Daniel chapter two represents the second angel of Revelation fourteen. As such it represents the second of three tests, that are represented as a dietary test, followed by a visual test, and concludes with a litmus test. All three of those tests, which are also prophetic waymarks, exist in the first angel’s message of Revelation fourteen. As with the first angel of Revelation fourteen, Daniel chapter one also possesses each of those three tests.
Ang ikalawang kabanata ng Daniel ay kumakatawan sa ikalawang anghel ng Pahayag labing-apat. Bilang gayon, ito ay kumakatawan sa ikalawa sa tatlong pagsubok, na inilalarawan bilang isang pagsubok sa pagkain, na sinusundan ng isang pagsubok sa paningin, at nagtatapos sa isang litmus test. Ang tatlong pagsubok na iyon, na mga panandang-daan din sa propesiya, ay masusumpungan sa mensahe ng unang anghel ng Pahayag labing-apat. At gaya ng unang anghel ng Pahayag labing-apat, taglay din ng unang kabanata ng Daniel ang bawat isa sa tatlong pagsubok na iyon.
The second test, or the second angel’s message, begins at the end of the first test. Chapter two follows chapter one. The conclusion of the second test begins the third test back-to-back. The period of time represented by the second test was symbolized by the seventy years of Daniel’s captivity, which began with the conquering of Jehoiakim and concluded at the decree of Cyrus. As the end of those seventy years approached, Daniel recognized through God’s prophetic Word that the end was about to arrive.
Ang ikalawang pagsubok, o ang mensahe ng ikalawang anghel, ay nagsisimula sa katapusan ng unang pagsubok. Ang ikalawang kabanata ay sumusunod sa unang kabanata. Ang pagwawakas ng ikalawang pagsubok ang siyang agad na nagpapasimula sa ikatlong pagsubok, sunod na sunod, walang pagitan. Ang yugto ng panahon na kinakatawan ng ikalawang pagsubok ay isinagisag ng pitumpung taon ng pagkabihag ni Daniel, na nagsimula sa paglulupig kay Jehoiakim at nagtapos sa dekreto ni Cyrus. At paglapit ng katapusan ng mga pitumpung taong iyon, naunawaan ni Daniel, sa pamamagitan ng makahulang Salita ng Diyos, na nalalapit na ang wakas.
In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.
Sa unang taon ni Dario na anak ni Ahasuero, mula sa lahi ng mga Medo, na ginawang hari sa kaharian ng mga Caldeo; sa unang taon ng kaniyang paghahari, ako, si Daniel, ay nakaunawa sa pamamagitan ng mga aklat ng bilang ng mga taon, na tungkol dito ay dumating ang salita ng Panginoon kay Jeremias na propeta, na kaniyang tutuparin ang pitumpung taon sa mga kagibaan ng Jerusalem. Daniel 9:1, 2.
Daniel is representing God’s people in the last days that recognize the symbolic meaning of the seventy years of captivity, and that recognition takes place shortly before the seventy symbolic years end. God’s people have correctly understood the seventy-year captivity, but what Daniel is representing is the understanding that those seventy years represent the prophetic period from September 11, 2001, unto the Sunday law. For Daniel, those years ended at the decree of Cyrus, which in the last days represents the Sunday law in the United States.
Si Daniel ay kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw na kumikilala sa simbolikong kahulugan ng pitumpung-taong pagkakatapon, at ang pagkilalang iyon ay nagaganap kaunti lamang bago magwakas ang pitumpung simbolikong taon. Wastong naunawaan ng bayan ng Diyos ang pitumpung-taong pagkakatapon, ngunit ang kinakatawan ni Daniel ay ang pagkaunawa na ang mga pitumpung taong iyon ay kumakatawan sa makahulang panahon mula noong Setyembre 11, 2001, hanggang sa batas ng Linggo. Para kay Daniel, ang mga taong iyon ay nagwakas sa kautusan ni Ciro, na sa mga huling araw ay kumakatawan sa batas ng Linggo sa Estados Unidos.
Shortly before the Sunday law, God’s people are awakened to the prophetic understanding represented by the symbolic seventy years. Those symbolic years began with Jehoiakim, who represents September 11, 2001, when, with the arrival of Islam of the third Woe, the mighty angel of Revelation eighteen, descended and announced the fall of Babylon. The fall of Babylon represents the second angel’s message, and on September 11, 2001, the second testing period began for those who ate the hidden book that was in the angel’s hand. That period, represented by the symbolic seventy years, continues through to the Sunday law.
Di-maglaon bago ang batas ng Linggo, ang bayan ng Diyos ay pinupukaw sa propetikong pagkaunawang kinakatawan ng simbolikong pitumpung taon. Ang mga simbolikong taong iyon ay nagsimula kay Jehoiakim, na kumakatawan sa Setyembre 11, 2001, kung kailan, kasabay ng pagdating ng Islam ng ikatlong “Sa Aba,” ang makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo ay bumaba at ipinahayag ang pagbagsak ng Babilonia. Ang pagbagsak ng Babilonia ay kumakatawan sa mensahe ng ikalawang anghel, at noong Setyembre 11, 2001, nagsimula ang ikalawang panahon ng pagsubok para sa mga kumain ng nakatagong aklat na nasa kamay ng anghel. Ang panahong iyon, na kinakatawan ng simbolikong pitumpung taon, ay nagpapatuloy hanggang sa batas ng Linggo.
As the end draws near, as typified by Daniel in the first year of Darius, God’s people are awakened to the test of the image of the beast. They have previously understood some of the truths associated with the test of the image of the beast, but the portion they come to understand just before the end of the prophetic period of the second angel, has been hidden in darkness. As Daniel studied God’s prophetic Word, and then became aware of the significance of the seventy years, he was led to prayer, just as he had been led to prayer when he became aware of the life-or-death threat of Nebuchadnezzar concerning his image-dream. In Daniel chapter nine, as in Daniel chapter two, as Daniel prayed, he received prophetic light.
Habang nalalapit ang wakas, gaya ng inihalimbawa ni Daniel sa unang taon ni Dario, ang bayan ng Diyos ay ginigising sa pagsubok ng larawan ng hayop. Nauna na nilang naunawaan ang ilan sa mga katotohanang kaugnay ng pagsubok ng larawan ng hayop, ngunit ang bahaging kanilang mauunawaan bago sumapit ang wakas ng panahong propetiko ng ikalawang anghel ay nakatago sa kadiliman. Habang pinag-aaralan ni Daniel ang salitang propetiko ng Diyos, at pagkaraan ay nabatid niya ang kahalagahan ng pitumpung taon, siya ay inakay sa panalangin, gaya rin noong siya’y inakay sa panalangin nang mabatid niya ang bantang buhay-o-kamatayan ni Nebukadnezar hinggil sa kaniyang panaginip tungkol sa larawan. Sa ikasiyam na kabanata ni Daniel, gaya sa ikalawang kabanata, habang nananalangin si Daniel, tumanggap siya ng liwanag na propetiko.
Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:21, 22.
Oo, samantalang ako’y nagsasalita sa panalangin, ang lalaking si Gabriel, na aking nakita sa pangitain sa pasimula, na lumilipad nang madali, ay humipo sa akin sa panahon ng handog sa kinahapunan. At ipinaunawa niya sa akin, at nakipagsalita sa akin, at sinabi, O Daniel, ngayo’y ako’y lumabas upang bigyan ka ng katalinuhan at pagkaunawa. Daniel 9:21, 22.
The “skill and understanding” given to Daniel as he prayed aligns with his prayer in chapter two.
Ang "kasanayan at pagkaunawa" na ibinigay kay Daniel habang siya’y nananalangin ay kaayon ng kaniyang panalangin sa ikalawang kabanata.
Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel 2:17–19.
Pagkatapos, umuwi si Daniel sa kaniyang bahay, at ipinabatid ang bagay na iyon kina Hananiah, Mishael, at Azariah, na kaniyang mga kasama: upang sila’y humiling ng habag sa Diyos ng langit hinggil sa lihim na ito; upang si Daniel at ang kaniyang mga kasama ay huwag mapahamak kasama ng iba pang mga pantas ng Babilonia. At ang lihim ay nahayag kay Daniel sa isang pangitain sa gabi. Pagkatapos ay pinuri ni Daniel ang Diyos ng langit. Daniel 2:17-19.
Line upon line, Daniel’s two prayers are the same prayer. Both are given during history that symbolically represents the visual test of the second angel, that transpires between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law. With the impending death threat of Nebuchadnezzar and the prophetic knowledge of both Jeremiah’s seventy years and the oath of Moses’ seven times, Daniel prays the Leviticus twenty-six prayer, while asking that God would reveal to him the final prophetic secret of Bible prophecy. The secret that John identifies as the Revelation of Jesus Christ.
Linya sa linya, ang dalawang panalangin ni Daniel ay iisang panalangin. Pareho silang ibinigay sa kasaysayang sa simbolikong paraan ay kumakatawan sa nakikitang pagsubok ng ikalawang anghel, na nagaganap sa pagitan ng 11 Setyembre 2001 at ng nalalapit na Batas ng Linggo. Sa harap ng nakaambang bantang kamatayan mula kay Nebukadnezar at ng propetikong kaalaman hinggil sa pitumpung taon ni Jeremias at sa panunumpang pitong ulit ni Moises, nanalangin si Daniel ng panalanging Levitico dalawampu’t anim, habang hinihiling na ipahayag sa kanya ng Diyos ang pangwakas na propetikong lihim ng propesiya sa Biblia. Ang lihim na itinukoy ni Juan bilang ang Pahayag ni Jesu-Cristo.
In chapter nine, Daniel is located at the transition of two kingdoms. Babylon has just fallen to the Medes and Persians, for it is the first year of Darius, thus placing God’s people in the last days at the point of transition that was marked in the movement of the first angel and also the movement of the third angel.
Sa ikasiyam na kabanata, nasa yugto ng paglipat sa pagitan ng dalawang kaharian si Daniel. Bumagsak na ang Babilonia sa mga Medo at mga Persiano, sapagkat ito ang unang taon ni Dario; kaya’t ang bayan ng Diyos sa mga huling araw ay nalalagay sa punto ng paglipat na tinandaan sa pamamagitan ng kilusan ng unang anghel at gayon din ng kilusan ng ikatlong anghel.
The Philadelphian Millerite movement transitioned unto Laodicea in 1856, and the Laodicean movement of Future for America, transitions to the Philadelphian movement at the end of the three and a half days of being dead in the street of Revelation chapter eleven. The test that was failed with the Philadelphian movement of the Millerites from 1856 until 1863, was in relation to the doctrine of the “seven times.”
Ang kilusang Filadelfiano ng mga Milerita ay lumipat tungo sa Laodicea noong 1856, at ang kilusang Laodiceano ng Future for America ay lilipat sa kilusang Filadelfiano sa pagtatapos ng tatlo at kalahating araw na sila’y patay sa lansangan na binabanggit sa kabanata labing-isa ng Apocalipsis. Ang pagsubok na hindi napagtagumpayan ng kilusang Filadelfiano ng mga Milerita mula 1856 hanggang 1863 ay may kinalaman sa doktrina ng "pitong panahon."
The test for the Laodicean movement of Future for America is in relation to the necessity of recognizing their scattered condition, and then entering into the Leviticus twenty-six prayer and experience. Daniel was at the transition time between Babylon and the Medo-Persian empires, and just before the end of the period of seventy years that is marked by the decree of Cyrus. The seventy years is the context for Daniel’s prayer, and the seventy years represents Moses’ “seven times.” Both of Daniel’s prayers align with the transition time that is marked by the “seven times” in the movement of the first angel, and also in the movement of the third angel.
Ang pagsubok sa kilusang Laodiceano ng Future for America ay nakaugnay sa pangangailangang kilalanin ang kanilang kalagayang pagkakakalat, at pagkatapos ay pumasok sa panalangin at karanasan ng Levitico 26. Si Daniel ay nasa panahong-lipatan sa pagitan ng mga imperyong Babilonia at Medo-Persya, at bago pa ang katapusan ng panahong pitumpung taon na minarkahan ng dekreto ni Ciro. Ang pitumpung taon ang konteksto ng panalangin ni Daniel, at ang pitumpung taon ay kumakatawan sa “pitong ulit” ni Moises. Ang dalawang panalangin ni Daniel ay umaayon sa panahong-lipatan na minarkahan ng “pitong ulit” sa kilusan ng unang anghel, at gayundin sa kilusan ng ikatlong anghel.
The “secret” which is revealed to Daniel is the revelation of Nebuchadnezzar’s image. The “secret” of Nebuchadnezzar’s image in the last days is that it represents eight kingdoms, not four. In the previous articles that are in the category, “The Eighth is of the Seven“, this truth has already been presented. Within that secret is the revelation of the point of transition when the eighth arrives, that is of the seven. The “secret” of the image of Nebuchadnezzar is the confirmation of the resurrection of the horn of true Protestantism and the horn of Republicanism. Both those resurrections identify that each horn is the eighth, but is of the seven; and the transition from the sixth unto the eighth of both horns takes place in the prophetic context of a test associated with Moses’ “seven times.” The transition takes place as represented by Daniel, just before the decree of Cyrus, which represents the Sunday law decree in the United States. Then at the Sunday law, in rapid movements, the deadly wound of the papacy is healed as the papacy becomes the eighth head that is of the seven, as it too, goes through a prophetic transition, as represented by Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two.
Ang "lihim" na inihayag kay Daniel ay ang pahayag hinggil sa larawan ni Nebukadnezar. Ang "lihim" ng larawan ni Nebukadnezar sa mga huling araw ay na ito'y kumakatawan sa walong kaharian, hindi apat. Sa mga naunang artikulo na nasa kategoryang "Ang Ikawalo ay sa Pito," naipahayag na ang katotohanang ito. Kasama sa lihim na yaon ang pahayag hinggil sa punto ng paglipat kung kailan dumarating ang ikawalo, na yaon ay sa pito. Ang "lihim" ng larawan ni Nebukadnezar ay ang pagpapatunay sa muling pagkabuhay ng sungay ng tunay na Protestantismo at ng sungay ng Republikanismo. Itinutukoy ng kapuwa yaong mga muling pagkabuhay na ang bawat sungay ay ang ikawalo, ngunit yaon ay sa pito; at ang paglipat mula sa ika-anim hanggang sa ikawalo ng kapuwa mga sungay ay nagaganap sa maka-propetang konteksto ng isang pagsubok na kaugnay ng "pitong ulit" ni Moises. Ang paglipat ay nagaganap, gaya ng kinakatawan ni Daniel, bago lamang ang dekreto ni Ciro, na kumakatawan sa kautusang Linggo sa Estados Unidos. Pagkatapos, sa kautusang Linggo, sa mabilis na mga pagkilos, napagaling ang nakamamatay na sugat ng kapapahan samantalang ang kapapahan ay nagiging ikawalong ulo na yaon ay sa pito, at ito man ay dumaraan sa isang maka-propetang paglipat, gaya ng kinakatawan ng larawan ni Nebukadnezar sa ikalawang kabanata ng Daniel.
Therefore Daniel went in unto Arioch, whom the king had ordained to destroy the wise men of Babylon: he went and said thus unto him; Destroy not the wise men of Babylon: bring me in before the king, and I will shew unto the king the interpretation. Then Arioch brought in Daniel before the king in haste, and said thus unto him, I have found a man of the captives of Judah, that will make known unto the king the interpretation. The king answered and said to Daniel, whose name was Belteshazzar, Art thou able to make known unto me the dream which I have seen, and the interpretation thereof? Daniel 2:24–26.
Kaya’t pumasok si Daniel upang humarap kay Arioch, na inatasan ng hari na lipulin ang mga pantas ng Babilonia; at ganito ang sinabi niya sa kaniya: Huwag mong lipulin ang mga pantas ng Babilonia; iharap mo ako sa hari, at ipaaalam ko sa hari ang kahulugan. At si Arioch ay nagmadaling iharap si Daniel sa hari, at ganito ang sinabi niya sa kaniya: Nasumpungan ko ang isang lalaki mula sa mga bihag ng Juda na magpapabatid sa hari ng kahulugan. Sumagot ang hari at sinabi kay Daniel, na ang pangalan ay Belteshazzar, Kaya mo bang ipabatid sa akin ang panaginip na aking napanaginipan, at ang kahulugan nito? Daniel 2:24-26.
Once Daniel has been given the secret, both his names are referenced, identifying that he represents the covenant people, who in the last days have just transitioned into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. He manifests the character of God’s servant by asking that no one would be murdered due to their inability to understand the “secret.” His character is contrasted with Arioch, a servant of Nebuchadnezzar who seeks credit with the king for finding Daniel. Daniel then identifies the distinction between the true prophetic manifestation and that of the Babylonian wise men, when he answers Nebuchadnezzar’s question with a question, and then unlike Arioch, does not take advantage of his understanding of the “secret” to promote himself, but instead exalts the God of heaven.
Kapag naipagkaloob na kay Daniel ang lihim, binabanggit ang dalawa niyang pangalan, na nagsasaad na kinakatawan niya ang bayang tipan, na sa mga huling araw ay kakalipat pa lamang tungo sa kilusang Filadelfia ng isandaan at apatnapu't apat na libo. Ipinakikita niya ang katangian ng lingkod ng Diyos sa pamamagitan ng paghiling na walang sinumang paslangin dahil sa kanilang kawalang-kakayahang maunawaan ang "lihim." Nasasalungat ang kaniyang katangian kay Arioch, isang lingkod ni Nebuchadnezzar na naghahangad ng pagkilala mula sa hari dahil sa pagkakasumpong kay Daniel. Pagkatapos, tinutukoy ni Daniel ang pagkakaiba sa pagitan ng tunay na propetikong pagpapahayag at ng sa mga pantas ng Babilonya, nang sagutin niya ang tanong ni Nebuchadnezzar ng isang tanong; at, hindi tulad ni Arioch, hindi niya sinamantala ang kaniyang pagkaunawa sa "lihim" upang itaguyod ang sarili, kundi sa halip ay dinadakila ang Diyos ng langit.
Daniel answered in the presence of the king, and said, The secret which the king hath demanded cannot the wise men, the astrologers, the magicians, the soothsayers, shew unto the king; But there is a God in heaven that revealeth secrets, and maketh known to the king Nebuchadnezzar what shall be in the latter days. Thy dream, and the visions of thy head upon thy bed, are these. Daniel 2:27, 28.
Sumagot si Daniel sa harapan ng hari at nagsabi, Ang lihim na hinihingi ng hari ay hindi maipahayag sa hari ng mga pantas, ng mga astrologo, ng mga salamangkero, ni ng mga manghuhula; ngunit may isang Diyos sa langit na naghahayag ng mga lihim, at ipinakikilala kay Haring Nabucodonosor ang mangyayari sa mga huling araw. Ang iyong panaginip, at ang mga pangitain ng iyong ulo sa iyong higaan, ay ang mga ito. Daniel 2:27, 28.
Daniel starts his presentation of the “secret,” by identifying it as a “secret” that explains what shall be in the latter days. The secret of the hidden history of the seven thunders identifies what shall be in the latter days. Nebuchadnezzar’s image is an element of the latter-day secret that is unsealed just before probation closes. It is revealed just before probation closes in the transition time when both horns of the earth beast become the eighth that is of the seven, as represented by Daniel in the first year of Darius.
Sinimulan ni Daniel ang kaniyang paglalahad ng “hiwaga” sa pamamagitan ng pagtukoy dito bilang isang “hiwaga” na nagpapaliwanag kung ano ang mangyayari sa mga huling araw. Ang hiwaga ng nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ang nagtutukoy kung ano ang mangyayari sa mga huling araw. Ang larawan ni Nebukadnezar ay isang bahagi ng huling-panahong hiwaga na inaalisan ng selyo bago magsara ang probasyon. Ipinahahayag ito bago magsara ang probasyon, sa panahon ng paglipat, kung kailan ang dalawang sungay ng hayop na mula sa lupa ay nagiging ikawalo na kabilang sa pito, gaya ng inilarawan ni Daniel sa unang taon ni Dario.
As for thee, O king, thy thoughts came into thy mind upon thy bed, what should come to pass hereafter: and he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass. But as for me, this secret is not revealed to me for any wisdom that I have more than any living, but for their sakes that shall make known the interpretation to the king, and that thou mightest know the thoughts of thy heart. Daniel 2:29, 30.
Tungkol naman sa iyo, O hari, habang ikaw ay nasa iyong higaan ay sumagi sa iyong isipan kung ano ang mangyayari pagkatapos nito; at ang naghahayag ng mga lihim ay ipinapaalam sa iyo kung ano ang mangyayari. Ngunit tungkol sa akin, ang lihim na ito ay hindi ipinahayag sa akin dahil sa anumang karunungang taglay ko na higit sa sinumang may buhay, kundi alang-alang sa kanila, upang ipaalam sa hari ang kahulugan, at upang iyong maalaman ang mga pag-iisip ng iyong puso. Daniel 2:29, 30.
Daniel establishes the truth with a second witness to the fact that Nebuchadnezzar’s dream is about the latter days, when he says, “he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass,” “hereafter.” Then Daniel identifies that the secret was not given for him, or because he had any superior wisdom than any other human being, but that the “secret” was given to Nebuchadnezzar “for their sakes that shall make known the interpretation.” The “secret” was given for those who would present the “interpretation” of the dream to the spiritual king of Babylon in the last days. The secret was specifically given for the one hundred and forty-four thousand, for the “secret” is for those in the last days that proclaim the final fall of Babylon. Then Daniel reveals the image-dream that had been hidden in darkness, and that produced the life-or-death test.
Pinagtitibay ni Daniel ang katotohanan, sa pamamagitan ng ikalawang saksi, na ang panaginip ni Nebukadnezar ay tungkol sa mga huling araw, nang kanyang sabihin, "ang naghahayag ng mga lihim ay ipinapaalam sa iyo kung ano ang mangyayari," "pagkaraan nito." Pagkatapos ay tinukoy ni Daniel na ang lihim ay hindi ibinigay alang-alang sa kanya, ni dahil mayroon siyang nakahihigit na karunungan kaysa sa alinmang tao, kundi ang "lihim" ay ibinigay kay Nebukadnezar "alang-alang sa kanila na magpapakilala ng kahulugan." Ang "lihim" ay ibinigay para sa mga maghaharap ng "kahulugan" ng panaginip sa espirituwal na hari ng Babilonia sa mga huling araw. Ang "lihim" ay natatanging ibinigay para sa isang daan at apatnapu't apat na libo, sapagkat ang "lihim" ay para sa mga nasa mga huling araw na nagpapahayag ng huling pagbagsak ng Babilonia. Pagkatapos, inihayag ni Daniel ang larawan sa panaginip na nakubli sa kadiliman, at nagdulot ng pagsubok na may kinalaman sa buhay o kamatayan.
Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Then was the iron, the clay, the brass, the silver, and the gold, broken to pieces together, and became like the chaff of the summer threshingfloors; and the wind carried them away, that no place was found for them: and the stone that smote the image became a great mountain, and filled the whole earth. This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Daniel 2:31–36.
Ikaw, O hari, ay nakakita, at narito, isang dakilang larawan. Ang dakilang larawang ito, na ang kakinangan ay natatangi, ay nakatayo sa harap mo; at ang anyo nito ay kakilakilabot. Ang ulo ng larawang ito ay dalisay na ginto, ang dibdib at ang mga bisig nito ay pilak, ang tiyan at ang mga hita nito ay tanso, ang mga binti nito ay bakal, ang mga paa nito ay bahagi’y bakal at bahagi’y putik. Nakita mo hanggang sa may isang batong nahugot na hindi sa pamamagitan ng mga kamay, na tumama sa larawan sa mga paa nitong bakal at putik, at pinagkapirapiraso ang mga iyon. Kung magkagayo’y ang bakal, ang putik, ang tanso, ang pilak, at ang ginto ay magkakasamang nadurog, at naging gaya ng ipa sa mga giikan sa tag-araw; at tinangay sila ng hangin, anupa’t walang dakong nasumpungan para sa kanila: at ang batong tumama sa larawan ay naging isang malaking bundok, at pinuno ang buong lupa. Ito ang panaginip; at ipahahayag namin sa harap ng hari ang kahulugan nito. Daniel 2:31-36.
Nebuchadnezzar’s dream identified the kingdoms of Bible prophecy from his time until the last days, when the one hundred and forty-four thousand, represented by Daniel in his presentation to Nebuchadnezzar, and by the stone that was cut out without hands, that destroy the earthly kingdoms represented in the image, which then becomes a mountain that fills the whole earth. The dream was about the latter days, at the prophetic transition point when the one hundred and forty-four thousand have the last prophetic secret revealed unto them.
Ang panaginip ni Nebukadnezar ay tumukoy sa mga kaharian sa propesiya ng Bibliya mula sa kaniyang kapanahunan hanggang sa mga huling araw, kung kailan ang isang daan at apatnapu’t apat na libo—na kinakatawan ni Daniel sa kaniyang paglalahad kay Nebukadnezar at ng batong tinabas na hindi gawa ng mga kamay—ay wawasak sa mga makalupang kahariang kinakatawan sa larawan; at ang batong iyon ay magiging isang bundok na pumupuno sa buong lupa. Ang panaginip ay hinggil sa mga huling araw, sa punto ng transisyong propetiko kung kailan ipinahahayag sa isang daan at apatnapu’t apat na libo ang huling lihim na propetiko.
As the ensign of the true Protestant horn, they then carry the message of the third angel to a dying world. That message swells to a loud cry at the Sunday law in the United States, when the mark of the beast is enforced. Before that decree, those represented by Daniel in the latter days, are to be confronted by the image of the beast test. That test is a visual test, and requires that the movements that produce the Sunday law decree be seen by those represented by Daniel. They are tested to find out if they have chosen the divine methodology which allows them to see the image test that is hidden in darkness. Their test involves personal humiliation and confession. It involves an acknowledgment that Daniel was given understanding in dreams and visions, for if they refuse to hear Daniel’s voice crying in the wilderness, it is as those who in Christ’s days rejected the message of John the Baptist.
Bilang watawat ng tunay na Protestanteng sungay, dinadala nila ang mensahe ng ikatlong anghel sa isang naghihingalong sanlibutan. Ang mensaheng iyon ay lumalakas hanggang sa maging isang malakas na sigaw sa panahon ng batas sa Linggo sa Estados Unidos, kung kailan ipinatutupad ang tatak ng hayop. Bago ang kautusang iyon, ang mga kinakatawan ni Daniel sa mga huling araw ay haharap sa pagsubok ng larawan ng hayop. Iyon ay isang nakikitang pagsubok, at hinihingi nito na ang mga kilusang hahantong sa paglalabas ng batas sa Linggo ay makita ng mga kinakatawan ni Daniel. Sila ay sinusubok upang matuklasan kung pinili nila ang banal na pamamaraan na nagpapahintulot sa kanilang makita ang pagsubok ng larawan ng hayop na nakukubli sa kadiliman. Ang kanilang pagsubok ay sumasaklaw sa personal na pagpapakumbaba at pagtatapat. Kabilang dito ang pagkilala na si Daniel ay pinagkalooban ng pagkaunawa sa mga panaginip at mga pangitain, sapagkat kung tatanggihan nilang pakinggan ang tinig ni Daniel na sumisigaw sa ilang, gaya ng mga tao noong mga araw ni Cristo na tumanggi sa mensahe ni Juan Bautista.
Sister White informs us that the books of Daniel and Revelation complement each other, and the word “complement” which she uses means to bring to perfection. At the end of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began unsealing the Revelation of Jesus Christ as He had promised to do just before probation closed. In doing so, He identified biblical truths that had previously been correctly understood, but that now were to be understood in the setting of the last days.
Ipinabatid sa atin ni Sister White na ang mga aklat ni Daniel at ng Apocalipsis ay nagkukumpleto sa isa’t isa, at ang salitang "complement" na kanyang ginamit ay nangangahulugang dalhin sa kasakdalan. Noong katapusan ng Hulyo 2023, sinimulan ng Leon mula sa lipi ni Juda na alisan ng tatak ang Apocalipsis ni Jesu-Cristo, gaya ng Kanyang ipinangakong gagawin bago magsara ang probasyon. Sa paggawa nito, itinukoy Niya ang mga katotohanang biblikal na dati nang wastong nauunawaan, subalit ngayo’y dapat maunawaan sa konteksto ng mga huling araw.
One of those truths is the two witnesses of Revelation eleven. Another is the history that is the perfect fulfillment of the “seven thunders” of Revelation ten. He has brought forth truths from the sacred reform lines that speak to the disappointment of July 18, 2020. He has used the four waymarks that are in each of the sacred reform lines, that illustrate the history of the empowerment of the first message until the judgment, in a fashion that heretofore was never recognized. Daniel chapter two brings many of these concepts to perfection, though these profound truths are hidden in darkness to those who refuse to eat the methodology identified as Alpha and Omega.
Isa sa mga katotohanang iyon ay ang dalawang saksi ng Apocalipsis labing-isa. Isa pa ay ang kasaysayang siyang ganap na katuparan ng “pitong kulog” ng Apocalipsis sampu. Inihayag niya ang mga katotohanan mula sa mga banal na linya ng reporma na tumutukoy sa pagkakadismaya noong Hulyo 18, 2020. Ginamit niya ang apat na panandang-daan na nasa bawat isa sa mga banal na linya ng reporma, na naglalarawan sa kasaysayan ng pagkakaloob ng kapangyarihan sa unang mensahe hanggang sa paghuhukom, sa isang paraang bago rito ay hindi kailanman nakilala. Ang ikalawang kabanata ng Daniel ay nagdadala ng marami sa mga kaisipang ito sa kasakdalan, bagaman ang mga malalalim na katotohanang ito ay nakakubli sa kadiliman sa mga tumatangging kainin ang metodolohiyang tinutukoy bilang Alfa at Omega.
In closing out this study of Daniel chapter two, we will summarize and connect some of the truths and waymarks that are brought to perfection by Daniel chapter two. In doing so, we are identifying that the secret that was revealed to Daniel in the night vision represents these very truths.
Sa pagwawakas ng pag-aaral na ito hinggil sa ikalawang kabanata ng Daniel, ay ating ibuod at iugnay ang ilan sa mga katotohanan at mga panandang-daan na ginawang ganap sa pamamagitan ng ikalawang kabanata ng Daniel. Sa paggawa nito, kinikilala natin na ang lihim na inihayag kay Daniel sa pangitain sa gabi ay kumakatawan sa mismong mga katotohanang ito.
We will set forth the summary and conclusion in the next article.
Ilalahad namin ang buod at konklusyon sa susunod na artikulo.
“The Lord has His appointed agencies to meet men in their errors and backslidings. His messengers are sent to bear a plain testimony to arouse them from their sleepy condition and to open the precious words of life, the Holy Scriptures, to their understanding. These men are not to be preachers merely, but ministers, light bearers, faithful watchmen, who will see the threatened danger and warn the people. They must resemble Christ in their earnest zeal, in their thoughtful tact, in their personal efforts—in short, in all their ministry. They are to have a vital connection with God, and are to become so familiar with the prophecies and the practical lessons of the Old and the New Testament that they may bring from the treasure house of God’s word things new and old.” Testimonies, volume 5, 251.
"Ang Panginoon ay may mga itinalagang kasangkapan upang harapin ang mga tao sa kanilang mga kamalian at mga pagtalikod. Ang Kaniyang mga mensahero ay isinusugo upang maghatid ng tahas na patotoo, upang pukawin sila mula sa kanilang natutulog na kalagayan at upang buksan sa kanilang pagkaunawa ang mga mahalagang salita ng buhay, ang Banal na Kasulatan. Ang mga lalaking ito ay hindi lamang dapat maging mga tagapangaral, kundi mga ministro, mga tagapagdala ng liwanag, mga tapat na bantay, na makakatanaw ng nagbabantang panganib at babalaan ang bayan. Dapat silang maging kawangis ni Cristo sa kanilang maalab na kasigasigan, sa kanilang maingat at mahinahong pakikitungo, sa kanilang sariling pagsisikap—sa madaling sabi, sa buong kanilang ministeryo. Dapat silang magkaroon ng buhay na ugnayan sa Diyos, at maging lubos na pamilyar at bihasa sa mga propesiya at sa mga praktikal na aral ng Lumang Tipan at Bagong Tipan, upang makapagdala sila mula sa kaban ng kayamanan ng salita ng Diyos ng mga bagay na bago at luma." Testimonies, tomo 5, 251.