ความจริงคืออะไร? - หมายเลขห้า

ประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ซึ่งได้ถูกเปิดเผยภายในฟ้าร้องทั้งเจ็ดนั้น ระบุถึงประวัติศาสตร์ที่เรากำลังอยู่ในขณะนี้ ความลับนั้นถูกซ่อนไว้จนกว่าประวัติศาสตร์ที่มันเป็นตัวแทนจะมาถึง นี่คือช่วงเวลาเมื่อพระผู้ทรงปลอบประโลม พระวิญญาณแห่ง “ความจริง” ทรงสำแดงความจริงซึ่งยอห์นเรียกว่า การเปิดเผยของพระเยซูคริสต์ เพราะพระเยซูคริสต์ทรงเป็นความจริง เรื่องนี้มิใช่เพียงว่าคำว่า “ความจริง” เป็นตัวแทนพระลักษณะของพระเจ้าเท่านั้น และมิใช่เพียงเป็นการเปิดเผยถึงนักภาษาศาสตร์อันน่าอัศจรรย์ว่า คำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “ความจริง” ถูกใช้ในลักษณะที่ลึกซึ้งยิ่งตลอดทั่วพระคัมภีร์เท่านั้น แต่ยังเป็นอัศจรรย์ปาฏิหาริย์อันน่าพิศวง ซึ่งเมื่อเข้าใจแล้ว ก็กลายเป็นกุญแจสำหรับเปิดคำพยากรณ์แห่งพระธรรมวิวรณ์ และด้วยการนั้นก็เปิดพระคัมภีร์ทั้งเล่มด้วย แต่สิ่งนี้มีไว้เฉพาะสำหรับผู้ที่เต็มใจจะเห็น จะได้ยิน และจะรักษาข้อความเหล่านั้นซึ่งเขียนไว้ในนั้น เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว

เพื่อมนุษย์จะได้รู้จัก “ความจริง” ในลักษณะที่ทำให้พวกเขาได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยความจริงนั้น จำเป็นต้องมีการสถิตอยู่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ มนุษย์อาจเข้าใจคำว่า “ความจริง” ในเชิงสติปัญญา และแม้อัศจรรย์ใจในความสำคัญของคำนั้น แต่ “ความจริง” จะต้องถูกกินเข้าไป จะต้องถูกทำให้ซึมซาบอยู่ภายใน และกลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ของบุคคลนั้น เพราะพระวจนะนั้นถ่ายทอดฤทธิ์อำนาจแห่งการทรงสร้างของพระเจ้าแก่บรรดาผู้ที่แสวงหาการถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นไปตามพระฉายของพระคริสต์ จุดเริ่มต้นประการหนึ่งในการศึกษาค้นคว้าส่วนตัวของข้าพเจ้าเกี่ยวกับคำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “ความจริง” คือบรรดานักวิชาการภาษาฮีบรู ซึ่งต่างก็กล่าวถึงธรรมชาติอันน่าอัศจรรย์ของคำว่า “ความจริง” และการใช้คำนั้นในพระคัมภีร์ด้วยเช่นกัน แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อว่า ความเข้าใจคำว่า “ความจริง” ของพวกเขาในเชิงสติปัญญานั้นได้นำพวกเขามาถึงพระคริสต์แล้ว

ข้อเท็จจริงเชิงพยากรณ์ที่ว่าพระวจนะจำเป็นต้องถูกกินเข้าไปพร้อมกับการสถิตอยู่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์นั้น สะท้อนถึงคำนิยามของซิสเตอร์ไวท์เกี่ยวกับ “น้ำมัน” ในอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน ทั้งยังสะท้อนถึงคำพรรณนาของเธอเกี่ยวกับหญิงพรหมจารีสองจำพวกที่กำลังรอคอยเจ้าบ่าวด้วย

สัญลักษณ์หนึ่งมักมีความหมายมากกว่าหนึ่งประการ และความหมายนั้นต้องกำหนดจากบริบทที่สัญลักษณ์นั้นปรากฏอยู่ มิใช่กำหนดจากคำนิยามของคำตามผู้เชี่ยวชาญทางไวยากรณ์ หรือจากกรอบเวลาทางประวัติศาสตร์ที่คำนั้นถูกเขียนขึ้น แนวทางทั้งสองนี้เองที่บรรดานักเทววิทยาแห่งแอ๊ดเวนติสม์ยึดถือไว้เพื่อปฏิเสธ “ความจริง” สัญลักษณ์ย่อมถูกกำหนดความหมายโดยบริบทที่มันถูกใช้ ภายในพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ คำว่า “น้ำมัน” ในอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนนั้น เป็นตัวแทนอย่างน้อยของสิ่งที่แตกต่างกันอยู่บ้าง ขึ้นอยู่กับบริบทของตอนที่พบคำว่า “น้ำมัน” เหตุใดหญิงพรหมจารีกลุ่มหนึ่งจึงมีน้ำมัน แต่หญิงพรหมจารีอีกกลุ่มหนึ่งไม่มี?

หญิงพรหมจารีที่โง่เขลาไม่มีลักษณะอุปนิสัยที่จำเป็นต่อการยืนหยัดผ่านวิกฤตการณ์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า พวกนางขาดความชอบธรรมของพระคริสต์ แต่ น้ำมัน นั้นก็เป็นข่าวสารด้วยเช่นกัน และน้ำมันในคำอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนนั้น ใน “วันสุดท้าย” คือข่าวสารเตือนครั้งสุดท้าย อันเป็นที่แทนโดยพระธรรมวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ ซึ่งจะต้องได้รับการฟัง การอ่าน และการถือรักษา

“น้ำมัน” คือข่าวสารสุดท้าย ซึ่งก็คือวิวรณ์แห่งพระเยซูคริสต์อีกครั้งหนึ่ง ในข้อความตอนนั้น ผู้ที่ปรารถนาจะมีน้ำมันจำเป็นต้องวิงวอนต่อพระเจ้า ดังที่โมเสสได้กระทำในถ้ำแห่งโฮเรบ แต่จงสังเกตว่า หากเราจะต้อง “วิงวอน ดังที่โมเสสได้กระทำ” เพื่อให้พระเจ้า “ทรงสำแดง” “พระสิริ” ของพระองค์แก่เรา เราจะต้องทูลขอพระวิญญาณบริสุทธิ์ก่อน ผู้ทรงเป็นพระผู้ปลอบประโลม หากเรากระทำเช่นนั้นแล้ว โดยทูตสวรรค์และท่อทองคำทั้งสอง เราจะได้รับความชอบธรรมของพระคริสต์ เรากำลังหลอกลวงตนเอง หากเราคิดว่าเราสามารถอธิษฐานและวิงวอนขอพระลักษณะของพระคริสต์ได้ ตามที่จารีตประเพณีและธรรมเนียมของลาวดิเซียนแอ๊ดเวนติสม์ชี้แนะว่าควรกระทำ ขณะที่ในเวลาเดียวกันเรากลับปฏิเสธข่าวสารแห่งวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ ความชอบธรรมของพระองค์ถูกถ่ายทอดมายังเราผ่าน “ข่าวสารแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า” ซึ่งถูกถ่ายทอดโดยผู้ที่ได้รับการเจิมทั้งสอง ผู้ยืนอยู่เบื้องหน้าพระที่นั่งของพระเจ้า เมื่อเราปฏิเสธข่าวสารของพระองค์ เราก็ปฏิเสธความชอบธรรมของพระองค์ด้วย

“ผู้ที่ได้รับการเจิม” สองคนนั้น “ผู้ยืนอยู่ข้างองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งพิภพทั้งสิ้น” ยังได้รับการนำเสนอด้วยว่าเป็นพยานทั้งสองในวิวรณ์ บทที่สิบเอ็ด อีกด้วย

ไม่ว่าเราจะพิจารณาคำพยานของเศคาริยาห์หรือของยอห์นเกี่ยวกับพยานทั้งสอง บริบทของคำพยานทั้งสองนั้นคือกระบวนการแห่งการสื่อสาร ซึ่งเป็นความจริงประการแรกสุดที่ถูกกล่าวถึงร่วมกับข่าวสารแห่งวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ในวิวรณ์ บทที่หนึ่ง ข้อหนึ่ง จากพระบิดา ถึงพระบุตร ถึงทูตสวรรค์ ถึงผู้เผยพระวจนะ ถึงคริสตจักร กระบวนการที่พระคริสต์ตรัสกับมนุษยชาติเป็นความเข้าใจสำคัญที่พระองค์ทรงมุ่งหมายจะทรงสำแดงไว้ภายในข่าวสารคำเตือนสุดท้าย ทั้งนี้สอดคล้องกับการเน้นย้ำในการนำเสนอข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สาม

ข่าวสารของทูตองค์แรกนั้นมีผู้แทนคือวิลเลียม มิลเลอร์ มิลเลอร์มีลักษณะเชิงพยากรณ์หลายประการซึ่งจำเป็นต้องตระหนัก เขาเป็น “บิดา” ของขบวนการนั้น ซึ่งในแง่ของอัลฟาและโอเมกา ย่อมเรียกร้องว่าจะต้องมีบุตรคนหนึ่ง เขาเป็นผู้แทนของขบวนการหนึ่งซึ่งแทนด้วยชื่อ “Millerite” อันเป็นคำที่ใช้เรียกหินชนิดหนึ่ง เขาถูกทรงใช้ให้จัดระเบียบชุดกฎเกณฑ์ตามพระคัมภีร์สำหรับการตีความคำพยากรณ์ กฎเกณฑ์เหล่านั้นกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของการสื่อสารข่าวสารแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า ซึ่งถูกปฏิเสธหรือยอมรับ ขณะที่คนในชั่วอายุของมิลเลอร์เลือกว่าจะคงสภาพโง่เขลาแบบเลาดีเซียของตนไว้ หรือจะกลายเป็นฟิลาเดลเฟียที่มีปัญญา ในฐานะบิดาแห่งข่าวสารของทูตองค์แรก เขาเป็นแบบอย่างของขบวนการหนึ่งซึ่งจะประกาศข่าวสารของทูตองค์ที่สาม และความเข้าใจในข่าวสารของขบวนการนั้นจะถูกชี้นำโดยชุดกฎเกณฑ์พิเศษตามพระคัมภีร์สำหรับการตีความคำพยากรณ์ ซึ่งสถาปนาข่าวสารของทูตองค์ที่สามไว้อย่างมั่นคงดังที่มิลเลอร์ถูกทรงใช้ให้สถาปนาข่าวสารของทูตองค์แรก พระเจ้าไม่เคยเปลี่ยนแปลง พระเยซูคริสต์ทรงเป็นเหมือนเดิมเมื่อวานนี้ วันนี้ และเป็นนิตย์

ในเบื้องต้นหรือในบั้นปลายของขบวนการแอ๊ดเวนติสต์ ข่าวสารแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า ซึ่งมีน้ำมันเป็นสัญลักษณ์นั้น ได้ถูกถ่ายทอดผ่านพยานทั้งสอง ในระยะแรกกับพวกมิลเลอไรต์ พยานทั้งสองคือพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมและภาคพันธสัญญาใหม่ และในวาระสุดท้าย พยานทั้งสองคือพระคัมภีร์และพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ นี่คือเหตุผลที่ยอห์น ผู้ซึ่งเป็นภาพประกอบที่สมบูรณ์ที่สุดของประชากรของพระเจ้าในยุคสุดท้ายแห่งวันทั้งหลายของการพิพากษาเพื่อการสอบสวน จึงอยู่บนเกาะปัทมอส

บริบทเชิงพยากรณ์ของปัทมอสเป็นภาพแทนว่ายอห์นกำลังถูกข่มเหง เขาถูกข่มเหงเพราะได้รับข่าวสารแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า ซึ่งชี้ให้เห็นวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ผ่านทางพระคัมภีร์และพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์.

การข่มเหงประชากรของพระเจ้าใน “วาระสุดท้าย” ได้รับการพรรณนาไว้เช่นกันในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด เมื่อพยานทั้งสองถูกฆ่าตายในท้องถนน และทุกคนต่างเฉลิมฉลองการตายของพวกเขา ในบทที่สิบเอ็ดนั้น พยานทั้งสองคือเอลียาห์และโมเสส พวกเขาได้เป็นพยานอยู่เป็นเวลาสามปีครึ่ง แล้วจึงถูกฆ่า แต่ภายหลังพวกเขาก็ได้ฟื้นขึ้นจากความตาย.

บรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งหลายกล่าวถึงวาระสุดท้ายมากกว่าที่กล่าวถึงประวัติศาสตร์ในยุคของตนเอง ดังนั้น หากจะมีหนังสือเล่มใดที่กล่าวถึงวาระสุดท้ายแล้ว ก็ย่อมเป็นพระธรรมวิวรณ์ ซึ่งเป็นที่ที่บรรดาหนังสือทั้งหลายของพระคัมภีร์มาบรรจบกันและสิ้นสุดลง เพราะฉะนั้น ในวาระสุดท้ายจึงต้องมี “ข่าวสาร” หนึ่งซึ่งถูกประหาร และภายหลังนั้นก็ฟื้นคืนขึ้นมา วิวรณ์บทที่สิบเอ็ดได้แสดงให้เห็นประวัติศาสตร์ของการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่โดยตรงยิ่งกว่านั้น ยังแสดงให้เห็นการโจมตีต่อข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามในวาระสุดท้ายอีกด้วย ข่าวสารและขบวนการซึ่งได้รับการเป็นแบบอย่างล่วงหน้าโดยข่าวสารและขบวนการของมิลเลอร์นั้น ได้รับความทุกข์จากการโจมตีนั้นและตายลงเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 ตามวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด การโจมตีนั้นจะถูกกระทำโดยสัตว์ร้ายที่ขึ้นมาจากบาดาลไร้ก้นเหว

นางไวท์บอกให้เราทราบว่า “เหวลึกไร้ก้นบึ้ง” เป็นสัญลักษณ์แทนการสำแดงอำนาจของซาตานในรูปแบบใหม่.

มีอำนาจอยู่สามประการที่ถูกระบุไว้ในพระธรรมวิวรณ์ว่าออกมาจากเหวลึกไร้ก้นบึ้ง ประการแรกที่กล่าวถึงคืออิสลามในวิวรณ์ บทที่ 9 ข้อ 2 ประการที่สองคืออเทวนิยมแห่งการปฏิวัติฝรั่งเศสในบทที่ 11 ข้อ 8 และประการที่สามคือโรมสมัยใหม่ในบทที่ 17 ข้อ 8 “การสำแดงใหม่” ในวาระสุดท้ายซึ่งไม่เพียงจะโจมตีขบวนการที่มีขบวนการมิลเลอไรต์เป็นแบบอย่างล่วงหน้าเท่านั้น แต่ยังจะโจมตีโลกด้วย ก็คือการฟื้นตื่นปลอมของเสียงร้องเที่ยงคืนปลอมที่รู้จักกันในนาม “Woke-ism” Woke-ism เป็นตัวแทนของ “การสำแดงใหม่แห่งอำนาจซาตาน” ซึ่งได้รับการค้ำจุนโดยปฏิปักษ์พระคริสต์เยสุอิตในปัจจุบัน และได้รับการส่งเสริมผ่านบรรดาพ่อค้า ผู้นำทางการเมืองแห่งสหประชาชาติ ตัวแทนเสรีนิยมในคริสตจักรโปรเตสแตนต์ที่ล้มลงแล้วในสหรัฐอเมริกา และพรรคเดโมแครตร่วมกับบรรดารีพับลิกัน RINO ผู้ซึ่งไม่ว่าจะส่งเสริมหรือยินยอมให้มีการส่งเสริมรูปแบบวิถีชีวิตวิปริตทั้งปวงของชุมชนรักร่วมเพศ ดังที่ถูกแทนไว้ในบทที่ 11 ว่าเป็น “โสโดม” อำนาจทั้งสามนี้เองที่นำโลกไปสู่อาร์มาเกดดอน และอำนาจทั้งสามนี้ยังถูกแทนด้วย “อียิปต์” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอเทวนิยมและฝ่ายโลกีย์อีกด้วย เมื่อตั้งอยู่ท่ามกลางสภาพอนาธิปไตยของการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งของอำนาจทั้งสามนี้ที่ประกอบกันขึ้นเป็นสิ่งที่ซิสเตอร์ไวท์เรียกว่า “สมาพันธรัฐชั่วร้าย” อำนาจเหล่านี้ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อมก็ส่งเสริมหรือเปิดทางให้แก่ Woke-ism Woke-ism คือของปลอมฝ่ายซาตานที่เลียนแบบการฟื้นตื่นของหญิงพรหมจารีสิบคน เรายังมีเรื่องที่จะกล่าวต่อไปในแนวประเด็นเหล่านี้อีกมาก แต่ก่อนอื่นเราจำเป็นต้องกล่าวถึงผลสืบเนื่องภายหลังการฆาตกรรมบนถนนซึ่งได้ถูกกระทำลงเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2020.

และอีกประการหนึ่ง ท่านผู้อ่านที่รัก โปรดเข้าใจว่า ข้าพเจ้าไม่มีการสนับสนุนใดที่จะมอบให้แก่พรรครีพับลิกัน ข้าพเจ้าไม่มีความไว้วางใจต่อแนวความเชื่อทางการเมืองใด ๆ ทั้งสิ้น สิ่งที่ข้าพเจ้ากำลังชี้ให้เห็นนั้น เป็นเพียงพลวัตเชิงพยากรณ์ซึ่งดำรงอยู่ในสหรัฐอเมริกา สหประชาชาติ และสันตะปาปาเท่านั้น พลวัตเหล่านั้นจะได้รับการกล่าวถึงอย่างเจาะจงยิ่งขึ้น เมื่อเราเริ่มพิจารณาโดยตรงถึงเขาทั้งสองซึ่งขนานกันอยู่ตั้งแต่ปี 1798 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์.

ลัทธิ “Woke-ism” อันเป็นของซาตาน ซึ่งเป็นตัวแทนของเสียงร้องเที่ยงคืนปลอม ย่อมมาก่อนเสียงร้องเที่ยงคืนที่แท้จริง และก่อนถึงเวลาของเสียงร้องเที่ยงคืนอันแท้จริงนั้น บรรดาผู้ที่ถูกสังหารอยู่ตามถนนทั้งหลาย ในที่สุดจะพัฒนาไปเป็นหญิงพรหมจารีที่โง่เขลา หรือหญิงพรหมจารีที่มีปัญญาอย่างใดอย่างหนึ่ง ช่วงเวลาแห่งการมัดรวมลักษณะอุปนิสัยของเราเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นฟ่อนที่กำหนดไว้สำหรับไฟแห่งการทำลาย หรือเป็นฟ่อนสำหรับยุ้งฉางสวรรค์ บัดนี้ก็มาถึงแล้ว

ซิสเตอร์ไวท์ชี้ให้เห็นว่า ในเวลาแห่งการคอยนั้น หญิงพรหมจารีโง่เขลาในประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์ได้ตอบสนองต่อความผิดหวังอันเป็นบททดสอบแตกต่างจากหญิงพรหมจารีมีปัญญา จึงบ่งชี้ว่า เมื่อถึงเวลาแห่งการคอยนั้น ลักษณะนิสัยของพวกเขาก็ได้ถูกกำหนดแน่นอนแล้ว แต่คำพยานของเยเรมีย์แจ้งแก่เราว่า เราสามารถเลือกที่จะกลับมาหาพระเจ้าได้ และพระองค์จะไม่เพียงเสด็จกลับมาหาเราเท่านั้น แต่จะทรงกระทำให้เราเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์ที่มีป้อมปราการต่อหน้าคนชั่วและผู้น่าสะพรึงกลัว ขณะที่เราได้ถูกใช้เป็นปากของพระองค์ในวิกฤตการณ์ที่กำลังจะตามมา ณ จุดเชิงพยากรณ์นั้นเอง พระเยซูทรงสัญญาว่าจะทรงปลอบประโลมเรา นี่คือความหมายสำคัญของสี่บทของยอห์นซึ่งถูกจัดวางไว้ภายในประวัติศาสตร์ปัจจุบันของเรา

น้ำมันนั้นคือพระวิญญาณบริสุทธิ์ ทั้งเป็นลักษณะอุปนิสัย และเป็นข่าวสารแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า พระวิญญาณของพระเจ้าทรงเป็น “พระผู้ปลอบประโลม” ดังที่พระเจ้าทรงรักโลกจนได้ประทานพระบุตรองค์เดียวที่ทรงบังเกิดของพระองค์ และดังที่พระเยซูได้ทรงเสียสละสภาพแห่งความเป็นพระเจ้าของพระองค์ เพื่อทรงยอมรับโดยสมัครพระทัยเอาความเป็นมนุษย์ซึ่งพระองค์ได้ทรงสร้างนั้นให้เป็นส่วนหนึ่งของพระองค์เองชั่วนิรันดร์ ฉันใด พระวิญญาณบริสุทธิ์ซึ่งทรงประทานในช่วงเวลาแห่งนี้ก็จะทรงสถิตอยู่กับเราตลอดไปฉันนั้น

การเสียสละของพระวิญญาณในการทรงเลือกที่จะสถิตอยู่กับมนุษย์ตลอดไปนั้น สอดคล้องคู่ขนานกับการเสียสละของอีกสองพระภาคแห่งคณะสามพระภาคฝ่ายสวรรค์ บางทีสิ่งที่สำคัญพอ ๆ กับการเสียสละของพระวิญญาณในการที่พระองค์ทรงเต็มพระทัยจะทรงดำรงอยู่ภายในผู้ได้รับการไถ่แต่ละคนเป็นนิตย์นั้น ก็คือว่า การเสด็จมาของ “พระผู้ทรงปลอบประโลม” ในประวัติศาสตร์เฉพาะช่วงนี้ เป็นสิ่งที่บ่งชี้ว่าเมื่อใดประชากรของพระเจ้าจะได้รับการประทับตราไว้เพื่อนิรันดร์

ในประวัติศาสตร์ที่พระสัญญาเรื่องพระผู้ปลอบโยนได้สำเร็จครบถ้วนอย่างสมบูรณ์ ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันนั้น พระวิญญาณจะ “สถิต” อยู่ในเรา “เป็นนิตย์” คริสเตียนทุกคนที่ได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดของข่าวประเสริฐได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเพราะฉะนั้นจึงได้ “รับการผนึกไว้จนถึงวันแห่งการไถ่ให้รอด” แต่การผนึกนั้นเป็นเพียงการชี้ล่วงหน้าไปถึงเวลาที่คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันจะต้องได้รับการผนึกในประวัติศาสตร์ปัจจุบันนี้ ในพระธรรมเอเฟซัส บรรดาผู้ที่ได้รับการผนึกไว้จนถึงวันแห่งการไถ่ให้รอดนั้นถูกนำมาเปรียบเทียบกับผู้ที่ “ทำให้” “พระวิญญาณบริสุทธิ์” “โศกเศร้า” พวกเขาทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์โศกเศร้าโดยการปฏิเสธที่จะยอมรับการสื่อสารจากพระวิญญาณของพระเจ้า และด้วยเหตุนี้จึงปฏิเสธน้ำมันทองคำ เมื่อพระคริสต์ทรงสัญญาว่าจะทรงส่ง “พระผู้ปลอบโยน” คือ “พระวิญญาณแห่งความจริง” มาให้เราในช่วงเวลาแห่งความผิดหวังนี้ พระองค์กำลังทรงสัญญาว่าจะทรงประทับตราของพระองค์ไว้บนเรา และตราประทับของพระองค์นั้นหมายถึงการรักษาพระบัญญัติของพระองค์ โดยเฉพาะพระบัญญัติเรื่องวันสะบาโต ซึ่งเป็นวันที่ยอห์นได้รับนิมิต และซึ่งเป็นประเด็นที่กำลังจะเผชิญหน้ากับชาวโลกทั้งปวง।

การประทับตราของหญิงพรหมจารีผู้มีปัญญานั้นสำเร็จลุล่วงก่อนการทดสอบแห่งกฎหมายวันอาทิตย์ เพราะ ณ ที่นั้นเอง อุปนิสัยของทั้งผู้มีปัญญาและผู้โง่เขลาจะถูกสำแดงออก และอุปนิสัยนั้นไม่เคยถูกพัฒนาในยามวิกฤต หากแต่เพียงถูกเผยให้ประจักษ์เท่านั้น การประทับตรานี้เป็นตัวแทน ซึ่งรวมถึงสิ่งอื่นด้วย ของการเปลี่ยนแปลงจากจิตใจของชาวเลาดีเซียไปสู่จิตใจของชาวฟีลาเดลเฟีย ปัญหาก็คือว่า เพื่อให้การเปลี่ยนแปลงนั้นสำเร็จได้ การทดสอบประการแรกสำหรับแต่ละคนในพวกเราคือการเข้าใจอย่างแท้จริงว่า จนถึงบัดนี้เราได้เป็นชาวเลาดีเซียมาแล้ว เพราะในฐานะชาวเลาดีเซีย ท่าทีฝ่ายวิญญาณพื้นฐานของเราคือการคิดว่าทุกสิ่งเรียบร้อยดี ทั้งที่ในความเป็นจริงทุกสิ่งผิดพลาดไปหมด ท่าทีนั้นจะต้องถูกละทิ้งเสีย มันเป็นหนึ่งในสิ่งชั่วช้าที่ต้องถูกแยกออกจากสิ่งล้ำค่า

“พระผู้ปลอบประโลม” ซึ่งพระเยซูทรงสัญญาแก่เหล่าสาวกของพระองค์ ผู้ทรงปลอบประโลมเขาทั้งหลายในยามแห่งความผิดหวัง ทรงนำชนชาติของพระองค์เข้าสู่สัจธรรมทั้งสิ้น และโดยทางการ “ตั้งมั่นอยู่ในสัจธรรม” นี้เอง พวกเขาจึงได้รับการประทับตรา “สัจธรรม” ซึ่งประชากรของพระเจ้าจะต้องตั้งมั่นอยู่ในช่วงเวลานี้ คือ “สัจธรรม” ที่ถูกเปิดผนึกออกก่อนที่ระยะเวลาทดลองจะสิ้นสุดลง เพราะว่า “เวลาก็ใกล้แล้ว” สัจธรรมนั้นคือโครงสร้างของประวัติศาสตร์ที่ซ่อนไว้ของฟ้าร้องทั้งเจ็ด และประวัติศาสตร์ที่ซ่อนไว้นั้นชี้ระบุถึงประวัติศาสตร์ซึ่งการสำแดงของพระเยซูคริสต์ถูกเปิดเผยออก ประวัติศาสตร์ที่ซ่อนไว้ของฟ้าร้องทั้งเจ็ดจะสำเร็จครบถ้วนในเวลาเดียวกันกับที่ “สัจธรรม” ซึ่งเป็นตัวแทนโดยประวัติศาสตร์ที่ซ่อนไว้นั้นถูกเปิดผนึก การเปิดผนึกของ “สัจธรรม” นั้นเองเป็นสิ่งที่ประทับตราบรรดาผู้ที่รับข่าวสารซึ่งก่อนหน้านี้ได้ถูกผนึกไว้แล้ว

ประชากรของพระเจ้าถูกประทับตราไว้ที่หน้าผากของตนล่วงหน้าก่อนการเขย่าที่เกิดขึ้นท่ามกลางบรรดาประชาชาติอันกริ้วโกรธซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ อันเป็นการเริ่มต้นความพินาศของชาติทั้งหลาย วิวรณ์ของพระเยซูคริสต์คือ “ถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์ของ” พระธรรมวิวรณ์ ซึ่งบัดนี้ไม่ให้ถูกผนึกไว้อีกต่อไป เพราะวาระนั้นใกล้เข้ามาแล้ว นี่คือความจริงที่บัดนี้ต้องถูกอ่าน ถูกฟัง และที่สำคัญที่สุดคือต้องถูกถือรักษาไว้ หากเราปรารถนาจะได้รับพระพร

สำหรับบรรดาผู้ที่รักษาข้อความซึ่งกำลังถูกเปิดผนึกอยู่นั้น พระสัญญาคือว่า พระผู้ปลอบโยนจะทรง “สอน” เรา “ทุกสิ่ง” คือ “สารพัด” สิ่งซึ่งพระเยซูได้ตรัสแก่ “ท่านทั้งหลาย” พระสัญญานี้เองที่ได้สำเร็จแก่สาวกชาวเอมมาอูส และต่อมาภายหลังแก่สาวกทั้งสิบเอ็ด เมื่อพระคริสต์ทรงยกพระหัตถ์ของพระองค์ออกจากดวงตาของสาวกชาวเอมมาอูสซึ่งถูก “ปิดบังไว้” และต่อมาทรง “เปิด” “ความเข้าใจ” ของสาวกทั้งสิบเอ็ด เพื่อให้เขาทั้งหลายสามารถ “เข้าใจพระคัมภีร์” ได้อย่างถ่องแท้ พระองค์กำลังทรงบันทึกพระสัญญาไว้สำหรับผู้ที่มีชีวิตอยู่ใน “วาระสุดท้าย” ผู้ซึ่งจะกลับจากความผิดหวังของตน กลับใจใหม่จากสภาพแบบเลาดีเซียของตน และยอมรับ “ความจริง” “พระผู้ปลอบโยน” ใน “วาระสุดท้าย” จะทรง “ทำให้” เรา “ระลึกถึง” “ทุกสิ่ง” ขณะทรงสอนเรา “ทุกสิ่ง” และสิ่งที่มีนัยสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการทรงทำให้เราระลึกถึงความจริงในอดีตขณะที่พระองค์ทรงสอนเราทุกสิ่ง ก็คือพระองค์จะทรง “สำแดงแก่เรา” ถึง “เหตุการณ์ที่จะมาถึง” ด้วย

ในเวลานี้ พระผู้ปลอบโยนจะทรง “นำ” เราเข้าสู่ “ความจริง” จะทรง “สอนเราทุกสิ่ง” รวมทั้ง “สิ่งที่จะมาถึง” ด้วย เพราะในเวลานี้พระเยซูยังทรงมี “อีกหลายสิ่งที่จะตรัสแก่” เรา สิ่งเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นสิ่งจาก “ความทรงจำ” ของเรา “สิ่งที่จะมาถึง” หรือ “สิ่ง” มากมายที่พระองค์ยังทรงมีจะตรัสแก่เรา “อีก” นั่นเองคือสิ่งที่ประทับตราเราไว้สำหรับวิกฤตการณ์ที่กำลังจะมาถึง ทั้งนี้ก็เพราะว่าความจริงของพระองค์เป็นตัวแทนแห่งฤทธานุภาพในการทรงสร้างของพระองค์ พระองค์ทรงประทับตราเราไว้ล่วงหน้าก่อนวิกฤตการณ์ที่จะมาถึง เพราะพระองค์ทรงประสงค์ให้เราได้รับการเตือนล่วงหน้าถึงช่วงเวลาแห่งการข่มเหงประชากรของพระองค์อันยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์อันศักดิ์สิทธิ์ การข่มเหงนั้นชี้เฉพาะเจาะจงว่า คำพูดและการกระทำที่เราได้ทำไว้ในอดีตจะถูกจดจำและถูกนำมาใช้กล่าวร้ายต่อเรา ดังที่ถ้อยคำของพระคริสต์ถูกบิดเบือนเพื่อต่อต้านพระองค์ กระนั้นก็ดี เราจะต้องประกาศข่าวสารนั้นเพื่อเป็นพยานปรักปรำการกบฏของพวกเขา ดังที่เอเสเคียลและพระคริสต์ทรงเป็นแบบอย่างไว้

“พระวิญญาณแห่งความจริง” ผู้ทรงเป็น “พระผู้ปลอบประโลม” จะ “เป็นพยานถึง” พระคริสต์ ผู้ทรงเป็น “ความจริง” และ “ความจริง” นั้นคืออัลฟาและโอเมกา เบื้องต้นและเบื้องปลาย ปฐมและอวสาน ประวัติศาสตร์อันเร้นลับของฟ้าร้องทั้งเจ็ดซึ่งบัดนี้กำลังถูกเปิดผนึก คือข่าวสารแห่งการผนึกของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ภายหลังวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 เยเรมีย์ได้เสนอแบบอย่างให้เรา เพื่อเราจะเลือกกลับมาหาพระองค์ผู้ทรงรักเราก่อน ในการกระทำงานแห่งการกลับมานั้น เรามีความรับผิดชอบที่จะต้องแยกสิ่งมีค่าออกจากสิ่งเลวทราม หากเราดำเนินความรอดของเราให้สำเร็จด้วยความเกรงกลัวและตัวสั่น และกระทำงานนั้นให้สำเร็จ เราจะได้รับการผนึก และทันทีนั้นจะเข้าสู่วิกฤตการณ์อันยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลก เรายังจะได้รับสิทธิพิเศษในการมีประสบการณ์กับประวัติศาสตร์ที่บรรดาผู้เผยพระวจนะ กษัตริย์ และคนชอบธรรมทั้งหลายปรารถนาจะได้เห็นอีกด้วย

บรรดาผู้ที่รับภารกิจนั้นและกลับคืนมาจะ “ดำเนินอยู่ในความสว่างซึ่งส่องออกมาจากพระที่นั่งของพระเจ้า” และโดย “ทางทูตสวรรค์จะมีการติดต่อสื่อสารระหว่างสวรรค์กับแผ่นดินโลกอย่างต่อเนื่อง” ซึ่งเป็นกระบวนการแห่งการสื่อสารที่ระบุไว้ในข้อเปิดของพระธรรมวิวรณ์

ควรสังเกตว่าข้อความตอนนี้เป็นตอนจบของบทหนึ่งซึ่งเริ่มต้นในหน้าสิบเอ็ดของ Testimonies เล่มเก้า ซึ่งอาจมองเห็นได้ว่าเป็นตัวแทนของเก้า-สิบเอ็ด ควรสังเกตด้วยว่าชื่อเรื่องกล่าวถึงเจ้าบ่าวผู้กำลังเสด็จมา และยังเกี่ยวข้องกับแผนภูมิของฮาบากุก ซึ่งเป็นที่ที่เปาโลได้นำข้อพระคัมภีร์ที่เขาเขียนไว้ในพระธรรมฮีบรูมา บทเริ่มต้นของบทนั้นกำลังทำเครื่องหมายประวัติศาสตร์ที่เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2001 คือศิลาสองแผ่นแห่งพันธสัญญาแห่งคำพยากรณ์ซึ่งได้เข้าสู่พันธสัญญากันไว้ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นของขบวนการแอ๊ดเวนตีส และชื่อเรื่องคือ วิกฤติครั้งสุดท้าย ซึ่งระบุถึงเสียงร้องเที่ยงคืนครั้งสุดท้าย ตอนจบของบทนั้นสอดคล้องกับตอนต้นอย่างครบถ้วน เพราะทั้งตอนต้นและตอนจบต่างกล่าวถึงวิกฤติครั้งสุดท้าย

หากเราหันกลับมาและยอมรับการทรงเรียกอันสูงส่งให้เป็น “พระโอษฐ์” ของพระเจ้า ดังที่เยเรมีย์เป็นภาพแทนแล้ว เราจะได้มีส่วนในไม่ช้านี้กับการรวบรวมครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อันศักดิ์สิทธิ์.