The final controversy I wish to bring together with the other historical arguments over the symbol of Rome within Advent history is the book of Joel. That controversy took place after September 11, 2001, and without considering the circumstances of that period a few subtle points might very well be missed. To place those circumstances into context requires a consideration of the Millerite history. On August 11, 1840 the time prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen was fulfilled.
ข้อโต้แย้งประการสุดท้ายที่ข้าพเจ้าปรารถนาจะนำมารวมเข้ากับข้อโต้แย้งทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ ว่าด้วยสัญลักษณ์ของโรมภายในประวัติศาสตร์แอ๊ดเวนตีสต์ คือพระธรรมโยเอล ข้อโต้แย้งนั้นเกิดขึ้นภายหลังวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 และหากไม่พิจารณาถึงสภาพการณ์ของช่วงเวลานั้น ก็อาจพลาดประเด็นละเอียดอ่อนบางประการไปอย่างยิ่ง เพื่อจะวางสภาพการณ์เหล่านั้นไว้ในบริบทที่เหมาะสม จำเป็นต้องพิจารณาประวัติศาสตร์ของกลุ่มมิลเลอไรต์ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 คำพยากรณ์เรื่องเวลาในวิวรณ์ บทที่เก้า ข้อสิบห้า ก็ได้สำเร็จลง
And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:15.
แล้วทูตสวรรค์ทั้งสี่ก็ถูกปล่อยออกมา ผู้ซึ่งได้เตรียมไว้แล้วสำหรับโมงยามหนึ่ง วันหนึ่ง เดือนหนึ่ง และปีหนึ่ง เพื่อจะประหารมนุษย์เสียหนึ่งในสามส่วน วิวรณ์ 9:15
The verse identifies the “hour, and a day, and a month, and a year,” as equating to three hundred ninety-one years and fifteen days. The four angels represented when Islam rose to power and brought warfare against Rome, beginning on July 27, 1449. The starting point was determined by employing the ending point of another time prophecy of one hundred and fifty years. The first time prophecy of one hundred and fifty years was set forth in the history of the first woe, which is also the fifth trumpet of Revelation chapter nine. When the one-hundred-and-fifty-year prophecy concluded on July 27, 1449, the time prophecy we are now considering began, and three hundred and ninety-one years and fifteen days later the prophecy ended on August 11, 1840.
ข้อพระคัมภีร์นี้ระบุว่า “ชั่วโมงหนึ่ง วันหนึ่ง เดือนหนึ่ง และปีหนึ่ง” เท่ากับสามร้อยเก้าสิบเอ็ดปีกับสิบห้าวัน ทูตสวรรค์ทั้งสี่เป็นภาพแทนของช่วงเวลาที่อิสลามเรืองอำนาจขึ้นและนำสงครามมาต่อสู้กับกรุงโรม โดยเริ่มต้นเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1449 จุดเริ่มต้นนั้นถูกกำหนดโดยอาศัยจุดสิ้นสุดของคำพยากรณ์เรื่องเวลาอีกบทหนึ่ง คือหนึ่งร้อยห้าสิบปี คำพยากรณ์เรื่องเวลาแรกซึ่งมีระยะหนึ่งร้อยห้าสิบปีนั้น ได้ถูกนำเสนอไว้ในประวัติศาสตร์ของวิบัติประการแรก ซึ่งก็คือแตรใบที่ห้าแห่งพระธรรมวิวรณ์ บทที่เก้า เมื่อคำพยากรณ์หนึ่งร้อยห้าสิบปีสิ้นสุดลงในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1449 คำพยากรณ์เรื่องเวลาที่เรากำลังพิจารณาอยู่นี้ก็เริ่มต้นขึ้น และอีกสามร้อยเก้าสิบเอ็ดปีกับสิบห้าวันต่อมา คำพยากรณ์นั้นก็สิ้นสุดลงในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840.
William Miller had understood the powers of Revelation nine to represent Islam, and prior to the date of August 11, 1840, a Millerite named Josiah Litch set forth a prediction based upon the prophecy identifying that in 1840, the Ottoman Supremacy would cease. Ten days before August 11, 1840, Litch fine-tuned and updated his prediction to identify not simply the year the prophecy would be fulfilled, but the very year, day and month. Sister White comments on the effect of Litch’s prediction upon the religious world of the Millerites when the event was fulfilled.
วิลเลียม มิลเลอร์ได้เข้าใจว่าบรรดาอำนาจในวิวรณ์บทที่เก้าเป็นตัวแทนของศาสนาอิสลาม และก่อนถึงวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 โยสิยาห์ ลิตช์ ผู้หนึ่งในหมู่มิลเลอไรต์ ได้เสนอคำพยากรณ์ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของคำพยากรณ์นั้น โดยระบุว่าในปี ค.ศ. 1840 อำนาจสูงสุดของออตโตมันจะสิ้นสุดลง สิบวันก่อนวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ลิตช์ได้ปรับแก้และทำให้คำพยากรณ์ของตนแม่นยำยิ่งขึ้น โดยระบุไม่เพียงแต่ปีที่คำพยากรณ์จะสำเร็จเท่านั้น หากยังรวมถึงปี วัน และเดือนอย่างเฉพาะเจาะจงด้วย ซิสเตอร์ไวท์ได้กล่าวถึงผลกระทบของคำพยากรณ์ของลิตช์ที่มีต่อวงการศาสนาในหมู่มิลเลอไรต์ เมื่อเหตุการณ์นั้นสำเร็จลง।
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
“ในปี ค.ศ. 1840 การสำเร็จตามคำพยากรณ์อันน่าพิศวงอีกประการหนึ่งได้ปลุกเร้าความสนใจอย่างกว้างขวาง สองปีก่อนหน้านั้น โยสิยาห์ ลิตช์ หนึ่งในศาสนาจารย์ชั้นนำผู้ประกาศเรื่องการเสด็จกลับมาครั้งที่สอง ได้ตีพิมพ์คำอธิบายพระธรรมวิวรณ์ บทที่ 9 โดยพยากรณ์ถึงการล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน ตามการคำนวณของเขา อำนาจนี้จะถูกโค่นลง... ในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 เมื่ออำนาจของออตโตมันในกรุงคอนสแตนติโนเปิลอาจคาดหมายได้ว่าจะถูกทำลายลง และข้าพเจ้าเชื่อว่าสิ่งนี้จะปรากฏว่าเป็นเช่นนั้น”
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
“ในเวลาที่ได้กำหนดไว้อย่างตรงเป๊ะนั้นเอง ตุรกีโดยผ่านทางทูตของตน ได้ยอมรับการคุ้มครองจากมหาอำนาจพันธมิตรแห่งยุโรป และด้วยเหตุนั้นจึงได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของบรรดาชาติคริสเตียน เหตุการณ์นี้ได้ทำให้คำพยากรณ์สำเร็จลงอย่างตรงตามนั้นทุกประการ เมื่อเรื่องนี้เป็นที่รับรู้กันแล้ว คนเป็นอันมากก็เชื่อมั่นในความถูกต้องของหลักการตีความคำพยากรณ์ซึ่งมิลเลอร์และผู้ร่วมงานของเขาได้นำมาใช้ และขบวนการการเสด็จมาจึงได้รับแรงผลักดันอันน่าอัศจรรย์ บรรดาผู้มีการศึกษาและมีฐานะต่างก็เข้าร่วมกับมิลเลอร์ ทั้งในการเทศนาและในการตีพิมพ์ทัศนะของเขา และตั้งแต่ปี 1840 ถึง 1844 งานนี้ก็ได้ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว” The Great Controversy, 334, 335.
Her endorsement of this event has through the years been attacked repeatedly through a variety of ways by Laodicean Seventh-day Adventists. As with the seven times and “the daily”, to attack this truth is to rejected the foundations as represented upon the two sacred tables, and also the authority of the Spirit of Prophecy. The reason Satan has worked to destroy confidence in this history is multifaceted.
การที่นางให้การรับรองเหตุการณ์นี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ได้ถูกโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยวิธีการนานาประการโดยเซเวนธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสฝ่ายเลาดีเซีย เช่นเดียวกับเรื่อง “เจ็ดครั้ง” และ “เครื่องบูชาประจำวัน” การโจมตีความจริงข้อนี้ก็คือการปฏิเสธรากฐานทั้งหลายซึ่งเป็นตัวแทนอยู่บนแผ่นศิลาศักดิ์สิทธิ์สองแผ่น และยังเป็นการปฏิเสธสิทธิอำนาจของพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ด้วย เหตุที่ซาตานได้กระทำการเพื่อทำลายความเชื่อมั่นในประวัติศาสตร์นี้นั้นมีอยู่หลายประการ.
Litch’s prediction employed “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller.” Miller was given insight to the element of prophetic time, and any who doubt that Miller’s message was based upon prophetic time, only needs to review the 1843 and 1850 pioneer charts to confirm that this was true. Before August 11, 1840, those opposing Miller’s prediction of the return of Christ would argue that prophetic time could not be employed to understand when Christ would return. They often used the Bible’s statement about not knowing the day nor hour, to resist his message and work.
คำพยากรณ์ของลิทช์ได้อาศัย “หลักการแห่งการตีความคำพยากรณ์ซึ่งมิลเลอร์ยึดถือ” มิลเลอร์ได้รับความกระจ่างเกี่ยวกับองค์ประกอบเรื่องเวลาเชิงพยากรณ์ และผู้ใดก็ตามที่สงสัยว่าข่าวสารของมิลเลอร์ตั้งอยู่บนเวลาเชิงพยากรณ์ เพียงทบทวนแผนภูมิของผู้บุกเบิกปี 1843 และ 1850 ก็จะยืนยันได้ว่านั่นเป็นความจริง ก่อนวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 บรรดาผู้ที่คัดค้านคำพยากรณ์ของมิลเลอร์เรื่องการเสด็จกลับมาของพระคริสต์มักโต้แย้งว่าไม่อาจใช้เวลาเชิงพยากรณ์เพื่อทำความเข้าใจได้ว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมาเมื่อใด พวกเขามักยกถ้อยคำในพระคัมภีร์เรื่องที่ว่าไม่มีผู้ใดรู้วันหรือโมงนั้น มาใช้เพื่อต่อต้านข่าวสารและพันธกิจของเขา
But of that day and hour knoweth no man, no, not the angels of heaven, but my Father only. But as the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, And knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be. Then shall two be in the field; the one shall be taken, and the other left. Matthew 24:36–40.
แต่เรื่องวันนั้นและโมงนั้น ไม่มีผู้ใดรู้เลย แม้ทูตสวรรค์แห่งสวรรค์ก็ไม่รู้ มีแต่พระบิดาของเราพระองค์เดียวเท่านั้น แต่ในสมัยของโนอาห์เป็นอย่างไร การเสด็จมาของบุตรมนุษย์ก็จะเป็นอย่างนั้นด้วย เพราะว่าในวันทั้งหลายก่อนน้ำท่วม ผู้คนกำลังกินและดื่ม สมรสและยกบุตรหญิงให้แต่งงาน จนถึงวันที่โนอาห์เข้าไปในนาวา และมิได้รู้ตัวเลยจนน้ำท่วมมาและพัดพาพวกเขาไปสิ้นทั้งหมด การเสด็จมาของบุตรมนุษย์ก็จะเป็นอย่างนั้นด้วย เมื่อนั้นคนสองคนจะอยู่ในทุ่งนา คนหนึ่งจะถูกรับไป และอีกคนหนึ่งจะถูกละไว้ มัทธิว 24:36–40
In spite of this passage the Millerites found too much biblical evidence to support their predictions and carried on and operated upon a principle later identified by Sister White.
ถึงกระนั้น แม้จะมีข้อความตอนนี้ พวกมิลเลอไรต์ก็ยังพบหลักฐานจากพระคัมภีร์มากมายเกินพอที่จะสนับสนุนคำพยากรณ์ของตน และยังคงดำเนินต่อไปโดยยึดถือหลักการหนึ่ง ซึ่งต่อมาซิสเตอร์ไวท์ได้ระบุไว้.
“‘No man knoweth the day nor the hour’ was the argument most often brought forward by rejecters of the advent faith. The scripture is: ‘Of that day and hour knoweth no man, no not the angels of heaven, but My Father only.’ Matthew 24:36. A clear and harmonious explanation of this text was given by those who were looking for the Lord, and the wrong use made of it by their opponents was clearly shown. The words were spoken by Christ in that memorable conversation with His disciples upon Olivet after He had for the last time departed from the temple. The disciples had asked the question: ‘What shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus gave them signs, and said: ‘When ye shall see all these things, know that it is near, even at the doors.’ Verses 3, 33. One saying of the Saviour must not be made to destroy another. Though no man knoweth the day nor the hour of His coming, we are instructed and required to know when it is near. We are further taught that to disregard His warning, and refuse or neglect to know when His advent is near, will be as fatal for us as it was for those who lived in the days of Noah not to know when the flood was coming. And the parable in the same chapter, contrasting the faithful and the unfaithful servant, and giving the doom of him who said in his heart, ‘My Lord delayeth His coming,’ shows in what light Christ will regard and reward those whom He finds watching, and teaching His coming, and those denying it. ‘Watch therefore,’ He says. ‘Blessed is that servant, whom his Lord when He cometh shall find so doing.’ Verses 42, 46. ‘If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:3.” The Great Controversy, 370.
“‘ไม่มีมนุษย์ผู้ใดรู้วันหรือโมงนั้น’ เป็นข้อโต้แย้งที่ผู้ปฏิเสธความเชื่อเรื่องการเสด็จมามักยกขึ้นมากที่สุด พระคัมภีร์ตอนนั้นคือ: ‘แต่เรื่องวันนั้นและโมงนั้น ไม่มีผู้ใดรู้ แม้แต่เหล่าทูตสวรรค์แห่งฟ้าสวรรค์ นอกจากพระบิดาของเราแต่พระองค์เดียว’ มัทธิว 24:36 บรรดาผู้ที่เฝ้าคอยองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ให้คำอธิบายข้อความนี้อย่างชัดเจนและสอดคล้องกัน และได้แสดงให้เห็นอย่างแจ่มชัดถึงการนำข้อความนี้ไปใช้ผิดของฝ่ายตรงข้าม ถ้อยคำเหล่านี้พระคริสต์ตรัสในการสนทนาอันน่าจดจำกับเหล่าสาวกของพระองค์บนภูเขามะกอกเทศ ภายหลังที่พระองค์ได้เสด็จออกจากพระวิหารเป็นครั้งสุดท้าย เหล่าสาวกได้ทูลถามว่า: ‘อะไรจะเป็นหมายสำคัญแห่งการเสด็จมาของพระองค์ และแห่งการสิ้นยุค?’ พระเยซูทรงประทานหมายสำคัญแก่พวกเขา และตรัสว่า: ‘เมื่อท่านทั้งหลายเห็นสิ่งสารพัดเหล่านี้แล้ว ก็จงรู้เถิดว่าเหตุการณ์นั้นใกล้แล้ว จ่ออยู่ที่ประตู’ ข้อ 3, 33 พระวจนะตอนหนึ่งของพระผู้ช่วยให้รอดจะต้องไม่ถูกนำมาใช้ทำลายอีกตอนหนึ่ง แม้ไม่มีมนุษย์ผู้ใดรู้วันหรือโมงแห่งการเสด็จมาของพระองค์ แต่เราก็ได้รับคำสอนและถูกกำชับให้รู้ว่าเมื่อใดเหตุการณ์นั้นใกล้เข้ามา ยิ่งกว่านั้น เรายังได้รับการสอนอีกว่าการเพิกเฉยต่อคำเตือนของพระองค์ และการปฏิเสธหรือละเลยที่จะรู้ว่าเมื่อการเสด็จมาของพระองค์ใกล้แล้ว จะเป็นเหตุให้เราพินาศเช่นเดียวกับที่เกิดแก่ผู้คนในสมัยของโนอาห์ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อใดน้ำท่วมกำลังจะมา และคำอุปมาในบทเดียวกันนั้น ซึ่งเปรียบเทียบผู้รับใช้ที่สัตย์ซื่อกับผู้รับใช้ที่ไม่สัตย์ซื่อ และบอกถึงชะตากรรมของผู้ที่กล่าวในใจว่า ‘นายของข้าช้ามา’ ก็แสดงให้เห็นว่าพระคริสต์จะทรงถือว่าผู้ที่พระองค์ทรงพบว่ากำลังเฝ้าคอยและกำลังสั่งสอนเรื่องการเสด็จมาของพระองค์นั้นเป็นเช่นไร และจะทรงประทานบำเหน็จแก่พวกเขาอย่างไร ตลอดจนผู้ที่ปฏิเสธเรื่องนั้นด้วย ‘เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังอยู่’ พระองค์ตรัส ‘ผู้รับใช้นั้นจะเป็นสุข คือผู้ที่นายของเขามาพบเขากำลังทำอยู่อย่างนั้น’ ข้อ 42, 46 ‘เหตุฉะนั้นถ้าเจ้าไม่เฝ้าระวัง เราจะมาถึงเจ้าเหมือนอย่างขโมย และเจ้าจะไม่รู้ว่าเรา จะมาถึงเจ้าโมงใด’ วิวรณ์ 3:3” มหาสงคราม, 370.
When Litch’s prediction was fulfilled men “of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” Miller’s message was empowered when his rules of prophetic interpretation were confirmed as valid rules. In response to the fulfillment of the time prophecy, not only was Miller’s rule confirmed, and many then joined the Millerite movement, but just as prophetically significant was that it was the primary rule of Miller’s rules that had been confirmed. Also, the fact that the confirmation was accomplished by the application of a prophecy of the second of three woes, which are also the fifth, sixth and seventh trumpet.
เมื่อคำพยากรณ์ของลิทช์สำเร็จเป็นจริง บรรดา “ผู้มีความรู้และมีฐานะได้ร่วมกับมิลเลอร์ ทั้งในการประกาศและในการตีพิมพ์ทัศนะของเขา และตั้งแต่ปี 1840 ถึง 1844 งานนั้นก็ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว” ข่าวสารของมิลเลอร์ได้รับการเสริมฤทธิ์อำนาจเมื่อกฎเกณฑ์ของเขาในการตีความคำพยากรณ์ได้รับการยืนยันว่าเป็นกฎที่ถูกต้อง เพื่อตอบสนองต่อการสำเร็จของคำพยากรณ์เรื่องเวลา ไม่เพียงแต่กฎของมิลเลอร์ได้รับการยืนยัน และมีคนเป็นอันมากเข้าร่วมขบวนการมิลเลอไรต์ในเวลานั้นเท่านั้น แต่สิ่งที่มีนัยสำคัญเชิงพยากรณ์อย่างยิ่งก็คือ กฎหลักในบรรดากฎต่าง ๆ ของมิลเลอร์ได้รับการยืนยันด้วย อีกทั้ง ข้อเท็จจริงที่ว่าการยืนยันนั้นสำเร็จขึ้นโดยการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์เกี่ยวกับวิบัติประการที่สองในบรรดาวิบัติทั้งสาม ซึ่งก็คือแตรที่ห้า ที่หก และที่เจ็ดด้วยเช่นกัน
The empowerment of Miller’s message became one of the most significant waymarks of the Millerite reform movement. It had been typified by Jesus’ baptism. It marked that the final testing process of the former covenant people (the Protestants) had begun. It became the focus of Satan’s attack against the overall Millerite movement and message.
การทรงเสริมฤทธิ์แห่งข่าวสารของมิลเลอร์ได้กลายเป็นหมุดหมายอันสำคัญยิ่งประการหนึ่งของขบวนการปฏิรูปมิลเลอไรต์ เหตุการณ์นี้ได้ถูกจำลองแบบไว้ล่วงหน้าโดยพิธีบัพติศมาของพระเยซู เหตุการณ์นี้ชี้ว่า กระบวนการทดสอบขั้นสุดท้ายของประชากรแห่งพันธสัญญาเดิม (คือเหล่าโปรเตสแตนต์) ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และเหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางแห่งการโจมตีของซาตานต่อทั้งขบวนการและข่าวสารของมิลเลอไรต์โดยรวม
“Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.
“คำถามใด ๆ ที่ซาตานสามารถปลุกเร้าขึ้นในจิตใจเพื่อก่อให้เกิดความสงสัยเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่แห่งการดำเนินทางในอดีตของชนชาติของพระเจ้า ย่อมเป็นที่พอพระทัยของมันผู้มีบรรดาศักดิ์ซาตาน และเป็นความผิดต่อพระเจ้า ข่าวสารเรื่องการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าในไม่ช้า ด้วยฤทธิ์เดชและพระสิริอันยิ่งใหญ่สู่โลกของเรา เป็นความจริง และในปี ค.ศ. 1840 มีหลายเสียงถูกยกขึ้นในการประกาศข่าวสารนั้น” Manuscript Releases, เล่ม 9, 134.
On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history. The event confirmed the primary rule of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel that began in 1989. The first truth opened up to the messenger of that reform movement was opened up in 1989, and it was not the last six verses of Daniel eleven. It was the truth that all the reform movements run parallel to each other and are to be brought together line upon line in order to identify the characteristics of the movement of the one hundred and forty-four thousand which is the movement of the third angel. The first public presentation I ever gave was at a camp meeting in 1994, or perhaps 1995. The presentation was not on the last six verses of Daniel eleven, it was on the reform lines running parallel to each other.
เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 วิบัติประการที่สามได้มาถึงในประวัติศาสตร์แห่งคำพยากรณ์ เหตุการณ์นั้นได้ยืนยันกฎหลักของการตีความคำพยากรณ์ซึ่งขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่สามซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1989 ได้ยึดถือไว้ ความจริงประการแรกที่ถูกเปิดเผยแก่ผู้สื่อสารของขบวนการปฏิรูปนั้น ได้ถูกเปิดเผยในปี ค.ศ. 1989 และมิใช่หกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด แต่เป็นความจริงที่ว่าขบวนการปฏิรูปทั้งปวงดำเนินไปในลักษณะขนานซึ่งกันและกัน และจะต้องถูกนำมารวมเข้าด้วยกันทีละบรรทัดเหนือบรรทัด เพื่อจะระบุลักษณะเฉพาะของขบวนการหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ซึ่งเป็นขบวนการของทูตสวรรค์องค์ที่สาม การนำเสนอในที่สาธารณะครั้งแรกที่ข้าพเจ้าเคยกระทำ คือในการประชุมค่ายในปี ค.ศ. 1994 หรืออาจเป็นปี ค.ศ. 1995 การนำเสนอนั้นมิได้ว่าด้วยหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด แต่เป็นเรื่องเส้นแนวของการปฏิรูปที่ดำเนินขนานซึ่งกันและกัน
When the prophecy of Islam of the third woe was fulfilled on September 11, 2001, it paralleled August 11, 1840. In 1840 a prophecy of the first and second woes confirmed the message of the Millerites, and on September 11, 2001 a prophecy of the third woe confirmed the message of Future for America. The recognition of that fact brought a multitude into the movement, where it had previously been primarily one individual. The message of the movement and the messenger then became under attack, just as the history of 1840 had become the focus of satanic attack through the decades that followed.
เมื่อคำพยากรณ์เกี่ยวกับอิสลามของวิบัติประการที่สามสำเร็จสมจริงในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 เหตุการณ์นั้นก็สอดคล้องขนานกับวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ในปี ค.ศ. 1840 คำพยากรณ์ของวิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สองได้ยืนยันข่าวสารของพวกมิลเลอไรต์ และในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 คำพยากรณ์ของวิบัติประการที่สามได้ยืนยันข่าวสารของ Future for America การตระหนักถึงข้อเท็จจริงนั้นได้นำพาผู้คนเป็นอันมากเข้าสู่ขบวนการ ซึ่งก่อนหน้านั้นโดยหลักแล้วมีอยู่เพียงบุคคลคนเดียว แล้วข่าวสารของขบวนการและผู้สื่อสารถูกโจมตี เช่นเดียวกับที่ประวัติศาสตร์ของปี ค.ศ. 1840 ได้กลายเป็นจุดรวมของการโจมตีจากซาตานตลอดช่วงหลายทศวรรษต่อมา.
Those who joined the movement of Future for America adopted the rules of prophetic interpretation assembled by the messenger of that history. One of those rules, perhaps the most significant of those rules was and is a triple application of prophecy. The messenger had come to understand that certain prophetic truths were illustrated upon three specific fulfillments. Believing that the Millerite history was repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand it was seen that August 11, 1840 typified September 11, 2001, and that the other sacred reform lines also possessed that very same waymark.
บรรดาผู้ที่เข้าร่วมขบวนการ Future for America ได้ยอมรับกฎเกณฑ์แห่งการตีความคำพยากรณ์ซึ่งถูกรวบรวมไว้โดยผู้ถือสารแห่งประวัติศาสตร์นั้น ในบรรดากฎเหล่านั้น ข้อหนึ่งซึ่งอาจสำคัญที่สุด ก็คือการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์แบบสามชั้น ผู้ถือสารผู้นั้นได้เข้าใจว่าความจริงเชิงคำพยากรณ์บางประการได้รับการสำแดงเป็นภาพประกอบผ่านความสำเร็จครบถ้วนเฉพาะสามครั้ง เมื่อเชื่อว่าประวัติศาสตร์ของพวกมิลเลอร์ไรต์ได้ถูกทำซ้ำอีกในประวัติศาสตร์ของชนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน จึงเป็นที่เห็นว่า 11 สิงหาคม 1840 เป็นแบบอย่างล่วงหน้าของ 11 กันยายน 2001 และเส้นแห่งการปฏิรูปอันศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ก็มีหมายสำคัญเดียวกันนั้นด้วยเช่นกัน
The evidence of the repetition of every sacred reform line in the line of the third angel was then opened up by the Lion of the tribe of Judah. It was seen that just as the Millerite history fulfilled the parable of the ten virgins to the very letter, so too did the history of Future for America.
หลักฐานแห่งการซ้ำรอยของทุกแนวการปฏิรูปอันศักดิ์สิทธิ์ภายในแนวของทูตสวรรค์องค์ที่สามนั้น ได้ถูกทรงเปิดเผยแล้วโดยสิงโตแห่งเผ่ายูดาห์ เห็นได้ว่า เช่นเดียวกับที่ประวัติศาสตร์ของมิลเลอไรต์ได้ทำให้คำอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนสำเร็จครบถ้วนทุกตัวอักษร ประวัติศาสตร์ของ Future for America ก็เป็นเช่นนั้นด้วย
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“ดิฉันมักถูกอ้างถึงอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน ซึ่งห้าคนเป็นคนมีปัญญา และอีกห้าคนเป็นคนโง่เขลา อุปมานี้ได้สำเร็จแล้วและจะสำเร็จอย่างตรงตามตัวอักษรที่สุด เพราะมีการประยุกต์ใช้เป็นพิเศษกับยุคสมัยนี้ และเช่นเดียวกับข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สาม อุปมานี้ได้สำเร็จแล้วและจะยังคงเป็นความจริงสำหรับปัจจุบันจนถึงวาระสุดท้ายของกาลเวลา” Review and Herald, August 19, 1890.
The seven thunders of Revelation ten were recognized to identify that the experience of the Millerites from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law.
ฟ้าร้องทั้งเจ็ดแห่งพระธรรมวิวรณ์บทที่สิบได้รับการเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่ระบุถึงประสบการณ์ของพวกมิลเลอไรต์ตั้งแต่วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 จนถึงวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 และยังรวมถึงประวัติศาสตร์ตั้งแต่วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้าอีกด้วย
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .
“ความสว่างพิเศษซึ่งประทานแก่ยอห์น และซึ่งได้ถูกสำแดงออกมาในเสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดนั้น เป็นการพรรณนาเหตุการณ์ต่าง ๆ ซึ่งจะเกิดขึ้นภายใต้ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง....”
“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“ภายหลังจากฟ้าร้องทั้งเจ็ดนี้ได้เปล่งเสียงของตนแล้ว ก็มีพระบัญชามายังยอห์นเช่นเดียวกับที่มีมายังดาเนียลเกี่ยวกับหนังสือเล่มน้อยนั้นว่า ‘จงผนึกสิ่งทั้งหลายที่ฟ้าร้องทั้งเจ็ดได้เปล่งออกมาไว้นั้นเสีย’ สิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอนาคตซึ่งจะได้รับการเปิดเผยตามลำดับของมัน” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
It was recognized that Sister White directly said that the movement of the third angel runs parallel with the movement of the first and second angels.
เป็นที่ยอมรับกันว่า ซิสเตอร์ไวท์ได้กล่าวโดยตรงว่า การเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่สามดำเนินไปควบคู่กับการเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
“พระเจ้าได้ทรงประทานข่าวสารแห่งวิวรณ์ 14 ให้มีที่ทางของมันอยู่ในแนวคำพยากรณ์ และงานของข่าวสารเหล่านั้นจะไม่ยุติลงจนกว่าจะถึงวาระปิดฉากประวัติศาสตร์ของโลกนี้ ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองยังคงเป็นความจริงสำหรับกาลสมัยนี้ และจะต้องดำเนินควบคู่ไปกับข่าวสารนี้ซึ่งติดตามมา ทูตสวรรค์องค์ที่สามประกาศคำเตือนของตนด้วยเสียงอันดัง ‘ภายหลังสิ่งเหล่านี้’ ยอห์นกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีอำนาจยิ่งใหญ่ และแผ่นดินโลกก็สว่างไสวด้วยรัศมีของท่าน’ ในความสว่างนี้ แสงสว่างของข่าวสารทั้งสามได้รวมอยู่ด้วยกัน” The 1888 Materials, 803, 804.
The movement of the first and second angels runs parallel with the movement of the third angel. The prophecy that empowered the movement of the first and second angel, was empowered by a fulfillment of a time prophecy of the first and second woe, and the empowerment of the movement of the third angel was empowered by a fulfillment of a prophecy of the third woe.
การเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองดำเนินไปควบคู่กันกับการเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่สาม คำพยากรณ์ซึ่งประทานอำนาจแก่การเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองนั้น ได้รับการเสริมกำลังโดยความสำเร็จตามคำพยากรณ์เรื่องเวลาแห่งวิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สอง และการประทานอำนาจแก่การเคลื่อนไหวของทูตสวรรค์องค์ที่สามก็ได้รับการเสริมกำลังโดยความสำเร็จตามคำพยากรณ์แห่งวิบัติประการที่สามเช่นกัน
As with August 11, 1840, when the message of Future for America was confirmed “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted” by Future for America, and “a wonderful impetus was given to the advent movement.” “Men of learning and position united” with Future for America, “both in preaching and in publishing” the prophetic message of Future for America. The specific rule of Future for America which clearly confirmed September 11, 2001 as a fulfillment of prophecy was a “triple application of prophecy.”
ดังเช่นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ซึ่งเมื่อข่าวสารของ Future for America ได้รับการยืนยันแล้ว “คนเป็นอันมากได้เชื่อมั่นในความถูกต้องแห่งหลักการตีความคำพยากรณ์ที่ถูกนำมาใช้” โดย Future for America และ “แรงผลักดันอันน่าอัศจรรย์ได้ถูกประทานแก่ขบวนการแอ๊ดเวนต์” “บุรุษผู้มีความรู้และมีฐานะ” ได้ “เข้าร่วม” กับ Future for America “ทั้งในการเทศนาและในการตีพิมพ์” ข่าวสารแห่งคำพยากรณ์ของ Future for America กฎเฉพาะของ Future for America ซึ่งยืนยันอย่างชัดเจนว่าวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 เป็นความสำเร็จตามคำพยากรณ์ คือ “การประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้น”
When we accept the foundational view of Islam of the first and second woes, as represented on both sacred charts, in conjunction with the written testimony of those who taught the message, we recognize specific prophetic characteristics associated with the first woe, and the second woe. The Bible repeatedly teaches, in a variety of ways, that truth is established upon the testimony of two. The prophetic characteristics of the first woe, combined with the prophetic characteristics of the second woe, establishes the prophetic characteristics of the third woe. The triple application of Islam is so specific in identifying the arrival of the third woe on September 11, 2001, that it is impossible not to see, though most choose to close their eyes to the evidence.
เมื่อเรายอมรับความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับอิสลามในฐานะภัยพิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สอง ดังที่ปรากฏอยู่บนแผนภูมิศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง ประกอบกับคำพยานลายลักษณ์อักษรของบรรดาผู้ที่สั่งสอนข่าวสารนั้น เราก็ย่อมตระหนักถึงลักษณะเฉพาะทางคำพยากรณ์ที่สัมพันธ์กับภัยพิบัติประการที่หนึ่ง และภัยพิบัติประการที่สอง พระคัมภีร์ทรงสั่งสอนซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหลากหลายวิธีว่า ความจริงย่อมได้รับการสถาปนาขึ้นบนคำพยานของคนสองคน ลักษณะเฉพาะทางคำพยากรณ์ของภัยพิบัติประการที่หนึ่ง เมื่อรวมเข้ากับลักษณะเฉพาะทางคำพยากรณ์ของภัยพิบัติประการที่สอง ย่อมสถาปนาลักษณะเฉพาะทางคำพยากรณ์ของภัยพิบัติประการที่สาม การประยุกต์ใช้อิสลามในสามระดับนั้นมีความจำเพาะเจาะจงอย่างยิ่งในการชี้บ่งถึงการมาถึงของภัยพิบัติประการที่สามในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 จนเป็นไปไม่ได้ที่จะมองไม่เห็น แม้ว่าคนส่วนใหญ่เลือกที่จะหลับตาต่อหลักฐานนั้นก็ตาม
The triple application of prophecy firmly established that the third woe arrived on September 11, 2001. It was then seen that the rule had been directly associated with the second angel’s message, which in the time of the Millerites and also in the time of the one hundred and forty-four thousand is the period when the Holy Spirit is poured out. Both histories are a fulfillment of the parable of the ten virgins, and in the parable the message of the Midnight Cry is where the distinction between the wise and foolish is manifested, and it is where the message of the second angel is empowered.
การประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้นได้สถาปนาไว้อย่างมั่นคงว่า วิบัติประการที่สามมาถึงเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 จากนั้นจึงเห็นได้ว่า กฎดังกล่าวได้เชื่อมโยงโดยตรงกับข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ซึ่งทั้งในสมัยของมิลเลอไรต์ และในสมัยของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน เป็นช่วงเวลาที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ถูกเทลงมา ทั้งสองประวัติล้วนเป็นความสำเร็จครบถ้วนของอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน และในอุปมานั้น ข่าวสารแห่งเสียงร้องยามเที่ยงคืนคือจุดที่ความแตกต่างระหว่างผู้มีปัญญากับผู้เขลาปรากฏให้เห็น และเป็นจุดที่ข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่สองได้รับการเสริมฤทธิ์อำนาจ
“Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’
“ใกล้ถึงตอนปลายของข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง ข้าพเจ้าเห็นความสว่างอันยิ่งใหญ่จากสวรรค์ส่องลงมายังประชากรของพระเจ้า ลำแสงแห่งความสว่างนี้ดูสุกใสดั่งดวงอาทิตย์ และข้าพเจ้าได้ยินเสียงของเหล่าทูตสวรรค์ร้องว่า ‘ดูเถิด เจ้าบ่าวเสด็จมาแล้ว; จงออกไปพบพระองค์เถิด!’”
“This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.
“นี่คือเสียงร้องในเวลาเที่ยงคืน ซึ่งจะต้องประทานฤทธิ์เดชแก่ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง เหล่าทูตสวรรค์ถูกส่งมาจากสวรรค์เพื่อปลุกเร้าวิสุทธิชนที่ท้อถอย และเตรียมพวกเขาให้พร้อมสำหรับพระราชกิจอันยิ่งใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้า มิใช่บรรดาคนที่มีความสามารถยิ่งที่สุดที่ได้รับข่าวสารนี้ก่อน เหล่าทูตสวรรค์ถูกส่งไปหาผู้ที่ถ่อมตนและอุทิศตน และทรงเร้าใจพวกเขาให้เปล่งเสียงร้องว่า ‘ดูเถิด เจ้าบ่าวเสด็จมาแล้ว; จงออกไปพบพระองค์เถิด!’” Early Writings, 238.
In the history of the first and second angels, the outpouring of the Holy Spirit is accomplished by the Midnight Cry joining the second angels’ message. This is repeated in the history of the third angel.
ในประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง การหลั่งพระวิญญาณบริสุทธิ์สำเร็จขึ้นโดยเสียงร้องเวลาเที่ยงคืนที่เข้าร่วมกับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สอง สิ่งนี้ถูกทำซ้ำอีกครั้งในประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สาม
“Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 195.
“เหล่าทูตสวรรค์ถูกส่งมาเพื่อช่วยเหลือทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์จากสวรรค์ และข้าพเจ้าได้ยินเสียงต่างๆ ซึ่งดูประหนึ่งดังก้องอยู่ทุกแห่งว่า จงออกมาจากนครนั้นเถิด ชนชาติของเราเอ๋ย เพื่อเจ้าจะไม่มีส่วนในบาปของนาง และเพื่อเจ้าจะไม่ได้รับภัยพิบัติของนาง เพราะบาปของนางได้กองสูงขึ้นถึงสวรรค์แล้ว และพระเจ้าได้ทรงระลึกถึงความอธรรมของนาง ข้อความนี้ดูประหนึ่งเป็นส่วนเพิ่มเติมของข่าวสารที่สาม และเชื่อมเข้ากับข่าวสารนั้น ดังที่เสียงร้องยามเที่ยงคืนได้เชื่อมเข้ากับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สองในปี 1844 พระสิริของพระเจ้าสถิตอยู่เหนือเหล่าวิสุทธิชนผู้มีความอดทนและเฝ้าคอย และพวกเขาได้ประกาศคำเตือนอันเคร่งขรึมครั้งสุดท้ายโดยปราศจากความหวาดกลัว ประกาศการล่มสลายของบาบิโลน และเรียกประชากรของพระเจ้าให้ออกมาจากนาง เพื่อพวกเขาจะได้พ้นจากจุดจบอันน่าสะพรึงกลัวของนาง” Spiritual Gifts, เล่ม 1, 195.
In terms of a triple application of prophecy, the second angel’s message represents a triple application of prophecy, for the message in either history is Babylon twice fallen.
ในแง่ของการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้น ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สองเป็นตัวแทนของการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้น เพราะว่าในประวัติศาสตร์ใดก็ตาม ข่าวสารนั้นคือ บาบิโลนได้ล้มลงแล้วสองครั้ง
And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.
และทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งได้ติดตามมา กล่าวว่า “บาบิโลนมหานครนั้นล่มสลายแล้ว ล่มสลายแล้ว เพราะนางได้กระทำให้บรรดาประชาชาติทั้งปวงดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธอันเกิดจากการล่วงประเวณีของนาง” วิวรณ์ 14:8
The mighty angel of Revelation ten descended with the fulfillment of a prophecy of the first and second woe on August 11, 1840, and in so doing it typified the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001. That angel who lightens the earth with His glory then made a proclamation.
ทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์แห่งวิวรณ์บทที่สิบได้ลงมาพร้อมกับความสำเร็จตามคำพยากรณ์ของวิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สองในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 และโดยการนั้นเอง เขาเป็นแบบอย่างล่วงหน้าถึงการเสด็จลงมาของทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์แห่งวิวรณ์บทที่สิบแปดในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แล้วทูตสวรรค์องค์นั้น ผู้ทรงกระทำให้แผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยพระสิริของพระองค์ ก็ได้ประกาศออกมา.
And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.
และท่านได้ร้องประกาศด้วยเสียงอันดังว่า “บาบิโลนอันยิ่งใหญ่นั้นพินาศแล้ว พินาศแล้ว และได้กลายเป็นที่สถิตของพวกมาร และเป็นที่คุมขังของวิญญาณโสโครกทุกชนิด และเป็นกรงของนกทุกชนิดที่ไม่สะอาดและน่าชัง” วิวรณ์ 18:2
The message of the second angel of chapter fourteen, and of the mighty angel of chapter eighteen is identifying that Babylon has twice fallen, and the message is identifying Babylon of the last days. It identifies Babylon of the last days, for the two times Babylon previously fell in the time of Nimrod, and in the time of Nebuchadnezzar unto Belshazzar establishes the prophetic characteristics of the fall of the whore of Revelation seventeen who has written on her forehead, “Babylon the Great.” To identify that fall of Babylon in the last days requires the two witnesses of the two previous falls of Babylon, for the message of the last days is Babylon is fallen, is fallen. When the mighty angel descended when the great buildings of New York City were brought down by a touch of God, by His proclamation He identifies the rule of a triple application of prophecy. The triple application of prophecy that established September 11, 2001 as a fulfillment of God’s prophetic word was the triple application of the three woes.
ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สองในบทที่สิบสี่ และของทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์ในบทที่สิบแปด กำลังชี้ชัดว่าบาบิโลนได้ล้มลงสองครั้งแล้ว และข่าวสารนั้นกำลังระบุถึงบาบิโลนแห่งยุคสุดท้าย ข่าวสารนี้ระบุถึงบาบิโลนแห่งยุคสุดท้าย เพราะการที่บาบิโลนล้มลงก่อนหน้านี้สองครั้ง คือในสมัยนิมโรด และในสมัยเนบูคัดเนสซาร์จนถึงเบลชัสซาร์ ได้สถาปนาลักษณะเชิงพยากรณ์ของการล้มลงของหญิงแพศยาในวิวรณ์บทที่สิบเจ็ด ผู้ซึ่งมีข้อความเขียนไว้บนหน้าผากของนางว่า “บาบิโลนมหานคร” การจะระบุการล้มลงของบาบิโลนครั้งนั้นในยุคสุดท้าย จำเป็นต้องอาศัยพยานสองคนแห่งการล้มลงของบาบิโลนสองครั้งก่อนหน้า เพราะข่าวสารแห่งยุคสุดท้ายคือ “บาบิโลนล้มลงแล้ว ล้มลงแล้ว” เมื่อทูตสวรรค์ผู้ทรงฤทธิ์เสด็จลงมา เมื่ออาคารใหญ่ทั้งหลายของนครนิวยอร์กถูกทำให้พังทลายลงด้วยการแตะต้องของพระเจ้า โดยคำประกาศของพระองค์ พระองค์ทรงชี้ชัดถึงหลักการปกครองของการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้น การประยุกต์ใช้คำพยากรณ์สามชั้นที่สถาปนาวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ให้เป็นความสำเร็จสมจริงของพระวจนะเชิงพยากรณ์ของพระเจ้า คือการประยุกต์ใช้สามชั้นของวิบัติทั้งสามประการ
At that fulfillment many joined the movement of Future for America, and they were convinced of the principles of prophetic interpretation that had been employed by Future for America. August 11, 1840 repeated, and in so doing the repetition did not confirm the primary rule of Miller, that being that a day represents a year in Bible prophecy, for the primary rule of Future for America was that the Millerite history of the first and second angels’ messages is repeated in the history of the movement of the third angel.
ในการสำเร็จนั้น คนเป็นอันมากได้เข้าร่วมขบวนการของ Future for America และพวกเขาถูกชักจูงให้เชื่อมั่นในหลักการแห่งการตีความคำพยากรณ์ที่ Future for America ได้ใช้ วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ได้เกิดขึ้นซ้ำอีก และในการซ้ำนั้น มิได้เป็นการยืนยันกฎหลักของมิลเลอร์ ซึ่งก็คือวันหนึ่งแทนหนึ่งปีในการพยากรณ์แห่งพระคัมภีร์ เพราะกฎหลักของ Future for America คือประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์ในข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองนั้น ได้ถูกทำให้เกิดซ้ำอีกในประวัติศาสตร์ของขบวนการแห่งทูตสวรรค์องค์ที่สาม.
It seems self-evident that if the year 1840 became a specific attack of his satanic majesty, as Sister White identifies Satan, then the history of September 11, 2001 would also be subject to a similar attack. Thus, we find conspiracy theories identifying the role of the globalist, or the Jesuits, or the CIA, or the Bushes or some combination of those powers. Those theories, though containing some elements of truth are designed to refute the idea that it was a touch from God that brought down the great buildings of New York City, thus marking the arrival of the third woe into the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand.
ดูประหนึ่งว่าเป็นสิ่งที่ประจักษ์ในตัวเองว่า หากปี ค.ศ. 1840 ได้กลายเป็นเป้าการโจมตีโดยเฉพาะของบรมซาตาน ดังที่ซิสเตอร์ไวท์ระบุถึงซาตานแล้ว ประวัติศาสตร์ของวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ก็ย่อมตกอยู่ภายใต้การโจมตีในลักษณะคล้ายกันด้วย ฉะนั้น เราจึงพบกับทฤษฎีสมคบคิดต่าง ๆ ที่ชี้ถึงบทบาทของพวกโลกาภิวัตน์ หรือพวกเยสุอิต หรือ CIA หรือครอบครัวบุช หรือการผสมผสานกันของอำนาจเหล่านั้น ทฤษฎีเหล่านั้น แม้จะมีองค์ประกอบบางประการของความจริงอยู่บ้าง ก็ถูกออกแบบขึ้นเพื่อหักล้างแนวคิดที่ว่า เป็นการแตะต้องจากพระเจ้าที่ทำให้อาคารใหญ่โตแห่งมหานครนิวยอร์กพังทลายลง และด้วยเหตุนั้นจึงเป็นการหมายถึงการมาถึงของวิบัติประการที่สามในประวัติศาสตร์แห่งขบวนการของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“บัดนี้มีคำกล่าวหรือว่า ข้าพเจ้าได้ประกาศว่านครนิวยอร์กจะถูกกวาดล้างไปด้วยคลื่นยักษ์น้ำทะเล? เรื่องนี้ข้าพเจ้าไม่เคยกล่าวเลย ข้าพเจ้าได้กล่าวว่า เมื่อข้าพเจ้ามองดูอาคารใหญ่โตทั้งหลายที่กำลังก่อสร้างขึ้นที่นั่น สูงขึ้นไปเป็นชั้นแล้วชั้นเล่า ข้าพเจ้ากล่าวว่า ‘ภาพเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวเพียงใดจะเกิดขึ้น เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงลุกขึ้นเพื่อทรงเขย่าแผ่นดินโลกอย่างน่าสะพรึงกลัว! แล้วถ้อยคำแห่งวิวรณ์ 18:1–3 ก็จะสำเร็จเป็นจริง’ เนื้อหาทั้งหมดของวิวรณ์บทที่สิบแปดเป็นคำเตือนถึงสิ่งที่จะมาถึงโลก แต่ข้าพเจ้าไม่ได้รับความกระจ่างเป็นพิเศษเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับนครนิวยอร์ก นอกจากว่าข้าพเจ้าทราบว่า วันหนึ่งอาคารใหญ่โตที่นั่นจะถูกเหวี่ยงลงพังทลายด้วยการพลิกและการคว่ำโดยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า จากความกระจ่างที่ได้ทรงประทานแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าทราบว่าความพินาศอยู่ในโลกแล้ว พระดำรัสเพียงคำเดียวจากองค์พระผู้เป็นเจ้า การสัมผัสเพียงครั้งเดียวแห่งฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และสิ่งก่อสร้างมหึมาเหล่านี้ก็จะพังทลายลง จะมีเหตุการณ์เกิดขึ้นซึ่งความน่าสะพรึงกลัวของมันนั้นเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้” Review and Herald, July 5, 1906.
The conspiracy theories, whether containing no truth or partial truths all undermine the truth that it was God’s providential activity that brought about the events of that date. Those various conspiracy theories are Satan’s attack from the outside of the movement against the truth, but he also worked to undermine the truth from within the movement. One of those internal attacks is based upon a rejection of Rome as the subject of the book of Joel.
ทฤษฎีสมคบคิดทั้งหลาย ไม่ว่าจะปราศจากความจริงโดยสิ้นเชิงหรือมีความจริงอยู่เพียงบางส่วน ล้วนบ่อนทำลายความจริงที่ว่า เหตุการณ์ต่าง ๆ ในวันดังกล่าวได้บังเกิดขึ้นโดยการทรงจัดเตรียมของพระเจ้า บรรดาทฤษฎีสมคบคิดอันหลากหลายนั้นเป็นการโจมตีจากภายนอกขบวนการของซาตานที่มุ่งต่อต้านความจริง แต่เขายังได้กระทำการเพื่อบ่อนทำลายความจริงจากภายในขบวนการด้วย หนึ่งในการโจมตีจากภายในนั้นตั้งอยู่บนการปฏิเสธว่าโรมเป็นหัวเรื่องของพระธรรมโยเอล.
We will consider that controversy in the next article.
เราจะพิจารณาข้อโต้แย้งนั้นในบทความถัดไป
The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. Joel 1:1–6.
พระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งมายังโยเอลบุตรของเปทูเอล จงฟังสิ่งนี้เถิด พวกท่านผู้ชราเอ๋ย และจงเงี่ยหูฟัง บรรดาชาวแผ่นดินทั้งสิ้น เรื่องเช่นนี้เคยเกิดขึ้นในสมัยของท่านทั้งหลาย หรือแม้แต่ในสมัยบรรพบุรุษของท่านหรือ? จงเล่าเรื่องนี้แก่บุตรหลานของท่าน และให้บุตรหลานของท่านเล่าต่อแก่บุตรหลานของเขา และให้บุตรหลานของเขาเล่าต่อไปยังอีกชั่วอายุหนึ่ง สิ่งที่ตั๊กแตนวัยอ่อนได้เหลือไว้ ฝูงตั๊กแตนก็กินเสีย; และสิ่งที่ฝูงตั๊กแตนได้เหลือไว้ ตั๊กแตนชนิดกัดกินก็กินเสีย; และสิ่งที่ตั๊กแตนชนิดกัดกินได้เหลือไว้ ตั๊กแตนชนิดทำลายก็กินเสีย จงตื่นขึ้นเถิด พวกขี้เมาเอ๋ย และจงร้องไห้; จงคร่ำครวญเถิด บรรดาผู้ดื่มเหล้าองุ่นทั้งสิ้น เพราะเหล้าองุ่นใหม่; เพราะมันถูกตัดขาดไปจากปากของเจ้า เพราะว่าประชาชาติหนึ่งได้ยกขึ้นมาสู่แผ่นดินของเรา เข้มแข็งและนับจำนวนมิได้ ฟันของมันเป็นฟันสิงโต และมันมีเขี้ยวกรามของสิงโตหนุ่ม Joel 1:1–6.