We are currently addressing the prophetic symbol of 1863. We have been focusing our attention on the biblical Kadesh as the symbol on ancient Israel’s rebellion against the “rest” that brought about their death over a period that culminated at Kadesh, thus illustrating the rejection of Jeremiah’s “old paths” in 1863 when the “seven times” of Leviticus twenty-six was rejected.
ขณะนี้เรากำลังพิจารณาสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์ของปี 1863 เราได้มุ่งความสนใจไปที่คาเดชในพระคัมภีร์ในฐานะสัญลักษณ์แห่งการกบฏของอิสราเอลโบราณต่อ “การหยุดพัก” ซึ่งนำมาซึ่งความตายของพวกเขาตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่งที่มาสิ้นสุดลงที่คาเดช อันเป็นภาพประกอบของการปฏิเสธ “ทางเก่า” ของเยเรมีย์ในปี 1863 เมื่อ “เจ็ดเวลา” แห่งเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก ถูกปฏิเสธ
In pursuing the light associated with Kadesh and 1863, we have been identifying the ten tests that reached to Kadesh. We have identified the first three tests as the test of the manna. Those three steps can be represented as miracles or tests, and the Sabbath rest being the first of the ten tests corresponds to the tenth test, which is identified so clearly by Paul in Hebrews as the “rest.” The ten tests possess an alpha rest and an omega rest.
ในการเสาะหาความสว่างที่สัมพันธ์กับ Kadesh และปี 1863 เราได้กำลังระบุการทดลองสิบประการที่ดำเนินไปจนถึง Kadesh เราได้ระบุการทดลองสามประการแรกว่าเป็นการทดลองเรื่องมานา ขั้นตอนทั้งสามนั้นอาจแทนได้ว่าเป็นการอัศจรรย์หรือการทดลอง และการพักสงบในวันสะบาโตซึ่งเป็นการแรกในบรรดาการทดลองสิบประการนั้น สอดคล้องกับการทดลองประการที่สิบ ซึ่งเปาโลได้ระบุไว้อย่างชัดเจนยิ่งในพระธรรม Hebrews ว่าเป็น “การพักสงบ” การทดลองสิบประการนั้นมีการพักสงบแบบอัลฟาและการพักสงบแบบโอเมกา
It does not matter how a student of prophecy wishes to define “the rest” that the Hebrews rejected at Kadesh—for prophetically every “rest,” (line upon line) is referring to “the rest and the refreshing” that is the latter rain. Kadesh is a premier symbol of the rejection of the latter rain message and also the latter rain experience, for the sealing which is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand at Kadesh is a settling into the truth both “intellectually and spiritually.”
ไม่สำคัญเลยว่านักศึกษาคำพยากรณ์จะประสงค์นิยาม “การพักสงบ” ที่พวกฮีบรูปฏิเสธ ณ คาเดช อย่างไร—เพราะในเชิงคำพยากรณ์ “การพักสงบ” ทุกประการ (“บรรทัดบนบรรทัด”) ล้วนชี้ถึง “การพักสงบและความสดชื่น” ซึ่งคือฝนชุกปลายฤดู คาเดชเป็นสัญลักษณ์สำคัญยิ่งของการปฏิเสธข่าวสารเรื่องฝนชุกปลายฤดู อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิเสธประสบการณ์แห่งฝนชุกปลายฤดูด้วย เพราะการประทับตราซึ่งสำเร็จแก่คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ณ คาเดช คือการหยั่งรากมั่นคงในความจริงทั้ง “ทางสติปัญญาและทางจิตวิญญาณ”
“Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.
“ทันทีที่ประชากรของพระเจ้าได้รับการประทับตราไว้ที่หน้าผากของตน—มิใช่ตราหรือเครื่องหมายใด ๆ ที่สามารถมองเห็นได้ หากแต่เป็นการตั้งมั่นอยู่ในความจริง ทั้งทางสติปัญญาและทางจิตวิญญาณ จนไม่อาจถูกโยกคลอนได้—ทันทีที่ประชากรของพระเจ้าได้รับการประทับตราและเตรียมพร้อมสำหรับการสั่นคลอน เหตุการณ์นั้นก็จะมาถึง แท้จริงแล้ว มันได้เริ่มขึ้นแล้ว; การพิพากษาทั้งหลายของพระเจ้ากำลังอยู่เหนือแผ่นดินในเวลานี้ เพื่อให้คำเตือนแก่เรา เพื่อเราจะได้รู้ว่าสิ่งใดกำลังจะมาถึง” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.
To settle “into the truth” “intellectually” represents the acceptance of the methodology of line upon line as the one and only sanctified approach in the study of God’s Word. This narrow approach was confirmed as the correct approach in August of 1840, when “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement.” The “wonderful impetus,” represents the manifestation of the power of the Holy Spirit that sent the first angel’s message around the world in 1840.
การลงหลักปักฐาน “ในความจริง” “ทางสติปัญญา” เป็นตัวแทนของการยอมรับระเบียบวิธีแบบบรรทัดต่อบรรทัดว่าเป็นแนวทางอันได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เพียงหนึ่งเดียวในการศึกษาพระวจนะของพระเจ้า แนวทางอันจำกัดนี้ได้รับการยืนยันว่าเป็นแนวทางที่ถูกต้องในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1840 เมื่อ “คนเป็นอันมากได้เชื่อมั่นถึงความถูกต้องของหลักการแห่งการตีความคำพยากรณ์ซึ่งมิลเลอร์และผู้ร่วมงานของเขาได้ยึดถือไว้ และมีแรงผลักดันอันน่าอัศจรรย์ประทานแก่ขบวนการการเสด็จมา” “แรงผลักดันอันน่าอัศจรรย์” นี้เป็นตัวแทนของการสำแดงฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งได้ส่งข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งไปทั่วโลกในปี ค.ศ. 1840.
Those who participated in the work representing the “wonderful impetus” were empowered to do that very work by the power of the Holy Spirit. The Holy Spirit only manifested His power among those who had accepted the sacred methodology. The Holy Spirit only manifested His power within those who had accepted the sacred methodology.
บรรดาผู้ที่มีส่วนร่วมในงานซึ่งเป็นตัวแทนของ “แรงผลักดันอันอัศจรรย์” ได้รับการเสริมกำลังให้กระทำงานนั้นเองโดยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสำแดงฤทธิ์เดชของพระองค์ท่ามกลางบรรดาผู้ที่ยอมรับระเบียบวิธีอันศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสำแดงฤทธิ์เดชของพระองค์ภายในบรรดาผู้ที่ยอมรับระเบียบวิธีอันศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
Settling into the truth intellectually is the acceptance of the line upon line methodology and the ‘acceptance’ of the line upon line methodology is represented to a Laodicean as the opening of the heart-door for the entrance of the Messenger to Laodicea in the person of the Holy Spirit. The acceptance of the sacred methodology brings the power of the Holy Spirit into the mind of those settling into the truth intellectually. The acceptance of that methodology produces a spirituality that is represented as the combination of Divinity with humanity. The application of the biblical methodology of line upon line, when mixed with faith is represented as settling into the truth intellectually, and the truth (message) which is produced by the methodology, cannot be separated from Jesus, who is the Word. To accept the message of His Word is to accept the Holy Spirit into your mind. Thus, settling into the truth intellectual produces the spiritual experience that receives God’s seal of approval.
การหยั่งรากลงในความจริงทางด้านสติปัญญา คือการยอมรับระเบียบวิธีแบบ “บรรทัดต่อบรรทัด” และ “การยอมรับ” ระเบียบวิธีแบบบรรทัดต่อบรรทัดนั้น สำหรับชาวเลาดีเซียแล้ว ถูกสำแดงเป็นการเปิดประตูแห่งจิตใจเพื่อต้อนรับการเสด็จเข้ามาของผู้สื่อสารถึงเลาดีเซียในพระบุคคลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ การยอมรับระเบียบวิธีอันศักดิ์สิทธิ์นั้นนำฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์เข้าสู่จิตใจของบรรดาผู้ที่กำลังหยั่งรากลงในความจริงทางด้านสติปัญญา การยอมรับระเบียบวิธีนั้นก่อให้เกิดสภาพฝ่ายจิตวิญญาณซึ่งถูกสำแดงเป็นการผสานกันของพระลักษณะพระเจ้ากับความเป็นมนุษย์ การประยุกต์ใช้ระเบียบวิธีตามพระคัมภีร์แบบบรรทัดต่อบรรทัด เมื่อผสมด้วยความเชื่อแล้ว ถูกสำแดงว่าเป็นการหยั่งรากลงในความจริงทางด้านสติปัญญา และความจริง (ข่าวสาร) ซึ่งเกิดขึ้นจากระเบียบวิธีนั้น ไม่อาจแยกออกจากพระเยซู ผู้ทรงเป็นพระวจนะได้ การยอมรับข่าวสารแห่งพระวจนะของพระองค์ คือการยอมรับพระวิญญาณบริสุทธิ์เข้าสู่จิตใจของท่าน ดังนั้น การหยั่งรากลงในความจริงทางด้านสติปัญญาจึงก่อให้เกิดประสบการณ์ฝ่ายจิตวิญญาณที่ได้รับตราแห่งการทรงรับรองจากพระเจ้า
Kadesh was the final test for ancient Israel. The two classes of wine drinkers in the book of Joel are separated and distinguished from each other based upon the rejection or acceptance of the latter rain message which Joel identifies as “new wine” in contrast with the fermented wine being consumed by the other class. Joel’s “new wine” is Paul’s “rest,” in Hebrews three and four. It is also what Isaiah’s “drunkards of Ephraim” refuse to “hear”—to “whom he said, ‘This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing’: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”
คาเดชเป็นการทดสอบครั้งสุดท้ายสำหรับอิสราเอลโบราณ คนดื่มเหล้าสองจำพวกในพระธรรมโยเอลถูกแยกและจำแนกออกจากกันโดยตั้งอยู่บนการปฏิเสธหรือการยอมรับข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งโยเอลระบุว่าเป็น “น้ำองุ่นใหม่” ตรงกันข้ามกับเหล้าองุ่นหมักที่คนอีกจำพวกหนึ่งกำลังดื่มอยู่ “น้ำองุ่นใหม่” ของโยเอลก็คือ “การหยุดพัก” ของเปาโลในฮีบรูบทที่สามและสี่ อีกทั้งยังเป็นสิ่งซึ่ง “คนขี้เมาแห่งเอฟราอิม” ของอิสยาห์ปฏิเสธที่จะ “ฟัง”—ซึ่ง “พระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า ‘นี่คือการหยุดพัก ซึ่งด้วยการนี้ท่านทั้งหลายจะให้ผู้เหน็ดเหนื่อยได้พักผ่อน และนี่คือความสดชื่น’ แต่เขาทั้งหลายไม่ยอมฟัง แต่พระวจนะของพระยาห์เวห์เป็นแก่เขาทั้งหลายว่า บัญญัติซ้อนบัญญัติ บัญญัติซ้อนบัญญัติ บรรทัดซ้อนบรรทัด บรรทัดซ้อนบรรทัด ที่นี่นิด ที่นั่นหน่อย เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ไป และหงายหลังล้มลง และแตกหัก และติดบ่วง และถูกจับไป”
We have identified that Aaron’s golden calf rebellion represents ‘two’ of the ten tests that conclude at Kadesh. The division of that test into two tests is in agreement with the testing period of the latter rain that is represented by the “image of the beast test,” which is the test that determines the destiny of God’s people. Revelation thirteen identifies ‘rebellion’ for the number ‘thirteen’ represents rebellion.
เราได้ชี้ให้เห็นแล้วว่าการกบฏเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรนเป็นตัวแทนของการทดลอง “สอง” ครั้งในบรรดาการทดลองสิบครั้งซึ่งสิ้นสุดลงที่คาเดช การแบ่งการทดลองนั้นออกเป็นสองการทดลองสอดคล้องกับช่วงเวลาแห่งการทดสอบของฝนชุกปลายฤดู ซึ่งเป็นภาพแทนโดย “การทดสอบเรื่องรูปสัตว์ร้าย” อันเป็นการทดสอบที่กำหนดชะตากรรมของประชากรของพระเจ้า วิวรณ์บทที่สิบสามชี้ให้เห็นถึง “การกบฏ” เพราะเลข “สิบสาม” เป็นสัญลักษณ์ของการกบฏ
The chapter begins with the papal sea beast, premier symbol of rebellion upon earth as Daniel identifies it as the power that speaks great words against the Most High. That rebellion is followed by the rebellion of the earth beast, the United States, who then forces the entire world to follow their example of rebellion. The pattern for the third rebellion in the chapter is found in the first of the three rebellions, represented as the sea beast, the symbol of the Vatican. In verse eleven the United States speaks as a dragon and thus forms an image to the beast—image of the Vatican. Verse twelve onward the United States forces the world to do the same. Aaron’s rebellion is twofold representing the rebellion of the United States and then the rebellion of the entire world when the world image of the Vatican is enforced.
บทนี้เริ่มต้นด้วยสัตว์ร้ายจากทะเลของสันตะปาปา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญสูงสุดแห่งการกบฏบนแผ่นดินโลก ดังที่ดาเนียลระบุว่าเป็นอำนาจที่กล่าวถ้อยคำโอหังใหญ่โตต่อองค์ผู้สูงสุด การกบฏนั้นต่อเนื่องด้วยการกบฏของสัตว์ร้ายจากแผ่นดิน คือสหรัฐอเมริกา ซึ่งต่อมาบังคับให้คนทั้งโลกดำเนินตามแบบอย่างแห่งการกบฏของตน แบบแผนสำหรับการกบฏครั้งที่สามในบทนี้พบได้ในการกบฏครั้งแรกในบรรดาการกบฏทั้งสาม ซึ่งถูกแทนไว้ด้วยสัตว์ร้ายจากทะเล อันเป็นสัญลักษณ์ของวาติกัน ในข้อสิบเอ็ด สหรัฐอเมริกาพูดอย่างมังกร และด้วยเหตุนั้นจึงสร้างรูปเคารพแก่สัตว์ร้าย—คือรูปลักษณ์ของวาติกัน ตั้งแต่ข้อสิบสองเป็นต้นไป สหรัฐอเมริกาบังคับให้โลกกระทำเช่นเดียวกัน การกบฏของอาโรนมีอยู่สองชั้น โดยเป็นตัวแทนของการกบฏของสหรัฐอเมริกา และต่อจากนั้นเป็นการกบฏของคนทั้งโลก เมื่อมีการบังคับใช้รูปลักษณ์แห่งวาติกันไปทั่วโลก
Aaron’s rebellion identifies both periods, represented as idolatry when Moses was not there, followed by idolatry when Moses was there. Moses had been receiving the Law, and therefore represents the Law of God as the diving point in the rebellion. The test represented by Aaron’s golden image of a calf-beast is the test of 1863.
การกบฏของอาโรนชี้ให้เห็นทั้งสองช่วงเวลา ซึ่งถูกแสดงเป็นการบูชารูปเคารพเมื่อโมเสสไม่อยู่ แล้วตามมาด้วยการบูชารูปเคารพเมื่อโมเสสอยู่ โมเสสกำลังได้รับพระราชบัญญัติอยู่ และดังนั้นจึงเป็นตัวแทนของพระราชบัญญัติของพระเจ้าในฐานะจุดแบ่งแยกในการกบฏนั้น บททดสอบซึ่งแสดงโดยรูปทองคำของอาโรน คือรูปลูกวัว-สัตว์ร้ายนั้น เป็นบททดสอบแห่งปี 1863.
It is the Sunday law test, representing a dividing line between life and death. It’s the dividing line between the Promised Land or death in the wilderness, the dividing line between the mark of the beast or the seal of God, the dividing line between the fate of Shebna the Laodicean or Eliakim the Philadelphian. The first three tests, represented by the manna symbolize the Sabbath or Sunday controversy, as does the tenth test. The dividing line in Aaron’s golden calf rebellion representing both the fifth and sixth tests—and is the Sunday law.
นี่คือการทดสอบแห่งกฎหมายวันอาทิตย์ อันเป็นเส้นแบ่งระหว่างชีวิตกับความตาย เป็นเส้นแบ่งระหว่างแผ่นดินแห่งพระสัญญากับความตายในถิ่นทุรกันดาร เป็นเส้นแบ่งระหว่างเครื่องหมายของสัตว์ร้ายกับตราประทับของพระเจ้า เป็นเส้นแบ่งระหว่างชะตากรรมของเชบนา ชาวเลาดีเซีย กับเอลียาคิม ชาวฟีลาเดลเฟีย การทดสอบสามประการแรก ซึ่งมานาเป็นภาพแทน สื่อถึงข้อพิพาทเรื่องวันสะบาโตหรือวันอาทิตย์ เช่นเดียวกับการทดสอบประการที่สิบ เส้นแบ่งในการกบฏเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรน ซึ่งเป็นภาพแทนทั้งการทดสอบประการที่ห้าและที่หกนั้น ก็คือกฎหมายวันอาทิตย์.
The fourth test is the water at Massah, meaning ‘testing’ and ‘Meribah’ meaning the “ensign of Jehovah” and is located in Exodus 17:1–7, where it is directly identified as “testing the Lord”.
การทดสอบประการที่สี่คือน้ำที่มัสสาห์ ซึ่งหมายถึง “การทดลอง” และเมรีบาห์ ซึ่งหมายถึง “ธงหมายของพระยาห์เวห์” และปรากฏอยู่ใน อพยพ 17:1–7 ซึ่งที่นั่นได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าเป็น “การทดลองพระยาห์เวห์”
And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the Lord, and pitched in Rephidim: and there was no water for the people to drink. Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the Lord? And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore is this that thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?
และชุมนุมชนบุตรทั้งสิ้นของอิสราเอลได้ออกเดินทางจากถิ่นทุรกันดารศิน ตามระยะการเดินทางของตน ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ และได้ตั้งค่ายอยู่ที่เรฟีดิม แต่ที่นั่นไม่มีน้ำให้ประชาชนดื่ม เหตุฉะนั้นประชาชนจึงวิวาทกับโมเสส และกล่าวว่า “จงให้น้ำแก่เราเพื่อเราจะได้ดื่ม” โมเสสจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “เหตุใดท่านทั้งหลายจึงวิวาทกับข้าพเจ้า เหตุใดท่านทั้งหลายจึงทดลองพระยาห์เวห์” และประชาชนกระหายน้ำที่นั่น และประชาชนก็บ่นต่อว่าโมเสส และกล่าวว่า “เหตุใดท่านจึงพาพวกเราออกมาจากอียิปต์ เพื่อจะฆ่าพวกเรา ทั้งลูกหลานของเราและฝูงสัตว์ของเราให้ตายด้วยความกระหาย”
And Moses cried unto the Lord, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.
โมเสสร้องทูลต่อพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพระองค์จะทำอย่างไรกับชนชาตินี้? เขาแทบจะพร้อมอยู่แล้วที่จะเอาหินขว้างข้าพระองค์”
And the Lord said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go. Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.
และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่โมเสสว่า “จงเดินนำหน้าประชาชนไป และพาบรรดาผู้ใหญ่ของอิสราเอลบางคนไปกับเจ้า และจงถือไม้เท้าของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ใช้ตีแม่น้ำนั้นไว้ในมือ แล้วไปเถิด ดูเถิด เราจะยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าที่นั่น บนศิลาในโฮเรบ และเจ้าจงตีศิลานั้น แล้วน้ำจะไหลออกมาจากศิลานั้น เพื่อประชาชนจะได้ดื่ม” และโมเสสก็กระทำดังนั้นต่อหน้าบรรดาผู้ใหญ่ของอิสราเอล
And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us, or not? Exodus 17:1–7.
และเขาได้เรียกชื่อตำบลนั้นว่า มัสสาห์ และเมรีบาห์ เพราะการโต้เถียงของชนชาติอิสราเอล และเพราะเขาทั้งหลายได้ทดลองพระยาห์เวห์ โดยกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงสถิตอยู่ท่ามกลางพวกเราหรือไม่?” อพยพ 17:1–7
The testing represented by “Massah,” and the ensign represented by “Meribah” are a prophetic alpha that meets its prophetic omega when Moses strikes the same Rock a second time. This means the fourth of the ten provocations is represented at Kadesh, for the second Kadesh is where Moses strikes the Rock in rebellion. This identifies that Kadesh, as a symbol, includes the test of water which produces an ensign.
การทดสอบซึ่ง “มัสสาห์” เป็นภาพแทน และธงสัญญาณซึ่ง “เมรีบาห์” เป็นภาพแทน นั้น เป็นอัลฟาเชิงพยากรณ์ที่มาบรรจบกับโอเมกาเชิงพยากรณ์ของมัน เมื่อโมเสสตีศิลาก้อนเดียวกันนั้นเป็นครั้งที่สอง ทั้งนี้หมายความว่า การยั่วยุครั้งที่สี่ในบรรดาการยั่วยุทั้งสิบ ถูกเป็นภาพแทนไว้ที่คาเดช เพราะคาเดชครั้งที่สองคือสถานที่ซึ่งโมเสสตีศิลาในการกบฏ สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่า คาเดชนั้น ในฐานะที่เป็นสัญลักษณ์ ครอบคลุมการทดสอบเรื่องน้ำซึ่งก่อให้เกิดธงสัญญาณ.
The test of water which produces the ensign is the test of the latter rain message. 1863 was where the ensign was supposed to have been lifted up, but alas; 1863 was only the first Kadesh, and the second Kadesh is at the soon coming Sunday law. Massah and Meribah represent the final test for the one hundred and forty-four thousand just before they are lifted up as an ensign at the Sunday law. It was not the authority of Rome, or the authority of the Jews that arranged the death of Christ. That authority was authorized in the counsel of Heaven ages before the cross. Moses used his rod, the rod anointed by God Himself to strike the Rock— but only one time. That Rock according to inspiration is represented by the messages of 1840 to 1844, which are the old foundational truths that represent the path of the just. In the testing represented by Massah the water that saves, is the water which comes out of the Rock of the old paths. That water tests and produces two classes; one for the mark of the beast and the other for the seal of God, as is represented by the seal of God upon those lifted up as an ensign, as represented by Meribah.
การทดสอบด้วยน้ำซึ่งก่อให้เกิดธงสัญลักษณ์นั้น คือการทดสอบแห่งข่าวสารฝนปลายฤดู ปี 1863 คือจุดซึ่งธงสัญลักษณ์ควรจะได้ถูกชูขึ้น แต่อนิจจา; ปี 1863 เป็นเพียงคาเดชครั้งแรกเท่านั้น และคาเดชครั้งที่สองอยู่ที่กฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งกำลังจะมาถึงในไม่ช้า มัสสาห์และเมรีบาห์เป็นภาพแทนการทดสอบครั้งสุดท้ายสำหรับหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ก่อนที่พวกเขาจะถูกชูขึ้นเป็นธงสัญลักษณ์ ณ เวลาของกฎหมายวันอาทิตย์ มิใช่อำนาจของโรม หรืออำนาจของพวกยิว ที่จัดให้มีการสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์ อำนาจนั้นได้รับการกำหนดรับรองไว้แล้วในสภาแห่งสวรรค์หลายยุคก่อนกางเขน โมเสสใช้ไม้เท้าของตน ไม้เท้าที่ได้รับการเจิมโดยพระเจ้าเอง เพื่อตีศิลา—แต่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ศิลานั้น ตามคำพยานแห่งการดลใจ ถูกแทนด้วยข่าวสารตั้งแต่ปี 1840 ถึง 1844 ซึ่งเป็นความจริงรากฐานดั้งเดิมที่เป็นภาพแทนหนทางของคนชอบธรรม ในการทดสอบที่มัสสาห์เป็นภาพแทนนั้น น้ำที่ช่วยให้รอดคือน้ำซึ่งไหลออกมาจากศิลาแห่งทางเก่า น้ำนี้ทดสอบและก่อให้เกิดคนสองจำพวก; จำพวกหนึ่งสำหรับเครื่องหมายของสัตว์ร้าย และอีกจำพวกหนึ่งสำหรับตราประทับของพระเจ้า ดังที่มีภาพแทนไว้โดยตราประทับของพระเจ้าบนผู้ที่ถูกชูขึ้นเป็นธงสัญลักษณ์ ดังที่เมรีบาห์เป็นภาพแทนไว้.
The temple was finished before the third decree of Artaxerxes, establishing that the Millerite temple which Christ raised up in 46 years from 1798 unto 1844, was finished before the third angel, represented by the arrival of the third decree. The one hundred and forty-four thousand are sealed just before the Sunday law where they are then lifted up as an ensign offering of the first fruits of Pentecost, as in days of old. Massa and Meribah identify the water test represented by the message of the Midnight Cry in the history of the first and third angels.
พระวิหารนั้นแล้วเสร็จก่อนพระราชกฤษฎีกาฉบับที่สามของอารทาเซอร์ซีส อันเป็นการยืนยันว่าพระวิหารแห่งมิลเลอไรต์ซึ่งพระคริสต์ทรงก่อร่างขึ้นตลอด 46 ปี นับตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1844 นั้น ได้แล้วเสร็จก่อนทูตสวรรค์องค์ที่สาม ผู้ซึ่งเป็นภาพแทนโดยการมาถึงของพระราชกฤษฎีกาฉบับที่สาม ชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนได้รับการประทับตราก่อนกฎหมายวันอาทิตย์เพียงเล็กน้อย แล้วจากนั้นพวกเขาจึงถูกยกขึ้นเป็นธงสัญญาณ เป็นเครื่องบูชาแห่งผลแรกของเทศกาลเพ็นเทคอสต์ ดังเช่นในกาลสมัยก่อน มัสสาห์และเมรีบาห์ชี้ให้เห็นการทดสอบเรื่องน้ำซึ่งเป็นภาพแทนโดยข่าวสารแห่งเสียงร้องยามเที่ยงคืนในประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สาม
The work of combining Divinity with humanity is also represented as the combining of two temples. It also represented as marriage where a man and a woman, or a female temple and a male temple are joined and become one flesh. Christ erected the Millerite temple for the purpose of leading them into His Heavenly temple where they would find “rest,” represented in the history of 1844 by the seventh-day Sabbath.
พระราชกิจแห่งการผสานสภาวะพระเจ้าเข้ากับสภาวะมนุษย์นั้น ยังทรงสำแดงไว้ในฐานะการรวมพระวิหารสองแห่งเข้าด้วยกันด้วย อีกทั้งยังทรงสำแดงไว้ในฐานะการสมรส ซึ่งชายและหญิง หรือพระวิหารฝ่ายหญิงและพระวิหารฝ่ายชาย ถูกเชื่อมรวมกันและกลายเป็นเนื้อเดียวกัน พระคริสต์ทรงสถาปนาพระวิหารมิลเลอไรต์ขึ้นเพื่อทรงนำพวกเขาเข้าไปสู่พระวิหารสวรรค์ของพระองค์ ที่ซึ่งพวกเขาจะได้พบกับ “การหยุดพัก” ซึ่งในประวัติศาสตร์ปี 1844 ได้รับการเป็นสัญลักษณ์โดยวันสะบาโตวันที่เจ็ด
When this understanding of Massa and Meribah, as the fourth test, is applied between an opening test which also represents three tests, and which is then followed by the Sunday law of the fifth and sixth tests—you can then see, but only if you are willing to see, that the threefold manna test is the first test, followed by a test that proceeds the third twofold test of Aaron’s golden calf. Massa and Meribah are represented together, for it is only in the second angel’s message that a prophetic “doubling,” is located. The first three tests of the manna are the first angel’s message. The test of Massa and Meribah is the second angel’s message and Aaron’s rebellion is the third angel’s message.
เมื่อความเข้าใจนี้เกี่ยวกับมัสสาห์และเมรีบาห์ในฐานะการทดสอบที่สี่ ถูกนำไปประยุกต์ใช้ระหว่างการทดสอบเปิดฉากซึ่งเป็นตัวแทนของการทดสอบสามประการด้วย และซึ่งต่อมามีกฎหมายวันอาทิตย์ของการทดสอบที่ห้าและหกตามมา—ท่านก็จะสามารถมองเห็นได้ แต่จะเห็นได้ก็ต่อเมื่อท่านเต็มใจที่จะเห็น ว่าการทดสอบเรื่องมานาสามชั้นนั้นเป็นการทดสอบแรก ตามด้วยการทดสอบหนึ่งซึ่งมาก่อนการทดสอบที่สามอันมีลักษณะสองชั้น คือเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรน มัสสาห์และเมรีบาห์ถูกนำเสนอร่วมกัน เพราะมีเพียงในข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สองเท่านั้นที่ปรากฏ “การทวีซ้ำ” ในเชิงพยากรณ์ การทดสอบสามประการแรกของมานาคือข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง การทดสอบของมัสสาห์และเมรีบาห์คือข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สอง และการกบฏของอาโรนคือข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สาม
The fifth test is the test of Aaron’s golden calf which begins with a manifestation of idolatry when the rebels thought their naked rebellion was concealed from God.
การทดสอบประการที่ห้าคือการทดสอบเรื่องลูกวัวทองคำของอาโรน ซึ่งเริ่มต้นด้วยการสำแดงของการบูชารูปเคารพ เมื่อพวกกบฏคิดว่าการกบฏอย่างเปลือยเปล่าของตนถูกปกปิดไว้จากพระเจ้า
And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me. And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron. And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord.
ครั้นเมื่อประชาชนเห็นว่าโมเสสชักช้าที่จะลงมาจากภูเขา ประชาชนก็พร้อมใจกันมาหาอาโรน และกล่าวแก่ท่านว่า ลุกขึ้นเถิด จงทำพระให้แก่พวกเรา ซึ่งจะนำหน้าเรา เพราะส่วนโมเสสคนนี้ ผู้ซึ่งพาเราขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์นั้น พวกเราไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นแก่เขา แล้วอาโรนจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า จงปลดต่างหูทองคำซึ่งอยู่ที่หูของภรรยาของท่าน ทั้งของบุตรชายและบุตรหญิงของท่าน แล้วนำมาให้เรา ประชาชนทั้งปวงจึงปลดต่างหูทองคำที่อยู่ที่หูของตน และนำมาให้อาโรน ท่านจึงรับสิ่งเหล่านั้นจากมือของพวกเขา แล้วใช้เครื่องสลักตกแต่งให้เป็นรูป หลังจากหล่อเป็นลูกวัวตัวหนึ่งด้วยโลหะหลอม และพวกเขากล่าวว่า โอ อิสราเอลเอ๋ย นี่แหละคือพระของท่าน ซึ่งพาท่านขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ เมื่ออาโรนเห็นดังนั้น ท่านจึงสร้างแท่นบูชาขึ้นตรงหน้ารูปนั้น แล้วอาโรนก็ประกาศว่า วันพรุ่งนี้จะเป็นวันเทศกาลแด่พระยาห์เวห์
And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:1–6.
และในวันรุ่งขึ้นพวกเขาก็ลุกขึ้นแต่เช้า และถวายเครื่องเผาบูชา และนำเครื่องสันติบูชามาถวาย; แล้วประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม และลุกขึ้นเล่นสนุก อพยพ 32:1–6
The sixth test is the second part of the golden calf rebellion, when Moses returns from receiving the Ten Commandments. Moses asks, “Who is on the Lord’s side?” the majority remained passive or aligned with idolaters, manifesting the same rebellion openly in the mediator’s presence.
การทดสอบประการที่หกคือภาคที่สองของการกบฏเรื่องลูกวัวทองคำ เมื่อโมเสสกลับมาจากการรับพระบัญญัติสิบประการ โมเสสถามว่า “ผู้ใดอยู่ฝ่ายพระยาห์เวห์?” คนส่วนใหญ่ยังคงนิ่งเฉยหรือเข้าข้างบรรดาผู้นับถือรูปเคารพ สำแดงการกบฏอย่างเดียวกันนั้นอย่างเปิดเผยต่อหน้าผู้กลางนั้นเอง
The fifth and sixth tests clearly typify and align with the Sunday law. Elijah on Mount Carmel asks a similar question as Moses did. Choose this day who you will serve, points to the test of the Sunday law. The symbolism of the image of the beast test points to the Sunday law. The division of the Levites in Aaron’s story and the division of the twelve tribes in the story of Jeroboam’s two golden calves, identify the division of the wise and foolish at the Sunday law. The Laodiceans are the foolish virgins, as testified to by Sister White, and therefore the division of the virgins at the Sunday law is the division of Laodiceans and Philadelphians. The fifth and sixth tests, which are one twofold test, align with the Sunday law, which means they align with 1863, and Kadesh.
การทดสอบประการที่ห้าและหกเป็นแบบอย่างเชิงสัญลักษณ์อย่างชัดเจนและสอดคล้องกับกฎหมายวันอาทิตย์ บนภูเขาคารเมล เอลียาห์ได้ตั้งคำถามที่คล้ายคลึงกับที่โมเสสได้ตั้งไว้ จงเลือกในวันนี้ว่าท่านทั้งหลายจะปรนนิบัติผู้ใด ซึ่งชี้ไปยังการทดสอบแห่งกฎหมายวันอาทิตย์ สัญลักษณ์ของการทดสอบเรื่องรูปสัตว์ร้ายนั้นชี้ไปยังกฎหมายวันอาทิตย์ การแบ่งแยกพวกเลวีในเรื่องราวของอาโรน และการแบ่งแยกชนสิบสองเผ่าในเรื่องราวลูกวัวทองคำสองตัวของเยโรโบอัม ระบุถึงการแบ่งแยกระหว่างคนมีปัญญากับคนโง่เขลาที่กฎหมายวันอาทิตย์ ชาวเลาดีเซียคือหญิงพรหมจารีที่โง่เขลา ดังที่ซิสเตอร์ไวท์ได้เป็นพยานไว้ และฉะนั้นการแบ่งแยกของหญิงพรหมจารีที่กฎหมายวันอาทิตย์ก็คือการแบ่งแยกระหว่างชาวเลาดีเซียกับชาวฟีลาเดลเฟีย การทดสอบประการที่ห้าและหก ซึ่งเป็นการทดสอบเดียวที่มีสองด้าน สอดคล้องกับกฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งหมายความว่าการทดสอบนั้นสอดคล้องกับปี 1863 และคาเดช
Chapters thirty-two and thirty-three of Exodus are fulfilled on the very same day, just hours apart, and that day typifies 1863 and Kadesh. In chapter thirty-three Moses asks to see God’s glory. Therefore, we see Moses in the fifth and sixth provocations being transformed into the one hundred and forty-four thousand. That same Moses is also at Kadesh striking the Rock a second time, thus representing a class that are crushed by the Rock which they refused to fall upon. That Rock is a message, and there are therefore two symbols of Moses at Kadesh, one manifesting God’s glory and the other rejecting the Rock.
บทที่สามสิบสองและสามสิบสามแห่งพระธรรมอพยพสำเร็จครบถ้วนในวันเดียวกันนั้นเอง ห่างกันเพียงไม่กี่ชั่วโมง และวันนั้นเป็นแบบอย่างของปี 1863 และคาเดช ในบทที่สามสิบสาม โมเสสทูลขอที่จะเห็นพระสิริของพระเจ้า ฉะนั้น เราจึงเห็นโมเสสในการยั่วยุครั้งที่ห้าและครั้งที่หกกำลังถูกแปรสภาพเป็นชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนนั้น โมเสสคนเดียวกันนั้นยังอยู่ที่คาเดชด้วย กำลังตีพระศิลาเป็นครั้งที่สอง จึงเป็นตัวแทนของชนชั้นหนึ่งซึ่งถูกพระศิลานั้นบดขยี้ เพราะพวกเขาปฏิเสธที่จะล้มลงบนพระศิลานั้น พระศิลานั้นคือข่าวสารหนึ่ง และเพราะฉะนั้น ที่คาเดชจึงมีสัญลักษณ์ของโมเสสอยู่สองประการ ประการหนึ่งสำแดงพระสิริของพระเจ้า และอีกประการหนึ่งปฏิเสธพระศิลา
“Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
“ขอให้บรรดาผู้ที่ยืนหยัดเป็นยามเฝ้าระวังของพระเจ้าบนกำแพงศิโยน เป็นคนที่สามารถมองเห็นอันตรายก่อนที่มันจะมาถึงประชาชน—เป็นคนที่สามารถแยกแยะระหว่างความจริงกับความผิดพลาด ความชอบธรรมกับความอธรรมได้”
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
“คำเตือนได้มาถึงแล้วว่า จะต้องไม่ยอมให้สิ่งใดเข้ามาที่จะรบกวนรากฐานแห่งความเชื่อซึ่งเราได้กำลังก่อสร้างอยู่บนนั้นนับตั้งแต่ข่าวสารได้มาถึงในปี 1842, 1843, และ 1844 ข้าพเจ้าได้อยู่ในข่าวสารนี้ และนับแต่นั้นมาข้าพเจ้าได้ยืนอยู่ต่อหน้าชาวโลก โดยซื่อสัตย์ต่อความสว่างที่พระเจ้าได้ประทานแก่เรา เรามิได้ตั้งใจจะยกเท้าของเราออกจากแท่นซึ่งเท้าของเราได้ถูกวางไว้ ขณะที่วันแล้ววันเล่าเราได้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยคำอธิษฐานอย่างจริงจัง เพื่อแสวงหาความสว่าง ท่านคิดหรือว่าข้าพเจ้าจะละทิ้งความสว่างที่พระเจ้าได้ประทานแก่ข้าพเจ้าได้? ความสว่างนั้นจะต้องเป็นดุจศิลาแห่งยุคสมัยทั้งหลาย ความสว่างนั้นได้ทรงนำทางข้าพเจ้ามาตลอดนับตั้งแต่เมื่อมันได้ถูกประทานมา” Review and Herald, April 14, 1903.
One of the symbols of ‘Moses at Kadesh’ strikes the Rock with a rod, a symbol of authority. The first time it was God’s authority and the second time it was man’s authority. The class represented by Moses at the second Kadesh are represented as the drunkards of Ephraim, who use their theological authority (rod) to attack the message of the latter rain, which is the message of the old paths of 1840 to 1844.
สัญลักษณ์ประการหนึ่งของ ‘โมเสสที่คาเดช’ คือการตีศิลาด้วยไม้เท้า ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งสิทธิอำนาจ ครั้งแรกนั้นเป็นสิทธิอำนาจของพระเจ้า และครั้งที่สองเป็นสิทธิอำนาจของมนุษย์ ชนชั้นที่มีโมเสสเป็นตัวแทน ณ คาเดชครั้งที่สองนั้น ถูกพรรณนาว่าเป็นพวกขี้เมาแห่งเอฟราอิม ผู้ซึ่งใช้สิทธิอำนาจทางเทววิทยาของตน (ไม้เท้า) เพื่อโจมตีข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งเป็นข่าวสารแห่งวิถีโบราณของปี 1840 ถึง 1844.
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
“ข่าวสารทั้งปวงที่ได้ประทานตั้งแต่ปี 1840–1844 จะต้องถูกประกาศด้วยฤทธิ์เดชในบัดนี้ เพราะมีคนเป็นอันมากที่ได้สูญเสียทิศทางของตนไป ข่าวสารเหล่านี้จะต้องไปถึงคริสตจักรทั้งปวง”
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
“พระคริสต์ตรัสว่า ‘นัยน์ตาของท่านทั้งหลายก็เป็นสุข เพราะเห็น; และหูของท่านทั้งหลายก็เป็นสุข เพราะได้ยิน เพราะเราบอกท่านทั้งหลายตามจริงว่า ผู้เผยพระวจนะและคนชอบธรรมเป็นอันมากได้ปรารถนาจะเห็นสิ่งซึ่งท่านทั้งหลายเห็นอยู่นั้น แต่ก็ไม่ได้เห็น; และจะได้ยินสิ่งซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินอยู่นั้น แต่ก็ไม่ได้ยิน’ [Matthew 13:16, 17] นัยน์ตาที่ได้เห็นสิ่งทั้งหลายซึ่งได้ปรากฏในปี 1843 และ 1844 ก็เป็นสุข”
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“ข่าวสารถูกประทานแล้ว และไม่ควรมีการชักช้าในการกล่าวซ้ำข่าวสารนั้น เพราะหมายสำคัญแห่งกาลเวลากำลังสำเร็จครบถ้วน; งานปิดฉากจะต้องกระทำให้เสร็จ จะมีงานอันยิ่งใหญ่สำเร็จลงในเวลาอันสั้น อีกไม่นานจะมีข่าวสารหนึ่งถูกประกาศตามการทรงกำหนดของพระเจ้า ซึ่งจะขยายขึ้นเป็นเสียงร้องอันดังยิ่ง แล้วดาเนียลจะยืนอยู่ในส่วนของตน เพื่อให้คำพยานของตน” Manuscript Releases, เล่ม 21, 437.
The first test of manna is three tests. The last of the ten tests is the test of the third angel. Both first and last represent “rest” as a symbol of the test. The first test is three tests, representing the first angel that is followed by the second angel, but the fourth test, where the sealing and lifting up as an ensign, is represented by Massa and Meribah. The third angel, represented by the fifth and sixth tests, is the third test, which followed the second test of Massa and Meribah, and the first test of manna.
การทดสอบเรื่องมานาครั้งแรกคือการทดสอบสามประการ การทดสอบสุดท้ายในบรรดาการทดสอบสิบประการคือการทดสอบของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ทั้งครั้งแรกและครั้งสุดท้ายต่างเป็นตัวแทนของ “การหยุดพัก” ในฐานะสัญลักษณ์ของการทดสอบ การทดสอบครั้งแรกคือการทดสอบสามประการ อันเป็นตัวแทนของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งซึ่งตามมาด้วยทูตสวรรค์องค์ที่สอง แต่การทดสอบครั้งที่สี่ ซึ่งการประทับตราและการชูขึ้นเป็นธงสำคัญนั้น ถูกแทนด้วยมัสสาห์และเมรีบาห์ ทูตสวรรค์องค์ที่สาม ซึ่งแทนด้วยการทดสอบครั้งที่ห้าและหก คือการทดสอบครั้งที่สาม ซึ่งตามหลังการทดสอบครั้งที่สองของมัสสาห์และเมรีบาห์ และการทดสอบเรื่องมานาครั้งแรก
The provocation at Taberah set forth in Numbers 11:1–3 is the seventh test. The verses that introduce the fiery trial of faith represented by “Taberah,” which means ‘a burning place’ are preceded with verses identifying the movement of God’s people through the wilderness. The impatience manifested in chapter ten is contrasted with the one hundred and forty-four thousand who follow the Lamb whithersoever He goeth. These are those who have the patience of the saints, but ancient Israel was manifesting impatience in chapter ten that leads to their fiery ordeal in chapter eleven.
การยั่วยุพระพิโรธที่ทาเบราห์ดังที่กล่าวไว้ใน กันดารวิถี 11:1–3 เป็นการทดลองครั้งที่เจ็ด ข้อพระคัมภีร์ที่นำเข้าสู่บททดสอบแห่งความเชื่ออันเร่าร้อนซึ่งแทนด้วย “ทาเบราห์” อันมีความหมายว่า ‘สถานที่แห่งการเผาไหม้’ นั้น มีข้อพระคัมภีร์ก่อนหน้าที่ระบุถึงการเคลื่อนเดินของชนชาติของพระเจ้าผ่านถิ่นทุรกันดาร ความอดทนที่ขาดไปซึ่งปรากฏในบทที่สิบ ถูกนำไปเปรียบกับคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันผู้ติดตามพระเมษโปดกไม่ว่าพระองค์เสด็จไปที่ใด คนเหล่านี้คือผู้ที่มีความอดทนของบรรดาธรรมิกชน แต่อิสราเอลในสมัยโบราณกำลังสำแดงความอดทนที่ขาดไปในบทที่สิบ อันนำไปสู่การทดลองอันเร่าร้อนของพวกเขาในบทที่สิบเอ็ด
And they departed from the mount of the Lord three days’ journey: and the ark of the covenant of the Lord went before them in the three days’ journey, to search out a resting place for them. And the cloud of the Lord was upon them by day, when they went out of the camp. And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, Lord, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee. And when it rested, he said, Return, O Lord, unto the many thousands of Israel. Numbers 10:33–36.
และพวกเขาได้ออกเดินทางจากภูเขาแห่งพระยาห์เวห์เป็นระยะทางสามวัน และหีบพันธสัญญาแห่งพระยาห์เวห์ได้นำหน้าพวกเขาไปตลอดการเดินทางสามวันนั้น เพื่อเสาะหาที่พักให้แก่พวกเขา และเมฆแห่งพระยาห์เวห์อยู่เหนือพวกเขาในเวลากลางวัน เมื่อพวกเขาออกจากค่าย และต่อมาเมื่อหีบถูกยกออกเดินทาง โมเสสกล่าวว่า “ขอพระองค์ทรงลุกขึ้นเถิด ข้าแต่พระยาห์เวห์ และขอให้ศัตรูของพระองค์กระจัดกระจายไป และขอให้บรรดาผู้ที่เกลียดชังพระองค์หลบหนีไปต่อพระพักตร์พระองค์” และเมื่อหีบหยุดพัก เขากล่าวว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอพระองค์เสด็จกลับมายังอิสราเอลผู้เป็นหลายพันหมื่น” กันดารวิถี 10:33–36
The next verse introduces the rebellion of Taberah.
ข้อพระคัมภีร์ถัดไปกล่าวถึงการกบฏที่ทาเบราห์
And when the people complained, it displeased the Lord: and the Lord heard it; and his anger was kindled; and the fire of the Lord burnt among them, and consumed them that were in the uttermost parts of the camp. And the people cried unto Moses; and when Moses prayed unto the Lord, the fire was quenched. And he called the name of the place Taberah: because the fire of the Lord burnt among them. Numbers 11:1–3.
และเมื่อประชาชนบ่นพึมพำ ก็เป็นที่ไม่พอพระทัยพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์ทรงได้ยิน และพระพิโรธของพระองค์ก็ลุกขึ้น และไฟของพระยาห์เวห์ได้ลุกไหม้อยู่ท่ามกลางพวกเขา และเผาผลาญคนที่อยู่บริเวณสุดเขตค่ายเสีย และประชาชนได้ร้องทูลต่อโมเสส และเมื่อโมเสสอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ ไฟนั้นก็ดับลง และท่านจึงเรียกชื่อนั้นว่า ทาเบ-ราห์ เพราะไฟของพระยาห์เวห์ได้ลุกไหม้อยู่ท่ามกลางพวกเขา กันดารวิถี 11:1–3
The provocation which followed the manifestation of fire, was the longing for flesh food and is the eighth test. This is located in Numbers 11:4–34. The complaining in Taberah represents a corrupted higher nature, a lack of patience, and the rebellion of the lust for the fleshpots of Egypt represents the lower nature. The fire represents purification by fire of the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, for prophetically Taberah means a burning place and the burning place in God’s prophetic Word is located in Malachi three where fire produces an impatient class destined to be purged and a patient class who are purified as an offering that is lifted up.
การยั่วยุซึ่งติดตามมาภายหลังการสำแดงแห่งไฟนั้น คือความกระหายหาอาหารจำพวกเนื้อ และนี่คือการทดลองครั้งที่แปด เหตุการณ์นี้ปรากฏอยู่ในกันดารวิถี 11:4–34 การบ่นที่ทาเบราห์เป็นภาพแทนของธรรมชาติชั้นสูงที่เสื่อมทราม การขาดความอดทน และการกบฏแห่งตัณหาที่โหยหาหม้อเนื้อของอียิปต์นั้นเป็นภาพแทนของธรรมชาติชั้นต่ำ ส่วนไฟนั้นเป็นภาพแทนของการชำระให้บริสุทธิ์ด้วยไฟโดยทูตแห่งพันธสัญญาในมาลาคีบทที่สาม เพราะในเชิงพยากรณ์ ทาเบราห์หมายถึงสถานที่เผาไหม้ และสถานที่เผาไหม้ในพระวจนะเชิงพยากรณ์ของพระเจ้านั้นอยู่ในมาลาคีบทที่สาม ซึ่งที่นั่นไฟก่อให้เกิดชนจำพวกที่ขาดความอดทน อันถูกกำหนดไว้เพื่อจะถูกกำจัดมลทิน และชนจำพวกที่อดทนซึ่งได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ให้เป็นเครื่องบูชาที่ถูกยกขึ้นถวาย
Those represented by Moses in the twofold test of Taberah’s higher and lower nature are the one hundred and forty-four thousand who have settled into the truth both intellectually and also spiritually. The intellect identifies the higher nature and spiritually represents the combination of Divinity with humanity. Divinity can only be combined with humanity when the lower nature is crucified and dead. To be settled into the truth intellectually and spiritually represents the experience of the being sealed. The fires of Taberah represent the final separation of wheat and tares in the work of Christ raising the temple of the one hundred and forty-four thousand.
ผู้ที่โมเสสเป็นตัวแทนของเขาในการทดสอบสองประการแห่งลักษณะเบื้องสูงและเบื้องต่ำของทาเบราห์ คือชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันผู้ซึ่งได้ตั้งมั่นอยู่ในความจริงทั้งทางสติปัญญาและทางจิตวิญญาณ สติปัญญานั้นระบุลักษณะเบื้องสูง และในทางจิตวิญญาณเป็นตัวแทนของการประสานรวมกันระหว่างพระลักษณะของพระเจ้ากับความเป็นมนุษย์ พระลักษณะของพระเจ้าจะประสานรวมกับความเป็นมนุษย์ได้ก็ต่อเมื่อลักษณะเบื้องต่ำถูกตรึงกางเขนและตายแล้ว การตั้งมั่นอยู่ในความจริงทั้งทางสติปัญญาและทางจิตวิญญาณเป็นภาพแทนของประสบการณ์แห่งการได้รับการประทับตรา ไฟแห่งทาเบราห์เป็นภาพแทนของการแยกข้าวสาลีกับข้าวละมานออกจากกันเป็นครั้งสุดท้าย ในพระราชกิจของพระคริสต์ในการยกพระวิหารของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันขึ้นมา
The ninth test is the rebellion of Miriam and Aaron found in Numbers 12. The provocation was not unlike the provocation of Korah, Dathan and Abiram or Minneapolis, in 1888. The issue was not simply the rejection of God’s message, but the rejection of God’s choice of leadership.
การทดสอบครั้งที่เก้าคือการกบฏของมีเรียมและอาโรนซึ่งพบใน กันดารวิถี 12 การยั่วยุนั้นมิได้แตกต่างไปจากการยั่วยุของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม หรือที่มินนีแอโพลิส ในปี 1888 ประเด็นมิใช่เพียงการปฏิเสธข่าวสารของพระเจ้าเท่านั้น หากยังเป็นการปฏิเสธการทรงเลือกผู้นำของพระเจ้าด้วย
The condemnation of leaders who reject not only the message, but also the messenger precedes the tenth test. The leadership manifest as apostates just before the Sunday law, which is the tenth test. The Sunday law aligns with the cross, and on the way to the cross, which is the Sunday law, the leadership chose Barabbas, a false Christ, for “bar” means ‘son of’ an “abba” means ‘father.’ Approaching the cross (the Sunday law) or Kadesh, the leadership manifests full blown apostasy choosing a counterfeit Christ and also expressing directly to the civil authorities that they have no king, but Caesar.
การกล่าวโทษผู้นำทั้งหลายที่ปฏิเสธไม่เพียงแต่สารแห่งข่าวสารเท่านั้น หากยังปฏิเสธผู้ส่งสารด้วยนั้น เกิดขึ้นก่อนการทดสอบครั้งที่สิบ ผู้นำสำแดงตนเป็นผู้ละทิ้งความเชื่อในช่วงก่อนกฎหมายวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นการทดสอบครั้งที่สิบ กฎหมายวันอาทิตย์สอดคล้องกับกางเขน และระหว่างทางไปสู่กางเขน ซึ่งก็คือกฎหมายวันอาทิตย์นั้น ผู้นำได้เลือกบารับบัส ผู้เป็นพระคริสต์เทียมเท็จ เพราะ “bar” หมายถึง ‘บุตรของ’ และ “abba” หมายถึง ‘บิดา’ เมื่อเข้าใกล้กางเขน (กฎหมายวันอาทิตย์) หรือคาเดช ผู้นำสำแดงการละทิ้งความเชื่ออย่างเต็มรูปแบบ โดยเลือกพระคริสต์ปลอม และยังแสดงออกโดยตรงต่อเจ้าหน้าที่ฝ่ายบ้านเมืองด้วยว่า พวกเขาไม่มีพระมหากษัตริย์อื่นใดนอกจากซีซาร์
The seventh, eighth and ninth test are identifying the sealing process, but the illustration is of the foolish virgins. The tenth of those tests was the first rebellion of Kadesh, typifying 1863. From 1846 the Hebrews were brought to Sinai to receive the Law. The two tables of the Ten Commandments are the symbol of God’s covenant relationship to ancient literal Israel, and the two tables of Habakkuk are the symbol of modern spiritual Israel’s covenant relationship. The second table was set forth in 1850, and just as ancient Israel vowed to keep the Law, by 1856 a final test was brought, as typified by spies visiting the Promised Land. The majority opinion that was reached over the seven years from 1856 unto 1863 was that the Laodicean wilderness is where they wished to die.
การทดสอบประการที่เจ็ด แปด และเก้า กำลังชี้ให้เห็นกระบวนการแห่งการประทับตรา แต่ภาพประกอบนั้นคือพวกหญิงพรหมจารีโง่เขลา การทดสอบประการที่สิบในบรรดาการทดสอบเหล่านั้นคือการกบฏครั้งแรกที่คาเดช ซึ่งเป็นแบบอย่างของปี 1863 ตั้งแต่ปี 1846 ชาวฮีบรูถูกนำมาถึงซีนายเพื่อรับพระราชบัญญัติ ศิลาสองแผ่นแห่งพระบัญญัติสิบประการเป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาของพระเจ้ากับอิสราเอลโบราณตามตัวอักษร และแผ่นจารึกสองแผ่นของฮาบากุกเป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ตามพันธสัญญาของอิสราเอลฝ่ายจิตวิญญาณสมัยใหม่ แผ่นจารึกแผ่นที่สองได้ถูกเสนอไว้ในปี 1850 และดังที่อิสราเอลโบราณได้ปฏิญาณว่าจะรักษาพระราชบัญญัติ ภายในปี 1856 ก็มีการนำการทดสอบครั้งสุดท้ายมา ดังที่มีแบบอย่างไว้โดยพวกสายลับที่เข้าไปเยี่ยมแผ่นดินแห่งพระสัญญา ความเห็นของคนส่วนใหญ่ซึ่งได้ก่อตัวขึ้นตลอดช่วงเจ็ดปีตั้งแต่ปี 1856 จนถึงปี 1863 คือว่า ถิ่นทุรกันดารแห่งเลาดีเซียคือสถานที่ที่พวกเขาปรารถนาจะตายอยู่ที่นั่น
The period of 1844 to 1863 is typified by the period that begins with baptism at the Red Sea which ended with another baptism at the Jordan River, in the identical location which Jesus would become the Christ, when He was later baptized by John. The baptism at the Red Sea identified a covenant relationship with ancient Israel. That relationship began with a marriage that simultaneously instigated a ten-step testing process. They were then brought to Sinai and promised to keep His law, but didn’t, and then failed the tenth and final test at the first rebellion of Kadesh. After the forty years, and the second and greater rebellion at Kadesh they entered the Promised Land by being baptized into the Jordan River.
ช่วงเวลาตั้งแต่ปี 1844 ถึง 1863 ถูกเป็นแบบอย่างไว้โดยช่วงเวลาที่เริ่มต้นด้วยบัพติศมาที่ทะเลแดง และสิ้นสุดลงด้วยบัพติศมาอีกครั้งที่แม่น้ำจอร์แดน ณ สถานที่เดียวกันกับที่พระเยซูจะทรงเป็นพระคริสต์ เมื่อภายหลังพระองค์ทรงรับบัพติศมาจากยอห์น บัพติศมาที่ทะเลแดงได้ระบุถึงความสัมพันธ์แห่งพันธสัญญากับอิสราเอลโบราณ ความสัมพันธ์นั้นเริ่มต้นด้วยการสมรสซึ่งในขณะเดียวกันก็ได้ก่อให้เกิดกระบวนการทดสอบสิบขั้นตอน พวกเขาจึงถูกนำมายังซีนายและได้สัญญาว่าจะรักษาพระบัญญัติของพระองค์ แต่หาได้กระทำไม่ แล้วจึงล้มเหลวในการทดสอบครั้งที่สิบและครั้งสุดท้ายในการกบฏครั้งแรกที่คาเดช หลังจากสี่สิบปี และภายหลังการกบฏครั้งที่สองและใหญ่ยิ่งกว่าที่คาเดช พวกเขาก็เข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญาโดยการรับบัพติศมาเข้าไปในแม่น้ำจอร์แดน
All the waymarks of baptism are tied together with the covenant. The history of the omega and second Kadesh, align with the history of the first an alpha Kadesh. Moses’ omega rebellion was far greater than the rebellion of an entire nation in the alpha rebellion of Kadesh. The omega is always greater. Both rebellions together represent the rebellion of Isaiah’s learned and unlearned who refuse to enter into the rest of the latter rain message.
หลักหมายทั้งสิ้นของบัพติศมาถูกผูกพันไว้ด้วยกันกับพันธสัญญา ประวัติศาสตร์ของโอเมกาและคาเดชครั้งที่สอง สอดคล้องกับประวัติศาสตร์ของคาเดชครั้งแรกและอัลฟา การกบฏแบบโอเมกาของโมเสสนั้นใหญ่หลวงยิ่งกว่าการกบฏของทั้งชนชาติในการกบฏแบบอัลฟาที่คาเดช โอเมกาย่อมใหญ่กว่าเสมอ การกบฏทั้งสองครั้งร่วมกันเป็นตัวแทนของการกบฏของผู้มีการศึกษาและผู้ไร้การศึกษาในคำพยากรณ์ของอิสยาห์ ผู้ซึ่งปฏิเสธที่จะเข้าไปสู่การหยุดพักแห่งข่าวสารฝนชุกปลายฤดู
Three baptisms (Red Sea, Jordan River and Jordan River), the first of Moses and the last of Christ, thus Moses is the alpha and Christ the omega. The letter between the first and the twenty-second letters of the Hebrew alphabet, the thirteenth letter, when attached and following the first letter that is then attached to the last and twenty-second letter creates the Hebrew word “truth.” The middle baptism was the Jordan River and Kadesh. The first baptism at the Red Sea, was followed by the baptism at the Jordan. But the first baptism at the Jordan was put off for forty years until the second visit to Kadesh and the actual baptism of the Jordan. The third baptism, representing the time of visitation for the Jews had arrived as Christ began His work of confirming the covenant for one week in fulfillment of Daniel nine and verse twenty-seven and it was the hour of judgment for ancient Israel.
บัพติศมาสามครั้ง (ทะเลแดง แม่น้ำจอร์แดน และแม่น้ำจอร์แดน) ครั้งแรกเป็นของโมเสส และครั้งสุดท้ายเป็นของพระคริสต์ ดังนั้นโมเสสจึงเป็นอัลฟา และพระคริสต์ทรงเป็นโอเมกา อักษรที่อยู่ระหว่างอักษรตัวแรกกับอักษรตัวที่ยี่สิบสองของอักษรฮีบรู คืออักษรตัวที่สิบสาม เมื่อนำไปประกอบและวางต่อจากอักษรตัวแรก แล้วอักษรนั้นจึงเชื่อมกับอักษรตัวสุดท้ายซึ่งเป็นอักษรตัวที่ยี่สิบสอง ก็เกิดเป็นคำภาษาฮีบรูว่า “ความจริง” บัพติศมาครั้งกลางคือแม่น้ำจอร์แดนและคาเดช บัพติศมาครั้งแรกที่ทะเลแดง ตามมาด้วยบัพติศมาที่จอร์แดน แต่บัพติศมาครั้งแรกที่จอร์แดนนั้นถูกเลื่อนออกไปเป็นเวลาสี่สิบปี จนถึงการมาเยือนคาเดชครั้งที่สองและบัพติศมาที่แท้จริงของแม่น้ำจอร์แดน บัพติศมาครั้งที่สาม ซึ่งเป็นตัวแทนของเวลาที่ทรงเสด็จมาเยือนพวกยิว ได้มาถึงแล้ว เมื่อพระคริสต์ทรงเริ่มพระราชกิจของพระองค์ในการทรงยืนยันพันธสัญญาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เพื่อให้สำเร็จตามดาเนียล บทที่เก้า ข้อที่ยี่สิบเจ็ด และนั่นเป็นโมงแห่งการพิพากษาสำหรับอิสราเอลโบราณ
The first baptism at the Red Sea is the first angel’s message, and the two visits to Kadesh represent a “doubling”, for the first visit to Kadesh and the Jordan River is where the rebellion of God’s covenant people is represented and at the second Kadesh the rebellion of the leadership is manifested. Kadesh and the two visits represent a doubling of the second angel’s message where two classes are manifested, and both classes are represented with citizens and also leadership. The baptism of Christ is the third angel’s message when the wheat and tares are separated as was ancient Israel from the Christian bride Christ married in the hour of ancient Israel’s judgment.
พิธีบัพติศมาครั้งแรกที่ทะเลแดงคือข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง และการไปเยือนคาเดชสองครั้งเป็นตัวแทนของ “การทวีซ้ำ” เพราะในการไปเยือนคาเดชครั้งแรกและแม่น้ำจอร์แดนนั้น การกบฏของประชากรแห่งพันธสัญญาของพระเจ้าได้รับการนำเสนอเป็นภาพแทน และที่คาเดชครั้งที่สอง การกบฏของผู้นำก็ปรากฏให้เห็น คาเดชและการไปเยือนทั้งสองครั้งเป็นตัวแทนของการทวีซ้ำของข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ซึ่งมีคนสองจำพวกปรากฏให้เห็น และคนทั้งสองจำพวกนั้นได้รับการเป็นภาพแทนทั้งในฝ่ายประชาชนและฝ่ายผู้นำ บัพติศมาของพระคริสต์คือข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม เมื่อข้าวสาลีกับข้าวละมานถูกแยกออกจากกัน ดังที่อิสราเอลโบราณถูกแยกออกจากเจ้าสาวคริสเตียนซึ่งพระคริสต์ทรงอภิเษกสมรสด้วยในโมงยามแห่งการพิพากษาของอิสราเอลโบราณ
The period of 1844 to 1863 is the Red Sea to the first rebellion at Kadesh. 1844 is the Red Sea crossing, 1846 is the manna, symbol of the Sabbath test which the Whites passed in 1846 when they were married. In 1849 the Lord stretched forth his hand a second time to gather His people. He had gathered them during the first angel’s message when the first of Habakkuk’s tables arrived in history, and the second table was designed for the same purpose.
ช่วงเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1844 ถึง ค.ศ. 1863 คือช่วงจากทะเลแดงไปจนถึงการกบฏครั้งแรกที่คาเดช ค.ศ. 1844 คือการข้ามทะเลแดง ค.ศ. 1846 คือมานา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งบททดสอบเรื่องวันสะบาโต ซึ่งครอบครัวไวท์ได้ผ่านในปี ค.ศ. 1846 เมื่อพวกเขาแต่งงานกัน ในปี ค.ศ. 1849 องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ออกเป็นครั้งที่สองเพื่อรวบรวมประชากรของพระองค์ พระองค์ได้ทรงรวบรวมพวกเขาในระหว่างข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง เมื่อโต๊ะแผ่นแรกของฮาบากุกมาถึงในประวัติศาสตร์ และโต๊ะแผ่นที่สองก็ถูกกำหนดไว้เพื่อจุดประสงค์เดียวกันนั้น
The omega 1850 table was to gather and test, for that is what the alpha 1843 table did. The first angel had a table, and the third angel also had a table, for the first is the alpha and the third is the omega. The “two tables” are waymarks of the first and third angel’s—not the second. The prophetic period of the “tables” begins with a table with error and ends with a table with no error. The history between the two tables is the history of the second angel, where the chart is set aside until 1850.
ตารางโอเมกา ค.ศ. 1850 มีไว้เพื่อรวบรวมและทดสอบ เพราะนั่นคือสิ่งที่ตารางอัลฟา ค.ศ. 1843 ได้กระทำ ทูตสวรรค์องค์แรกมีตาราง และทูตสวรรค์องค์ที่สามก็มีตารางด้วย เพราะองค์แรกคืออัลฟา และองค์ที่สามคือโอเมกา “ตารางทั้งสอง” เป็นหลักหมายของทูตสวรรค์องค์แรกและองค์ที่สาม—not the second. ช่วงเวลาแห่งคำพยากรณ์ของ “ตาราง” เริ่มต้นด้วยตารางที่มีความผิดพลาด และสิ้นสุดด้วยตารางที่ปราศจากความผิดพลาด ประวัติศาสตร์ระหว่างตารางทั้งสองนั้นคือประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ซึ่งในช่วงนั้นแผนภูมิถูกละไว้จนถึง ค.ศ. 1850
After the year 1843 ended on April 19, 1844, the 1843 chart was set aside for it then erroneously predicted the year 1843. From April 19, 1844 unto 1850 there is no Habakkuk’s table. In the history of the second angel, there was no chart and—Babylon fell. The alpha is a table the omega is a table and the middle is the fall of Babylon; a symbol of rebellion which is associated with the period when there was no table. The historical period of Habakkuk’s tables bears the signature of truth.
หลังจากปี 1843 สิ้นสุดลงในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1844 แผนภูมิปี 1843 ก็ถูกวางทิ้งไว้ เพราะในเวลานั้นมันได้พยากรณ์ปี 1843 อย่างผิดพลาด ตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1844 จนถึงปี 1850 ไม่มีตารางของฮาบากุก ในประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ไม่มีแผนภูมิ และ—บาบิโลนล้มลง อัลฟาเป็นตาราง โอเมกาเป็นตาราง และตรงกลางคือการล้มลงของบาบิโลน; เป็นสัญลักษณ์ของการกบฏซึ่งสัมพันธ์กับช่วงเวลาที่ไม่มีตาราง ช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ของตารางของฮาบากุกมีลายเซ็นแห่งความจริง
1850 was typified by Sinai and the giving of the Law. That event was commemorated with Pentecost, when two wave loaves were lifted up. The process of lifting up the wave loaves is represented by the printing and promotion of the table in May of 1842, and the history of 1849 when the second chart was prepared and 1850 when it was available. The period is represented in the line of Christ as the fifty days from His resurrection unto Pentecost, a period divided into forty days followed by ten.
ปี 1850 ได้รับการเป็นแบบล่วงหน้าโดยภูเขาซีนายและการประทานพระบัญญัติ เหตุการณ์นั้นได้รับการระลึกถึงด้วยวันเพ็นเทคอสต์ เมื่อมีการยกขนมปังสำหรับการโบกถวายสองก้อนขึ้น กระบวนการของการยกขนมปังสำหรับการโบกถวายนั้นถูกแสดงโดยการพิมพ์และการเผยแพร่ตารางในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1842 และประวัติศาสตร์ของปี 1849 เมื่อแผนภูมิฉบับที่สองได้รับการจัดทำขึ้น และปี 1850 เมื่อแผนภูมินั้นพร้อมใช้งาน ช่วงเวลานี้ถูกแสดงไว้ในเส้นของพระคริสต์ว่าเป็นห้าสิบวันนับจากการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์จนถึงวันเพ็นเทคอสต์ เป็นช่วงเวลาที่แบ่งออกเป็นสี่สิบวัน ตามด้วยสิบวัน
In 1849 Christ was stretching forth his hand a second time, and in 1850 Habakkuk’s second table was available and the testing process leading to Kadesh moved forward. In 1856 the last of ancient Israel’s ten tests arrived when new light on Miller’s foundational prophetic revelation was published in the movement’s periodical. For twenty-five hundred and twenty prophetic days, from 1856 unto 1863, the spies went in to search the land. In 1863 they chose a new leader to take them back to Egypt.
ในปี 1849 พระคริสต์ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกเป็นครั้งที่สอง และในปี 1850 แผ่นจารึกที่สองของฮาบากุกก็มีพร้อมแล้ว และกระบวนการทดสอบซึ่งนำไปสู่คาเดชก็ได้ดำเนินต่อไป ในปี 1856 การทดสอบประการสุดท้ายในบรรดาการทดสอบสิบประการของอิสราเอลโบราณก็มาถึง เมื่อความสว่างใหม่เกี่ยวกับการเปิดเผยเชิงพยากรณ์อันเป็นรากฐานของมิลเลอร์ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารของขบวนการนั้น เป็นเวลาสองพันห้าร้อยยี่สิบวันเชิงพยากรณ์ ตั้งแต่ปี 1856 จนถึงปี 1863 พวกสายลับได้เข้าไปสอดแนมแผ่นดินนั้น ในปี 1863 พวกเขาได้เลือกผู้นำคนใหม่เพื่อนำพวกเขากลับไปยังอียิปต์
We will continue these truths in the next article.
เราจะดำเนินต่อในความจริงเหล่านี้ในบทความถัดไป
“In a vision given me at Bordoville, Vermont, December 10, 1871, I was shown that the position of my husband has been a very difficult one. A pressure of care and labor has been upon him. His brethren in the ministry have not had these burdens to bear, and they have not appreciated his labors. The constant pressure upon him has taxed him mentally and physically. I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.
“ในการนิมิตซึ่งประทานแก่ข้าพเจ้าที่บอร์โดวิลล์ รัฐเวอร์มอนต์ วันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1871 ข้าพเจ้าได้รับให้เห็นว่า ตำแหน่งหน้าที่ของสามีของข้าพเจ้านั้นยากลำบากอย่างยิ่ง ความกดดันจากความห่วงใยและการงานได้ตกอยู่บนเขา พี่น้องผู้ร่วมพันธกิจของเขามิได้มีภาระเหล่านี้ที่จะต้องแบกรับ และพวกเขามิได้ตระหนักถึงงานหนักของเขา ความกดดันอย่างต่อเนื่องที่ตกอยู่บนเขาได้บั่นทอนเขาทั้งทางจิตใจและทางร่างกาย ข้าพเจ้าได้รับให้เห็นว่า ความสัมพันธ์ของเขาต่อประชากรของพระเจ้านั้น ในบางประการ คล้ายคลึงกับความสัมพันธ์ของโมเสสต่ออิสราเอล มีผู้บ่นพึมพำกล่าวโทษโมเสสเมื่ออยู่ในสถานการณ์อันไม่พึงประสงค์ และก็มีผู้บ่นพึมพำกล่าวโทษเขาเช่นกัน” Testimonies, volume 3, 85.