Ang relihiyon ng woke-ismo (Sodoma) at ang pulitika ng Komunismo (Ehipto) ay bumangon nang ipinahayag ng pinakamayamang pangulo ang kaniyang hangaring tumakbo sa pagkapangulo noong 2015, at matapos niyang ibigay ang kaniyang politikal na patotoo, siya’y pinaslang noong 2020. Ang Papa ay pinaslang sa paraang propetiko noong 1798, matapos niyang ibigay ang kaniyang satanikong patotoo sa loob ng tatlo’t kalahating araw na propetiko. Gayunman, tinutukoy ng Salitang propetiko ng Diyos na ang Papa ay nagtatagumpay sa kaniyang pakikidigma laban sa dragon.
Anak ng tao, ituon mo ang iyong mukha laban sa Faraon na hari ng Egipto, at magpropesiya laban sa kaniya, at laban sa buong Egipto. Magsalita ka, at sabihin mo, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, ako’y laban sa iyo, Faraon na hari ng Egipto, ikaw na malaking dragon na nakahiga sa kalagitnaan ng kaniyang mga ilog, na nagsabi, Ang aking ilog ay akin, at aking ginawa yaon para sa aking sarili. Ezekiel 29:2, 3.
Ang Egipto ay ang dakilang dragon, at ang ateismo ni Paraon ay sumasagisag sa ateismo ng Rebolusyong Pranses, at sa globalismo ng ika-dalawampu’t isang siglo. Ang globalismong iyon, sa loob ng saklaw ng halimaw na mula sa lupa ng ika-dalawampu’t isang siglo, ay kinakatawan ng Partidong Demokratiko. Ipinahayag ni Ezekiel na ang Diyos ay laban sa Egipto, at sa dakong huli ng kabanata, tinutukoy ni Ezekiel na ibibigay ng Diyos ang Egipto sa hari ng hilaga, na, sa siping iyon, ay tinukoy bilang si Nebukadnezar, at siyang kumakatawan sa huwad na hari ng hilaga sa mga huling araw. Ang huwad na hari ng hilaga ay ang Papado, at ipinahayag ng Diyos sa pamamagitan ni Ezekiel na ibibigay ng Diyos ang Egipto sa hari ng hilaga bilang kabayaran sa paglilingkod na ibinigay ni Nebukadnezar bilang pamalo ng Kanyang parusa. Ipinahayag Niya na ibibigay Niya ang Egipto sa Papa sa kapanahunan ng pagdating ng huling ulan.
At nangyari, nang ikadalawampu’t pitong taon, sa unang buwan, sa unang araw ng buwan, na dumating sa akin ang salita ng Panginoon, na nagsasabi, Anak ng tao, si Nebukadnezar na hari ng Babilonia ay pinaglingkod ang kaniyang hukbo sa isang dakilang paglilingkod laban sa Tyrus: ang bawat ulo ay naging panot, at ang bawat balikat ay nagasgas; gayon ma’y wala siyang upa, ni ang kaniyang hukbo, mula sa Tyrus, dahil sa paglilingkod na ipinaglingkod niya laban doon: Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoong Diyos; Narito, ibibigay ko ang lupain ng Egipto kay Nebukadnezar na hari ng Babilonia; at kukunin niya ang karamihan nito, at kukunin niya ang samsam nito, at kukunin niya ang bihag nito; at iyon ang magiging upa para sa kaniyang hukbo. Ibinigay ko sa kaniya ang lupain ng Egipto bilang kabayaran sa pagpapagal na ginawa niya laban doon, sapagkat sila’y gumawa para sa akin, sabi ng Panginoong Diyos. Sa araw na yaon ay pasisibulin ko ang sungay ng sambahayan ng Israel, at ibubuka ko ang iyong bibig sa gitna nila; at kanilang malalaman na ako ang Panginoon. Ezekiel 29:17-21.
Ang "araw" na "pinapasibol ng Diyos ang sungay ng sambahayan ng Israel" ay Setyembre 11, 2001, nang nagsimulang umambon ang huling ulan. Sa panahong iyon, itinindig ng Panginoon ang mga bantay na nagsasabi, "Pakinggan ninyo ang tunog ng pakakak" ng ikatlong aba, sapagkat itinukoy Niya na ang Diyos ay "magbibigay sa iyo ng pagbubuka ng bibig sa gitna nila." Ang "gitna" ay tumutukoy sa yugto ng panahon sa pagitan ng pagwiwisik ng huling ulan, na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at nagtatapos sa batas ng Linggo, kung kailan ibinubuhos ang Espiritu Santo nang walang sukat. Sa gitna (ang kalagitnaan) ng dalawang palatandaan sa daan, dalawang saksi, o dalawang sungay, ang magbibigay ng kanilang patotoo, hanggang sa silang dalawa ay mapaslang sa lansangan noong 2020.
Bago sila pinaslang, nagpatotoo sila, at matapos silang pinaslang, sila’y muling nabuhay bilang ang ika-walo, na buhat din sa pito. Pinaslang sila ng kapangyarihan ng dragon ng ateismo (Ehipto) at ng imoralidad (Sodoma). Dahil sa paglilingkod na kanilang inihandog sa Diyos, ipinangako Niyang ibibigay sa kanila ang Ehipto bilang gantimpala. Kapag sinakop ng hari sa hilaga ang maluwalhating lupain ng Estados Unidos sa talatang apatnapu’t isa ng Daniel labing-isa, kukunin naman niya ang Ehipto, sapagkat ito ang kaniyang kabayaran sa mga paglilingkod na isinagawa sa providensiyal na gawain ng Diyos.
O Asiria, ang pamalo ng aking galit, at ang tungkod sa kanilang kamay ay ang aking poot. Ipadadala ko siya laban sa isang bansang mapagpaimbabaw, at laban sa bayan ng aking poot ay bibigyan ko siya ng atas, upang kumuha ng samsam, at upang mangbihag, at yurakan sila na gaya ng burak sa mga lansangan. Isaias 10:5, 6.
Ang taga-Asiria ang hari sa hilaga, na kumakatawan sa Papado, ang huwad na hari sa hilaga sa mga huling araw. Ang Asiria at Babilonia ay ginamit upang isakatuparan ang paghuhukom sa Israel, kapwa sa hilagang kaharian at sa timog na kaharian, dahil sa kanilang patuloy na paghihimagsik.
'Gayon nga dinala sa pagkabihag ang Israel mula sa sarili nilang lupain tungo sa Asiria,' 'sapagkat hindi nila sinunod ang tinig ng Panginoon nilang Diyos, kundi nilabag nila ang Kanyang tipan, gayundin ang lahat ng iniutos ni Moises, na lingkod ng Panginoon.' 2 Hari 17:7, 11, 14-16, 20, 23; 18:12.
"Sa mga kakilakilabot na kahatulang idinulot sa sampung lipi ay may matalino at maawain na layunin ang Panginoon. Ang hindi na Niya magagawa sa pamamagitan nila sa lupain ng kanilang mga ninuno ay sisikapin Niyang tuparin sa pamamagitan ng pagkakalat sa kanila sa gitna ng mga pagano. Ang Kaniyang panukala para sa kaligtasan ng lahat ng pipiling magtamo ng kapatawaran sa pamamagitan ng Tagapagligtas ng sangkatauhan ay nararapat pang matupad; at sa mga kapighatiang idinulot sa Israel, Kaniyang inihahanda ang daan upang ang Kaniyang kaluwalhatian ay mahayag sa mga bansa sa lupa. Hindi lahat ng dinalang bihag ay walang pagsisisi. Sa kanila ay may ilan na nanatiling tapat sa Diyos, at may iba namang nagpakumbaba sa harap Niya. Sa pamamagitan ng mga ito, ‘ang mga anak ng Diyos na buhay’ (Oseas 1:10), Kaniyang dadalhin ang mga pulutong sa kaharian ng Asiria sa pagkakilala sa mga katangian ng Kaniyang likas at sa kabutihan ng Kaniyang kautusan." Mga Propeta at mga Hari, 292.
Ginamit ng Panginoon ang mga hari sa hilaga bilang instrumento ng Kanyang paghatol, at ang alituntuning nasa Bibliya na Kanyang sinunod sa pakikitungo sa mga haring iyon sa hilaga ay ang pangangailangang bayaran sila sa paglilingkod na kanilang ginampanan.
At sa bahay ding iyon ay manatili kayo, kumain at uminom ng anumang ibinibigay nila: sapagkat ang manggagawa ay karapat-dapat sa kaniyang upa. Huwag kayong magsilipat-lipat sa bahay-bahay. Lucas 10:7.
Ginagamit ng Panginoon ang kapapahan upang parusahan ang Estados Unidos, kapag sa pagdating ng nalalapit na batas ng Linggo ay mapuno na ang kanilang saro ng panahon ng probasyon; at ang Kanyang kabayaran ay ang ibigay Niya ang Egipto sa kapapahan bilang kabayaran sa ginawang paglilingkod. Maliwanag sa propetikong Salita ng Diyos na ang Egipto ay ibinibigay sa kapapahan, at pinagtitibay ng mga talatang 42 at 43 ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel ang katotohanang ito. Ang kabayaran sa ginawang paglilingkod ng Papa ay na siya ang magiging ulo na itataas ng sampung hari, at siyang mamamahala sa pandaigdigang larawan ng hayop.
Nangingibabaw si Trump sa mga kapangyarihan ng dragon, sapagkat siya ang ikawalong ulo, na mula sa pito, sa kapanahunan ng larawan ng hayop sa Estados Unidos. Ang pagbagsak ng Partido Demokratiko, ang kapangyarihan ng dragon na pumatay kay Trump noong 2020, ay kasalukuyang nagaganap. Hindi kailanman nabibigo ang Salita ng Diyos. Ang "hiblang dayami na bumabali sa likod ng kamelyo" ng Partido Demokratiko ay ang huwad na propeta ng Islam. Ang pag-atake noong Oktubre 7, 2023, ay nag-iwan ng lamat sa batayang hanay ng mga tagasuporta nito na maiaatang lamang sa gampanin ng Islam sa pagpapagalit at pagpapabagabag sa mga bansa. Ito ay sasamahan pa ng mga karagdagang pag-atake, na magbubunga ng higit na pagkakabaha-bahagi, habang pinag-iisa ang isang uri ng mga mamamayan ng hayop na mula sa lupa, na kumikilala sa kahangalan ng pagbaha ng iligal na imigrasyon na pinakawalan ng mga puwersa ng dragon. Magbubunga rin ito ng isang krisis pang-ekonomiya, bagaman ang krisis na iyon ay narito na.
At kung magkagayon, ipapaniwala ng dakilang manlilinlang sa mga tao na ang mga naglilingkod sa Diyos ang siyang sanhi ng mga kasamaang ito. Ang pangkat na nagpukaw sa galit ng Langit ay ipaparatang ang lahat ng kanilang mga kapighatian sa mga yaong ang pagtalima sa mga utos ng Diyos ay isang walang humpay na saway sa mga lumalabag. Ipahahayag na ang mga tao’y nagkakasala laban sa Diyos sa paglabag sa Sabat ng Linggo; na ang kasalanang ito ang nagdala ng mga kapahamakan na hindi hihinto hanggang sa ang pangilin sa Linggo ay maipatupad nang mahigpit; at na ang mga nagtataguyod ng bisa ng ikaapat na utos, at sa gayon ay sumisira sa paggalang sa Linggo, ay mga manggugulo ng bayan, na humahadlang sa kanilang muling panunumbalik sa pabor ng Diyos at sa panlupang kasaganaan. Sa gayon, ang paratang na ipinukol noong una laban sa lingkod ng Diyos ay uulitin, at may kasing-tibay na batayan: “At nangyari, nang makita ni Ahab si Elias, na sinabi ni Ahab sa kanya, Ikaw ba ang siyang gumugulo sa Israel? At siya’y sumagot, Hindi ko ginulo ang Israel; kundi ikaw, at ang sambahayan ng iyong ama, sapagkat inyong tinalikdan ang mga utos ng Panginoon, at sumunod ka kay Baalim.” 1 Hari 18:17, 18. At yamang paiigtingin ng mga maling paratang ang poot ng bayan, kikilos sila laban sa mga sugo ng Diyos sa paraang lubhang kawangis ng ginawa ng tumalikhod na Israel laban kay Elias. The Great Controversy, 590.
Ang mga nangingilin ng Sabat ay tutukuyin bilang dahilan kung bakit ang “paglingap ng Diyos at panlupang kasaganaan” ay naalis. Sa paglalarawan ng panahong ito na nalalapit sa atin, siya ay tumutukoy kay Elias at sa kaniyang pakikipag-ugnayan kay Ahap. Ang kanilang kapwa pagpaparatang sa isa’t isa ay naganap sa harap ng Bundok Karmelo. Ang paglingap ng Diyos at panlupang kasaganaan ay inaalis sa pamamagitan ng umiigting na mga paghatol, bago ang malapit nang dumating na batas sa Linggo. Ang siping katatapos lamang banggitin ay tumutukoy sa isang sunud-sunod na mga pangyayaring nagaganap sa panahon ng pagsubok ng batas sa Linggo, subalit may dalawang panahon ng pagsubok. Ang pagsubok hinggil sa larawan ng hayop na nagaganap sa loob ng nasasakupan ng Estados Unidos ay inuulit pagkaraan sa buong sanlibutan. Ang lahat ng pangyayaring inilalarawan sa siping ito ay nagkakaroon ng makahulang katuparan sa kasaysayang humahantong sa malapit nang dumating na batas sa Linggo, at sa kasaysayan ng pandaigdigang krisis ng batas sa Linggo na sumusunod pagkaraan niyon.
Ang unang talata ng Testimonies, tomo siyam, na nagsisimula sa pahinang labing-isa, at sa gayon ay tumutukoy sa NINE-ELEVEN, ay nagsasaad: "Nabubuhay tayo sa panahon ng wakas. Ang mabilis na natutupad na mga tanda ng panahon ay nagpapahayag na ang pagparito ni Cristo ay nalalapit na. Ang mga araw na ating kinabubuhayan ay puspos ng kaseryosohan at kahalagahan. Ang Espiritu ng Diyos ay unti-unti ngunit tiyak na iniaalis mula sa lupa. Ang mga salot at mga kahatulan ay bumabagsak na sa mga humahamak sa biyaya ng Diyos. Ang mga kalamidad sa lupa at sa dagat, ang di-matatag na kalagayan ng lipunan, ang mga hudyat ng digmaan, ay nagbabadya. Ipinahihiwatig nila ang paglapit ng mga pangyayaring may pinakamalaking kabuluhan." Habang nagpapatuloy ang salaysay, matatagpuan natin sa pahinang labing-apat, "Hindi marami, maging sa hanay ng mga tagapagturo at mga estadista, ang nakauunawa sa mga sanhi na nakapailalim sa kasalukuyang kalagayan ng lipunan. Ang mga humahawak sa mga renda ng pamahalaan ay hindi makalutas sa suliranin ng moral na katiwalian, kahirapan, pagkapulubi, at dumaraming krimen. Sila'y nagpapakahirap nang walang saysay na ilagay ang mga gawaing pangkalakalan sa higit na matatag na saligan. Kung ang mga tao ay magbibigay ng higit na pansin sa mga aral ng salita ng Diyos, matatagpuan nila ang kasagutan sa mga suliraning nagpapalito sa kanila."
Inilalarawan ng Banal na Kasulatan ang kalagayan ng sanlibutan bago mismo ang ikalawang pagparito ni Cristo. Tungkol sa mga taong sa pamamagitan ng pagnanakaw at pangongikil ay nagtitipon ng malalaking kayamanan, nasusulat: "Kayo'y nagtambak ng kayamanan para sa mga huling araw. Narito, ang sahod ng mga manggagawang umani sa inyong mga bukirin, na inyong ipinagkait sa pamamagitan ng pandaraya, ay sumisigaw; at ang mga daing ng mga umani ay nakarating sa pandinig ng Panginoon ng mga hukbo. Nabuhay kayo sa kalayawan sa lupa at nagpasasa; pinataba ninyo ang inyong mga puso, gaya sa araw ng katayan. Hinatulan ninyo at pinatay ang matuwid; at hindi siya lumalaban sa inyo." Santiago 5:3-6.
Sa mga huling araw, ang mga tao ay “nagpupunyagi nang walang kabuluhan na ilagay ang mga operasyon sa negosyo sa isang higit na matatag na saligan.” Ang mga Demokrat, ang kanilang makinarya ng propaganda, at ang mga globalistang bangkero ay nagpupunyagi nang walang kabuluhan, at nagsisinungaling sila hinggil sa tunay na katatagang pinansiyal na kanilang inaangking natamo ng administrasyong Biden. Isa sa mga sagisag ng “daigdig na kagyat bago ang ikalawang pagparito ni Cristo” ay ang “mga taong sa pamamagitan ng pandarambong at pangingikil” ay “nagtipon ng napakalaking kayamanan.” Ang tatlong talatang nauna sa mga talatang mula sa aklat ni Santiago na binanggit ni Sister White ay:
Halina ngayon, kayong mayayaman; tumangis at managhoy dahil sa mga kapighatiang darating sa inyo. Ang inyong mga kayamanan ay nabulok, at ang inyong mga kasuutan ay kinain ng tanga. Ang inyong ginto at pilak ay kinapitan ng kalawang; at ang kalawang ng mga yaon ay magiging saksi laban sa inyo, at lalamunin ang inyong laman na gaya ng apoy. Nag-imbak kayo ng kayamanan para sa mga huling araw. Santiago 5:1-3.
Isang tandang propetiko ng “mga huling araw” ang pagkakaroon ng mga lalaki na nakikilala sa pamamagitan ng kanilang kagila-gilalas na kayamanan, na bunga ng pandaraya. Ang mga lalaking iyon ay nasa balita araw-araw. Dumating na ang panahong iyon. Sa panahong iyon, ang kayamanan ng mga bangkero sa buong daigdig at mga bilyonaryo ay inilarawan bilang ginto at pilak na nagkakalawang. Ang pilak at ginto ay hindi kinakalawang, kaya’t tinutukoy ng Kasulatan ang isang lubos na di-inaasahang pangyayari na sasapit sa kayamanan ng mga mayayamang lalaki sa mga huling araw, sapagkat ang kanilang ginto at pilak ay magkakaroon ng kalawang. Ang pangunang hudyat ng pagbagsak na iyon ng ekonomiya ay naganap sa pagdating ng ikatlong Woe, noong Setyembre 11, 2001. Ang Islam ng ikatlong Woe ang silangang hangin ng hulang biblikal, at sa mga huling araw ang silangang hangin ang nagpapalubog sa ekonomiya, na kinakatawan ng mga sasakyang-dagat ng Tarshish.
Sapagkat, narito, ang mga hari ay nagtipon, sila’y nagdaan na magkakasama. Nang makita nila iyon, sila’y namangha; sila’y nabagabag, at nagmadaling umalis. Sinakmal sila roon ng takot, at ng sakit, gaya ng sa babaeng nanganganak. Iyong sinisira ang mga sasakyang-dagat ng Tarshish sa pamamagitan ng hanging silanganan. Mga Awit 48:4-7.
Ang mga haring globalista, mga bilyonaryo at mga bangkero ay natitigatig sa takot at hirap kapag ang hanging silangan, na kumakatawan sa tumitinding pagkagalit ng mga bansa (gaya ng babaeng nagdaranas ng mga sakit sa panganganak), na nagmumula sa Islam ng ikatlong kapighatian, ay nagpapalubog sa mga barko ng Tarshish. Ang Islam ay malapit nang wasakin ang lokal at pandaigdigang ekonomiya at lumikha ng kapaligirang pang-ekonomiya at pampulitika na lubos na bumabagay sa mga kalakasan ni Trump, hindi sa mga Demokratiko at mga globalista, sapagkat ang kapangyarihan ng dragon ay ibinibigay sa ikawalong ulo, na kabilang sa pito, bilang kabayaran sa “mga paglilingkod na naisagawa.” Ginamit ng Diyos si Trump upang pukawin ang buong saklaw ng mga Griyego, sapagkat ang Diyos ay ngayo’y nagpapangyari ng mga kalagayang kung saan ang buong sanlibutan ay mahahati sa dalawang uri.
Ang sistemang pang-ekonomiya na sa kasalukuyan ay pinamamahalaan ng mga globalista ay unang ipinakilala sa panahon ng panunungkulan ni Woodrow Wilson, isang Demokrata na nahalal sa pangakong ilalayo ang Estados Unidos sa nalalapit na Unang Digmaang Pandaigdig, ngunit sa bandang huli ay naging pangulong nangasiwa sa panahon ng Unang Digmaang Pandaigdig. Higit na nakikilala si Wilson sa kaniyang pagsusulong ng Liga ng mga Bansa, ang hinalinhan ng Mga Nagkakaisang Bansa. Sa panahon ng kaniyang pagkapangulo, ang istrukturang pinansiyal ng Estados Unidos ay ibinigay sa mga kamay ng mga globalista, nang ipinailalim ni Wilson ang direksiyong pang-ekonomiya ng bansa sa pangangasiwa ng Federal Reserve System noong 1913.
Ang makahulang katangian ng pangulo noong Unang Digmaang Pandaigdig ay ang kaniyang pangakong hindi sasabak sa digmaan, na isang kasinungalingan. Siya ang pangunahing pigurang makasaysayan na nagtaguyod ng iisang pamahalaan ng sanlibutan ng Liga ng mga Bansa, at siya ang nangasiwa sa pagpapasakamay ng pananalapi ng Estados Unidos sa mga bangkero ng sanlibutan. Namuno siya mula 1913 hanggang 1921. Noong 1919, ang ikatlong salinlahi ng Adventismo, na sinasagisag ng pakikipagkompromiso sa sanlibutan, ay tumakbo nang kaagapay sa pakikipagkompromiso ni Wilson sa sanlibutan, sapagkat ang dalawang sungay ay tumatakbong magkaagapay sa isa’t isa. Sa ikatlong salinlahi ng Adventismong Laodiceano, isinuko nila ang pamamahala sa kanilang mga sistemang medikal at pang-edukasyon sa mga nasa labas ng kanilang espirituwal na soberanya. Kasabay nito, isinuko ni Wilson ang pinansiyal na soberanya ng Estados Unidos sa mga bangkerong globalista, at walang kapagurang nagsikap, subalit nabigo, na isuko ang pampulitikang soberanya ng Estados Unidos sa mga globalista.
Si Wilson, bilang pangulo noong Unang Digmaang Pandaigdig, ay kumakatawan sa mga katangiang propetiko na nagpapakilala sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig. Kinakatawan niya ang isang kasaysayan kung saan ang Federal Reserve ay sangkot sa pagkontrol sa pandaigdigang ekonomiya patungo sa direksiyong higit na naaayon sa globalistang agenda, hindi sa soberanya ng Amerika. Kinakatawan niya ang isang pangulong nasa tungkulin sa panahong sa wakas nakakamit ng Bagong Kaayusang Pandaigdig ang layunin nitong maging ikapitong kaharian ng propesiya sa Bibliya, bagaman panandalian ang kanilang paghahari. Ang katotohanang ito ay pinagtitibay ng dalawang saksi, sapagkat ang nabigong pagtatangka ni Wilson na sumapi sa Liga ng mga Bansa pagkaraan ng Unang Digmaang Pandaigdig ay naging tipo ng pagsapi ng Estados Unidos sa Nagkakaisang mga Bansa kaagad pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Batay sa dalawang saksi na ito, ang nalalapit na batas ng Linggo, na nagdudulot ng pambansang pagkapahamak, ay magbubunsod sa pagpapairal sa Nagkakaisang mga Bansa bilang iisang pamahalaang pandaigdig na isinusulong ng mga globalista mula pa noong pagkapangulo ni Woodrow Wilson.
Ang mga katangiang propetiko na ito ay kailangang umiral sa pagkapangulo ng ikawalo at huling pangulo, na mula sa pito. Sinundan si Wilson ni Warren Harding, isang Republikano, na nagpasimula sa panahong tinatawag na “roaring twenties,” na humantong sa pagbagsak noong 1929, na humantong sa Dakilang Depresyon, na humantong sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang unang pagkapangulo ni Trump ay ang “roaring twenties,” at si Biden ay malapit nang magpasimula ng pinakamatinding depresyon sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa. Ang depresyong iyon ay inilarawan nang tipolohikal ng pagbagsak noong 1929, at gayon din ng “panic of 1837” sa kapanahunan ni Ellen White.
Ang depresyon ng dekada 1830 sa Estados Unidos ay karaniwang tinutukoy bilang “Panic of 1837.” Ito ay isang malubhang pagbagsak ng ekonomiya na tumagal mula 1837 hanggang kalagitnaan ng dekada 1840, na sumaklaw sa malaking bahagi ng dekada 1830. Ang Panic of 1837 ay kinatangian ng krisis pampinansyal, pagbagsak ng mga bangko, malawakang kawalan ng trabaho, at mahabang panahon ng kagipitang pang-ekonomiya.
Ang Panic ng 1837 ay naganap bunsod ng isang “spekulatibong bula,” gaya rin ng pagbagsak noong 1929. Noong 1837, nang pumutok ang bula, nagbunga ito ng malaganap na pagkabangkarote at pagkaluging pinansyal. Nagkaroon ng sunod-sunod na pagkabagsak ng mga bangko kasunod ng nasabing spekulatibong bula, na nagdulot ng pagkawala ng tiwala sa sistemang pagbabangko at ng malawakang pagkapanik sa pananalapi. Ang pandaigdigang pag-urong ng ekonomiya, na pinalubha ng pag-unti ng kalakalang internasyonal at ng pagbaba ng pangangailangan para sa mga iniluluwas ng Amerika, ay nag-ambag sa mga suliraning pang-ekonomiya sa Estados Unidos.
Ang pagbagsak noong 1929, na nagmarka ng simula ng Dakilang Depresyon, ay inunahan ng isang bulang espekulatibo sa pamilihang sapi. Noong dekada 1920, nagkaroon sa Estados Unidos ng isang panahon ng kasaganaan sa ekonomiya, na kilala bilang Roaring Twenties, na kinatangian ng mabilis na paglago ng industriya, mga inobasyong teknolohikal, at malawakang optimismo. Sa panahong ito, tumindi ang espekulasyon sa pamilihang sapi, na pinalakas ng madaling makuhang kredito, pangangalakal sa margin (pagbili ng mga sapi gamit ang inutang na salapi), at espekulatibong pagbili ng mga sapi batay sa inaasahang mga pagtaas ng presyo sa hinaharap sa halip na sa saligang halaga. Umakyat ang mga presyo ng sapi sa mga antas na hindi na kayang panatilihin, na malayong lumampas sa likás na halaga ng mga kumpanyang kanilang kinakatawan.
Mula Marso 2000 hanggang Oktubre 2002, pumutok ang "bula ng dot-com." Ang Setyembre 11, 2001 ay nakapaloob sa panahong iyon ng pagbagsak ng ekonomiya. Pagkatapos, pumutok ang bula sa pabahay noong 2008, na tinawag na Pandaigdigang Krisis Pinansyal o Dakilang Resesyon.
Habang papalapit ang batas ng Linggo, inaalis ang panlupang kasaganaan ng mga mamamayan ng Estados Unidos. Ang pag-alis ng panlupang kasaganaan ay nagaganap sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang unang palatandaan ng panahon ng pagtatatakan ay nakapaloob sa isang pagbagsak ng ekonomiya. Ang Setyembre 11, 2001 ay ang pagbibigay-kapangyarihan sa ikatlong anghel, at nang dumating ang gayunding anghel noong 1844, ang kasaysayang iyon ay nakapaloob sa isang pagbagsak ng ekonomiya. Ang 1844 ay tipo ng nalalapit na batas ng Linggo, at ang Setyembre 11, 2001 ay ang pasimula ng panahon ng pagtatatakan. Palaging inilalarawan ni Jesus ang wakas ng isang bagay sa pamamagitan ng simula ng isang bagay. Ang pagbagsak noong 1929 ay nauna at nagbunsod sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
Nagkaroon ng pagpapabaya na bunga ng katamaran, at ng kriminal na kawalan ng pananampalataya sa gitna natin bilang isang bayan, na siyang pumipigil sa atin sa pagtupad sa gawaing iniwan sa atin ng Diyos upang gawin—ang pagpapaningning ng ating ilaw sa mga tao ng ibang mga bansa. May pagkatakot na lumabas at sumuong sa mga panganib sa dakilang gawaing ito, dahil sa pangambang ang paggugol ng mga pananalapi ay hindi magbabalik ng pakinabang. Paano kung magamit ang mga pananalapi at gayunma’y hindi natin makita na may mga kaluluwang naligtas dahil dito? Paano kung may ganap na pagkalugi sa isang bahagi ng ating mga pananalapi? Mas mabuting gumawa at magpatuloy sa paggawa kaysa walang gawin. Hindi mo nalalaman kung alin ang magtatagumpay, ito man o yaon. Ang mga tao’y naglalagak ng puhunan sa mga karapatang‑patente at nagkakamit ng malalaking pagkalugi, at tinatanggap iyon bilang isang bagay na pangkaraniwan. Ngunit sa gawain at adhikain ng Diyos, ang mga tao’y natatakot magsapalaran. Tila patay na lugi sa kanila ang salapi na, kapag inilalagak sa gawaing pagliligtas ng mga kaluluwa, ay hindi nagbibigay ng agarang balik. Ang mismong pananalaping ngayo’y napakakaunti ang inilalagak sa adhikain ng Diyos at makasariling pinananatili, ay di maglalaon, itatapon, kasama ng lahat ng mga diyos-diyosan, sa mga daga sa lupa at sa mga paniki. Di maglalaon, ang halaga ng salapi ay babagsak nang biglaan, kapag ang katotohanan ng mga tagpo ng kawalang-hanggan ay nahayag sa pandama ng tao. The True Missionary, Enero 1, 1874.