองแบบไว้โดยคำประกาศเลิกทาสซึ่งประกาศเสรีภาพ จึงเป็นแบบอย่างของกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งเสรีภาพจะถูกเพิกถอนไป เสรีภาพที่ได้รับการประกาศโดยประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันคนแรก เป็นแบบอย่างของเสรีภาพที่ถูกเพิกถอนโดยประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันคนสุดท้าย—ผู้ซึ่งตามคำพยากรณ์ถูกกำหนดให้กลายเป็นเผด็จการ ณ เวลากฎหมายวันอาทิตย์.
“When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.
“เมื่อชนชาติของเราละทิ้งหลักการแห่งการปกครองของตนถึงขั้นตรากฎหมายวันอาทิตย์ โปรเตสแตนต์ก็จะจับมือกับอำนาจสันตะปาปาในการกระทำครั้งนี้; และนั่นย่อมไม่เป็นสิ่งอื่นใดนอกจากการทำให้ทรราชนั้นมีชีวิตขึ้น ซึ่งได้เฝ้ารอโอกาสของตนอย่างกระหายมาเป็นเวลาช้านาน เพื่อจะผงาดขึ้นอีกครั้งสู่ระบอบเผด็จการอันกดขี่อย่างเต็มกำลัง” Testimonies, volume 5, 711.
742 BC was the alpha history that began the time prophecies of Isaiah seven verse eight, that reached the omega fulfillment in 1863. In 742 Ahaz, king of the southern kingdom of Judah was entering a Civil War against the ten northern tribes who made up the northern kingdom. The history of 742 BC was illustrated in Judah, the literal glorious land of Scriptures, that was populated by literal Jews and represented in the passage by the wicked and foolish king Ahaz—thus typifying the omega history of 1863. The omega history of 1863 is fulfilled within the period the United States reigns as the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. The United States is the spiritual glorious land, made up of Protestant Christianity who are biblically spiritual Jews. The Civil War between north and south in 742 BC at the alpha history illustrated the Civil War between north and south in the omega history of 1863. Together those two witnesses illustrate the external history leading up to the Sunday law where the spiritual glorious land will once again be divided into two classes.
ปี 742 ก่อนคริสตกาลเป็นประวัติศาสตร์อัลฟาซึ่งเริ่มต้นคำพยากรณ์เรื่องเวลาในอิสยาห์ 7 ข้อ 8 และบรรลุถึงความสำเร็จสมบูรณ์แบบโอเมกาในปี 1863. ในปี 742 อาหัส กษัตริย์แห่งอาณาจักรฝ่ายใต้คือยูดาห์ กำลังก้าวเข้าสู่สงครามกลางเมืองกับสิบเผ่าทางเหนือซึ่งประกอบกันเป็นอาณาจักรฝ่ายเหนือ. ประวัติศาสตร์ของปี 742 ก่อนคริสตกาลได้ถูกสำแดงไว้ในยูดาห์ แผ่นดินอันรุ่งโรจน์ตามตัวอักษรแห่งพระคัมภีร์ ซึ่งมีชาวยิวตามตัวอักษรอาศัยอยู่ และในข้อความตอนนั้นถูกแทนโดยกษัตริย์อาหัสผู้ชั่วร้ายและโฉดเขลา—ดังนั้นจึงเป็นแบบอย่างล่วงหน้าของประวัติศาสตร์แบบโอเมกาในปี 1863. ประวัติศาสตร์แบบโอเมกาในปี 1863 สำเร็จเป็นจริงภายในช่วงเวลาที่สหรัฐอเมริกาครอบครองอำนาจในฐานะสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินโลก อาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์. สหรัฐอเมริกาเป็นแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ฝ่ายจิตวิญญาณ ซึ่งประกอบขึ้นด้วยคริสต์ศาสนานิกายโปรเตสแตนต์ ผู้ซึ่งตามพระคัมภีร์แล้วเป็นยิวฝ่ายจิตวิญญาณ. สงครามกลางเมืองระหว่างเหนือกับใต้ในปี 742 ก่อนคริสตกาลในประวัติศาสตร์อัลฟา ได้เป็นภาพประกอบของสงครามกลางเมืองระหว่างเหนือกับใต้ในประวัติศาสตร์แบบโอเมกาในปี 1863. พยานทั้งสองนี้ร่วมกันแสดงให้เห็นประวัติศาสตร์ภายนอกที่นำไปสู่กฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ฝ่ายจิตวิญญาณจะถูกแบ่งออกเป็นสองชนชั้นอีกครั้งหนึ่ง.
In 742 BC, the northern power represented an alliance between Israel’s ten northern tribes and Syria, thus typifying an alliance with an outside power, as was fulfilled when the support of the pro-slavery papacy was given to the pro-slavery southern states in the Civil War. The outside ally of Syria in 742 BC, and the outside ally of the papacy in the Civil War, identifies the alliance of the world-globalists with the globalist Democrats in their warfare against MAGA-ism, a warfare that began in 2015 when the fourth and richest president stood up, and in doing so stirred up the entire realm of Grecia according to Daniel eleven, verse two. That stirring is identifying the awakening of the heathen in the book of Joel. “Grecia” and “heathen” are symbols of the dragon power that leads the world to Armageddon in alliance with the beast and the false prophet.
ในปี 742 ก่อนคริสตกาล อำนาจฝ่ายเหนือได้เป็นตัวแทนของพันธมิตรระหว่างสิบเผ่าทางเหนือของอิสราเอลกับซีเรีย จึงเป็นแบบอย่างของการเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับอำนาจภายนอก ดังที่สำเร็จเป็นจริงเมื่อการสนับสนุนของสันตะปาปาซึ่งหนุนระบบทาสได้ถูกมอบแก่รัฐฝ่ายใต้ซึ่งสนับสนุนระบบทาสในการสงครามกลางเมือง พันธมิตรภายนอกของซีเรียในปี 742 ก่อนคริสตกาล และพันธมิตรภายนอกของสันตะปาปาในการสงครามกลางเมือง ชี้ให้เห็นถึงพันธมิตรระหว่างกลุ่มโลกาภิวัตน์ของโลกกับพรรคเดโมแครตสายโลกาภิวัตน์ในการทำสงครามต่อสู้กับ MAGA-ism ซึ่งเป็นสงครามที่เริ่มขึ้นในปี 2015 เมื่อประธานาธิบดีคนที่สี่และมั่งคั่งที่สุดได้ลุกขึ้นยืน และโดยการนั้นได้ปลุกปั่นอาณาจักรทั้งหมดของกรีเซีย ตามดาเนียล บทที่สิบเอ็ด ข้อ 2 การปลุกปั่นนั้นกำลังชี้ให้เห็นถึงการตื่นขึ้นของบรรดาคนต่างชาติในพระธรรมโยเอล “กรีเซีย” และ “คนต่างชาติ” เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจแห่งพญานาคซึ่งนำโลกไปสู่อาร์มาเก็ดดอนโดยร่วมพันธมิตรกับสัตว์ร้ายและผู้พยากรณ์เท็จ
In 2015 the heathen were awakened to the prophetic call to Joel’s valley of Jehosophat, that he also called the valley of judgment. In 2015 Donald Trump announced his presidential candidacy, thus stirring up the globalist empire represented as Grecia and the heathen began their march to Armageddon, and only one year after the beginning of the Ukrainian War in fulfillment of verse eleven of Daniel eleven.
ในปี 2015 บรรดาคนต่างชาติได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นต่อการทรงเรียกเชิงพยากรณ์ไปยังหุบเขาเยโฮชาฟัทของโยเอล ซึ่งเขายังเรียกหุบเขานั้นว่าหุบเขาแห่งการพิพากษาด้วย ในปี 2015 โดนัลด์ ทรัมป์ได้ประกาศลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี อันเป็นเหตุให้จักรวรรดิโลกาภิวัตน์ซึ่งถูกแทนด้วยกรีเซียเกิดความเคลื่อนไหว และบรรดาคนต่างชาติก็เริ่มต้นการเดินทัพไปสู่อาร์มาเกดดอน และเพียงหนึ่งปีหลังจากการเริ่มต้นของสงครามยูเครน ก็เป็นการสำเร็จตามข้อสิบเอ็ดของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด.
The civil wars of 742 BC and 1863 identify the history of the Sunday law, which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy. That sixth kingdom began with the Revolutionary War, so the end of the sixth kingdom at the Sunday law identifies the repetition of the Revolutionary War, at the very time that the Civil War is taking place. The definition of and the labelling of either a Civil or Revolutionary war is based upon perspective. What the Democrats are now doing through lawfare, embezzlement, fraud, illegal immigration and propaganda they call a color-revolution, but those souls opposed to their globalist maneuvers consider the very same activities as the instigation of ‘civil’ unrest. Is Antifa a criminal or a hero?
สงครามกลางเมืองในปี 742 BC และ 1863 ชี้ให้เห็นประวัติศาสตร์ของกฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งจุดจบของอาณาจักรที่หกในคำพยากรณ์แห่งพระคัมภีร์ อาณาจักรที่หกนั้นเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับสงครามปฏิวัติ ดังนั้น จุดจบของอาณาจักรที่หก ณ กฎหมายวันอาทิตย์จึงชี้ให้เห็นการเกิดซ้ำของสงครามปฏิวัติ ในเวลาเดียวกันกับที่สงครามกลางเมืองกำลังเกิดขึ้น คำนิยามและการเรียกขานว่าสงครามกลางเมืองหรือสงครามปฏิวัตินั้นขึ้นอยู่กับมุมมอง สิ่งที่พรรคเดโมแครตกำลังกระทำอยู่ในขณะนี้ผ่านการใช้นิติสงคราม การยักยอก การฉ้อโกง การอพยพเข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย และการโฆษณาชวนเชื่อ พวกเขาเรียกว่านั่นคือการปฏิวัติสี แต่บรรดาวิญญาณที่คัดค้านกลอุบายแบบโลกาภิวัตน์ของพวกเขากลับมองว่ากิจกรรมเดียวกันนั้นเป็นการปลุกปั่นให้เกิดความไม่สงบ “ภายใน” Antifa เป็นอาชญากรหรือวีรบุรุษ?
The two historical wars represent a single divisive war that takes place in the history of the last Republican president. As with the first Republican president the warfare will be won by the last Republican president, who was also typified by the first President, who was also the victor of the Revolutionary War. The MAGA revolution, according to the Democrats, is producing the current ‘civil unrest.’ Depending on your personal political persuasion, the current war is either a revolutionary war or a civil war. Prophetically it is both.
สงครามทางประวัติศาสตร์ทั้งสองเป็นตัวแทนของสงครามแห่งความแตกแยกเพียงสงครามเดียวซึ่งเกิดขึ้นภายในประวัติศาสตร์ของประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันคนสุดท้าย เช่นเดียวกับประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันคนแรก สงครามนั้นจะได้รับชัยชนะโดยประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันคนสุดท้าย ผู้ซึ่งยังได้รับการเป็นแบบล่วงหน้าโดยประธานาธิบดีคนแรกด้วย ซึ่งเป็นผู้มีชัยในสงครามปฏิวัติด้วยเช่นกัน ตามทัศนะของพรรคเดโมแครต การปฏิวัติ MAGA กำลังก่อให้เกิด ‘ความไม่สงบทางการเมืองภายในประเทศ’ ในปัจจุบัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับแนวโน้มทางการเมืองส่วนบุคคลของท่าน สงครามปัจจุบันจะเป็นได้ทั้งสงครามปฏิวัติหรือสงครามกลางเมือง ในเชิงคำพยากรณ์ มันเป็นทั้งสองอย่าง
1863 represents the Sunday law and so does 1844, when the third angel arrived with the message of the Sunday law. The period of 1844 unto 1863 bears the signature of the Sunday law from beginning to end. In 1846 the marriage of the Whites, the observance of Sabbath and the name change from Harmen to White marked that the marriage that was entered into on October 22, 1844 had been consummated, and that consummation marked the beginning of the testing process of the third angel, just as the three-fold Sabbath test of manna marked the beginning of ten tests following the baptism of the Red Sea.
ปี 1863 เป็นตัวแทนของกฎหมายวันอาทิตย์ และปี 1844 ก็เช่นเดียวกัน เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามมาถึงพร้อมด้วยข่าวสารเรื่องกฎหมายวันอาทิตย์ ช่วงเวลาตั้งแต่ปี 1844 จนถึงปี 1863 มีตราประทับของกฎหมายวันอาทิตย์ตั้งแต่ต้นจนจบ ในปี 1846 การสมรสของตระกูลไวต์ การถือรักษาวันสะบาโต และการเปลี่ยนชื่อจาก Harmen เป็น White เป็นเครื่องหมายว่าการสมรสซึ่งได้เข้าสู่กันเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 1844 นั้นได้ถูกทำให้สมบูรณ์แล้ว และความสมบูรณ์นั้นได้เป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้นกระบวนการทดสอบของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ดังเช่นที่การทดสอบเรื่องวันสะบาโตสามประการเกี่ยวกับมานนา ได้เป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้นของการทดสอบสิบประการภายหลังบัพติศมาแห่งทะเลแดง
The manna was the first test and represented the tenth test at Kadesh for both represent the third angel’s message and therefore the Sunday law.
มานาเป็นการทดสอบครั้งแรก และเป็นตัวแทนของการทดสอบครั้งที่สิบที่คาเดช เพราะทั้งสองต่างเป็นตัวแทนของข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม และฉะนั้นจึงเป็นตัวแทนของกฎหมายวันอาทิตย์ด้วย
“Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.” Patriarchs and Prophets, 296.
“ทุกสัปดาห์ตลอดระยะเวลาการพเนจรอันยาวนานของพวกเขาในถิ่นทุรกันดาร ชนชาติอิสราเอลได้เห็นอัศจรรย์สามประการ ซึ่งทรงกำหนดไว้เพื่อประทับความศักดิ์สิทธิ์ของวันสะบาโตลงในจิตใจของพวกเขา กล่าวคือ ในวันที่หกมานาตกลงมาเป็นปริมาณสองเท่า ในวันที่เจ็ดไม่มีเลย และส่วนที่จำเป็นสำหรับวันสะบาโตนั้นคงอยู่โดยไม่เสีย ยังหวานและบริสุทธิ์อยู่ ทั้งที่หากเก็บไว้ข้ามคืนในเวลาอื่นใด ก็จะเสียจนไม่อาจใช้การได้” บรรพชนและผู้เผยพระวจนะ, 296.
The first of ten tests was the “manna” test representing the threefold message of the three angels of Revelation fourteen. As with the manna, the angels represent the threefold warning against worship upon the first day of the week. The threefold manna miracle was “designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath,” which is of course the design of the third angel. The first of the three miracles represented by the manna, involved “eating” the heavenly bread, and “eating” is an alpha symbol of the latter rain period. The second miracle, represents the second angel’s message where inspiration “doubles” words and phrases to mark the period represented by Babylon’s two falls, for Babylon is fallen, is fallen. The second miracle was the “doubling” of the amount of manna on the sixth day. The third miracle was the preservation of the bread of the seventh-day Sabbath.
บททดสอบข้อแรกในสิบประการคือบททดสอบเรื่อง “มานา” ซึ่งเป็นภาพแทนข่าวสารสามประการของทูตสวรรค์สามองค์ในวิวรณ์ บทที่สิบสี่ เช่นเดียวกับมานา ทูตสวรรค์เหล่านั้นเป็นภาพแทนคำเตือนสามประการเพื่อต่อต้านการนมัสการในวันแรกของสัปดาห์ อัศจรรย์เรื่องมานาสามประการนั้น “ทรงกำหนดไว้เพื่อประทับความศักดิ์สิทธิ์ของวันสะบาโตลงในจิตใจของพวกเขา” ซึ่งแน่นอนว่าเป็นจุดประสงค์ของทูตสวรรค์องค์ที่สามด้วย อัศจรรย์ประการแรกในสามประการซึ่งมานาเป็นภาพแทนนั้น เกี่ยวข้องกับการ “รับประทาน” ขนมปังจากสวรรค์ และการ “รับประทาน” เป็นสัญลักษณ์อัลฟาของช่วงเวลาฝนชุกปลาย อัศจรรย์ประการที่สองเป็นภาพแทนข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ซึ่งในการดลใจนั้นมีการ “ทวี” คำและวลีเพื่อบ่งชี้ช่วงเวลาที่เป็นภาพแทนโดยการล่มสลายสองครั้งของบาบิโลน เพราะว่าบาบิโลนล่มแล้ว ล่มแล้ว อัศจรรย์ประการที่สองคือการ “ทวี” ปริมาณมานาในวันที่หก อัศจรรย์ประการที่สามคือการทรงรักษาขนมปังไว้สำหรับวันสะบาโตวันที่เจ็ด
As a type of the three angels, the manna is the first angel, and therefore must contain the entire story, which in Revelation fourteen is the story of all three angels. The first angel is a fractal of all three angels’ messages. A fractal is a complex geometric shape that can be split into parts, each of which is a reduced-size copy of the whole. This property is called self-similarity. Fractals often have intricate detail no matter how much you zoom in. Fractals occur in mathematics, biology, physics, geology, chemistry, astronomy, engineering and many other fields of understanding.
ในฐานะที่เป็นแบบอย่างของทูตสวรรค์ทั้งสาม มานาก็คือทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง และดังนั้นจึงต้องบรรจุเรื่องราวทั้งหมดไว้ ซึ่งในวิวรณ์บทที่สิบสี่นั้น เป็นเรื่องราวของทูตสวรรค์ทั้งสามทั้งหมด ทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งเป็นแฟรกทัลของข่าวสารของทูตสวรรค์ทั้งสาม แฟรกทัลคือรูปทรงเรขาคณิตที่ซับซ้อนซึ่งสามารถแยกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ได้ โดยแต่ละส่วนนั้นเป็นสำเนาขององค์รวมทั้งสิ้นที่มีขนาดย่อส่วนลง คุณสมบัตินี้เรียกว่า ความคล้ายคลึงกันในตนเอง แฟรกทัลมักมีรายละเอียดอันประณีตไม่ว่าจะขยายดูมากเพียงใด แฟรกทัลปรากฏอยู่ในคณิตศาสตร์ ชีววิทยา ฟิสิกส์ ธรณีวิทยา เคมี ดาราศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และในสาขาความรู้อื่น ๆ อีกมากมาย
The “three-step structure” of the three angels in Revelation chapter fourteen is represented in the message of the first angel, thus making the first angel a “fractal” of the three angels. The first three chapters of the book of Daniel represent the first, second and third angels’ messages respectively, and Daniel chapter one contains the same “three-step structure” represented in the three chapters, and as in the three angels in relation to the first angel.
“โครงสร้างสามขั้น” ของทูตสวรรค์สามองค์ในวิวรณ์บทที่สิบสี่ ได้รับการนำเสนออยู่ในสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง จึงทำให้ทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งเป็น “แฟร็กทัล” ของทูตสวรรค์สามองค์ บทสามบทแรกของพระธรรมดาเนียลเป็นตัวแทนของสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง องค์ที่สอง และองค์ที่สามตามลำดับ และดาเนียลบทที่หนึ่งก็ประกอบด้วย “โครงสร้างสามขั้น” เดียวกันซึ่งปรากฏอยู่ในสามบทนั้น เช่นเดียวกับที่ปรากฏในทูตสวรรค์สามองค์เมื่อสัมพันธ์กับทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง
The threefold miracle of the manna was to be eaten and Daniel chapter one is about eating. Daniel passed the diet test by choosing pulse over the diet of Babylon. He was then tested for his appearance and his appearance produced a separation between his countenance and the countenance of those who ate Babylon’s food. The second angel’s message is the call to separate from Babylon during a separation history where two classes are developed and then manifested. That second test for Daniel led to the third test of Nebuchadnezzar, which was the third test in chapter one and typified the golden image test of chapter three, which Sister White repeatedly identifies as the Sunday law, which is the third angel’s message. Daniel chapter one is a fractal of the first three chapters of Daniel and those three chapters represent the three angels of Revelation fourteen, of which the first angel and chapter one of Daniel are both fractals of all three angels and all three chapters.
อัศจรรย์สามประการของมานนานั้นมีไว้เพื่อรับประทาน และดาเนียลบทที่หนึ่งว่าด้วยเรื่องการรับประทาน ดาเนียลผ่านการทดสอบเรื่องอาหารโดยเลือกถั่วและผักแทนอาหารของบาบิโลน แล้วเขาจึงถูกทดสอบเรื่องรูปลักษณ์ภายนอก และรูปลักษณ์ของเขาก่อให้เกิดการแยกออกระหว่างสีหน้าของเขากับสีหน้าของผู้ที่รับประทานอาหารของบาบิโลน ข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สองคือคำเรียกให้ออกมาจากบาบิโลนในช่วงประวัติศาสตร์แห่งการแยกออก ซึ่งมีการก่อรูปคนสองจำพวกขึ้น แล้วจึงสำแดงออก การทดสอบประการที่สองของดาเนียลนั้นนำไปสู่การทดสอบประการที่สามของเนบูคัดเนสซาร์ ซึ่งเป็นการทดสอบประการที่สามในบทที่หนึ่ง และเป็นแบบอย่างล่วงหน้าของการทดสอบเรื่องรูปทองคำในบทที่สาม ซึ่งซิสเตอร์ไวท์ระบุซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าเป็นกฎหมายวันอาทิตย์ อันเป็นข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ดาเนียลบทที่หนึ่งเป็นแฟรกทัลของดาเนียลสามบทแรก และทั้งสามบทนั้นเป็นตัวแทนของทูตสวรรค์สามองค์ในวิวรณ์บทที่สิบสี่ โดยที่ทั้งทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและดาเนียลบทที่หนึ่งต่างก็เป็นแฟรกทัลของทูตสวรรค์ทั้งสามองค์และของทั้งสามบททั้งหมด
“Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.
“ทุกสัปดาห์ตลอดระยะเวลาอันยาวนานแห่งการพำนักอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ชนอิสราเอลได้ประจักษ์แก่ตาถึงการอัศจรรย์สามประการ ซึ่งทรงกำหนดไว้เพื่อประทับความศักดิ์สิทธิ์ของวันสะบาโตลงในจิตใจของพวกเขา กล่าวคือ มานาตกลงมาเป็นปริมาณทวีคูณในวันที่หก ไม่มีตกลงมาเลยในวันที่เจ็ด และส่วนที่จำเป็นสำหรับวันสะบาโตนั้นยังคงความหอมหวานและบริสุทธิ์อยู่ได้ ขณะที่หากเก็บไว้ข้ามคืนในเวลาอื่นใด ก็จะเสื่อมเสียจนไม่อาจใช้การได้”
“In the circumstances connected with the giving of the manna, we have conclusive evidence that the Sabbath was not instituted, as many claim, when the law was given at Sinai. Before the Israelites came to Sinai they understood the Sabbath to be obligatory upon them. In being obliged to gather every Friday a double portion of manna in preparation for the Sabbath, when none would fall, the sacred nature of the day of rest was continually impressed upon them. And when some of the people went out on the Sabbath to gather manna, the Lord asked, ‘How long refuse ye to keep My commandments and My laws?’” Patriarchs and Prophets, 296.
“ในเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องกับการประทานมานานั้น เรามีหลักฐานอันเด็ดขาดว่ามิใช่ทรงตั้งวันสะบาโตขึ้นในเวลาที่ประทานพระบัญญัติ ณ ภูเขาซีนาย ดังที่หลายคนอ้าง ก่อนที่ชนชาติอิสราเอลจะมาถึงซีนาย พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าวันสะบาโตเป็นข้อผูกพันที่พวกเขาจำต้องถือรักษา การที่พวกเขาจำต้องเก็บมานาเป็นสองเท่าในทุกวันศุกร์เพื่อเตรียมไว้สำหรับวันสะบาโต ซึ่งในวันนั้นจะไม่มีมานาตกลงมา ได้ตอกย้ำอยู่เนืองนิตย์ถึงลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ของวันพักผ่อนนั้น และเมื่อมีบางคนในหมู่ประชาชนออกไปเก็บมานาในวันสะบาโต องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสถามว่า ‘เจ้าทั้งหลายจะปฏิเสธไม่รักษาพระบัญญัติและบทบัญญัติของเราไปอีกนานเท่าใด?’” บรรพชนและผู้เผยพระวจนะ, 296.
Gathering and eating the manna, is typifying John in chapter ten of Revelation taking (gathering) the little book out of the angel’s hand and then eating it.
การเก็บและการกินมานา เป็นภาพเล็งถึงยอห์นในพระธรรมวิวรณ์บทที่สิบ ซึ่งรับหนังสือเล่มน้อยนั้นออกมาจากมือของทูตสวรรค์ แล้วจึงกินมันเข้าไป
And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.
ข้าพเจ้าจึงไปหาทูตสวรรค์นั้นและกล่าวแก่ท่านว่า ขอหนังสือเล่มน้อยนั้นแก่ข้าพเจ้า และท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า จงรับไปและกินเสีย มันจะทำให้ท้องของเจ้าขมขื่น แต่ในปากของเจ้าจะหวานดุจน้ำผึ้ง วิวรณ์ 10:9
John first had to go to the angel and ask, then he had to “take” the little book, and then he had to “eat” it. John is representing the three steps of the first angel by going to and asking the angel, followed by the second step of taking and the third of eating. Gathering and or eating, is the first of the three tests of the manna, but it contains a fractal of all three manna tests. Gathering and eating the manna, is typifying Jeremiah.
ยอห์นต้องไปหาทูตสวรรค์และทูลขอก่อน แล้วเขาจึงต้อง “รับ” หนังสือเล่มน้อยนั้น และต่อจากนั้นเขาจึงต้อง “กิน” มัน ยอห์นกำลังเป็นตัวแทนของสามขั้นตอนของทูตสวรรค์องค์แรก โดยการไปหาและทูลขอทูตสวรรค์ อันเป็นขั้นแรก ตามด้วยขั้นที่สองคือการรับ และขั้นที่สามคือการกิน การรวบรวมและหรือการกิน เป็นบททดสอบแรกในสามประการของมานา แต่ภายในนั้นมีลักษณะเชิงเศษส่วนของบททดสอบมานาทั้งสามประการ การรวบรวมและการกินมานา เป็นภาพแบบของเยเรมีย์
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.
เมื่อข้าพระองค์พบถ้อยคำของพระองค์ ข้าพระองค์ก็รับประทานถ้อยคำนั้นเข้าไป และพระวจนะของพระองค์เป็นความชื่นบานและความปีติยินดีแห่งใจของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้ชื่อว่าเป็นของพระองค์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งพลโยธา เยเรมีย์ 15:16
His “words were found” by Jeremiah seeking and then asking for the little book. His word was found when the manna was gathered. Gathering and eating the manna, is typifying Ezekiel who ate the book given to him and in doing so identifies that to refuse to eat the book was to be as the rebellious house.
“พระวจนะของพระองค์ถูกพบ” โดยเยเรมีย์ผู้แสวงหาแล้วจึงทูลขอหนังสือเล่มน้อยนั้น พระวจนะของพระองค์ถูกพบเมื่อมีการเก็บมานนา การเก็บและการกินมานนาเป็นภาพต้นแบบของเอเสเคียลผู้กินหนังสือที่ประทานแก่เขา และในการกระทำนั้นก็ชี้ให้เห็นว่าการปฏิเสธที่จะกินหนังสือนั้นย่อมเป็นเช่นวงศ์วานที่กบฏ.
But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel.
แต่เจ้า โอ บุตรแห่งมนุษย์ จงฟังสิ่งที่เรากล่าวแก่เจ้า อย่าได้เป็นคนแข็งขืนเหมือนวงศ์วานที่แข็งขืนนั้น จงอ้าปากของเจ้า และกินสิ่งที่เราให้แก่เจ้า และเมื่อข้าพเจ้ามองดู ดูเถิด มีมือหนึ่งยื่นมายังข้าพเจ้า และดูเถิด ในมือนั้นมีม้วนหนังสืออยู่ และท่านได้คลี่ม้วนนั้นออกต่อหน้าข้าพเจ้า และมีข้อความเขียนไว้ทั้งด้านในและด้านนอก และมีคำเขียนไว้ในนั้นว่า เป็นบทคร่ำครวญ การไว้ทุกข์ และวิบัติ ยิ่งกว่านั้น พระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกินสิ่งที่เจ้าพบ จงกินม้วนหนังสือนี้ แล้วจงไปกล่าวแก่พงศ์พันธุ์แห่งอิสราเอล
So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.
ดังนั้นข้าพเจ้าจึงอ้าปาก และพระองค์ทรงให้ข้าพเจ้ากินม้วนนั้น แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงให้ท้องของเจ้ากิน และให้ลำไส้ของเจ้าเต็มด้วยม้วนนี้ซึ่งเราให้แก่เจ้า แล้วข้าพเจ้าก็กินมัน และมันก็หวานในปากของข้าพเจ้าเหมือนน้ำผึ้ง เอเสเคียล 2:8–3:3
If Ezekiel refused to eat the little book he would be in the rebellious house, and the “roll” of the “book” he was to eat was represented as “lamentations, and mourning, and woe,” representing a threefold message in the last days. The threefold message of the last days is the three angels messages of Revelation fourteen, and the context which Ezekiel presents those three messages, is the context of Islam and the third woe. The three messages possess an alpha and an omega, and the third is “woe,” a primary symbol of Islam, so the alpha must agree with the omega, therefore the “lamentations” represent the lamentations that began at 9/11 with the arrival of the seventh trumpet and third woe which would progressively escalate on into the seven last plagues. At the Sunday law “earthquake” of Revelation eleven, the third woe cometh quickly, and inspiration informs us that the unrighteous decree of Isaiah ten is that Sunday law. The verse begins by stating “woe” upon those who make unrighteous decrees.
หากเอเสเคียลปฏิเสธที่จะกินหนังสือม้วนน้อยนั้น เขาก็จะอยู่ฝ่ายวงศ์วานที่กบฏ และ “ม้วน” แห่ง “หนังสือ” ซึ่งเขาจะต้องกินนั้น ได้ถูกพรรณนาไว้ว่าเป็น “คำคร่ำครวญ การไว้ทุกข์ และวิบัติ” ซึ่งเป็นตัวแทนของข่าวสารสามประการในยุคสุดท้าย ข่าวสารสามประการแห่งยุคสุดท้ายก็คือข่าวสารของทูตสวรรค์สามองค์ในพระธรรมวิวรณ์บทที่สิบสี่ และบริบทที่เอเสเคียลนำเสนอข่าวสารทั้งสามนี้ ก็คือบริบทของอิสลามและวิบัติประการที่สาม ข่าวสารทั้งสามนั้นมีทั้งอัลฟาและโอเมกา และประการที่สามคือ “วิบัติ” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญประการหนึ่งของอิสลาม ดังนั้นอัลฟาจึงต้องสอดคล้องกับโอเมกา เพราะฉะนั้น “คำคร่ำครวญ” จึงเป็นตัวแทนของคำคร่ำครวญที่เริ่มขึ้นเมื่อ 9/11 พร้อมกับการมาถึงของแตรที่เจ็ดและวิบัติประการที่สาม ซึ่งจะทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องไปจนถึงภัยพิบัติสุดท้ายทั้งเจ็ด ที่ “แผ่นดินไหว” แห่งกฎหมายวันอาทิตย์ในพระธรรมวิวรณ์บทที่สิบเอ็ดนั้น วิบัติประการที่สามก็มาถึงโดยเร็ว และการดลใจได้บอกแก่เราว่ากฤษฎีกาอธรรมในอิสยาห์บทที่สิบก็คือกฎหมายวันอาทิตย์นั้น ข้อพระคัมภีร์นั้นเริ่มต้นด้วยการประกาศว่า “วิบัติ” จงมีแก่บรรดาผู้ที่ออกกฤษฎีกาอธรรม
Eating the manna was the first of three tests, the second was the “doubling” on the preparation day. And what were the preparing for? They were preparing for the Sabbath test, which is the third angel’s message.
การรับประทานมานนาเป็นบททดสอบแรก จากสามบททดสอบ บททดสอบที่สองคือการ “เก็บเป็นสองเท่า” ในวันเตรียม และพวกเขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งใด? พวกเขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับบททดสอบเรื่องวันสะบาโต ซึ่งก็คือข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม.
That threefold miracle was also the first or alpha test of ten tests. God gave manna at the first step, then He gave a ‘double’ portion at the second step, but none at the third. The third test is different than the first two tests, for the third is the litmus test. Those three tests represent the alpha of a ten-step testing process that leads to the first Kadesh.
อัศจรรย์สามประการนั้นยังเป็นการทดสอบแรก หรือการทดสอบอัลฟา ของการทดสอบสิบประการด้วย พระเจ้าทรงประทานมานาในขั้นแรก จากนั้นพระองค์ทรงประทานส่วน “ทวีคูณ” ในขั้นที่สอง แต่ไม่มีเลยในขั้นที่สาม การทดสอบประการที่สามแตกต่างจากการทดสอบสองประการแรก เพราะประการที่สามเป็นบททดสอบชี้ขาด การทดสอบทั้งสามนั้นเป็นตัวแทนของอัลฟาแห่งกระบวนการทดสอบสิบขั้น ซึ่งนำไปสู่คาเดชครั้งแรก
If you search the various theologians, you will find many lists of the ten tests that reach their conclusion at the first Kadesh. Almost all of them include the Red Sea as one of the ten tests, some include historical waymarks before the Red Sea during the plagues. They are all wrong.
หากท่านตรวจสอบงานของนักเทววิทยาหลายท่าน ท่านจะพบรายการมากมายเกี่ยวกับการทดสอบทั้งสิบประการซึ่งสิ้นสุดลงที่คาเดชครั้งแรก เกือบทั้งหมดนับรวมทะเลแดงว่าเป็นหนึ่งในการทดสอบทั้งสิบ และบางรายการยังรวมหลักหมายทางประวัติศาสตร์ก่อนถึงทะเลแดงในช่วงภัยพิบัติทั้งหลายด้วย พวกเขาล้วนผิดทั้งสิ้น
The first test is the manna. Paul identifies that the Red Sea crossing was baptism.
การทดสอบประการแรกคือเรื่องมานา เปาโลชี้ให้เห็นว่าการข้ามทะเลแดงนั้นเป็นบัพติศมา
Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.
ยิ่งกว่านั้น พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาให้ท่านทั้งหลายขาดความรู้ว่า บรรพบุรุษของเราทั้งหมดอยู่ใต้เมฆนั้น และทั้งหมดได้ผ่านทะเลไป และทั้งหมดได้รับบัพติศมาเข้าเป็นของโมเสสในเมฆและในทะเล 1 โครินธ์ 10:1, 2
Moses typifies Jesus, and Jesus’ baptism identifies a testing process, threefold in nature, beginning with and emphasizing the test of appetite. The cross was typified by the Passover in Egypt. When they came out on the other side of the Red Sea, Christ was resurrected as the first fruit offering. When He came out of the watery grave at the hands of John the Baptist, Christ (the first fruit offering) began a forty-day testing process. After He was resurrected as typified by His baptism, there were forty days that Christ interacted with the disciples’ face to face. The testing process begins after the Red Sea crossing, as certainly as Christ was driven by the Spirit into the wilderness as soon as He came out of the water.
โมเสสเป็นแบบอย่างล่วงหน้าของพระเยซู และพิธีบัพติศมาของพระเยซูบ่งชี้ถึงกระบวนการทดสอบซึ่งมีลักษณะสามประการ โดยเริ่มต้นจากและเน้นย้ำการทดสอบเรื่องความอยากอาหารเป็นสำคัญ กางเขนถูกจำลองไว้ล่วงหน้าโดยปัสกาในอียิปต์ เมื่อพวกเขาออกมาอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเลแดง พระคริสต์ก็ทรงเป็นขึ้นมาจากตายในฐานะเครื่องบูชาผลแรก เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นจากหลุมศพแห่งสายน้ำโดยน้ำมือของยอห์นผู้ให้บัพติศมา พระคริสต์ (คือเครื่องบูชาผลแรก) ทรงเริ่มกระบวนการทดสอบสี่สิบวัน หลังจากที่พระองค์ทรงเป็นขึ้นมาจากตายดังที่พิธีบัพติศมาของพระองค์เป็นภาพล่วงหน้าแล้ว มีเวลาสี่สิบวันที่พระคริสต์ทรงมีปฏิสัมพันธ์กับเหล่าสาวกแบบเผชิญหน้ากัน กระบวนการทดสอบเริ่มต้นหลังจากการข้ามทะเลแดง อย่างแน่นอนพอ ๆ กับที่พระคริสต์ทรงถูกพระวิญญาณนำเข้าไปในถิ่นทุรกันดารทันทีที่พระองค์เสด็จขึ้นจากน้ำ
The first test for Christ was appetite, for the Bread of Heaven took up His anointed work right where Adam had fallen. The first test after the Red Sea is the threefold manna test typifying the threefold test upon the Bread of Heaven. Christ’s testing began after He came out of the water, so the ten tests must also begin ‘after’ they came out of the water. Christ was then confronted with a threefold test, set within the context of appetite, as typified by the threefold test of the manna that began after the Spirit had driven ancient Israel out of Egypt and into the wilderness.
การทดสอบประการแรกสำหรับพระคริสต์คือเรื่องความอยากอาหาร เพราะว่าพระองค์ผู้ทรงเป็นพระปังแห่งสวรรค์ได้ทรงเริ่มงานที่ทรงรับการเจิมของพระองค์ ณ จุดเดียวกับที่อาดัมได้ล้มลง การทดสอบประการแรกภายหลังทะเลแดงคือการทดสอบเรื่องมานาสามประการ ซึ่งเป็นแบบอย่างถึงการทดสอบสามประการที่มีต่อพระปังแห่งสวรรค์ การทดสอบของพระคริสต์เริ่มต้นภายหลังจากที่พระองค์เสด็จขึ้นจากน้ำ ดังนั้น การทดสอบทั้งสิบประการก็ต้องเริ่มต้นเช่นกัน “ภายหลัง” ที่พวกเขาออกมาจากน้ำ แล้วพระคริสต์ก็ทรงเผชิญกับการทดสอบสามประการ ซึ่งถูกกำหนดไว้ภายในบริบทของความอยากอาหาร ดังที่มีแบบอย่างไว้โดยการทดสอบสามประการเรื่องมานา ซึ่งเริ่มขึ้นภายหลังจากที่พระวิญญาณได้ทรงขับเคลื่อนอิสราเอลโบราณให้ออกจากอียิปต์และเข้าสู่ถิ่นทุรกันดาร
The other lists that conjecture about what rebellions are represented by the ten tests that culminate at Kadesh identify Aaron’s golden calf rebellion as one of those ten tests, but they are wrong.
บัญชีรายการอื่น ๆ ที่คาดคะเนว่าการกบฏใดบ้างถูกเป็นนัยโดยการทดลองทั้งสิบซึ่งถึงจุดสุดยอดที่คาเดช ระบุว่าการกบฏเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรนเป็นหนึ่งในสิบการทดลองนั้น แต่พวกเขาผิด.
The provocation of the golden calf represents two tests. It is an essential element of the golden calf’s symbolism. The idolatry manifested when the people thought God would not see, was followed by the return of Moses. Then the people made a choice to remain idolaters in full view of God, as represented by Moses.
การยั่วยุของลูกวัวทองคำนั้นเป็นภาพแทนของการทดสอบสองประการ นี่เป็นองค์ประกอบสำคัญของสัญลักษณ์แห่งลูกวัวทองคำ การบูชารูปเคารพซึ่งสำแดงออกมาเมื่อประชาชนคิดว่าพระเจ้าจะไม่ทอดพระเนตรนั้น ได้ตามมาด้วยการกลับมาของโมเสส จากนั้นประชาชนก็ได้ตัดสินใจว่าจะคงอยู่ในการเป็นผู้บูชารูปเคารพต่อไปต่อหน้าพระเจ้าอย่างเปิดเผย ดังที่มีโมเสสเป็นภาพแทน
In the twofold escalating rebellion, we see a prophetic division in the tribes, when the tribe of Levi became exclusively assigned to the sanctuary work, for until that rebellion, the sanctuary work was to be accomplished by the firstborn of every tribe. No longer would that be the case. Now the faithful tribe of Levi would maintain the temple. “Division” or separation into ‘two’ is an element of the prophetic characteristic of the golden calf.
ในการกบฏที่ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นสองชั้นนั้น เราเห็นการแบ่งแยกเชิงพยากรณ์ท่ามกลางบรรดาเผ่าต่าง ๆ เมื่อเผ่าเลวีได้รับมอบหมายโดยเฉพาะแต่ผู้เดียวให้ปฏิบัติราชการในสถานบริสุทธิ์ เพราะจนถึงการกบฏครั้งนั้น งานแห่งสถานบริสุทธิ์จะต้องสำเร็จโดยบุตรหัวปีของทุกเผ่า ต่อไปจะไม่เป็นเช่นนั้นอีก บัดนี้เผ่าเลวีผู้ซื่อสัตย์จะเป็นผู้รักษาพระวิหาร “การแบ่ง” หรือการแยกออกเป็น ‘สอง’ เป็นองค์ประกอบหนึ่งของลักษณะเชิงพยากรณ์ของลูกวัวทองคำ
Aaron’s rebellion typified the rebellion of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel. Jeroboam ‘doubles’ the golden calves, placing one in Bethel and one in Dan. Aaron and Jeroboam are representing parallel histories, which is the history of the formation of the image of the beast. The history of the image of the beast is fulfilled in two periods, divided by the Sunday law in the United States. The image of the beast is a symbol of the combination of church and state which is set up first in the United States, and then in the world.
การกบฏของอาโรนเป็นแบบอย่างล่วงหน้าของการกบฏของเยโรโบอัม กษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรเหนือของอิสราเอล เยโรโบอัม “ทำให้เพิ่มเป็นสองเท่า” ลูกวัวทองคำ โดยตั้งไว้ตัวหนึ่งที่เบธเอล และอีกตัวหนึ่งที่ดาน อาโรนและเยโรโบอัมเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์ที่ขนานกัน ซึ่งก็คือประวัติศาสตร์แห่งการก่อรูปของรูปจำลองของสัตว์ร้าย ประวัติศาสตร์ของรูปจำลองของสัตว์ร้ายนั้นสำเร็จครบถ้วนในสองช่วงเวลา ซึ่งถูกแบ่งออกโดยกฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกา รูปจำลองของสัตว์ร้ายเป็นสัญลักษณ์ของการผสมรวมกันระหว่างคริสตจักรกับรัฐ ซึ่งถูกสถาปนาขึ้นก่อนในสหรัฐอเมริกา และต่อมาในโลกทั้งสิ้น
There is always a division associated with symbols of the image of the beast. With Aaron it was the separation of the Levites, with Jeroboam it was the separation of the twelve tribes into two southern and ten northern tribes.
ย่อมมีการแบ่งแยกที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์แห่งรูปเคารพของสัตว์ร้ายอยู่เสมอ ในกรณีของอาโรน คือการแยกพวกเลวีออกมา ส่วนในกรณีของเยโรโบอัม คือการแยกชนชาติอิสราเอลทั้งสิบสองเผ่าออกเป็นสองเผ่าทางใต้และสิบเผ่าทางเหนือ
The symbol of that relationship of church and state is called “the image of the beast” by John in the book of Revelation. Aaron and Jeroboams’ golden calves were images of a beast, and the beast they were images of is Babylon, for the first kingdom of Bible prophecy is represented by a head of “gold” in Daniel chapter two. The image of the beast represents two tests, for the test is first brought upon the earth beast—the United States, then in chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to set up an image to the beast. The first test is the USA, then the world.
สัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรกับรัฐนั้น ยอห์นในพระธรรมวิวรณ์เรียกว่า “รูปของสัตว์ร้าย” ลูกวัวทองคำของอาโรนและของเยโรโบอัมเป็นรูปเคารพของสัตว์ร้าย และสัตว์ร้ายที่สิ่งเหล่านั้นเป็นรูปของมันก็คือบาบิโลน เพราะอาณาจักรแรกในคำพยากรณ์ของพระคัมภีร์ถูกแทนด้วยศีรษะที่เป็น “ทองคำ” ในดาเนียลบทที่สอง รูปของสัตว์ร้ายเป็นตัวแทนของการทดสอบสองประการ เพราะการทดสอบนั้นถูกนำมาสู่สัตว์ร้ายที่ขึ้นจากแผ่นดินโลกก่อน—คือสหรัฐอเมริกา—แล้วต่อมาในวิวรณ์บทที่สิบสาม สหรัฐอเมริกาบังคับให้ชาวโลกตั้งรูปให้แก่สัตว์ร้ายนั้น การทดสอบประการแรกคือสหรัฐอเมริกา แล้วจึงเป็นโลกทั้งโลก
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
“เมื่ออเมริกา แผ่นดินแห่งเสรีภาพทางศาสนา จะร่วมมือกับสันตะปาปาในการบังคับมโนธรรมและข่มให้มนุษย์ถวายเกียรติแก่สะบาโตเทียม ประชาชนในทุกประเทศทั่วทั้งพิภพก็จะถูกชักนำให้ดำเนินตามแบบอย่างของเธอ” Testimonies, volume 6, 18.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“บรรดาประชาชาติทั้งหลายจะดำเนินตามแบบอย่างของสหรัฐอเมริกา แม้ว่านางจะเป็นผู้นำออกหน้า แต่วิกฤตการณ์เดียวกันนั้นจะมาถึงประชากรของเราในทุกส่วนของโลก” Testimonies, volume 6, 395.
The golden calf rebellion is twofold and marks two of the first nine tests which lead to the tenth and final test at the first Kadesh. When Aaron and Jeroboams’ rebellions are brought together “line upon line” you find Aaron, the high priest representing a church and Jeroboam, the king of Israel, representing the state. The two lines together are a symbol of a church state combination. Jeroboam’s two altars were set up in Bethel, (meaning church) and Dan (meaning judgment) and together representing the combination of church and state. With these points in place, we will begin to identify the ten tests.
การกบฏเรื่องลูกวัวทองคำนั้นมีอยู่สองส่วน และเป็นเครื่องหมายของการทดสอบสองข้อแรกจากเก้าข้อแรก ซึ่งนำไปสู่การทดสอบข้อที่สิบและข้อสุดท้าย ณ คาเดชครั้งแรก เมื่อการกบฏของอาโรนและของเยโรโบอัมถูกรวบรวมเข้าด้วยกัน “บรรทัดต่อบรรทัด” ท่านจะพบว่าอาโรน มหาปุโรหิต เป็นตัวแทนของคริสตจักร และเยโรโบอัม กษัตริย์แห่งอิสราเอล เป็นตัวแทนของรัฐ เส้นทั้งสองนี้เมื่อรวมกันแล้ว เป็นสัญลักษณ์ของการผสมผสานระหว่างคริสตจักรกับรัฐ แท่นบูชาสองแห่งของเยโรโบอัมถูกตั้งขึ้นที่เบธเอล (หมายถึงคริสตจักร) และดาน (หมายถึงการพิพากษา) และเมื่อรวมกันแล้วเป็นตัวแทนของการรวมกันระหว่างคริสตจักรกับรัฐ เมื่อวางประเด็นเหล่านี้ไว้แล้ว เราจะเริ่มระบุการทดสอบทั้งสิบประการ
The ten tests are set within the context of the Sabbath rest (Hebrews 3–4). They begin with the threefold miracle of the manna and its lesson upon the Sabbath and it ends at the tenth test, the first Kadesh. That first Kadesh is “the day of provocation in the Scriptures,” and Paul places the final rebellion in the context of the Sabbath test. The alpha test was the Sabbath, as symbolized by manna, and the tenth and omega test at the first Kadesh was also the Sabbath rest. Alpha and Omega always represents the end with the beginning.
การทดสอบทั้งสิบประการถูกกำหนดไว้ภายในบริบทของการหยุดพักในวันสะบาโต (Hebrews 3–4) การทดสอบเหล่านี้เริ่มต้นด้วยการอัศจรรย์สามประการของมานาและบทเรียนของมันเกี่ยวกับวันสะบาโต และสิ้นสุดลงที่การทดสอบประการที่สิบ คือ คาเดชครั้งแรก คาเดชครั้งแรกนั้นคือ “วันแห่งการยั่วยุ” ในพระคัมภีร์ และเปาโลวางการกบฏครั้งสุดท้ายไว้ในบริบทของการทดสอบเรื่องวันสะบาโต การทดสอบอัลฟาคือวันสะบาโต ดังที่มานาเป็นสัญลักษณ์ไว้ และการทดสอบประการที่สิบกับโอเมกาที่คาเดชครั้งแรกก็เป็นการหยุดพักในวันสะบาโตเช่นกัน อัลฟาและโอเมกามักเป็นตัวแทนของจุดจบพร้อมกับจุดเริ่มต้นเสมอ
Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)
เหตุฉะนั้น (ดังที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ตรัสว่า วันนี้ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ ก็อย่าให้ใจของท่านแข็งกระด้าง เหมือนอย่างในการยั่วยุให้กริ้ว ในวันที่ถูกทดลองในถิ่นทุรกันดาร เมื่อบรรพบุรุษของท่านทั้งหลายได้ทดลองเรา พิสูจน์เรา และได้เห็นกิจการของเราเป็นเวลาสี่สิบปี เหตุฉะนั้น เราจึงพิโรธคนชั่วอายุนั้น และกล่าวว่า เขาทั้งหลายหลงผิดอยู่เสมอในใจของตน และเขาทั้งหลายมิได้รู้จักทางทั้งหลายของเรา ฉะนั้น เราจึงปฏิญาณด้วยความพิโรธของเราว่า เขาทั้งหลายจะไม่ได้เข้าสู่การหยุดพักของเรา)
Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;
พี่น้องทั้งหลาย จงระวังให้ดี เกรงว่าในผู้ใดผู้หนึ่งในพวกท่านจะมีใจชั่วแห่งความไม่เชื่อ จนหันเหออกไปจากพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ แต่จงเตือนสติกันและกันทุกวัน ตราบใดที่ยังเรียกว่า “วันนี้” เพื่อว่าจะไม่มีผู้ใดในพวกท่านมีใจแข็งกระด้างไปเพราะอุบายล่อลวงแห่งบาป เพราะว่าเราได้เข้าเป็นผู้มีส่วนร่วมในพระคริสต์แล้ว ถ้าเรายึดความวางใจอันแรกเริ่มของเราไว้ให้มั่นคงจนถึงที่สุด;
While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses. But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness? And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not? So we see that they could not enter in because of unbelief.
ขณะเมื่อมีคำกล่าวว่า “วันนี้ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ ก็อย่าทำใจของท่านให้แข็งกระด้าง เหมือนอย่างในการยั่วยุให้ทรงพระพิโรธ” เพราะว่ามีบางคนเมื่อได้ยินแล้วก็ได้ยั่วยุให้ทรงพระพิโรธ แม้มิใช่ทุกคนที่ออกมาจากอียิปต์โดยโมเสส แต่พระองค์ทรงกริ้วผู้ใดอยู่ตลอดสี่สิบปีเล่า? มิใช่ผู้ที่ได้กระทำบาป ซึ่งศพของเขาได้ล้มลงในถิ่นทุรกันดารหรือ? และพระองค์ได้ทรงปฏิญาณแก่ผู้ใดว่า เขาทั้งหลายจะไม่ได้เข้าไปสู่การพักสงบของพระองค์ มิใช่แก่คนเหล่านั้นที่ไม่เชื่อหรือ? ดังนั้น เราจึงเห็นว่าเขาทั้งหลายไม่อาจเข้าไปได้เพราะความไม่เชื่อ.
Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.
ฉะนั้น ให้เราทั้งหลายเกรงกลัว เกรงว่าเมื่อยังมีพระสัญญาทรงเหลือไว้ให้เราได้เข้าไปสู่การพักสงบของพระองค์แล้ว คนหนึ่งคนใดในพวกท่านจะปรากฏว่าไปไม่ถึง เพราะว่าข่าวประเสริฐได้ประกาศแก่เราแล้วเช่นเดียวกับที่ได้ประกาศแก่พวกเขา แต่ถ้อยคำที่เขาได้ยินนั้นมิได้เป็นประโยชน์แก่พวกเขาเลย เพราะมิได้ประกอบด้วยความเชื่อในบรรดาผู้ที่ได้ยินนั้น
For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works. And in this place again, If they shall enter into my rest.
เพราะเราทั้งหลายผู้ได้เชื่อแล้วก็ได้เข้าสู่การพักสงบ ดังที่พระองค์ตรัสไว้ว่า “ดังที่เราได้ปฏิญาณด้วยความพิโรธของเราว่า พวกเขาจะไม่ได้เข้าสู่การพักสงบของเรา” ทั้ง ๆ ที่พระราชกิจทั้งหลายนั้นสำเร็จแล้วตั้งแต่ทรงวางรากฐานของโลก เพราะพระองค์ได้ตรัสถึงวันที่เจ็ดไว้ในที่แห่งหนึ่งว่า “และพระเจ้าได้ทรงพักในวันที่เจ็ดจากพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์” และในที่นี้ตรัสอีกว่า “พวกเขาจะไม่ได้เข้าสู่การพักสงบของเรา”
Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief: Again, he limiteth a certain day, saying in David, Today, after so long a time; as it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts.
ฉะนั้น เมื่อยังคงมีอยู่ที่บางคนจะต้องเข้าไปในที่นั้น และฝ่ายคนเหล่านั้นที่ได้ยินข่าวประเสริฐก่อนก็หาได้เข้าไปไม่ เพราะความไม่เชื่อ อีกทั้งพระองค์ยังทรงกำหนดวันหนึ่งไว้อีก คือว่า “วันนี้” โดยตรัสผ่านดาวิดภายหลังเวลาล่วงเลยมาช้านานแล้ว ดังที่ได้ตรัสไว้ว่า “วันนี้ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ ก็อย่าให้ใจของท่านแข็งกระด้างเลย”
For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.
เพราะว่าถ้าพระเยซูได้ทรงโปรดให้เขาทั้งหลายได้เข้าสู่การพักสงบแล้ว ภายหลังพระองค์ก็คงจะไม่ตรัสถึงอีกวันหนึ่งเลย
There remaineth therefore a rest to the people of God. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief. Hebrews 3:8–4:11.
ฉะนั้น ยังมีการหยุดพักเหลืออยู่สำหรับชนชาติของพระเจ้า เพราะว่าผู้ที่ได้เข้าสู่การหยุดพักของพระองค์แล้ว ก็ได้หยุดจากการงานของตนเองด้วย ดังที่พระเจ้าได้ทรงหยุดจากพระราชกิจของพระองค์ ฉะนั้นให้เราทั้งหลายพากเพียรที่จะเข้าสู่การหยุดพักนั้น เกลือกว่าผู้ใดจะล้มลงตามอย่างเดียวกันแห่งความไม่เชื่อ ฮีบรู 3:8–4:11
At “the day of provocation” the message of Joshua and Caleb was rejected. The passage is based upon a class who will not enter in, because of unbelief in a message they have heard. The message is represented by “rest.”
ใน “วันแห่งการยั่วยุ” ข่าวสารของโยชูวาและคาเลบถูกปฏิเสธ ข้อความตอนนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของชนจำพวกหนึ่งซึ่งจะไม่เข้าไป เพราะความไม่เชื่อในข่าวสารที่พวกเขาได้ยิน ข่าวสารนั้นถูกแทนด้วยคำว่า “การหยุดพัก”
“Those who are unwilling to give the Lord faithful, earnest, loving service will not find spiritual rest in this life nor in the life to come. ‘There remaineth therefore a rest to the people of God. . . . Let us labor therefore to enter into that rest, lest any man fail after the same example of unbelief.’ The rest here spoken of is the rest of grace, obtained by following the prescription. ‘Labor diligently.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.
“ผู้ที่ไม่เต็มใจถวายการรับใช้แด่พระเจ้าอย่างซื่อสัตย์ จริงจัง และด้วยความรัก จะไม่พบการหยุดพักฝ่ายจิตวิญญาณทั้งในชีวิตนี้และในชีวิตที่จะมาถึง ‘ฉะนั้น ยังมีการหยุดพักเหลือไว้สำหรับชนชาติของพระเจ้า.... เหตุฉะนั้น ให้เราทั้งหลายอุตสาหะที่จะเข้าไปสู่การหยุดพักนั้น เกลือกว่าใครคนหนึ่งจะพลาดไปตามอย่างเดียวกันแห่งความไม่เชื่อ’ การหยุดพักที่กล่าวถึงในที่นี้คือการหยุดพักแห่งพระคุณ ซึ่งได้มาโดยการปฏิบัติตามข้อกำหนด ‘จงอุตสาหะอย่างยิ่ง’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.
The “rest” is a message represented by the message of Joshua and Caleb. Paul employs the truths associated with the seventh-day Sabbath as a symbol of the message of “rest” that was rejected by those who were destined to die in the wilderness.
“การหยุดพัก” เป็นข่าวสารที่แสดงให้เห็นผ่านข่าวสารของโยชูวาและคาเลบ เปาโลใช้ความจริงทั้งหลายที่เกี่ยวเนื่องกับวันสะบาโตวันที่เจ็ดเป็นสัญลักษณ์ของข่าวสารแห่ง “การหยุดพัก” ซึ่งถูกปฏิเสธโดยผู้ที่ถูกกำหนดไว้ให้ตายในถิ่นทุรกันดาร
The expression, “Today if ye will hear his voice” is the same as the book of Revelation’s emphasis upon any man who hears the voice of the Spirit, which is to hear the message of the Spirit, which is the message of the latter rain, which is the message of the “rest.” At Kadesh that voice sounded and the rebels selected a new leader to return them to Egypt. The history of this provocation is addressed in Psalm 95 and by Paul in Hebrews. The history identifies the failure of ancient Israel at their tenth test. The alpha test of the ten tests began with the threefold miracle of the manna representing the three angels’ messages, the Law of God, the Sabbath rest, the Bread of Heaven, obedience and judgment—and the last of the ten tests was the test of the “rest.” The “rest” of grace as Sister White states, is the symbol of the latter rain. Kadesh is a symbol of the test of either accepting or rejecting the message of the latter rain that is presented “line upon line.”
ถ้อยคำที่ว่า “Today if ye will hear his voice” มีความหมายเดียวกันกับการเน้นย้ำในพระธรรมวิวรณ์เกี่ยวกับบุคคลใดก็ตามที่ได้ยินพระสุรเสียงของพระวิญญาณ กล่าวคือ การได้ยินข่าวสารของพระวิญญาณ ซึ่งเป็นข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งเป็นข่าวสารแห่ง “การพักสงบ” ที่คาเดช พระสุรเสียงนั้นได้ดังขึ้น และพวกกบฏได้เลือกผู้นำคนใหม่เพื่อนำพวกเขากลับไปยังอียิปต์ ประวัติศาสตร์แห่งการยั่วยุนี้ถูกกล่าวถึงในสดุดี 95 และโดยเปาโลในฮีบรู ประวัติศาสตร์นี้ระบุถึงความล้มเหลวของอิสราเอลโบราณในการทดสอบครั้งที่สิบของพวกเขา การทดสอบอัลฟาของการทดสอบทั้งสิบเริ่มต้นด้วยการอัศจรรย์สามประการของมานา ซึ่งเป็นตัวแทนของข่าวสารของทูตสวรรค์สามองค์ พระราชบัญญัติของพระเจ้า การพักสงบในวันสะบาโต พระปังจากสวรรค์ การเชื่อฟัง และการพิพากษา—และการทดสอบสุดท้ายในสิบการทดสอบนั้นคือการทดสอบเรื่อง “การพักสงบ” ดังที่ซิสเตอร์ไวท์กล่าวไว้ “การพักสงบ” แห่งพระคุณนั้นเป็นสัญลักษณ์ของฝนชุกปลายฤดู คาเดชเป็นสัญลักษณ์ของการทดสอบว่าจะยอมรับหรือปฏิเสธข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูที่ถูกนำเสนอ “line upon line.”
Line upon line the “rest” is the outpouring of the Holy Spirit represented as the latter rain. The “rest” is also the seventh-day Sabbath, the very seal that is placed upon the faithful during the latter rain period. The “rest” is the grace that represents the power imparted to the one hundred and forty-four thousand when their sins are forever blotted out. That grace is not alone the power that is imparted representing sanctification, but is also the grace that provides justification when Christ’s blood is used to remove the sins of the repentant soul. The “rest” of grace is the message of the righteousness of Christ, a righteousness that provides the grace (power) to live without sinning, and the grace that transforms a Laodicean unto a Philadelphian. Once transformed by the grace of justification, the former Laodicean, as a Philadelphian, through the power of grace, walks upon the sanctified pathway that leads to glorification. The “rest” is the message of the third angel, as represented as “justification by faith in verity.” This being the case, Kadesh pointed to 1888.
ทีละบรรทัด “การหยุดพัก” คือการเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมา ซึ่งเป็นภาพแทนของฝนชุกปลายฤดู “การหยุดพัก” ยังหมายถึงวันสะบาโตวันที่เจ็ดด้วย ซึ่งเป็นตราประทับนั้นเองที่ถูกประทับลงบนบรรดาผู้สัตย์ซื่อในระหว่างช่วงเวลาแห่งฝนชุกปลายฤดู “การหยุดพัก” คือพระคุณซึ่งเป็นภาพแทนของฤทธิ์อำนาจที่ถูกประทานแก่คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน เมื่อบาปของพวกเขาถูกลบออกไปตลอดกาล พระคุณนั้นมิใช่เพียงฤทธิ์อำนาจที่ถูกประทาน อันเป็นภาพแทนของการชำระให้บริสุทธิ์เท่านั้น แต่ยังเป็นพระคุณที่ให้ความชอบธรรมด้วย เมื่อพระโลหิตของพระคริสต์ถูกใช้เพื่อลบบาปของดวงจิตที่กลับใจแล้ว “การหยุดพัก” แห่งพระคุณคือข่าวสารเรื่องความชอบธรรมของพระคริสต์ ความชอบธรรมนั้นให้พระคุณ (ฤทธิ์อำนาจ) เพื่อดำเนินชีวิตโดยปราศจากการทำบาป และเป็นพระคุณที่ทรงเปลี่ยนชาวเลาดีเซียคนหนึ่งให้เป็นชาวฟีลาเดลเฟีย เมื่อได้รับการเปลี่ยนแปลงแล้วโดยพระคุณแห่งการให้ความชอบธรรม ชาวเลาดีเซียเดิมนั้น ในฐานะชาวฟีลาเดลเฟียคนหนึ่ง ก็เดินอยู่บนวิถีทางอันได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ซึ่งนำไปสู่การถวายพระเกียรติสิริ โดยฤทธิ์อำนาจแห่งพระคุณ “การหยุดพัก” คือข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ดังที่แสดงไว้ว่าเป็น “ความชอบธรรมโดยความเชื่ออย่างแท้จริง” เมื่อเป็นเช่นนี้ คาเดชจึงชี้ไปยังปี 1888
The first Kadesh identifies the message of “rest” that is the “gospel” message. The everlasting gospel is ‘the work of Christ in introducing a threefold testing process which develops and then manifests two classes of worshippers.’ The message of the everlasting gospel of “rest” at the first Kadesh represents the threefold message of the everlasting gospel that is governed by the threefold work of the Holy Spirit who convicts of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the identical three testing steps in the test of the manna!
คาเดชครั้งแรกบ่งชี้ถึงข่าวสารแห่ง “การพักสงบ” ซึ่งเป็นข่าวสารของ “ข่าวประเสริฐ” ข่าวประเสริฐนิรันดร์คือ ‘พระราชกิจของพระคริสต์ในการนำกระบวนการทดสอบสามประการเข้ามา ซึ่งก่อให้เกิดและแล้วสำแดงผู้กราบไหว้นมัสการสองจำพวก’ ข่าวสารแห่งข่าวประเสริฐนิรันดร์เรื่อง “การพักสงบ” ณ คาเดชครั้งแรก เป็นตัวแทนของข่าวสารสามประการแห่งข่าวประเสริฐนิรันดร์ ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับของพระราชกิจสามประการของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้ทรงกระทำให้สำนึกถึงบาป ความชอบธรรม และการพิพากษา สามขั้นตอนนั้นก็คือสามขั้นตอนแห่งการทดสอบเดียวกันทุกประการในบททดสอบเรื่องมานา!
The ten tests begin with a threefold testing process, emphasizing the Law of God, the Sabbath and mankind’s responsibility to eat and digest God’s message. The first of the ten tests was threefold as was the tenth. The first test employs the manna, as a symbol of the Bread of Heaven exalting the seventh-day Sabbath. The last test employs “rest,” as the symbol of the final testing process of the latter rain which culminates at the Sunday law, where those who represent the Bread of Heaven are lifted up as an ensign of the Sabbath.
การทดสอบทั้งสิบเริ่มต้นด้วยกระบวนการทดสอบสามประการ โดยเน้นถึงพระบัญญัติของพระเจ้า วันสะบาโต และความรับผิดชอบของมนุษยชาติที่จะรับประทานและย่อยพระสารของพระเจ้า การทดสอบข้อแรกในสิบประการนั้นเป็นสามประการ เช่นเดียวกับข้อที่สิบ การทดสอบแรกใช้มานาเป็นสัญลักษณ์แห่งพระปังจากสวรรค์ อันยกย่องวันสะบาโตวันที่เจ็ด การทดสอบสุดท้ายใช้ “การพักสงบ” เป็นสัญลักษณ์แห่งกระบวนการทดสอบขั้นสุดท้ายของฝนปลายฤดู ซึ่งถึงจุดสุดยอดที่กฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่ง ณ ที่นั้น บรรดาผู้ที่เป็นตัวแทนของพระปังจากสวรรค์จะถูกยกขึ้นเป็นธงสำคัญแห่งวันสะบาโต
The beginning of the ten tests as with the ending of the ten tests emphasize the Sabbath, and the gospel message associated with the Sabbath, which is the everlasting gospel of the third angel. The first Kadesh is the omega of the ten tests, so the alpha of the ten tests must possess the same characteristics. Kadesh represented 1863, when the Lord had desired to finish His work and take His people home, but the entrance into the Promised Land was delayed.
ทั้งจุดเริ่มต้นของการทดสอบสิบประการและจุดสิ้นสุดของการทดสอบสิบประการต่างก็เน้นย้ำเรื่องวันสะบาโต และข่าวประเสริฐที่สัมพันธ์กับวันสะบาโต ซึ่งก็คือข่าวประเสริฐนิรันดร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สาม คาเดชครั้งแรกคือโอเมกาของการทดสอบสิบประการ ดังนั้น อัลฟาของการทดสอบสิบประการจึงต้องมีลักษณะเช่นเดียวกัน คาเดชเป็นตัวแทนของปี 1863 เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์จะทรงกระทำพระราชกิจของพระองค์ให้สำเร็จและพาประชากรของพระองค์กลับบ้าน แต่การเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญากลับถูกเลื่อนออกไป
“By reading the following scriptures we shall see how God regarded ancient Israel:
“โดยการอ่านพระคัมภีร์ตอนต่อไปนี้ เราจะเห็นว่าพระเจ้าทรงถือว่าอิสราเอลโบราณเป็นเช่นไร:
“‘For the Lord hath chosen Jacob unto Himself, and Israel for His peculiar treasure.’ Psalm 135:4.
“‘เพราะพระยาห์เวห์ได้ทรงเลือกยาโคบไว้เพื่อตนเอง และเลือกอิสราเอลให้เป็นทรัพย์สมบัติพิเศษของพระองค์’ สดุดี 135:4”
“‘For thou art an holy people unto the Lord thy God, and the Lord hath chosen thee to be a peculiar people unto Himself, above all the nations that are upon the earth.’ Deuteronomy 14:2.
“เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นชนชาติบริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และพระเยโฮวาห์ได้ทรงเลือกท่านไว้ให้เป็นชนชาติพิเศษของพระองค์ เหนือประชาชาติทั้งสิ้นที่อยู่บนพื้นพิภพ” เฉลยธรรมบัญญัติ 14:2
“‘For thou art an holy people unto the Lord thy God: the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth. The Lord did not set His love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people.’ Deuteronomy 7:6, 7.
“‘เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นชนชาติบริสุทธิ์แด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้ทรงเลือกท่านให้เป็นชนชาติพิเศษสำหรับพระองค์เอง เหนือชนชาติทั้งปวงที่อยู่บนพื้นพิภพ พระยาห์เวห์มิได้ทรงตั้งความรักของพระองค์ไว้เหนือท่านทั้งหลาย หรือทรงเลือกท่านทั้งหลาย เพราะท่านทั้งหลายมีจำนวนมากกว่าชนชาติใด ๆ เพราะแท้จริงท่านทั้งหลายเป็นชนชาติที่น้อยที่สุดในบรรดาชนชาติทั้งปวง’ เฉลยธรรมบัญญัติ 7:6, 7”
“‘For wherein shall it be known here that I and Thy people have found grace in Thy sight? is it not in that Thou goest with us? so shall we be separated, I and Thy people, from all the people that are upon the face of the earth.’ Exodus 33:16.
“‘เพราะสิ่งใดเล่าจึงจะเป็นที่ทราบ ณ ที่นี้ว่า ข้าพระองค์และประชากรของพระองค์ได้พบพระคุณในสายพระเนตรของพระองค์? ก็ไม่ใช่เพราะพระองค์เสด็จไปกับข้าพระองค์ทั้งหลายหรือ? ดังนั้น ข้าพระองค์และประชากรของพระองค์จึงจะถูกแยกออกจากชนชาติทั้งปวงที่อยู่บนพื้นพิภพ’ อพยพ 33:16”
“How frequently ancient Israel rebelled, and how often they were visited with judgments, and thousands slain, because they would not heed the commands of God who had chosen them! The Israel of God in these last days are in constant danger of mingling with the world and losing all signs of being the chosen people of God. Read again Titus 2:13–15. We are here brought down to the last days, when God is purifying unto Himself a peculiar people. Shall we provoke Him as did ancient Israel? Shall we bring His wrath upon us by departing from Him and mingling with the world, and following the abominations of the nations around us?” Testimonies, volume 1, 282, 283.
“อิสราเอลในสมัยโบราณกบฏบ่อยเพียงใด และพวกเขาถูกลงโทษด้วยการพิพากษาบ่อยเพียงนั้น และคนเป็นพัน ๆ ถูกประหาร เพราะพวกเขาไม่ยอมฟังพระบัญชาของพระเจ้าผู้ได้ทรงเลือกเขาทั้งหลายไว้! อิสราเอลของพระเจ้าในยุคสุดท้ายนี้กำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างต่อเนื่องที่จะปะปนกับโลก และสูญเสียหมายสำคัญทั้งสิ้นแห่งการเป็นประชากรที่พระเจ้าทรงเลือกไว้ จงอ่าน Titus 2:13–15 อีกครั้ง ที่นี่เราถูกพามาถึงยุคสุดท้าย เมื่อพระเจ้ากำลังทรงชำระประชากรพิเศษสำหรับพระองค์เอง เราจะยั่วยุพระองค์เหมือนดังที่อิสราเอลโบราณได้กระทำหรือ? เราจะนำพระพิโรธของพระองค์มาสู่ตัวเราโดยการหันเหไปจากพระองค์ ปะปนกับโลก และดำเนินตามสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของบรรดาประชาชาติที่อยู่รอบข้างเราหรือ?” Testimonies, volume 1, 282, 283.
Sister White asks, “Shall we provoke Him as did ancient Israel?” We provoke him by mingling with the world, which is symbolized by Egypt, the very place that the rebels at Kadesh sought a leader to lead them back to. In 1863 the desire to return to Egypt and the selection of a new leader is represented by inspiration as desiring to be associated with the world.
ซิสเตอร์ไวท์ถามว่า “เราจะยั่วยุพระองค์ดังที่ชนชาติอิสราเอลในสมัยโบราณได้กระทำหรือ?” เราทั้งหลายยั่วยุพระองค์โดยการคลุกคลีปะปนกับโลก ซึ่งมีอียิปต์เป็นสัญลักษณ์ คือสถานที่เดียวกันนั้นเองที่พวกกบฏ ณ คาเดชได้แสวงหาผู้นำคนหนึ่งเพื่อนำพวกเขากลับไป ในปี 1863 ความปรารถนาที่จะกลับไปสู่อียิปต์และการเลือกผู้นำคนใหม่ ได้รับการแสดงโดยการดลใจว่าเป็นความปรารถนาที่จะเข้าไปมีความสัมพันธ์ร่วมกับโลก।
The passage we are now considering was preceded by Sister White’s commentary of ancient Israel not entering into the rest. In the context of their continuous rebellion, she set forth the verses identifying how God wished to relate to His bride, but His bride refused. The following passage leads into what we just read.
ข้อความที่เรากำลังพิจารณาอยู่ในขณะนี้นั้น มีคำอธิบายของซิสเตอร์ไวท์นำมาก่อนเกี่ยวกับอิสราเอลโบราณที่มิได้เข้าไปสู่การหยุดพักนั้น ในบริบทแห่งการกบฏอย่างต่อเนื่องของพวกเขา นางได้ยกข้อพระคัมภีร์ที่ชี้ให้เห็นว่าพระเจ้าทรงประสงค์จะทรงสัมพันธ์กับเจ้าสาวของพระองค์อย่างไร แต่เจ้าสาวของพระองค์กลับปฏิเสธ ข้อความต่อไปนี้นำเข้าสู่สิ่งที่เราเพิ่งได้อ่านไป.
In the passage she records, “God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.” In 1863, Laodicean Millerite Adventism formed an alliance with the government of the United States to help in their efforts to prevent their young men from being drafted into the deadliest war in American history.
ในถ้อยคำที่นางบันทึกไว้ว่า “พระเจ้าทรงเรียกร้องให้ประชากรของพระองค์ไว้วางใจในพระองค์แต่ผู้เดียว พระองค์มิได้ทรงประสงค์ให้พวกเขาได้รับความช่วยเหลือจากผู้ที่มิได้ปรนนิบัติพระองค์” ในปี 1863 แอดเวนติสม์แบบมิลเลอไรต์ฝ่ายเลาดีเซียได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับรัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกา เพื่อช่วยในความพยายามของพวกเขาที่จะป้องกันมิให้ชายหนุ่มของตนถูกเกณฑ์เข้าสู่สงครามซึ่งคร่าชีวิตผู้คนมากที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา
“We here read the warnings which God gave to ancient Israel. It was not His good pleasure that they should wander so long in the wilderness; He would have brought them immediately to the Promised Land had they submitted and loved to be led by Him; but because they so often grieved Him in the desert, He sware in His wrath that they should not enter into His rest, save two who wholly followed Him. God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.
“ในที่นี้ เราอ่านถึงคำเตือนทั้งหลายซึ่งพระเจ้าทรงประทานแก่อิสราเอลในสมัยโบราณ มิใช่พระประสงค์อันพอพระทัยของพระองค์เลยที่พวกเขาจะต้องพเนจรอยู่ในถิ่นทุรกันดารเนิ่นนานถึงเพียงนั้น พระองค์คงจะทรงนำพวกเขาเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญาในทันที หากพวกเขายอมจำนนและรักที่จะให้พระองค์ทรงนำพา แต่เพราะพวกเขาทำให้พระองค์ทรงโทมนัสในถิ่นทุรกันดารอยู่บ่อยครั้ง พระองค์จึงทรงปฏิญาณในพระพิโรธของพระองค์ว่าพวกเขาจะไม่ได้เข้าสู่การหยุดพักของพระองค์ เว้นไว้แต่สองคนที่ติดตามพระองค์อย่างสิ้นสุดใจ พระเจ้าทรงเรียกร้องให้ประชากรของพระองค์ไว้วางใจในพระองค์แต่ผู้เดียว พระองค์มิได้ทรงประสงค์ให้พวกเขาได้รับความช่วยเหลือจากบรรดาผู้ที่มิได้รับใช้พระองค์”
“Please read Ezra 4:1–5: ‘Now when the adversaries of Judah and Benjamin heard that the children of the captivity builded the temple unto the Lord God of Israel; then they came to Zerubbabel, and to the chief of the fathers, and said unto them, Let us build with you: for we seek your God, as ye do; and we do sacrifice unto Him since the days of Esarhaddon king of Assur, which brought us up hither. But Zerubbabel, and Jeshua, and the rest of the chief of the fathers of Israel, said unto them, Ye have nothing to do with us to build an house unto our God; but we ourselves together will build unto the Lord God of Israel, as King Cyrus the king of Persia hath commanded us. Then the people of the land weakened the hands of the people of Judah, and troubled them in building, and hired counselors against them, to frustrate their purpose.’
“โปรดอ่าน เอสรา 4:1–5: ‘ครั้นเมื่อบรรดาศัตรูของยูดาห์และเบนยามินได้ยินว่าพวกบุตรแห่งการเป็นเชลยกำลังก่อสร้างพระวิหารถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล แล้วพวกเขาก็มาหาเศรุบบาเบล และมาหาหัวหน้าบรรพบุรุษทั้งหลาย และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ขอให้เราสร้างด้วยกับท่านทั้งหลายเถิด เพราะเราแสวงหาพระเจ้าของท่านทั้งหลายดังเช่นท่านทั้งหลาย และเราถวายเครื่องบูชาแด่พระองค์มาตั้งแต่สมัยเอสารฮัดโดนกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย ผู้ได้นำเราขึ้นมายังที่นี่ แต่เศรุบบาเบล และเยชูวา และบรรดาหัวหน้าบรรพบุรุษคนอื่น ๆ แห่งอิสราเอลกล่าวแก่พวกเขาว่า ท่านทั้งหลายไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเราในการสร้างพระนิเวศถวายแด่พระเจ้าของเรา แต่พวกเราจะร่วมใจกันสร้างถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตามที่กษัตริย์ไซรัสพระราชาแห่งเปอร์เซียได้ทรงบัญชาแก่เราแล้ว แล้วประชาชนแห่งแผ่นดินนั้นก็ทำให้มือของประชาชนยูดาห์อ่อนกำลังลง และก่อความยุ่งยากแก่พวกเขาในการก่อสร้าง และได้จ้างที่ปรึกษามาต่อต้านพวกเขา เพื่อทำให้แผนการของพวกเขาล้มเหลว’”
“Ezra 8:21–23: ‘Then I proclaimed a fast there, at the river of Ahava, that we might afflict ourselves before our God, to seek of Him a right way for us, and for our little ones, and for all our substance. For I was ashamed to require of the king a band of soldiers and horsemen to help us against the enemy in the way: because we had spoken unto the king, saying, The hand of our God is upon all them for good that seek Him; but His power and His wrath is against all them that forsake Him. So we fasted and besought our God for this: and He was entreated of us.’
เอสรา 8:21–23: “แล้วข้าพเจ้าได้ประกาศให้อดอาหารที่นั่น ณ ริมแม่น้ำอาหะวา เพื่อเราทั้งหลายจะถ่อมใจลงต่อพระพักตร์พระเจ้าของเรา เพื่อทูลขอจากพระองค์ถึงทางอันชอบสำหรับเรา สำหรับบุตรน้อยของเรา และสำหรับทรัพย์สิ่งของทั้งสิ้นของเรา เพราะข้าพเจ้าละอายที่จะทูลขอกองทหารและพลม้าจากพระราชาให้มาช่วยเราให้พ้นจากศัตรูระหว่างทาง ด้วยว่าเราได้กราบทูลพระราชาว่า พระหัตถ์แห่งพระเจ้าของเราทรงอยู่เหนือบรรดาผู้ที่แสวงหาพระองค์ เพื่อประโยชน์แก่เขาทั้งหลาย แต่ฤทธานุภาพและพระพิโรธของพระองค์ทรงมีต่อบรรดาผู้ที่ละทิ้งพระองค์ ดังนั้นเราทั้งหลายจึงอดอาหารและวิงวอนต่อพระเจ้าของเราในเรื่องนี้ และพระองค์ทรงสดับคำวิงวอนของเรา”
“The prophet and these fathers did not regard the people of the land as worshipers of the true God, and though these professed friendship and wished to help them, they dared not unite with them in anything relating to His worship. When going up to Jerusalem to build the temple of God and to restore His worship, they would not ask help of the king to assist them in the way, but by fasting and prayer sought the Lord for help. They believed that God would defend and prosper His servants in their efforts to serve Him. The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.
“ผู้พยากรณ์และบรรพบุรุษเหล่านี้มิได้ถือว่าชนชาติแห่งแผ่นดินนั้นเป็นผู้นมัสการพระเจ้าเที่ยงแท้ และแม้ว่าคนเหล่านั้นจะแสดงตนเป็นมิตรและปรารถนาจะช่วยเหลือพวกเขา พวกเขาก็มิได้กล้าร่วมมือกับคนเหล่านั้นในสิ่งใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการนมัสการพระองค์ เมื่อขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อสร้างพระวิหารของพระเจ้าและเพื่อฟื้นฟูการนมัสการพระองค์ พวกเขาจะไม่ทูลขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์ให้ทรงช่วยระหว่างทาง แต่ด้วยการอดอาหารและการอธิษฐาน พวกเขาแสวงหาความช่วยเหลือจากองค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าจะทรงพิทักษ์และทรงให้ผู้รับใช้ของพระองค์จำเริญขึ้นในการพยายามปรนนิบัติพระองค์ พระผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวงไม่ทรงต้องการความช่วยเหลือจากศัตรูของพระองค์เพื่อสถาปนาการนมัสการพระองค์ พระองค์มิได้ทรงเรียกร้องเครื่องบูชาที่มาจากความอธรรม และมิได้ทรงรับของถวายจากผู้ที่มีพระอื่นอยู่ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า”
“We often hear the remark: ‘You are too exclusive.’ As a people we would make any sacrifice to save souls, or lead them to the truth. But to unite with them, to love the things that they love, and have friendship with the world, we dare not, for we should then be at enmity with God.” Testimonies, volume 1, 281, 282.
“เรามักได้ยินคำกล่าวว่า: ‘พวกท่านเคร่งแคบเกินไป’ ในฐานะชนชาติหนึ่ง เราพร้อมจะเสียสละทุกสิ่งเพื่อช่วยจิตวิญญาณทั้งหลายให้รอด หรือเพื่อนำพวกเขามาสู่ความจริง แต่เรามิอาจร่วมเป็นหนึ่งกับพวกเขา รักสิ่งที่พวกเขารัก และมีมิตรภาพกับโลกได้ เพราะหากเราทำเช่นนั้น เราก็จะตกอยู่ในสภาพเป็นศัตรูกับพระเจ้า” Testimonies, volume 1, 281, 282.
Sister White states, in conjunction with her commentary of the rebellion of Kadesh, “The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.” In 1863, the movement of Laodicean Millerite Adventism became a church and formed an alliance with the power that would enforce Sunday worship upon the nation and thereafter the world.
ซิสเตอร์ไวท์กล่าวไว้ โดยเชื่อมโยงกับคำอธิบายของเธอเกี่ยวกับการกบฏที่คาเดชว่า “พระผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวงมิทรงต้องการความช่วยเหลือจากศัตรูของพระองค์ในการสถาปนาการนมัสการพระองค์ พระองค์มิได้ทรงเรียกร้องเครื่องบูชาแห่งความชั่วร้าย ทั้งมิได้ทรงยอมรับของถวายจากผู้ที่มีพระอื่นไว้ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์” ในปี ค.ศ. 1863 ขบวนการแอ๊ดเวนติสต์แบบมิลเลอไรต์ฝ่ายเลาดีเซียได้กลายเป็นคริสตจักร และได้ก่อพันธมิตรกับอำนาจที่จะบังคับให้มีการนมัสการวันอาทิตย์เหนือชนชาติ และต่อจากนั้นเหนือโลกทั้งสิ้น
In the next article, we will continue our considerations of the prophetic lines that contribute to 1863, which is the capstone of the prophetic period of 1844 unto 1863.
ในบทความถัดไป เราจะดำเนินการพิจารณาต่อไปเกี่ยวกับแนวคำพยากรณ์ที่นำไปสู่ปี 1863 ซึ่งเป็นศิลายอดของช่วงเวลาแห่งคำพยากรณ์ตั้งแต่ปี 1844 จนถึงปี 1863
The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever: nothing can be put to it, nor any thing taken from it: and God doeth it, that men should fear before him. That which hath been is now; and that which is to be hath already been; and God requireth that which is past. Ecclesiastes 1:9, 10; 3:14, 15.
สิ่งที่ได้เคยมีมาแล้ว ก็จะมีอีก; และสิ่งที่ได้กระทำไปแล้ว ก็จะถูกกระทำอีก; และไม่มีสิ่งใหม่ใด ๆ ภายใต้ดวงอาทิตย์ มีสิ่งใดหรือที่อาจกล่าวได้ว่า ดูเถิด สิ่งนี้ใหม่? สิ่งนั้นได้มีมาแล้วแต่ครั้งโบราณกาล ซึ่งมีอยู่ก่อนเราแล้ว ข้าพเจ้ารู้ว่า ไม่ว่าสิ่งใดซึ่งพระเจ้าทรงกระทำ สิ่งนั้นจะดำรงอยู่เป็นนิตย์; ไม่มีผู้ใดจะเพิ่มเติมสิ่งใดเข้าไปได้ และไม่มีผู้ใดจะตัดสิ่งใดออกได้; และพระเจ้าทรงกระทำเช่นนั้น เพื่อมนุษย์จะยำเกรงต่อพระพักตร์พระองค์ สิ่งซึ่งได้เคยมีมาแล้วก็ดำรงอยู่บัดนี้; และสิ่งซึ่งจะมีต่อไปก็ได้เคยมีมาแล้ว; และพระเจ้าทรงเรียกทวงเอาสิ่งที่ล่วงไปแล้วนั้น ปัญญาจารย์ 1:9, 10; 3:14, 15